‎(ผลงานซีรีส์จาก NETFLIX)
‎(สร้างจากเรื่อง ‎"เดอะคิงดอมออฟก็อดส์" โดย YLAB)
‎พระองค์ต้องเสวยนะพ่ะย่ะค่ะ
‎มันไม่ใช่ความผิดของพระองค์
‎พระองค์ทรงช่วยชีวิตพวกเขา ‎อย่างสุดความสามารถแล้ว
‎หากข้ายื่นมือเข้าไปเร็วกว่านี้
‎ก็คงช่วยพวกเขาไว้ได้
‎หากทำเช่นนั้น ‎พระองค์ก็คงสิ้นพระชนม์ไปแล้ว
‎พระองค์ตรัสว่าต้องมีพระชนม์ชีพอยู่
‎พระองค์คิดก่อกบฏ ‎เพื่อจะได้มีพระชนม์ชีพอยู่มิใช่หรือ
‎ข้าอยากแตกต่าง
‎ข้าอยากแตกต่างจากพวกนั้น
‎พวกที่ทอดทิ้งคนอ่อนแอ
‎พระองค์แตกต่างเพคะ
‎นั่นคือสิ่งที่หม่อมฉันเห็น
‎หม่อมฉันจะไปหาสมุนไพร ‎มารักษาบาดแผลเพคะ
‎เขากลับมาหรือยัง
‎เกรงว่าจะยังพ่ะย่ะค่ะ
‎เรายังไม่รู้ชื่อของเขาเลย
‎ทั้งชื่อยองชินแล้วก็ป้ายประจำตัว ‎ล้วนเป็นของปลอมพ่ะย่ะค่ะ
‎ตอนนี้เราต้องการคนที่รู้จักพื้นที่เป็นอย่างดี
‎พระองค์ทรงเห็นเขาใช้ปืนหรือเปล่าพ่ะย่ะค่ะ
‎แม้แต่ราชองครักษ์ก็ยังฝีมือไม่ดีเท่านั้นเลย
‎ผู้ที่มีความสามารถระดับนั้นได้
‎ก็คือสมาชิกกลุ่มชักโฮ
‎เจ้าพูดถึงกลุ่มทหารชั้นสูง ‎ที่ล่าเสืออย่างนั้นหรือ
‎พ่ะย่ะค่ะ
‎เนื่องจากการล่าเสือนั้นอันตราย
‎สมาชิกจึงถูกเลือกจากฝีมือการต่อสู้
‎โดยไม่ดูเรื่องสถานะทางสังคม
‎พวกเขาหลายคนค่อนข้างอันตรายทีเดียว
‎พวกเขาจะทำทุกอย่าง
‎เพื่อให้มีชีวิตรอดพ่ะย่ะค่ะ
‎พวกเขาจะทำทุกอย่าง ‎เพื่อให้มีชีวิตรอดงั้นหรือ
‎เช่นนั้นก็เหมือนข้าน่ะสิ
‎องค์รัชทายาท
‎รายงานมา
‎ไม่มีทหารตามเรามาพ่ะย่ะค่ะ
‎กระหม่อมได้ตรวจดูหมู่บ้าน ‎สองสามแห่งระหว่างทาง
‎โรคยังระบาดไปไม่ถึง
‎แต่ผู้คนก็หวาดกลัวเพราะข่าวลือ
‎ดูจากบ้านเรือนที่ว่างเปล่า
‎ชาวบ้านคงหนีกันไปเยอะแล้วพ่ะย่ะค่ะ
‎อสุรกาย! มีอสุรกายอยู่ตรงนั้น!
‎น้ำ ข้าขอน้ำ น้ำ!
‎นั่นมัน...
‎ท่านเจ้าเมืองหรือ
‎องค์รัชทายาท
‎องค์รัชทายาท พระองค์...
‎องค์รัชทายาท กระหม่อม...
