POPRZEDNIO
- Kto to, u diabła… - Damien Darkblood, demon detektyw.
Rzekłbym: „Do zobaczenia w piekle”,
ale ciebie czeka gorsze miejsce.
Jest sposób, by przywrócić cię na tron. Mieszkaniec powierzchni o wielkiej mocy.
Pokłońcie się Ka-Horowi!
Obie jesteście kobietami?
By powstrzymać kałamarzyce, musiałem powstrzymać Rusa.
Dokąd idziesz?
Po mojego syna.
Sprzedam swój dom. Ty sprzedaj swój.
Prześpij się z tym.
Moje moce… Jest z nimi jeszcze gorzej.
Nie zadzieraj z moją rodziną.
Przestań, proszę.
Wszystko w porządku?
KRAWIEC
Widzę, że nie potrzebujesz zaproszenia.
Co jest, dzieciaku?
Art… Zrobiłem coś okropnego.
Słucham.
Ale…
nie miałem wyboru.
Przynajmniej tak sądzę. Ale nie wiem, czy to ma znaczenie.
No i…
kogoś zabiłem.
Został opętany, opętałby innych, ale…
był niewinny.
To nie była jego wina.
Rety, Mark.
Jest jeszcze gorzej.
Prawie znów to zrobiłem.
Bez namysłu chwyciłem gościa za gardło,
tak bardzo chciałem zabić go za narażenie mojego brata.
Ale nie zrobiłeś tego.
Bo Oliver mnie powstrzymał.
Patrzył na mnie, jakby mnie nie poznawał.
Był przerażony.
Stałem się nim, Art. To się w końcu stało.
Musiałbyś zostawić po sobie znacznie więcej śmierci i zniszczenia,
żeby być jak twój ojciec, Mark.
Powinienem ci to oddać.
Już na niego nie zasługuję.
Wiesz, kto nigdy tu nie przyszedł z powodu wyrzutów sumienia?
Właśnie.
To, że to cię zżera, oznacza, że nie jesteś nim
i nigdy nim nie będziesz.
Przekroczyłem granicę, Art.
Gdybym był opętany i chciał skrzywdzić innych,
a jedynym sposobem, by mnie powstrzymać, było… No wiesz…
Dziękowałbym ci w drodze do bram niebios.
Ale istnieje granica.
Myślisz, że się zmieniłeś,
ale jesteś tym samym dzieciakiem, który kilka lat temu przyszedł tu,
bo chciał uczynić świat lepszym.
Ale ten świat nie jest tak chętny do współpracy, jak myślałeś.
Nie możesz już nosić tego kostiumu?
Wiec go nie noś.
Nie cofnę czasu ani tego, co zrobiłeś.
Ale gdy będziesz gotów przypomnieć sobie,
że byłeś dzieckiem,
które dawało z siebie wszystko, to cię porządnie ubiorę.
Czułem, że znów będziemy potrzebować tych kolorów,
więc miałem go w gotowości.
Dzięki, Art.
Naprawdę.
Ale to nie zmieni…
Przepraszam.
Cześć, Eve.
Nie, spoko. Przyjmę zlecenie.
Gdzie?
Żaden Nikczemny nie umknie.
Panowanie Podziemia właśnie dobiegło końca.
Płomienie tego miejsca płoną z niezrównaną intensywnością.
Przez wieki wasze ciała były hartowane
w wirze tej wściekłej pożogi.
To tylko szept w porównaniu z burzą, która szaleje we mnie.
Wasz gatunek jest wykuty w płomieniu.
Mój gatunek jest płomieniem.
Dalej, zmierzcie się ze mną ponownie.
Rozszarpcie swoje ciała
w walce z nieustępliwą wolą Volcanikki.
Niech ci, których nie da się spalić, spłoną raz jeszcze.
Moje rozpalone szpony
będą rozkoszować się ulotną ulgą, jaką przyniesie wasza krew.
Było poczekać. Ponownie spróbować czaru przyzywania.
Czekałbyś, aż suka rozłupie planetę.
Nie miałam cię za tchórza, bracie.
