KENDİSİ GELDİ
Bay Lauddem! Bay Lauddem!
- Hey! - Merhaba!
Steven?
Yine yapıyorsun.
Rahatlatıyor.
Steven, Duftin Haverford burada.
Dustin demek istiyorsun.
Hayır, Duftin. Duftin Haverford. Troika Opera Evi'nin başında.
- Bence merhaba de. - Yapamam.
- Neden? Aşama kaydediyorum de işte. - Ben eve gitmek istiyorum.
Avans kalsın istiyor musun?
- Evet, tabii ki. - Bay Haverford!
Göz teması.
Merhaba, çok memnun oldum. Ben Patricia Jessup-Lauddem.
Sizi eşimle tanıştırmak istedim.
- Steven Luaddem. - Merhaba.
Sizi görmeyi umuyordum.
Nihayet tanışmak çok güzel. Duftin Haverford.
Eserlerinize uzun zamandır hayranım.
- Teşekkürler. - Bu Frank Hall.
- Kurulumuzun yeni üyesi. - Çok memnun oldum.
- Sizinle tanışmak büyük onur. - Evet, Frank.
Yeni eser çalışmanız ne durumda?
- İyidir. - Çok güzel.
Çok iyi. Harika, harika.
İlk taslağı iki hafta sonra görürüz diye konuşmuştuk.
- İki hafta. - Uygunsa tabii?
Sorun olmaz, değil mi?
Kendisi iyi mi?
Beş yıl önceki operasından sonra çöküş yaşamıştı.
Ortadan kayboldu. Eser yazamaz oldu.
Derin depresyondaydı. Çok derin.
Sonra...
Ee öyle terapistim olsa, ben de evlenirdim!
Sonrasında farklı görünür müyüz acaba...
- Kızlar. - Hey, Trey!
- Merhaba, Bay Ruffa. - Merhaba, Bay Ruffa.
Savaş nasıl geçti?
İyi geçti. Sorduğunuz için teşekkürler.
Kim kazandı?
Çok komik. Bir ara siz de gelin. Hem biraz tarih öğrenirsiniz.
Bonemi takarım, taraf tutmam.
- Ücretsiz tatlı oluyor, değil mi? - Tüfek vermiyorsanız ben gelmem.
Tüfeklerin namluları pislik içindeydi bugün.
- Öyle mi? - Bazı salaklar, öyle olması...
tarihi gerçeklere daha uygun diyor. Aslında her gece temizleniyordu.
Üşeniyorlar işte.
- Çöreği sağdan dolaştırın. - Tamam ama neden?
Yemek sağdan dolaştırılır. Kafa karışıklığını önler.
Sen üşümüyor musun öyle?
- Hayır. - Sweat geçir üzerine.
Seni öyle görmek bile beni üşütüyor.
Yarın sabah erkenden adliyede olmam gerek. 6.30'da çıkıyoruz.
Bana uyar.
Yarın çalışıyor musun, bebeğim?
Tereza'nın yemeğini geceden hazırlarım.
- Önemli dava mı? - Çocuk kaçırma.
Velayeti olmayan anne çocuğu alıp Arkansas'a kaçmış.
Baba da davacı oldu.
Kadın tutuklanacak gibi.
Nasıl bulmuşlar kadını?
Böyle ciddi suçlama olunca...
yolları ne kadar hızlı kapatıyoruz inanamazsın.
Evet, evet, evet! Galiba bu sahneden sonra da ara başlıyor.
Ne var?
Yapamıyorum ben.
Nasıl yani?
İçine giremiyorum.
Yine mi?
- Bu fikri çok sevmiştin. - Sevmek istedim.
Yeter ama artık!
Steven, sana bir şey söylemem gerek.
Ne?
Başka bir teklif aldım.
Kimden?
- Raef Gundel. - Raef...
Raef Gundel!
Benden nefret mi ediyorsun?
Hey, doktor.
Biliyorum bugün perşembe ama...
Belki bu gece şey olur diyordum. Seks günü. Mümkünse.
İlginç bir fikir. Ama biliyorsun...
bugün perşembe.
Hayır, kapatma.
Sol bemol.
- Günaydın, hayatım. - Günaydın.
- Bunu biri oynattı mı? - Hayır tabii ki, hayatım.
- Biraz daha pencereye yakındı. - O nedir?
Pasif iklimlendirmeye yeni bir yaklaşım.
Sahraaltı bir karınca türünden esinlendik.
Böyle özel tüyleri var, ısıyı yansıtabiliyorlar.
Çok süper ama şu an açıklayamam.
- Harika. - Hayatım gitmeden Harvard başvurun için bir fikrim var.
- Oraya başvurmuyorum. - Ne zamandır?
- O bölümü beğenmiyorum. - Bence biraz düşü...
- Anne sakin ol. - Biliyorum ama...
Ben ne yaptığımı biliyorum.
- Görüşürüz. - Kahvaltı?
- Hayır. Erken gitmem gerek. - Tamam.
Nasıl böyle kararlı olabiliyor?
Babasına çekmiş.
Douglas kararlı mıydı?
Göz cerrahıydı.
- Hayatım, benim hastam var. - Bu ne için?
Balık yağına başlatıyorum seni.
- Balık kokusu geğirmem, değil mi? - Geğirme yapmaz diyor!
Anne, anne! Duydum seni. Klimayı içeri koyuyorum.
Artık içeride kalacak, tamam?
İçeri koyup sonra soğuk oldu diye çıkarmak yok.
Ne?
Tekrar kontrol et.
Evet. Haklısın.
Kapatırsın, sonra sıcak olunca...
- tekrar açarsın. - Görüşürüz!
Görüşürüz, anne.
Biliyorum. Ben de seni seviyorum. Kapatmam gerek. Hoşça kal.
- O neymiş? - Bilim projesi.
- O kadar mı? - Hayır...
Canva sunumumuz var. Model hazırladık.
Saint Athanasius'a gitseydin...
her gün bir saat daha uyurdun ve okula yürüyebilirdin.
Orada sınıf atlatmazlardı ama.
Belki de haklıydılar.
Üniversiteye çocuk yaşta gideceksin.
17 olacağım!
Akıllı olmak yetmez, Tereza.
Okumak iyidir ama insanlardan...
şüphelenmeyi de biraz öğrenmelisin.
Şüpheciyim ben.
Şüpheci değil miyim sence?
Lütfen ofis dolabındaki mendilleri kontrol etmeyi...
İnanmıyorum.
- Hayatım? - İnanmıyorum.
Hayatım, ne oldu?
Anton yazdı şimdi. Gerçekten bırakmış. Bittim ben.
Çok üz...
Zemin kat
Lütfen girin siz. Hemen geliyorum.
- Sana ne lazım biliyor musun? - Yazar lazım.
Yürüyüşe çıkman lazım.
Yapma, doktor. 15 dakika önce gezdirdim Levi'yi.
Buralarda demiyorum. Çıkıp kaybolman gerek, Steven.
- Kaybolmayı sevmiyorum. - Tamam, kaybol demiyorum.
Gez dolaş diyorum.
Beynini sıkıştığı döngünün dışına çıkarmalısın.
Bir yabancıyla temas et.
- Tamam? - Yabancıları sevmiyorum.
Haydi! Haydi, oğlum!
Ben ne yaptığımı biliyorum.
Peki.
Beklesem, sen de gelsen?
Aferin oğluma! Ben gelirsem, bütün kararları ben veririm.
Aferin oğluma.
