NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
Devin i DeVon urządzają dziś imprezę sylwestrową.
Sylwester!
Kiedy kula spadnie na Times Square,
znajdź kogoś, komu twoje kule wpadną prosto do ust.
Producenci w końcu pozwolili mi pisać żarty.
Super. „Impreza odbędzie się pod hasłem »Od-Nowy Rok«,
ponieważ odnowimy na niej nasze przysięgi. Wymagany strój wieczorowy”.
Myślisz, że ten gnojek Nick tam będzie?
Bo jeśli tak, to ta impreza zamieni się w pierdolony pogrzeb, bracie.
Byłem tak blisko, by dotknąć cycka, a Nick wszystko zniweczył!
Powinieneś iść do niego i przemówić mu do rozumu.
Masz rację. Powinienem!
Dam mu do wiwatu w stylu Marty'ego Gloubermana.
Zwróć mu przyjaźń i zażądaj zwrotu pieniędzy.
Nikt nie zadziera z Andrew!
Twardziel z ciebie, Andrew. Ze stalowym kutasem i zabójczą dupką.
Pokaż mu!
Nie chcę iść na gównianego sylwestra
ze złamaną nogą.
Poza tym twój gips śmierdzi starymi plastrami.
To twoja wina, Walter.
Moja wina? To ty złamałeś nogę. Nie zachowuj się jak diwa.
Przez ciebie zakochałem się w Jessi.
Kazałeś mi wszystkich znienawidzić i zjechać z jebanej góry.
- Ja to zrobiłem? - Przez ciebie moje życie jest do dupy.
Wiesz co? Jebać to!
Mam już dosyć twojej biadolącej dupy.
Nara, suko!
Dokąd idziesz? Nie odchodź, póki, kurwa, mówię do ciebie.
Złaź ze mnie, kulasie.
Doktorze Birch, muszę pogadać z pana żałosnym synem.
A ja z twoim fryzjerem, bo wyglądasz odlotowo i cię kocham.
Nigdy nie łap dorosłego robaka za ogon!
Nicholasie Birchu. Jezusie!
Co to, do diabła, było?
O cholera. Zaraz na pewno wrócą.
Nie wchodźcie tam.
Chyba że chcecie zobaczyć kupę w umywalce.
Maury, co to był za wąż, do chuja?
Nie wąż, robak nienawiści.
To stworzenia, które zarażają twoją duszę żądzą zemsty i przemocy.
Wysyłają złe fluidy?
Tak.
Ale przynajmniej Nick zniknął.
Jest jak Zabójcze Umysły. Został skasowany.
Ściągnęli go z anteny, nie róbmy sceny.
Ale Maury, musimy odzyskać Nicka!
Po stracie ósmego dzieciaka obetną mi pensję!
Chcę kupić trampolinę!
Czemu mamy mu pomóc? Nie słyszałeś o cyckowej tragedii?
Ślicznie proszę, Maury.
Oczy kota ze Shreka.
Dobra. Ale tylko dla ciebie, Rick.
Rick pomógł mi kiedyś wyjść z Costco. Trudno znaleźć tam wyjście.
Musisz poszukać wejścia.
Wejście to wyjście!
Voilà, skarbie!
Dobra, pomogę, ale tylko dlatego, że też zgubiłem się w Costco,
a to jest straszne.
Wycieczka! Pakujcie się, chłopcy.
Dziewczyny jadą do słonecznego San Diego!
Impreza sylwestrowa!
Missy, wyjdźmy z tego syfiatego pokoju i zobaczmy prawdziwych ludzi.
Jebać to! Nie chcesz widzieć tych ameb!
Kto to, kurde, jest?
Nie każ mi tam wchodzić. Ona jest nienawistną bombą.
Dziś twoja kolej, Cyrus.
Dobra, poradzisz sobie.
To tylko 13-letnia dziewczynka.
Jeśli chcesz mnie uspokoić, to ci się nie uda!
Cześć, kochanie.
Chcę, żebyś wiedziała, że wiem, co czujesz.
Wyjaśnijmy coś sobie, tato.
Myślisz, że 50-letni łysy frajer, który nosi stanik, wie, co czuję?
Nie noszę stanika.
Wyżyj się na tej szmacie.