To tchórzostwo czy rozwaga?
To wiadomo, gdy jest już za późno.
Dowiedzmy się razem.
Dlaczego nie możecie stać z boku jak reszta wam podobnych?
Czemu musicie to sobie utrudniać?
Moi Magmanici są niezliczeni.
Muszę tylko wydobyć z siebie pragnienie ich przywoływania.
Piekielny tron należy do mnie,
a kwestionowanie mojego panowania to proszenie się o zgubę.
Wtrącasz się w sprawy, których nie rozumiesz.
W bitwie ognia z ogniem wygrywa ten, kto płonie najjaśniej.
Patrzcie, jak gorzeję!
Bierzcie ją.
Walczcie!
To jest kres waszych możliwości?
Moja moc przewyższa te z najgłębszych czeluści tego świata.
Dalej.
Damien zawsze kończy pokonany, o krok od zwycięstwa.
Nie przegrałem.
Obawiam się, że się mylisz.
Damien!
Zależy ci na braciszku? Wielka szkoda.
Szkoda, że mogę zabić cię tylko raz.
Bardzo boli?
Ojciec robił nie takie rzeczy.
Twoja armia nie jest taka nieskończona.
Wkrótce zapełni tę jaskinię i obróci was w popiół.
Czcze gadanie. Żałosne.
Zobaczycie, jak…
Myślicie, że uda wam się…
Mierni…
Nic nie może…
Czcze gadanie? Niemal nie pisnęłam słówka.
Domina…
Nie!
Nie…
I pozostał jeden jedyny.
Myślałem, że mamy szansę.
Ale z ciebie głupiec.
Powiedz mu, jaki jesteś bezsilny.
Nie mam zamiaru zmiażdżyć Wielkiej Bestii po raz trzeci.
Powiedz szatanowi,
że teraz ja jestem Wielką Bestią.
On jest…
On nic nie znaczy.
Domina, tak mi przykro.
Jestem tutaj, Darkblood.
Nie trzeba mnie wzywać.
Słyszałem wrzawę i grzmot waszej bitwy głęboko w moim sanktuarium.
Od dawna wiem o waszej porażce.
Wybacz, panie, byliśmy za słabi.
Żałuję wielu rzeczy.
Moja cierpliwość się kończy, Darkblood.
Nasza sytuacja się pogarsza, a twoje plany doprowadziły do porażki.
Mój głód jest już zaspokojony, Darkblood.
Te resztki są poniżej mojej godności.
Rozumiem trudną sytuację.
Ale nie musisz być taki nienawistny.
Wybacz. Tak, uzdrowię ich.
To może potrwać, bo moje moce są osłabione,
ale tak się stanie.
Dziękuję, Wielka Bestio.
Doceniam lojalność klanu Darkblood.
Szczególnie w moim obecnym stanie.
Przynosisz mi chlubę swą wytrwałością,
mimo że już sowicie zapłaciłeś za swoją zdradę.
Gniew twojej siostry to cudowna rzecz.
Bez obaw, Domino.
Wkrótce dostaniesz kolejną szansę, by przywrócić mnie na tron.
Nie.
Coś ty powiedział?
Nie ma sensu próbować tego samego.
Volcanikka może nie zostawić niczego, co dałoby się uzdrowić.
Spróbuj ponownie rytuału przywołania.
Nigdy nie zadziałał.
Tak jak mierzenie się z nią samemu.
Twój rytuał jest wadliwy.
Przeciwnie.
Wciąż mam krew z miejsca mordu Strażników.
Wcześniej martwiłem się,
co ściągnie czar
o poszerzonych parametrach.
Ale teraz jestem zdesperowany.
Co to było?
Nie Omni-Man.
Syn z jego krwi.
Damien Darkblood?
Chwila. Co to za miejsce?
Podziemie. Miejsce, które twój rodzaj nazywa piekłem.
Jestem w piekle? Nie.
Nie wierzę.
Wezwałem cię. Potrzebuję pomocy. Sprawa wielkiej wagi.
Nieco mi przeszkodziłeś.
