1
00:00:02,001 --> 00:00:03,713
(ความเดิมตอนที่แล้ว)

2
00:00:04,088 --> 00:00:07,216
ถึงเวลาสงคราม

3
00:00:07,299 --> 00:00:08,259
ช่วยด้วย

4
00:00:08,342 --> 00:00:11,345
เราควรซ่อนตัวไว้และรอให้เขาฟื้นตัว

5
00:00:11,429 --> 00:00:15,015
พ่อบอกว่าไม่รักแม่อีกคนเลย แม่แท้ๆ ของผม

6
00:00:15,099 --> 00:00:16,767
พ่อบอกว่าเป็นความผิดพลาด

7
00:00:16,851 --> 00:00:18,728
งั้นผมก็เป็นความผิดพลาดด้วยเหรอ

8
00:00:18,811 --> 00:00:20,479
ฉันหาทางกลับมาหาเธอได้เสมอแหละ

9
00:00:20,980 --> 00:00:22,773
ผมคงคิดถึงที่นี่

10
00:00:22,857 --> 00:00:25,151
ลูกสลบไปเกือบสองเดือน

11
00:00:25,234 --> 00:00:27,695
เธดัสเชื่อว่าเขาชนะสงครามนี้

12
00:00:27,778 --> 00:00:31,157
ว่าเขากับพันธมิตรปลอดภัยในดาวที่เขาได้มา

13
00:00:35,286 --> 00:00:38,414
แธร็กกลับไปที่ดาววิลทรัม เขาจะไปรวมกลุ่มกันที่นั่น

14
00:00:38,497 --> 00:00:40,624
ถ้าเราบุกโจมตีแธร็กตอนนี้

15
00:00:40,708 --> 00:00:43,419
ก่อนที่จะได้รวมตัวกับกองกำลังที่เหลือ

16
00:00:43,502 --> 00:00:47,214
เราอาจมีโอกาสจบสงครามนี้ตลอดไป

17
00:01:44,729 --> 00:01:49,193
นี่เป็นครั้งที่สามที่เราโดน
ชาวเรโลเนียขัดขวางในสัปดาห์นี้

18
00:01:49,985 --> 00:01:52,613
พวกมันยังคงต่อต้านเกินเผ่าพันธุ์ทั่วไป

19
00:01:52,696 --> 00:01:56,741
ถึงแม้เราจะแสดงความเหนือกว่า
ของชาววิลทรัมอย่างชัดเจน

20
00:01:56,826 --> 00:02:00,371
ผมขอแนะนำให้กำจัดประชากรทั่วดาว

21
00:02:00,454 --> 00:02:04,041
ก่อนที่พวกมันจะขัดขวาง
การทำเหมืองของเราไปมากกว่านี้

22
00:02:04,124 --> 00:02:07,002
พวกมันต่อต้านเรา เพราะเราเข้ายึดครอง

23
00:02:07,086 --> 00:02:09,547
เพราะเราโหดร้าย

24
00:02:09,630 --> 00:02:11,966
แต่ถ้าเรายั้งมื้อเอาไว้

25
00:02:12,049 --> 00:02:15,886
แรงงานของพวกมันจะช่วยทำตามเป้าของเรา

26
00:02:15,970 --> 00:02:19,765
แรงงานของพวกมันไม่มีประโยชน์
ถ้าไม่มีความกลัวและความเคารพ

27
00:02:19,849 --> 00:02:23,269
การทำลายล้างจะเป็นตัวอย่าง ไม่ใช่แค่กับพวกมัน

28
00:02:23,352 --> 00:02:25,896
แต่สำหรับเผ่าพันธุ์อื่นที่หลงผิดด้วย

29
00:02:25,980 --> 00:02:27,731
"หลงผิด" เหรอ

30
00:02:27,815 --> 00:02:30,901
ชาววิลทรัมไม่เคารพความแข็งแกร่ง

31
00:02:30,985 --> 00:02:34,196
และความกล้าหาญในการต่อต้านผู้กดขี่เหรอ

32
00:02:35,155 --> 00:02:37,241
พวกมันไม่มีค่าอะไรกับเรา

33
00:02:37,324 --> 00:02:39,785
และการที่เชื่อแบบนี้ทำให้คิดว่า…

34
00:02:43,372 --> 00:02:45,249
ผู้สำเร็จราชการแธร็ก

35
00:02:45,791 --> 00:02:47,418
จักรพรรดิอาร์กอล

36
00:02:48,043 --> 00:02:49,920
มีคำแนะนำอะไร

37
00:02:51,130 --> 00:02:55,009
เธดัส คุณบอกว่าชาววิลทรัมเคารพความแข็งแกร่ง

38
00:02:55,091 --> 00:02:57,219
นั่นพูดถูก เราเคารพจริงๆ

39
00:02:57,303 --> 00:03:02,558
แต่สิ่งมีชีวิตพวกนี้
ความแข็งแกร่งของมันไม่ใช่ของจริง

40
00:03:03,183 --> 00:03:06,437
เราต้องสั่งสอนพวกมัน ไม่ใช่เพราะพวกมันต่อต้าน

41
00:03:06,729 --> 00:03:11,150
แต่เพราะความอ่อนแอของพวกมัน
ละเมิดลำดับตามธรรมชาติจักรวาล

42
00:03:11,233 --> 00:03:12,860
ท่านยังเด็ก ผู้สำเร็จราชการ

43
00:03:12,943 --> 00:03:15,696
ท่านอาจไม่ได้มองให้ไกลว่า…

44
00:03:15,779 --> 00:03:17,656
ผู้สำเร็จราชการแธร็กพูดถูกแล้ว

45
00:03:18,866 --> 00:03:22,328
ลดประชากรบนดาว 25 เปอร์เซ็นต์

46
00:03:23,245 --> 00:03:25,372
ถ้าพวกมันยังต่อต้านอยู่

47
00:03:25,456 --> 00:03:27,291
ก็กำจัดทิ้งให้หมด

48
00:03:28,167 --> 00:03:32,087
จักรพรรดิอาร์กอล ผมขอให้ท่านพิจารณาใหม่

49
00:03:33,964 --> 00:03:35,424
อย่างนั้นเหรอ

50
00:03:43,098 --> 00:03:46,477
เธดัสกับผมสู้เคียงข้างกันที่คาปิดา ไมเนอร์

51
00:03:46,560 --> 00:03:51,190
เขาเป็นคนที่แกร่งที่สุดในพวกเรา
และโหดเหี้ยมที่สุดด้วย