Chcesz wiedzieć, co czuję, Cyrusie Byrusie?
- Nienawidzę ciebie i twojej żony! - Mówisz o matce?
Nienawidzę Jessi, Ali, Nicka, mojej fryzury, syfów na plecach
i karobu też nienawidzę!
Nie smakuje jak czekolada, tylko jak gówno!
Tylko nie karob!
Jebać karob i ciebie też!
Cholera.
Jak poszło?
Powiedzmy, że noszę stanik.
- Naprawdę? - Nie!
W aucie ze spodniami Jaya jest jak w raju.
Znalazłem seksowne dżinsy Emerila Lagasse'a z 2002 roku.
To dziwne, ale naprawdę świetnie się bawię.
Ja też. Patrz! Spodnie z zamkiem na tyłku.
Idealne do wylizania dupy w każdej sytuacji.
Matthew, co ma 50 zębów i duże brązowe oko pośrodku?
Co jest? Nie mogę już pisać własnych żartów?
Nie chcecie chyba, żeby było zabawnie.
Hej, Matthew. Pomyślałem,
że może na sylwestra u Devin pójdziemy,
kropka, kropka, kropka, razem?
- Tak! - Tak?
- Tak. - Tak.
Noworoczny wilk!
Dalej, zawyj ze mną.
To nie w moim stylu.
Bo jestem bardziej łabędziem, suko.
Noworoczny łabędź!
Wiesz, co sprawiłoby, że twój brudny łabędź wysrałby jajo?
Gdybyśmy wzięli tę niegrzeczną dziewczynę na przejażdżkę.
Co? To auto się uruchamia?
Na liczniku ma tylko milion kilometrów.
Daj spokój, to jak będzie, jedziemy?
Cholera! Ten dzieciak to wariat.
- Co to jest, do chuja? - Dżinsowy strój uległego.
Matthew, uwielbiam go.
- Jedziemy! - Jay, nie. Jest ślisko.
To gruchot. Jesteś dzieckiem. Nie możesz jeździć po drodze.
Po drodze? Tam, gdzie jedziemy, nie potrzebujemy dróg.
Bo ja jeżdżę po chodniku, skarbie!
Cofnij się, do kurwy nędzy!
Zaraz. Dokąd? Nie możesz mnie tu zostawić.
Właśnie to zrobiłem, suko.
Cholera.
Przepraszam pana, potrzebuję pomocy.
- Hej, ośmiorniczko. - Nie.
- Ty, chodząca kupo makaronu. - Nie mam drobnych.
Jezu, tu też wszyscy są dupkami.
Idź do działu skarg i zażaleń.
Dział skarg i zażaleń? Idealnie. Gdzie on jest?
Za mną. Idę się pożalić, że fiut wyskakuje mi z głowy,
gdy się wkurzę.
Spójrz tylko na to.
Dlaczego Missy jest taka wściekła?
Obie miałyśmy pomysł, ale ludzie bardziej polubili mój.
Ludzie lubią twoje pomysły. Nic na to nie poradzisz.
To właśnie charyzma.
Seahorse Ronan ma ten sam problem.
- Chyba Saoirse. - Nie, to nie jest imię.
Jessi, czy Missy nie próbowała z tobą rozmawiać o tym,
jak przejęłaś jej grupę?
Pamiętam, jak podeszła do mnie w szkole,
ale nie pamiętam, co powiedziała.
Gdyby mówiła to Seahorse, zapamiętałabyś to.
Cóż, w biurze siedzi gość, który jest zupełnie do bani,
ale może ci pomóc.
Zgadza się, Sonya.
Czasem wstyd jest bardzo odpowiedni.
Boże, nie on. Jest okropny.
Miałem powiedzieć to samo o tobie.
Co się dzieje? Czy to ja?
Tak, patrzysz na to wydarzenie oczami Missy.
Jessi, przejęłaś moją grupę.
Nie mówię, że masz mnie całować po tyłku, ale wiesz co? Powinnaś przeprosić!
Dobrze. Przepraszam, że pomogłam ci pozbyć się maskotki,
choć tego właśnie chciałaś.
Nie wydało ci się to wtedy wredne?
To nie tak. Nie powinnaś już przychodzić na nasze spotkania.
O nie. Co ja zrobię bez tych nudnych spotkań?
