Subtitles by sub.Trader subscene.com
I MIEJSCE SZTAFETA CHŁOPCÓW 4X800M LICEUM FORT RIVER
NIE ZBACZAJ Z DROGI
Jedna stopa za drugą.
Pobudka, Pittsburgh! Tu Chuey Martinez, radio WQQC.
Jeśli nie śpicie o tej porze, to albo gonicie za marzeniem,
albo całą noc goniliście za czymś innym.
Niech was nie zniechęci jedno niepowodzenie. Zawsze możecie się odbić.
Dzień dobry, pani Murdoch.
Cholera. Do widzenia, pani Murdoch!
Zobaczmy.
Trzydzieści sekund wolniej niż wczoraj.
Przepraszam. Coś...
Coś mnie rozproszyło.
- Jeszcze raz? - Jeszcze raz. Dalej.
CZAS - PIĄTEK: 15:45
OTWARCIE REKRUTACJI NA HARVARD KONIEC REKRUTACJI
Gdybym umiał rapować czy coś, tak jak ty, brałbym same dziesiątki.
Ale każda dziewczyna poniżej ósemki odpada.
Nie mogę zejść niżej. Stać mnie na więcej.
- Ciekawe. - Prawda?
Chłopaki, słuchajcie.
- To smoothie? - Tak.
Lepsze to od pustych kalorii z coli.
Wolałem cię, jak byłeś gruby.
Twoja mama sądzi inaczej.
To było obleśne.
Wciąż masz standardy grubasa.
- Morda. - Bo jesteś gruby.
- Zamknij się! - Co jest, stary?
Big Sean twitnął, że gra darmowy koncert dziś w Pittsburghu.
- Chciałbym w to uwierzyć. - Dobra.
- Serio? Czemu nic nie mówiłeś? - Mówiłem.
Mówiłem. Idziemy, prawda?
- Jasne, co ty gadasz? - Ustalone.
- Nie ustalone. - Nie mów tak.
- Nie, nie. - Nie, nie.
Obiecałem rodzicom, że skończę aplikację na studia.
Potrzebuję tego, okej?
Naprawdę potrzebuję.
Mam rok, by się rozdziewiczyć, a uderzałem
do każdej w miarę laski w szkole.
- Nawet do Sarah? - Nawet.
Tak.
Idź z nami. Potrzebuję tego.
- Muszę skończyć esej. - Żartujesz?
To ostatni dzień szkoły, Daryn. Eseje są na wrzesień!
Bądź jak Sammy. Nie idź na studia. Celuj w niższą średnią.
- Kochanie. - Dziękuję, skarbie.
To dobry początek.
Ale mam pewne uwagi.
Czy musimy je omawiać teraz?
O ile nie masz ważniejszych spraw.
Nie, ja tylko...
Po prostu Sammy and Kiran zaprosili mnie na koncert.
Brzmi fajnie.
Jaki koncert?
To tylko rap. Koncert rapowy.
Ja myślę, że zasługuje na odpoczynek.
Wróć przed jedenastą.
- Oczywiście. Kocham cię, mamo. - Kocham cię.
- Zostawię notatki na biurku. - Okej, super.
"Super".
Wiem, co knujesz.
- Spójrz na ten tłum. - Powinni tak czekać na ciebie, Daryn.
Czekaliby na ciebie, gdybyś coś nagrał.
- Mógłbyś być następnym Big Seanem. - Spójrz na te laski.
- Cześć. - Cześć, jak się masz? Jestem Kiran.
Kiran.
- Nie zwróciła na mnie uwagi. - Więcej nie wpuszczamy.
Trzeba było przyjść dwie godziny temu.
- Nigdy tam nie wejdziemy. - Wtedy nie przelecę groupie.
I tak nie przelecisz, co za różnica?
- Morda. - Chyba ty.
- Przelecę. - Yo, yo.
- Za mną. Mam plan. - Za tobą czyli gdzie?
Daryn. Daryn! Gdzie...?
- Co ty robisz? - Chodźcie tu. Już.
- Jak początek horroru. - Spokojnie.
- Tylko spokojnie. - Daryn, wróćmy do kolejki.
- Daryn, weź. - Wyluzuj.
Wszystko jest okej. Dobra.
Daryn, chyba nie powinniśmy...
- Nie. - To przeznaczenie.
Mówię wam. Gotowi? Chcecie zobaczyć Big Seana.
Kto mnie namawiał na koncert, co?
- Dobra. - Powiększ dziurę dla Sammy'ego.
- Idziemy. - Nie jestem już gruby. Dupek.
- Dzięki za pomoc. - Sorki.
Okej. Dobra.
Okej, mam. Mam.
Gotowi?
Jasna cholera.
- Już to robiłeś, co? - Zamknij się.
Yo!
- Kim jesteś? - Daryn.
Jestem Daryn. Jesteś z ekipy koncertowej?
No raczej. Spadaj, nudziarzu.
Zaczekaj. Mój przyjaciel ma uraz głowy.
Że co?
Mama upuściła go, gdy był dzieckiem i od tego czasu ma taką chorobę,
że nie widzi niczego, chyba że jest ponad tym.
Na przykład to, gdzie ty stoisz,
chcielibyśmy obejrzeć z tobą stamtąd koncert, z powodów medycznych.
Jasne.
- O tak. - Wiesz, o co mi chodzi?
Absolutnie nic nie widzę!
-Daryn, zaraz dostanę świra? - Wiesz, o czym mówię?
- Nie wiem, gdzie jestem. - Spokojnie. Widzisz?
- Muszę wejść do środka! - Chodź.
- Ciemność mnie przeraża, Daryn. - Tutaj. Tutaj. Pomożesz nam?
Pięć dych, każdy.
Każdy? Płacimy za jego leki, nie mamy takich pieniędzy.
Dobre, nudziarzu. Nosisz mokasyny.
Albo masz kasę, albo okradłeś kogoś bogatego.
Stawiam na to pierwsze.
- Cholera, Daryn. - Złe buty wybrałeś.
Dobra, a co powiesz na 60 za nas wszystkich?
Dobra. Pokaż hajs.
- Umowa stoi. Zobacz... - Hej!
Co...?
- Nie wolno wam tu być. - Spoko. Ona powiedziała, że możemy.
Jaka ona?
Właśnie, jak się...? Aha. Jak się nazywasz?
Chwila. Ktoś tam jest? Tam nie wolno wchodzić!
Wciągnij tu swą dupę Hulka jak Spider-Man
i coś z tym zrób, co ty na to?
- Co? - Właśnie.
- Cholera! - Wracaj tu!
Teraz się doigrałaś!
- Daj jej spokój. - Precz z łapami, młody!
Hej!
Spoko. Też byłem gruby. Jesteśmy praktycznie jak bracia.
Ej!
O Boże, właśnie go walnąłeś!
- Fatalnie bijesz, Daryn! - Moja kolej.
Tutaj, świnio!
- O matko. - Cholera.
Zabiła go? Trafimy za kratki.
- Nie lubię krwi. - Yo, hej!
Hej! Hej! Zaczekaj!
Jak się nazywasz?
Isabelle!
- Isabelle. - Daryn? O cholera.
- Daryn. - Już po was!
O cholera.
Daryn!
- Hej! Isabelle! - Daryn, dokąd teraz?
- Isabelle! Isabelle! - Chodźcie tu!
- No już! - Szybciej, gwiazdo bieżni!
Jasna cholera!
DZIĘKUJEMY ZA ZŁOŻENIE APLIKACJI
MIASTO: PITTSBURGH, PA
ISABELLE TURKUSOWE WŁOSY
Nie.
Yo!
Czemu nas tu zaciągnąłeś?
Nie powinienem tu być.
Mam złe wspomnienia związane z tym miejscem.
Tak, rozumiem.
Ale musicie zajrzeć do środka i mi pomóc.
Wiem, co jest w środku. Przychodziłem tu po szkole.
Nie chodzi mi o smaki lodów.
Naprawdę musicie to zobaczyć.
trader.sub
- Cholera! - Widzicie?
- Widzicie? Tak. - Straszna laska z koncertu. I?
Tak.