52
00:03:51,273 --> 00:03:55,027
แต่ตั้งแต่เขากลับมา
หลังจากไปอยู่ควอดแรนท์เลย์มาหลายปี

53
00:03:55,986 --> 00:04:00,074
เขาก็พูดถึงความเมตตาและสงสัยวิถีของเรา

54
00:04:00,950 --> 00:04:02,326
มันน่ากังวลมากๆ

55
00:04:15,714 --> 00:04:19,718
ถ้ารู้สึกว่าความอ่อนแอของเขาส่งผมกับจักรวรรดิ

56
00:04:19,802 --> 00:04:21,428
ก็ลงมือเลย

57
00:04:24,515 --> 00:04:27,768
บางที ผมอาจจะคิดผิดไปเอง

58
00:05:28,871 --> 00:05:32,416
จักรพรรดิอาร์กอลแสดงความแข็งแกร่งให้เราเห็น

59
00:05:32,499 --> 00:05:35,335
สอนให้เรารู้ถึงความยิ่งใหญ่

60
00:05:35,419 --> 00:05:38,464
มอบโชคชะตาให้แก่เรา

61
00:05:38,547 --> 00:05:42,926
เป็นเพราะท่าน ทุกสิ่งเป็นของเรา

62
00:05:43,635 --> 00:05:46,180
ทุกสิ่งเป็นของเรา

63
00:05:46,305 --> 00:05:47,931
คนทรยศหนีไปแล้ว

64
00:05:48,015 --> 00:05:51,727
แต่เราจะหาเขาให้เจอ
และให้ชดใช้กับการทรยศของเขา

65
00:05:51,810 --> 00:05:53,687
มั่นใจได้เลย

66
00:05:54,772 --> 00:05:58,525
แม้ตายจากไป จักรพรรดิอาร์กอลก็แสดงให้เราเห็น

67
00:05:58,609 --> 00:06:02,780
โรคร้ายในสังคมของเรา

68
00:06:02,863 --> 00:06:05,074
ที่วางยาพิษเราจากภายใน

69
00:06:05,991 --> 00:06:10,287
เราจะตัดเนื้อร้ายนั่นทิ้งซะ

70
00:06:11,246 --> 00:06:15,250
นาย สักวันหนึ่งนายจะทรยศเราด้วยหรือเปล่า

71
00:06:15,876 --> 00:06:18,629
ไม่มีทางครับ ผู้สำเร็จราชการแธร็ก

72
00:06:20,380 --> 00:06:22,091
ฉันไม่เชื่อ

73
00:06:38,148 --> 00:06:40,567
ตามที่ขนบเราว่าไว้

74
00:06:40,651 --> 00:06:43,862
ฉันจะขึ้นครองบัลลังก์
ในฐานะผู้สำเร็จราชการใหญ่แห่งวิลทรัม

75
00:06:43,946 --> 00:06:47,324
จนกว่าจะพบทายาทของจักรพรรดิอาร์กอล

76
00:06:48,534 --> 00:06:50,953
นี่คือคำสั่งแรกของฉัน

77
00:06:52,371 --> 00:06:55,832
มองหาความอ่อนแอที่ทำให้เกิดการทรยศครั้งนี้

78
00:06:58,544 --> 00:07:01,922
และกำจัดพวกมันซะ

79
00:09:45,836 --> 00:09:47,671
แจ๋ว

80
00:09:47,838 --> 00:09:48,922
ไม่

81
00:09:53,260 --> 00:09:54,928
พอแค่นี้

82
00:10:01,768 --> 00:10:03,812
ฉันจะไม่พูดซ้ำ

83
00:10:08,984 --> 00:10:11,737
ครับ ผู้สำเร็จราชการใหญ่

84
00:10:16,033 --> 00:10:19,453
เลือดที่หลั่งไหลบนท้องถนนของเรา

85
00:10:20,829 --> 00:10:23,248
ช่วยชำระล้างพวกเรา

86
00:10:24,458 --> 00:10:26,877
สำหรับพวกที่แข็งแกร่ง

87
00:10:27,586 --> 00:10:30,464
ชีวิตที่มีอยู่คือรางวัล

88
00:10:31,006 --> 00:10:33,717
แต่งานของเรายังไม่จบแค่นี้

89
00:10:34,259 --> 00:10:36,303
แม้ตายจากไป

90
00:10:36,386 --> 00:10:39,181
จักรพรรดิอาร์กอลยังคงนำทางเรา

91
00:10:40,640 --> 00:10:46,313
เราจะตามเส้นทางของพระองค์
และขึ้นเป็นผู้ปกครองที่ถูกต้องของกาแล็กซี

92
00:10:46,396 --> 00:10:49,358
จักรวาลจะต้องคุกเข่าให้เรา

93
00:10:50,275 --> 00:10:52,486
อย่างที่ควรจะเป็น

94
00:10:53,653 --> 00:10:56,573
ทุกสิ่งเป็นของเรา

95
00:10:57,616 --> 00:11:00,118
ทุกสิ่งเป็นของเรา

96
00:11:00,619 --> 00:11:03,538
ทุกสิ่งเป็นของเรา

97
00:11:03,622 --> 00:11:05,874
ทุกสิ่งเป็นของเรา

98
00:11:05,957 --> 00:11:08,668
ทุกสิ่งเป็นของเรา

99
00:11:21,681 --> 00:11:23,767
ผมทำให้ท่านผิดหวัง องค์จักรพรรดิ

100
00:11:26,103 --> 00:11:28,480
แต่ผมจะไม่ทำให้คนของเราผิดหวัง

101
00:11:29,398 --> 00:11:30,982
ไม่ทำอีกแล้ว

102
00:11:35,487 --> 00:11:37,906
ข้อมูลที่ได้มาทั้งหมดชี้ตรงกัน

103
00:11:37,989 --> 00:11:42,119
แธร็กถอยทัพกลับดาววิลทรัมกับพวกของเขาไม่กี่คน

104
00:11:42,202 --> 00:11:46,623
ส่วนที่เหลือกำลังไปที่นั่น แต่อีกสองสามวันกว่าจะถึง

