بامابین تقدیم می‌کند .:: Bamabin.com ::.
اندرو ...
فکر نکنم ایده خوبی باشه.
داری دوریتو به خورد ریه‌ت می‌دی.
کی اهمیت می‌ده؟ من که قراره بمیرم.
اون روانی، پومبا، تهدید کرد روز اول دبیرستان
منو می‌کشه.
تهدید نکرد، قول داد.
نمی‌تونم بخوابم، نمی‌تونم بخورم،
به جز این پاکت دوریتو و یه بطری دو لیتری کوکا
و یه کم رولو.
اندرو، گوگولم، باید آروم باشی.
وای خدا، واقعاً باید آروم باشم.
و می‌دونی چی همیشه آرومت می‌کنه.
باشه، یعنی، شاید بتونم نگرانی‌هام رو دور کنم.
اوه! باید بری به کلوب رقصی که تو ذهنته.
اوه، خب، من ترجیح می‌دم بهش بگم "کلوب ذهنی آقایون،"
ولی آره، حتماً باید یه کاری کنیم.
خب، اولین جذاب امشب،
از نقاشی دیواری تو مطب دکتر هارماندریان،
بیاین دست بزنیم برای دندون سکسی!
سلام. بازم به دندونپزشک درباره نخ دندون دروغ گفتی، پسر گنده؟
اوه، آره. بابام می‌گه نخ دندون کلاهبرداریه.
نفر بعدی، هشت و نیم ماهه حامله‌ست،
ولی هنوزم می‌تونه یوگا کنه.
دیزی اردکه با لباس بارداری لولولمونه.
بچه‌ی گوفیه.
اوه-هو-هو، چه پیچیده.
هی! اندرو!
- آه! پومبا! - تو یه جنازه‌ی هیز متحرکی!
نگهبان! لطفاً کمک کنید!
قرار بود یه فانتزی خصوصی باشه.
آه!
اوه نه! یه زنجیره اتفاقات روب گلدبرگی راه انداختی.
- توپ جادویی هشت! جام‌ها سنگینن. - و کیرت در خطره.
خوشگلا رو بپوشون!
اوه لعنتی. این دقیقاً مثل اون ویدیوی اوکی گوئه
که همه‌شون رو تردمیل در حال جق زدنن.
آه! بابام از جنازه‌م خیلی عصبانی می‌شه!
اوه، خیله‌خب.
خدا رو شکر.
اوه نه!
بیمارستان.
خب، صبر کن. مطمئنم اونقدرا هم بد نیست.
- بذار یه نگاه بندازم- - آه!
آه! بیمارستان!
♪ من دارم تغییر می‌کنم ♪
♪ اوه ♪
♪ تو زندگیم ♪
♪ اوه! اوه! اوه! ♪
..:: کانال تلگرام و اينستاگرام بامابین ::.. .:: Telegram: @BamabinOfficial ::. .:: Instagram: @Bamabin_Com ::.
اون دخترای دبیرستانی نمی‌دونن دارن چی می‌گن.
من یه پادشاه کوتوله با بازوهای کوچیک محکمم.
آخی، فکر می‌کنه عضله داره.
بچه کوچولو ادای قوی بودن درمیاره.
کی آقای عضله‌ی کوچولوئه؟
بس کنید! ولم کنید!
اوه، حق با اوناست. بدنم مثل نوزاداست.
نه مرد، ما هر دو کانگورو عضلانی‌ایم.
عزیزم، نگاه کن!
اوه مرد، سوت سرسره‌ای نده.
شاید فقط باید سفت‌تر منقبض کنم.
اوه.
اوه، زندگی چه کابوسیه.
بیمارستان. بیمارستان حیوانات.
خب، می‌بینید، عالیجناب، ممکن بود برای هرکسی اتفاق بیفته.
داشتم از کنار یه درخت رد می‌شدم که صدای یه جوجه پرنده در حال مرگ شنیدم.
حتماً.
شروع کردم به بالا رفتن از شاخه‌هاش،
ولی وقتی حواسم با متلک‌های ملت پرت شد تعادلم رو از دست دادم.
متلک؟ آخه کدوم خری به تو متلک می‌ندازه؟
زن‌های جوون. یه گروه منشی
که موقع ناهار از قهرمان بازیم تحریک شده بودن.
وای خدا، بهت گفته بودم هیچوقت کار شجاعانه نکن.
