Er was eens een merkwaardige arts,
bekend om zijn buitengewone bekwaamheid.
Hij kon met dieren praten.
De reputatie van dokter Dolittle verspreidde zich wijd en zijd.
Zelfs de koningin van Engeland deed een beroep op hem.
Zo dankbaar voor zijn hulp schonk ze hem een ​​wonderbaarlijk heiligdom
waarvan de deuren altijd open stonden voor alle wezens.
Zijn dagen besteedde hij aan de dieren,
maar zijn hart behoorde toe aan één vrouw.
Lily de onversaagde ontdekkingsreiziger.
Ze reisden de hele wereld rond op grote avonturen.
Verdedigenden wezens die niet voor zichzelf niet konden opkomen.
Samen vormden ze een buitengewoon team.
Al snel werd dat team een ​​familie.
Met Lily aan zijn zijde...
voelde Dolittle zich levendiger dan ooit.
Tot ze op een dag op avontuur vertrok.
Lily stierf op zee.
Met een gebroken hart sloot hij de poorten van het landhuis
en trok zich volledig terug uit de wereld.
Ikzelf en de dieren wier levens hij ooit had gered,
vroegen ons af of er iemand zijn leven kon redden.
Tot op een ochtend een vreemd wezen kwam binnen gewandeld in Dolittle's leven.
Een heel speciale jongen.
In een tijd waar mensen de dieren alleen zagen als bezit, voedsel of sport,
dacht deze jongen iets heel anders.
Op zo'n manier heb ik ooit volk verloren.
Junior jaagt ze op en jij schiet ze, oké? - Juist. Goed plan, pap.
Houd je klaar. Schouder je geweer. - Moet dat echt, oom?
Kom op jongen.
Pak die. Schieten.
Schieten.
Ik weet niet als ik dat kan. - Schiet.
Je kunt niet met opzet blijven missen.
Kijk. Deze keer raakte hij wel iets.
O nee. We moeten hem helpen.
Je laat geen dier afzien.
Pak aan.
Hij is een heel vreemde jongen.
Poly volgen.
Huis van dokter John en Lily Dolittle.
We behandelen alle dieren...
Poly volgen.
Geheime ingang.
Poly, waar ging je heen?
Brave hond. Groot, wit...
Het is niet goed.
Als het aan mij ligt, ben ik de enige mens hier.
Negeer ze gewoon.
Voorbij de Kalahari strik geraakt hij nooit, dat ingenieus ontwerp.
Je hebt net een jongen gevangen.
Even kijken. Wacht, ik wil het niet zien. Laat het gewoon verdwijnen.
Diep ademen, Doc. Dab-Dab staat achter je.
Wees niet bang, John. Het is maar een jongen.
Dit is een kans.
Dit is een nachtmerrie.
Sorry.
Wat doe je daarboven?
Ik kom van Buckingham Palace gekomen voor dringende zaken.
Kun je me vertellen of dit het huis is van John Dolittle?
Wie ben je?
Je mag me Lady Rose noemen. En jij bent?
Stubbins.
Zou je me kunnen helpen?
Dit druist in tegen de regels van Dolittle.
Waarom zijn mensen weer tegen de regels?
Als je mensen te dichtbij laat komen, kwets je jezelf nog meer
dan als je ze helemaal niet toelaat. Is het niet, Doc?
Genoeg iedereen. Terug aan de slag. We hebben een hele dag werk.
John, verman je.
Je kunt mensen niet negeren alleen omdat ze... mensen zijn.
Wat als ze hulp nodig hebben?
Possum, speel voor dood.
Dit is belachelijk. Chee-Chee, wil je de deur open doen?
Jij bent de enige met armen.
Ik denk dat schaken genoeg druk was voor één dag.
Chee-Chee jongen. Daar hebben we je voor getraind.
Wees dapper en jaag ze weg.
En vergeet je mantra niet. - Ik ben geen gevangene van angst?
Je bent geen gevangene van angst.
Ben je hier al eerder geweest?
De koningin heeft me er alles over verteld. Het is een heel ongewone plaats.
Ik ben op alles voorbereid.
Geweldig. Een gorilla doet de deur open.
Net zoals de koningin zei.
Wacht even.
Ik heb een gewonde eekhoorn.
Ik had je nooit mogen laten gaan.
Hallo?
Kijk eens aan.
Wat ben jij een schattig takje.
Aan de kant alsjeblieft. Dit is mijn schuilplaats.
Ik ben hier niet.
Gaat het daar beneden?
Ja. Het gaat prima met mij. Ga verder.
Dokter Dolittle. - Jazeker.
De koningin zelf vraagt je om naar Buckingham Palace te komen.
Ga verder.
Weet je, ze is ernstig ziek geworden.
Begrijp je wat ik zeg?
Ga verder. Ga door en ga weg.
Ik geef nergens meer om, om niets meer.
De vogels laten je wel buiten.
Oké, alles is aan de kant. De lunch wordt over een minuut geserveerd.
Ruikt heerlijk, Doc. - Heel erg bedankt.
Hé Doc, hou dit keer wat over voor ons.
Sorry, doc. Ik denk dat ik ook bang ben voor kinderen.
Maak je daar geen zorgen over. Laten we eten.
Vandaag in de aanbieding: een broccolisoep.
Je gelooft nooit wat we in het net gevangen hebben vandaag.
De koningin heeft naar u persoonlijk gevraagd, mijnheer.
Ben je slechthorend? Ik heb je gezegd dat ik gesloten ben voor zaken.
Welk zaken?
Mensen behandelen.
Inbraakalarm.
Maak je geen zorgen, het is oké. - Dat is het niet.
Mijn huis vervalt in chaos.
Is die van jou? - Ik bezit niemand.
Yoshi had een probleem waarmee hij naar mij toe kwam.
Hij heeft altijd koud.
Ik heb een gewonde eekhoorn.
Ik weet niet wat ik ermee moet doen.
Hoe is hij gewond geraakt?
Ik heb hem neergeschoten. - Wat... Ik kan je niet horen.
Ik schoot hem neer, maar het was een ongeluk.
Natuurlijk. Per ongeluk geschoten.
Mensen veranderen nooit.
Hij is erg gewond.
Help hem alsjeblieft.
Neem dat. En dit.
Ik ben te mooi om te sterven.
Ja?
Hij is weer bij ons.
Dab-Dab, Jip, steek de lampen aan. Desinfecteer het operatiegerief.
Je kan geen eekhoorn behandelen,
terwijl het leven van de koningin van Engeland op het spel staat.
Je kent mij nog niet echt hé, geloof ik?
Laat hem niet vallen.
We hebben een code rood. Code rood. Code rood iedereen.
De dokter is terug.
Hou vol, kleine vriend.
Ik heb dit al lang meer niet gedaan. - Laten we alles naar Doc zijn wensen doen.
Maak je geen zorgen, we hebben je, maat.
Ik stel voor om deze eekhoorn te redden, zullen we?
Als je wakker wordt, is alles weer goed.
Als ik sterf, zweer ik dat ik je laat vervolgen.
Steriliseer de scalpels, lik niet aan de instrumenten.