105
00:11:46,706 --> 00:11:49,501
นี่เป็นโอกาสของเรา

106
00:11:49,584 --> 00:11:53,713
ช่วงเวลาสั้นๆ ที่ผู้สำเร็จราชการอ่อนแอ

107
00:11:55,048 --> 00:11:57,259
ท่านเธดัส อย่าเข้าใจผมผิดนะ

108
00:11:57,342 --> 00:12:00,512
ผมก็มีเหตุผลหลายล้านที่อยากฆ่าแธร็ก

109
00:12:00,595 --> 00:12:02,556
แต่ทำแบบนั้นจะไม่ทำให้เหลือชาววิลทรัม

110
00:12:02,639 --> 00:12:05,225
อีก 40 คนที่โมโหสุดๆ และอยากแก้แค้นเหรอ

111
00:12:05,308 --> 00:12:08,478
ตั้งแต่การลอบสังหารจักรพรรดิอาร์กอล

112
00:12:08,562 --> 00:12:11,606
พวกเขาก็ไม่มีผู้นำคนอื่น นอกจากแธร็ก

113
00:12:11,690 --> 00:12:15,777
เสียเขาไปจะทำให้พวกเขาอ่อนแอและไร้ทิศทาง

114
00:12:15,861 --> 00:12:19,573
สู้กันเองเหมือนที่เคยทำมา

115
00:12:20,282 --> 00:12:22,617
มันไม่ง่านแน่

116
00:12:22,701 --> 00:12:24,536
แต่พอแธร็กตาย

117
00:12:24,619 --> 00:12:27,789
คนอื่นก็จะค่อยๆ ตายตามไป

118
00:12:28,790 --> 00:12:32,419
อยู่ลำพัง แธร็กฆ่าเราทุกคนได้

119
00:12:32,502 --> 00:12:37,632
แต่ถ้าอยู่ด้วยกัน เรามีโอกาส
จะจบสงครามนี้ไปตลอดกาล

120
00:12:37,716 --> 00:12:41,678
อนาคตของกาแล็กซีขึ้นอยู่กับเรา

121
00:12:42,304 --> 00:12:45,223
และเราอาจไม่ได้กลับมากันทุกคน

122
00:12:45,307 --> 00:12:51,188
แต่ทุกอย่างที่ทำมันคุ้มที่จะแสดงให้จักรวรรดิวิลทรัม

123
00:12:51,271 --> 00:12:54,024
เห็นสักทีว่า

124
00:12:54,107 --> 00:12:58,278
ถึงแม้จะมีความแข็งแกร่งก็ไม่ได้ทำให้พวกเขาเป็น…

125
00:12:58,361 --> 00:13:04,326
ยอดมนุษย์อินวินซิเบิล

126
00:13:05,243 --> 00:13:07,579
เรากำลังจะไปสู้กับไอ้แธร็กอะไรนี่

127
00:13:09,498 --> 00:13:12,042
แค่เขากับอีกสองสามคน

128
00:13:12,918 --> 00:13:16,546
กับพวกเราแปดคน เพราะงั้นก็ง่ายๆ ใช่ไหมล่ะ

129
00:13:16,630 --> 00:13:19,591
แต่ดูเหมือน เขาจะฝึกเป็นพิเศษมาตั้งแต่เกิด

130
00:13:19,674 --> 00:13:22,636
ให้เป็นชาววิลทรัมที่แกร่งที่สุด

131
00:13:22,719 --> 00:13:25,555
แม้แต่พ่อฉันก็กลัวที่จะเผชิญหน้าเขา

132
00:13:26,223 --> 00:13:30,435
อีฟ ไม่รู้ มันรู้สึก…

133
00:13:32,020 --> 00:13:33,313
มันรู้สึกต่างออกไปเลย

134
00:13:34,022 --> 00:13:36,191
นี่เป็นโอกาสสุดท้ายของฉัน
ที่จะอัดข้อความไว้ให้เธอ

135
00:13:36,274 --> 00:13:39,444
เผื่อว่าจะเกิดอะไรขึ้น และ…

136
00:13:42,280 --> 00:13:43,490
รู้อะไรไหม

137
00:13:43,573 --> 00:13:46,785
เธอจะไม่ได้ดูมันหรอก เพราะฉันรักเธอ

138
00:13:46,868 --> 00:13:48,537
และฉันจะกลับไป

139
00:13:51,122 --> 00:13:53,083
ไม่อยากจะเชื่อเลย เธอก็ด้วยเหรอ

140
00:13:53,165 --> 00:13:56,545
ฉันไม่ได้บอกว่าน่าขยะแขยงนะ
แค่บอกว่าฉันไม่อยากกิน

141
00:13:56,628 --> 00:13:58,755
ใช่ ฉันรู้ ไม่มีใครอยากกินเลย

142
00:13:58,838 --> 00:14:00,507
นี่ ปกติฉันกินทุกอย่างนะ

143
00:14:00,590 --> 00:14:03,885
พ่อเรียกฉันว่ามนุษย์กำจัดขยะ

144
00:14:03,969 --> 00:14:07,222
แต่ฉันเป็นพวกประหม่าแล้วกินไม่ลงอยู่แล้ว

145
00:14:07,305 --> 00:14:10,308
แถมไอ้นั่นมันมีหน้าด้วย

146
00:14:10,392 --> 00:14:12,519
วัวมอๆ ของเธอก็มีหน้า

147
00:14:12,602 --> 00:14:16,523
โอเค ขอบอกก่อนนะว่า
"วัวมอๆ" นี่มีแต่เด็กต่ำกว่าสามขวบเรียก

148
00:14:16,606 --> 00:14:20,569
อีกอย่างคือตอนกิน มันไม่มีหน้าแล้ว

149
00:14:24,614 --> 00:14:27,617
ทำไมทุกคนที่กังวลกับการสู้กับแธร็กอะไรนั่นนักล่ะ