خب، حق با شما بود، مامان،
چون وقتی اون زن‌ها برام سوت می‌زدن، افتادم،
و بیضه‌های بی‌گناهم به یه شاخه درخت خورد.
- باشه، باشه، کافیه! - باشه.
- پسر چندشت داره دروغ می‌گه. - آره.
قطعاً داشته به طرز عجیبی خودارضایی می‌کرده.
- می‌دونستم! - چرا، اندرو؟
چون به دستمالی کردن آلت خودش وسواس داره.
- وای خدای من. - من که می‌گم دست‌هاش رو قطع کنیم.
می‌تونم این کارو بکنم، ولی با شناختی که از پسرتون دارم، احتمالاً از پاهاش استفاده می‌کنه.
حقیقت اینه که مهم نیست چی رو قطع کنید، این پسر یه راهی پیدا می‌کنه.
اوه، خیلی درد دارم!
دکتر، رک بهم بگو.
آلتم، زنده می‌مونه؟
خب، پسر عجیبم، تو به اپیدیدیم آسیب زدی...
- چی؟ - ...که یه مجراست پشت بیضه‌ها
که منی از توش رد می‌شه.
مال تو یه تورم قابل توجهی رو نشون میده.
اوه، پس چیکار کنم؟ حتماً یه قرصی چیزی هست، نه؟
یه چیز خوب. از اون چیزای ویرجینیای غربی بهم بده.
اونجا واینستا. پسرم داره درد می‌کشه.
اوه، برای این جور آسیب قرصی وجود نداره.
تنها درمانش استراحت دادن به بیضه‌هاست.
و اون چیه دقیقاً؟ یه بالش کوچولو واسه آلتم؟
توصیه من اینه که... تا سه هفته خودارضایی نکنی.
سه هفته؟
این از مرگ هم بدتره.
- گاییدمت! گاییدمت مادرجنده! - اندرو!
- منم تو رو گاییدم، بچه پررو. - دکتر انگل!
چیه؟ اون شروع کرد.
یه سوال سریع. اگه برام مهم نباشه چه بلایی سر بچه میاد، باز باید صورتحساب رو بدم؟
- اوم، آره. - اه!
همینه، بچه‌ها.
به کشیدن دم اسب مدرسه ادامه بدین
تا بتونین کف آسمون رو لمس کنین.
ببخشید دیر کردم، مربی استیو.
- یه یادداشت از دکتر دارم. - اوه. این یادداشت خیلی... اِ...
کی رو گول می‌زنیم؟ من که نمی‌تونم بخونم. همه می‌دونن، مگه نه؟
"به هر کی که مربوطه،
این عجیب غریب چندش حسابی به آلتش آسیب زده
و به مدت سه هفته
باید از هرگونه فعالیت فیزیکی معاف بشه."
هرگونه فعالیت فیزیکی؟ یعنی شامل...
آره! آره، می‌شه!
تنها سرگرمیم. تنها خوشیم.
خب، حداقل مجبور نیستی از اون طناب‌های مسخره بری بالا.
اوه، حاضر بودم یکی رو بکُشم ولی از طناب کوتاه و چاقم برم بالا.
می‌فهمی منظورمو، جسی؟ خیلی دلم می‌خواد خودارضایی کنم.
باشه. تقصیر خودم بود که باهات حرف زدم، پس...
چطور ممکنه با این همه کوچیکی انقدر سنگین باشم؟
چون بازوهات مثل ماکارونی دم‌کشیده‌ست، داداش.
آره دقیقاً!
کون شسته شدم رو بخور، جاذبه.
حالا جی رو ببین! اوه! اون تو آستیناش کلوچه‌های گنده داره.
- واقعاً که داره. - هووو! و حالا، وقتشه تمومش کنم.
اوه، هو-هو-هو-هو!
ممنون، خانم طناب.
لعنتی، جی، چطوری انقدر قوی شدی؟
روش کار کردم، داداش.
- هر روز، تو زیرزمین دارم جون می‌کنم. - جون می‌کنی؟
ورزش می‌کنم!
ساعت‌ها پشت ساعت
سنگ مرمر بیلزرین خام رو می‌تراشم...
- تا بهترین بدن تو کلاسمون رو بسازم. - اوه.
- تو به اون شکم سفت نیاز داری. - آره.
هی، جی، می‌تونی منو هم بتراشی؟ می‌دونی، مثلاً کمک کنی رفیقت هیکلی بشه؟
آره حتماً!
بیا بریم هیکل لاغر مردنیت رو ببریم هیکل‌ستان.