Niezwyciężony!
Co mu zrobiłeś?
Miałbym wygnać jedynego odpowiedniego gospodarza?
Raczej przegrywałeś.
Jestem wieczny!
Ale nie zniosę dłużej więzienia w tym grobowcu.
Co robisz?
Odpowiedni gospodarz zbyt długo mi się wymykał.
Muszę się poniżyć
i zadowolić samicą.
Chwila, myślałam…
Mogłeś w każdej chwili przejąć kobiece ciało,
ale tego nie zrobiłeś? O w mordę.
Nie jest tak źle.
Wcale a wcale.
Jak ona…
Przyleciała z samcem.
Do kroćset.
Gdyby tylko ta samica miała moc jak…
NIEZWYCIĘŻONY
Oto szatan.
Szatanie, to…
NIEZWYCIĘŻONY
To jest…
To jest szatan?
- Tak, ale… - Rozumiem.
Nie!
Puść Mrocznego Pana!
Nie sprowadziłeś mnie do piekła, bym walczył z szatanem?
Nie.
Pozwól wytłumaczyć.
Przepraszam.
Wolne żarty.
Taka przemoc to dla takich jak ja ledwie gra wstępna.
Jesteś obleśny.
Na zewnątrz. Natychmiast.
Piekło naprawdę istnieje?
Piekło, demony, szatan.
Wszystko jest prawdziwe.
Ale nic z tego nie jest takie, jak się spodziewasz.
Usiądź, proszę.
Cecil mówił, że wróciłeś tu po śledztwie w sprawie mojego taty,
ale nie sądziłem…
Cecil egzorcyzmował mnie, by ukryć prawdę o twoim ojcu.
Sprowadziłem cię tak samo,
tylko z drugiej strony.
Egzorcyzmowałeś mnie do piekła?
Jezu…
Trwa walka o władzę nad Podziemiem.
Volcanikka, władczyni Magmanitów,
ukradła piekielny tron szatanowi.
Teraz włada Podziemiem. Musisz ją pokonać.
Co? Oczekujesz, że…
Nie jestem teraz sobą
i nie mogę pracować dla diabła.
Przecież demony to ci źli. Bez urazy.
Przesądy mieszkańców powierzchni nie mogą przyćmić twojego osądu.
Szatan nie jest zły.
On nie zagraża twemu światu.
Twój świat istnieje dzięki niemu.
Dobra… Że co?
Mieszkańcy powierzchni żyją w szóstej erze egzystencji,
nieświadomi poprzednich pięciu.
Z pewnością zauważyłeś ogromne potwory, behemoty, które pozostały?
Nie stworzyła ich radiacja?
Są z drugiej ery.
Na szczęście są stworzeniami słabszymi
od starszych z pierwszej ery.
Szatan i demony są z ery piątej.
O trzeciej wcale nie wspominamy.
Rozumiem. Pominąłeś też czwartą.
W celu budowania napięcia.
W czwartej panował chaos.
Przez miliony lat rządzili planetą Nikczemni.
Na ziemi i pod nią.
To plugawe stworzenia z niezaspokojonym głodem.
Nie da się ich zabić. Jakoś przetrwały do piątej ery.
Wojna między nami trwała wieczność.
Groziła zniszczeniem planety.
Demony wypędziły Nikczemnych tutaj.
Do Podziemia.
Uwięziły je. Osłabiły torturami.
Wielu z nas przypłaciło to życiem.
Bez ofiar ze strony demonów
ludzie nie ewoluują. Nie rozwijają się.
Nie byłoby miast, nie byłoby języka. Nie byłoby ciebie.
Szatan poprowadził demony przeciwko Nikczemnym,
by inni mogli żyć w pokoju.
Twój gatunek zawdzięcza mu wszystko.
No to… dzięki.
Nasze poświęcenie nie jest do końca altruistyczne.
Niekończące się tortury to nasza rozrywka.
Więc to miejsce jest w głębi Ziemi?
Tak.
Czyli jeśli chcę stąd odejść, muszę tylko polecieć w górę?