Sola dönmek doğru gelirse sola dönersin.
Sağa dönmek doğru gelirse sağa dönersin.
Acil durum ihtimaline karşı telefonumu açık tutarım.
Ve...
İyi bu. Buna ihtiyacın var. İyi gezmeler!
Tamam.
- O pek... - Gitmek istiyor. Yürü. Yürü.
Aferin. Aferin. İşte, tamam.
Görüşürüz.
O tarafa mı gidiyoruz?
Eminim bu insanların hepsinin...
operalık bir hikâyesi vardır, Levi.
Projemiz Sahra'daki gümüş karıncalarla ilgili.
Onlardan esinlenerek biyo-modelleme ile solar panel dizaynı üzerine.
Bu tür, gündüz gezen karıncaları olarak evrimleşmiştir.
Üçgen şeklindeki tüyleriyle...
ısıyı farklı yönlerde yansıtırlar.
Biyo-modelleme ile...
bu ultra yansıtıcı malzemeyi üzerine uygulayabilir ve...
klima gibi harici soğutma sistemlerine olan gereksinimi azaltabiliriz.
Seni hayatımın sonuna kadar seveceğim.
Peki, Levi. Benim işemem gerek.
Öyle her istediğimiz yere gidemeyiz.
Sen burada bekle. Uslu ol.
Beş dakika. Beş dakika!
Merhaba.
Merhaba. Sulu viski.
Ne tür? Jameson var, Ballantine, Wild Turkey...
Jameson.
Ballantine. Ee...
Jameson.
Lütfen.
Dışarısı daha sıcak. Soğuk olsa da...
Ben soğuğu severim.
Zihni açık tutar.
Ama hava soğukken daha çok yerim.
Ben her türlü çok yiyorum.
Ya? Kahvaltıda ne yersin?
Kızarmış ekmek.
Okuduğuma göre hepatit kapabilirmişsin ondan.
Neyden?
Açık çerezlerden.
Orada olduğunu fark etmemiştim.
Buradayım işte.
İzinli misin?
Evet, öyle sayılır. Evet, sen?
Evet, izin günüm. Yatıştayım.
İyi.
- Ne iş yaparsın? - Römorkör operatörüyüm.
Römorkör operatörü?
Kendi kendilerine dolandıklarını mı sanıyordun?
Hayır, sadece beklemiyordum.
Vay be.
- Nerede yaşıyorsun? - Teknede.
İkâmet yerim Baton Rouge ama ben her yerdeyim.
Brooklyn'e ne getirdi seni?
Jackson'dan buraya barç çektim.
Öyle mi?
Barçta ne vardı?
Tuz. Kumtaşı.
Uçak parçaları, duş perdeleri.
Baktığında ne görüyorsan...
öyle ya da böyle barçlarda taşınıyordur mutlaka.
İşte bugün boşum ve keyfime bakıyorum.
Ne yapacaksın?
Biramı bitirdikten sonra pahalı bir şampuan almaya gideceğim.
Evet.
Sen peki?
Sabahın 11'inde barda ne işin var?
Ben...
Rutinimin dışına çıkmaya çalışıyorum.
- Uzun hikâye. - Ben de rutinimin dışındayım.
Öyle mi?
- Deniyorum işte. - Güzel.
- Ne iş yaparsın? - Besteciyim.
- Desteci? - Hayır, besteci.
- Ne tür müzikler? - Opera.
Şey gibi mi...
Evet.
Eveeet!
Gerçi şu anda geçici bir tıkanma yaşıyorum.
Çok kötüymüş.
Çocukluğumdan beri müzik dışında her şeyde kötüydüm.
Şimdi o konuda bile iyi değilim.
Beste dersleri de veriyorum.
Ama bu dönem ara verdim, yazmak için.
- Ne zamandır römorkör kaptanısın? - Çok oldu.
Römorkör kaptanı nasıl olunuyor?
Çocukken ailem römorkör işindeydi...
Hastalığımdan sonra ben de...
Ne? Ne hastalığı?
- Teknemi görmek ister misin? - Hayır, sağ ol.
Çılgınca. Yapamam.
Olur, tamam.
İşte bu! Şunu giymelisin.
Ben alırım onu.
Aldım.
Çok mu tatlısın sen?
Ben bu römorkörde büyüdüm.
Babam yeniden yaptırmıştı.
Küçükken miçoluk yapardım.
Ama...
teknede yaşamaktan nefret ederdim.
En büyük isteğim karada yaşamak ve mazot kokmamaktı.
Derken babam kaza geçirdi.
Şu baltayı görüyor musun?
Acil durumda burayı kırınız türünden.
Teknenin her yerinde var. Hiçbir işine yaramadı onun.
- Üzgünüm. - Tekneyi dolaştırayım mı?
Burası mutfak.
Biraz sessiz olmalıyız. Çünkü mürettebat uyuyor.
- Mürettebat kaç kişi? - 3 ila 6 kişi, değişiyor.
Şu an çarkçı var, adı Pete. Bir süre hapisteydi.
Ne için?
Cinayet ama hiç demezsin. Çok iyi biridir.
Bir de Dess var, Rory var. Zabit ve miço.
O Moxie halamın. Babamın ablasıdır. Yemek falan yapar.
Bomba gibi hatun, değil mi?
Dümen köşkünü görmek ister misin?
Levi'yi bağlasan iyi olur.
Gel buraya, oğlum.
Kusura bakma.
Hemen burası.
Vardiyalar kaç saat?
6 saat mesai, 6 saat dinlenme.
Zabitle değişiyoruz.
Ama ben burada yaşadığım için sürekli bir şeyler yapıyorum.
İşin başında sen varsın yani? Ciddi sorumluluk.
Evet, oyunun içinde olman gerek.
Yanlış ellerde bu römorkör ölüm saçabilir.
80 tonluk demir yığını. Ölüm kalım meselesi.
Ben patron operatörüm.
Katrina kurumsal bir yapıya ait değil.
Diyelim ki, Texas'a hurda metal götürmen gerek.
Uçakla götüremezsin, karayoluyla olmaz. Römorkör lazım.
Bazen donanma için çalışıyorum. Hurda çekiyorum.
Kız kardeşimle bu yatakta yatardık.
Ama çift kişiliktir.
Tayfa için üç ranza daha var.
İstesem 12 saate kadar uyuyabilirim.
Vanilyaya bayılıyorum.
Keskin bir koku olduğuna şüphe yok.
Kendimi yormamam gerekiyor.
Başından ne geçmişti tam olarak? Sormamın sakıncası yoksa.
Romantizm bağımlısıyım.
Hepimiz değil miyiz?
Bu bilinen bir sendrom.
Kadınların da erkekler gibi yatıp kalkması normal görülmüyor mu artık?
Hayır.
Benimki sadece yatıp kalkmak değil.
Gerçekten kötü.
Musallat olmaktan tutuklandım. Terapi görmek zorunda kaldım.
Ve...
Bunu yapmamam gerekiyor.
Bara gidip...
tekneye erkek getirmem, gerçekten yasak.
Ama kendimi tutamadım çünkü sen çok yakışıklısın.
Yani bugün bara sırf şey için gittin...
- Biriyle tanışmak için. - biriyle tanışmak için.
Bugün seninle tanışmak ilham verici oldu, Katrina. Ben...
Ben daha sık çıkmalıyım.
- Bugünkü gibi ama... - Dur çay koyayım sana.
Sadece bir bardak.
Sonra da gidersin. Yazamadığın operaya dönersin.
