SERIAL NETFLIX
O cholera.
O nic nie pytam.
W twoim mieszkaniu była bomba. Wygląda na to, że w lodówce.
Przeznaczona dla ciebie.
Znaleziono ciało.
Mężczyzna w wieku około 40 lat.
O kurwa.
- Co? - Sprzątał u mnie.
Miał klucz. Miał przyjść wczoraj. Cholera.
Przykro mi.
Dokąd idziesz?
- Do hotelu. - Pójdę z tobą.
Muszę wziąć prysznic.
Chce wziąć prysznic.
Możesz uzyskać wyraźniejszy obraz tej drugiej kobiety z nagrania?
- Stała tyłem do kamery. - Mimo wszystko.
To raczej nie ma sensu.
Więc możesz?
Rzucę na to okiem.
Wezmę to ze sobą.
- Co? Nie możesz tego wziąć. - Pamiętam twoje dane logowania.
- Jak długo spałem? - Cztery godziny.
Wezmę prysznic.
Co teraz?
Morderstwa to jego dzieła sztuki. Wyglądają jak obrazy religijne.
Powtarzają się te same elementy. Wzór, symetryczna kompozycja.
Dużą rolę odgrywa światło.
Zaplanował, jak i skąd będą widziane.
I ten symbol. Wygląda jak aureola.
Duch Święty. Równie dobrze mógłby być witrażem na ołtarzu kościelnym.
Te obrazy miał na ścianach gabinetu.
Co widzisz, kiedy patrzysz na nie jako całość?
Cierpienie albo piekło.
Skoro mowa o obrazach, na myśl przychodzi mi Bosch.
Używał maski diabła. To nie przypadek.
Poczytałam o ważce.
W zachodniej kulturze symbolizuje niegodziwość.
Nazywa się ją „diabelską strzałą”.
Do czego zmierzasz?
W Niemczech Emil lubił piosenkę o ważce.
Miała tytuł „Teufelsnadel”, czyli „Diabelska igła”.
Po angielsku „smocza mucha”, po szwedzku „wrzeciono wiedźmy”.
Nieprzypadkowo nazwał się Korento, czyli „ważka”.
Musiał poświęcić wszystko, żeby dojść do tego miejsca.
Całe swoje dawne życie.
Ukrywał się przez pół roku.
Myślę, że udał się tam, gdzie mógł praktykować wyrzeczenie.
Czyli do jakiegoś klasztoru?
To takie miejsce, w którym nie ma wielu ludzi.
Ten obraz wisiał w centralnym miejscu jego gabinetu.
Ciągle o nim myślę.
Nie ma nic wspólnego z medycyną i nie przedstawia cierpienia.
El Greco.
- Co to za postać? - Św. Franciszek z Asyżu.
Klasztory franciszkanów?
Ten obraz wszystko łączy.
To chyba trochę naciągane.
Klasztor franciszkanów.
Ruiny na jeziorze Pahajärvi w regionie Salo.
Mimo wszystko.
Znaleźliśmy u niego owczą sierść.
Niedaleko klasztoru jest farma.
Hej.
Wiedziałaś, że owce zabiera się na rzeź w nocy?
Nie wiedziałam.
Daleko jeszcze?
Tam go widać.
Co o tym myślisz?
Myślę, że możesz mieć rację.
- Patrz. - Ojej.
Ktoś wije w twoich włosach gniazdo.
Sugerujesz, że mam się uczesać?
Oczywiście, że nie. To modne.
Zwłaszcza tutaj.
- Przeczytałeś to we włoskim Vogue’u? - Tak.
Zgadzają się.
Hieta wysłał nową wersję zdjęcia kobiety.
Tej z Niemiec?
Tak. Znalazł klatkę, w której wiatr rozwiewa jej włosy.
Wyraźnie widać jej szyję. Patrz.
To tatuaż?
Czaszka?
Według Hiety to znamię albo pieprzyk.
Nie wiem. To może być cokolwiek.
Czy ciało Tuuli Sirén wciąż u was jest?
Dobra. Odzyskajcie je.
Musimy sprawdzić, czy ma na szyi znamię.
Tak, to ważne. Pa.
Sprawdźmy tę szopę.
Ktoś tu mieszka.
Tak.
To suszone mięso.
Kuchenka turystyczna.
I gaz.