Pewnie zmęczysz się, nim się wynurzysz. Prawdopodobnie umrzesz.
Może.
Volcanikka nienawidzi ludzi.
Chce uwolnić wszystkich Nikczemnych, wysyłać ich na powierzchnię.
Byłby koniec świata.
Umrze wielu, jeśli nie wszyscy.
Są inni bohaterowie, którzy mogą pomóc.
Innych bohaterów tu nie ma.
Nie, nic nie rozumiesz.
Nie nadaję się do tego. Odeślij mnie do domu.
Jeśli nie powstrzymasz Volcanikki i Nikczemnych, nie będziesz miał domu.
Tylko pogorszę sprawę.
Gorzej być nie może.
Przestań! Kurczę…
Obracasz moje słowa przeciwko mnie. Mówię poważnie.
Sytuacja też jest bardzo poważna.
Wybacz.
Zwyczajnie mówię prawdę.
Nie ma innego wyjścia.
Jeśli pomogę, odeślecie mnie do domu?
Tak.
Nikogo nie będę krzywdził. Dobra?
Krzywdzenie zostaw nam.
Co mam zrobić?
Ja uleczę klan Darkblood,
ty zdobędziesz to, co uleczy mnie.
Nikczemni, Volcanikka i Magmanici
przepędzili demony, zakańczając tortury.
Nikczemnych trzymają w ryzach płomienie Podziemia,
lecz gdy odzyskają siły, wkrótce uciekną,
zagrażając wszelkiemu życiu pod i nad powierzchnią.
Tam.
Tam zmierzamy?
Stopiona korona szatana,
wykuta z bólu, źródło siły.
Volcanikka rzuciła ją w przepaść bez dna.
Nikt w Podziemiu nie ma mocy jej odzyskać,
dlatego cię tu sprowadziłem.
Spodziewałem się Omni-Mana.
Twoje zaklęcie nas nie rozróżniło.
Mój tata nie żyje, tak przynajmniej sądzę.
Viltrumici skazali go na śmierć.
Nie wiem, czy powinienem złożyć kondolencje, czy pogratulować.
Dlaczego miałby ci pomóc?
Nie pałał do ciebie miłością.
Myślałem, że wizja ratowania własnej planety
podziała nawet na takiego jak on.
Jak mamy dotrzeć na dno przepaści bez dna?
Ma dno, tylko bardzo głęboko.
Czemu sami się tam nie wybierzecie?
Nie jesteśmy głupi.
Korony strzeże potężny stwór.
No przecież.
Miejmy to za sobą.
Nieźle.
Oszczędzaj energię, wspomóż się grawitacją.
Złap mnie tuż przy dnie.
Nie jest to aż takie wyczerpujące, ale dobra.
Faktycznie łatwiej.
Skoro piekło istnieje, czy to znaczy, że niebo też?
Nic nam o nim nie wiadomo.
W świecie nie ma równowagi, której ludzie pragną.
Nikt nie liczy dobrych ani złych uczynków.
To dla ciebie zła wiadomość?
Spójrz na to z innej strony.
Jeśli świat skłoniłby się ku dobru, równowaga przestałaby być potrzebna.
Zróbcie z Ziemi raj, zamiast czekać na ten zmyślony w niebie.
Wiele razy pracowałem z twoim ojcem.
Omni-Man nie zadawał pytań, tylko atakował.
Masz w sobie coś z detektywa, Niezwyciężony.
Albo przechodzę trudny okres
i to miejsce miesza mi…
Hej… Dlaczego? Czemu ciągle to robisz?
Co takiego?
No to.
Co?
To! Z tym hełmem.
Gdy mówisz, znika ci z głowy
i pojawia się, gdy kończysz.
Słyszysz mnie wyraźniej bez hełmu.
Myślisz, że cię w nim nie słyszę?
Nieważne.
Jasne, dobra. Ale dlaczego?
Co dlaczego?
Dlaczego tak go wykonano? To sporo zachodu.
Można dodać mikrofon.
Nie ja go projektowałem.