‎เจ้ารู้ไหมว่าคนที่เจ้าทิ้งไว้ ‎เสียเลือดเนื้อกันไปเท่าไร
‎อย่าเลยพ่ะย่ะค่ะ
‎เขาไม่คู่ควรให้ฆ่าด้วยซ้ำ
‎เจ้าไม่ได้หนีตายไปหรือ เกิดอะไรขึ้น
‎เรือขนส่งสินค้านั่น...
‎โรคแพร่ระบาดบนเรือพ่ะย่ะค่ะ
‎เจ้าหมายความว่ายังไง
‎มีร่างติดเชื้ออยู่บนเรือพ่ะย่ะค่ะ
‎ร่างนั่นแพร่เชื้อให้ทุกคนที่อยู่บนเรือ
‎กระหม่อมเป็นคนเดียวที่รอดมาได้
‎แล้วตอนนี้เรือนั่นอยู่ไหน
‎โรคเริ่มแพร่ระบาด ‎ตอนเรามาถึงซองจู ฉะนั้น...
‎ถ้าเป็นเช่นนั้น
‎อีกไม่นานพวกเขาก็จะถึงซังจู
‎คนนำสารถูกส่งออกไปแล้ว
‎ฉะนั้นซังจูจะต้องเตรียมรับมือให้ดี
‎ที่จริงแล้ว
‎มีแค่เมืองป้อมปราการใกล้ทงเร ‎ที่รู้ข่าวโรคระบาดพ่ะย่ะค่ะ
‎ถ้าช่องเขามุนกยองเซเจ ‎ในซังจูต้านไม่อยู่ล่ะก็
‎เชื้อจะแพร่ไปถึงฮันยางในเร็ววันแน่พ่ะย่ะค่ะ
‎เราต้องไปที่ซังจูเดี๋ยวนี้
‎องค์รัชทายาท
‎โปรดให้กระหม่อมไปด้วยพ่ะย่ะค่ะ ‎องค์รัชทายาท
‎ซังจูอยู่พ้นเขาลูกนั้นไปพ่ะย่ะค่ะ
‎หากซังจูแตกพ่าย
‎เชื้อโรคจะแพร่ระบาดไปทั่วประเทศ
‎เราต้องหยุดมันให้ได้
‎(ซังจู)
‎ข่าวลือเป็นเรื่องจริงหรือ
‎- อะไรนะ ‎- มีโรคต้องสาปกำลังระบาดอยู่
‎ว่ากันว่าจะมีผีหัวขาดปรากฏตัวตอนกลางคืน
‎สัญญาณไฟถูกจุดจากทงเร
‎คนนำสารยังไม่มาถึง
‎สำนักปกครองท้องถิ่น ‎จึงยังไม่รู้รายละเอียดขอรับ
‎อย่างไรก็ตาม
‎มีข่าวลือประหลาดกระจายไปทั่วกยองซัง
‎มีเชื้อโรคกำลังระบาดในทงเร
‎และดูเหมือนเหยื่อจะฟื้นคืนชีพได้ขอรับ
‎เตรียมตัวให้พร้อม
‎ข้าจะออกจากภูเขานี่
‎ยันต์แผ่นนี้
‎จะช่วยปัดเป่าทุกโรคร้าย ‎แล้วก็ผีทุกตนออกไป
‎ยันต์นี่น่ะ
‎ร่างทรงน้อยเป็นคนเขียนด้วยชาด ‎ราคาแค่สิบพุนเท่านั้น
‎แค่สิบพุนเท่านั้นเอง
‎- ข้าขอหนึ่งใบ ‎- เอานี่ไป ราคาสิบพุน
‎ข้าขอด้วยใบหนึ่งสิ ‎แต่ข้ามีเงินแค่นี้
‎กล้าดียังไงมาต่อรองกับข้า
‎เจ้ามันตัวโชคร้าย ไปซะ ราคาสิบพุน
‎- เอาเงินมา ‎- ให้ตายเถอะ
‎- ท่านอันฮยอน ‎- ท่านอันฮยอน
‎- ท่านอันฮยอนนี่ ‎- ท่านอันฮยอนมาแล้ว
‎ท่านผู้ว่าการ ระหว่างตรวจตรา ‎ข้าเจอบางอย่างแปลกๆ อยู่ริมลำธาร