Wielka szkoda.
Boże, powiedziałam to wszystko?
Tak mi wstyd.
Udało się!
Przejechałam się po niej, nie wiedząc o tym.
Kto tak robi?
Zwykle biali ludzie.
Tak byłaś zapatrzona w Ali,
że gówno cię obchodzili inni.
To trochę moja wina.
Nie, to moja wina.
Panie, proszę.
To wszystko wasza wina.
#WinaKobiet!
Więc chce pan złożyć skargę na córkę.
Mówi, że noszę stanik.
A nosi pan?
Proszę nie krzyczeć.
Tak między nami, chyba nosi stanik.
- Co? - Jak mogę ci pomóc?
Jeden z robaków zostawił mnie tu na śmierć.
To trochę niesympatycznie, prawda?
- Nazwisko? - Nick Birch.
O rety. Masz tu niezłą kartotekę.
Tak, bo każdy potwór, którego mi dajecie, rucha mnie na cacy.
Walter, Rick, Tyler, Czarodziej Wstydu, Tito, Connie!
Macie tu niezły burdel!
Proszę uważać na język, panie kolego.
Mam to w dupie, chcę odpowiedzi.
Chcę porozmawiać z twoim szefem.
To w sumie całkiem dobry pomysł.
Nareszcie trochę szacunku. Dziękuję.
Koniec korytarza, czerwona winda, ostatnie piętro.
No dalej. To ta z czerwonym migającym światłem.
W porządku, kochanie. Dostaniesz to, o co prosiłeś.
Nick miał robaka nienawiści o imieniu Walter.
To Wydział Nienawiści.
To miejsce mnie przeraża, Maury!
Co jeśli ze strachu zrobię kupę do umywalki?
- O mój Boże. - Jasna cholera!
Andrew Glouberman? Ludziska, to on.
Nienawistny maniak, który wykopał dzieciaka z wózka.
Kurwa, kocham cię!
Pamiętacie, jak poszedł na spotkanie nazistów?
Ale z ciebie fiut! Zrobimy sobie selfie?
Maury, nie czuję się dobrze z tą sławą.
Zrobiłeś to wszystko, o czym mówili.
- Zrób coś okropnego. - Słucham?
Dźgnij mnie w ucho. To byłby zaszczyt.
Dawaj, dupku. Zrób to.
Dźgnij go w szyję, nie w ucho.
Co to, kurwa, przekłuwanie uszu?
Szukaliśmy cię. Gdzie Nick?
Nie wiem, Maurice.
Zostawiłem tę gnidę, żeby zgniła i umarła.
Zupełnie zrozumiałe.
A co ty tu w zasadzie robisz?
Szukam Nicka.
Wiesz, że uważa cię za hemoroida w okularach?
To jego słowa?
Czy to nie sprawia, że go nienawidzisz?
- Czy ja wiem… - Potrzebujesz mnie. Jestem dostępny.
Świetnie się spisałeś z Nickiem.
Skarbie. Jest najlepszy.
Nie mogę. Wiem, jak to jest w tych mrocznych zakamarkach duszy.
I nie nienawidzę Nicka. Chcę mu pomóc.
- Bu! - Co za gówno!
Mój idol to pizda.
Dalej, Maury, musimy poszukać tego wrednego dupka.
Dobrze. Chwila, gdzie Rick?
Chodźmy! Zrobiłem kupę do umywalki!
To czemu spuściłeś wodę?
Lubię ten odgłos. Uciekajmy!
Rycerze świętego Józefa, jestem w rozsypce,
bo mój związek z Jayem wydaje się kompletnie skończony.
Błagam, wasza miłość,
nie pogrążaj się w otchłani rozpaczy!
Ale bardzo go skrzywdziłam i to w dodatku celowo.
Tak jak mojego przedwcześnie zeszłego chomika Elia.
Dlaczego wkładamy do mikrofali tych, których najbardziej kochamy?
To tylko kwestia czasu, zanim zobaczymy wnętrze mikrofalówki.
Powiemy jej o przepowiedni?
Przepowiednia? O jakiej przepowiedni mówicie?
Wasza Wysokość, mówimy o przepowiedni sprzed lat.
O twoim romantycznym przeznaczeniu.
Słucham.
Kto to?