- Podoba ci się. - Nie, nie.
- Podoba ci się. - Nie. Nie o to chodzi.
- A jeśli tak, myślicie, że ja jej też? - Nie.
- Możemy iść? - Posłuchaj.
Żadna laska mnie nie chciała przez 17 lat, a ja wciąż próbuję.
- Iść teraz? - Tak.
- Wciąż jestem w ciuchach... - Nieważne. Wyglądasz dobrze.
Jest dobrze. Będzie dobrze, kotku.
Może mały rożek mi nie zaszkodzi.
Ale bez gorącego karmelu. Może trochę. Ale bez żelek.
Otyłość to stan umysłu, co?
Witamy w The Big Chill. Jaki mrożony sok z krowy wam podać?
- Więc... - Chwila.
Znam cię. Ten nudziarz, który mi wisi sześć dych.
Tak, pamiętam, z koncertu.
Niesamowite, że na siebie wpadliśmy. Jestem Daryn.
Miło cię widzieć. Miło.
Jak leci? Chyba weźmiemy trzy małe rożki waniliowe.
Jeden z żelkami i gorącym karmelem.
- Dodać bitej śmietany? - Poproszę.
- Siedem dolarów, 23 ceny. - Dzięki.
Dwa dolary, 77 centów reszty.
- Supcio. - Nie!
Nie dawaj napiwku, OK? Muszę śpiewać, jak ktoś daje napiwek.
Muszę to usłyszeć.
Uwaga, wszyscy, mamy napiwek!
Pięć, sześć, siedem...
Powiedz bratu, siostrze i mamie też
Że gdy jest gorąco Wiecie, gdzie udać się
Pomachaj rożkiem W powietrzu beztrosko tak
Weź podwójną porcję Niech poczują ten smak
Lody to nasze słowo-klucz
Nieważne, co zamówisz Wiesz, że obsłużymy cię na już
Lody
- Wow, to było super. - Niesamowite.
Okej. Do widzenia i życzę miłego dnia.
- Naprawdę? - Wybacz.
- Po prostu... to było aż zbyt dobre. - Od początku!
Idę na przerwę.
Zaczekaj, zaczekaj.
Chyba cię wkurzyłem Nie taki miałem zamiar
Bo pasujemy do siebie Jak rożek i śmietana
Twe zielone oczy mnie oczarowały
Potrzebuję w życiu lodów z limonkami
I potrzebuję ciebie
Może chciałabyś pójść ze mną na jedzenie
Nie odchodź Bo fala napiwków cię zaleje
To są dopiero lody, co?
- No to... - Nie ma mowy.
Dobra. Ale wiesz, co mi poprawia humor po odrzuceniu?
- Muzyka. - Dobra, czekaj.
Czekaj. Niech będzie. Możesz... odprowadzić mnie do domu po pracy.
Okej. Super. Fantastycznie. Będę czekał.
O której kończysz?
- O dziesiątej. - OK.
Super. Mamy randkę.
- To nie randka. - Brzmi jak randka.
Ten pan mnie rozumie. Do zobaczenia.
To było ostre. Rożek i śmietana?
Jesteś jak James Bond. Nauczysz mnie tego?
Do zobaczenia.
- Mieszkam w Wilkinsburg. - Tak?
- Więc... - Ten samochód to proszenie się o bójkę.
No to idziemy na spacer?
Dobra. Jak chcesz.
Masz ładne włosy.
Do jakiej szkoły chodzisz?
Nie chodzę do szkoły.
To nie jest wbrew prawu?
Nie wiem. Pewnie tak.
- Czy...? - Ręce precz, nudziarzu, okej?
Wracaj! To mój napój.
Ukradłam go! Teraz jest mój.
Wracaj tu, to mój napój. Ej!
Hej, Izzy, mam darmową colę!
- To mój napój! - Teraz jest mój.
Ukradłam go, bo jesteś nietolerancyjnym fiutem!
Nie wracaj tu, świrze.
- Hej, Izzy. - Co tam, Phil?
Kim jest Pan Nowy Cukierek?
- Nazywa się Nudziarz. - Miło panią poznać. Jestem Daryn.
Jaki grzeczny.
I ma wszystkie zęby. To dla ciebie awans, Izzy.
Dobrze, kochasie, idę do pracy. W lodówce są resztki.
- Dzięki. - I nie bój się za bardzo.
Wiem, jaka potrafi być, ale nawet wściekła kocica zamruczy,
jeśli wiesz, jak je pogłaskać.
- Co takiego? - Pa, pa.
- Phil, weź. Dobra. Na razie. - Pa, Izzy.
- O mój Boże. - A więc...
- To twoja mama? - Nie.
- Więc to twój tata? - Nie.
Chyba nie ogarniam.
Ładny budynek.
To gówno. Jestem biedna, nie ślepa.
Wydaje mi się, że powinniśmy pójść na prawdziwą randkę.
Nie spotykam się z nudziarzami.
Sądzę, że powinnaś. Jesteśmy mądrzy, punktualni,
wypłacalni. Możesz nas użyć jako stojaka na płaszcze.
Okej, dobra. Ale tylko raz i głównie z litości.
OK, w sobotę. Przyjdę po ciebie o siódmej. Będzie fajna randka.
- To nie randka. - Okej. Okej. Miłego wieczoru.
W imię Pana naszego, amen.
- Amen. - Amen.
Mam dobre wieści.
Maxwellowie zaprosili nas w sobotę na przyjęcie.
Brat Davida Maxwella zasiada w radzie nadzorczej Harvardu.
- To świetnie - Miałem plany na tę sobotę.
Czy te plany są ważniejsze od twojej przyszłości, synu?
Punktualnie o dziewiątej, Daryn.
Punktualnie o dziewiątej.
Co tak ciągle zerkasz na zegarek? Masz potem randkę?
Nie, tata mi każe przyjść potem w jedno miejsce.
Ale zrobiłem wczesną rezerwację w Crème Petite, więc...
Fajnie. Kogo tam zabierasz?
- Ciebie. - Cześć.
Jestem Isabelle, a ty myślisz, że zaimponujesz mi samochodem, ciuchami
i restauracją pełną starych ludzi.
Wybacz. Po prostu... Nie wiem, po prostu...
Nigdy nie spotykałem się z kimś takim, jak ty.
To znaczy?
Z kimś, kto naprawdę mi się podoba.
Cholera. Okej. Dobra.
Skręć na światłach w lewo. Znam jedno dobre miejsce.
Okej.
Gotowe!
- To w ogóle jest jedzenie? - I to najlepsze.
To wygląda jak...
moszna Freddy'ego Kruegera.
- Czaisz? - Przepyszna moszna.
Tak.
- Spróbuj, Nudziarzu. - A co powiesz na to?
Spróbuję, jeśli powiesz, czemu nie chodzisz do szkoły.
Kogo to obchodzi?
Nie sądzisz, że to ważne dla twojej przyszłości?
- Jakiej przyszłości? - Jak to?
Na przykład... stypendium, Harvard.
Prawo. Praca w sądzie.
- Masz wszystko zaplanowane. - Tak.
Razem z tatą próbujemy układać plan i...
Tata Nudziarz. To twoja ksywa rapera.
- Nie, ja nie będę... - Postarza cię.
- Nudziarz. Syn Nudziarza. - Nie będę rapował, to niepraktyczne.
Nuda-Nudziarz.
Jesteś dobry, słyszałam, jak to robisz.
To nie ma znaczenia.
Pomiędzy bractwem honorowym, radą studencką...
Ty siebie słyszysz? Wymieniasz same bzdury.
Takie bla, bla, bla.
To nie bzdury, to moje życie. Pobiłem rekord stanu na 5000 metrów.
Ale czy tego naprawdę chcesz?
- Od życia? - Nie w tym rzecz.
- Chodzi o rozpoznanie celu... - Co?
...i sprawienie, by ten cel stał się rzeczywistością.
Brzmisz jak robot.
Wiesz, jak ciężko jest zdać na Harvard? Przyjmują niecałe sześć procent chętnych.
Niecałe sześć procent. To sześć na sto.
Wiesz, jak mało to jest? Sześć procent... Wielkość wymaga...