‎ท่านต้องมาดูด้วยตนเองขอรับ
‎ทำไมเรือที่เป็นของหลวง
‎ถึงมาเกยตื้นที่ลำธารนี่ล่ะ
‎ข้าเดาว่าน่าจะเกิด ‎ความโกลาหลครั้งใหญ่ขอรับ
‎คงเป็นสาเหตุที่มีสัญญาณไฟมาจากทงเร
‎มีหมู่บ้านอยู่ในป่าลึกนี่ด้วย
‎ของชาวนาที่ทําไร่เลื่อนลอยพ่ะย่ะค่ะ
‎ข้าได้กลิ่นเนื้อย่างนะ
‎ข้าได้กลิ่นหมู
‎ตรงนี้แล้วก็บนดาดฟ้าเรือ
‎มีเลือดเต็มไปหมดเลยขอรับ
‎พื้นและกำแพงเต็มไปด้วยเลือด
‎แล้วคนบาดเจ็บ ไม่ก็คนตายอยู่ที่ไหน
‎ไม่รู้ว่าเราจะได้กินอีกเมื่อไหร่ ‎ตอนนี้กินได้ก็กินเข้าไปเลย
‎- กินเลย ‎- อย่าลืมเคี้ยวล่ะ
‎- อย่ากินข้าวเยอะไปล่ะ ‎- อร่อยจัง
‎กินหมูด้วย...
‎แปลกนะพ่ะย่ะค่ะ
‎คนกำลังล้มตายเพราะอดอยาก ‎แต่ที่นี่กลับมีข้าวและหมูกิน
‎ทำไมพวกท่านถึงเข้ามาในป่าลึกเช่นนี้ได้ล่ะ
‎ได้อาหารนี่มาจากไหน
‎คือว่า
‎เราได้มาเป็นค่าตอบแทน ‎ที่ช่วยจัดงานเลี้ยงน่ะพ่ะย่ะค่ะ
‎ไม่จริงน่า
‎หลบ หลบไป!
‎หลบไปเลย
‎ข้าบอกให้หลบไง!
‎กระหม่อมเห็นของจากเรือพ่ะย่ะค่ะ
‎พวกเขาต้องปล้นสะดมเรือมาแน่
‎ขอประทานอภัย
‎โปรดไว้ชีวิตกระหม่อมด้วยเถอะ
‎พวกเราขออภัยจริงๆ
‎เราไม่ได้ตั้งใจจะขโมย ‎จากเรือลำนั้นนะพ่ะย่ะค่ะ
‎อาหารมันดีเกินกว่าจะปล่อยทิ้งไว้
‎- โปรดไว้ชีวิตเราด้วยเถอะ ‎- โปรดไว้ชีวิตเราด้วยเถอะ
‎ขอพระองค์ทรงอภัยให้เราด้วยเถอะ
‎มีใครอยู่บนเรือไหม
‎ตอนเราไปถึง ‎ทุกคนก็ตายหมดแล้วพ่ะย่ะค่ะ
‎กระหม่อมไปตรวจดูเรือเมื่อเช้านี้
‎ผู้โดยสารบนเรือถูกกัด ‎ราวกับโดนสัตว์ทำร้าย
‎กรุณาเชื่อกระหม่อมด้วยเถอะ
‎แล้วพวกศพล่ะ เจ้าปล่อยไว้แบบนั้นหรือ
‎เรากลัวพวกสัตว์กัดกินร่างพวกเขา
‎เราจึงฝังพวกเขาทุกคนพ่ะย่ะค่ะ
‎ฝังไว้ที่ไหน
‎พวกเจ้าทุกคนก่ออาชญากรรมร้ายแรง
‎อย่างไรก็ตาม ข้าเข้าใจว่า ‎พวกเจ้าทำไปเพราะความหิวโหย
‎หากเจ้าพูดความจริงกับข้า ‎ข้าจะลดโทษให้
‎พวกกระหม่อมจะนำทางไปเองพ่ะย่ะค่ะ
‎ข้าเจอรอยล้อแล้วขอรับ
‎ยังไม่ถึงอีกหรือ
‎เกือบถึงแล้วขอรับ
‎ที่นี่หรือ
‎พวกเจ้าทำอะไรน่ะ นำทางต่อไปสิ!