Olur, tamam.
Tamam, burada bekle. Ben getiririm.
Tamam.
Bu arada, genelde salamlı sandviç yerim.
- Eğer merak ediyorsan. - Ne?
Kahvaltıda. Barmene soruyordun.
Vay be.
Teşekkürler.
- Bu nedir? - Rezene.
Ah, evet.
Bu kamarayı seviyorum.
Bazen etrafa bakıyorum ve...
bu imkânlara sahip olduğum için ne kadar şanslıyım diyorum.
Bana hâlâ bakmadın hiç.
- Baktım. - Gözlerime bakmadın.
Bekle.
Biz konumuza dönelim.
Bruna bu sabah çok kızdı bana.
Dediğine göre havlumu çok buruşuk asmışım.
Bu sana nasıl hissettirdi?
Suçlu.
Öfkeli.
Ben seni çıplak hayal edip duruyorum.
Zamanla geçer diye düşünüyordum.
Aktarımlar gelir gider.
Seni çıplak hayal ederken...
iç mekânda veya dış mekânda olması gibi mi?
Daha fazla detay vermemi ister misin, bilmiyorum.
- Hayır. - Peki.
- Anlaşıldı. - Teşekkürler.
Sadece biraz bekleyelim.
Tamam, geçti.
Gelecek sefer buraya demirlediğimde teknede benimle kalabilirsin.
Bence bu doğru olmaz.
Nasıl yani?
Hiç gerçekçi değil.
Evet.
Eğer iyileşmek istiyorsan...
bence her şeyi olduğu gibi görmelisin.
- Evet. - Öyle mi?
Benimle ilgili hislerinin farkındasın. Sadece kendine itiraf edemiyorsun.
Merhaba.
- Merhaba. - Köpek benim.
Tamam.
Bunun olduğuna inanamıyorum, Levi!
Beni o baştan çıkardı, değil mi? Cadı o!
Aman!
Kendimi yormamam gerek
Nedir peki hastalığın?
Bağımlısıyım romantizmin
Şehir şehir gezerim
Küçük teknem ile
Tamam. Durun!
Biliyorum, biliyorum.
Biliyorum. Pardon.
Küçük teknemden tekrar alıp...
bu kez biraz daha staccato söyler misin?
Şöyle, kü-çük tek-nem i-le!
Teşekkürler.
Kü-çük tek-nem i-le
Senkopu bozarak söylüyor.
Senkopu bozmuyorum!
Evet.
Steven, izin verirsen sahneyi bitirsin.
Biliyorum, biliyorum.
Sadece... Kusura bakmayın!
O böyle değil.
- Kim değil? - Sandy. Karakterin.
Gerçek biri mi?
Hayır tabii ki. Uydurdum onu.
Tamam, onu canlandırmama izin var mı?
Evet ama sen onu bariz tehlikeli oynuyorsun.
O daha candan ifadesiz yüzle konuşuyor.
- Candan ama ifadesiz? - Evet, mayhoş gibi.
Ama içten içe esprili.
Dünyayı absürt buluyor.
Ama küçük şeylere de değer veriyor.
Erkekleri teknesine götürüp öldüren ve yiyen çılgın bir katil değil miydi?
Evet, çılgın bir katil.
Kesinlikle. Ama aynı zamanda başka özellikleri de var.
Olaylara bakış açısı daha farklı...
Gerçek dışı.
Ama onunla tanışsan, sıradan bir kadın zannedersin.
Peki! 26. bardan tekrar alalım mı?
Sağ ol, Steven. Teşekkürler.
Şehir şehir gezerim
Kü-çük tek-nem i-le
Hayır! Hayır! Of ya! İşte...
Hayır! Hayır!
Hayır. Tekne yok.
Tamam, pardon. Oturuyorum. Oturuyorum.
Sadece...
O forteye girerken...
arzuyla doldurması gerek. Mutfak tezgahını siliyormuş gibi değil!
- Susan. - Evet, evet, evet.
Evet...
- O buradayken devam edemem. - Biliyorum.
Çok kırılgan biridir.
- Ben de kırılganım. - Biliyorum.
Biliyorum ve halledeceğim, söz.
Sen çay al.
Steven, ona biraz müsaade et de...
- Biliyorum. - kendi yolunu bulsun.
Biliyorum, sadece...
Nasıl söyleyeceğini öyle iyi biliyorum ki...
Ama o yapamıyor.
Yakalayamıyor.
Tamam, tamam.
Dinle, Steven. Gel şöyle. Gel.
Millet, biraz ara verelim!
Bak, bunu kabul etmesi bile büyük olay.
Biliyorum, farkındayım.
Tamam, ona güvenmen gerek.
Bana da güvenmelisin.
Sana güveniyorum.
Sana güvenmediğimi nereden çıkarıyorsun, Susan?
Şöyle yapalım.
Provalara gelmeyi bırakacaksın, Steven.
Muhteşem bir opera yazdın. İzin ver de sahneleyelim.
Biliyorum henüz çok olmadı ama...
sadece ne kadar memnun olduğumu söylemek istedim sana.
Şu çantalardaki eşyaları birilerine veririm diyordum.
Beğendiğin bir şey olursa, çekinme al.
Teşekkürler, Dr. Jessup-Lauddem. İşim bitince bakarım.
Lütfen Patricia de bana.
Evet, pardon. Patricia!
Bu yaşta oğlan sahibi olmak için çok gençsin.
Evet.
Evet, tıp okurken ikinci yılımda sürpriz olmuştu.
Ama okumaktan vazgeçmemişsin.
Hayır, sadece birkaç yıl uyku uyumaktan vazgeçtim.
Ama işte...
Şanslıydık. Ailem istememişti...
Neyse, artık bir önemi yok. Büyükannem bir taneydi.
Bizi yanına aldı. Ben, Julian ve babası. Ve...
Biz...
Evet, bu evi bana o bıraktı aslında.
- Katolik misin? - Evet.
Madonna kolyeni çok beğendim.
Manevi değeri var. Teyzem vermişti.
Ben pek dindar değilim.
Ama katolik olarak büyüyünce kolay kurtulamıyorsun galiba.
Benim annem katolikti. Babam museviydi. Ben...
Kilise cemaatine katıldım, sonra da yatılı okula gittim.
Rahibelerin odalarını gözetlemeye bayılırdım.
Titiz olmama şaşmamalı.
Aslında, biraz komik.
Benim için düzenli olma meselesi...
Sadece tertipli olmaktan...
fazlası var. Şey gibi...
Ruhen yerli yerinde olmak gibi.
Temizlik imandan gelir!
Temizliğe bayılıyorum.
Bazen hastalarımla konuşurken kafalarının içine kova dolusu...
dezenfektanla girdiğimi ve onları tertemiz yaptığımı düşünüyorum.
- Bunları buraya bırakayım mı? - Evet.
Peki. Benim hastam var. Dolaptan istediğini alabilirsin.
Ah! İptal etmiş. Haydi beraber temizleyelim!
Merhaba.
Merhaba, hayatım.
Magdalena bu Tereza, Julian'ın kız arkadaşı.
Dolapta bolca doğranmış meyve var.
Tereza, o sevdiğin pudingi buldum.
Patricia, bu benim annem.
Ne?
Evet, kızım kendisi.
Anne, bu Julian.
Merhaba.
Çay isteyen var mı?
Seni nasıl o kadar iyi tanıyor?
Sevdiğin pudingi biliyor. Ona ismiyle hitap ediyorsun.
