Mam przeczytać pytanie na głos?
Jak się czuję z tym, że kończę gimnazjum?
Całkiem w pytę.
Opuszczam te mury z niejasnym zrozumieniem fotosyntezy
i szacunkiem rówieśników.
Widziałeś swoją sylwetkę w kronice?
Nie. Jakie miano dostałem?
- „Żartowniś”? „Największy flirciarz”? - Nic z tego.
„Najobrzydliwszy człowiek”? Nawet nie dopisali „w klasie”.
Ludzie zagłosowali.
Owszem i to jednomyślnie. Andrew jest niesamowicie obrzydliwy.
Czekajcie na więcej relacji rocznika z 2023 roku.
I pamiętajcie:
ostatnie przekaz nastąpi na rozdaniu w nieklimatyzowanej sali.
- Temperatura wyniesie 36 stopni. - Nie żałujcie dezodorantu.
Ale nie jakiegoś eko-sreko.
Wsmarujcie aluminium w pachy!
Nicholas.
O nie, wjechało imię od Świętego Mikołaja. To brzmi poważnie.
Rozumiem was.
Nawaliłem, jadąc do miasta i jedząc grzybki.
- Powinienem ponieść konsekwencje. - W pełni się z tym zgadzamy.
O czym mowa? Szlaban na tydzień?
Ale po trzech dniach odpuścicie i będę w chuj wolny?
- Okrutne, ale sprawiedliwe. - Niezła próba.
Młody człowieku, powoli idziesz w ślady Judda.
A Judd może być tylko jeden. Inaczej wieczna ciemność pochłonie Ziemię.
Chcemy, byś zaczął liceum z czystą kartą w Akademii Cobblestones.
W tej prywatnej szkole dla snobów? W życiu!
- Wiedzą, ile mamy kasy. - Co?
- Dziś ich odwiedzisz. - Nie.
Obiecuję, że ci się spodoba.
Nie, to byłby koszmar. Chcę iść do liceum z przyjaciółmi.
Tak! Chcemy być ze Stanem, Cartmanem i Ręcznikiem!
Co za porąbana akcja!
To prawda, że w gimnazjum całowałam się z oślizgłymi żabami,
ale w końcu spotkałam księcia, którym okazał się Elijah.
Mając go u boku, poradzę sobie ze wszystkim.
Chyba że nasze przyszłe dziecko utonie. Nie sądzę, by nasz związek to przetrwał.
Za ciężki temat wjechał?
- Tak. - Jasne. Przesadziłam.
Nowy e-mail!
Może to podsumowanie twoich transakcji z Venmo.
Oby to zagraniczny książę prosił o pieniądze.
Uwielbiam być potrzebny.
To z chrześcijańskiej szkoły dla chłopców w Duboise.
To nie oni umieścili cię na liście oczekujących?
- Razem z innymi chłopakami. - Otwórz.
„Drogi Elijah,
jeden z naszych uczniów odkrył, że Boga nie ma,
więc zwolniło się miejsce w klasie i chcemy ci je zaoferować”.
- Dostałem się! - Tak! Zesram się w gacie.
Chłopcy trafią do Duboise.
- O nie, a co z Missy? - Tą dziewczyną?
Obiecałem jej, że będziemy drużyną. Jak jej to powiedzieć?
„Wysłuchaj mnie. Wyobraź sobie, że twoje dziecko tonie”.
Wtedy Duboise wyda się jej małym piwkiem w porównaniu do takiej traumy.
Jaram się, że jestem „najseksowniejszym dzieckiem”.
Jestem atrakcyjny tylko z zewnątrz, więc zasłużyłem.
Gratki dla Charlesa Lu i powodzenia przez resztę seksownego dzieciństwa.
I schodzimy.
Dasz wiarę, że zostało nam tylko ostatnie wejście?
W przyszłym roku będziemy mieć 144 poranne wejścia,
zakładając, że nie będzie śniegu.
Nie będę robił porannego programu w liceum.