150
00:14:27,701 --> 00:14:29,536
ไม่มีทางที่จะเก่งสมคำคุยหรอก

151
00:14:29,619 --> 00:14:31,580
นายยังไม่ได้อ่านรายงานสินะ

152
00:14:31,663 --> 00:14:33,039
รายงานว่าไงครับ

153
00:14:33,123 --> 00:14:34,874
บอกว่าเขาเก่งสมคำคุยไง

154
00:14:35,917 --> 00:14:37,335
เดี๋ยวก็รู้กัน

155
00:14:39,170 --> 00:14:41,965
พวกนายบ้ากันไปหมดแล้ว
นายต้องกินอะไรกันก่อนนะ

156
00:14:42,048 --> 00:14:44,551
ชาวยูโนปาพูดถูก

157
00:14:44,634 --> 00:14:48,013
เราต้องบำรุงร่างกายก่อนออกรบ

158
00:14:48,096 --> 00:14:52,809
หลังจากนั้น เราจะกินเครื่องในของศัตรู

159
00:14:52,892 --> 00:14:55,353
ไม่ก็ศัตรูกินของเรา

160
00:14:57,522 --> 00:14:59,566
งั้นนี่อาจเป็นมื้อสุดท้ายของเราเหรอ

161
00:15:01,776 --> 00:15:03,737
ยอดไปเลย

162
00:15:04,237 --> 00:15:07,782
ถ้าตอนนี้เธอเลือกกินอะไรก็ได้ เธอจะกินอะไร

163
00:15:07,866 --> 00:15:09,659
เบอร์เกอร์มาร์ตไดรฟ์ทรู

164
00:15:09,743 --> 00:15:12,621
แจ๋ว ทริปเปิลทริปเปิล ใช่เลย

165
00:15:13,246 --> 00:15:15,665
แล้วก็เฟรนช์ฟรายส์เครื่องเยอะๆ จากเมนูลับด้วย

166
00:15:15,749 --> 00:15:17,917
ฉันกับพ่อชอบสั่งมากินกัน

167
00:15:18,001 --> 00:15:20,754
ที่จริง ถ้าจะให้ฉันเลือก

168
00:15:20,837 --> 00:15:22,797
ฉันเอาสปาเกตตีของพอล

169
00:15:22,881 --> 00:15:26,176
เขาเป็นแฟนแม่ฉัน
เขาทำมีตบอลและทุกอย่างเองเลยนะ

170
00:15:27,844 --> 00:15:30,472
เบรนโบวล์ที่กาแล็กติกกริลล์

171
00:15:31,723 --> 00:15:33,808
ฉันกำลังกินอยู่เลย

172
00:15:34,267 --> 00:15:39,272
มื้อสุดท้ายของฉันคือเลือดตัวเองที่กระอักในคอ

173
00:15:39,356 --> 00:15:41,316
ตอนลมหายใจสุดท้าย

174
00:15:41,399 --> 00:15:45,236
หลังจากการต่อสู้ในตำนานกับคู่ต่อสู้ที่เหนือกว่า

175
00:15:46,279 --> 00:15:49,699
นั่นจะเป็นอาหารที่น่าพอใจสุดๆ

176
00:15:57,999 --> 00:15:59,209
อร่อยเนอะ

177
00:16:01,628 --> 00:16:03,713
คุณดูกังวลนะ โนแลน

178
00:16:04,422 --> 00:16:05,632
ใช่ครับ

179
00:16:06,883 --> 00:16:08,218
คุณก็ควรกังวลนะ

180
00:16:08,968 --> 00:16:13,723
นี่เป็นโอกาสที่ดีที่สุด
ในรอบหลายศตวรรษที่จะยุติเรื่องนี้

181
00:16:13,807 --> 00:16:16,476
แต่นั่นไม่ใช่สิ่งที่กวนใจคุณ

182
00:16:17,727 --> 00:16:19,062
ใช่

183
00:16:19,145 --> 00:16:21,272
แธร็กต้องตาย

184
00:16:21,356 --> 00:16:24,984
แต่ชาววิลทรัมคนอื่นๆ คุณก็บอกเองนี่

185
00:16:25,068 --> 00:16:27,821
พวกเขาจะอ่อนแอและแยกกันไป ถ้าไม่มีเขา

186
00:16:27,904 --> 00:16:31,825
แต่ก็ยังสามารถสังหารและทำลายล้างได้มหาศาล

187
00:16:32,826 --> 00:16:38,206
ฉันไม่ยอมเสี่ยงอะไร
ให้จักรวรรดิกลับมาได้หรอกนะ

188
00:16:40,542 --> 00:16:44,754
มาร์คกับโอลิเวอร์ก็เป็นลูกครึ่งวิลทรัม

189
00:16:45,672 --> 00:16:48,967
ทุกคน เราถึงระยะเซ็นเซอร์ของดาววิลทรัมแล้ว

190
00:16:49,050 --> 00:16:50,927
ถึงเวลาเตรียมตัวแล้ว

191
00:16:56,808 --> 00:16:58,518
เรามีแค่สิบนัดเหรอคะ

192
00:16:58,601 --> 00:17:00,270
เธอไม่รู้หรอกว่ามันยากแค่ไหน

193
00:17:00,353 --> 00:17:03,231
ที่จะสกัดและปรับพิษซินแล็ค

194
00:17:04,441 --> 00:17:05,942
ในที่สุด

195
00:17:13,616 --> 00:17:15,242
เธดัสจะไปด้วยเหรอ

196
00:17:16,327 --> 00:17:19,789
เขาเหมือนอายุเป็นล้านปีเลยนะ

197
00:17:20,665 --> 00:17:21,665
ช่างเถอะ

198
00:17:21,750 --> 00:17:23,041
ฟังพ่อนะ

199
00:17:23,126 --> 00:17:25,170
ไม่ว่าจะคิดว่าตัวเองแข็งแกร่งแค่ไหน

200
00:17:25,252 --> 00:17:27,255
แธร็กแกร่งกว่า

201
00:17:27,881 --> 00:17:30,133
อย่าให้เขาลากพวกลูกออกจากกลุ่ม

202
00:17:30,216 --> 00:17:33,428
แปลว่านายห้ามพยายาม
จัดการเขาคนเดียวด้วย โอลิเวอร์

