Her şey, Beltmontlar gibi eski ailelerin etrafında dönüyor,
tüm gücü kontrol eden ve birbiriyle savaşan aileler.
Peki, arada sıkışan kimler?
- Biziz. - Biziz.
Çünkü önemli değiliz.
Neden biliyor musun?
Nereden geldin sen?
Senin dediğine göre, teyzenden.
Bokun içinden çıktın.
Bokun içinden çıktım.
Hepimiz öyle.
Hayatımızın her günü, yaşamak için çalışıyoruz.
O alçaklara yiyecek ve yün sağlıyoruz.
Köleden başka bir şey değiliz.
Önemli, köklü aileler ve onların oyunları için birer köleyiz.
Pardon. Biramı alabilir miyim?
Sanırım ayılıyorum.
Tamam.
Önce bir paranı görelim.
Hey.
Göğsündeki nedir senin?
Gömleğim.
Bir büyük bardak daha, öyle mi?
Dibinde uyuyacağım bir ağaç bulana kadar beni sıcak tutacak bir şey işte.
Bu bir aile arması.
Bunu biliyorum.
Ben bilmiyorum.
Bir içki daha, sonra gideceğim, tamam mı?
Bu, Belmont'un arması.
Gerçekten mi?
Bak, para burada.
Bir Belmont'sun, öyle değil mi?
Belmont Hanedanı. Belmont Ailesi.
Onlarla hiç tanışmadım.
Peki, boş verin. Ben gidiyordum.
Hayır. Sen bir Belmont'sun.
Bu senin suçun.
Neden bahsettiğini bilmiyorum.
Hayır, biliyorsun.
Biliyorsun.
Herkes biliyor.
Belmontlar kara büyü sattılar.
Canavarlarla uğraştılar.
Belmontlar canavarlarla savaştılar, oğlum.
Bana söylenen bu.
Bu eski bir gömlek.
Belmontlar kiliseden atıldı.
Defedildiler, reddedildiler,
toprakları ellerinden alındı,
çünkü kötüydüler.
Kötü.
Ve şimdi Dracula'nın orduları ortalıkta.
Bu kimin suçu?
Benim değil.
Belmontlar kara büyü ticareti yaptı,
şimdi de kara büyü Eflak'ı sardı.
Bence sen bunun kimin suçu olduğunu çok iyi biliyorsun.
Gidiyorum, tamam mı?
Şimdi gidiyorum.
Canavar arkadaşlarını buraya sürmek için mi?
İşeyecek ve uyuyacak bir yer bulmak için.
Burada uyuyabilirsin.
Küreğin yanında değil.
Küreğe gerek yok.
İtiraf edersen uzatmam.
Adın ne?
Nazaretli İsa.
Bak, yanımda bir hançer ve kamçı var...
Bir daha dene.
Trevor Belmont.
Belmont Hanedanından, Belmont ailesinin son oğlu.
Mutlu musun şimdi?
Hayır.
Hey!
Suratım o, kahrolası.
Bunu mu istiyorsun?
Dinle, ben vampirlerle dövüşürdüm...
Tekmeleyin şunu.
Lütfen testislerimi rahat bırakır mısınız?
Ben Trevor Belmont'um...
...ve dövüşte asla bir insana ya da bir canavara yenilmedim.
Kahretsin.
İsa.
Alçaklar.
Hepiniz kan kaybından ölün!
Kıçınızdan kanayın!
Her biriniz, sıçan herifler.
GREŞİT - 15
Ah, Tanrım.
Kahrolası Greşit.
Açlıktan ölmekle aramdaki son durak.
Bir sonraki kasaba 65 km uzakta.
Haydi gidelim.
İçeri giren de yok...
...dışarı çıkan da.
Bunu bana kahvaltı vermemek için yapmadıklarına eminim.
Lazımlıklarınızı boşaltmadan önce insanlara haber veriyorsunuzdur umarım.