- ایول، هیکل‌ستان! - اوه، هو-هو!
صبر کن تا بوی باشگاه خونگیم رو حس کنی.
تصور کن سوپ مرغ بوی عرق بده.
هی، من اومدم.
- اوه. - اِ، سلام جس. بیا بشین.
اوه، خیلی خوبه.
من فقط یه کم...
واسه وقت غذای مخصوصتون حریم خصوصی قائل میشم.
چی؟ نه! بشین دختر.
این فقط شیر دادنه. کاملاً طبیعیه.
می‌دونم. ببخشید.
معذرت می‌خوام.
- خب، از روزت برام بگو. - باشه.
روزم. آره.
اوه، تو ورزش، اندرو، به همه گفت که آلتش آسیب دیده.
وای، دقیقاً اندرو همینطوریه، می‌دونی چی میگم؟
آره.
جسی، اون سینه‌های گنده و خوشگل شیرده رو ببین.
- نه، من نگاه نمی‌کنم. - خیلی بزرگ و آبدارن،
ولی هم‌زمان انگار سفتم هستن. ا‌را‌ئه‌ا‌ی ا‌ز وب‌‌گا‌ه ب‍ا‌‌م‍ا‌ب‍ی‍ن
یعنی، یه جایی مدرسه مجبور میشه اندرو رو اخراج کنه، درسته؟
می‌دونم، نه؟
آه، یا مثلاً، از نظر شیمیایی اختش کنن. انگار که آدم امنی نیست.
باشه، آره، خیلی حیرت‌انگیزن.
ممنون! اون سیب زمینی‌ها حسابی پر و پیمونن.
- ولی چیز جنسی نیست، درسته؟ - نه. شاید. یه کوچولو باشه؟
یعنی، لختن و قشنگن، و تو دو قدمیمون هستن.
نه، بیشتر مثل یه چیز علمیه.
فقط سینه‌هایی هستن که کار می‌کنن.
آره، دارن رو من کار می‌کنن.
ابرو میندازم بالا بالا.
وای خدا. این چیزا رو باورت میشه؟
اوه، باورم میشه!
اوه، چی؟ چه چیزایی؟
هیچوقت سینه‌هام انقدر بزرگ نبوده. دیوونه‌کنندست، نه؟
به طرز وحشتناکی دیوونه‌کنندست!
سینه‌هات بزرگ شدن؟ حتی... حتی متوجه هم نشدم.
اوم، باشه.
می‌دونی چیه؟ اوم...
من میرم تکالیفم رو شروع کنم، و الان برمی‌گردم. خداحافظ. لعنتی!
منم میام جسی.
فقط می‌خوام یه کم دیگه به سینه‌های بزرگ و باحال کیتلین زل بزنم.
محض علم و دانش و اینجور چیزا.
زود باش، نیک. عمیق‌تر برو.
عمیق‌تر از استخون‌های دشمنای بابام.
بازوهام داره آتیش می‌گیره، می‌خوام گریه کنم!
داداش، لطفاً نیمکتم رو با اشکای بی‌ارزشت خیس نکن.
تو می‌تونی، عزیزم. تا وقتی که زنده موندن دردناک نشده ادامه بده.
هو-هو!
باسنم از این پایین خیلی خوشگل به نظر میاد.
باشه، رفیق.
وای خدا. این بدترین پنج دقیقه‌ی زندگیم بود.
می‌دونم الان سخته،
ولی اگه هر روز اینکارو بکنی، حسابی خوش‌هیکل میشی.
- جدی؟ - تو چند سال آینده.
چی؟ چند سال؟
ببخشید داداش، ولی بدون رد شدن از زحمت‌آباد...
نمی‌تونی به هیکل‌ستان برسی.
گور باباش. من نمی‌خوام سخت ورزش کنم. باید یه میانبری چیزی باشه.
اوه، میخوای میانبر بزنی؟
باشه، دیگه نمیخواد چیزی بگی.
- یه چیزی دارم برات. - خدا رو شکر.
هی نیک. میتونی نه بگی،
ولی میشه لطفاً سرمو با کره بمالی
و بعد دوباره بکنیش تو کونم؟
جوایز موسیقی کانتری داره میاد. باحاله، نه؟
یه سؤال سریع. از جق نزدنمون چند هفته گذشته؟
حتی یه روزم نشده.
گاییدمش! خدا مرده!
میدونم! فکر نکنم بتونم اینو انجام بدم!