Bense erkek arkadaşın olduğunu bile bilmiyorum.
- Söylemeye çekindim. Neden acaba? - Yatıyor musun onunla?
Öyle bir şey demedim!
- Şimdi işi bırakmak zorundayım. - Hayır, değilsin.
- Yapamam, paraya ihtiyacımız var. - Trey'in işi var.
Bir daha asla bir erkeğe bel bağlamam.
Söyle bana, kızım oğluyla çıkarken ben o kadının tuvaletini nasıl temizlerim?
Anne, üzgünüm.
Julian'ı seviyorum.
- Ne hissettiğini bilmiyorsun. Çocuksun sen. - Ne hissettiğimi söyleyemezsin bana!
16 yaşındasın. Âşık olduğunu mu sanıyorsun?
Benim yaptığım hatayı yapamazsın.
Yaptığın hata benim.
Hata sen değilsin, Tereza. Hata benim okulu bırakmamdı.
Hiçbir şeyin aklını çelmesine izin veremezsin.
- Vermiyorum. - Seni üniversiteye Julian mı gönderecek?
Belli ki iyi bir çocuk. Ama ailesi onun okul masraflarını karşılayacak.
Senin bursa ihtiyacın var, Tereza.
Lütfen. Fazla ciddi düşünme onunla.
Ben de aynı senin gibiydim.
Gençken sözler vermek kolay gelir.
Yeteneğin varsa hayat sana hak ettiğini verir.
Ama bu şekilde değil.
Her şeyin elinden kayıp gitmesi çok kolay.
Hiç bilmiyorsun.
Ee...
Yakında üniversitelerden haber gelir. Heyecan var mı?
Stres topum parçalandı desem yeridir. Sadece bekliyorum.
Hangi bölümü seçeceksiniz, belli mi?
- Çevre mühendisliği. - Julian ile fütürist olacağız.
O neymiş?
Biz...
temel yaşamsal sorunların çözümü üzerinde çalışmayı düşünüyoruz.
Mesela yenilenebilir enerji kaynakları.
Ya da motor dizaynı.
O alanlarda çok iş fırsatı olacak.
Belki olur belki olmaz.
Olsa iyi olur, aksi hâlde işimiz biter.
Evet.
Ben üniversiteye gitmedim.
Ama gidenlerin çoğundan fazla kazanıyorum.
Ne iş yapıyorsunuz?
Al, bugünkü gazete. Daha bakmadım.
Hızlı hızlı oku.
Tereza. Sayacı başlat.
Haydi. En hızlı şekilde.
- Anlaşılan itfaiye eski köye yeni adet getiriyor. - Daha hızlı.
New York İtfaiyesi arama kurtarma hizmetleri için iki yeni robotik...
- köpek alındığını duyurdu. - Daha hızlı.
PCL Dynamics tarafından üretilen köpekler...
bir operatör tarafından uzaktan yönetiliyor.
Robotlar önümüzdeki haftalarda göreve başlayacak.
Robotik K9'lar aynı zamanda potansiyel gaz sızıntılarını...
tespit edip, yangın ya da göçükler sırasında yapısal bütünlüğü denetleyecek.
Stenografsınız yani?
Zabıt katibi.
Aynı şey.
- Hata yok. - Vay be.
Hata yapmadığını nasıl bilebiliriz ki? Biz Steno dilini anlamıyoruz.
Ben asla yalan söylemem.
Parmaklarını o kadar hızlı kullanan kimseyi görmemiştim.
Ve gerekli olduğunda...
kendimi temsil edecek kadar hukuk bilgim de var.
Mahkemede zabıt tutarken...
bazen kendimi tutamayıp avukatlara "buna itiraz etmeyecek misin?"...
diye sorasım geliyor.
Çok ilginç davalar görüyorsunuzdur.
Bu kulakların karanlık sırlar işittiği oldu.
Ve ben hiçbir şeyi unutmam, ne yazık ki.
Pasta çok güzelmiş.
- Biraz daha alsana. - Olur.
Yarın da okul var aslında. Şimdi gece yarılarına kadar ders yaparsınız.
Ben en iyisi gideyim.
- Yardım etmemi ister misiniz? - Hayır, hayır.
Tamam. Teşekkürler.
- Tanıştığımıza memnun oldum. - Ben de memnun oldum.
- Davetiniz için teşekkürler. - Teşekkürler, güle güle.
Bu taraftan mı?
Yemek için yardım lazım mı?
Yemek yapasım yok. Pizza, sandviç. Ben aç değilim.
Ne? Ne oldu?
Belki bu kadar kızmamalıyım ama...
Elimde değil işte.
Aptalca mı davranıyorum?
Julian kaç yaşında?
18. Daha yeni doğum günüydü.
Keşke bana göstermemiş olsaydın, Magdalena.
Biliyorum onu bu halde görmek kolay değil.
Biz onu küçük bir kız olarak görüyoruz.
Bu ne biliyor musun? Makul şüphe sayılabilir.
Makul şüphe nedir?
Dava açabilmek için gereken dayanağa denir.
Dava mı?
Irza geçmenin tanımı içine girmedir, kısmen veya tamamen.
- Ama Tereza'nın rızası varmış. - Reşit olmayanın rızası olamaz.
Trey...
Bunu sana partnerim olduğun için gösterdim.
Bu ailevi bir mesele.
Benden hiçbir şey yapmayıp...
o herifin kızıma karşı suç izlemesine izin vermemi mi bekliyorsun?
O herif ne demek?
Neyi kastettiğimi biliyorsun.
O senin kızın değil.
Şimdi senin kızın değil mi oldu?
Ben onu yasal olarak evlat edindim, unuttun mu?
Evli olmayabiliriz ama ben onun babasıyım.
Haydi, Trey. Fotoğrafları görmedin farz et işte. Söz ver bana.
Öyle bir dava asla kabul edilmez zaten. Sevgili onlar.
Üç sene önce aynı böyle bir davanın zaptını tutmuştum ve çocuk hapse girdi.
Kendimi yormamam gerek
Nedir peki hastalığın
Bağımlısıyım romantizmin
Şehir şehir gezerim
Küçük teknem ile
Bazen tutamam kendimi
Barlara gider erkek bulur Ve onları eve getiririm
İyileştim sanıyordum
Ama sana...
Sana...
Karşı koyamıyorum
Gitmeliyim ben
Ailem var benim
Bırak gideyim Bırak gideyim
Öyle hoşsun ki
İstemem ürkütmek seni
Sadece bir bardak çay
Al bir bardak çay
Bravo!
- O müzikler! Ah, o müzikler! - Dişi Sweeney Todd bu!
Bu eşim Maxine.
Erkekleri teknesine götürüp öldüren ve onları yiyen kaçık römorkör kaptanı!
Bayıldım lan resmen!
- Her şeyden nefret eder. - Seks ve aşk bağımlısı?
Ve Baton Rouge'dan? Nasıl buldun bunu?
Karakter...
Kendisi bana geldi. Yürüyüş yaparken.
- Nasıl bir hayal gücü! - Oha artık, Steven.
- Nasıl bir zekâ. - Olağanüstü!
Raef Gundel'i hatırlıyorsundur.
- Merhaba Raef. - Anton'a yol verince yine kendini kaybettin sandık.
Ne? Yol vermek mi? Ben sana yol vermedim aslında.
Tabii ki verdin!
Ama az yılan değilsin! Kendi başına ezdin geçtin!
Çetin cevizsin. Saygılar!
Steven.