Nie można zawsze robić tego, co się chce.
Czemu nie?
- Więzienie. - Słuchaj,
nie zawsze osiągam to, czego chcę, OK?
Ale przynajmniej jestem ze sobą szczera.
Dlatego nie chodzę do szkoły. Bo nie chcę.
A teraz jedz, bo wystygnie.
No dalej.
- To obrzydliwe. - Otwórz buzię.
Tak?
Właśnie tak.
- Dobre. - Tak.
- Dobre. - Uwaga, wszyscy!
Nudziarz dołączył do rasy ludzkiej!
Witamy wśród ludzi, Nudziarzu.
Witaj. Witamy nowego człowieka.
Jestem w załodze... W załodze rasy ludzkiej...
Czego ty chcesz?
Ty. Nie twój tata, nie twoja mama.
Czego ty chcesz?
Umówić się z tobą jeszcze raz.
Zapewniam pana, panie Maxwell, Daryn się zwykle nie spóźnia.
To prawda.
Och, już przyszedł.
- Biedactwo. - Bardzo przepraszam.
- Przepraszam. Kłopoty z samochodem. - Daryn, to James Maxwell.
Jak się pan miewa?
Twój ojciec mówi, że niezły z ciebie atleta.
Jest kapitanem sztafety, a nawet nie jest w trzeciej klasie.
Proszę pana?
Upokorzyłeś mnie, synu. To się nie może powtórzyć.
- Przepraszam. Co mówiłeś? - Harvard.
- Oczywiście. - Tak.
Tak.
Więc... jeszcze jedna randka?
Jeszcze jedna.
Naprawdę?
Tak, tak, dzięki.
- Jeszcze jedna? - Jeszcze jedna.
Jeszcze jedna?
Jeszcze jedna.
- Cześć. - Zaczekaj chwilę.
- Kim ona jest? - Kto?
To tylko dziewczyna.
- Ta dziewczyna ma jakieś imię? - Isabelle.
Sprawa wygląda tak, synu.
Wakacje się już skończyły.
To twoje zauroczenie zaczyna poważnie cię rozpraszać.
Czego wymaga wielkość?
- Poświęceń. - Poświęceń, synu.
Poświęceń.
To naprawdę było konieczne?
Nie widziałaś jej. Uwierz, taka dziewczyna nie ma przyszłości.
Lepiej zakończyć to teraz.
Chciałbym, by mój tata był drag queen.
Phil jest spoko, ale to nie mój tata.
Nie znam swojego ojca.
A co z twoją mamą?
Odeszła, jak miałam sześć lat.
Typowa ćpunka z Wilkinsburg.
Gdzie jest teraz?
Kogo to obchodzi?
Phil był moją opiekunką i, wiesz, tak nią został.
- Chce ci się pić? - Co?
No bo... ja bym się napił wody, pić mi się chce.
Dobra. Możesz wejść, ale wiesz, nie wejdziesz we mnie ani nic.
Po prostu chce mi się pić.
Nie dotykaj niczego!
Nie miałem takiego zamiaru.
Twoja woda.
Tak, ona ma być w takim kolorze.
Okej.
- Naprawdę chciało ci się pić. - Tak.
Więc...
lubisz plaże?
Tak, lubię.
Lubię wyobrażać sobie, że unoszę się na falach.
Leżę na plecach i pozwalam, by unosił mnie ocean.
Ale pewnie to najwięcej, na co mogę liczyć.
Kupa tandetnych pocztówek.
Moglibyśmy się razem wybrać na plażę.
Ta, jasne.
Już biorę bikini.
Tak. Tak.
Ale naprawdę moglibyśmy.
- Mówisz serio? - Tak.
- Nie powinniśmy. - Co się stało?
- Nic. - Jak to nic?
Przed chwilą mnie całowałaś, a teraz nie.
- Musisz wyjść. - Na randkach ludzie robią różne rzeczy.
My nie randkujemy.
- To co robimy? - Spotykamy się.
Czyli randkujemy.
- Jest ktoś inny? - Nie.
- Masz sekretnego chłopaka? - Nie mam nikogo.
Spotykamy się od dwóch miesięcy.
- Lubisz mnie w ogóle? - Nie wiem.
Jak to nie wiesz?
- To nie takie proste. - Jest. Lubisz mnie albo nie.
- Nie lubię cię, OK? Daj spokój. - Co?
Okej. Cóż, trudno, ja cię kocham.
- O mój Boże. Proszę. - O co ci chodzi?
- Proszę. - Nie mogę.
Widzę cię wszędzie.
Nawet jeśli to nie ty. Ja...
Czasem widzę zielone włosy i myślę, że to ty.
- Musisz wyjść. Wyjdź. - Każesz mi wyjść?
- Nie wyjdę, bo cię kocham! - Przestań! Przestań!
- Czemu? Czemu? - Nie możesz.
- Ja... Daryn, przestań! Proszę! - Kocham cię!
Mam jeszcze co najwyżej rok życia.
Wciąż mnie kochasz, Daryn?
Wciąż mnie kochasz?
- Wymyślimy jakiś... - Nie ma żadnego "my"!
Wyjdź z mojego domu! Wyjdź! Wynoś się!
Cholera.
Wiecie co?
Wstańcie.
Obaj wstańcie! No już, wstawać.
Zróbcie to. Zaufajcie mi. No już.
Wstańcie.
Krzycz.
Co?
Wszechświat to dupek.
Zrzucił raka na twoją dziewczynę.
Wykrzycz mu to w twarz. Zrób to teraz.
Czemu?
Czasem nie można zrobić nic więcej, prawda?
- Zaufaj mi. - Nie mogę. Naprawdę...
Ssij, cholerny wszechświecie!
- Właśnie. Zrób to. - Dalej, spróbuj.
Zrób to.
- Nienawidzę cię, wszechświecie! - Tak. Właśnie.
- Ty okrutna, zdradziecka mendo! - Tak!
- Wsadź to sobie! - Czemu to zrobiłeś?
- Ssiesz! Jesteś do dupy! - Paskudny wszechświecie!
Siedemnaście lat! Wciąż jestem prawiczkiem!
Wciąż walę gruchę, a on ma wszystko!
Cholerny biały klon Kevina Harta. A dla mnie nic?
Golę to całe gówno, staram się być atrakcyjny i...
- Kiran! - To nie...
Co ty wygadujesz?
- Nie, ja wiem, tylko... - "Golę to całe gówno"? Co to znaczy?
Naprawdę się golisz?
- Tak, co dwa tygodnie. - Czemu?
- Mama mówi, że to... - Mama?
- Czy ty właśnie...? Stary. - Nie.
Masz dziwne relacje z matką.
- Wcale nie. - To mnie przeraża.
Na razie nic z Harvardu.
Wciąż na to za wcześnie, ale nigdy nic nie wiadomo.
Dostaniesz się, synu.
Dostaniesz się. To tylko formalność.
Wiem, że nie zawsze jest łatwo,
ale każda wartościowa rzecz jest trudna do zdobycia.
Życie bywa ciężkie, synu.
Dlatego układamy plany.
Słyszysz mnie?
Dlatego układamy plany.
Muszę iść, tato. Dzięki.
Kocham cię i... Izzy!
Wiem, że to brzmi jak szaleństwo, ale mówię serio.
I nie obchodzi mnie, że pożyjesz tylko rok.
Jeśli to reszta twojego życia, to dla mnie jest wszystkim.
Izzy, mam plan. Mam plan, Izzy.
Przeżyjemy całe życie,
wszystkie ważne chwile, co tylko chcesz.
Całe, pełne życie. Wszystko w rok. Ty i ja.
Idź, Daryn, okej? Nie wierzę w szczęśliwe zakończenia.
Uwierz we mnie, Iz.
Mówię serio, Izzy. Myślę, że to naprawdę dobry pomysł.
To będzie jak cholerny Disneyland.
Nawet nie wiem, co to znaczy. A ja...
Izzy, wiem, że ciężko ci w to uwierzyć, ale kocham cię. Mówię serio...
Pod jednym warunkiem.
- Jasne. - Przestań powtarzać, że mnie kochasz.