معلومه که نمیتونی. و میدونی چرا؟
چون وقتی آخرین بار زدی، نتونستی تمومش کنی.
درسته. هیچوقت درست و حسابی خداحافظی نکردم.
داداش، تو به یه پایان نیاز داری.
باشه، باشه. پس داری میگی،
با وجود توصیه دکتر و کلی «تصویربرداری» که انجام دادیم،
باید یه بار دیگه بزنم و ردیف میشم.
دقیقاً. مثل آخرین جرعه‌ی مشروب می‌مونه.
وقتی اینجوری با قافیه میگی، چطور میتونم نه بگم؟
یه بار آخر خالی کردن کیر واسه راه.
- موافقم. لازم نیست قافیه بگی. - باشه.
بریم. یه کم احساس مورمور شدن دارم.
فقط بگم، خوشایند نیست.
اوه! در واقع، درد داره.
از درد رد شو، اندی. بهت ایمان دارم.
لعنتی، وقتی شق میکنم حتی بیشتر درد میگیره.
به چیزای شهوانی فکر کن.
مثلاً، چی میشد اگه دیزی اردکه و اون دندون سکسی جنگ بالشی میکردن؟
وای خدا. درد مزه سکه میده.
آخ! خدا، لعنتی! این بده!
آره، آره، تو انجامش دادی، اندرو!
تو مثل یه میخ سرسختی، و من خیلی بهت افتخار میکنم.
یه دونه خونی درآوردم.
اوه اوه. توت فرنگی و خامه.
و حالا حتی بیشتر درد میکنه.
اوه، ببخشید داداش.
این یکی شاید تقصیر من باشه.
تخمام نبض داره.
آه، کجان؟
تاب گرم واسه گاییدن، ویسکی واسه سگا.
اوه، دستگاه تتوی کوچولوم!
وای، بابات با کلی محصول خطرناک سر و کار داشته.
اوه لعنتی. اینو ببین.
«ماسل مانچیز»
«استروئید جویدنی واسه پسر کوچولوی ضعیف تو زندگیت»
اینا از همون یاروهاییه که پشمک برندی رو ساختن.
یه بار تو زندان دیدمشون.
«یه ترکیب انفجاری از هورمون‌های مصنوعی، آمفتامین‌ها،
و شربت ذرت با فروکتوز بالا»؟
اینا استروئیدهای آنابولیک مخصوص بچه‌هان که توسط بچه‌ها ساخته شدن.
اف‌کی‌بی‌کی، نیک.
نمی‌دونم، جی. این چیزا خطر ندارن؟
آره، خب، درسته که جمعشون کردن، ولی به خاطر یه چرت و پرت اداری بود،
از اونا که میگن "چند تا بچه مردن".
- خوشم نیومد. - ولی نیک،
این بچه‌ها موقع رفتن خیلی گنده شده بودن.
- جدی؟ - از تابوتاشون زده بودن بیرون.
منم می‌خوام عضله دربیارم.
انجامش بده، نیک.
استروئیدها فقط داروهایی هستن که حال میدن.
باشه، بزن بریم.
مزه‌ی‌ ... بنزین میده؟
آره، جور درمیاد.
رو جعبه نوشته، "ممکنه باعث ریدن قابل اشتعال بشه."
- جسی؟ - کانی، خواهش می‌کنم.
- اون ممه‌ها رو نگاه کن. - لعنتی.
آماده ترکیدن و رسیده، سفت و رگ دار، سنگین و نرم.
و عزیزم، یادمون نره که گنده‌ن.
خیلی گنده‌ست.
خیلی نرمه.
خیلی گرمه.
وای خدا، اون نوکشه؟
- اوه! - خودت می‌دونی که باید چیکار کنی، عزیزم.
نه، نـ... نمی‌تونم.
یالا، عزیزم، بارون راه بنداز.
اوه. باشه.
- آره! - اوه، چه شکوهمنده!
سینه‌ها یه معجزه‌ن.
این کاملاً طبیعیه.
جسی؟
اوه، سلام. من نگاه نمی‌کردم.
اوم، باشه؟
ببخشید اگه این سؤال عجیبیه، ولی وقتی شیر میاد بیرون،
حس یه انفجار بهشتی داره یا...
اِ، نه. یعنی، نه واقعاً. بیشتر شبیه یه...
راستش، فکر کنم دلایلا خوابیده، می‌رم بخوابونمش.
وای خدا.
آره، می‌دونم.