To ty jako dziecko, Wasza Wysokość.
Tak szczerze, to gu-gu.
Malutka księżniczko, znajdziesz nieskazitelną miłość.
Nie będzie on miał ni ojca, ni matki.
A korona spocznie na jego głowie.
O mój gu-gu.
Boże, to wspaniałe wieści.
Ta przepowiednia na pewno dotyczy Jaya.
To moja prawdziwa miłość!
Może dotyczyć wielu zalotników, królowo.
Nie, to on!
Jay jest sierotą, a korona to jego włosy na żelu!
- Wyjaśnione! - Obawiam się, że to nielogiczne.
Ciekawe, czy będziesz taki mądry, jak pójdę po mikrofalówkę.
- Wybacz, pani. - Tak, to Jay.
Przygotuj się, Jay. Królowa idzie po swojego króla!
Co to, kurde, ma być?
Wiem, że nie chcesz ze mną rozmawiać, ale ktoś inny może wiedzieć, co czujesz.
- Hej, laska! - Nie jesteś jej laską. Rozłącz się!
Chcę zobaczyć jej minę, kiedy jej nogi z dupy powyrywam.
Po co dzwonisz? Napierdzieć mi w gardło?
Nie, czuję się źle z tym, co stało się podczas Święta Dziękczynienia.
- Co? - Jebać to.
A wujek Cyrus mówił, że siedziałaś całe ferie w pokoju,
sikając do słoików.
Źle wyglądasz. Wszystko gra?
Co cię to obchodzi?
Mówiłaś, że wyglądam jak Frederick Douglass.
Przepraszam. Choć to było zabawne, nie zasłużyłaś na to.
- To prawda. - Pomogę ci z włosami.
Tak, proszę!
Daj spokój. Ta szmata ci nie pomoże. To zwykła szmata.
Wcale nie jest szmatą!
To Quinta!
Moja ulubienica w tej rodzinie.
Zna się na muzyce i nazywa mężczyzn dziwkami!
Tak, to moja kuzynka, kocham ją!
Nie, Missy, rozłącz się.
Quinta! Chcę twojej pomocy!
Czemu krzyczysz? Wyluzuj.
Co, do diabła?
Kroll Show? Oh, Hello on Broadway?
Big Mouth.
Halo?
Hej! Śmiało, wejdź.
Spójrz na siebie! Mały ja. Świetnie wyglądasz.
Co, do chuja?
Kim jesteś i dlaczego tak dziwnie wyglądasz?
Jestem Nick Kroll, twórca Big Mouth.
Taka dorosła, prawdziwa wersja ciebie.
To bardzo dziwne.
Wiem. Zobaczymy, co z tego wyniknie, ale jeszcze nie teraz.
Przechodzimy do następnej sceny.
Że co?
W samochodzie ze spodniami Jaya.
Jay ma auto ze spodniami? Brzmi fajnie!
Jasna cholera, Maury. To szaleństwo.
Czemu na aucie jest napis „Dziecko w samochodzie”?
Ukrył je pod spodniami?
Wilk za kierownicą!
Jay, co ty wyprawiasz?
No co? Lubię prędkość i rzucanie spodniami w przechodniów.
Wiem, kim jest Morderca Kucyków. To…
Boże! Ten koleś został potrącony!
Łabędź za kółkiem!
Żadnego łabędzia za kółkiem.
Zatrzymaj samochód, Jay!
Nawet nie przeleciałem przez szybę.
- Idzie mi coraz lepiej. - Jasna cholera! Jesteś szalony, Jay.
Tak! Dzięki. Chodź się lizać.
Nie! Prawie nas zabiłeś.
Jesteś jak zdziczała bestia, którą trzeba uśpić, nim zagryzie dziecko.
Myślałem, że to we mnie lubisz.
Też tak myślałem, dopóki nie wywołałeś dżinsowej agresji.
„Dżinsowa agresja”?
Tak nazywam trójkąt z Jayem Leno i jego uroczą żoną, Mavis Leno.
Rozumiem.
Idealny Matthew nie chce mieć na koncie potrącenia i nieudzielenia pomocy.
- Uważasz, że nie powinienem prowadzić. - To jasne.
Wjechałeś na hydrant, Jay!
Wiesz co? Może wilk i łabędź zbyt się od siebie różnią.