Muszę zachować mój cenny głos dla…
licealnego B-Queer Chórku!
- Spoko. - No i wiem, kiedy zejść ze sceny.
Nie chcę być jak Biuro po odejściu Steve’a Carella.
Powiedziałem, że spoko!
Ojej! Niektórzy chyba uwielbiają Biuro.
Cześć, Ali. Podpiszesz mi się w kronice?
Jasne. „Wyglądasz jak brat Super Mario i będę za tobą tęskniła”.
- Dlaczego będziesz za mną tęsknić? - Bo kończymy szkołę?
No tak, ja też kończę szkołę.
Na pewno nie, trenerze.
Nie wiem, co się dzieje.
Ale dopóki nic się nie zmienia i wszyscy przyjaciele tu ze mną będą,
to mogę ją kończyć.
- O rany. - To upokarzające.
Moje dziedzictwo to „najobrzydliwszy człowiek”.
To komplement.
Przejdziesz do historii. Najobrzydliwszy człowiek wszech czasów.
Nie zostanę tak zapamiętany.
Przeproszę wszystkich szczerze i osobiście,
a potem, za wiele lat,
wszyscy zapamiętają historię odkupienia dobrego chłopca, Andrew.
- Jesteś pewny? - Przeproszę Jessi.
- Jessi? - Cześć, Andrew.
Chciałbym szczerze przeprosić za… Jak to delikatnie ująć?
Za duszenie oburącz freda, fantazjując, że przygryzasz wargę w czerwonym staniku.
Fuj! Nie wiedziałam o tym.
Ale tak było.
Olbrzymia mea culpa za to i za inne niesmaczne wybryki.
- Luz. - Zadośćuczyniłem.
Głoś, że już nie jestem obrzydliwy.
- Chodzi o kronikę? - „Kronikę oszczerstw”.
Kogo obchodzi, co myślą te dupki? Jutro ostatni dzień.
Właśnie! Pieprzyć to miejsce. Pachnie jak tyłek hetero.
Jay! Cześć. Masz chwilę?
Nie mogę teraz rozmawiać. Muszę się uczyć na biologię, by zdać!
Wiesz, że ludzie nie składają jaj? Panie wysrywają całych ludzi!
Dobra, uznam to za przeprosiny. Kto jeszcze?
Oczywiście jest ten mały typek. Twój „szkolny mąż”.
- Nie widziałem Nicka cały dzień. - Jest za co przepraszać.
Mam zrobić listę?
Szybciej zrobisz listę rzeczy, których nie zrobiłeś.
- Nie wyruchałeś jego psa, prawda? - Nie, ale on nie ma psa.
Świetnie. „Nie wyruchał pieska małego typka”.
NIE DLA NICEJSKIEJ SAŁATKI
Moi drodzy, dziś dołączy do nas potencjalny przyszły uczeń.
Przywitajmy Nicka Bircha głośnymi pstryknięciami.
Żadnego pstrykania, proszę. To wymysł rodziców. Nie przyjdę tu.
Krocz własną ścieżką. Tak głosi motto naszej szkoły.
Nie muszę o tym wiedzieć. Mówiłem, że tu nie przyjdę.
Hej, nowy. Tutaj.
Rety minety!
Ta dziewczyna jest ładniejsza od twojej mamy.
Mówisz do mnie?
Tak, skarbie. Wykradnij mi jej telefon, proszę.
Chyba nie…
Bez obaw. To moja przyjaciółka. Robię jej pranka.
- Właściwie to sam jestem żartownisiem. - Uroczo. No to pomożesz mi, kotku?
Nazwała cię kotkiem. Dobra robota. Kici, kici!
Ojej, mój ołówek. Muszę go podnieść.
Dobra robota.
Przepraszam, nasz gość musi siku. Pokazać mu toaletę?
Dobra inicjatywa, Danni.
- Chodź. - Dobrze, Danni.
Będę tęsknić, gdy będziesz na letnim obozie biblijnym.
