NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
NA PODSTAWIE THE KINGDOM OF THE GODS STUDIA YLAB
Wedle twojego rozkazu
wszystkie bramy zostały zamknięte.
Naprawdę zamierzasz spisać ziemie Gyeongsangu na straty?
Nie mogą równać się z żyzną Jeollą,
ale naprawdę chcesz zrezygnować z plonów
zbieranych przez lud Gyeongsangu?
Czy według ciebie władza...
służy tylko gromadzeniu bogactwa?
Jak myślisz...
ile ciał leży na dnie tego stawu?
Nadejdzie dzień, gdy nikt nie będzie mógł
powiedzieć słowa o tym, ile ciał tu wrzuciłem.
Po to ma się władzę.
Wykorzystam ją...
by cię chronić, ojcze.
To ja dałem ci tę władzę.
Mogę ci ją również w każdej chwili odebrać.
Nie otwieraj bram,
póki nie wydam rozkazu.
Co z księciem?
Wciąż żyje, jest w Gyeongsangu.
Nic z nim nie zrobisz?
Zamierzam...
zabić księcia.
Zabiję go...
własnymi rękami.
Lordzie Ahn!
Przekaż nam księcia.
Cho Hak-ju odciął Mungyeong Saejae od reszty kraju.
Potrzebujemy księcia, żeby otworzyć bramę.
Gdzie on jest?
Panie,
przybyli.
Spełnię wasze żądanie.
Pozwolę wam zabrać księcia.
Wasza Wysokość.
Nie może książę nikomu ufać.
Musimy stąd uciec.
Wasza Wysokość.
Książę Lee Changu, pokaż się!
Jest książę daleko od domu.
Pora wracać do Hanyangu.
To nie strażnicy pałacowi?
Dziękuję za zatrzymanie przestępcy.
Zgodnie z rozkazem króla…
eskortuję go do więzienia.
Skrępować zdrajcę!
- Tak jest! - Tak jest!
Jak śmiecie?
Kto?
Kto jest zdrajcą?
Strażnik pałacowy,
który powinien służyć krajowi i królowi,
a uległ chciwości i stał się psem Cho Hak-ju.
Za atak na księcia, dziedzica tronu,
i sprzeniewierzenie się wartościom tego kraju
zasługujesz na śmierć.
Wykonać egzekucję!
Co wy wyprawiacie?
Sangju to moje rodzinne miasto, obecnie tu mieszkam.
Proszę Waszą Wysokość,
by dziś dobrze wypoczął.
Nie ma czasu na odpoczynek.
Proszę odpocząć...
i dać ciału się zregenerować.
Inaczej...
trudno będzie walczyć ze strażnikiem pałacowym.
Nie rozumiem.
Wczoraj...
gołąb przyniósł mi tajną wiadomość...
od naczelnika straży.
Pisał, że Wasza Wysokość nadchodzi.
Mam zatrzymać księcia, póki straż tu nie dotrze.
Naczelnik nie mógł wiedzieć,
że tu przyjadę.
Jeden z towarzyszy księcia…
jest szpiegiem Cho Hak-ju.
Dlatego...
nie może książę nikomu powiedzieć o naszej rozmowie.
Wszyscy zginiecie. Co do jednego.
Wraz z waszymi rodzinami...
będziecie uwięzieni w Gyeongsangu,
zarazicie się chorobą i stracicie głowy.
Co to ma znaczyć?
Wybiliście strażników przynoszących rozkaz króla.
Myślicie, że lord Cho Hak-ju o tym zapomni?
Oskarży was o zdradę i zmieni Sangju w morze krwi!
Cho Hak-ju porzucił Sangju.
Nie tylko Sangju.
Również wschód i zachód Gyeongsangu i tamtejszych mieszkańców.
Jak to?
Myślicie, że ci żołnierze
odcięli Mungyeong Saejae tylko ze względu na mnie?
Panie, mamy wielki problem.
Yangsan, Gyeongju, Daegu, Hapcheon, Changnyeong.
Przybyli z południa, by uciec przed epidemią.
Epidemia dotarła aż do tylu miejsc?