‎เรารู้ว่าคนที่ขโมยของหลวงจะโดนตัดหัว
‎นี่เจ้าพูดอะไรน่ะ
‎เราใช้ชีวิตมานานพอแล้ว
‎แต่ลูกๆ ของเราไม่สมควรตาย
‎ถ้าไม่มีพวกท่านไปโพนทะนาความผิดเรา ‎มันก็จะเป็นความลับต่อไป
‎เจ้าพวกชั่วช้าเอ๊ย
‎เจ้าคิดว่าพูดกับใครอยู่
‎ลดอาวุธลงซะ!
‎เรื่องนี้ร้ายแรงกว่าการขโมยเสียอีก
‎ถ้าไม่จัดการเรื่องนี้เสีย
‎ไม่เพียงแค่เจ้าหรือลูกของเจ้า
‎แต่คนทั้งกยองซังอาจเสียชีวิตได้
‎ทีนี้ก็นำทางเราไปหาศพได้แล้ว
‎หิวจนหูหนวกแล้วหรือไง
‎ร่างพวกนั้นอยู่ที่ไหน
‎พระองค์เหยียบพวกเขาอยู่
‎นี่มันอะไรกัน
‎ถ้ายังอยากมีชีวิตอยู่
‎ยกอาวุธขึ้นแล้วตัดหัวพวกมันให้หมด
‎อสุรกายมาอีกระลอกแล้ว!
‎ไม่นะ
‎ช่วยข้าด้วย...
‎หยุดนะ
‎ลงมาเถอะพ่ะย่ะค่ะ
‎ต้องให้กระหม่อม ‎บังคับพระองค์ให้ลงมาหรือ
‎ถ้าข้าลงไป ข้าต้องโดนฆ่าแน่ๆ
‎ทุกคนอยากให้ข้าออกจากวังไป
‎ถ้าข้าถูกขับออกจากตำแหน่ง ‎ข้าก็จะโดนฆ่า
‎ข้าคิดถึงท่านแม่ที่จากไปแล้วมากเลย
‎พระองค์ไม่ควรอยู่ที่นี่
‎นี่ไม่ใช่...
‎ที่ที่พระองค์ควรอยู่พ่ะย่ะค่ะ
‎(ตำหนักคังนยองจอน)
‎ข้าไม่อยากไปที่นั่น
‎อาจารย์ ข้าขอกลับไปดีกว่า
‎พระองค์พูดถูกแล้ว
‎ฝ่าบาทได้รับคำร้อง
‎จำนวนไม่น้อยที่เรียกร้อง ‎ให้ปลดพระองค์ออกจากตำแหน่ง
‎ที่แย่ไปกว่านั้น
‎ไม่มีใครในวังนี้ปกป้องพระองค์ได้
‎ดังนั้น...
‎พระองค์ต้องปกป้องตัวเอง
‎องค์ชายรัชทายาท
‎ไม่ใช่แค่ต้องพยายามปกป้องชีวิตตนเท่านั้น
‎พระองค์ยังต้องต่อสู้กับความอยุติธรรม
‎มีคนที่พยายามจะทำให้
‎องค์ชายรัชทายาทเป็นหุ่นเชิด ‎เพื่อผลประโยชน์ส่วนตน
‎การต่อสู้และเอาชนะความชั่วร้ายนั้น
‎เป็นหนทางเดียวที่จะผดุงความยุติธรรมเอาไว้
‎แสดงความเคารพสิ!