این یه خیال‌پردازی پستانداری حسابی خفن بود.
نه، این یه خیال‌پردازی خیلی بد،
خیلی عجیب بود، و ای کاش می‌تونستم مغزم رو بشورم.
خب، ای کاش ممه‌های کیتلین یه کانال تلویزیونی بودن
تا بتونم همش تماشاشون کنم.
می‌تونستیم اسمش رو بذاریم میم‌میم‌ب، ممه ممه بخور بخور.
وای خدا، لطفاً بس کن.
آه!
اوه، ریک، داری چیکار می‌کنی؟
خیلی عصبانی‌ام، خوابم نمی‌بره.
آره، منم همینطور.
فکر کنم، مثلاً، ماسل مانچیز داره اثر می‌کنه.
آره جون!
وقتشه دنیا رو به گند بکشیم، بیبی!
حس فوق‌العاده‌ای دارم.
انگار می‌تونم با دستای خالی یه ببر رو خفه کنم.
نیک و ریک، در حال کشتن گربه‌های بزرگ. این جوری پیش می‌ریم!
آره. می‌خوام تا مدرسه بدوئم.
بزن بریم، عزیزم! وقتشه به همه نشون بدیم کی رئیسه.
مرد پودری!
اوه آره!
هی! هر چی خوردین، واسه منم دو برابرش رو بیارین.
♪ همه بهترین آهنگ‌هام با اسپید نوشته شدن ♪
می‌بینی، موری؟ یه چیزی پیدا کردیم که به جای جق زدن
بتونیم با دستامون انجام بدیم عزیزم.
آره، پازل درست کردن درست به اندازه یه ارگاسم تمام بدن رضایت‌بخشه.
چطور دیگه قطعه سفید نمونده؟
تو ابرها یه سوراخ هست. باید قطعه‌های سفید بیشتری باشه.
- می‌دونی چی دیگه سفیده؟ - موری، خواهش می‌کنم.
- که گاهی یه کم قرمزم هست. - من زخمی‌ام!
درسته، درسته. ببخشید.
فقط، می‌دونی، این تپه‌های غلتان یه جورایی شبیه...
یه کون خوشمزه؟ ممه‌های گنده؟
یه زن حامله که پشت خوابیده و زانوهاش رو بالا آورده؟
آره! همه اون چیزا.
فکر می‌کنی نمی‌دونم، حیوون پشمالو؟ خودم چشم دارم.
اندرو، عزیزم، دارم می‌رم فروشگاه.
آره، باشه، خوبه. منم میام باهات.
- چی؟ - میای؟
می‌خواستم بیشتر باهات وقت بگذرونم.
- باشه. - عالیه. الان میام پایین.
این دیگه چه کوفتی بود؟
باید از تو و این پازل هرزه دور شم.
- اوه، بیخیال. - می‌رم با مامانی خرید،
و خدا شاهده، شق نخواهم کرد.
- آی، پول‌سازم! - برو بیرون، لامپ.
حالا کی دیگه می‌خواد از این بخوره، ها؟ من حسابی رو فرمم.
زنگ دومه.
می‌شه این داد و هوارها رو تموم کنی، الکس جونز؟
بتمرگ، جنده!
هی، کونی، این صورت جلو دوربین میره.
تو بیرونی، نیک. بالای شهر ممه‌ها نباید بزنی.
این بچه سبیلوی فضول رو به فاک بده.
من نمی‌تونم بیرون باشم، مربی استیو. من خود وسطی‌ام، کودن عوضی.
متأسفم، وسطی.
- مشکلت امروز چیه؟ - شاید تو باشی، متیو.
می‌خوای بریم تو پارکینگ حلش کنیم؟
پارکینگ؟ این دیگه چیه، گریس لایو؟
واپ با-با لو-باپ، یه واپ گاییدمت!
اوه، هر چی. فقط یه وسطی ساده‌ست.
دیدی؟ دیگه حرفی نداره بزنه چون می‌دونه من دیوونه‌ام.
دیوونه‌بازی محشره، بیبی.
نیک، شاید بهتر باشه یه قرص آرامبخش بخوری؟
با عرض احترام، میسی، گور بابات.
ما قرص آرامبخش نمی‌خوریم. ما قرص عضله‌ساز می‌خوریم!
هی، جی. می‌خوام برام از اون استروئیدهای بچگونه جور کنی.
نمی‌دونم داداش.
شاید بهتر باشه یه لحظه آروم بگیری.