Jeśli zaraza dosięgnęła Changnyeongu, dotrze tu za dwa dni
albo nawet dziś w nocy.
Otwórzcie bramę i wpuśćcie tych ludzi.
Jeśli zaraza objęła cały Gyeongsang, przybędą kolejni uchodźcy.
Jak ich tu pomieścimy i nakarmimy?
Gdy skończy się jedzenie, zaczną szabrować.
Fortecę ogarnie chaos.
Mamy patrzeć, jak umierają?
Jeśli nie otworzycie bramy, narazicie mieszkańców Sangju poza fortecą.
Otwórzcie bramę.
Nie możemy tego zrobić.
Chociaż ludzie wewnątrz przeżyją.
Cho Hak-ju pewnie powiedział to samo, odcinając Mungyeong Saejae.
Że chociaż oni przeżyją.
To poświęcenie dla większego dobra.
Kim jesteś, by decydować, kto się poświęci?
Jeśli nie otworzycie bramy, ci ludzie zachorują i zginą.
A ci wewnątrz zostaną uwięzieni i umrą z głodu.
Jestem magistratem Sangju!
Nie.
Nie jesteś godzien tego stanowiska.
Co?
Nie pozwolę ludziom zginąć przez nieudolnego urzędnika.
Od teraz ja będę bronił Sangju.
Jakim prawem?
Jestem księciem.
Niniejszym pozbawiam cię tytułu!
Książę wydał rozkaz. Odprowadźcie magistrata.
Lordzie Ahn,
nie możesz tego zrobić.
Pożałujesz tego.
Z drogi!
Co teraz?
Nawet jeśli otworzymy bramę,
forteca jest za mała, żeby pomieścić uchodźców
i ludzi z wewnątrz.
To prawda.
Nie pomieścimy tu wszystkich.
Jeśli chcemy ich ocalić,
musimy chronić całe Sangju.
Niebawem nadejdą zarażeni.
Jak obronimy całe Sangju?
Zarażeni w ciągu dnia są jak martwi, w nocy powstają.
Boją się wody i ognia.
Jeśli to wykorzystamy, pokonamy ich.
Od południa Sangju otacza woda.
Jeśli obronimy strumień Byeongseong
i mokradła Unpo,
wszystkim uda się...
przeżyć.
Wykluczone.
- Jak można kazać arystokratom walczyć? - Absurd.
To rozkaz księcia.
Powinniśmy mieć w rękach książki, nie coś takiego.
Jeszcze trochę.
Idźcie.
Sprawdzimy teren.
Myślę, że dziecko urodzi się dzisiaj.
- To chłopiec? - Nie mamy pewności…
Powiadomcie mnie tylko jeśli to chłopiec.
Tak, Wasza Wysokość.
Mamo!
Urodziło się!
Całe szczęście. Od wczoraj strasznie cierpiała.
Musiało być jej bardzo ciężko.
Zimno tu, wracajcie do pokojów.
Dziecko nie płacze. Coś się stało?
Dziecku ani matce nic nie jest.
Karmi je, możecie wracać do siebie.
To chłopiec czy dziewczynka?
Dziewczynka.
- Ojej. - Dlaczego dziewczynka?
Co za różnica?
Ważne, żeby dziecko było zdrowe.
Rety. O nie.
Jesteś taka...
Co za ulga.
- Nie zalałam szaty Jej Wysokości. - Całe szczęście.
Gdybyś zrobiła choć plamkę, szata poszłaby do spalenia.
Jak to?
Widziałam,
jak jedwabna szata królowej poszła do spalenia.
Naprawdę?
Tak.
Pierwsza dama dworu ją spaliła.
Była na niej tylko mała plamka krwi.
Co za strata.
Rety...
Umarłabym szczęśliwa, gdybym choć raz mogła to założyć.
Ktoś taki jak my nie może na to liczyć.
Zbierajmy się.
Dobrze.
- Wasza Wysokość. - Wasza Wysokość.
Skończyłyście? Odejdźcie.
- Tak jest. - Tak jest.
Pani,
naprawdę będę służyć Jej Wysokości?
Dlaczego ktoś taki jak ja, a nie dama dworu?