Jeden to pies, a drugi to wodny kurczak.
„Wodny kurczak”? Chodzimy do tej samej klasy?
Rozumiem, Matthew.
Masz się za lepszego i nigdy nie używasz paznokci u stóp jako wykałaczek.
Wiesz co, panie eleganciku z galerii handlowej?
Nie chcę iść już z tobą na sylwestra.
To dobrze, bo ja też nie.
Idealnie. Czyli wszyscy są zadowoleni.
Dobra, ostatni.
Przejadę grzebieniem.
Boli.
Oczywiście. Masz delikatną głowę. To się zmieni.
Wyglądasz nieziemsko! Sexy Alert!
Raczej AMBER Alert.
Kim jest ta brzydka suka, która porwała Missy?
Hej, Missy? Jesteś tam?
Jessi? Czego chcesz?
Przyszłam przeprosić.
Cholera, nie! Każ jej zabierać stąd dupę.
Może ją wysłuchaj. Kiedy u nas pojawia się biała laska,
to po to, by wylizać cipkę Leny.
To nie moja bajka, ale może masz rację.
- Pa, Quinta! - Miłej minety.
Cześć!
Jeśli przeprosiny nie wyjdą, mineta może być planem B.
Fajna fryzura.
Jeśli Jessi się podobają, to są do dupy.
Jestem trochę zajęta.
Jeśli chcesz tak stać jak jakiś głupi posąg…
Przepraszam.
Skoro mowa o głupocie,
to chciałabym przeprosić cię za moje zachowanie,
które było szczytowym osiągnięciem kretynizmu.
Spieprzyłam to.
Jessi, pora na oral.
Ale te przeprosiny były słabe!
Powiedz jej, żeby się odpierdoliła.
Miałaś być moją przyjaciółką.
A dwukrotnie mnie zgnoiłaś.
Wiem. Masz rację.
To było do dupy. Czuję się jak idiotka i naprawdę bardzo mi przykro.
I tęsknię za tobą.
Bu, ty dziwko!
Tak. Ja za tobą też.
Co robisz?
Właśnie przyznała, że jest idiotką. Czemu ją usprawiedliwiasz?
Bo ta dupa właśnie zjada gówno, które zgotowała, a to rzadki widok.
Zwykle jest odwrotnie.
Może zobaczymy się na imprezie?
Może.
Świetnie. Pa, Missy.
Pa, Jessi.
Co to było, do cholery?
„Pa, Jessi. Może pójdę na imprezę”.
Nie chcę już nienawidzić, Rochelle. Jestem kochającą osobą!
- Pierdolona kretynka. - Tak.
- I kocham to w sobie. - Co?
- Kocham głupią mamę i głupiego tatę. - Kurwa!
- I jego głupi stanik. - Jebać ich!
- I wiesz co? Kocham głupi karob! - Nie!
Tak! Jest pyszny, bezkofeinowy i bogaty w wapń!
Amen!
I ciebie też kocham, Mona.
Ja ciebie też, kochanie.
Jesteście żałosnymi sukami.
Ale ty nie.
Naprawdę pomogłaś mi zawalczyć o siebie.
Muszę to powiedzieć.
Ani się waż.
Kocham cię.
Cholera.
Boże, Rochelle. Wszystko w porządku?
Jestem wspaniała!
Cudownie.
Spójrz na moje skrzydła!
- Tęskniłam za byciem kochaluchem. - Ja też.
Świetnie wyglądasz!
Prawie jak twoje włosy.
Naprawdę? Wiedziałam, że kłamiesz.
Wiesz, jak jest. Byłam wygłodzona.
Czy ja dobrze rozumiem?
Wykorzystujesz mnie i cały serial, żeby przepracować własne dzieciństwo?
Moje i innych scenarzystów, ale głównie moje.
Co, do chuja?
Skąd w tobie tyle żółci, by stworzyć mnie i torturować?
- Świetne użycie słowa „żółć”. - Sam to napisałeś.
Po prostu się komplementujesz.
Nie, właśnie w tej chwili piszemy to razem.
Patrz, pusto. Co chcesz powiedzieć?
Chcę wiedzieć, co tu robię.
Chciałeś się ze mną widzieć, bo jesteś nienawistnym gnojkiem.