‎พระองค์คือองค์ชายรัชทายาท
‎ผู้สืบทอดบัลลังก์นะ!
‎- ถวายบังคมองค์รัชทายาท ‎- ถวายบังคมองค์รัชทายาท
‎ไม่ได้เจอกันนานเลยนะ
‎อาจารย์
‎ทั้งหมดเป็นเรื่องจริง
‎เสด็จพ่อ...
‎สวรรคตแล้ว
‎อัครมหาเสนาบดีโจ ‎ผู้ลุ่มหลงในอำนาจ ได้ให้หมออีซึงฮี
‎นำสมุนไพรคืนชีพให้เสด็จพ่อเสวย ‎จนทำให้ท่านกลายเป็น...
‎อสุรกายกระหายเนื้อมนุษย์
‎นั่นเป็นจุดเริ่มต้นของโรคระบาดที่น่ากลัวนี่
‎โจฮักจูเป็นคนชั่วช้าสามานย์ ‎เราต้องให้ท่านช่วย
‎ข้าจะกลับไปฮันยาง ลงโทษกลุ่มแฮวอนโจ
‎และสร้างประเทศนี้ขึ้นใหม่
‎พระองค์ได้บรรทม...
‎ครั้งสุดท้ายเมื่อไหร่หรือพ่ะย่ะค่ะ
‎ท่านหมายความว่ายังไง
‎พระองค์เสด็จมาไกลขนาดนี้
‎ทั้งที่หิวและกระเซอะกระเซิงเช่นนี้หรือ
‎อันธพาลข้างถนนจะเป็นเช่นนั้นก็ได้
‎แต่ว่า...
‎องค์รัชทายาทเป็นเช่นนั้นไม่ได้
‎องค์ชายรัชทายาท
‎ไม่ว่าที่ไหนเมื่อไหร่
‎ก็ต้องทรงดูน่านับถือ ‎และน่าไว้วางใจเสมอพ่ะย่ะค่ะ
‎ซังจูเป็นบ้านเกิดและสถานที่ ‎ที่กระหม่อมอาศัยอยู่ในขณะนี้
‎กระหม่อมอยากขอให้พระองค์
‎พักผ่อนให้เต็มที่ในคืนนี้
‎- เร็วเข้า ‎- ขอรับ
‎ท่านผู้ว่าการอันฮยอน ‎เป็นคนแบบไหนหรือเจ้าคะ
‎ทำไมถึงถามข้าเช่นนั้น
‎ท่านไม่คิดว่ามันแปลกหรือเจ้าคะ
‎ทั้งท่านผู้ว่าการอันฮยอน ‎แล้วก็ข้ารับใช้ของท่าน
‎ไม่ได้ตื่นตกใจที่เห็นผู้ติดเชื้อเลย
‎พวกเขาตัดหัวแล้วก็เผาผู้ติดเชื้อ ‎อย่างคล่องแคล่วว่องไว
‎ไม่แม้แต่จะลังเลตอนสู้กับผู้ติดเชื้อเลยด้วย
‎ราวกับพวกเขารู้เรื่องผู้ติดเชื้อดีอย่างนั้นแหละ
‎ไปส่งองค์รัชทายาท
‎แล้วก็หาที่พักให้ผู้ติดตามพระองค์ด้วย
‎เชิญทางนี้พ่ะย่ะค่ะ
‎ท่านอันฮยอนว่ายังไงบ้างพ่ะย่ะค่ะ
‎เขาไม่ตอบคำถามข้าตรงๆ
‎เราจะเชื่อใจเขาได้จริงหรือ
‎องค์รัชทายาท
‎เขาอาจจะยังไว้ทุกข์อยู่
‎แต่แม้แต่ตอนที่อัครมหาเสนาบดีกดขี่เหล่าบัณฑิต
‎ผู้ว่าการอันไม่ช่วยพวกเขาเลยแม้แต่นิดเดียว
‎เขาอาจจะเป็นพวกเดียวกับ ‎อัครมหาเสนาบดีโจแล้วก็ได้
‎ระวังคำพูดเจ้าด้วย
‎เขาไม่ใช่คนที่เจ้าจะพูดจาดูถูกแบบนี้ได้
‎แต่ว่าองค์รัชทายาท...