Ja też.
Dopiero zatęskni, gdy się dowie, że nie pójdziecie razem do liceum.
Elijah, wyrzuć to z siebie. Zanim coś odpowie, udawaj, że ktoś dzwoni.
Dobra.
Dostałem się z listy rezerwowej do Duboise i nie pójdę z tobą do liceum.
- Co? - Muszę odebrać.
Tu Elijah, słucham.
Miał być bezpieczną przystanią.
Kpisz sobie, Elijah?
- Cholera, jest wściekła. - Oczywiście!
Lepiej to naprawcie.
Inaczej urwę ci fiuta i wsadzę Joemu w dupę.
To okazja dla starego Joego.
Wiem, że to nie był nasz plan, ale wciąż możemy być razem.
Niby jak?! Duboise jest cztery Starbucksy stąd.
Możemy spotykać się po szkole. I odrabiać razem lekcje.
- Codziennie. - Serio? Codziennie?
A w weekendy możemy urządzać pikniki.
Uwielbiam jeść tam, gdzie srają psy.
Może moglibyśmy pisać do siebie długie i romantyczne listy?
„Droga Missy, wiem, że nam się uda”.
„Drogi Elijahu, już nam się udaje”.
„Drogi Evanie Hansenie, jak wygląda twój wacek?”
Boję się, że nigdy nie zaliczę roku i zostanę tu sam.
Z kim będę się przyjaźnić?
Z tym brzydkim gównojadem o ciele mocarza?
Na co się gapisz, dupku?
- Mówisz do własnego odbicia. - Nie pokazuj palcem, kurwa!
Uwierzysz, że kiedyś pożądałem tego dzikusa?
Nie chcę z tobą plotkować. Dokończmy pracę.
Tak tylko zagaduję.
Dlaczego? Myślałem, że chcesz już zejść ze sceny.
- Caleb, jesteś na mnie zły? - Tak.
- Chodzi o moje odejście z programu? - Tak.
I mam zrobić coś wbrew sobie, żeby dotrzymać ci towarzystwa?
- Tak. - Przestań mnie naśladować!
Pierdol się! Nie, ty się pierdol! Nie, daj mi mówić!
Dobra, daj mi go.
Może najpierw zabierz mnie na kolację, Danni.
Wybacz. Proszę, mój ty nisku królu.
Słyszałeś? Nazwała mnie niskim królem.
Gratulacje, Wasza Niskość.
- Mogę prosić o telefon? - Jeden skradziony telefon dla pani.
Merci beaucoup.
Odblokowany. Kretynka nadal używa daty urodzin.
To jaki jest plan?
Wyślę do siebie pogróżki, żeby mieć dowód, że mi grozi.
No spoko.
„Danni, zamierzam wycisnąć ostatnie tchnienie
z twojego przychlastowego ciała, ty martwa pizdo”.
„Martwa pizdo”? Chyba nie rozumiem tego pranku.
Theresa była moją psiapsiółą, ale teraz spotyka się z moim byłym.
- Taki dupek, Travis. - Jebany Travis.
Dlatego chcę, by wydalili Theresę.
To chore. Dlaczego nadal w tym uczestniczę?
Bo jest seksowna i niegrzeczna,
a to sprawia, że twoja smutna fujara staje się twarda i fioletowa.
Faktycznie.
Ludzie serio mówią, że będą tęsknić za gimnazjum?
To jakaś psychoza.
Gimnazjum to najgorszy okres w życiu.
To clou serialu. Dlatego to robimy.
Proszę nie burzyć czwartej ściany. Dopiero co ją naprawiliśmy.
Caleb zachowuje się nierozsądnie.
Mam robić to, co on, żeby go uszczęśliwić?
- Jesteśmy parą hetero? - Nie, ale jesteście przyjaciółmi.
Chyba tak.
Pamiętasz, jak na urodziny kupił ci cameo od tej celebrytki z Selling Sunset?
Od Mary Fitzgerald. Ona ma imię.