Wszyscy tak mówią, aż im nie przejdzie. Miłość nie istnieje.
Tylko ludzie, którzy akurat nie są najgorsi.
Umowa stoi?
Stoi.
- A to co? - Pierwsza ważna chwila.
PERSWAZJE JANE AUSTEN
Dobra, chłopaki.
- Chodź, Nacho. - Lista ważnych chwil gotowa.
WAŻNE CHWILE
Trochę obsesyjnie, Daryn.
Wciąż sądzę, że sprawa "A" to ważna chwila.
Czemu ten tyłek jest włochaty?
To mój strych, dobra? Rysuję takie tyłki, jak chcę.
- Chcesz zaliczyć włochaty tyłek? - Nie jest włochaty.
- To jaki jest? - Chłopaki. Już spoko?
- Sorki. - To cały plan.
Musimy rozplanować te ważne chwile na cały rok.
Oczywiście. Co najpierw?
Miłosne gniazdko?
- To brzmi jak coś dla Daryna. - Tak.
Baw się dobrze, stary.
Neobrutalistyczna baza jest podkreślona...
NA SPRZEDAŻ
...wykończeniami z klonu, marmuru, granitu, szkła
i oczywiście szczotkowanego aluminium.
Ktoś ma jakieś pytania? Co znowu?
Skarbie, wiesz, na ilu indiańskich cmentarzyskach wybudowano ten dom?
Na żadnych. Nie ma tu cmentarzy.
- Bzdety! Świętokradztwo! - Totalne bzdety!
Wystarczy. Nie jesteście Anglikami.
- Jestem Anglikiem. - Potwarz!
Myślę, czy pana nie zgłosić do żandarmów!
Żandarmi są we Francji.
Okej, już dość tej zabawy.
Wystarczy, dobra? Wracajcie do rodziców.
Może masz rację. Może tylko bawimy się w dorosłych.
- Może? - A może
ten dzieciak właśnie sprzedał dwa miliony płyt
i wrócił ze światowej trasy, w której supportował Big Seana.
Może Rolling Stones nazwało go głosem pokolenia,
a Kanye pracuje z nim nad następnym singlem.
I może jak dostanie mikrofon,
to wam wszystkim opadną spodnie z wrażenia.
Panie i panowie, oto Te-Nudziarz.
Dalej. Pokaż im.
Co mam pokazać?
Swój talent.
A może...
zwiewaj!
- Żandarmi! - Do żandarmów!
Na każdym obchodzie, co?
URODZINY (WIELE)
To było dobre.
Poważna wpadka.
- To twoja wina. - Nie, bo twoja.
UKOŃCZYĆ STUDIA
Jestem pewien, że listopad jest przed grudniem. Kto tu to nakleił?
Dobra.
Zobaczycie to. Bum.
Zapal silnik. Jedziemy. Brum, brum.
- Zdejmuję ręce z kierownicy. - Nie!
Okej, przepraszam.
- Przepraszam. Przepraszam pana. - To szpital!
- Dziękuję. - Zaraz wrócę.
To boli?
Chyba przywykłam.
Ten żartowniś, o tam, to Śpiący Simon.
Myśli, że rak prostaty jest gorszy niż rak jajnika.
Założyliśmy się, kto pierwszy kopnie w kalendarz.
Myśli, że ma wygraną w kieszeni, ale chyba nic z tego.
Nie mów tak, Izzy. Będzie dobrze.
Wciąż będziesz mnie lubił, jak będę tak wyglądać?
Nie.
- Nie? - Nie.
Nigdy nie będziesz tak wyglądać.
Jesteś 10/10. Ale on to dwunastka.
Farciarz.
PIERWSZE ZWIERZĄTKO
Tina Tuńczyk.
- Sum-uel Jackson. - Arnold Skrzelenegger.
Karp diem.
- Dobre. - Nieważne, jak go nazwiesz.
To ryba z Wilkinsburg. Za godzinę będzie martwa.
Nieprawda. Potrzebuje witamin. Może trochę tranu.
- Mieszkasz tam. - Zrobimy przystanek.
- Gdzie? - Chodź ze mną.
Otwierać!
- To dziury po kulach? - Pewnie tak.
Nie wal do drzwi jak policja.
- Co słychać, Ron? - Co tam, Iz?
Ron, to jest Daryn.
- Daryn, Ron. - Jak się pan miewa?
- Miło mi poznać. - Twoja ryba zdechła, młody.
- A nie mówiłam? Chodź. - Izzy. Izzy, co my tu robimy?
Kupujemy herę.
Okej, Daryn, witaj w domu.
Super, nie?
Ale obłęd. Nie spodziewałem się tego tu.
O to chodzi.
Jak ćpuny się dowiedzą, zlecą się tu jak karaluchy do żarcia.
- Cholera. - Ron był kiedyś znany.
Dawno, dawno, dawno temu.
- Jesteś okrutna, Iz. - Żartuję.
- Bardzo fajne miejsce, Ron. - Dzięki, yo.
To moja dźwiękówka. Pokaż, na co cię stać.
- Ja? - Nie, ten żartowniś za tobą.
Nie.
Nie... Ja nie tworzę muzyki.
Nigdy nie byłem w takiej... Znaczy...
W studiu nagrań.
- Nie rób takiej miny. Wchodź. - Ja nie rapuję.
- On żartuje. Chodź, idziemy. - Ja... Serio, nie chcę...
- No już, szybko. - Izzy, ja... No dobra.
Stary, marnujesz czas. Przestań gadać, zacznij rapować.
Tylko się nie zakrztuś, okej?
Żartuję.
- Akwarium za 20 minut. Zaczynamy. - Okej.
Dobra. Okej.
NAGRYWANIE
Hej, kiedy będzie drop, zaczynasz nawijać, dobra?
Okej, spoko. O jaki drop ci chodzi? Co to znaczy?
- Powiem ci. - Dobra.
Nawijaj.
To był drop? Właśnie przed chwilą?
- O tutaj? Okej. - Tak, yo.
Tutaj mam rapować, zgadza się?
Po prostu bądź sobą.
- Okej? - Nie dotykaj przycisków.
- Wiem. Jesteś przeczulony. - Daj...
Masz rację. Być sobą. Po prostu będę sobą.
Jeszcze raz.
Yo, mam cycki na twarzy Setki miliony podaży
Striptiz na tyłach Leci mi ślina
Sto tysi w kocu z Kubusiem Puchatkiem Spadam smutny na swoją chatkę
Mam kasę Kupę kasy
Jadę rolls-roycem
Mówiłaś, że jest dobry.
Teraz mam sto tysi w banknotach To grzech dla mojego konta
Mam 10 lat To szkoła dla chłopców
Co ty wyprawiasz?
Robisz mi wstyd tym rapem o cyckach.
Nawet nie wiem, gdzie jestem i nie chcę tu być.
- Właśnie tu chcesz być. - Robisz mi wstyd.
Idę po piwo, dogadajcie się.
Stary, siadaj! A ty...
Powiedz coś, marnujesz mój czas!
A może to nie należy do planu?
Nie, to nie należy do planu.
Ron, wiedziałeś, że Daryn ma plan? Wszystko ułożyli z tatusiem.
Pójdzie na Harvard, bo tego chce jego tata.
Wiesz? Przyjmują tylko sześć procent.
- Sześć procent, szaleństwo. - Aha.
Nie wierzę, że to tak proste. Chciałabym mieć takie szanse.
Ale nie mam. Ja nie mam przyszłości. Moje szanse są do kitu!
Ale rozumiem. To jest trudne, tak?
Ale bieganie jest łatwe. W tym jesteś dobry.
Pobiłeś rekord stanu i w ogóle.
Biegnij do domu, synku tatusia, bo ja nie mam czasu na to gówno.
Na razie, Ron. Przepraszam, stary.
- Iz. - Co ty wiesz o moim życiu, co?
- Nic! - Iz.
Co wiesz o bieganiu o piątej rano przed wschodem słońca? Nic!
Jak śmiesz tak mi jechać?
Biegam na pięć kilometrów I w sztafetach
Całe miasto na mych barkach spoczywa,
Mówiłem ci, jestem najszybszy Reszta to ściema
Chodzą jak w melasie Zostawię ich na trasie
Dawaj, dawaj.