Wygląda jak pijacka melina.
Bateria mi padła.
- Porobisz zdjęcia? - Mój telefon jest w aucie.
Pójdę po niego.
Nieważne. Chodźmy.
Jeśli Paarma jest sprawcą, skąd wiedział, że Nea wzięła heroinę ode mnie?
Może mu powiedziała.
Ale dlaczego?
Miała prawie 18 lat.
Może irytowało ją, że wujek chce ją kontrolować
i pyta, gdzie spędziła noc.
Chciała się pochwalić i powiedziała, że poderwała w barze kogoś,
kto dał jej narkotyki.
Poza tym i tak miała polecieć na Ibizę.
Czekaj.
Coś tam jest.
Nurmi!
Kolejny.
Oddycha. Wezwij pomoc.
Mój telefon jest w aucie.
Pójdę po niego.
Nurmi!
Karetka już jedzie.
Proszę czekać, żeby poprowadzić ją do…
Karppi!
Uciekł gdzieś tam!
- Co ci jest? - Moja ręka.
Dobra. Nie ruszaj się.
To był facet ze szpitala.
Pociął mnie nożem.
Karetka już jedzie.
Pieprzona broń się zacięła.
Bądź cicho i się nie ruszaj.
- Co się dzieje? - Następna przeprawa rano.
Muszę dostać się na wyspę.
Zaczynamy zimowy grafik. Prom pływa do szóstej.
- Wypłyniemy rano. - Muszę…
Znowu to samo. Rozkład jest na tablicy i w internecie.
- Nie wiem, czemu… - To dziesięć minut.
Nie. Już panu mówiłem. Dobranoc.
MIESZKANIE PODEJRZANEGO
Karppi przyjdzie?
Za chwilę.
Zaczynajmy. Są jakieś informacje o samochodzie z Memfi?
Nie. Najbliższy fotoradar jest 50 kilometrów stąd.
Ale odciski palców pasują. Tak samo wełna.
Rozmawiałam z farmerem, który mieszka obok.
Nie widział nikogo w okolicy klasztoru.
Ale wiosną i latem zaginęło kilka owiec.
Tutaj suszył mięso.
Ale to nie jest ten sam symbol.
Ten? Nie. To Uroboros.
Symbolizuje wieczny cykl życia albo coś w tym stylu.
Używa się go też w chemii. Stałość materii czy coś takiego.
Skarbnik klasztoru był niemieckim alchemikiem.
Pewnie umieścił ten wzór w kaplicy,
choć to nie był symbol chrześcijański.
Wręcz przeciwnie.
Mam już dość tych pieprzonych zawijasów.
Wszystko gra?
Tak. Parę szwów i leki przeciwbólowe.
Wracam do domu. W tym tygodniu ja mam dzieci.
- Dobrze. Wrócimy do tego rano. - Mnie pasuje.
Wy też powinniście się przespać. Zwłaszcza ty.
To polecenie służbowe dla twojego dobra.
Dopilnujesz tego, prawda?
Masz jakieś nowe info?
Nie słyszałaś jej?
Nic nie słyszałam. Mówiła coś?
Czego się dowiedziałeś?
Pracę w szpitalu załatwiła Paarmie szemrana agencja rekrutacyjna.
Używał fałszywego nazwiska, Joona Korento.
Pewnie sam podrobił dowód tożsamości.
Musi być informacja o koncie bankowym.
Płacono mu pod stołem. To była podejrzana agencja.
Chyba warto się przespać.
Jouni Paarma nie ma gdzie się zatrzymać. Może zrobić coś nieprzewidywalnego.
Albo nic nie zrobi, tylko znowu zniknie.
Nie sądzę. Nie jest jeszcze gotowy.
Dziadku?
- Tak? - Muszę iść do łazienki.
Na dworze jest ciemno.
- Mam iść z tobą? - Nie.
Dziadku!
- Emil! - Dziadku!
Dzwoni Emil.
Jesteś sama?
Tak.
- Jesteś na posterunku? - Tak.
Pokaż mi cały pokój.
- Mamo! - Emil.
Emil!
Mamo!
Masz samochód?
Tak.
No to ruszaj.
Więcej wskazówek dostaniesz z innego numeru.
- Ten telefon zniknie. - Dotknij Emila, to cię zabiję.
Wiesz, co zrobiłem.