‎เจ้าก็ไปพักผ่อนเสีย
‎ช่วงสองสามวันที่ผ่านมา เจ้าไม่ได้พักผ่อนเลย
‎(บันทึกผู้ป่วย)
‎(ฮันยาง)
‎ดูนี่สิ
‎ทำไมเจ้านี่ได้อาหารแล้วข้าไม่ได้ล่ะ
‎เชื่อเขาเลย
‎เป็นอะไร
‎คุณพระช่วย
‎มาตรงนี้
‎ดูนี่สิ
‎การเอาเนื้อผู้ติดเชื้อ ‎ให้ตัวทดลองที่ร่างกายสมบูรณ์กิน
‎จะนำไปสู่การแพร่เชื้อของโรคนี้
‎สิ่งนี้ควบคุมไม่ได้
‎เราต้องยับยั้งโรคระบาดนี้ไว้
‎ก่อนที่มันจะไปถึงทางเหนือ
‎(อนุสรณ์ศึกพื้นที่ชุ่มน้ำอุนโพ)
‎(เพื่อระลึกถึงชัยชนะ ‎ของผู้ว่าการอันฮยอนแห่งกยองซัง)
‎(ที่เอาชนะทหารญี่ปุ่นสามหมื่นนาย ‎ด้วยทหารห้าร้อยนาย)
‎(หมู่บ้านซูมัง)
‎พี่ อย่าไปเลยนะ
‎ได้โปรดอย่าทิ้งข้าไป
‎พี่ไม่ไปไม่ได้หรือ
‎กลับเข้าไปข้างในซะ พี่สัญญาว่าจะกลับมา
‎ขอร้องล่ะ อย่าไปเลย
‎พี่ต้องกลับมานะ
‎(ประตูทิศเหนือของซังจู)
‎คนนำสารมาแล้วขอรับ!
‎เป็นยังไงบ้าง เจ้าหาเจอไหม
‎- ใช่สิ่งนี้หรือเปล่าขอรับ ‎- ใช่ อันนี้แหละ
‎ทำดีมาก
‎นั่นของจากเรือขนส่งสินค้าหรือ
‎ขอรับ
‎ไม่มีเรื่องร้ายใดเกิดขึ้น
‎เพราะผู้ว่าการอันหาตัว ‎ผู้ติดเชื้อที่มุ่งหน้าไปทางเหนือเจอ
‎แต่ท่านบอกให้เพิ่มระดับ ‎การรักษาความปลอดภัยทางใต้ขอรับ
‎ยังไงก็เถอะ
‎- จริงหรือเปล่า ‎- หมายถึงเรื่องอะไรหรือขอรับ
‎ข้าได้ยินมาว่าองค์ชายรัชทายาทอยู่ในซังจู
‎เป็นเรื่องจริงหรือเปล่า
‎ใต้เท้า!
‎กองทัพทั้งห้าออกจากฮันยาง
‎และมุ่งหน้าไปมุนกยองเซเจแล้วขอรับ
‎นี่ ซอบี!
‎ซอบี!
‎เจ้าไปไหนมาคนเดียวน่ะ ‎ข้าตามหาเจ้าเสียทั่วเลย
‎ข้ากำลังหาสมุนไพร ‎ไปให้องค์รัชทายาทเจ้าค่ะ
‎ช่างสมุนไพรนั่นเถอะ
‎หนีไปกับข้า
‎ถ้าเจ้ากลับไปหาพระองค์ ‎เจ้าต้องตายแน่
‎- ตามข้ามา ‎- ท่านพูดเรื่องอะไรเจ้าคะ
‎กองทัพทั้งห้ากำลังมา ‎เพื่อจับกุมองค์รัชทายาท
‎อะไรนะ
‎จริงหรือเจ้าคะ
‎จริงน่ะสิ ขืนอยู่กับชายที่เป็นกบฏ ‎เจ้าจะต้องไม่รอดแน่
‎ข้าเป็นคนของกลุ่มแฮวอนโจ
‎ฉะนั้นข้าปกป้องเจ้าได้ ไปกันเถอะ
‎ท่านจะหนีอีกแล้วหรือเจ้าคะ
‎ไม่ใช่นะ ข้า...