Startuję jak rakieta
Nie martw się Wszystkim się zajmę
Yo, ja wszystko załatwię
To ty mnie martwisz Ja wszystko załatwię
Jak chcesz żyć Ja wszystko załatwię
Jestem twój Wiesz, że wszystko załatwię
O mój Boże.
Nie wierzę Co tu się dzieje
Jestem w studio Tutaj jest jak w niebie
Serce mi wali Widać jak na dłoni
Zaraz morze się przede mną rozstąpi
Czuję, jakbym przejrzał na oczy
Harvard to przeszłość Muszę na ulice wkroczyć
Ale nie tak mnie wychowano
Gdy myślę o ojcu Robi mi się słabo
Czy na pewno wszystko załatwię?
Martwię się o siebie Czy wszystko załatwię?
Jak ja przeżyję Czy wszystko załatwię?
Boję się, że tego nie załatwię
Zwolnijcie mnie z tej ściemy
Kupowania krawatów Walki o oceny
Wyścigu szczurów Moje życie to maraton
Gdzie nie pobiegnę Duch ojca leci za mną
Mam nadzieję, że wywalczę sen
Mam nadzieję, że nie zawiodę cię
Chłopak ma dość Dajcie odpocząć
Ron ma minę Jakby chciał więcej wycisnąć,
Dlaczego nie mogę być, kim chcę?
Życie to miłość A moja jest tam
To moja reakcja Na moją pasywność
Tak to się kończy, gdy do celu Biegniesz na ślepo, yo
Wszystko załatwię
To ty mnie martwisz Ja wszystko załatwię
Jak chcesz żyć Ja wszystko załatwię
Jak chcesz dojechać Ja wszystko załatwię
Isabelle, ja wszystko załatwię
Przed nami całe życie Bez zmartwień
Zaraz pokierujemy tym lotem, zobaczysz
Jestem twój Wiesz, że wszystko załatwię
O mój Boże.
Wszystko załatwię. O stary.
Wszystko załatwię!
- Wszystko załatwię! - Gotowe.
- Dumna jestem, Nudziarzu. - Gratulacje.
O rany.
Masz konto na iCloudzie, albo pendrive?
- Chmury są dla aniołów. - Co to znaczy?
Jeśli chcesz, by ludzie poczuli muzykę, musisz sam ją poczuć.
Wiesz, co mówię? Dotknąć ją, powąchać. Czaisz?
Tak, podoba mi się to.
Dziękuję. Dziękuję.
- Muszę wracać do Akwarium. - Dzięki, stary. Naprawdę...
Zasada 489: W hip-hopie się nie przytulamy. Tylko żółwik.
- Okej. Żółwik. - Żółwik.
Chodź. Ron nie lubi dotyku, okej?
- Do zobaczenia. - Na razie.
O cholera.
ZARĘCZYNY
Jak myślisz, ilu ludzi tu utonęło?
Pewnie jakieś trzy tysiące.
Ale głównie czarownice.
Aż chodzą ciarki.
- Co tam, Nudziarzu? - Okej?
- Usiądź. Co się dzieje? - Okej.
Okej.
- Isabelle... - O cholera.
Wyjdziesz za mnie?
Naprawdę mnie prosisz o rękę, czy to kolejna z tych ważnych chwil?
Cóż, to...
- Tak, naprawdę proszę o rękę. - Ślub w piątek?
- O tak, piękny. - W ten piątek?
Masz rację. Za długo.
Zróbmy to jutro, dobra? To świetny pomysł.
- Okej, to... - Już sobie to wyobrażam.
Wszyscy w czarnych krawatach. Poza mną, ja będę w bieli.
Biała sukienka, biały tort w kształcie naszej miłości.
Ślub jak z bajki.
Potem miesiąc miodowy nad wodospadami Niagara.
Wynajmiemy apartament z łóżkiem w kształcie serca.
A potem się zabierzemy, za robienie dzieci, prawda?
Jeśli mamy żyć długo i szczęśliwie, potrzebuję masy dzieci.
Tylko że... Nie wierzę w szczęśliwe zakończenia.
Rozumiesz?
Co? Co się dzieje?
Co znowu zrobiłeś?
Och, ludzie. O Boże.
Przepraszam. Myślałem, że ci się spodoba.
Ale...
Może poprzestańmy na udawaniu, dobrze?
- Dobra. - Przepraszam.
Nie, w porządku. Przepraszam.
Poprzestańmy na udawaniu.
- Zmarzłaś? - Tak, wracajmy. Przepraszam.
- Zimno mi. Po prostu... - Wracajmy.
Ja zamarzam.
UNIWERSYTET HARVARD DARYN BROOKS
Żałujemy, że z powodu ilości kandydatów nie mogliśmy Pana przyjąć.
Żałujemy...
...listę oczekujących...
SPOTKANIE Z RODZICAMI
Jak pochłaniam tyle promieniowania,
powinnam przynajmniej zyskać jakieś supermoce, wiesz?
Sam pomyśl.
Gdzie... Gdzie jest Śpiący Simon?
Śpiący Simon wygrał zakład.
Co powiesz na moc kontrolowania mrówek?
Dużo o tym myślałam.
Na świecie jest 10 bilionów mrówek, wiedziałeś o tym?
Dziękuję, skarbie.
Nie ma sprawy. Połóżmy cię.
Chcesz zostać?
Nie mogę. Muszę... Muszę się uczyć.
Rozumiem. I tak zaraz odpłynę.
One są od mamy.
Przysyła je na każde urodziny, Gwiazdkę
i Święto Dziękczynienia od dwunastu lat.
Skoro mowa o rodzicach...
moi chcą cię poznać.
Izzy?
- Izzy. - Nie śpię.
Tylko sobie wyobrażam, jaka to będzie piękna katastrofa.
Możesz na mnie liczyć.
Myślę, że polubisz Isabelle, tato.
Jest naprawdę super. A Phil...
Phil jest...
Punktualny.
- Ja otworzę. - Synu, ja to zrobię.
Zrobiłam zapiekankę.
Która z was to Isabelle?
- Proszę, wejdźcie. - Bardzo miło pana poznać.
- Zapraszam. - Mam coś dla ciebie.
To małe i głupie, ale...
Dziękuję. Jest Wigilia. Powinienem coś ci kupić i nie kupiłem.
- Strasznie mi głupio. - Zawaliłeś.
- Tak. - To pewnie mój zły wpływ.
Dziękuję.
Wezmę to od ciebie.
Xavier i ja chodziliśmy do liceum w Wilkinsburg,
a potem przeprowadziliśmy się do tej paskudnej kawalerki
dwa bloki od piwiarni.
Teraz jest tam Klub Mirella.
Zasłońcie oczy, patrzycie się na ich główną gwiazdę.
Tylko bez braw. Przestań.
Niegrzeczna dziewczynka.
Isabelle, musisz być bardzo dumna z ojca.
Nie mam ojca.
- Ja jestem superfajną nianią. - Aha.
Musisz załatwić nam bilety.
Nie wierzę, że jesteście z Wilkinsburg.
O tak.
Xavier był sprzątaczem, a potem wykupił firmę.
Chyba oficjalnie to się nazywa nadzorcą porządkowym.
- Dziękuję, doceniam. - Z Wilkinsburg aż tutaj.
- To inspirujące. - Mamy wielkie szczęście.
Ciężko pracowaliśmy. Wilkinsburg to nie miejsce do wychowania dziecka.
No nie wiem. Ty wyrosłeś na ludzi, diwo.
Mówisz tak, bo widzisz nasz obecny dom.
A nie toalety, które musiałem sprzątać, jak byliśmy głodni.
Nie było tak źle.
I nocy, gdy odganialiśmy szczury od kołyski Daryna miotłą.
- Nic z tego nie pamiętam. - I dobrze. Bo mieliśmy plany.
Tak, ale czasem złe rzeczy się zdarzają.
Niektórych rzeczy nie da się odgonić miotłą, prawda?
Najwyraźniej.
Prześliczne świeczniki. Ze srebra?