Podczas niezwracania uwagi na Caleba stałeś się jego najlepszym kumplem.
Rety.
- Lars, cześć. Poczuj mą dłoń. Tu Andrew. - Zostaw mnie.
Wiem, że nadal jesteś zły za to, że ściągnąłem cię z wózka
i kazałem ci chodzić.
Ale teraz za to przepraszam, więc nie jestem już obrzydliwy.
- Udław się gównem. - Twoim czy moim?
Przyjmę każde. Będę twoim kiblowym. Ale rozpowiedz, że nie jestem obrzydliwy.
AKADEMIA COBBLESTONES
Nie wierzę, że ktoś mógłby mi tak grozić.
Nie wysłałam tego. Kto używa słów typu „przychlastowy”?
Proszę, to jej numer. Nie próbuj mną manipulować, Theresa!
Niezła jest. Prawie jej wierzę.
Należy wierzyć kobietom, zwłaszcza jeśli są piękne.
To twój numer, Theresa?
- Tak, ale nie wysłałam tego. - Pokaż telefon.
- Zgubiłam go. - Jakże wygodnie.
Wysyłasz takie wiadomości, grozisz mi gestami na korytarzu…
- Kłamiesz! - Młody to widział. Potwierdź to, Nick.
To prawda, Nick?
Tak, widziałem to. Na bank.
- Kurwa, a to kto? - Ktoś życzliwy.
- Staram się wierzyć kobietom i takie tam. - Theresa.
Wiesz, że nie tolerujemy tutaj takiego zachowania.
Jeśli chcesz tu wrócić na jesień, ukończysz letnie warsztaty o nękaniu.
Jeśli to coś zmienia, to wybaczam ci, Theresa.
- Obyś wyciągnęła wnioski. - To jakieś jaja?
O Boże, Rick. Chyba się zakochałem.
Ja też. Ten cały dyrektor doskonale zna się na rządzeniu.
Ucz się!
Jay! Mój najlepszy dziecięciu kumplu. Dopiszesz się do mojej kroniki?
Nie teraz, Steve.
Muszę zakuwać do biologii, żeby zdać gimnazjum.
Na pewno zdasz.
Ali zda i ja też.
Ale na czym w ogóle polega zdawanie?
Kurde, jak ci to wyjaśnić?
Możesz mi to narysować albo ukryć w maśle orzechowym?
Dobra. To trochę jak drużyna Knicksów.
- Super. - My jesteśmy jak Patrick Ewing.…
Mój były szef.
- …John Starks…
- Brak spójności. - …i inni gracze.
Czad! Mogę być jak Marv Albert, ale bez akcji z gryzieniem?
Co? Nie. Ty jesteś jak trener Jeff Van Gundy.
Brat Stana?
Bo gdy gracze odeszli, on trwał bez nich.
Czyli będę zupełnie sam?
Oczywiście, że nie! Pojawią się nowi gracze.
Ale nie chcę mieć nowych graczy.
Dlaczego mnie opuszczajasz?
Nie opuszczam cię, Steve. Próbuję tylko zdać szkołę.
Ale ja nie mogę jej zdać!
Nie zdawaj szkoły beze mnie!
Nadal nie będziemy razem w szkole,
ale bardzo podoba mi się ten pomysł z listami.
No spoko.
Może spryskam je perfumami jak żona frontowego żołnierza.
Wygląda na to, że wszystko się dla was… ułoży.
Chwileczkę! Skąd ta pauza?
No właśnie. Jednak się nie ułoży?
Może zajrzyjmy w przyszłość, kochana?
- A da się? - Pewnie. Jestem magiczna.
Zawsze o tym zapominam przez twoje przekleństwa i sprośne gesty.
Jaki to czas?
Raczej pytasz o czas.
A nie, dobrze zadałaś to pytanie. Przenieśmy się w przeszłość o rok.
O w mordę jeża! To ja?
I co, ty i Elijah działacie z tymi waszymi romantycznymi listami?