Jeśli komuś powiesz,
chłopak zginie.
ROZMOWA ZAKOŃCZONA
- Może… - Widzę tu lokalizację Emila.
Kurwa, wyłączył. Cholera jasna.
Musimy…
- O broni nie mówił. - …namierzyć twój telefon.
- Nie ma na to czasu. - Czekaj.
- Nie mamy czasu. - Czekaj.
Kanał dziewiąty.
Dziadek Emila jest w Kurkisaari. Wyślij tam patrol.
Zajmę się tym. Wyjadę zaraz po tobie.
Lauri Honkasuo, dziadek syna Karppi.
Może być ranny.
Dobra. Spróbuj się do niego dodzwonić. Pa.
- Jestem w aucie. - Jedź autostradą numer trzy na północ.
- Słyszałeś to? - Tak. Pojadę za tobą.
NOWA WIADOMOŚĆ
NUMER NIEZNANY LOKALIZACJA
Wysłał mapę z lokalizacją. Prześlę ci ją.
KARPPI WYSŁAŁA LOKALIZACJĘ
WCZYTUJĘ…
USTAW NAWIGACJĘ I TRASĘ
Widzę to.
Nurmi, za bardzo się nie zbliżaj.
Wiem.
Karppi?
Załatwimy to.
Zaczekam w pobliżu.
Dzwoni.
Halo?
Dojechałaś już?
Tak.
Jeśli masz podsłuch, zdejmij go i zostaw tam.
Jeśli coś u ciebie znajdę, chłopak zginie.
Niczego nie mam.
Karppi, czekaj.
Halo.
Jest tam ścieżka, która prowadzi do rzeki.
Widzisz ją?
Nie widzę ścieżki.
Teraz widzę.
Idź nią.
Od teraz nie przerywaj już połączenia.
Dobrze, zaczynam iść.
ŁĄCZENIE URZĄDZENIA
Dostaniesz teraz ostatnie instrukcje.
Potem możesz odebrać chłopca.
- Skąd? - Wszystko w swoim czasie.
Prawda, Emil?
Wyślij wiadomość.
Dobrze. Pożegnaj się z mamą i wyłącz telefon.
Pa, mamo.
WIADOMOŚĆ NUMER NIEZNANY
KARPPI: PRZYJEDŹ. STARY ZAKŁAD WAPIENNICZY 1 KM NA PÓŁNOC.
Tu pracował.
Słyszysz mnie?
Nie…
Emil!
Emil, gdzie jesteś?
Emil nie żyje.
Gdzie jest Emil?
Gdzie on jest?
Powiedziałem.
Kłamiesz.
Miałem oddać ostatni strzał. We własną głowę.
Ale potem zacząłem się zastanawiać. Czemu mam umierać?
Zrobiłam, co kazałeś.
To prawda.
Gratulacje.
Dziękuję też za wystawienie Sanny Sirén.
Możliwe, że sam bym na to nie wpadł.
Ale ta Merihaara
wciąż mnie denerwuje.
- Taki plagiat to skandal. - Gdzie jest Emil?
- Gdzie on jest? - Gdzie?
Nie żyje. Nie słuchasz mnie, kurwa?
Kłamiesz. Żyje.
Masz mocną wiarę.
Alleluja.
Ale tutaj to pasuje.
Amen.
Co tak długo, kurwa?
Chcesz sprawdzić, jak to jest dostać kulkę w klatę?
Emil musi gdzieś tu być.
Gdzieś tu jest inne wyjście. Paarma uciekł nim ostatnim razem.
To ślepy zaułek.
Od razu widziałaś, że mam kamizelkę?
Hej! Widziałaś?
Nie.
Tu jest wyjście.
Cholera, nie. Emil!
Nie ma go tu.
Emil! Kurwa. Daj mi broń.
- Po co? - Daj mi broń.
Nie ma go tu.
Emil!
Emil, odezwij się!
Karppi.
Wróćmy do auta. Musimy wezwać pomoc.
Chodźmy.
Mamo!
Emil!
Wszystko w porządku. Nic ci nie jest?
Nie. Sam się wydostałem.
Wiem.
- Powiedział, że zginęłaś. - Nie zginę.
Nie zginę.
Zasnął.
JP napisał, że dziadek Emila wydobrzeje.
Przeprowadzili angioplastykę.