Ktokolwiek to zrobił, musiał o tym pomyśleć.
Jak to jest,
że musisz tak szybko założyć i zdjąć hełm? Na wypadek ataku z zaskoczenia?
Mój gatunek jest tak uzbrojony od zarania dziejów.
Może ta technologia jest dla ciebie nieznana.
Co to jest, demoniczne nanoroboty?
Niby są lepsze niż solidny hełm?
Mógłbyś go zdjąć i potrzymać, jeśli trzeba.
Wygląda fajnie.
Całe twoje społeczeństwo zadręcza zagrażające Ziemi złe istoty,
a ty chcesz wyglądać fajnie?
Nie jest nudno.
Skoro tak mówisz.
Nie rozumiem, kto w ogóle wymyślił taki rodzaj hełmu.
Jest mega dziwny.
Niby co to miało rozwiązać?
Zaraz dno. Złap mnie, proszę.
Nie no, faktycznie jest fajny.
Nic nie widzę.
Korona.
Mówiłeś, że coś jej strzeże.
Kiedyś Cerber pilnował wejścia do Podziemia.
Nie powstrzymał Volcanikki. Wygnano go tutaj.
Może drzemie.
Pospieszmy się i…
W porządku?
Nie.
Ja raczej sobie poradzę, ale ty…
- Nie martw się, znów cię złapię. - Co?
Niezwyciężony?
Niezwyciężony!
Niezwyciężony…
Mam cię!
Zobacz, nie jest tak gorąca, na jaką wygląda.
Nie rób tego więcej.
Szczerze, to nic z tego nie chcę powtarzać. Przenigdy.
Słyszysz paskudne dźwięki?
Nie. A powinienem?
Zawodzenie ustało. Nikczemni już prawie odzyskali siły.
Wkrótce uciekną. Trzeba się spieszyć.
Mamy twoją koronę.
Nie!
Korona krucha.
Miała być wykuta z cierpienia. To nie brzmi, jakby była krucha.
Dziękuję, mieszkańcu powierzchni,
za zwrot tego, co mi należne.
Wieczność temu
zrodziłem się z czarnego popiołu ery chaosu
i zasiadłem na piekielnym tronie.
Wykułem tę płonącą koronę
i nasączyłem duszami pokonanych.
Z ich mocą płynącą w moim ciele
panowałem nad erą pokoju,
jakiej Podziemie nigdy wcześniej nie zaznało.
Przez tysiąclecia mojego panowania
żadnemu zębowi nie brakło mięsa do pałaszowania.
Nasz gatunek pasł się w dobrobycie,
ale też osłabł.
Umęczanie Nikczemnych nie uczy,
jak prowadzić wojnę.
Musimy czerpać ze wspomnień o dawnych czasach.
O rozdzieraniu mięśni, roztrzaskiwaniu kości,
chwale dominacji.
Musimy użyć swej potęgi, by wstrząsnąć tymi jaskiniami,
aż nasze ofiary będą błagać o litość, gdy będziemy miażdżyć
ich szczęki pod naszymi piętami.
Tak jest!
Wyglądam potężnie i arcypodle.
I seksownie. Mega.
Oj tak.
Wróciłem!
Panie.
Nie pokłonię się szatanowi.
Nie tak to sobie wyobrażałeś?
Nie.
Ziemia zrobiła z piekła bajkę na dobranoc, by ludzie byli grzeczni,
ale oni potrafią być grzeczni i bez tego.
No nie wiem.
Wiesz.
Co takiego?
Wiesz to.
W przeciwnym razie po co być bohaterem?
Pomagałbyś innym, jeśli nie są tego warci?
Mówiłeś o sobie?
Pomogłem ci zdobyć koronę. Odeślij mnie.
Ścieżka dobra nie jest łatwa.
Czasem trzeba wybrać mniejsze zło.
Demony torturują Nikczemnych, świat bezpieczny.
Demony nie torturują Nikczemnych, wszyscy umierają.
Gówno prawda.
Zawsze jest sposób, który nie wymaga tortur ani zabijania.
Może.