203
00:17:33,511 --> 00:17:34,804
ไม่ทำหรอกน่า

204
00:17:34,888 --> 00:17:36,639
เราต้องเกาะกลุ่มกันไว้

205
00:17:36,723 --> 00:17:38,433
เราถึงจะชนะได้

206
00:17:39,392 --> 00:17:41,102
ถ้าเกิดอะไรขึ้น

207
00:17:41,936 --> 00:17:43,438
จำไว้นะ พ่อ…

208
00:17:48,234 --> 00:17:49,319
เรารู้ครับ

209
00:17:59,037 --> 00:18:01,539
ถ้าไม่รอด ฉันคงเสียใจแย่

210
00:18:04,000 --> 00:18:06,044
ทุกคนพร้อมไหม

211
00:18:07,253 --> 00:18:08,546
ทำตามแผนไว้นะ

212
00:18:08,630 --> 00:18:10,673
แอบผ่านเซ็นเซอร์พวกเขา

213
00:18:10,757 --> 00:18:13,802
แล้วสำรวจดาวให้เร็วที่สุด

214
00:18:14,427 --> 00:18:18,056
ทุกคนมีตำแหน่งที่ผู้สำเร็จราชการน่าจะอยู่แล้ว

215
00:18:18,473 --> 00:18:21,726
พอเจอเขา ก็เรียกคนอื่นๆ

216
00:18:22,143 --> 00:18:23,478
จำไว้นะ

217
00:18:23,561 --> 00:18:27,941
สิ่งสำคัญอย่างเดียวคือการตายของแธร็ก

218
00:18:44,499 --> 00:18:46,084
งั้นรออะไรอยู่ล่ะ

219
00:18:49,295 --> 00:18:51,422
ไปช่วยกาแล็กซีได้แล้ว

220
00:19:01,558 --> 00:19:02,559
นั่นมัน…

221
00:19:02,642 --> 00:19:03,643
ใช่

222
00:19:04,018 --> 00:19:08,231
หลังการลอบสังหารจักรพรรดิอาร์กอล
และการกวาดล้าง

223
00:19:08,314 --> 00:19:10,233
จักรวรรดิเราก็ขยายตัวอย่างรวดเร็ว

224
00:19:10,316 --> 00:19:13,736
เพราะเราเข้ายึดครองดาวเคราะห์
เพื่อระลึกถึงผู้นำที่เราเสียไป

225
00:19:14,362 --> 00:19:18,074
แต่ไม่นานก็เกิดไวรัสสเกิร์จระบาด

226
00:19:18,700 --> 00:19:20,577
และมันทำเราเกือบสูญพันธุ์

227
00:19:22,537 --> 00:19:25,665
นี่เป็นสุสานที่เหมาะสมที่สุดที่เราคิดออก

228
00:19:26,833 --> 00:19:29,168
ทุกครั้งที่เราออกจากดาว

229
00:19:29,252 --> 00:19:34,215
เราจะถูกย้ำเตือนถึง
ความอ่อนแอและความล้มเหลวของเรา

230
00:19:34,299 --> 00:19:37,051
มันจะช่วยปกปิดร่องรอยของเรา

231
00:20:01,826 --> 00:20:02,785
ทุกคน

232
00:20:14,505 --> 00:20:18,718
อย่างน้อยเราก็ไม่ต้อง
เสียเวลาหาเขาแล้วใช่ไหมล่ะ

233
00:20:20,428 --> 00:20:22,388
นี่ไม่เปลี่ยนอะไรเลย

234
00:20:31,856 --> 00:20:33,149
พวกมันรู้ว่าเราจะมา

235
00:20:34,943 --> 00:20:36,402
ไม่สำคัญหรอก

236
00:20:36,527 --> 00:20:37,695
ฆ่าแธร็ก

237
00:20:38,154 --> 00:20:39,614
ใช่เลย

238
00:21:08,101 --> 00:21:09,310
คนทรยศ

239
00:21:12,397 --> 00:21:14,399
แกกล้ากลับมาที่นี่

240
00:21:16,734 --> 00:21:18,486
ขอให้น้ำแมลงนี่ได้ผลเถอะ

241
00:21:24,158 --> 00:21:25,868
โดนซะเถอะ

242
00:21:27,745 --> 00:21:28,788
โอเค ได้ผล

243
00:21:28,871 --> 00:21:30,748
ได้ผลแน่นอนเลย

244
00:21:30,832 --> 00:21:32,750
เยี่ยม ไปยิงคนอื่นต่อ

245
00:21:41,509 --> 00:21:44,262
ฉันน่าจะฆ่าพวกแกสองคนที่แธร็กซ่า

246
00:21:49,517 --> 00:21:50,810
คนทรยศ

247
00:21:58,151 --> 00:22:00,903
แกอ่อนแอมาตลอด ครี้ก

248
00:22:08,411 --> 00:22:09,328
โอลิเวอร์

249
00:22:15,668 --> 00:22:17,837
น่าผิดหวังจริงๆ

250
00:22:34,187 --> 00:22:36,939
อยู่บนโลกทำให้แกใจอ่อนนะ

251
00:22:38,149 --> 00:22:39,275
อย่าหวังไปเลย

252
00:22:47,200 --> 00:22:48,242
เอาอีก

253
00:22:49,285 --> 00:22:50,578
เอามาอีก

254
00:23:07,011 --> 00:23:09,013
อัลเลน ไปจัดการเธดัส

255
00:23:11,849 --> 00:23:13,184
อะไรนะ เวรแล้ว

256
00:23:13,267 --> 00:23:14,185
กำลังไป

257
00:23:45,842 --> 00:23:47,969
ฆ่าเขาก่อนที่เขาจะยิงอีก

258
00:23:48,052 --> 00:23:51,722
สิ่งที่แกต้องกังวลไม่ใช่ปืนฉันหรอก

259
00:23:54,559 --> 00:23:55,685
เอาเลย

260
00:24:14,245 --> 00:24:15,163
อัลเลน

261
00:24:20,626 --> 00:24:21,669
เก็บลูกดอกไว้ก่อน

262
00:24:25,423 --> 00:24:28,301
ไอ้พวกนี้มันจัดการเองได้

263
00:24:43,608 --> 00:24:44,525
ไปเลย

264
00:25:37,286 --> 00:25:39,830
ไม่ได้เจอกันนานเลยนะ โนแลน

265
00:25:47,380 --> 00:25:49,048
แกต้องการอะไร แธร็ก

266
00:25:49,757 --> 00:25:52,009
แค่อยากคุยกับเพื่อนเก่า

267
00:25:52,802 --> 00:25:54,679
เราเคยคุยกันตั้งแต่เมื่อไหร่

268
00:25:55,680 --> 00:25:57,348
เราคุยกันตลอดนั่นแหละ

269
00:25:58,140 --> 00:26:00,601
บางคนแค่เลือกจะไม่ฟัง

270
00:26:01,978 --> 00:26:03,104
งั้นก็พูดมา

271
00:26:06,649 --> 00:26:08,109
กลับบ้านเรา โนแลน

272
00:26:09,151 --> 00:26:11,988
กลับบ้านแล้วทุกอย่างจะได้รับการอภัย

273
00:26:14,407 --> 00:26:15,950
เราไม่มีบ้านแล้ว

274
00:26:17,243 --> 00:26:19,370
ที่นี่คือสุสาน

275
00:26:19,453 --> 00:26:21,664
วิลทรัมไม่ใช่สุสาน

276
00:26:28,170 --> 00:26:29,505
มันคือตัวตนของเรา

277
00:26:32,466 --> 00:26:34,844
เราจะฟื้นคืนให้มันเป็นดังเดิม

278
00:26:34,927 --> 00:26:39,015
เหมือนที่เราจะฟื้นคืนให้
เผ่าพันธุ์เราได้อยู่ในที่ของเราในกาแล็กซีนี้