Chciałeś kogoś za to obwinić.
Przez ciebie źle wyglądam.
I vice versa.
Robimy sobie na złość.
Co z tym zrobimy?
Ja radzę sobie całkiem nieźle, ale ty możesz iść się jebać.
- Co? - Żartowałem.
Ta scena wymaga żartów, a ty jesteś zwykłym płaczliwym gnojkiem.
Wiesz co? Wal się, Nicku Krollu.
To moje życie.
Co chwilę obrywam po dupie i wszyscy mnie nienawidzą.
Bo sam karmisz się nienawiścią!
To nie moja wina. Przyszedł Walter i…
Nie chcę słuchać o Walterze ani o Ricku.
Dobra?
Każdy z nas ma własne potwory, hormony, lęk, depresję, nienawiść.
Chodzi o to, jak sobie z nimi radzisz.
Twoje potwory to ty.
- Co? - No tak.
To wszystko ty.
Więc wszystko, za co winię Waltera, to moja wina?
Tak w skrócie.
Chciałeś wiedzieć, kto tu rządzi? Ty.
Ja pierdolę.
Tak! Dlatego kazałem ci się jebać.
Czyli jestem sam?
Nie, masz szaloną rodzinę, która kocha cię za bardzo
i napalonych przyjaciół, którzy w kółko walą konia.
O wilku mowa. Największy zboczeniec tu jest.
Andrew?
Tak. Patrz, jak się poci.
Szuka cię albo wali konia. Albo i to, i to.
To dobry przyjaciel, prawda?
Tak, to prawda.
Scena zbliża się do końca.
Chciałbyś o coś zapytać dorosłego siebie?
Tak.
Czy mój kutas urośnie?
Tak. Będzie coraz większy.
Będzie ogromny?
Będzie coraz większy.
Och. No dobrze.
Tak.
Hej, Andrew.
Znalazłem cię!
Nie wierzę, że po mnie przyszedłeś, choć byłem takim dupkiem.
Wiem, jak kusząca jest nienawiść, ale wybieram miłość, skarbie.
Bo cię kocham, Nick.
Ja ciebie też, stary.
Serce się raduje.
Walter?
Witaj, mój aniołku.
Wróciłeś.
Kochanie, nigdy nie odszedłem.
Ale byłeś robakiem nienawiści.
I kochałem to,
ale nienawidziłem nie być kochaluchem.
Naprawdę przechodzą zmiany, co Maury?
Tak, jak w czołówce.
Mogę znów pisać własne żarty?
Nie, nie lubię ich czytać.
- Czekaj. Ty mnie dubbingujesz? - Tak.
Masakra! Myślałem, że Will Arnett.
Wiele osób tak uważa.
Rany. Ale rozczarowanie.
- Może ludzie myślą, że jestem BoJackiem. - Nikt tak nie uważa.
Wiem.
Dobra! Nazywam się DJ Dupek,
a to jest sylwester pod hasłem „Od-Nowy Rok Devin i DeVona”!
Za chwilę nasi gospodarze odnowią swoje przysięgi.
Ryan Seahorse i Seahorse Ronan!
Przysięgam patrzeć na ziemię,
gdy obok są inne dziewczyny. Nawet moja mama.
DeVon, przysięgam być twoją kochającą żoną aż do liceum.
Dobra, znajdźcie kogoś, z kim będziecie całować się o północy,
albo zmienicie się w dynię.
Wiem coś o tym, bo sam nią jestem.
Chyba nikogo dziś nie pocałuję.
Jestem skazany na samotną jazdę przez życie
w aucie pełnym spodni, z pustym fotelem pasażera.
Mam w mózgu nasiona i pomarańczowe spaghetti.
Dobra! Muzyka. Świetny wybór.
Boże, jest Jessi. Powinienem z nią porozmawiać.
Tak. Do roboty.
Ja uderzę na parkiet i zatrzęsę tą michą rosołu.
Dupa Andrew jest hipnotyzująca.
Przyciąga wzrok.
Tak, to niespodziewanie największa atrakcja sezonu.
- Cześć. Szczęśliwego Nowego Roku! - Missy! Przyszłaś.
Znowu chcesz mnie skopać?
- Pamiętaj o miłości. - Nie, chcę cię przeprosić za te plotki.