Jeszcze go nie znaleziono, a świat nie mógł czekać.
Potrzebuję pomocy jeszcze raz.
Pokonaj Volcanikkę, uwolnij demony, powstrzymaj Nikczemnych.
Proszę.
Już czas.
Klanie Darkblood, gdzie moja siostra?
Domina…
Nie. Oszczędzaj siły.
Nie możesz iść na wojnę beze mnie.
Muszę.
Nikczemni są prawie uzdrowieni, zostało mało czasu.
Więc weź ją.
Nie. Teraz należy do ciebie.
Nawet nie wiem, czy ją uniosę.
Proszę.
Jesteśmy dość silni, by uciec z Podziemia.
Najsilniejsi spośród demonów.
Na co mi ona, skoro jestem ranna?
Ojciec chciał, żebyś ją dzierżył.
Bestiomagoria cię wzywa.
Wierzę w ciebie, bracie.
Skop dupę tej przebrzydłej dziwce.
Już prawie czas.
Pożrecie ludzkość
i zmieciecie ich świat z powierzchni.
A ja i moi Magmanici będziemy rządzić
ognistym królestwem, które go zastąpi.
Zgadza się. Tak. Powstańcie.
Powstańcie i zajmijcie należne wam miejsce na tym świecie.
Weźcie to, czego te demony od tak dawna wam odmawiały!
Hej, siarczany tchu!
Mam już dość twoich odpałów, paniusiu!
W końcu jesteś gotowy umrzeć?
Zabierz szatana do Volcanikki!
Jej zagłada to ich koniec!
Nowa zabawka do poćwiartowania.
Chętnie zaznam smaku twojej krwi.
Oczyszczę teren. Zajmiecie się resztą.
To koniec. Poddaj się.
Miałam cię za mądrzejszego.
Słusznie, by rodzinna pamiątka położyła kres waszemu rodowi.
To nic.
Biedny Damien.
Wcześniej tylko się z tobą bawiłam.
Karmiłam cię nadzieją, byś w końcu sprowadził do mnie Mrocznego Pana.
Myślisz, że pozwolę tobie i twemu klanowi przeżyć dla zabawy?
Teraz mam samego szatana.
To twoja ostatnia przygoda, detektywie.
Ale bez obaw.
Wkrótce po was zginą miliony,
gdy Nikczemni oczyszczą Ziemię ze wszystkich jej mieszkańców
i przygotują ją na moje panowanie.
Nie mogę ci na to pozwolić.
Jak niby zamierzasz powstrzymać…
Chciała cię zabić. A potem wszystkich innych.
Nawet gdyby Strażnicy zdołali ją powstrzymać,
i tak zginęłoby wielu ludzi.
Tak. Dziękuję.
Niezwyciężony!
Możemy ją jakoś powstrzymać przed odradzaniem?
Nie macie szans na zwycięstwo.
Tylko opóźniacie to, co nieuniknione.
Zapamiętam to sobie, mieszkańcu powierzchni.
Ja też.
Poszło dużo łatwiej, niż się spodziewałem.
Jeśli wróci, wezwij mnie ponownie.
Przynajmniej tym razem nie zrujnowałem kostiumu.
Nikczemni powstają!
Cofnijcie się. Ja się…
Jest twój.
Mało brakowało.
Idźcie.
Zbierzcie pobratymców.
Każcie im wznowić tortury, zanim Nikczemni uciekną.
Jeśli świat ma przetrwać, musimy kontynuować naszą pracę.
Jestem ci niezmiernie wdzięczny, Niezwyciężony.
Jesteś o wiele silniejszy niż jakikolwiek człowiek.
Nie jestem w pełni człowiekiem.
Mój ojciec był Viltrumitą, kosmitą z innej planety.
Kosmici z innego świata…
W głowie się nie mieści.
Zapomniałem, jak uwielbiam te dźwięki.
Dobra robota, bracie.
Pozostało odesłać Niezwyciężonego do domu.
Nie tylko Niezwyciężonego.
Spłaciłeś dług z nawiązką.
To nie miejsce dla ciebie, Damienie.