279
00:26:40,099 --> 00:26:42,935
เราเหลือแทบไม่ถึง 40 คนแล้ว แธร็ก

280
00:26:44,478 --> 00:26:46,063
ชาววิลทรัม 40 คน

281
00:26:46,981 --> 00:26:49,400
ที่รู้จักนายดีกว่านายรู้จักตัวเอง

282
00:26:49,483 --> 00:26:51,694
คนที่สู้เคียงข้างนาย

283
00:26:51,777 --> 00:26:55,281
คนที่ทุกข์ทรมานแบบเดียวกับนาย

284
00:26:56,157 --> 00:26:58,159
นายไม่ใช่ครอบครัวฉันอีกต่อไปแล้ว

285
00:26:59,410 --> 00:27:03,164
แต่คนที่ทำให้เราเกือบสูญพันธุ์เป็นครอบครัวเหรอ

286
00:27:03,998 --> 00:27:07,418
ฉันรู้ว่าเธดัสสร้างไวรัสสเกิร์จขึ้นมา

287
00:27:07,501 --> 00:27:09,879
แต่นายเลือกสู้ข้างเขา

288
00:27:10,880 --> 00:27:14,175
เขาฆ่าล้างเผ่าพันธุ์ตัวเอง

289
00:27:14,258 --> 00:27:17,595
เพื่อหยุดไม่ให้เราฆ่าล้างเผ่าพันธุ์อื่น

290
00:27:17,678 --> 00:27:21,599
นายรู้ว่าเราแค่ทำสิ่งที่จำเป็น
เพื่อรักษาความสงบเรียบร้อย

291
00:27:21,682 --> 00:27:23,893
เหมือนที่มาตามล่าลูกชายฉันเหรอ

292
00:27:25,019 --> 00:27:28,439
เราทดสอบลูกชายนาย
เหมือนที่เราทุกคนถูกทดสอบมาก่อน

293
00:27:29,315 --> 00:27:31,525
คิดว่าเธดัสจะใจดีกับพวกนั้น

294
00:27:31,609 --> 00:27:33,235
หลังชนะสงครามนี้เหรอ

295
00:27:40,242 --> 00:27:43,287
นายไม่ได้ไร้เดียงสาอย่างที่ฉันกลัวสินะ

296
00:28:06,727 --> 00:28:09,146
สิ่งมีชีวิตน่าขัน

297
00:28:09,230 --> 00:28:11,524
ทำได้แค่เบี่ยงเบนความสนใจ

298
00:28:11,607 --> 00:28:15,611
นั่นคือสิ่งที่แกคิด
กับทุกเผ่าพันธุ์นอกจากพวกตัวเอง ลูแคน

299
00:28:16,112 --> 00:28:18,572
อีกเดี๋ยวแกก็จะได้เรียนรู้

300
00:28:58,112 --> 00:28:59,029
ทนไว้นะ

301
00:28:59,113 --> 00:29:01,115
กำลังซ่อมวัตถุภายนอก

302
00:29:05,870 --> 00:29:07,955
ขอบคุณ ขอบคุณนะ

303
00:29:08,038 --> 00:29:10,124
ไม่เป็นไรค่ะ อัดพวกมันต่อไปนะ

304
00:29:17,256 --> 00:29:21,051
ห้องนี้เคยมีเสียงหลายพันก้องกังวาน

305
00:29:22,511 --> 00:29:27,475
มารวมตัวกันด้วยความรู้ที่ว่า
จักรวาลเป็นของชาววิลทรัม