De toestand van de patiënt is gestabiliseerd.
Ze begrijpen mensentaal, en hij begrijpt hen.
In hun eigen taal.
Ik ga door de linker hartkamer. Ademen.
Dab Dab, tang alstublieft.
Alsjeblieft.
Dat is een stuk selderij. Pincet, dokter.
Sorry Alsjeblieft. - Nog steeds, selderij.
Pincet? - Wortel.
Pincet? - Dat is een ander stuk selder.
Ik snap het. Tang. - Nee. Nog steeds selder.
Laat maar. Ik pak het zelf wel.
Een mens praat tegen de dieren?
Chee-Chee, wenkbrauw.
Mijn voorhoofd ook, als je even hebt.
Juist. Sorry.
Ik kom naar hier en word leerling van Dolittle.
Hare Majesteit heeft dit natuurreservaat aan hem toegewezen.
Als ze sterft...
wordt dit eigendom van de staat,
en alles hier verdwijnt.
Zullen ze het sluiten?
Daar is ie.
Je kan het nog steeds, Doc.
Daar, Cheech. Dat is de plek.
Houden jullie Kevin in de gaten?
Hij kan prikkelbaar zijn wanneer de verdoving uitgewerkt is.
Wraak.
Oké. Genoeg verwennerij.
Je moet de koningin gaan helpen.
Er zijn dingen die ik niet meer doe:
werken met mensen, of het huis verlaten...
Of baden. - Oefenen.
Emotionele kwetsbaarheid tonen.
Word wakker, John. Als de koningin sterft, neemt de staat alles in beslag.
En zullen we dit huis verliezen.
Je praat uit je staartveren, Poly. De overeenkomst was levenslang.
De laatste keer dat ik checkte, leefde ik nog.
Het leven van de koningin, John. Niet van jou.
Kijk es aan. Je schudt het zo van je af.
Ik wist dat ik het contract niet had moeten laten nakijken door apen.
Elliot, Elsie, je bent ontslagen.
Het wordt nog erger.
We worden midden in het jachtseizoen buitengezet.
Wat?. - Nee nee. Ademen, Chee-Chee.
We worden eruit gegooid als de koningin sterft?
Ze gaan jagen op ons. - Iedereen, rustig aan.
Kijk nu, hoe hij eraan toe is.
Wees niet bang. Ik heb een herberg in Regent Park Zoo.
Iedereen pak je koffers.
Jij helpt de koningin of we vertrekken.
Je bluft. - Laat me niet tellen tot drie.
Laat mij niet tellen.
Eén. - Drie.
Twee...
Oké. Ik zal het doen.
Laten we je klaarmaken om te vertrekken, schat.
Ik ga zoals ik ben. - Zo niet.
Ik pak gewoon de dokterstas. - Pak hem.
Houd je nu stil.
Haal je poten van me af.
Dit zal geen pijn doen.
Laten we hem oplappen. - Hoe durf je.
Hallo, jongens. - Arthur?
Hoe lang woon je daar al in? - Ik weet het niet. Welk jaar is het?
Dab-Dab heeft het scheermes. - Dat is nog steeds selderij.
Slaap lekker, Doc.
Dolittle reisde vroeger de wereld rond.
Kijk.
Door mijn privé-zaken aan het snuffelen? - Hoe gaat het met hem?
Begin met het begin. De eekhoorn heet Kevin. Ik verwacht een volledig herstel.
En achter een grondige poetsbeurt, hebben we besloten
komen we toch naar jullie in Buckingham Palace.
En jij keert terug naar het hol waar je uit kwam.
Probeer onderweg niets meer af te knallen.
Misschien moet ik hier blijven. Ik doe het niet goed in drukte.
We zullen voor je zorgen, Cheech. Maar we gaan allemaal samen, net als vroeger.
Vergeet de tang van doc niet. - Dat is een prei, Dab-Dab.
Tuurlijk. - Stokjes.
Waar ben jij?
Dus, zou je willen meekomen?
Ik weet. Ik had ook andere plannen.
Haast je. Haast je.
Bereid mijn rit voor.
Vandaag wordt een goeie dag. Lekker niets doen
gewoon rondhangen, mijn eigen gedacht doen.
Hij komt hierheen. Zijn baard is af, hij ziet er gemotiveerd uit.
Plimpton, wees niet ongerust.
Mensen zeggen dat alleen als er iets op til is.
Sorry hiervoor. En daarvoor ook.
Oké. - Ik ben niet beschikbaar.
Niet beschikbaar voor de man die je leven heeft veranderd?
We gaan de koningin redden, man. - Ik ben je broer niet.
Je zou een tapijt van Eskimo moeten zijn. - Ow, klauwen. Grote klauwen.
Kom kom, heren.
Je bent verdikt.
Waarom rij je op mijn rug? Er lopen vier paarden voor ons.
Kop op, boze vogel, relax en geniet van de rit.
Ik ben de rit.
Buckingham paleis. We hebben het gemaakt.
Volle snelheid niet meer nodig.
Welkom thuis, milady.
Wachters. Wachters.
Freule, Rose.
Ze zijn persoonlijke gasten van de koningin. Behandel ze ernaar.
Zorg dat we door kunnen. Maak plaats, jongens.
Plimpton.
Niet doen. Stoppen. - Niet stoppen?
Oké, beslissing bevestigd. - Stop.
Ik zie niks. Mijn God.
Ik geef de hoed de schuld.
Dokter Müdfly.
Lord Badgley.
Ik kom uit het House of Lords.
Er is grote bezorgdheid over de gezondheid van Hare Majesteit.
Ik blijf werken met bloedzuigers,
om de bloedcirculatie te bevorderen.
Met geluk houdt ze het nog een week uit.
Het niet de eerste keer dat Dr. Dolittle hier is.
Heb je een stervende koningin? Niet voor lang.
Dokter Dolittle zit in de...
Wacht. Wacht op mij. - Een verstekeling, milady.
Die beweert dat hij... - Leerling van dokter Dolittle is.
Het is best goed, Gareth.
Als hij dan mijn leerling is, zou hij mijn tassen moeten halen
en zijn bek dichthouden.
Dieren in de kamer van de koningin? Ik eis hun onmiddellijke verwijdering...
Lady Rose, mijn excuses.
Vergeef me alsjeblieft. Ik wist niet dat u hierbij hoorde...
John Dolittle.
Is dat Blein? - Blair.
Poofling? - Nee.
Was het Muffler? - Nee, het is Müdfly.
Met een u-umlaut. - Ja.
Uit het Duits. - Natuurlijk van de Duits. Waarom is hij hier?
Hare Majesteit heeft dokter Dolittle persoonlijk ontboden.
Laten we aan de slag gaan. OK Jip, snuif eens goed aan haar.
Gaat het, kerel? - Ik rook iets verkeerds.
Komende van iemand die graag aan konten ruikt...
Je houdt echt van kont. - Ik heb iets anders ontdekt.
Bloemen met...
Ik ben perplex, Doc. Ik heb nog nooit zoiets geroken.
Jipsy en ik hebben twijfels. Mogen we even overleggen?