Napisałam mu raz o tym, jak za nim tęsknię i jak piersi mi falują,
ale nie miałam znaczków.
- Wyślij mu e-maila! - Nie usłyszy cię.
A może i go wysłałaś. Sprawdźmy.
Nowy Jork? A jaki to czas?
- Dziesięć lat w przyszłości. - O raju, ale mam donice!
No tak, zawsze zapominam, że twoja mama ma duże cycki.
Czekaj. Idzie Elijah.
Missy Foreman-Greenwald?
O rety.
Missy!
To moja dziewczyna, Leslie.
- Dziewczyna? - Nienawidzę jej.
Wiem, że minęło tyle lat, ale naprawdę chciałem wysłać ten list.
- Ja też, ale brakło znaczków. - Ale brakło znaczków.
Nie słyszeliście, że można je zamówić z dostawą do domu?
Miło było cię spotkać, Missy.
Czyli nie będziemy razem?
Ale będziesz miała więcej czasu, by skupić się na bliźniaczkach.
Mówisz o moim biuście?
Tak, skarbie. To twoje dwie krople czekolady.
O Boże, to na potrzeby filmu?
Nie, wydania wiadomości.
To odmawiam.
Dzięki, że pomogłeś mi wrobić przyjaciółkę.
Jasne, nie ma sprawy. Zepsuliśmy jej całe lato.
Wiem, że Cobblestones posysa.
Jasne. Posysa niemytego fiuta.
Przegiąłem, co?
Ale mogłoby tu być fajnie, gdybyś zaczął tu naukę.
Rick, słyszałeś?
Że chcesz possać niemytego fiuta?
Nie. Danni chyba mnie polubiła.
- O kurwa. Mój szofer. - Odezwij się do mnie czasem.
Jasne, ale ciężko będzie bez twojego numeru.
Albo własnego telefonu.
NOWY KONTAKT
- Narazicho, Nicku Birch. - No, narazicho, Nicku Birch.
I jak wrażenia?
Trochę straszna ta szkoła,
ale jest też bardzo piękna i chyba się w niej zakochałem.
- To jak? - Idę do Cobblestones.
O w mordę jeża! Tyłek jak torpeda! Hormonella Megan już do ciebie wjeżdża!
Co ty odpierdalasz? Przecież wiem, kim jesteś.
Wyluzuj, piękna. To dla widzów. Mój angaż to ważne wydarzenie dla serialu.
A co myślisz o tym całym Nickym?
- Słodziaku z dużymi wargami? - Jest zabawny.
- Robi, co mu każesz. - To na plus.
- Ale czy sprawia, że cieknie ci z cipki? - Dopiero się poznaliśmy.
- Tylko to cię interesuje? - No pewnie.
- Siema, Danni. - Cześć, Travis.
O w mordę!
Travis urządzał tej kuciapce biblijny potop.
Nie powinieneś być z Theresą?
Wiem, co jej zrobiłaś. Zajebisty numer.
- Ma przejebane lato. - A miała lecieć do Belize.
- Ups. - Chcesz popatrzyć, jak gram w lacrosse?
Tak jest, kurwa! Niech ta mokra cipka spryska całe boisko!
Chyba mogłabym popatrzyć.
Mokra cipka wywołuje u mnie głód.
„GRATULACJE”
GRATULACJE DLA ABSOLWENTÓW
- Caleb, możemy pogadać? - Nie możemy.
Wiem, że zakończenie programu rozczarowało cię,
ale nadal możemy się przyjaźnić.
- Nie możemy. - Dlaczego?
Bo widujemy się tylko w studiu.
No to musimy sobie znaleźć nowe wspólne zajęcia.
Lubię studiować mapy.
A co powiesz na… kawę w każdy sobotni poranek?
Tylko ty i ja.
Co trzecią sobotę mam spotkanie klubu miłośników map.
A w pozostałe soboty?
Będę pił z tobą kawę.
Super. No to pora na nasz ostatni i wyjątkowo wspaniały występ.