"شاید بهتر باشه یه لحظه آروم بگیری"؟
اوه، نیک. خیلی باحال بود.
وای خدا. موسیر تموم شده.
- به خاطر کروناست؟ - اوه، موضوع خوبیه. خیلی غیرسکسیه.
ولی خدایا، نگاه کن چقدر گوجه رسیده داریم.
- وای خدا مرگم بده. نه، گوجه‌های رسیده نه. - خیلی تپل و آبدارن.
اوه، و تازه مصنوعی هم نیستن. اینا طبیعی‌ان.
آه، و داخلشون حسابی خیسه.
موری! معلومه که تو قسمت سبزیجاتی.
اینجا پر از حس شهوانیه.
درسته عزیزم.
هلوها مثل کونن،
خربزه‌ها ممه‌ان،
و اوه اوه، الان می‌پاشن روشون.
- سلام! - سلام!
انقدر منو بکن تا سس بشم.
نه، نه، نه. به چیزای غیرسکسی فکر کن.
جنگ اتمی، پا گذاشتن رو گه سگ،
بازیگرای سریال این ما هستیم.
آره بیبی. آناناستو بکن تو نارگیلم.
موری، چرا این کارو باهام می‌کنی؟
چون باید جق بزنی. تو معتادشی.
می‌دونم، ولی چرا؟
- چون بابات هیچوقت دوستت نداشت. - فکر کنم حتی ازم خوشش هم نمیاد.
حالا، برو دستشویی کارکنان و یه سوسیس پارتی راه بنداز.
مامان، باید برم دستشویی!
وای خدا، کجاست؟ اوه، چقدر جعبه اینجاست.
حالا همین‌جا روی زمین سرد بتنی
کنار سطل تی کثیف انجامش بده.
وای خدا! یعنی ته بدبختی همینه؟
اوه-هو، از این بدبخت‌ترم میشه بشی.
نه، نه، نمی‌تونم!
به اپیدیدیم زخمیم فکر کن.
اوه، ولی باید انجامش بدی اندرو، چون وقت پر کردن قفسه‌های ماسته.
از نظر پزشکی اشتباهه.
توت فرنگی و خامه، بیبی.
می‌ترسم این دفعه فقط توت فرنگی باشه.
اوه، تا حالا دقت کردی هر بار که بچه یه پستونو می‌مکه،
اون یکی پستون بزرگ‌تر می‌شه؟
اوم، معلومه که دقت کردم. خیلی جذابه.
سلام عزیز دلم.
اوه، سلام بابا. کیتلین کجاست؟
اوه، اون... اون رفت بیرون.
آخی. سینه‌های جذابش رو هم با خودش برد؟
راستش می‌خواستم، درباره یه چیزی باهات حرف بزنم؟
- باشه. - اوه اوه. فکر کنم ازت پول می‌خواد.
این واقعاً آخرین مکالمه‌ایه که تو دنیا می‌خوام داشته باشم...
بگو الان پول نقد همراهت نیست. فقط به راهت ادامه بده.
ولی کیتلین احساس می‌کنه تو...
روی ناحیه سینه‌اش خیلی تمرکز کردی.
- وای خدا. - اون فهمیده!
چطور ممکنه؟
ما که خیلی حواسمون بود
می‌دونی، منظورش اون موقع‌ست که داشته به دلایلا شیر می‌داده.
جدی؟ عجیبه.
و هی، می‌فهمم، چون منم می‌خوام بهشون خیره شم.
کانی، این شکنجه‌ست. منو بکش.
ولی من اجازه دارم چون... چون... اون و من...
من... من شریک جنسیشم.
اوه!
خوشم نمیاد بابات بگه "شریک جنسی".
به هر حال، اگه بتونی تمومش کنی عالی می‌شه.
حتماً بابا. باشه.
زمین، دهن باز کن و منو ببلع!
ممنون!
پس آره، لطفاً به سینه‌های دوست دخترم خیره نشو.
نمی‌شم.
باشه. گفتگوی افتضاحی بود.
آره، یکی از بدتریناش بود.
به سلامتی پدرم، شیموس.
آرزو می‌کنم تو خونه سالمندان جدیدش خوشبخت بشه.
و امیدوارم همیشه...
این پیرمرد پیرزنا تو خونه‌های سالمندان،
همه‌شون دارن می‌کنن، بابا.
هر 80 سال به بالایی رو که می‌بینی سیفلیس داره. شنیدین اینو؟
- نیک! - گمشو بابا. شماها از اخبار بی‌خبرین.