Natuurlijk ik help jullie graag met...
John en ik studeerden jaren geleden samen in Edinburgh.
Sommigen dachten dat hij een gave voor observatie had.
Sorry daarvoor, Mini.
Blijf hier. Dab-Dab, leid de mensen weg.
Boyo, haal het botanische handboek, en het theeblik.
Iedereen uit. Horen jullie wat ik zeg?
Wat ruik je, Jip? Vlierbessen? Amoque?
Negatief?
Negatief.
Aye aye.
Wat heb je gevonden, Dolittle?
Misschien wel het antwoord op alles.
Blootstelling... - Maar hij was zo al op school.
"Kom dichter... Ik zeg iets interessants."
Ik ben geïnteresseerd.
De koningin vertoont symptomen van het effect van een zeldzame Sumatraanse plant
bekend als de nachtschadebloem.
Een zonsverduistering zal plaatsvinden op de 17e van deze maand.
Als ze tegen dan geen tegengif krijgt, sterft ze eraan.
Is dat een Turner? Moet wel. Wat een mooi schilderij.
Zeg, Dolittle, wat ben je van plan?
Mijn plan? Ik veronderstel dat we er wel een nodig hebben.
De koningin haar enige hoop is een remedie die nooit is getest
van een boom die nog nooit gezien werd, op een eiland dat nog nooit werd gevonden.
Klinkt belachelijk het hardop te zeggen. Maar ongeacht dat...
We hebben geen andere keuze dan deze gevaarlijke reis aan te vatten
om de vrucht van de Eden Tree gaan halen.
Wat?
Eden Tree? God, fantastisch is dat.
De Dolittles met hun Eden Tree-eiland.
Is het niet genoeg dat je vrouw... - Hou je mond, Blair.
Sorry, ik wilde zeggen: fijn je weer te zien, Blair.
We zijn nu weg, ta ta.
Er wordt gezegd dat het elke mensenkwaal geneest en het eeuwige leven schenkt,
het doet zelfs het haar op je hoofd weer groeien.
Je mag niets over haar lippen laten gaan dat niet door jou is gemaakt en opgediend.
Klaar en duidelijk? - Ja, ik zal ervoor zorgen.
Wij gaan naar de koets. Jip, jij blijft hier om de koningin te bewaken.
Erg belangrijk. - Juist. Waakhondmodus.
Iedereen achteruit, terwijl ik de omtrek beveilig.
Pardon.
Ik bewonder het zo dat je niet opgeeft. De koningin rekent op jullie beiden.
Succes.
Juist. Chop Chop. Er staat een lange reis voor ons.
En de boot gaat niet vanzelf varen.
Neem diep adem, Yoshi.
We hebben niet de hele dag.
Het lijkt erop dat ze vol zit. - Misschien kunnen we er nog 1 bij persen.
O nee. - Plimpton. Ik bedoel...
Nog een stop, ouwe jongen.
Ik kan je niet horen omdat ik hier niet ben.
Ik geloof dat het tijd is dat onze wegen scheiden.
Ik ga met je mee. - Zeker niet. Veel te verraderlijk.
Ik ben je leerling. - Jij? Nee nee.
Je hebt een leerling. Dan heb je geen struisvogel meer nodig.
Ik zal dan maar naar huis gaan.
Om je de schaamte te besparen, deed ik maar alsof je erbij hoorde.
Ik was daar toch behulpzaam, niet?
De dieren houden van me en ik neem niet veel plaats in.
Ik denk dat ik hier thuishoor.
Stuur me niet naar huis. Alstublieft.
Wat is dat om je nek? Vooruit.
Ik maak me zorgen om die jongen, Bethan. - Geef hem tijd. Tijd is alles.
Wij zijn jagers, Bethan. Jagers.
Het heeft een zekere... Wij jagen op dingen, hij bevrijdt dingen.
Een konijn, muizen... Hij zet spinnen buiten.
Niemand houdt toch van spinnen? Zelfs spinnen niet.
Ik weet niet hoe je zuster het uithield met hem.
Poly? Wat doe jij hier? - Ervoor zorgen dat je de boot niet mist.
Praat ik tegen een dier? Net als Dolittle.
O nee. Ik spreek mensentaal. Beter dan elke papegaai ooit.
Nu ja, pak wat kleren in. Kom op.
Maar Dolittle zei dat ik hier thuis hoor. - Help je wat, Tutu?
Nou, ik heb hem nog nooit zoiets horen zeggen.
Er is iets speciaals aan jou, Stubbins.
Iets wat ik nog maar bij 2 andere mensen gezien heb.
Je hoort bij ons, jochie.
Laat mij maar zorgen maken over Dolittle, dat is mijn taak.
Zo, ben je klaar voor het avontuur van je leven?
Ik doe mee. - Natuurlijk dat.
Vooruit Poly, we moeten de boot halen en het wordt gauw donker.
Geen zorgen maken, Ma chéri, we hebben het perfecte plan.
Nieuw plan. Nieuw plan.
Laat ze niet ontsnappen.
Waarom achtervolgen ze ons? Wij zijn toch geen criminelen.
Spreek voor zelf, we worden gezocht in drie bossen.
En het is geen ontsnappingsmissie als je niet achtervolgd wordt.
Ik moet... - Dat kietelt.
Welke kant op, Tutu? - Omlaag.
Maak de weg vrij.
Hierheen. - Ga van de weg af, Ma chéri.
Tot ziens, sukkels.
We hebben het geflikt. We hebben het geflikt. Wij...
hebben hem gemist.
Oké, baas, wat is onze volgende stap?
We trappen het af, veranderen van identiteit en dumpen hem in de rivier.
Ho, ho, rustig. - Wat denk je van de brug?
Ja. De brug.
Dat was mijn volgende suggestie. - Laten we gaan.
Kom op, Doc. Kom tenminste uit de hangmat.
Je zeeziekte zal wel verbeteren.
Hier eet wat gemberwortel zodat je kleur kijgt. Je ziet er niet uit.
Klep toe. Wie heeft me in deze hangmat gestopt?
Ik ben de kapitein van dit schip, maat.
Breng je het groot zeil omhoog?
Dat is een grote hap.
Iedereen, kijk. Is dat de jongen?
Hij komt de klus afmaken. Hij zal niet rusten voordat ik dood ben.
Hij is geobsedeerd. - John, vertraag de boot.
Nee. Ik wil sneller gaan. - Sorry jongen, John zegt nee.
Zo missen we de goede stroming. - Ik hoop dat ze het halen.
Ik ook, Dabs.
Oké, Bets, moment van de waarheid.
Groot gat, op twaalf uur.
Misschien is dit een slecht idee.
Gaan Stubbins. Gaan.
Er is geen spoor meer.
Maar geen moed. Vlieg, jij grote boom.
Vive la résistance.
Is dat ding op veiligheid getest?
Spring, moordenaar. Je kan dit.
Ik kan niet kijken.
Doe het nog een keer, doe het nog een keer.
Ja. Je bent er, jochie. Je hebt het gehaald.
Waarom juichen jullie voor het kind dat me neerschoot?
Hij is oké.