Kahvaltı için bir bok borusundan tırmanacak kadar
acıkacağımı düşünmezdim.
Her neyse.
- Bir sikkeyle ne alabilirim? - Biraz kurutulmuş keçi eti.
- Daha önce görmedim seni. - Yalnızca buradan geçiyorum.
Eti alacağım. Sağ ol.
Çabuk geçmek isteyebilirsin.
Evet, sanırım burada sıkıntılarınız var.
Savunma yapıyor musunuz?
Gerek yok. Şehirde bir sözcü boyu var.
Yapılması gereken yapıldığında, iblisler gidecek.
Uyuyan Asker adında eski bir hikaye var.
Rivayete göre yüzlerce yıl önce büyük bir kahramanmış,
şimdi yeraltı mezarlarında uyuyormuş.
Niçin?
Ona ihtiyaç duyulacak zamanı beklemek için.
- Ben geri geleceğini düşünüyorum. - Gerçekten mi?
Evet ama bunu kimseye söyleme.
Yeni piskopos eski ilimden nefret ediyor.
Dracula'nın canavarları gece geliyor,
piskoposun adamlarıysa gün ortasında geliyorlar.
Dediğimi anlıyor musun?
Ne düşünüyorum biliyor musun?
Bence sözcüler, Uyuyan Asker'i hasta etti.
Hiç savunmamız yok.
Bu yüzden Dracula'nın piçleri her gece surların içine giriyor.
Piskopos sorunu çözecek.
Dürüst olmak gerekirse, bu şehir harap oldu.
Diğerleri onun dediğini, onun dediği zaman
yaparlarsa, her şey yoluna girecek.
Seni uyarmıştım.
Seni uyarmadığımı söyleyemezsin.
Beni dinlemediniz, efendim.
Bana karşı mı konuşuyorsun?
Hayır, yalnızca sizinle konuşuyorum.
Herhangi biri, Gerşit'in başına gelenlerden
bizim sorumlu olmadığımızı görebilir.
Hayır. Yürümeye devam et.
Yani, şimdi ben aptalım.
Ben Tanrı'nın ışığında çalışıyorum ama senin gördüklerini göremiyorum, öyle mi?
Senin büyünle gördüklerini?
Büyü diye bir şey yok, efendim. Biz yardım etmek için buradayız.
- Hepsi bu. - Sözcüler yardımcı filan olmuyor.
Sözcüler yozlaşmış. Kötülüğü üzerimize çekiyorsunuz.
Sana ve diğerlerine, günbatımına kadar Greşit'i terk etmeniz söylendi.
Ve bak, güneş doğuyor.
Güneşin doğuşuna iyice bak, yaşlı adam.
Yaşlı bir adamı öldürmek, karanlıktan daha az korkmanı mı sağlayacak?
Bilmem.
Belki kendimi daha iyi hissederim.
Ah, kahretsin. Üzgünüm.
Sadece değneği elinden almaya çalışıyordum.
- Parmağın nasıl? - Hangi kahrolası parmak?
Böyle konuşmak bir papaza yakışmıyor.
- Niye gidip parmağına baktırmıyorsun? - Öldür şu alçağı.
Bak, iyi zamanlarda bile papazları sevmezdim.
Yani, papazlardan gerçekten hoşlanmıyorum.
Eğer şimdi giderseniz, bu konuyu unuturuz.
Şunu öldür, şimdi!
Son uyarı. Bu iş çirkinleşecek.
Bak sen, bu bir papazın taşımayacağı bir şey sanki.
Bu bir hırsız bıçağı.
Gerçekten. Formumda değilim ama tümüyle ayığım.
Birinin canı yanacak.
Onu al ve kilisenize götür.
Bu adamı veya yakınlarını bir daha rahatsız etme.
Şiddete gerek yoktu.
Efendim...
Ama... Teşekkür ederim.
Ben Codrii sözcülerinin lideriyim.