- Ne! - İnanamıyorum.
Sana gerçekten kızgındım, öyle gittiğin için.
Şimdi görüyorum ki, esin kaynağınım. Ben...
Ah Steven! Seni asla bırakmayacağım.
Biliyorum sen kırılgan birisin. Biliyorum korkuyorsun.
Sana çok narin davranacağım.
Biliyorum ağırdan almalıyız.
Artık burada yaşıyorum.
Ne?
Artık Brooklyn merkezliyim. Birbirimizi hep görebiliriz.
Eyvah! Peki.
Bana bir saniye verir misin?
Eyvah. Eyvah. Eyvah.
Çok seviniyorum onun için.
Anne, alnında leke var.
Hayır, hayır...
Kül Çarşambası'ydı, kiliseye gittim.
Kiliseye mi gittin?
Evet, öyle bir esti işte.
Katolik okulundayken her yıl katılırdım.
40 gün için çikolatadan vazgeçer, acısını Paskalya'da çıkarırdık.
Bu sene neden vazgeçtin? Siyah kalem etek alışverişinden mi?
Hayır, o da olabilirmiş.
Ne? Şeker tüketmiyorsun, yani çikolata olamaz.
Yalan söylemek.
Yalan söylüyor musun ki?
Steven'ı görüyor musun?
Tamam.
ÇIKIŞ
Tereza'nın temizlikçinin kızı olmasıyla ilgili...
hislerini hiç konuşmadık.
Sorun yok.
Bu aralar neden her şeye sorun yok diyorsun?
- Bilmiyorum. - Hislerini benden saklamana...
gerek yok, biliyorsun. Eskiden her şeyi konuşurduk.
Tamam. Tereza'nın annesinin...
temizlikçimiz olması tuhaf ve can sıkıcı.
- Ne yapmalıyım? - Hiçbir şey.
İki zıt şeyin ikisi de doğru olabilir, anne.
Yani, evet biraz garip.
Ama aynı zamanda sorun yok, çünkü Tereza ile olanları etkilemeyecek.
Tamam?
Tereza'yı çok beğeniyorum...
ama ön lobun daha 25 yaşına kadar gelişmeye devam edecek.
Orası beynin karar verme bölümü.
Sen ilk aşkını berbat ettin diye bana da aynısı olacak değil.
Berbat etmedim, baban vefat etti.
Önce evden gitti, sonra vefat etti.
Bence yeniden bir araya gelirdik.
Çok özel bir tensel ilişkimiz vardı.
- Anne! - Doğru ama!
Merhaba, hayatım.
Ara beni, olur mu? İyi olduğunu bilmek istiyorum.
Steven!
Steven?
Ne büyük başarıydı ama sen kaçıp gittin.
Ayakta alkış olmadı ama. Seyirciyi büyülemek iyi olurdu.
Hayatım, yaptın.
Bence çok güzeldi.
- Öyle mi? - Evet, acayip iyiydi.
Gurur duymalısın.
- İyi geceler, millet. - İyi geceler, hayatım.
Hayattan biraz zevk almanı istiyorum, Steven. Bir kere yaşıyoruz.
Biliyorum.
Anksiyete nöbeti geçirdim.
Ah hayatım!
Ah hayatım.
Neden gelip beni bulmadın?
Neyin var? Bir şey mi oldu?
Emin değilim.
Bir şey olduğuna mı emin değilsin?
Yani...
Birisi bir şey mi söyledi?
Yani...
Tamam. Şöyle yapa...
- Kahretsin! - Pardon, Doktor!
- Steven! - Üzgünüm!
- Yapma ya! - Ben...
Yapma işte!
- Senden tek bir şey istiyorum! - Üzgünüm.
Hey.
Neyin var?
Şey diyordum...
Julian mezun olunca...
evi elden çıkarabiliriz.
Tamam.
Yalnız evi neden satmak istiyorsun?
Kiliseye bağışlayabiliriz. Şey olabilir...
Kadınlar ve çocuklar için sığınak olabilir.
Biz nerede yaşayacağız?
Güzel ve boş bir dairede.
- Merhaba. - Merhaba, Patricia.
Bir şeyler daha bağışlayacağım.
Tamam.
- Çok teşekkürler. - Yeni gibiler.
Peki.
- Buraya bırakabilirsin. - Tamam, teşekkürler.
Başka bir şey mı?
Yardım edebilir miyim?
- Olur tabii. Gel, atıştırmalıklar için yardım et. - Tamam.
Ne alırsın?
Ne!
Nereden buldun onları?
Annen bulmuş ve şoke olmuş!
Peki.
Evet, Julian ve ben birlikte oluyoruz.
Ne olmuş? Büyütülecek bir şey değil.
Sorun yok. Korunuyoruz.
Daha ne istiyorsun?
Tuhaf insanlarsınız.
Artık odana gidebilirsin.
O neydi?
Beni mi kaydediyorsun?
- Çok geç. - N'oluyo...
- Yasa ne diyorsa o. - Ne?
Kurallar herkes için geçerli.
- Sen 16 yaşındasın, o 18. - Tabii.
Bu cinsel istismar.
Birinci derece kabahat. Dava kapanmıştır.
Onu tutuklatmaya mı çalışıyorsun?
Büyük hata yaptı.
Çık odamdan.
Seninle konuşacak bir şeyim yok.
Ona fotoğrafları ben gösterdim.
Çünkü senin için korktum...
ve kızdım, benden habersiz böyle büyük bir adım attığın için.
Elmasım benim.
Bana elmasım demeyi çok seviyorsun.
Sanki bir nesneymişim gibi.
Sanki bir robotmuşum...
ve boşa giden hayatını telafi etmek için yüksek notlar alıyormuşum gibi.
Trey'in bunu yapacağını düşünemedim.
Onu da o kadar iyi tanımıyorsun demek ki!
- Fazla sürmez, vazgeçer. - Hayır, vazgeçmez!
Hayatı boyunca hiçbir konuda hatalı olduğunu asla kabul etmedi ki!
O gösteriş seven küçük ırkçı bir diktatör!
Sen de onun sağ kolusun!
Benimle öyle konuşma.
Farkında mısın, eğer bu olursa...
Julian hayatı boyunca nereye giderse gitsin...
çocuk tacizcisi olduğunu açıklamak zorunda kalacak?
Hayatını sikip atacaksın.
Bunu düzelteceğim, Tereza.
Öyle mi?
Nasıl?
Çık dışarı.
Tutuklanabilir miyim?
Tutuklama yapacaklarını sanmıyorum.
Tabii kız mağdur olarak ifade verirse başka.
Tereza onu asla yapmaz.
Ama üvey babanın elinde...
video ve fotoğraflarla makul şüphe olması hoşuma gitmiyor.
Bağlantıları varsa, davayı aylarca sürdürebilirler.
İnanamıyorum buna.
Hep polislerden endişelenirdik, gittin bir stenografın tuzağına düştün.
Teknik olarak tuzağa düşmedi, yakalandı.
Harry?
- Üvey babanın şikayeti geri almayacağına emin miyiz? - Hayır.
Harry, böyle plan olmaz.
Julian üniversiteye gitmek üzere.
Yılanın başını küçükken ezmenin bir yolu olmalı mutlaka.
Yılanın başını ezmek mi? Anne, tarlada değiliz!
Bu Amerikan adalet sistemi ve ben artık içindeyim.
- Keşke onunla hiç tanışmasaydın. - Kes şunu!
Tereza'nın bir suçu yok. Sorun olduğunda söyle demiştin.