Poly, mag ik je even spreken? - Blij dat je bijdraaide en de dingen...
Wat dacht ze wel? De jongen pleegde bijna zelfmoord.
Oy, dit is mijn schip, toch? En ik alleen ben baas.
En er zijn consequenties... - Als ik genegeerd word.
Is dat het wat je wilde zeggen? - Nee. Verdraai mijn woorden niet.
En haal mijn routine niet overhoop. - Kijk hoe je eruit ziet.
Je bent zo ziek als een hond. - Ik heb eigenlijk medicijnen mee.
Zie je? Deze zoethoutwortel is lekker.
Ga zitten, John.
Zet me niet voor schut bij de bemanning.
Ik bespaar je de schaamte. Je moet getrimd worden.
Oké, maar snel. Het is belangrijk om mijn status te behouden.
Dit schip is gevaarlijk. Geen plaats voor een...
Dat is een privégesprek.
Oké. - Sorry.
'k Weet dat deze reis moeilijk voor je is, John. Voor mij is het ook zo.
Ik heb Lily bij je gebracht net toen je haar nodig had.
En nu heb je weer iemand van je eigen soort nodig.
Iemand zonder veren of bont.
Goed, de jongen kan blijven. Maar het zal op mijn voorwaarden zijn.
En ik zal hem behoorlijk wat werk geven. - En doe het met een glimlach op je gezicht.
Bemanning, het lijkt erop dat je een nieuwe scheepsmaat hebt.
Zoals ik Poly net zei, zitten we toch een beetje krap in het volk, dus...
Je zal er geen spijt van krijgen. - Welkom aan boord.
Blijkbaar kan je van nut zijn door dit op te ruimen.
Dat ook, als je het niet erg vindt. Oeps, ook dit. En dat.
Ik doe dit wel. - Pas op met die medische apparatuur.
Omdat een papegaai de leiding heeft over mijn schip. Briljant.
Hij is absoluut verrukt om je erbij te hebben.
Hallo daar, kleine inktvis. Je begrijpt me toch niet zeker?
Dat zou belachelijk zijn.
Müdfly. - Ik had het niet tegen de inktvis.
Ik stuur een fregat, de Britania.
Om Dolittle volgen.
U moet niet meedoen met zijn dwaasheden, mijn heer.
Engeland heeft overal vijanden die wachten op het minste teken van zwakte.
Ons geliefde Groot-Brittannië aan een kindkoningin toevertrouwen?
Dat is waanzinnig.
Dus zorg ik dat niemand me hier van de troon kan houden,
Terwijl jij op de Britania zal zitten,
om ervoor zorgen dat Dolittle nooit meer terugkeert.
Ronde twee. Je kreeg me in de touwen, maar je moet jab gebruiken, Cheech.
Kom op. Eén-twee. Jab. Jab. Passeren.
De beste verdediging is de aanval.
Ik wil echt niet met je vechten.
We vechten toch niet? Dit is maar een praktische oefening.
Ik begin het onder de knie te krijgen. Ik begin het echt te begrijpen.
Stop met je zorgen te maken, John.
Elke stap staat gepland in mijn dagboek.
Ik zal terug zijn voordat je me begint te missen.
Alles ok met je?
Ik denk dat ik een beetje begin te begrijpen van wat de dieren zeggen.
Dat lijkt erop, jongen.
Welke ijsbeer werkt nu aan zijn kleurtje?
Wat voor soort vogel...
Wacht, ben je eigenlijk wel een vogel? - Natuurlijk ben ik dat.
Kan je vliegen? - Nee.
Kun je zwemmen? - Nee.
Wat kan je dan? - Ik kan lopen.
Lopen? Welke vogeldingen kun je doen? - Welke berendingen kan jij doen?
Deze ronde is voor jou.
Augurken?
Oorlogsschip bedoel je.
Om augurken vragen had raar geweest. Wie kan er eten als we aangevallen worden.
Vijand aan stuurboord. Elliot. Jij en Elsie, maak de machine gereed.
We hebben snelheid nodig. Stuur het bericht.
Beveilig de reddingsboten. Heel deze boot is een... doodskist.
Stubbins, jongen, nu heb ik je meer dan ooit nodig.
Blijf stilstaan. - Ik geef me over. We geven ons over.
Hallo Blair, jij kinloze zwerver.
Hij zei iets over mijn kin, hé?
Het is een prachtige kin, mijnheer.
Ze hebben ons in het vizier. De kanonnen zijn gericht.
Laten we het schip draaien.
Ik ben al op weg.
Het is tijd dat ik iets minder comfortabels aandoe.
Ik heb een kaartje op de eerste rij voor het gekke spektakel.
Zodra Humphrey beveiligd is, zend je me Yoshi's signaal door.
Ikke? Ik kan dat soort druk niet aan, Doc.
Ik ben een stille supporter-aan-de-zijlijn soort gorilla
Maak je geen zorgen, Cheech. Je zult erin groeien.
Je bent sterker dan je zelf denkt.
En vergeet niet, moed is niet de afwezigheid van angst.
Wacht. Je werd afgesneden. Ik kon je niet meer horen.
Ik heb het tweede deel ook nodig. - Geen tijd, Cheech, laten we gaan.
Kijk. Ze verlaten het schip al.
Trekken.
Dit wordt koud. Maar ik kom er warm in.
Humphrey hier.
Hang het maar vast.
Waar gaan we heen? - Zuidwaarts.
Oke. Ik kan dit aan. Ik kan dit.
Volle vaart vooruit. - Ga, Humphrey. Gaan.
Lopen ze uit op ons?
Doe het, walvis. Doe het. - Het werkt.
Hoe is dit mogelijk?
Het lijkt dat Dolittle en een ijsbeer een walvis hebben ingeschakeld.
Dat was een retorische vraag. Gewoon schieten.
Ik liet het touw vallen.
Ik heb gefaald, ik wist dat ik het niet kon.
Yoshi. - Wacht even. Ik kom eraan, jongen.
Je doet het geweldig. - Dit gaat mijn rug ruïneren.
Hou op met klagen, jij veel te grote flamingo.
Ik heb je in de steek gelaten, Doc.
Kijk naar me. Het gaat prima met mij. We zijn allemaal oke.
Ik bevroor. - Nee, Cheech. Het is oké om bang te zijn.
Je hebt me gered, of niet soms? Eerlijk is eerlijk. Heel erg bedankt.
Goed gedaan iedereen.
Heb je het gevoel dat je er nu bij hoort, jochie?
Ik denk van wel.
We zijn ze kwijt. Goed gedaan, bende.
De pot op, Müdfly.
Ze zijn weg geraakt, mijnheer.
Echt? Ik dacht dat ze in het niets verdwenen waren.
Ik vrees van niet. Ze zijn ontsnapt.
Ga weg jij, luitenant. Ik zie ook wel dat ze ontsnapt zijn.
Maar niet voor lang.
Het is een wonder. Dat moet betekenen dat ik de uitverkorene ben.
Ik ga de wereld verander...
Walvis kracht.
Dolittle moest er een artikel over schrijven, dat niemand serieus nam, natuurlijk.