Dobrze, by jeden z naszych miał oczy i uszy na powierzchni.
Nigdy nie wiadomo, kiedy nadejdzie siódma era.
Nie wiem, co powiedzieć.
Mamy u ciebie dług, Damienie Darkblood.
Przynieś nam chlubę.
Tak będzie, Mroczny.
O mój Boże!
To będzie najpiękniejsze superdziecko z supermocami w historii.
Gratuluję!
Albo i nie?
Nie, Williamie. Nie chcę tego.
Nie jestem gotowa na… dziecko.
Boże.
Pierwszy raz mówię to na głos.
Możesz na mnie liczyć. We wszystkim.
Dzięki.
Powiedziałaś Markowi?
Jeszcze nie.
Przecież powinnaś, prawda?
Wiem, po prostu…
czekam na właściwy moment.
Więc najwyraźniej wy nie…
Nie. Boże, nie.
Nie staraliśmy się.
Zwyczajnie wpadliśmy. Zabezpieczaliśmy się.
Mark jest superbohaterem.
Ciekawe, czy to znaczy, że jego… No wiesz, też są supersilne.
Ale teraz nie skupiamy się na nim.
Chcę mieć kiedyś dzieci.
Chyba tak, ale nie w tej chwili.
Nie jestem gotowa.
Przynajmniej tak mi się wydaje.
Nie bije od ciebie pewność.
Nie wiem.
Kocham Marka, ale…
To z nim pogadaj.
Na miłość boską, z nim porozmawiaj, a nie ze mną.
Wybacz. Wspieram cię, kicia.
Brawo, dzieciaku.
Jak pewnie zauważyliście,
Paul i ja zbliżyliśmy się do siebie przez ostatnie pół roku.
Widzieliśmy, jak się migdalicie.
Oliverze, proszę.
Dużo rozmawialiśmy
i oboje chcemy zrobić w naszym związku kolejny krok. No i dlatego…
kupujemy razem dom.
I sprzedamy ten.
Sprzedajesz dom?
Nie możesz go sprzedać, mamo. Gdzie będę mieszkać?
Będziecie mieszkać z nami.
Ile zechcecie.
Nie chcę mieszkać z Paulem. Jest nudny.
Oliver!
Ale miły.
Tyle że nudny.
Kiedy to się stanie? Wystawiłaś już dom?
Oczywiście, że nie. Najpierw chciałam wam powiedzieć.
Teraz jeszcze i to.
Przepraszam.
Zróbcie tak, jeśli to cię uszczęśliwi.
Paul to świetny facet, a ja… Cieszę się, że robicie kolejny krok.
Dziękuję.
Pierwszy wybieram pokój!
Mark?
Twoja mama powiedziała, że tu jesteś.
Halo! Ziemia do Marka.
Przepraszam. Zamyśliłem się.
Nad czym?
Mama sprzeda dom i zamieszka z Paulem.
A piekło istnieje.
Co takiego?
No nie do końca.
Podziemie czy coś takiego.
Szatan i demony torturują ludzi,
ale to nie są ludzie.
I w sumie to dobrze.
To tak pojechane, jak brzmi.
Wszystko z tobą dobrze?
Nie.
Wcale nie jest dobrze.
Ale może wkrótce będzie lepiej.
Nigdy nie będzie na to właściwej pory…
Mark?
Ja pieprzę.
O mój Boże.
Przepraszam, Mark. Nie mamy wyjścia. Potrzebujemy cię.
Nadchodzi czas wojny.
Darkblood.
Volcanikka przez wieki mieszkała w trzewiach tej planety,
a teraz chce toczyć wojnę na powierzchni? Dlaczego?
Z żądzy władzy?
Chodzi o coś więcej.
Rozsierdziło ją coś, co robią ludzie.
Dowiedz się co i zgłoś to mnie.
Może być potrzeba, by moje spieczone ciało
znów muskał delikatny żar słońca.
Tego się obawiałem.
Napisy: Marcin Chojnowski
Nadzór kreatywny nad tłumaczeniem Zofia Jaworowska