Tamam, şimdi sorun var işte!
Peki ya evlenirlerse?
Steven. Ne diyo...
Faydası olur mu?
Suç yine de evlilikten önce işlenmiş olur ama...
Tabii, teorik olarak, dava sürecinin önüne geçilmiş olur.
Ama tartışmalı.
16 yaşında bir kız New York eyaletinde yasal olarak evlenemez.
Bir saniye. Tüm eyaletlere bakalım.
www.maritallaws.com
Evlilik yaşı eyaletten eyalete değişiyor.
Evet, görüyorum.
New Hampshire, 14.
Hayır! Hamile olman gerekliymiş.
14, vay be.
New Hampshire?
Kim derdi ki?
Dur.
Delaware'e bak. Aile rızası varsa 16 yaşında evlenebiliyorsun.
Aile rızasını nasıl alayım? Ev hapsindeyim.
Peki...
Ama diyelim ki bir yolunu bulduk. Yapar mısın?
Kesinlikle.
Sen?
Yani, kağıt üzerinde başarılı olma ihtimalimiz düşük.
Doğru.
Ama kâğıt üzerinde...
bizim yaşımızda evlenenlerin bunu yapması şart.
- Yani... - O çift biz olabiliriz.
Bir şey yapmaz ve beklersek muhtemelen ayrılırız.
Sonra başkalarıyla tanışır, onlarla evleniriz. 30'lu yaşlarda falan.
Evet, öyle olur genelde.
Ama eşim hoş biriyse bile...
O hoş eşinden nefret ediyorum.
Çok feyk biri.
Başkasıyla evlensem bile...
Hayatım boyunca, ne yaparsam yapayım...
hep senin nerede olduğunu merak edeceğim.
- Ne yapıyorsun? - Sence ne yapıyorum?
Bence beni takip ediyorsun. Keşke yapmasan. Önemli bir randevum var.
Biraz sakinleşip normal biri gibi davransan yapmazdım.
Bak.
Sanatın nereden geleceği belli olmaz. Bir hatadan bile gelebilir.
Ne yazık ki, tek ortak noktamız da bu.
Ben bir hata yaptım. Esin kaynağım değilsin.
Sen beni panikletiyorsun.
Peki gösterin?
Ben olmasam mümkün olabilir miydi?
- Hayır. - O zaman nasıl esin kaynağın değilim?
- Tamam, esin kaynağımsın! - Biliyordum, esin kaynağınım!
Ama tek seferlikti. Kişisel algılama.
Kişisel algılama mı?
Katrina, Katrina, Katrina...
Evet, yaşadıklarımız ilham vericiydi. Bana operamdaki ana karakteri verdin.
Ama hikâyeyi hayal gücüm yarattı. Müziği yeteneğim yazdı.
Sonuçta erkekleri öldürüp yemiyorsun, değil mi?
Henüz yapmadım.
Üzerinde sihirli bir etkim olduğunu neden kabul etmiyorsun?
Ya da birbirimiz üzerinde sihirli etkimiz olduğunu?
Yani sihirli değilse neydi ki?
Seni huysuz ve tıkanmış...
bir yazardan...
yeniden yükselen güçlü bir sanatçıya dönüştürdüm.
Tamam, bende bir etkin oldu.
Ama bence tedavi görmelisin.
Tedavi görmeliyim?
Bence öyle.
Aslında, haklısın.
Hoşça kal.
Zemin kat.
Sağdaki ilk kapı, buyurun lütfen.
Merhaba.
- Merhaba. - Merhaba.
Adresi kolay buldun mu?
Evet, kolay oldu. Benim...
Zamanım boldu. Erken geldim. Sokakta dönüp duruyordum.
- Sabırsızlanıyordun o zaman? - Aynen öyle.
Çok güzelsin...
Teşekkür ederim.
Oturup konuşalım istersen?
Neden burada olduğunu anlat istersen?
Seks ve aşk bağımlılığından rehabilitasyondaydım ama işe yaramadı.
- İşe yaramadığını nereden biliyorsun? - Âşık oldum.
Yani...
Aşk her zaman hastalık değildir.
Bazen sadece...
aşktır.
Demek istediğim, ben takıntılıyım. Musallat olmakla biliniyorum.
Ben geçmişte konan tanılarla ilgilenmiyorum.
Önyargılı olmak istemem.
Bu çok hoş.
Çocukluğundan bahsetsene.
Ben çok şey yerde büyüdüm...
kapalı alanda.
Ve...
çok fazla romantik film izledim.
Erkeğin gelip kadının aklını başından aldığı türden şeyler.
Bir keresinde yaşadığım yerde bir film çekiliyordu.
- Heyecan verici. - Başrol oyuncusu...
pek çok filmde gördüğüm biriydi.
İşte onunla evlenmek kaderim diye düşündüm.
Ve bir gün karavanına sızdım.
Soyundum ve gelmesini bekledim.
İçeri girdi...
Döndü ve gerisin geri gitti.
Ve polisleri aradı.
Ve ben tutuklandım.
Mahkeme dedi ki...
seks ve aşk bağımlılığı için rehabilitasyona gitmeliymişim.
Ve gittim. Tedaviye başladım.
Ve danışman dedi ki...
bir yıl boyunca romantik film izlememeliymişim.
Ki yapmadım.
Ve...
İyileştiğimi sanıyordum.
Sonra iş için New York'a geldim.
Ne iş yapıyorsun?
Römorkör kaptanıyım.
Doktor!
Pat!
Pati!
Doki, Doki, Dok...
- Avans aldım. - Çok güzel.
Evet.
Uzaylılarla ilgili bir şey istiyorlar. Yer çekimsiz.
Hikâyeyi Anton kaleme alacak.
Ne...
Ne lazım?
Bilmem. Su ısıtıcı nerede?
Bağışlıyorum.
- Neden? - Ben rahibe olacağım.
- Rahibe? - Evet.
Uzun zamandır aklımda vardı ve geçenlerde davet aldım.
Römorkör kaptanın beni görmeye geldi.
Âşık sana.
Hayır, değil aslında.
Bence öyle, aslında.
Sanırım ben dünyevi hayattan vazgeçip...
kendimi bir odaya kapatıp sadece müzik yazacağım.
Peki.
Piyanonu da kaldırır mısın lütfen?
Merhaba, Carl.
Ben kendim girdim.
Sen gecikmiştin, kapı da açıktı.
İyi.
Gecikmen canımı sıktı.
Annemi hatırlatıyor bana.
Annem her şeye geç kalırdı.
- Peki. - Bruna da öyle.
Carl...
Sana kreplach hikâyesini anlatmış mıydım hiç?
- Kreplach nedir? - Bir çeşit Yahudi mantısı.
İçinde birazcık et oluyor. Ama üçgen şeklindedir.
Tamam. Hayır, anlatmadın.
Hayır? Peki. Küçük bir oğlan varmış...
ve kreplach'dan çok korkarmış.
Sadece şabat gününde görürmüş ve çığlık atarak kaçarmış.
İşte annesi onu psikiyatriste götürmüş.
Kadın demiş ki, "Doktor, ne yapacağım ben?
"Oğlum kreplach'dan korkuyor."
Doktor demiş ki, çok kolay.
Çok kolay. Ona sadece...
kreplach'ın yapılışını adım adım göster.
Bir daha korkmaz.
Kadın çocuğu eve götürmüş.
Hamuru onunla yoğurmuş.
Hamuru açmış. Demiş ki...