Wydaje mi się, że są z cyny.
- Isabelle, gdzie chodzisz do szkoły? - Uczy się w domu.
A co ze studiami?
Jeszcze o tym nie myślałam.
Wyższa edukacja nie jest dla każdego.
Całkowicie się zgadzam.
Myślę, że świat potrzebuje mniej dyplomów, a więcej artystów.
- Którzy mieszkają w piwnicach rodziców. - Jak połowa absolwentów?
- Deser? - Daryn będzie miał świetną przyszłość.
- Może już robi świetne rzeczy. - Pierwszy krok każdego planu
to założenie odpowiedniego celu.
Najpierw licencjat Harvardu.
- Potem prawo na Yale. - Samo słuchanie mnie wykańcza.
Nie każdy może być superfajną nianią.
- Może wystarczy, Xavier. - Ja jestem ojcem, a to mój syn.
- Tato. - Odpowiadamy za siebie.
- On we mnie wierzy, a ja go chronię. - Od zombie?
- Nie, od was. - Nie wierzę.
- Od dziewczyn takich jak ty. - Tato.
- Wybaczcie. - Tato!
- Od tego, jak go rozpraszacie. - Jestem na liście oczekujących!
Słucham?
- To jeszcze nie jest odrzucenie. - Kiedy się dowiedziałeś?
- Parę tygodni temu. - I mówisz dopiero teraz?
- Na pewno miał powód. - Nie rozpieszczaj go!
Nie widzisz, że dla ciebie rujnuje sobie życie?
Jak możesz być tak samolubna?
- To nie ma przyszłości. - Okej, dosyć. Wychodzimy.
- Naprawdę przepraszam. - Wstań. Chodź, kotku.
- Daryn. - Chodź.
Kotku, chodź. Spokojnie.
Dzięki za cudną kolację, Catherine.
Naprawdę przepraszam.
A to zabieram, suko.
Mam nadzieję, że jesteś szczęśliwy.
DOPUSZCZAJĄCY
Znalazłam to w koszu,
zapisz tu to, co chcesz powiedzieć - IZ
...spotkanie z Jamesem Maxwellem.
Musimy wypaść idealnie, synu.
Nie skupiaj się tak na sporcie
i wspomnij o bractwie honorowym.
Po prostu trzymaj się scenariusza, OK? Trzymaj się scenariusza.
Dobra. Jedna noga za drugą.
- Jesteś na liście oczekujących. - Tak, proszę pana.
Przynajmniej to nie odmowa.
Tak, oceny ci się trochę obniżyły.
To tylko tymczasowy problem, już mu zaradziliśmy.
Szczerze mówiąc, z tego eseju wiem tylko, co osiągnąłeś.
A mnie interesuje to, kim jesteś.
Jestem kapitanem sztafety. Członkiem Narodowego Bractwa Honorowego.
I pobiłem rekord stanu
na pięć tysięcy metrów...
I mam...
średnią ocen...
- Synu. - Wymieniam same bzdury.
Oto kim jestem.
Nie umiem bić ludzi,
ale umiem zachęcić całą lodziarnię do tańca.
Czasem jem jak człowiek, a czasem jestem dupkiem.
Wiem, że wielkość wymaga poświęceń, pracy i zaangażowania,
ale też, że chmury są dla aniołów,
a pewnych rzeczy nie da się odgonić miotłą.
I wiem, że muszę być szczery ze sobą, zanim będę szczery z nią...
ale jej tu teraz nie ma.
Przepraszam. Zmarnowałem panu czas. Pójdę już.
- Miło cię było znów widzieć. - Nawzajem, panie Maxwell.
- Muszę iść. - Przepraszam na chwilę.
Jak poszło?
Czekaj!
Głupi, samolubny dzieciak.
Odrzucisz całą ciężką pracę i poświęcenia
dla cholernej dziewczyny?
Nazywa się Isabelle! Nie jest jakąś cholerną dziewczyną!
Xavier!
- Mieliśmy plan! - Wiesz, co o nim myślę?
Pokażę ci, co myślę.
- Chodź tu! - Xavier!
Pokażę ci, co myślę o twoim planie!
Hej!
- Nienawidzę twojego planu! - Co robisz? Przestań!
- Zawsze go nienawidziłem! - Przestań!
- Ani się waż!
Mieliśmy plan, synu.
Pracowaliśmy na to. To twoje marzenie.
To twoje marzenie!
Twoje marzenie!
Nie wiesz, o czym ja marzę!
Zawsze cię wspierałam, ale nie stracę przez to syna.
Daryn?
Isabelle.
Isabelle!
Isabelle.
Isabelle!
Izzy. Izzy, proszę, nie!
Skończyłem z tym! Skończyłem! Teraz będzie inaczej!
Wybacz. Nie powinienem pozwolić ojcu tak cię traktować.
Denerwowałem się Harvardem,
naszą przyszłością, tyloma rzeczami, Izzy.
To było głupie i powinienem był cię bronić.
Wiem, że już jest za późno, ale zniszczyłem plan.
- Koniec z planem. - Zamknij się!
Yo, ty się zamknij!
Izzy, nie idź! Ja tylko..
Koniec z ważnymi chwilami, z udawaniem, z bajkami!
Koniec! Ja... nie chcę życia, jakie powinniśmy byli mieć...
Chcę mieć nasze życie.
Wstawaj.
Jak w telenoweli.
Jeszcze jedna?
Jeszcze jedna.
Chodźmy.
OPUSZCZAMY PITTSBURGH
Gdzie jedziemy, Nudziarzu?
Co? Gdzie mnie zabierasz?
Zobaczymy.
Tajemniczy Nudziarz.
Jeśli cię połaskoczę, powiesz mi?
- Jest policja! Policja! - Nudziarz!
Patrz, kotku.
Nic nie widzisz. Rozwalimy się!
Skarbie.
Dobra.
To chyba wszystko, co mamy.
Nie martw się. Wszystko załatwię.
Co słychać?
BENZYNA
Isabelle! Izzy! Odpalaj!
- Oszalałeś! - Jedziemy.
Szybko, szybko. Jedziemy.
- Dobra. - Wracaj tu, gnojku!
- Kurde, kurde! - Ty gnojku!
Zabiję cię!
O Boże!
Cholera! O Boże, on miał kij do baseballa.
To było super.
- Jestem z ciebie dumna, dziwaku. - Dobra. To super.
- Okej. - Nie wierzę.
Okradłeś swój pierwszy sklep.
O rany.
MAMA
Całkiem nieźle, Nudziarzu.
Co słychać? Tak.
Jestem... Jestem w drodze
Z Pittsburgha do Filadelfii nadchodzę
Jest tu jak w lodzie
Słuchajcie, nazywam się Daryn
To imię zwiastuje czary
Rapuje tak słodko A to nawet nie Pharrell
Daryn!
Isabelle tu tworzy gorące bity
Dzięki.
Yo, przerwij flow
Ogień, yo.
Jestem jak zabity
O mój Boże.
- Co to? - Wysil mózgownicę.
- Patrz. - O mój... Izzy!
- Izzy, co to? - To mały jeżyk.
- Powinnaś go odłożyć. - Co ty mówisz?
Jego mamę coś przejechało. To sierota.
- Okej. - Biedactwo.
Nazwę go Nudziarz, po tobie.
Tak jak George Foreman, gdy nazywał swoje dzieci George.
- Tak. - Nudziarz Junior, to Tata Nudziarz.
Rany, skarbie, nic ci nie jest?
Jest super. Totalnie super.
Dlatego nie powinno się ćpać.
- Oj, nie jest dobrze. - Biedny Tata Nudziarz.
Co on zrobił? Zjadł to?
- Co to było? - Nic. Jakiś debil stłukł lampę.
O Boże, to jest wariactwo.
Chyba Big Sean występuje tu jutro.
Powinniśmy iść.
Może tym razem zobaczymy koncert.
Tak, byłoby super.
Przesadziłam? Wyglądam głupio?
Nie. Wcale nie. Wyglądasz przepięknie.
Zaczekaj.
Jest dobrze.
Jest dobrze, skarbie.
Jesteś taka piękna.