Za wyrwanie aparatu i za zanurzenie rozświetlacza w kiblu.
- Co? - Przepraszam.
To było, zanim skopałam ci dupę.
Dobra. Za chwilę Nowy Rok. Może zacznijmy od nowa?
Bardzo chętnie.
Mogę spytać, czy ktoś jeszcze czuje
przyciąganie grawitacyjne dupki Andrew?
Jasne. Chodźmy!
Jessi, możemy porozmawiać?
Czego chce ten Bilbo Baggins?
Co tam, Nick?
Chciałem powiedzieć, że byłem dla ciebie dupkiem.
No co ty.
Nie muszę cię nienawidzić dlatego, że dostałem kosza.
Tak! Podwójne no co ty!
Przepraszam, to wszystko moja wina, całkowicie zjebałem sprawę.
Pewnie kobieta napisała tę kwestię.
Dzięki. Doceniam to.
Szczęśliwego, Jessi?
Szczęśliwego, Nick.
Pocałuj go. A potem znów go pocałuj.
- Co? - Wiem! Totalnie mi odbiło.
Ale dziś sylwester!
Cześć, ludziska. Słuchajcie. Jayu Bilzerianie, tyś moim przeznaczeniem.
Lola, co robisz?
Jay, to, co ci zrobiłam, było zaprawdę ohydne.
- Czuję doskwierczające wyrzuty sumienia. - Tak?
Wiem, że bywało ciężko, Jay,
ale wierzę w to, że jesteśmy stworzeni dla siebie.
Jesteśmy namiętni, głęboko zaniedbani
i zredefiniowaliśmy pojęcie bycia napalonym dla całego pokolenia.
W skrócie, powinniśmy być razem.
O mój Boże. Naprawdę będę walczył z Lolą o Jaya?
Kim ja się stałem?
Zawsze taki byłeś, Matty Bum-Bum.
A teraz idź! Walcz o to nieobrzezane salami.
Kurwa! Może masz rację, Lola.
Chyba mamy sens.
- Jayzerian Pudzianeiran Bilzerian! - Matthew?
Mówiłeś, że wilk i łabędź się nie dogadają.
- Bo jeden to pies, a drugi… - Wodny kurczak, tak.
Ale uszczęśliwiasz mnie, Jay.
Więc chcę wilka, owłosionego, szalonego, nieobrzezanego wilka.
Co to ma być? Z kamerą wśród zwierząt?
Lubię go, Lola. Co mam powiedzieć?
Szkoda. Spóźniłeś się.
Wróciliśmy do siebie. Prawda, Jay?
Czy to prawda?
O kurwa. Kurwa mać! Moment. Szlag!
- Jay? - Kto to będzie?
Tak, kto to będzie?
Matthew, przepraszam.
- Ale wybieram ciebie. - Co?
A ciebie nie wybieram, Lola,
bo wybieram Matthew.
Co jest, kurwa?
Przepraszam, Lola.
Ale widziałem, co potrafią dwa wilki.
Skaczą sobie do gardeł,
a Matthew sprawia, że czuję się dobrze.
Może czas zamoczyć skarpetę w wodnego kurczaka.
Nie do wiary.
Oby czekał cię gówniany rok!
Za dziesięć sekund rozpocznie się Rosz Haszana.
Zgoda na pocałunek przy wszystkich?
Szczęśliwy wilk!
I szczęśliwy łabędź!
- Szczęśliwego Nowego Roku! - Szczęśliwej dupy!
Niezła dupa, Maurice.
Jeśli włożysz rękę, będzie wyglądać, jakbyś przerwała kłótnię.
A co, jeśli wsadzę stopę?
W tym roku daliśmy tym dzieciakom wycisk.
Żebyś wiedział.
Nie. Sami sobie go sprawili.
Tego nauczyliśmy się w tym sezonie. Jesteśmy nimi.
Jesteśmy nimi? Jebać to. Jestem sobą.
A ja jestem Nick Kroll.
Myślałam, że jesteś Will Arnett.
Nadal chcesz wsadzić mi stopę w dupę?
Och, Maury.
Chcę tam włożyć całą głowę.
Że co?
Tak!
Szczęśliwego Nowego Roku!
Napisy: Tomasz Suchoń