پدرت وسط سلامتی گفتن بود.
و اتفاقاً می‌خواستم خبر سیفلیس بابابزرگ رو بهتون بدم.
وای خدا. شماها دست از حرف زدن برنمی‌دارین.
- فقط خفه شو، الیوت. - دیگه کافیه، پسر جون. برو تو اتاقت!
باشه، دایان، ولی پروتئین رو با خودم می‌برم. باید حجم بگیرم، گنده شم.
اه! با اون دستای کثیف راهنمایی‌ایت به غذامون دست نزن!
بوقلمون رو بذار زمین، کله کیری.
هی، داداش. هیچکس حق نداره با آقای وسطی اینجوری حرف بزنه.
بزن تو کون جاد آپاتو.
الان چه زری زدی؟
بوقلمون رو بذار زمین، کله کیری.
من کله کیری نیستم، جاد، اونی که کله کیریه تویی.
آره، دیگه نمی‌ذارم اذیتم کنی، تو...
- وای لعنتی! - برادر علیه برادر.
جاد! ممنون.
اگه بهم نیاز داشتی، مامان، تو اتاقم خواهم بود.
اوه، بابا. این دیگه چه کوفتیه؟
بشین، اندرو.
باشه، فهمیدم.
اومدین بهم بگین چقدر چندش‌آورم.
یه جورایی، آره....
و اینکه اون دستشویی که خرابش کردم مال کارگرای کم‌درآمده.
اندرو، ما نگرانتیم!
ببینید بچه‌ها، من قدر این کارتون رو می‌دونم، هر چی که هست.
این یه مداخله‌ی جق‌زنیه دیگه، معلومه. یه جور جلوگیری از خودارضایی از روی دلسوزی.
خواهش می‌کنم، وقتتون رو واسه من تلف نکنید، باشه؟
موری راست میگه.
من یه گاو شیرده‌ی چندشم که آب توت فرنگی می‌دوشه.
اوه، اندرو، نه نه نه.
تو چیزی بیشتر از یه جقی ساده‌ای. یه دنیا حرف واسه گفتن داری!
و قبل از اینکه بری،
یکی اینجاست که می‌خواد یه چیزی بهت بگه.
یه تیکه پاستای له شده؟
نه اندرو، من اپیدیدیم تو هستم.
وای خدای من، ببخشید... نشناختمت.
اشکالی نداره. من معمولاً تو کیسه بیضه‌ت هستم.
اوه.
حالت خوبه، اپیدیدیم من؟
نه، خوب نیستم. واسه همین برات این نامه رو نوشتم.
اوه پسر، گریه نکن. داری منم به گریه میندازی.
"اندرو عزیز، ما با هم خیلی خاطرات خوب داشتیم
و کل خونه رو با منی پوشوندیم."
واقعاً داشتیم.
"ولی از وقتی اون اتفاق افتاده، من درد دارم...
- آخ، مرد. - ...و حس می‌کنم تو اهمیت نمیدی."
نه، نه، این درست نیست.
فقط استرس دارم و می‌ترسم،
و چاره‌ای ندارم جز اینکه با این احساسات کنار بیام.
- به خاطر اینه که باباش دوستش نداره. - اوه، کاملاً در جریانم.
"نمیگم آسونه اندرو،
ولی اگه به حرف دکتر گوش ندی، متأسفم،
ولی دیگه نمی‌تونم کمکت کنم تا منی تولید کنی."
- تو این کارو نمی‌کنی. - چاره‌ای ندارم!
اوه، متأسفم.
ما همه دوستت داریم اندرو، و فقط می‌خوایم بهترین اتفاقا واست بیفته.
باشه، به حرف دکتر گوش میدم،
و این کارو می‌کنم تا همه‌ی کسایی که جلوم وایسادن ازم راضی باشن.
نه اندرو، به خاطر خودت این کارو بکن.
سعی می‌کنم. سعی می‌کنم.
باشه، بیا.
بیا تو، بیا تو، بیا، بریم.
هی، ببخشید دیر کردم.
من بیضه‌ی چپ اندرو هستم. گیر کرده بودم تو زیپ.
می‌تونی بری بیرون چون قبلاً نتیجه‌گیریاش رو کرده.
اوه، پس الکی یه نامه‌ی بلندبالا نوشتم. عالیه.
آه، گرسنه بودی.
- هی. - اوه، می‌دونی چیه؟
- فقط یه کم... - کاملاً قابل درکه.