Merhametiniz ve sanırım,
ölçülü davranışlarınız için teşekkürler.
Bir şey değil, Bilge.
Treninize kadar size eşlik edeyim mi?
Greşit'e yerleştik. Konvoyumuz yok.
Ama meskenimize kadar bana eşlik etmenizden memnuniyet duyarım.
- Kaç kişisiniz? - 11 kişiyiz.
Yine de 12 olarak sayılmamız konusunda ısrarcıyım.
Aramızdan bir kişi kayboldu.
Yaşadığımız yer burası.
Lütfen, içeri gelin.
Bizimkilerle tanışın.
Bilge. Senin için endişelendik.
Dışarı çıkmak için erken olduğunu söylemiştim.
Ben de sana, insanlara yardım etmek gerektiğini söylemiştim.
Ama birkaç Hristiyan papazla karşılaştım.
- İyi misin? - Bu adam sayesinde.
Yine de, olanların başımıza bela açacağını düşünüyorum.
- Ne yaptınız? - Pek formda değilim.
İkisi de hala hayatta.
Onlara şiddet mi gösterdiniz?
Gençler, sözlerin aksiyondan daha güçlü olduğuna inanır.
Yani, siz sözcüsünüz. İşiniz sözcüklerle.
Bizi tanıyor musunuz?
Ailemin sözcülerle hep iyi ilişkileri oldu.
Yine de babam bir tanesiyle kavgaya tutuşmuştu...
Gerçek sözcüler kavga etmezler.
...bir sözcüyü, sizin sözlü tarihinizi
yazıya dökmeye ikna etmeye çalıştığı zaman.
Evet, yöntemlerimiz konusunda korumacıyız.
Tarih, yaşayan bir şeydir. Kağıt ise ölü.
- Bir şey yemek ister misiniz? - Bir şey içmeyi tercih ederim.
Arn, dostumuza biraz su getir.
Boş verin o zaman.
Neden burada olduğunuzu anlatır mısınız?
Sözcüler nerede isterlerse orada yaşarlar.
Bunu biliyor olmalısınız.
Sözcülerin göçebe olduğunu biliyorum. Ama sanki uzun zamandır buradasınız.
Bunu nereden biliyorsunuz?
Çünkü yerliler, saldırılardan sizi sorumlu tutuyor.
Bu, kilisenin marifeti.
Birini suçlamaya ihtiyaçları var.
İnsanları gerçekten ayırmak için,
Dracula'yı bu topraklara kilisenin getirdiği gerçeğinden.
Gerçekten mi?
Sözcüler bir yıl önce Targovişte'deydi.
Kilise, Dracula'nın karısını, cadı olduğunu söyleyerek yaktı.
Kahretsin.
Gerçekten bu şekilde de söylenebilir.
Ama soruma cevap vermediniz.
Greşit'te hiçbir şey kalmadı.
Doktor yok, yardım yok.
Bizi tanıyorsanız, yardıma ihtiyacı olanların yanında olacağımızı bilirsiniz.
O yüzden buradayız.
Geri kalanını da anlatabilirsin.
Sözcü tarihinde eski bir hikaye var.
Muhtemelen bir efsane.
Hikayeleri severim.
Hikayede bir kurtarıcının Greşit'in altında uyuduğu anlatılır.
Kendisine ihtiyaç duyulana kadar uyuyan büyük bir kahraman,
ülkenin üzerine karanlık çökene kadar.
Bunu duydum.
Uyuyan Asker. Bu bir yerel efsane.
Kulağıma fazla pratik geliyor. Dediğimi anlıyor musunuz?
Bizi ne kadar tanıyorsunuz, efendim?
Ben bir Belmont'um.
Yani, sizin göçebe olduğunuzu, bilgiyi toplayıp ezberlediğinizi,
sözlü tarihi taşıdığınızı biliyorum.