Myślę, że ludzie wolą taki sam występ jak zawsze.
No dobrze.
Nie wierzę, że nasze małe oblechy kończą szkołę.
Czuję, jakbym dopiero wczoraj uczył Andrew chowania erekcji pod paskiem.
Spuścił się prosto we własny pępek. Będę tęsknił za tym dniami.
Przestań się mazać, Maury. Przechodzą tylko do liceum.
A Jessi ma rację. Ta cała buda była do niczego.
I tak kończę, moja droga.
Mimo tylu zasług zostanę zapamiętany jako najobrzydliwszy człowiek.
Wpakujcie mnie do klatki w zoo, abym wyciągał kupę z mojej czerwonej dupy.
Wyluzuj, bo tak było w gimnazjum, które się kończy.
Nie przeprosiliśmy nawet tego małego typa.
Właśnie. Gdzie jest Nick?
Rick, jak mam ich powiedzieć, że nie będziemy razem w liceum?
Zrób to tak, jak zdziera się plaster.
Ostrożnie i powoli.
- Siema. - Cześć, Nick.
- Gdzie byłeś? - Tu jesteś!
Musisz wysłuchać moich przeprosin. Mam całą listę.
Najpierw muszę wam powiedzieć o czymś dziwnym.
O co chodzi?
Wczoraj rodzice zmusili mnie do odwiedzenia Akademii Cobblestones.
Co? Po co?
Bo chcą, żebym zaczął tam naukę.
Ale idziesz do liceum ze mną, co nie?
- Wychodzi, że… - Nie mów tego, Nick.
O Boże. Idziesz tam?
Nie wiem, ale tak jakby. Może. Tak?
- Porzuca cię. Jak mógł nam to zrobić? - Odebrałeś mi najlepsze lata życia!
To były najlepsze lata twojego życia?
Chciałem z miejsca im podziękować, ale poznałem tam taką dziewczynę…
Wszystko jasne.
- A wie, jakie masz ulubione przekąski? - Andrew.
Ma takiego fiuta jak ja?
Wiem, że to ciężka sytuacja i bardzo cię przepraszam.
Nie masz prawa odwalać chorych akcji i potem po prostu przepraszać!
Przez cały odcinek dostaję taką nauczkę!
A Andrew nienawidzi nauczek!
Jebać tę szkołę!
Dziś uroczyste rozdanie świadectw,
a wszyscy mają za dużo albo za mało makijażu.
Gratulujemy dzieciom z rozwiedzionymi rodzicami
okazji do rzadkiego wspólnego zdjęcia.
Witamy przyjaciół, rodziny i kuratora matki Loli.
- Lols! Wymienił mnie! - Zamknij się, Rodney!
I czekaj z ryżem na moje wyjście z siłki.
Nikt z was nie użył dezodorantu, więc załatwmy to szybko.
Gina Alvarez.
Jay Bilzerian…
Udało się!
…nie zdał.
Że co? Nie! Dlaczego mówisz to w taki sposób?
Moment. Jay nie zdał?
Ale nadal może zdać, jeśli…
Jeśli co? Gadaj, pierdolona maskotko!
Jeśli pójdzie do szkoły letniej.
Chwila, moment! Tak się składa, że tam nauczam.
Jeszcze jedno wspólne lato dla Knicksów! Powtórka z rozrywki, Van Gundy!
No dobra, to trochę lipa! Ale może i będzie dobrze.
Ale też trochę lipa!
Witaj w życiu.
Zaraz. Richard Lewis?
Mówiłem już, że jestem Roman Polański.
Dlaczego nikt nie chce mi uwierzyć?
Nicholas Birch.
Zło Dziejek.
Missy Foreman-Greenwald.
Devon Furtive-Oldman.
Jessi Glaser.
Andrew Glouberman.
- Nie wierzę, że Nick mnie porzuca. - I że mają cię za obrzydliwego.
- To nie fair! - A tyle poświęciłeś dla tej szkoły!