نه. می‌دونی چیه؟ فقط اینه که...
- واقعاً لازم نیست چیزی بگی. - اون زل زدن فقط... من... من متأسفم.
نه، نه، نه، این منم که متأسفم.
خب، من متأسف نیستم.
من عاشق اون سینه‌هام، و بهش افتخار می‌کنم.
میرم تو اتاقم تکلیفامو انجام بدم تا وقتی دلایلا بزرگ شه، پس...
خب، دلم واسه سینه‌های گنده‌ی کیتلین تنگ میشه.
منم همینطور.
ولیحق داره که بتونه به بچه‌ش شیر بده
بدون اینکه یکی مثل یه آدم عوضی کوچولو بهش زل بزنه.
فکر کنم.
حس می‌کنم شدم مثل اندرو.
- آخ! - حق نداری اینجوری حرف بزنی.
متأسفم، بابا.
باید می‌فهمیدم که خوردن اون چیزا تو گاراژ جی کار احمقانه‌ایه.
می‌خوام از این موضوع درس بگیری، نیکی،
چون استروئیدها ممکنه باعث ایجاد لخته‌ی خون و نارسایی کبد بشن،
تازه بیضه‌هات رو هم کوچیک می‌کنن.
اوه آره، نگاه کن، شدن اندازه‌ی فلفل سیاه.
آخی، چقدر بامزه‌ن.
یعنی، می‌دونم استروئیدها به بد بودن معروفن.
فقط خیلی بده که انقدر کوچیکم.
خب، منم دیر به بلوغ رسیدم،
ولی صبر کردم، و الان همه‌ی قسمت‌های بدنم اندازه‌ی نرمالن.
- خب، به جز... - کیرت، می‌دونم.
ولی به قول معروف با "تو لیس زدن حرف نداری" جبرانش می‌کنی.
اوهوم. و تو نیازی به استروئید نداری بلکه به یه زبون مشتاق و کنجکاو احتیاج داری.
اه. الان باید تشکر کنم؟
آخی، چقدر قشنگ،
به قشنگی وقتایی که بابات زبونشو می‌کنه تو مامانت.
هی، پیامتو گرفتم، ولی قبل از اینکه حرفی بزنی،
داشتم فکر می‌کردم، دیزی اردکه حامله.
چی میشه اگه باهاش تو لابی یه بانک گیر بیفتی؟
فکر کنم این یه قسمت از فرندز بود.
جدی میگی؟ وای خدا. صبر کن تا به شویمر بگم.
ببین، من...نمی‌خوام یه مدت به دیزی اردکه‌ی حامله فکر کنم.
پس چی، به آدمای حامله فکر کنی؟
نه. به هیچ چیز جنسی فکر نمی‌کنم، باشه؟
تا سه هفته‌ی دیگه، اپیدیدیم عزیزم باید خوب بشه،
پس یه سری محدودیت میذارم.
چی؟
چرا انقدر داری شلوغش می‌کنی؟
چون من چیزی بیشتر از یه گاو شیرده‌ی چندش کوچولوام.
من یه دنیا حرف واسه گفتن دارم.
الان خیلی عجیب غریب حرف می‌زنی، می‌دونی؟ ما یه تیمیم.
تو جق می‌زنی و من میگم، "آفرین جق زدی!"
دیگه نه، موری. برو بیرون.
وای، تو... داری جدی میگی؟
اوه، من به اندازه‌ی رادیو ایکس ام جدی‌ام، داداش.
باشه، میرم، ولی این خط و این نشون...
این تویی که ضرر می‌کنی، اندرو،
چون من مثل...
...من خیلی باحالم.
خداحافظ، موری.
آره، خب پس، فکر کنم من...
می‌دونی، اون موقع که بدون خونریزی ارضا شدی، می‌بینمت.
باشه.
♪ ولی هیچکس ♪
♪ هرگز بیشتر از من دوستت نخواهد داشت... ♪
♪ هیچکس بیشتر از من دوستت نخواهد داشت ♪
♪ و هر کاری برای لبخند زدنت می‌کنم ♪
♪ این یه روی بهتر ♪
♪ از توئه که تحسین کنم ♪
♪ ولی نباید هرگز اینقدر طول بکشه ♪
♪ که تموم بشه ♪
♪ بعد برگردیم به یکی دیگه ♪
!سیر تا پیاز سینمای جهان رو با ما ببین .:: Bamabin.com ::.