Jest super!
Jest niesamowicie!
Jest świetny.
Hej! Patrz, zrobiłam coś dla ciebie.
- Co to? - Demo, które nagrałeś.
Zrobiłam ładną okładkę.
Iz, mówisz serio?
- Musisz je dać Big Seanowi. - Jest super. D... Chwila, co?
- Dobra? Weź, Daryn. - Nie mogę mu tego dać.
Nie żartuję, dobra? Musisz to zrobić.
Jak?
Coś wykombinujesz. Tylko mi obiecaj.
- Obiecujesz? - Dobra, obiecuję.
Okej. Dobra.
- Hej. - Bierz Juniora. Muszę uciekać, dobra?
- Powodzenia. - Gdzie? Co ty robisz?
- Izzy, cokolwiek... O nie. - Hey, Hulk!
Tak, ty! Pamiętasz mnie?
- Jak twój nochal? - Ty!
Hej! Wracaj tu!
- Spotkamy się przy samochodzie! - Hej!
Zatrzymać ją!
Zabiję cię!
WEJŚCIE VIP
Jedna stopa za drugą.
Dziękuję, Filadelfio!
Co to jest?
- To... - Yo, czy to jeż?
Tak. To Nudziarz Junior.
Twój największy fan. Ma wszystkie albumy, ustawione chronologicznie.
- Yo, muszę zrobić zdjęcie. - Tak.
- Dobra.
- Zrób mi zdjęcie z jeżem. - Jasne.
- Ale super. - Co nie?
- Okej, trzy, dwa, jeden. - Jeszcze jedno.
Kocham zwierzęta.
- Podnieś trochę jeża. - Tak, tak.
- Tylko... dobra. - Kocham zwierzęta. Proszę.
- Proszę. - Dzięki.
Bardzo fajnie.
- Brian. Co ci się stało w nos? - Co?
Cholera.
Jakiś wielkolud mnie zaatakował.
- Znowu? - Tak, znowu.
Musisz bardziej uważać, stary.
Ta, jasne.
- Mój ochroniarz potrzebuje ochroniarza. - Ja cię ochronię!
Yo, yo, jest...?
On mówi: "To jeż?", a ja: "Tak, to Nudziarz Junior".
A on: "Musimy zrobić zdjęcie".
Potem wrócił ochroniarz,
więc musiałem się schować za laską, która je robiła.
A potem... A potem ochroniarz znowu poszedł.
Dałem mu CD. Pytam: "Posłuchasz?".
A o: "Tak, jasne". A ja na to: "Kurde".
Sam fakt, że wziął płytę od fana. Pomyślałem, że to super.
To było naprawdę super, ale może faktycznie jej posłucha.
W samochodzie, jak będzie jechał do domu, czy coś.
Ale to by było naprawdę super.
Usłyszeć jego opinię, czy coś.
Mam nadzieję, że go jeszcze spotkam.
I się dowiem, co sądzi. Ale i tak...
Izzy.
Pysiu.
Jesteśmy na miejscu.
- Gdzie? - Zobacz.
Cholera.
- Izzy... - Kurde.
- Izzy. - Ty dupku.
- Izzy. - To moja mama.
- Twoja mama. - Co ty robisz?
Jesteś głupi.
Czemu to zrobiłeś?
- Myślałem... - Chcę cię zabić.
Jak ją znalazłeś?
Zacząłem od pocztówek, ale Sammy i Kiran pomogli.
O Boże. Zabiję ich. A potem zabiję ciebie.
- Wygląda staro. - Może oszalałem,
- ale sądzę, że powinnaś z nią pogadać. - Co?
- Co ja jej powiem? - Jesteś Isabelle,
możesz zrobić wszystko.
A ja będę tuż obok.
Okej?
- Kurde, kurde, kurde. - Kurde, kurde.
Cześć.
Isabelle?
Co ty tutaj robisz?
Mamo?
Wejdź do środka. Mama zaraz przyjdzie.
Wejdź do środka.
To ty, Amanda?
Musisz iść.
- Proszę. - Kto to, mamusiu?
Chodź, słonko.
Zrobię ci kanapkę, OK? Dobre dziecko.
Dobrze.
Jedźmy.
Nie chciałem...
Daryn, proszę, po prostu...
- Nie... - Przestań gadać.
Izzy...
W wywiadzie Sean mówił, że nie liczy się cel, tylko podróż...
Serio, Daryn? Rzucasz mi teraz Big Seanem w twarz?
To jakiś żart?
- Serio, Daryn? - Co? Co ja takiego zrobiłem?
Ty nawet... Jestem taka głupia.
- Jestem głupia! Czemu to zrobiłam? - Izzy! Izzy!
Uspokój się! Zrobisz sobie krzywdę.
Nie dotykaj mnie! Nie dotykaj mnie więcej!
Jesteś obrzydliwy.
- Taki sam jak inni. - Co ja zrobiłem?
Obiecałeś! Obiecałeś mi coś i skłamałeś! Jesteś kłamcą.
- Skłamałem? - Widziałam cię, Daryn.
Widziałam cię z Big Seanem.
Czemu ci zaufałam? Wypuść mnie. Daj mi wysiąść!
Zatrzymaj się, wysiadam!
- Puść mnie! - Co ty robisz?
Wypuść mnie, do cholery!
- Daj mi wysiąść! - Jesteśmy na...
Izzy, uważaj!
Nic ci nie jest...?
Isabelle, zaczekaj! Izzy!
Isabelle, zaczekaj. Przepraszam!
Isabelle.
Okej, przepraszam. Nie dałem mu CD. Skłamałem. Okej?
A gdyby jej nie polubił, albo mnie wyśmiał?
Stchórzyłem. Przepraszam, Isabelle.
Chciała być mamą, ale nie chciała być moją mamą.
- Co jest ze mną nie tak? - Nic.
Musisz iść. Musisz mnie zostawić...
- Proszę. - Nic nie jest z tobą nie tak, Izzy.
Nic nie jest z tobą nie tak. Izzy!
Co się dzieje? Izzy! Niech ktoś nam pomoże! Proszę!
Jesteśmy na plaży, Izzy.
Jesteśmy. Patrz. Piasek i w ogóle.
Tak jak marzyłaś. Zupełnie tak samo.
Doszło do przerzutów z jajnika.
Są we krwi, w organach wewnętrznych.
To rozpiska leków. Musi się jej trzymać.
Co z chemioterapią?
To koniec.
Tu już nie chodzi o leczenie, tylko o radzenie sobie.
By poradziła sobie z bólem.
A wy z oczekiwaniami.
Ale jej nic nie bolało.
Przypuszczam, że ukrywała odczuwany ból.
Wychodzi pani?
Proszę zadzwonić w razie pytań.
Przykro mi.
Sammy, jak będziesz robił zakupy w środy,
to mi da czas na sprzątanie, gdy przyjdzie opiekunka.
Kiran, ty się zajmiesz lekami. Odbierz zamówienia.
Jasne.
- Dzięki. Naprawdę to doceniam. - Nie ma sprawy.
To moje.
Czemu wciąż tu jesteś?
Hej, kotku.
Nie możesz brać leków na czczo, tak mówi instrukcja.
Masz więc naleśniki.
Uznałem, że będzie najlepiej...
Dobra.
Dobrze, że zrobiłem więcej.
Też skończą na podłodze.
Wiesz, uwielbiam robić naleśniki. Prawie poszedłem na gastronomię.
Więc będę tutaj się szkolił, robił ciach, ciach, ciach.
Jak jakiś cholerny ninja.
Był tam jakiś dupek z ochrony, a Daryn walnął go w twarz.
Nie wierzę. Mój syn tego nie zrobił.
Nie wdaje się w bójki.
Przysięgam że zrobił. Ale nie umie się bić.
- Mamo? - Dzień dobry.
Co tutaj robisz?
Dostałam bilet VIP do klubu Mirella, nie mogłam się oprzeć.
Więc jestem.
Postanowiliśmy w trójkę, że musisz wziąć dzień wolny.
Spotkać się z Sammym i Kiranem, zrobić coś.
Twoja mama się zajmie Izzy, jak pójdę do pracy.