Deze suggereert zelfs het bestaan ​​van draken.
Gewoon belachelijk.
Mijnheer, ik ben bang dat uw obsessie voor Dolittle...
Welke obsessie? Ik ben niet geobsedeerd door Dolittle. Jij wel.
Jij bent het die geobsedeerd is door mijn obsessie met Dol...
Ik geef het niet graag toe, maar hij is nu levend meer waard.
Maar gelukkig denk ik dat ik weet waar hij heen gaat.
Kevin's logboek, dag zeven. Ik ben nu volledig geïsoleerd.
De vijand heeft zichzelf ingewerkt in de entourage van kapitein.
Geen teken van beloofd tropisch eiland, of de magische vrucht.
Maar ik zal volhouden.
Neem het stuur over, Stubbins. - Werkelijk?
Ik moet onze routecoördinaten berekenen. De bijen zoemen om je heen.
Het lijkt erop dat je ruw weg de basis van hun taal begrijpt.
Vijfendertig graden vooraan.
Ik heb gemerkt dat ze in zigzag vliegen.
Ze doen zo van...
Wat betekent " achteruit, jochie."
Maar wanneer Dab-Dab dit doet...
betekent dat: "kijk hier eens naar".
"Kijk naar mij." - Bijna.
Maar niet slecht.
Als Chee-Chee zegt...
Wanneer Chee-Chee zegt...
Betekent dat... "Waar is mijn deken?"
Heel goed.
Is dat de kaart naar het Eden Tree eiland?
De Eden Tree vind je op geen enkele kaart terug.
Men veronderstelt dat het een eiland is in plaats van een hele nieuwe wereld is.
Maar dat is het helemaal niet.
Daarom moeten we eerst naar Monte Verde gaan.
Geboorteplaats van de enige persoon die ooit de koers naar de boom heeft gevaren.
Ze heette Lily. Ze noteerde de route in haar dagboek,
maar tijdens haar reis leed ze schipbreuk.
De wereld verloor de grootste ontdekkingsreiziger die ik ooit heb gekend.
Het dagboek van die expeditie is alles wat over bleef.
Elliot, Elsie, wil je dat laten?
Hoe dan ook, in dat groter kader. Om de boom te kunnen vinden,
we moeten naar Monte Verde om dat dagboek stelen.
Het dagboek stelen? - Zei ik dat?
Wat is het ergste dat kan gebeuren?
Geen zorgen, een voorteken herken ik direct. En dat was geen voorteken.
Het dagboek stelen stelt niet veel voor.
Monte Verde zelf stelt ook niet veel voor.
De stop bij Monte Verde was eigenlijk wel belangrijk.
Immers, dit eiland van bandieten en dieven
was ooit de plaats die Dolittle, Lily en ik thuis noemden.
Totdat de dokter met de beruchte heerser van het eiland in botsing kwam.
Koning Rassouli.
En tot overmaat van ramp is zijn kostbaarste bezit
het dagboek dat we moesten stelen.
Dus, Dolittle had een vermomming nodig.
Terwijl ik over de rest van de bemanning waakte,
slopen Dolittle en Stubbins het paleis binnen.
Ik wil nog niet sterven.
Eenmaal binnen, botsten ze natuurlijk op een zwaar gepantserde deur.
Maar Dolittle had nog...
dubieuze contacten op het eiland.
Uw gift is voldoende. Je hebt mijn aandacht.
Don Carpenterino, ik ben hier namens deze mensen,
ze zullen je rijkelijk betalen voor de sleutelmakerskunsten van je familie.
En daarvoor kom je naar mij op mijn dochter haar huwelijksdag?
Wacht even, welke dochter?
Toch niet... Sheila? Mijn Sheila... gaat ze trouwen?.
Met een schorpioen die Dylan heet.
Sorry, padvinder, ik denk dat Sheila nu ruige jongens leuk vindt.
We zouden de rest van onze levens samen doorbrengen.
Wacht even, James. Wat is die mens zijn beste aanbod?
Twee nu en twee later.
Oké, we hebben een deal. Tot ziens, padvinder.
Jongens. Ik ben geen padvinder.
En, wat heeft die schorpioen dat ik niet heb? Buiten een enorme angel.
Zet je erover, James, jullie hebben twee weken samen uit geweest.
Die tralies waren hier vroeger niet.
Mijn plan is helemaal verpest. - Ik kan daar doorheen.
Nee nee. Dat is te gevaarlijk. Je kunt daar niet alleen naar binnen.
Laat me met hem meegaan, Doc.
Ik heb afleiding nodig van die Sheila toestand.
Weet je zeker dat je er met het hoofd bij bent, James?
O ja. Ik smokkel de jongen binnen en vlieg dan met mijn kop tegen de muur.
Ik maak maar een grapje. Het lukt wel.
Oké, James zal voor je zorgen, het is prima.
Luister goed, pak het dagboek en loop er direct mee naar buiten.
Ga stilletjes door de kamer en zoek naar het oog van de tijger.
Ga via de verborgen trap naar beneden en houd vooral je vermomming aan.
Er is maar wel iets dat je moet weten.
Rassouli houdt van katten.
Dat is geen probleem voor ons, we kunnen gewoon over vliegen...
Oeps, foutje. Jij kunt niet vliegen zeker?
Pas op, poesje op je zes.
Coole move, jochie.
We zijn een topteam. Een echt stel ruige jongens.
Oké, partner, je weet waar je heen moet.
Ik houd die leeuwen in de gaten, dat doen ruige libellen.
Zou Dylan zo dicht bij een leeuw durven komen? Of zo dichtbij?
Wat dacht je van zo dichtbij?
Dit komt niet goed... Dit is... erg slecht.
Lily... Dolittle.
We hebben het dagboek, doe open. Ik maakte maar een grapje, doei.
O jee. Stubbins.
Laat hem niet gaan tot...
Voormalige bewoner van hier. - Beweeg niet.
Niet aanraken.
Ik wilde alleen dat mijn dochter een verstandige trouwkeuze zou maken.
En in plaats daarvan kreeg ik een circusbaron.
Ik heb nooit begrepen wat Lily in jou zag.
Een wereldwijd veel voorkomende klacht van vaders van geliefde dochters,
maar in dit geval kunnen we erover eens zijn...
dat het wel degelijk klopt.
Kom hier.
- Misschien bedoelde je dat helemaal niet...
Het was haar dagboek.
Het enige van haar dat mijn mannen in het wrak vonden.
Het hoort hier thuis.
Het enige wat je moest doen, was hier nooit meer uw gezicht laten zien.
En zelfs dat kon je niet.
Nu zal je betalen omdat je Lily wegnam van mij.
Je wist wat er zou gebeuren als je terugkeerde.
Barry.
Jij moet nu gaan.
Het is mijn verleden dat me heeft ingehaald. Niet het jouwe. Goed?
Jij bent mijn vriend. - Ga en kijk niet achterom.
Je bent beter af zonder hem, jongen.
Dat zeg ik ook.
Eindelijk wat actie hier. Tjonge, het werd hier saai.
Jammer, Doc, maar ik moet je zeggen dat je eraan gaat, vriend.