Nie gadaj, tylko skup się na służbie królowej.
- Czemu się tak guzdrasz? - Przepraszam, pani.
Jak śmiesz?
Jak myślisz?
Moje dziecko wygląda na zdrowe, prawda?
Litości, Wasza Wysokość!
- Panie, ja to wezmę. - Nie trzeba, odejdź.
Co ty na to?
Tyle powinno wystarczyć.
Jesteś niesamowity.
Jakim cudem zdołałeś zerwać same chwasty?
Co?
Sprawdź dokładniej.
Zebrałem to, o co prosiłaś.
Musisz być zmęczony, odpocznij.
Ale...
Sama je zerwę.
Dlaczego powinienem odpocząć?
Jak mężczyzna może odpoczywać?
Seo-bi!
Tyle nie wystarczy?
Muszę znaleźć jeszcze inne rośliny lecznicze.
A czego szukasz?
Konwalijek.
Rany Jego Wysokości jeszcze się nie zagoiły.
Potrzebuję tej rośliny.
Czyli to dla księcia.
Seo-bi!
Ja też jestem ranny.
Zraniłeś się, gdy uciekałeś.
Nie...
Nie możesz tam iść.
Magistrat uznał ścieżkę za niebezpieczną
i zakazał na nią wstępu.
Przecież nie ma tu tygrysów.
Czemu jest tu tak niebezpiecznie?
Kto wie. Nazywają ją Lodową Doliną.
Może jest nawiedzona.
Powinniśmy wracać.
Co powiedziałeś?
W sensie?
Lodowa Dolina?
Tak.
Tę dolinę zwą Lodową Doliną.
Zaczekaj.
Ona niczego się nie boi.
Cóż,
w tym jej urok.
Seo-bi.
Zaczekaj.
Zimno tu. Jakby już nadeszła zima.
Miejsce, które cały rok pokrywa mgła.
Zaczekaj.
Czekaj.
Seo-bi!
Seo-bi.
Ale zimno! Lodowato.
Roślina wskrzeszenia...
Co powiedziałaś?
To ta roślina.
Ta roślina przywróciła martwych do życia.
Co to?
Gdy celujecie,
musicie utrzymać wylot lufy, lufę i ramię w jednej linii.
Zna się na broni.
Należał do Chakho.
Pochodzi z Sumang, to o nim mówiłem.
Ognia.
Zna go pan?
Nie.
Nie znam go.
Ognia!
Słuchajcie!
Niedługo zajdzie słońce.
Jeszcze raz rozejrzyjcie się wokół.
Nie opuszczajcie swoich stanowisk.
Zrozumiano?
- Tak jest! - Tak jest!
Wypuścić tratwy.
Dwa! Raz! Dwa!
Raz!
Dwa!
Zwiadowcy jeszcze nie wrócili.
Dotarliśmy, panie.
PIERWSZA BRAMA MUNGYEONG SAEJAE
Witamy Naczelnego Doradcę.
Jak sytuacja?
W Sangju nie ma jeszcze epidemii.
Wasza Wysokość.
Wkrótce wzejdzie słońce, musimy wytrzymać tylko chwilę.
Wasza Wysokość.
Koń sługi, który pojechał na zwiad.
Wpuśćcie go.
Krew jeszcze nie zaschła.
Niedługo tu będą.
Zapalono ogień sygnałowy. Bębny!
Słońce, wstawaj.
Jest zimno.
Proszę wejść do środka.
- Słońce! - Słońce wzeszło!
Musimy przygotować się na noc, powiem im, żeby odpoczęli.
Wejdźcie do środka!
- Udało nam się! - Na dziś koniec.
- Raz, dwa. - Raz, dwa.
Słońce wstało, więc możemy się przespać.
Zjedzmy coś pysznego!
Chodźmy.
Myślicie, że to koniec?
Zbierajcie się i szykujcie na wieczór.
- Tak jest! - Tak jest!
Jakim cudem ruszają się za dnia?
Nie chodziło o słońce.
Tylko o temperaturę.
KU PAMIĘCI GO GEUN-HEE
Napisy: Małgorzata Fularczyk