Obiecuję, dam sobie radę.
- Na pewno? - Tak, na pewno.
- Zrobisz mi jedną przysługę? - Co tylko zechcesz.
Musisz wziąć prysznic. Strasznie śmierdzisz.
- Myślałam, że to ja. - Okej, rozumiem.
Dzięki, że pozwoliłeś mi wrócić. Doceniam to.
Spoko, spoko.
- Co dla mnie masz? - Coś. Ale surowe.
To więcej niż większość ludzi.
O Boże! Isabelle!
- Proszę. O Boże. - Mamo?
- Co się stało? Izzy, Izzy! - Krew jej leci z ust!
- Dzwoń po karetkę! - Gdzie mój telefon?
Obrócę cię na bok. Obrócę cię na bok.
Tak, wypluj. Bardzo dobrze.
- Oddycha? - Tak, oddycha.
Wszystko będzie dobrze.
Musicie przyjechać. Tak, 44...
Wszystko będzie dobrze, zobaczysz.
Wszystko będzie dobrze.
- Jak się czuje? - Jest w stabilnym stanie. Odpoczywa.
Guz spowodował gromadzenie się płynu w jamie podbrzusznej.
Wymioty to częsty objaw.
- Okej. - Okej.
Więc co teraz?
- Dopasujemy dawkę leków. - A potem?
- Słucham? - Co jak dopasujecie jej leki?
- Tylko tyle możemy zrobić... - Jak to tylko tyle?
Tylko tyle możemy zrobić dla kogoś w tym stanie.
Rak zaatakował całe ciało Isabelle.
Jej narządy się wyłączają.
Zostało jej parę tygodni. Przykro mi.
To nie ma sensu. To wcale nie ma sensu, okej?
Potrzebujemy nowych lekarzy. I wszystkiego! Gdzie ona jest?
Isabelle! Wychodzimy!
Wychodzimy, oni nie mają pojęcia, co tu, kurwa, robią!
Izzy! Izzy! Kotku!
- Isabelle! - Daryn.
Isabelle! Wciąż byłabyś zdrowa, gdybym nigdzie nie szedł!
- Nie! - Mamo! Nie teraz!
- Posłuchaj! - Nie teraz!
Uspokój się!
Ona umrze.
- Czemu tak mówisz? - Bo to prawda!
Taka jest prawda!
Zrobiłeś dla niej wszystko, co mogłeś, Daryn.
Ona nie umrze! Nie może umrzeć!
Przestań.
Nie mogę oddychać.
Przestań.
Hej, kotku.
Ktoś przeszedł cię odwiedzić.
Ci ludzie od spełniania życzeń?
Bo mam jeszcze parę dziwnych życzeń.
Iz?
Iz, proszę.
Mama.
Przepraszam.
Naprawdę przepraszam.
Było jej wstyd...
I bała się, że straci swoją nową rodzinę.
Dlatego nie wróciła po odwyku.
Czemu kazałaś jej iść?
Bo są pewne rzeczy, których się nie da wymazać.
Chodź, kotku.
Ale przynajmniej się pożegnałam.
Dziękuję.
Zamknij oczy.
Nigdy cię nie zapomnę, Nudziarzu.
I MIEJSCE SZTAFETA CHŁOPCÓW 4X800M LICEUM FORT RIVER
- Co się stało? - Nic.
Śpij dalej.
ŻYCIE W ROK
Hej, ślicznotko.
Musisz mi z czymś pomóc.
KLUB MIRELLA
Phil kazał mi to przynieść, mam to zostawić u pana?
Wyglądam jak skrzynka pocztowa?
Jesteś ziom.
Co...? Co się dzieje?
- Ślub się dzieje. - Serio?
Kto się żeni?
Ty, bracie.
Bardzo zabawne.
Aha.
- Mówicie serio? - Aha.
Nie. Kto bierze ślub?
To twoja chwila.
Cała naprzód.
Nasz chłopczyk jest już duży.
Cześć.
Mama.
- Ron. - Co tam, ziom?
Co słychać?
Patrzcie.
Patrzcie na jeża.
- Patrzcie. - Jest uroczy.
- O Boże. - Nudziarz Junior. Jest uroczy.
Skąd go macie...?
Isabelle kazała nam go poszukać.
Znaleźliśmy go w ściekach. Nie martw się, wyczyściliśmy go.
- Wyczyściłeś go? - Tak, wyczyściłem.
Dziękuję.
Zrobiłaś to wszystko dla mnie?
Tak.
Ale myślałem, że...
Nie można zmienić zdania?
Chcesz za mnie wyjść czy nie, Nudziarzu?
Tak.
Chcę.
Oby.
Bo zaraz wezmę z tobą cholerny ślub.
Mówią, że dla Boga dzień to tysiąc lat
A ludzie krążą z tysiącami trosk
Ale nasze życie napędza Prawdziwa radość z miłości
A z czystym sercem Można przeżyć całe życie w rok
Na mocy nadanej mi przez seminarium internetowe
ogłaszam was mężem i żoną.
Isabelle?
Isabelle...
Izzy. Izzy.
Izzy.
Izzy. Izzy? Isabelle?
Kotku.
Kotku, dobrze się czujesz?
Nie.
- Nie. - Jak to...?
- To... - Jak to?
To ostatnia ważna chwila.
- Nie. Nie, kotku. - W porządku.
Twój plan się udał.
Dałeś mi moje szczęśliwe zakończenie.
Wiem, że nie powinienem tego mówić...
Też cię kocham, Nudziarzu.
Isabelle?
Izzy...
Izzy.
Kotku. Izzy.
Izzy.
Kotku.
Przykro mi, synu.
Przykro mi.
Przykro mi, stary. Pogrzeby są do bani.
Tak w ogóle...
Ukończyłeś dziś szkołę.
Masz paskudną średnią.
Ale spoko. Ty i Sammy możecie...
nie iść razem na studia, czy coś.
Albo możesz uderzyć do Pitt. Mnie przyjęli, więc...
- Dostałeś się na studia? - Tak.
- Co? - Tak.
Poprawiłem oceny i...
- Nie rób z tego afery. - Nie, nie. Ty...
- Dobrze się spisałeś, grubasie. - Dzięki.
Zasługujesz na to.
Co teraz zrobisz?
Skąd wziąłeś tę kupę złomu?
Sammy mi sprzedał za dobrą cenę.
Co będziesz robił w Nowego Jorku?
Nagrywał muzykę.
I się zobaczy.
Mam coś dla ciebie.
Pomoże ci w planowaniu.
Wpisałam ci kilka rzeczy.
ZADZWOŃ DO MAMY
Widzę.
- Kocham cię. - Kocham cię.
- Do zobaczenia. - Tak.
Gotowy do drogi?
Tak myślałem.
OPUSZCZACIE PITTSBURGH
KIRAN: WŁĄCZ 98.4!
...nigdy nie dostałem takiej prośby.
To list od umierającej dziewczyny o imieniu Isabelle.
Będę musiał trochę ocenzurować,
bo ta dziewczyna umie przeklinać.
Isabelle pisze:
"Wszyscy myślą, że śmierć uczy cię czegoś na temat życia,
ale się mylą.
Jedyny sposób, by się nauczyć czegoś o życiu to żyć.
A ja się nauczyłam, że każda chwila jest twoją chwilą.
Czasem są okropne,
czasem są piękne,
przerażające, albo dziwne.
Ale wszystkie są twoje.
Ciesz się nimi.
Życie nie jest łatwe.
Ale jeśli uda ci się zobaczyć coś więcej niż swój strach
i oczekiwania innych,
nagrodą będzie twoje życie.
A co do mojego życia?
Byłam kochana.
Więc, Daryn, jeszcze jedna randka?".
Przysłała też płytę pisząc, że muszę ją puścić, bo będzie mnie nawiedzać.
Posłuchajcie zatem debiutu lokalnego rapera Te-Nudziarza,
"Życie w rok".
Yo, Pittsburgh, podkręćcie głośniki.
Jeszcze jedna?
Jeszcze jedna.
Subtitles by sub.Trader subscene.com
Tłumaczenie napisów: Joanna Kaniewska