"Gördün mü? Hamuru açıyorum. Tamam mı?"
Oğlan demiş ki, "Sorun yok, anne."
Sonra hamuru kesmiş...
...üçgen şeklinde. Demiş ki "Tamam mı?"
Çocuk tamam demiş.
Kadın bir tutam eti almış.
"Bak, bir parça et koyuyorum. Tamam mı?"
Oğlan demiş, tamam.
Sonra...
kadın hamurun ilk köşesini katlamış.
"Tamam mı?"
"Tamam." Bir köşe daha.
"Tamam mı?"
"Tamam."
Her şey yolunda.
Hamurun son köşesini de katlayıp mantıyı tamamlamış.
Ve oğlan başlamış...
çığlık atmaya!
"Kreplach!"
Geldiğin için teşekkürler, rahibe.
- Pat sabırsızlanıyordu. - Tabii ki.
Zor bir gün geçirdi.
- Biz diğer odaya geçelim. - Tamam.
Bu kadar stres altında olduğunu bilmiyordum.
Evet.
Ama iyi olacak. İyi olacak.
Psikiyatristiyle konuştum.
Tedavi görmeli diyor. Birkaç hafta dinlenmeliymiş. Sonra düzelecek.
Ve tabii ki...
sana yardım etmek için elimden geleni yapacağım.
Yalnız bunu söylediğim için üzgünüm ama...
annenle sonumuzun iyi olacağını sanmıyorum.
Gidiyor musun?
Hayır, hayır.
Ama Pat beni evden atsa yeridir.
Anladın? Hatalıyım, evlat.
- Vay be. Tam da zamanıydı. - Üzgünüm.
Daha iyi bir üvey baba olamadım sana, kusura bakma.
- Nasıl yani? Gayet iyiydin. - Öyle miydim?
Evet ya. İyiydin.
Piyano dersleri falan.
- Nefret ederdin. - Evet.
Ama şimdi iyi ki almışım diyorum.
Bana başarısız olmayı da öğrettin.
- Süper. - Yani...
- Vazgeçmemeyi öğrettin. - Ah, peki.
Bu daha iyi.
Ben de seni sessiz bir partner olarak gördüm, annene kıyasla.
Sessizlik de gürültü yapabilir.
Sonra yemek yiyoruz, tekrar işbaşı yapıyoruz.
Saat 5'te akşam duası yapıyoruz.
- Sonra yemek saati... - İzninle.
Hey.
Nasıl hissediyorsun?
Herkes için çok sevgi doluyum.
Olağanüstü.
Farkındayım...
Farkındayım sinirsel bir sıkıntı yaşamam...
görev alamayacağım anlamına gelebilir.
Ama iyileşir iyileşmez...
eminim yine aranıza katılmak isteyeceğim.
Bakalım seneye nasıl hissedeceksin?
Tamam.
Magdalena, teşekkürler. Gelip biraz oturur musun lütfen?
Çok teşekkürler.
Şimdi...
Julian meselesi ne olacak?
Ne gerekirse yaparım derken ciddi miydin?
Evet, evet!
Ben de. Ne lazımsa yaparım.
Tamam.
Delaware'de evlenmemize izin var.
Tereza'nın ebeveynlerinden biri bizzat imza atarsa.
İmzalarım.
Orada olmayacağım için gerçekten üzgünüm.
Anne!
Ben sizi götürürüm. Hemen şimdi, hepinizi.
- Derhal gideriz. - Ben...
Tereza'yla eyalet dışına çıkmaktan korkuyorum.
Neden?
Trey, Julian'ı ve bu meseleyi takıntı hâline getirdi.
Bizi yakalatmak için her şeyi yapabilir.
Poliste tanıdığı çok ve...
ben henüz vatandaş değilim.
Katrina teknede mi?
Öğleden sonra izin yaptı.
- Konuşabilir miyiz? - Artık sen mi musallat oluyorsun?
Biraz konuşabilir miyiz?
- Helmut. - Helmut. Steven.
- Söyle işte. - Lütfen, yalnız konuşmamız gerek.
Bir yere kaybolma. Hemen geliyorum.
Ne var?
Kim o herif?
Ne fark eder ki?
Bakma bana öyle.
Katrina, lütfen! Oğlumla ilgili olmasa istemezdim.
Yardımına ihtiyacım var. Başı büyük belada.
Bin bakalım arabaya, küçük hanım.
Gerek yok. Ben arkadaşlarımla buluşup metroya bineceğim.
- Bin arabaya! - Tamam!
Tereza, bin arabaya!
Of ya...
Artık böyle!
Bundan sonra okuldan alınıp okula bırakılacaksın. Onun dışında...
cezalısın. Çizgiyi çok aştın, Tereza. Suç bende.
Anne, ne giydin sen öyle?
İnanmıyorum ya! Ciddi olamazsınız!
Eğlenmek nasıl olurmuş göreceksin, küçük hanım.
Bu iki günlük etkinlik.
Ne?
Bugün Bushy Glen canlandırması var.
Ufak bir çatışma aslında. Bugün hazırlık yapılacak.
Muharebe yarın.
Merak etme, diş fırçanı getirdim.
Disiplini en güzel canlı tarihten öğrenirsin.
Ama dahası var, eğlenceli de.
Daha önce sizi de hiç getirmemiştim. Herhalde biraz çekindim.
Ama bizi bu hobiye çeken...
bu kadar bağımlı yapan şeye...
"dönem tutkusu" deniyor.
Zamanda bilfiil...
geriye gitme duygusu.
Yolda mola veririz, üstünü değiştirirsin.
- Telefonlar kutuya. - Ben getirmedim.
Konfederasyon tarafına mı geçtin?
Cody emekli oluyor.
Onun yerine Albay Pickett'ı canlandırmamı istediler.
O gün hangi görev varsa onu üstleniyorum.
Benim bağlılığım tarihe. Ego meselesi değil bu.
- Albay Pickett! - Albay Desmond.
Tebrikler, ortak.
Kamp teftişine hazırdır.
- Elodie. - Albay Pickett.
Elodie'yi hatırlıyorsundur. Sizi yemek çadırına götürecek.
- Tekrar merhaba. - Seni görmek güzel.
Ayağa kalkın. Teftişe hazırlanın!
Aferin asker.
Botlar!
Kocana tabii çok saygı duyuyorlar ama biz bizeyken...
- çok eğleniyoruz. - Çadır berbat.
Ama iyi keman çalışıyormuşsun. Umarım onunla telafi edersin.
Hazır makarna mı?
- Ciddi misiniz? Hazır makarna! - Çok ayıp.
Albay Pickett'ın ailesi. İlk defa geliyorlar.
- Sana yardım edebilir. - Harika.
Sebzeleri hallederim dersen...
Bakalım bugünkü planda neler var.
Benim öncüler...
yoldan inecekler, seninkileri itip...
- kavşağa kadar ilerleyecekler. - Harika.
Sonra adamlarım bir manevrayla sizi sulak alana kadar geri püskürtecek.
Bildiğim kadarıyla...
çatışma kavşak yerinde başlıyordu.
Hayır, hayır. Metinlerde diyor ki...
Jodie, etkinlik uzun olunca tedarikli gelir.
- Eğer istersen... - Teşekkürler. Şunu deneyebilir miyim?
- Olur tabii. - Bu ekmek mi?
Evet, Mary Ann'in özel tarifi.
O döneme de uygun. İçinde pekmez vardır.
Açıkçası çatışma başlangıcını kavşak yerine kendim kaydırdım.