Pot, łzy i średnie oceny.
I całe oceany spermy.
Nazywacie mnie najobrzydliwszym człowiekiem?
To wy jesteście obrzydliwi!
Gdy tylko pierdzę albo na coś się spuszczam,
widzicie w tym swoje odbicie i nie możecie tego znieść.
Mówiłem, by nie przyłazić!
Ale nikt nie jest idealny.
Nick to zdrajca, Jay to idiota, a bliźniaczki Jansen to na bank kanibale.
- No, na bank. - I nie powstrzymasz nas.
Ale wiecie, co jest najbardziej zjebane?
Będę tęsknił za tą głupią i zasraną szkołą!
Za tą salą, w której pokonaliśmy Czarodzieja Wstydziucha.
- Wtedy pierwszy raz pocałowałem Jaya. - Tak jest, Matt.
Pamiętaliście, gdy przez chwilę byliśmy superbohaterami?
W sumie mam z tym miejscem sporo miłych wspomnień.
- Tak. - Zgodnie mruczę.
Właśnie, Missy!
Tańczyłem z tobą powoli przy linii rzutu za trzy punkty
i spuściłem się w gacie.
No weź!
- Straciłeś ich, kolego. - Tym samym żegnam nasze gimnazjum.
Andrew Glouberman nie będzie już tu poniżany.
W razie czego będę w mojej obrzydliwej klatce w zoo,
wyciągając kloce z czerwonej dupy.
Dziękuję.
Lump Humpman.
Kurde, czuję się trochę odpowiedzialny.
Czyli nie idziesz do fajnej szkoły z ładną dziewczyną?
Nie, idę tam na bank. Ale Andrew będzie bardzo smutno.
Kochana, czy ty płaczesz?
Wiem. Co się dzieje?
Wzruszyła cię ta chora przemowa?
Nie!
No… może?
Chyba też będę trochę tęsknić za tą budą.
Kurwa, przez ciebie też płaczę.
Obok obręczy, przez którą nasrał tamten chłopak.
Pamiętasz to, Jessi? Tę porąbaną akcję z drugiego sezonu?
- Trochę. - To było szalone.
Typ był tylko statystą.
Odpalisz FaceTime’a na obozie?
Pozwalają tylko na technologię starożytnych Izraelitów.
No cóż, szanuję za autentyzm.
A co powiesz na listy?
A masz znaczki?
Nie, ale kupię.
- Wiemy, że ich nie kupią, prawda? - Czyli to koniec ich związku?
- Obawiam się, że tak. - Kurde, przygnębiające na maksa.
Cudownie się z wami współpracowało. Macie pieczę nad wspaniałym dżentelmenem.
- A ty nad uroczą dziewczyną. - To obrzydliwe.
No co? Naprawdę jest urocza.
Joe, przestań. Powinieneś być za kratkami.
Coś mnie ominęło?
„Urocza” nie może iść w parze z „dziewczyną”?
Chryste, Joe! Psujesz atmosferę tej chwili, psycholu.
- No to widzimy się we wrześniu. - Pewnie.
- Pa, Missy. - Pa, Elijah.
O w mordę.
Ruszaj w przyszłość, moja kochana, gdzie twoje cycki są większe od marzeń.
Zanim zakończę ostatnie wydanie,
chcę podziękować chłopakowi stojącemu za kamerą,
a także mojemu przyjacielowi – Calebowi.
Jesteś dla mnie wyjątkowy. Kocham cię.
Dziś nie powiem wam: „Do jutra”. Tym samym żegnam gimnazjum Bridgeton.
I schodzimy.
- Nie wiem, czy się kiedyś przytuliliśmy. - Nie lubię być dotykany.
Ale dziś się zgodzę.
- Robię to głównie dla ciebie. - Wiem.
- Idziemy? - Tak.
Nasza ostatnia scena w gimnazjum.
ŻEGNAMY GIMNAZJUM BRIDGETON
Napisy: Krzysiek Igielski