Hopelijk houd je nog al je tanden over.
Wat ruik ik? Jongens, ik denk dat dr. Dolittle in zijn broek gedaan heeft.
Heeft dokter Dolittle kaka gedaan?
Misschien kan ik later wat manieren leren.
En ik accepteer je geluksvoet wel als vergoeding.
Die gelukkige voet? Maak je geen zorgen, Doc.
Mijn beide geluksvoeten zullen tapdansen op je graf.
Wanneer mijn maatje klaar is met jou.
Gokje wagen? In de rechterhoek, met gouden strepen
met een schitterend record van 872 doden,
Barry 'The Butcher' Burnstein.
Dokter Dolittle, ken je me nog, je ex patiënt?
Het is Barry.
Barry, hoe kan ik je vergeten?
Maar dat deed je wel, Doc. We begonnen net vooruitgang te boeken.
Maar toen liep je weg met Rassouli's dochter en liet je me in de steek.
Ik ben nu terug. Misschien moeten we gewoon hervatten van waar we waren...
Geniet van het feestje.
Wat gebeurt er met Dolittle?
Wel, die is ten dode opgeschreven.
Hij zal wel denken dat hij zich er uit kan praten,
maar Barry is helemaal gek geworden.
Maar jij, jij bent nu één van ons.
Op de dood van Dolittle.
Jij bent het. Je hebt het gehaald.
Ik moet een bericht aan mijn vrienden op de boot doorgeven.
Een bericht, natuurlijk. Heb ik je ooit in de steek gelaten?
Ik krijg dagelijks te horen: "O Barry, je bent zo'n teleurstelling.
Waarom kun je niet meer zoals je broer zijn? Hij eet stropers voor de kost, weet je. '
Ja moeder, dat weet ik. De hele jungle weet het.
Mijn hoofd.
Je migraine wordt veroorzaakt door ernstige problemen bij de geboorte.
En verergerd door de rivaliteit met broers en zussen.
Laat het alsjeblieft ophouden. - Nee.
Liggen. - Mijn hoofd.
We kunnen je behandeling hervatten.
De stress is ondraaglijk. Ik wil gewoon een brave jongen zijn.
Wil alleen mama trots maken.
Niemand die ik eet zal ooit goed genoeg zijn voor haar.
Daar ligt de oplossing, laat het los.
Ik zal nooit goed genoeg zijn.
Tenzij ik je opeet.
Omdat elke moeder wil dat hun zoon opgroeit en een dokter opeet.
Je bent een zieke kat.
Kom hier, Doc. Ik zal het snel afmaken.
Binnen een uur heb ik nog zoéén...
Geef het op, Dolittle. Je kunt me niet te slim af zijn...
Wat was dat? Wacht. Nu is het daar.
En nu is het hier.
Er is daar helemaal niks natuurlijk. En nu is het hier.
Ik ben het kwijt. Ik moet het krijgen...
Een kat blijft altijd een kat. Gemakkelijk afgeleid.
Nieuw spelletje, Doc. Kom weer naar beneden.
Kom op, Doc.
Oké, ik mag de jongen niet teleurstellen. Ik moet dit bericht bezorgen.
O nee. Het is James.
Vanaf nu niet meer focussen op relaties en...
Poly? Ben jij dat? Je veren zijn echt mooi.
Wat is er gebeurd, James? - O ja. Berichtje. Mijn fout.
De jongen is gevangen genomen door Rassouli...
en Barry zal Dolittle op eten als lunch.
Het lijkt erop dat we toch aan land gaan.
Wees lief, en pak mijn dynamiet, wil je?
We moeten ons opsplitsen als we dit voor elkaar willen krijgen.
Chee-Chee, jij gaat met mij mee.
Waar gaan we naartoe? Nee, vertel het me toch maar niet.
Zeg me gewoon wanneer we er zijn.
Yoshi, zorg voor wat afleiding. - Ik hoop dat dit genoeg is.
We worden aangevallen.
Kom naar beneden, Doc. - Therapie is het antwoord.
O nee. Nog erger dan ik had verwacht.
Ik heb je, Doc. - Ga achteruit, Barry.
Poly, niet doen.
Een voorgerechtje?
Ik heb je, Poly.
Een definitieve diagnose, Doc?
Wil je niet de best mogelijke Barry zijn die je kan zijn?
Ik zal ik direct zijn.
Ik ben geen gevangene van mijn angst.
Het is oké om bang te zijn.
- Je zou bang moeten zijn.
Het is oké om bang te zijn.
Verzorg goed je dekking.
Oke. We doen dit. We doen dit.
We doen dit niet.
Schop hem onder de gordel.
Daar beneden.
Dat moet pijn doen. - Mijn Barry bessen.
Dat zal wel werken.
Goedkope trap, aap.
Mijn behandeling is nog niet afgelopen.
Slaap lekker, tijgertje.
Tijd om die klauwen weg te doen.
Hoe dan ook...
Je hebt dit meer nodig dan ik.
Zeg me dat ik goed genoeg ben, mama.
Ik had 50.000 op hem staan.
Nou, dat zal ik niet betalen.
Dames en heren, we hebben een winnaar.
Bedankt om achter me te blijven staan, Doc.
Ik heb het. Ik heb dit. - Stilstaan.
En nu zal ik het hebben.
Ze had zo'n vaste hand.
Precies wat de dokter had besteld.
Wat boden ze je, Müdfly, om de Engelse koningin te vermoorden?
Nogal wat dingen eigenlijk.
Ridderschap. Een riante woning. Voorzitterschap van het Royal College.
In willekeurige volgorde.
En de kers op de Madeleine...
zijn de wetenschappelijke lofbetuigingen die ik zal krijgen
voor die accurate studie van de Eden Tree.
Allemaal dankzij Lily Dolittle. Of toch niet. Dat is nog steeds de Madeleine.
De kers is dat je weet dat ik van jou heb gewonnen.
En Dolittle, sorry voor dat gat in je boot.
Welk gat?
Verlaat het schip. Iedereen overboord.
Niet goed.
Vasthouden.
Help. - Ik kom eraan, Doc.
Ik kan niet vliegen... en ik kan niet zwemmen.
Ik heb je, vriend. Plimpton? Ik laat je niet los, man.
Ga weg van het licht. - Er is geen licht. Ik leef nog. Ik leef.
Ik leef. Dankzij jou, Yoshi.
Je bent altijd zo aardig geweest.
Het is moeilijk om afscheid te nemen.
Zeg dat alsjeblieft niet.
Het is oké.
Je hebt je best gedaan. Je koningin is trots op je.
Waar ben je Dolittle?
Hé, grote vogel, gaat het goed met je?
Nee. Er is niets oke aan mij.
Mijn vader had gelijk over mij.
Ik had een omelet moeten zijn. - Ik weet hoe je je voelt.
Mijn vader ging op een avond een pakje zeehonden halen,
en kwam nooit meer terug.
Ik denk dat we toch iets gemeen hebben, Plimpton.
Wat is dit gevoel? Ik voel me helemaal warm en raar vanbinnen.