306
00:29:28,517 --> 00:29:30,436
จักรพรรดิอาร์กอลแสดงให้เราเห็น

307
00:29:31,020 --> 00:29:33,272
สอนพลังที่แท้จริงให้กับเรา

308
00:29:34,899 --> 00:29:35,900
เธดัส

309
00:29:36,984 --> 00:29:38,694
เธดัสเป็นคนขี้ขลาด

310
00:29:39,695 --> 00:29:41,655
นายก็รู้ดีใช่ไหมล่ะ

311
00:29:41,739 --> 00:29:43,365
มันไม่ได้เปลี่ยนอะไรเลย

312
00:29:43,908 --> 00:29:48,329
สู้เพื่อเขาก็เหมือนสู้เพื่อทำลายตัวเอง

313
00:29:48,412 --> 00:29:50,831
ทำลายครอบครัวของนาย

314
00:29:50,915 --> 00:29:53,083
ฉันไม่ให้เขาทำร้ายครอบครัวฉันหรอก

315
00:29:54,418 --> 00:29:56,128
นายทำไปแล้ว

316
00:29:57,713 --> 00:29:59,423
มันจบแล้ว แธร็ก

317
00:29:59,840 --> 00:30:03,511
ทั้งกาแล็กซีร่วมกันต่อต้านเรา

318
00:30:03,594 --> 00:30:06,347
แต่มันไม่ต้องจบที่การสูญพันธุ์

319
00:30:06,430 --> 00:30:09,558
ยอมรับเงื่อนไขซะ และฉันจะหยุดเรื่องนี้

320
00:30:09,642 --> 00:30:11,810
ไม่ว่าเธดัสจะต้องการอะไร

321
00:30:12,478 --> 00:30:15,898
จักรพรรดิของเราจะยอมตกลงไหมล่ะ

322
00:30:16,607 --> 00:30:18,526
มองไปรอบๆ สิ แธร็ก

323
00:30:19,068 --> 00:30:21,111
เราแพ้แล้ว

324
00:30:21,195 --> 00:30:23,864
ไม่เข้าใจเหรอว่าทำไมทุกอย่างถูกทำลาย

325
00:30:23,948 --> 00:30:25,866
นี่คือบ้านของเรา

326
00:30:26,784 --> 00:30:28,536
เราจะสร้างมันขึ้นใหม่

327
00:30:31,288 --> 00:30:32,331
ไม่

328
00:30:33,499 --> 00:30:34,708
นายจะไม่ได้สร้าง

329
00:30:38,671 --> 00:30:42,591
การตายของชาววิลทรัมทุกคนทำให้ฉันเจ็บปวดมาก

330
00:31:17,835 --> 00:31:20,588
ไง ไอ้เวร ถังขยะเรียกหา

331
00:31:21,839 --> 00:31:23,757
มันอยากได้ขยะคืน

332
00:31:26,260 --> 00:31:28,137
แกไม่ใช่พวกเดียวกับเรา

333
00:31:34,560 --> 00:31:35,519
โอลิเวอร์

334
00:31:39,732 --> 00:31:40,566
ไม่นะ

335
00:31:45,613 --> 00:31:47,531
เด็กนี่เป็นความล้มเหลว

336
00:31:47,615 --> 00:31:49,617
มันไม่ใช่น้องชายแก

337
00:31:50,284 --> 00:31:52,077
ฉันฆ่าคอนเควสต์

338
00:31:52,161 --> 00:31:53,621
ฉันจะฆ่าแกด้วย

339
00:31:58,792 --> 00:32:00,085
เอาสิ

340
00:32:16,560 --> 00:32:18,479
บอกเลยว่าไม่ปลื้ม

341
00:32:48,884 --> 00:32:49,843
โซอี้

342
00:32:50,719 --> 00:32:51,553
เร็วเข้า

343
00:32:55,182 --> 00:32:57,017
กระสุนหมดแล้ว

344
00:32:57,101 --> 00:32:58,894
บ้าเอ๊ย กระสุนหมด

345
00:33:17,371 --> 00:33:21,083
ถ้าฆ่าฉันได้ก็ฆ่า ฆ่าไม่ได้ก็ตาย

346
00:33:22,084 --> 00:33:24,461
ฉันจะได้หาศัตรูที่เก่งกว่านี้

347
00:33:44,732 --> 00:33:45,733
ในที่สุด

348
00:33:46,567 --> 00:33:47,651
ไม่

349
00:33:58,704 --> 00:34:00,748
ทุกคนไปกับฉัน เดี๋ยวนี้

350
00:34:21,018 --> 00:34:23,103
ช่างเขา พ่อต้องการลูก

351
00:34:23,187 --> 00:34:24,980
เราจะทำอะไรกัน

352
00:34:25,105 --> 00:34:26,899
สเปซ เรซเซอร์ ไปข้างหน้า

353
00:34:37,034 --> 00:34:38,452
ไม่ อยู่กับพ่อไว้

354
00:34:44,792 --> 00:34:45,793
ไม่

355
00:34:46,627 --> 00:34:48,128
ไม่มีทาง เราทำไม่ได้หรอก

356
00:34:48,212 --> 00:34:50,172
มาร์ค เชื่อพ่อ

357
00:34:52,132 --> 00:34:53,926
สเปซ เรซเซอร์ เอาเลย

358
00:34:57,221 --> 00:34:58,222
ไม่นะ

359
00:34:59,389 --> 00:35:00,933
ไม่

360
00:35:29,962 --> 00:35:31,213
อยู่ใกล้กันไว้

361
00:35:32,422 --> 00:35:33,757
เกาะกลุ่มกัน

362
00:40:08,365 --> 00:40:09,199
โซอี้

363
00:40:33,473 --> 00:40:36,685
มันเป็นทางเดียวที่จะให้พวกเขาเห็นความจริง

364
00:40:38,979 --> 00:40:40,021
ผมรู้

365
00:40:42,315 --> 00:40:44,192
โอลิเวอร์ โอลิเวอร์อยู่ไหน

366
00:41:05,547 --> 00:41:07,090
ชาววิลทรัม

367
00:41:07,757 --> 00:41:11,511
โลกของพวกแกถูกทำลายแล้ว

368
00:41:12,512 --> 00:41:16,725
ยอมแพ้เป็นทางเลือกเดียว

369
00:41:16,808 --> 00:41:19,728
ไม่

370
00:41:23,940 --> 00:41:26,568
ฉันเลือกตาย

371
00:41:36,870 --> 00:41:38,663
จักรพรรดิอาร์กอล

372
00:41:39,539 --> 00:41:41,750
ผมแก้แค้นให้ท่านแล้ว

373
00:41:48,381 --> 00:41:51,551
แกเป็นรายต่อไป

374
00:41:57,224 --> 00:41:58,141
เธดัส

375
00:41:58,767 --> 00:41:59,768
พระเจ้า

376
00:42:00,518 --> 00:42:02,729
อัลเลน หาโอลิเวอร์

377
00:42:04,397 --> 00:42:05,357
อัลเลน

378
00:42:05,899 --> 00:42:07,776
ได้ โอเค

379
00:42:13,657 --> 00:42:15,700
ฉันเสนอจะให้อภัยแก

380
00:42:16,201 --> 00:42:21,039
ฉันเสนอจะให้แกตายอย่างมีเกียรติ

381
00:42:23,625 --> 00:42:29,172
แต่แกเลือกทำลายทุกอย่าง

382
00:42:48,858 --> 00:42:51,069
ฉันฆ่าเธดัสเร็วเกินไป

383
00:42:51,152 --> 00:42:54,447
ฉันจะไม่พลาดกับแกซ้ำสอง

384
00:42:59,327 --> 00:43:00,912
โอเค ฉันเข้าใจนะ

385
00:43:00,996 --> 00:43:04,499
ทุกคนตกใจแล้วก็หัวเสีย
กับเรื่องที่เพิ่งเกิดขึ้นนิดหน่อย