Ayrıca gizli bilgileri topladığınızı
ve boylarınızda büyücülerin olduğunu da biliyorum.
Bir Belmont mu? Ailenizin tarihe karıştığını sanıyordum.
"Tarihe karışmak", "sürgün edilmenin, nefret edilmenin,
ata evinde yakılmanın" kibar bir ifadesiyse o zaman...
O zaman büyü hakkında bilginiz var.
Biliyorsunuz ki geçmişe ait bir hikaye bulmamız,
onun geçmişte oluştuğu anlamına gelmez.
En akıllı ve bilge büyücülerimiz
zamanın mutlak olmadığını ve
gelecekten hikaye duymanın mümkün olduğunu bilir.
Yani, siz şehri kurtarabilecek kişinin şehrin altında uyuduğunu düşünüyorsunuz
- ve onu beklemek için buradasınız. - Birimiz onu bulmaya gitti.
- Bu sizin kaybolan sözcünüz mü? - Evet.
Anıt mezarın altındaki yeraltı mezarlarına girdi,
kilisenin batısında ve bir daha dönmedi.
Greşit'te gidebileceğiniz bir muhtar yok mu?
İlk saldırıda öldü.
Aramalarımız başarısız oldu.
Peki... Planınız nedir?
Yiyecek ve içecek bulmak, kafayı çekmek, bir şeyler yemek ve devam etmek.
Bu kadar mı?
Belki uzun bir ağaç bulur, oturur, gitmeden önce gösteriyi seyrederim.
Tüm iyi, küçük insanların korkunç şekilde ölmesini filan.
Hiç acımanız yok mu?
Bunu kilise istedi.
Yalnızca benim ailem Dracula ve ordusuyla savaşabilirdi.
Ama bizi istemediler.
Karanlıkla, kendi yöntemleriyle savaşmak istediler.
Onlara iyi şanslar.
Ama Eflak'ın sıradan insanlarına bir seçenek sunulmadı.
Kötü alçakların güç kazanması için,
sıradan insanların kenarda durup ses çıkarmamaları yeter.
Her zaman bir seçenek vardır.
Peki... Uzun, güzel bir ağaç bulun.
- Bizi de ölürken seyredebilirsiniz. - Deli olmayın.
Şimdi gidin. Güneye. Başka bir konvoya takılın.
- O, onun torunu. - Arn.
Umurumda değil. Bilge'nin torunu aşağıda.
Onları gömemiyoruz bile.
Ölülerimizi öylece bırakıp gitmek bizim geleneğimiz değil.
Biz Greşit halkı için kalıyoruz.
Evet, öyle.
Ama aynı zamanda şeyi umduğumuz için...
Yani, Greşit halkıyla ölmek için kalmanızın sebebi
bu, sadece iyi bir şey olduğu için değil,
torununuzun bedenini alamadığınız için de, öyle mi?
Öyle de denebilir.
Gidip çocuğun bedenini getirirsem, gidecek misiniz?
Şehrin dışında bekleyin, gece ordusu buranın altını üstüne getirdiğinde
hayatta kalanlara yardım edin.
Bunu neden yapasınız?
Yakında sizin peşinize düşecekler.
Halk.
Bir soykırım olacak.
Pazar yerinde konuşuyorlardı.
Sorumu cevapladığınızı sanmıyorum.
Yalnızca doğumun nedeniyle kendi ülkende zulme uğramanın
ne demek olduğunu iyi bilirim.
Eğer... Torununuzu bulursam, geceden önce şehri terk edecek misiniz?
Eğer onları bulmanın şartı buysa...
Evet.
Şimdi gidiyorum.
İnsanlara yardım etmek için etrafta dolaşmayın.
Burada kalın.
Belmont.
Bizi korkutan ölüm değil.
Bizi korkutan, yapabileceğimizin en iyisini yapmadan yaşamak.
Umurumda değil.
Alt yazı çevirmeni: Duygu Yenal