Dat is vriendschap, broeder.
Niet slecht.
Ik huil niet, jij huilt.
Juist. Zullen we verzamelen? Zie ons hier zitten.
Dat is de goeie instelling, John.
Alles komt goed.
Ik krijg al kippenvlees.
Het is voorbij. - Wat?
Is dit peptalk? Want het is een rare hoor.
Ik kan een nederlaag ruiken als een truffelvarken.
Zo kan dit niet eindigen.
Ja. Ik denk het wel. - We kunnen de koningin nog altijd redden.
Nee. - We kunnen je huis nog altijd redden.
Ik geloof in jou.
We kunnen blijven doorgaan. - Je hebt een punt daar.
Behalve dat het dagboek weg is. Zo kunnen we de Eden Tree nooit vinden.
En onze boot is gezonken. - Hij heeft een krachtig argument.
Aan de positieve kant, jullie zijn allemaal genezen.
Chee-Chee, je bent nu dapperder. Plimpton en Yoshi komen goed overeen.
Weet je nog? Vroeger. - Nogal vaag.
En Stubbins, jij hebt vrienden gemaakt en je kunt zelfs met ze praten.
Je hebt mij niet nodig.
Ik blijf hier om medische verzorging te bieden op dit bandieteneiland...
Deze dokter is op zoek naar nieuwe patiënten. Alleen contant geld.
Dames, heren, wie zou willen dansen?
Ik heb zware danskoorts. Dus pas op, het is besmettelijk.
Ik kan hem niet helpen.
Die ontdekkingsreiziger waar je me over sprak, zij zou nooit opgegeven.
Ze was je vrouw, toch? - Wil je een stukje ironie horen?
Ik weet niet wat ironie betekent.
Ironie is wanneer je een vrouw vindt,
en ze schenkt je een mooier leven dan je ooit recht op had.
En dan poef, ze is weg. En het is allemaal je eigen schuld.
Deze reis was mijn enige kans om haar werk af te maken.
Lily stond erop dat ik thuis bleef om de dieren te verzorgen. Dus bleef ik daar.
Rassouli had gelijk. Ik had bij haar moeten zijn.
Ik zie alleen nog haar geest als ik onze ringen vasthoud.
Dus, jij ziet haar ook?
Je hebt niet alleen het dagboek van mijn dochter verloren.
Maar jouw ijsbeer heeft ook nog mijn dorp opgeblazen.
Dat weten we niet.
En je gorilla heeft mijn tijger in elkaar geslagen.
Niet goed.
Laten we gaan.
Ironie... dat ben ik...
die je wil doden met elke vezel in mijn lijf,
maar...
die daarvoor te veel van mijn dochter houdt.
Ik mis haar ook.
Ze had gewild dat je...
door zou gaan.
Dus.
Blijf doorgaan, voordat mijn sentimentele bui ophoudt.
Ze zegt dat we geen schip hebben.
Goed...
Ik heb het perfecte schip voor je.
Een beetje een opgelapt. Maar een... goede boot.
Het blijft tenminste drijven.
We moeten er gewoon het beste van maken, nietwaar?
Bezoek. - Wie is dat?
Hallo, ik ben Jeff.
Jeetje.
Als Lily's onderzoek correct was
en Müdfly goed op weg was naar Eden Tree Island,
moesten we enkel Müdfly opsporen.
Maar hoe doen we dat?
Walvissen, jongen. Walvissen.
Ik kan niet geloven dat je hem uitzwaait. - Ik weet het, die man heeft geen kin.
We hebben hem gevonden. Volg ons.
Eden Tree eiland.
Buitengewoon.
Dit moet het zijn.
De kaart wijst ons rechtstreeks naar het midden van deze berg.
Kijk niet naar beneden. Laten we onze bek omhoog houden?
Ik probeer positief te blijven. Maar wat doen we hier in hemelsnaam?
We gaan achterom, mijn gevederde vriend.
Waarom klaag je? Dit is de breder dan de dikste tak waar ik ooit op liep.
Kijk niet naar beneden. Kijk naar mij.
Een grote grot.
Blijf dichtbij. Wees stil.
Kevin's logboek. Dag 12
Iets onbegrijpelijks blijft me dwingen om deze bende gekken te volgen,
De eekhoornmoordenaar en hun gestoorde leider.
Misschien trekt magische boom me aan.
Verbergen, ze zijn dichtbij.
Hou je laag.
Foxfire mos.
We moeten er nu dichtbij zijn.
Kijk, doc.
Het verlicht een pad helemaal naar...
de man die ons dood wil.
Blijf staan.
Oké dan, soldaatje. Verknal het zelf maar.
Hallo, Blair.
Ga daarheen. - Op zoek naar een boom of zo?
Bomen groeien niet vaak in grotten. Lette je niet op in de plantkundeles?
Nee. Maar let hier wel op, Dolittle.
Ik heb jou verslagen.
Vies dier. - Niks van aantrekken.
Orde.
Waar is het? - Waar is wat?
De Eden Tree. - De waarheid is...
Ik heb geen idee.
Doe niet zo belachelijk, je bent John Dolittle. Jij krijgt altijd je zin.
Vandaag niet.
Heb je er echt geen idee van, of wel?
Hoe voelt dat aan, onwetendheid?
Eigenlijk heel bevrijdend.
Je moet onzekerheden omhelzen, vind je niet?
Dat is hoe Lily haar leven leefde.
Als je het onbekende koestert, worden de antwoorden onthuld.
Jij triestige, misleide gek, Dolittle.
Geef hier. Geef dat aan mij.
Ik vind die verdomde boom wel alleen.
En bij God, de geschiedenis zal mij herinneren.
Ja. Er lijkt iets interessants te gaan gebeuren.
Het voelt aan als iets enorms...
Pas op.
Op de grond allemaal. Kom op.
Blijven liggen.
Hij heeft me gered. Ik krijg tweede kans...
om een ​​leven van vriendelijkheid en vrijgevigheid te leiden.
Neem hem, mij niet. Ik ben nu een goed mens.
Ik denk dat we naar die sloot kunnen rennen. Zodra het...
Yoshi. Haal dit van me af.
Cheech. Help me, Plimpton.
Ik zal je redden, man. - Juist, John, denk snel na.
Haal dit van me af.
Dit zal haar waarschijnlijk een beetje overstuur maken.
Dolittle. Help.
Spreekt hij draak?
Misschien kun je mijn taal spreken,
maar dat maakt je de vrucht niet waardig.
Ik weet dat het beschermen van de boom jouw plicht is,
maar je zal dat niet lang meer kunnen doen
gezien je verwondingen en de pijn die je hebt.
Je weet niets van mijn pijn.
Maar weet ik wel. Ik heb het ook meegemaakt.
Niet het soort pijn afkomstig van een kogel of een mes,
maar het snijdt wel veel dieper.
En nu, op elk moment en bij elke beweging voel je die pijn weer.
Het is moeilijk om door te gaan...
wanneer je diegene waar je van houdt kwijt bent.
Ga gewoon weg.
Wat is er zojuist gebeurd? - Ah, gebroken harten...
Wat doe jij hier in vredesnaam?