386
00:43:07,085 --> 00:43:09,254
สเปซ เรซเซอร์ สเปซ เรซเซอร์

387
00:43:51,588 --> 00:43:52,797
อัลเลน

388
00:43:56,343 --> 00:43:57,177
โซอี้

389
00:43:57,260 --> 00:43:59,220
ไม่เป็นไร ฉันจัดการได้

390
00:44:02,807 --> 00:44:03,850
เราต้องไปแล้ว

391
00:44:04,642 --> 00:44:06,811
เราทิ้งมาร์คกับโนแลนไม่ได้นะ

392
00:44:06,895 --> 00:44:08,063
แล้วโอลิเวอร์อยู่ไหน

393
00:44:08,146 --> 00:44:09,522
เราช่วยพวกเขาไม่ได้

394
00:44:47,894 --> 00:44:50,105
แกเลือกเป็นชาววิลทรัมได้

395
00:44:50,730 --> 00:44:52,690
แต่แกเลือกเป็น…

396
00:44:55,568 --> 00:44:56,528
จะทำยังไง

397
00:44:57,195 --> 00:44:58,196
เราจะเอาชนะมันได้ยังไง

398
00:44:59,072 --> 00:44:59,989
มาร์ค

399
00:45:22,137 --> 00:45:23,054
พ่อ

400
00:45:26,391 --> 00:45:27,767
เสียเปล่าจริงๆ

401
00:46:19,569 --> 00:46:22,322
ผู้สำเร็จราชการ ฆ่าเขาซะ

402
00:46:23,156 --> 00:46:25,658
พวกมันทำลายบ้านเรา

403
00:46:25,742 --> 00:46:26,826
เงียบ

404
00:46:32,957 --> 00:46:34,459
แค่นี้…

405
00:46:34,542 --> 00:46:35,710
เราก็มีน้อยเกินไปแล้ว

406
00:46:45,762 --> 00:46:49,641
ผู้สำเร็จราชการแธร็ก ท่านจะสั่งการอะไรต่อไป

407
00:48:18,021 --> 00:48:19,105
นี่

408
00:48:19,188 --> 00:48:20,481
ไง พวก มาร์ค

409
00:48:21,316 --> 00:48:22,442
ตื่นหรือยัง

410
00:48:23,651 --> 00:48:24,902
ตื่นแล้วนี่

411
00:48:24,986 --> 00:48:26,946
ดูนั่นสิ ยินดีต้อนรับกลับมา

412
00:48:29,198 --> 00:48:30,241
อัลเลน

413
00:48:30,617 --> 00:48:31,492
ผมหลับไปนานแค่ไหน

414
00:48:32,035 --> 00:48:33,077
สองสามสัปดาห์

415
00:48:33,161 --> 00:48:35,121
เสี่ยงตายอยู่หลายรอบ

416
00:48:35,204 --> 00:48:38,291
ขอบอกเลยนะว่า พวกนายเก่ง
เรื่องทำให้ชาวยูโนปาเครียดจริงๆ

417
00:48:43,546 --> 00:48:45,798
โอลิเวอร์อยู่ไหน แล้วพ่อผมล่ะ

418
00:48:58,227 --> 00:48:59,187
พ่อ

419
00:49:06,486 --> 00:49:07,779
พ่อยังไม่ตาย

420
00:49:07,862 --> 00:49:09,238
เพิ่งตื่นเมื่อวาน

421
00:49:10,073 --> 00:49:11,074
โอลิเวอร์…

422
00:49:11,949 --> 00:49:13,242
เขาจะไม่เป็นไร

423
00:49:14,369 --> 00:49:16,037
เขาแค่ต้องการเวลารักษาตัว

424
00:49:16,788 --> 00:49:18,915
แล้วแธร็กกับคนอื่นๆ ล่ะ

425
00:49:19,040 --> 00:49:21,751
สิ่งสุดท้ายที่ลูกจำได้คืออะไร

426
00:49:22,752 --> 00:49:24,045
แธร็กเกือบฆ่าผม

427
00:49:24,587 --> 00:49:26,839
พ่อ… ผมนึกว่าพ่อตายแล้ว

428
00:49:27,632 --> 00:49:29,008
ทำไมเขาถึงไว้ชีวิตเราล่ะ

429
00:49:30,218 --> 00:49:31,511
ถามได้ดี

430
00:49:32,136 --> 00:49:33,930
แต่มีคำถามสำคัญกว่านั้น

431
00:49:34,389 --> 00:49:35,223
อะไรครับ

432
00:49:35,807 --> 00:49:36,933
พวกมันอยู่ไหน

433
00:49:37,016 --> 00:49:38,893
นั่นแหละปัญหา

434
00:49:41,354 --> 00:49:42,730
อย่างที่ทุกคนรู้…

435
00:49:46,109 --> 00:49:48,403
อย่างที่ทุกคนรู้ เธดัสตายแล้ว

436
00:49:50,780 --> 00:49:53,533
สมาพันธ์เลยขอให้คนมานำ

437
00:49:53,616 --> 00:49:56,703
จนกว่าจะแต่งตั้งคนมาแทนเขาได้

438
00:49:56,786 --> 00:49:59,038
และเชื่อไหมล่ะว่า

439
00:49:59,122 --> 00:50:00,832
เขาแต่งตั้งหมอนี่

440
00:50:00,915 --> 00:50:03,418
พวกเขาอยากให้ฉันจัดการปัญหาเล็กๆ ปัญหาเดียว

441
00:50:03,501 --> 00:50:05,336
ชาววิลทรัมที่เหลืออยู่

442
00:50:05,420 --> 00:50:06,587
ใช่

443
00:50:06,671 --> 00:50:08,089
นายพลเทเลีย

444
00:50:08,589 --> 00:50:13,761
เราให้ยานตรวจทีละส่วนเลย
แต่ตอนนี้พวกเขาก็หายไปเฉยๆ

445
00:50:13,845 --> 00:50:15,805
ทุกคนกลัวกันมาก

446
00:50:16,639 --> 00:50:19,183
ไปซ่อนก็เป็นสัญญาณที่ดีใช่ไหมล่ะ

447
00:50:19,267 --> 00:50:22,520
ปกติแล้ว ชาววิลทรัมไม่ค่อยจะ…

448
00:50:24,147 --> 00:50:25,314
มาร์ค มีอะไรเหรอ

449
00:50:28,693 --> 00:50:30,027
พวกเขาไปที่โลก

450
00:51:28,294 --> 00:51:30,296
คำบรรยายโดย กชนันท์ อยู่ใจ

451
00:51:30,379 --> 00:51:32,381
ผู้ตรวจสอบงานแปล
เจียระไน ไชยสาร