‎องค์รัชทายาททรงฝ่าฟัน ‎เรื่องยากลำบากมากมาย
‎เพื่อช่วยชีวิตผู้คนที่ท่านทิ้งไว้
‎แต่ท่านก็ยังจะทิ้งพระองค์ไปอีก
‎แสดงความกล้าหาญสักครั้งในชีวิต ‎มันยากขนาดนั้นเชียวหรือเจ้าคะ
‎คือว่า...
‎หนีไปคนเดียวเถอะเจ้าค่ะ
‎ข้าจะอยู่กับองค์รัชทายาท
‎แต่ว่า เดี๋ยวก่อนสิ...
‎ซอบี!
‎ช้าหน่อย เดี๋ยวก็ติดคอหรอก
‎เจ้าไม่ต้องตะกละก็ได้ ‎ยังมีอีก กินให้หมดเลยนะ
‎ตายแล้ว เจ้าดูเด็ก ‎เกินกว่าจะท้องนะเนี่ย
‎เดี๋ยวข้าเอาไปเก็บให้
‎ขอบคุณที่ดูแลคนต้อยต่ำ ‎อย่างพวกเรานะเจ้าคะ
‎ไม่จำเป็นต้องขอบคุณข้าหรอก
‎หยุดพูดเรื่องไร้สาระแล้วก็กินกันเข้าไปนะ
‎- เจ้าค่ะ ‎- ขอบคุณเจ้าค่ะ
‎กินเยอะๆ แล้วก็คลอดลูกชายนะ
‎- ขอบพระคุณเจ้าค่ะ ‎- ขอบพระคุณเจ้าค่ะ
‎ว่าแต่ ใครกันนะ
‎ใครกันที่ดูแลเราดีขนาดนี้
‎จะไปรู้เหรอ กินเข้าไปเถอะ
‎- ไม่มีใครบอกเราเลย ‎- คือว่า
‎ข้าน่ะรู้สึกซาบซึ้งที่มีอาหารแล้วก็ที่พัก
‎แต่ข้าก็ยังคิดว่ามันแปลกๆ นะ
‎ทำไมพวกเขาถึงพามาแต่ ‎คนท้องที่ไม่มีที่ไปล่ะ
‎ไม่เสียเงินก็กินเข้าไปเถอะ
‎ดูเหมือนเจ้าจะใกล้คลอดแล้วนะ
‎กินเข้าไปแล้วก็คลอดลูกแข็งแรงๆ นะ
‎ขอบคุณเจ้าค่ะ
‎ท่านหญิง ท่านแหละเจ้าค่ะ
‎ทำไมท่านถึงมาอยู่ที่นี่ได้ล่ะ
‎ท่านดูไม่ใช่พวกเดียวกับเราเลย
‎สามีข้าบอกให้ข้ามาอยู่ที่นี่น่ะ
‎ท่านหมายความว่ายังไง
‎สามีท่านรู้จักเจ้าของบ้านนี้หรือ
‎สามีข้าเป็นองครักษ์ประจำตัว ‎ขององค์ชายรัชทายาท
‎แล้วเขาก็ออกเดินทางกับองค์ชายอยู่
‎เขากลัวว่าจะทิ้งข้าไว้คนเดียว ‎ก็เลยบอกให้มาอยู่ที่นี่น่ะ
‎ไม่แปลกใจเลย
‎ข้ารู้อยู่แล้วว่าท่านไม่ใช่ ‎หญิงหม้ายน่าสงสารแบบเรา
‎ดีจังเลยนะ
‎สามีท่านนี่สุดยอดเลย
‎ยังไงก็กินเยอะๆ นะ
‎- กินให้อร่อยนะ ‎- เจ้าค่ะ
‎พระมเหสี ถึงเวลาประชุมแล้วเพคะ
‎ไปกันเถอะ
‎พระมเหสีเสด็จแล้ว