Geen zorgen jongens, ik regel dit. We zijn allebei draken.
Hé, ik vraag me af, gewoon draken onder elkaar.
Zou je me kunnen vertellen wat...
Ze is echt boos, ik wacht buiten op de overlevers.
John, laten we hier weggaan zolang we nog kunnen.
Nee. Volgens mij zijn we hier om haar te helpen.
Ja maar. We hebben niet veel tijd.
Ik kan me voorstellen dat het hier wat pijnlijk is.
Ik ben ongewapend. Ik vorm geen bedreiging voor jou.
Jarenlange emotionele stress heeft je maag beschadigd.
Ga weg.
U heeft een dikke darminfectie.
En als ik het niet handmatig verwijder, wordt het septisch.
Dan kan je hier niets meer beschermen.
Dat klinkt als ernstige buikpijn. - Weet je wat.
Geef me vijf minuten.
Als je je dan niet beter voelt, kun je ons allemaal frituren...
Stop met praten. Doe het gewoon.
We moeten je op je zijde leggen.
We moeten een nood-extractie uitvoeren.
Extractie? Wat trekken we eruit? - Haal het eruit, Doc.
We staan ​​achter je, Doc. - Het is showtime.
Drie, twee, één. Draaien.
Chee-Chee, gooi me de tang.
Ik zei toch dat het van pas zou komen. - Iedereen weet wat te doen?
Haal gewoon adem. - Dat werkt voor mij.
Het is oké, hou gewoon mijn vleugel vast, lieverd. Dab-Dab is hier.
Jij bent mijn leerling. Jij houdt haar kalm.
Wist je dat prei het nationale embleem van Wales is?
Het is heel handig ook. Je voelt misschien... een beetje druk.
Ik heb haar.
Hemel.
Nee, dat deed je niet. - Mijn God.
Gewoon de weg vrijmaken. - Is dat een harnas?
Het hele Spaanse leger zit hier bijna in.
Haal eens diep adem. Ophouden.
Opletten... - Waarvoor, Doc?
Wanneer we de blokkade verwijderen... Yoshi, nu.
Er kan een opeens een windstoot volgen.
Respect. - Oké. Niemand heeft dat gehoord.
Niets om je voor te schamen. We doen het allemaal. We zijn allemaal dieren.
Ik kan het zelfs proeven.
Oké, ik ben terug. Wat heb ik gemist?
Mijn God.
Dit is de grote. - De laatste rechte lijn.
Chee-Chee, ga achter me staan. - Ik ben klaar, Doc. Roep maar.
Het bloed stroomt naar mijn hoofd. Alles wordt rood.
Nog een laatste duwtje, mevrouw.
Dank je.
We hebben het gedaan. - Teamwerk laat de droom werken.
Dat was het. We hebben het goed gedaan.
Kortom, meer bladgroenten en minder bepantsering in uw voeding.
Ik heb allerlei soorten legers gezien, maar niets zoals jullie.
Wat bindt zo'n groep wezens?
Wel, we zien er misschien niet verwant uit, maar op de één of andere manier...
horen we gewoon bij elkaar. - Laat mij je nu helpen.
Lily zou hier dol op zijn geweest, John.
Zonder haar zouden we het nooit hebben gevonden.
Ik krijg rillingen. En het is niet eens koud.
Bedankt dat je me de weg hebt gewezen, mijn liefste.
Neem haar op in uw koninkrijk...
wanneer ze niet langer onder ons is.
O Vader vol van barmhartigheid en Heer van alle troost...
Het spijt me dat we u niet konden redden, majesteit.
Het is met grote droefheid...
Wacht even, ik ruik iets. Het ruikt naar...
Hoop. - Dat ik moet aankondigen...
dat de koningin niet meer... - Heeft hier iemand een dokter gebeld?
Mijn vrienden. Zeer dramatische entree, jongens. Goed gespeeld.
We zijn gearriveerd. - Dolittle.
Maak het pad vrij, er is geen moment te verliezen.
Ik heb gevonden waarvan u zei dat het niet bestaat.
Ziehier, de vrucht van de Eden Tree.
Ik zei: maak het pad vrij.
Grijp ze.
Sorry.
Ga. - Grijp ze.
Je bent voor dit moment geboren.
Het gaat prima met mij.
Mini, vlucht.
Ga.
Kevin's logboek. Dag onbekend.
Het moorden is afgelopen. Laat er leven zijn.
Lady Rose.
Is dat een giraf in mijn slaapkamer?
Ja.
O ja. En een ijsbeer en een gorilla, een papegaai, een eend en struisvogel.
God zij dank.
En goed gedaan, dokter Dolittle.
We zijn nog niet helemaal klaar, toch?
Interessant. Ga verder, Sticks. Ik ben één en al oor.
Wat is dat?
Sticks stemden ermee in om hier te blijven, en zijn 12 ogen open te houden.
Hij heeft me net up to date gebracht.
Zoals alle bladinsecten spreekt hij in 8 lettergrepen. Hij zegt:
Lord Badgley vergiftigde de koningin.
Wat? Hij deed dat?
Echt waar, Dolittle? Dat is er echt over.
Weet je het zeker? Nu is de tijd om het te zeggen.
Nee, het spijt me, Sticks is behoorlijk onvermurwbaar.
In zijn rechterzak zit het flesje.
Dat zouden er zeven zijn.
In zijn rechterzak zit het flesje met dodelijke nachtschade.
Zullen we eens kijken?
Je kunt toch onmogelijk geloven dat hij tegen een insect praat.
Nou, ik heb nog met lieveheersbeestjes gesproken,
je moest een wens doen voordat ze wegvlogen.
Laten we eens kijken.
Niemand komt aan mijn familie. Eén stap dichter en ik verscheur je...
Naar de toren met hem.
Iemand is een stoute jongen geweest. - Kom op.
Ik weet niet waarom jullie daar allemaal staan.
Niemand is gestorven. Laat me met rust.
Jij ook.
Jij niet, dokter Dolittle.
Een momentje nog, alstublief.
Lady Rose, wie is deze persoon en waarom staart hij me aan?
Hij is Stubbins.
Ik wil dierenarts worden.
Hij heeft je leven gered.
Dank je. Het is goed om u terug te hebben, dokter.
Polly.
Wilde je me iets zeggen? - Je had gelijk, veronderstel ik.
Het is toch leuk om zo nu en dan eens het huis uit te gaan.
Stubbins, Mini. Genoeg. We moeten nog op veel minder belangrijke plaatsen zijn.
Ons verhaal eindigt zoals het begon.
Ik heb een brief voor dokter Dolittle. Haal me naar beneden.
Meestal.
Er was eens een eigenaardige arts.
Die ontdekte dat hij op zijn best was als hij zijn
zijn buitengewone kennis kon delen met anderen.
Uitstekend.
Al snel heropende dokter Dolittle zijn poorten zoals Lily had gewild.
Nog drie in de wachtrij, bende. - Begrepen.
Dolittle vond opnieuw zijn plaats in de wereld.
Tenslotte is het door anderen te helpen,
dat we onszelf echt kunnen helpen.