- Zawał? - Tak. Pobiegł za Paarmą.
Wiedziałaś, że Paarma pracował w tych zakładach przez 20 lat?
Tam, gdzie cię postrzeliłam?
Właśnie.
Nie wiedziałam.
Mamo!
Już idę.
Tak.
Dwa, sześć, jedenaście. Urodziny Jussiego.
Telefon na kartę.
Dzwonił tylko na jeden numer.
Pewnie też na kartę.
Tu są wiadomości. Ten sam nieznany numer.
Co jest, kurwa?
Jussi miał romans.
Na to wygląda.
Pierwsze są z czerwca 2015 roku.
Wyjechaliśmy w październiku.
Myślisz, że miał romans z Tuuli Sirén?
To całkiem możliwe. Skąd mam wiedzieć?
Ale raczej nie bywała w Niemczech.
Koroner powiedział, że Sirén nie miała znamion.
- Pod koniec jest ich mniej. - Pokaż.
Jussi nie odpowiada już tak chętnie.
Faktycznie.
Chce to zakończyć.
Ostatnią wiadomość wysłał w dniu przeprowadzki do Hamburga.
Muszę zdać drugi etap egzaminu strzeleckiego. Jedźmy.
- Pokibicuję ci. - Nie.
- Tak. - Nie.
- To ty nadzorujesz egzamin? - Tak.
- Ty też będziesz zdawał? - Jestem tu w ramach wsparcia.
Miejmy to już z głowy.
Spałaś z moim mężem?
Co?
Miałaś romans z Jussim?
To nie był romans, tylko przygoda na jedną noc.
Ale wiedziałaś, że był moim mężem.
Co mam powiedzieć?
- Przepraszam. - Przepraszam?
Tak.
Podczas sekcji zwłok wyszło coś dziwnego.
Na błonie śluzowej Jussiego odkryto ślady tabaki.
Przy mnie nigdy jej nie zażywał.
Po przeprowadzce przez jakiś czas było wreszcie dobrze.
Pod koniec lata wszystko się zmieniło.
Zrobił się nerwowy.
Dostawał telefony z nieznanego numeru. Wiedziałam, że coś ukrywa.
Tamtej nocy postanowił pobiegać.
Pytałam, dokąd tak późno się wybiera.
Nie chciał powiedzieć. Naskoczyłam na niego.
Potem wyszedł i nigdy już o niczym więcej nie rozmawialiśmy.
Poszedł spotkać się z tobą na poboczu.
Zaczęliście się kłócić i go popchnęłaś.
Wpadł pod nadjeżdżający samochód,
który uderzył go w bok.
Na nieszczęście dla ciebie przejeżdżająca ciężarówka miała kamerę.
Na nagraniu wyraźnie widać znamię na twojej szyi.
Odłóż broń.
Tamtej nocy spotkałam się z Jussim.
Powiedziałam, że zostawiłam dla niego rodzinę. Myślałam, że zrobił to samo.
Wtedy mi oznajmił,
że kontynuował romans, bo sądził, że wpadłam na trop jego i Tuuli Sirén.
Nie miałam o tym pojęcia, dopóki sam się wtedy nie przyznał.
Straciłam świadomość.
Pierwszy samochód się nie zatrzymał. Nawet nie zwolnił.
A ciężarówka… Myślałam, że kierowca widział wszystko, ale nie.
Albo miał to gdzieś.
Odwróciłam się. Nie mogłam myśleć o niczym innym.
Dowiedziałaś się, kto dzwonił z Niemiec, żeby ci powiedzieć?
Nie.
Ale nie chcę tego wiedzieć.
Dlaczego?
Jak to było?
Wiem, że nic nie wiem.
No tak.
Wystąpię o opiekę nad Leo.
Naprawdę?
Zrobiłem badania.
Tu jest wynik.
Nie jesteś ojcem.
Nie jestem.
Czy to coś zmienia?
Leo wciąż potrzebuje ojca.
Halo.
Znaleziono ciało. Stara rzeźnia albo zakład mięsny.
Wyślę wam lokalizację.
Karppi i Nurmi w drodze na miejsce zbrodni.
- Wiedziałaś, że ważki żyją tylko dzień? - Tak.
To kompletna bzdura.
Czyżby?
Tak.
Napisy: Marzena Falkowska