‎- ถวายบังคมพระมเหสี ‎- ถวายบังคมพระมเหสี
‎ราชสำนักจงรับฟัง
‎พระราชโองการจากพระมเหสี
‎"สวรรค์มิได้ประทานพรแก่ประเทศเรา
‎จึงทำให้ฝ่าบาทประชวรกะทันหัน
‎และทรงหมดสติ
‎ในขณะเดียวกัน โอรสของพระองค์ ‎องค์ชายรัชทายาท
‎ทรงก่อกบฏร้ายแรง
‎ด้วยความปรารถนาที่จะช่วงชิงบัลลังก์
‎ความวุ่นวายเช่นนี้ทำให้ราชวงศ์แตกแยก
‎และบัลลังก์ไร้ผู้สืบทอด
‎บัดนี้โรคร้ายกำลังระบาดไปทั่วประเทศ
‎นำความทุกข์ทรมานมาสู่ผู้คน
‎เหตุการณ์นี้จะไม่ใช่ ‎โศกนาฏกรรมได้อย่างไรกัน
‎ข้าไม่สามารถปฏิเสธคำแนะนำ
‎ที่จริงใจและภักดีจากข้าหลวง ‎ทั้งในปัจจุบันและที่เกษียณไปแล้ว
‎ในเรื่องบัลลังก์ที่ว่างเว้นอยู่ได้อีกต่อไป
‎ข้าจึงเตรียมตัวขึ้นรับหน้าที่ ‎องค์ราชินีผู้สำเร็จราชการ"
‎- ขอบพระทัยที่ทรงพระกรุณา ‎- ขอบพระทัยที่ทรงพระกรุณา
‎วันแรกของพระองค์ ‎ในฐานะผู้สำเร็จราชการแทน
‎พระองค์จะมีรับสั่งแรก
‎"กำจัดเชื้อโรค ‎ที่คุกคามแผ่นดินกยองซัง
‎โดยส่งกองทัพทั้งห้าอันประกอบด้วย
‎หน่วยฝึกทหาร หน่วยบัญชาการทหารหลวง
‎และหน่วยป้อมปราการทางใต้ ‎ไปช่วยเหลือ"
‎เสียงกลองบ่งบอกว่า ‎พวกเขาผ่านประตูที่สองมาแล้ว
‎อีกไม่นานก็จะมาถึงแล้วขอรับ
‎ข้าเห็นพวกเขาแล้วขอรับ!
‎(ประตูแรกของยองนัม)
‎นั่นมันอะไรกัน
‎"ตั้งแต่นี้เป็นต้นไป
‎ให้ปิดตายฝั่งตะวันออก ‎และตะวันตกของกยองซัง"
‎ปิดตายประตูแรก!
‎เกิดอะไรขึ้นหรือขอรับ
‎ท่านทำอะไรขอรับ
‎ทำไมท่านถึงปิด...
‎เจ้าทำอะไรน่ะ
‎หยุดนะ!
‎(ซังจู)
‎"มุนกยองเซเจ ‎ถนนสายหลักที่นำไปถึงกยองซัง
‎รวมถึงประตูชุงรยอง ชูพุงรยอง ‎และคเยริบรยองทุกประตู
‎จะถูกปิดตาย
‎ใครก็ตามที่ขัดคำสั่งนี้จะถูกประหารทันที
‎เพื่อแสดงความเด็ดขาดของกฎหมาย"
‎- ขอบพระทัยที่ทรงพระกรุณา ‎- ขอบพระทัยที่ทรงพระกรุณา
‎(ด้วยความอาลัยถึงโกกึนฮี)
‎คำบรรยายโดย กชนันท์ อยู่ใจ