Niye yaptın ki?
İnanılmaz besleyici.
Koyun eti ve biberiye var içinde.
Odun azalmış. Ben gidip getireyim mi?
Çok iyi olur, teşekkürler.
- Odunlar şu tarafta. - Tamam. Teşekkürler.
Tereza.
Gel benimle.
- Odun! - Tartışma çıkarmayalım.
Tindall savunması için buradayız.
Plana uyacağız.
Bushy Glen Vakfı'yla bunun üzerinde bizzat çalıştım.
Anne?
Anne, ne oluyor?
Eğer ikinizden birini seçmek zorundaysam, seni seçiyorum.
İşte buradasınız. Haydi gidelim.
Des, halatları çöz.
- Topla onları. - Tamam, kaptan.
İki kadın, sarışınlar.
Biri 16, diğeri 36. İkisi de 19.yy kıyafetleri giyiyor.
Evet, ikisi de.
Araç ne bilmiyorum. Gelip almış olmalı onları.
John, yolları kapattırman gerek! Kızımdan bahsediyoruz burada.
Hoş geldiniz, hoş geldiniz.
Merhaba.
- Merhaba. Havlu alın. - Teşekkürler.
Moxie. Ben Katrina.
- Magdalena, memnun oldum. - Ben de memnun oldum.
Tamam. Çocuklar ve Magdalena...
- siz direkt ileriye. - Merhaba hayatım, havlu al.
- Sizin ranzanız ileride. Julian bavulunuzu getirdi. - Teşekkürler.
- Nasılsın? - Al.
Seni görmek güzel.
- Sen yukarıda Des'lesin. - Çok iyi. Teşekkürler.
Oldu.
Katrina New York limanından ayrılıyor. İstikamet boğaz geçişi.
Hafif yük.
Her şey için teşekkürler, Moxie. Yardım istemediğine emin misin?
Bana değil Katrina'ya teşekkür et. İyilikte sınır tanımıyor resmen.
Niyeti kötü biri gelse...
hayatını sömürür gider.
- Sence o kadar kırılgan mı cidden? - Gerçekten çok iyi bir insan işte.
Kırıldığını görmek istemiyorum onun. Yeterince kırıldı zaten.
Dön bakalım çarkıfelek.
- Tamam, ben söylüyorum. - Söyle.
- Kırmızı 7. Sen? - Siyah 17.
Hayır, hayır.
- Hep kırmızı. Hep kırmızı. - Tamam.
Bir dakika! Sen buradaysan tekneyi kim kullanıyor?
- Des var. Yukarıda o. Tayfam. - 17.
Atıştırmak için geldim.
Atlantic City'den geçecek miyiz?
Jersey kıyılarından ineceğiz...
Cape May burnundan...
yukarı doğru Delaware.
Wilmington limanına varış.
Yarın orada olursunuz. Akıntı durumuna bağlı.
Kaptanlar nikah kıymıyor muydu?
O filmlerde olur.
Yetkim olması gerek.
Annemin bir arkadaşı vardı, 24 saatte falan almıştı yetkiyi.
Evet, internetten yapılabiliyor.
- Gerçekten? - Evet.
- Kaydet beni. - Olur mu?
Evrensel Hayat Kilisesi.
- Eyvah eyvah. - 24 saat sürüyormuş.
Soyadın ne?
Pardon. Trento.
T-R-E-N-T-O.
- Trento. - Ben de öyle düşündüm.
Delaware'e varınca resmi nikâh için de imzan gerekecek.
Merak etme, imzalarım.
- Onu biliyorum. - Öyle mi?
- Evet. - Peki.
Tabii ki biliyorum.
Bu şarkıyı biliyor musun?
- Evet. - Harika.
Karanlık ve meşakkatli bir tarafı var hayatın
Aydınlık ve güneşli tarafı da var
Karanlık tarafla karşılaşsak da
Güneşli tarafı da görebiliriz
Güneşli tarafta kal
Daima güneşli tarafta
Hayatın güneşli tarafında kal
- Nasıl gidiyor? - Hey, Kaptan! Sakin bu gece.
- Pek trafik yok. - Tamam.
Hava raporu şimdi geldi. Delaware için yolumuz açık.
- Tamam, iyi geceler. - İyi geceler, Kaptan.
Hayatın güneşli tarafında kal
Güneşli tarafta kal
Daima güneşli tarafta
Hayatın güneşli tarafında kal
Her gün bize yardım edecek
Yolumuzu aydınlatacak
Kalırsak eğer hayatın güneşli tarafında
VAİZLİK SERTİFİKASI Katrina Trento
Biraz korkuyorum.
Yapmak zorunda değiliz.
Hayır, onu kastetmedim.
Büyümekten korkuyorum...
ve bugünkü halimizi unutmaktan.
O zaman birbirimize sürekli hatırlatırız.
Delaware'deyiz!
- Sana kahve getirdim. - Sağ ol.
Moxie dedi, bol kremalı seviyormuşsun.
Evet, oraya bırakabilirsin.
Çok güzel bir şey yapıyorsun.
Hayır. Yolumun üzeriydi zaten.
Ve biliyorsun, romantik hikâyelere zaafım var.
İçinde yer almasam bile.
Olanlar için üzgünüm.
Hayır. Endişe etme.
Biraz burada takılsam olur mu?
Peki.
Steve, siren sende.
Anlaşıldı, Kaptan.
Sağ ol, Kaptan.
Katrina.
Ne?
Sen güçlü bir kadınsın.
Değilim aslında.
Aptallık ettim.
Acımasız davrandım. Şimdi görüyorum.
Ben sadece...
Bilmiyorum. Hazırlıksızdım. Birden ortaya çıktın.
- Seni rahatsız etmemeliydim. - Hayır, hayır, hayır.
Hayır. Bu gerçekten büyük bir hataydı.
Artık görüyorum.
Evli bir erkeği ayarttım ve sonra da...
Şimdi eşin...
Ne durumda.
Pat'e olanlar senin suçun değil.
Hayır.
Sen haklıydın en başta.
Tedavi görmem gerek.
Kendi hislerime güvenemiyorum.
Kimseyi incitmek istemem. Kendim de böyle hissetmek istemiyorum.
Tek diyeceğim, bırakalım geçmiş geçmişte kalsın.
Benim için geçmiş değil.
Geçmedi, burada. Ve gerçek.
Hayatımda ilk defa gerçek mutluluğu buldum.
Buldum onu ve gereğini yapacağım.
İki sevgili
Âşık olmaması gereken
Âşık oldular
Farklı gezegenlerden Birbirine düşman
Kim hoşlanır bundan
Hiç kimse
Çabuk, çabuk! Evlenin, evlenin!
Uzaylının babası gelir birazdan
Çabuk, çabuk! Evlenin, evlenin!
Titrer üzerine babası uzaylının
Clareza ve Julio
Düşman gezegenlerden gelen
Sizi birleştirmek için Hayatını riske atan ben
Bu yemine var mısınız
Varız Varız
Evlendir bizi çabuk
Evet varız
Artık karı kocasınız
Suya geri atılmış balık gibi
Uzay sizi yutacak
Olanlar geri alındı
Olanlar geri alınmadı
Aşkım
Aşkım, aşkım
Aşk
Çocuğum, çocuğum
Olacaksın iyi
Eve götürmeliyim seni
Anneciğine
Yaşasın! Tamam, tamam.
Hallettik!
Çeviri: Takaya @TakayaSubs