Και τώρα, ώρα για παραμύθι.
Μια φορά κι έναν καιρό, υπήρχε μια όμορφη λίμνη.
Ήταν παράδεισος.
Όλοι εκεί ήταν ευτυχισμένοι.
Βασικά, όχι όλοι.
Δύο παπάκια έπασχαν από μια περίεργη πάθηση.
Βαριόντουσαν.
Ήθελαν να ανακαλύψουν τι υπήρχε πέρα από τη γνώριμη λιμνούλα τους.
"Έλα. Ας ρίξουμε μια ματιά".
"Ο μπαμπάς λέει ότι είναι επικίνδυνο να φύγουμε".
"Είμαστε γενναίοι και δυνατοί. Δεν φοβόμαστε".
Έτσι, αποφάσισαν να το τολμήσουν.
Και βρέθηκαν στην αγκαλιά…
θηρευτών.
Τους περικύκλωσαν. Είχαν παγιδευτεί.
Αλλά δεν φοβόντουσαν.
Οι μικροί ήρωες επιτέθηκαν στον θηρευτή, και…
πέθαναν.
Τέλος.
Αυτό ήταν; Πέθαναν;
Ναι. Δεν γλίτωσε κανένα.
Μα πώς;
Θες λεπτομέρειες; Καλώς.
Πρώτα, ο ερωδιός τα έκοψε στη μέση…
Για μισό λεπτό.
Ο μπαμπάς δεν τα λέει σωστά.
Πάλι.
Η αλήθεια είναι
ότι η ερωδιός είδε πως είχαν χαθεί
και προσφέρθηκε να τα βοηθήσει.
Παμ, ερωδιός είναι!
Ένας ψυχοπαθής προορισμένος να τρώει παπάκια.
Καλά, εντάξει.
Ο ερωδιός θα τα έτρωγε,
αλλά εμφανίστηκαν οι γονείς τους και τα έσωσαν.
Όχι.
Οι γονείς τους έφτασαν, αλλά ήταν αργά.
Νταξ, μη στενοχωριέσαι. Όλα θα πάνε καλά.
"Σοβαρά, μπαμπά;"
Φυσικά.
Ακόμα και τα λιωμένα παπιά μπορούν να τα καταφέρουν.
Αρκεί να μείνουν στη λίμνη, μακριά από τους κινδύνους,
όπως ερωδιούς, αρκούδες, λύκους,
καταιγίδες, κυκλώνες, τυφώνες,
κροκόδειλους, δηλητηριώδη μανιτάρια…
-Καλά. Πάω για ύπνο. -…γρίπη, γρίπη των παπιών,
-τίγρεις με κοφτερά… -Τι έγινε το άλλο παπάκι;
-Το έλιωσε κι αυτό; -…ηφαίστεια…
Όχι, μην ανησυχείς, Γκουέν.
Σώθηκαν και τα δύο.
Γύρισαν ξανά στη λίμνη.
Αλλά ήρθε κι άλλος θηρευτής…
Και τους ευχήθηκε να περάσουν καλά. Τέλος.
Αυτό έγινε.
Καλά.
Καληνύχτα, μαμά.
Καληνύχτα, μπαμπά.
Καληνύχτα.
Καληνύχτα, αγάπη μου.
Τι;
Κάθε φορά που λες παραμύθι, η Γκουέν βρέχει το κρεβάτι της.
Αλήθεια; Τέλεια. Βλέπεις;
Άρα μαθαίνει, Παμ.
Τι μαθαίνει; Ότι δεν πρέπει να φύγει ποτέ από τη λίμνη;
Ακριβώς.
Τη διδάσκω πολύτιμους φόβους.
Κάτι ξέρω. Ζω μ' αυτούς μια ζωή.
Όπως όλοι μας.
Καληνύχτα, αγάπη μου.
Καληνύχτα, γλυκιά μου.
ENA ΤΑΞΙΔΙ ΓΙΑ ΠΑΠΙΕΣ
Θέσεις, έτοιμοι, πάμε!
Έλα, Γκουένι. Πάμε.
Νίκα τον μπαμπά. Πάμε!
Ναι!
Έχασα.
Ναι!
Ψιτ.
Γεια!
Μη!
Ναι!
-Δικό μου! -Αρκετά.
-Δικό μου! -Έχεις χιλιάδες!
Ευχαριστώ, μπαμπά.
Λοιπόν, παιδιά. Να μαζεύετε τα φρέσκα φύλλα.
Εντάξει, μπαμπά.
Καλό είναι αυτό, μπαμπά;
Τέλεια. Συνέχισε να ψάχνεις.
Παιδιά! Πρέπει να δείτε κάτι.
Είναι απίστευτο. Ελάτε.
Ελάτε, όλοι.
-Κοιτάξτε. Σας το είπα. -Ναι.
-Δεν είναι όμορφες; -Είναι φανταστικές.
Έχετε ξαναδεί τέτοιες πάπιες;
Δείτε.
Μάλλον μεταναστεύουν.
Φαίνονται τόσο μυστηριώδεις και εξωτικές.
Αναρωτιέμαι από πού να ήρθαν.
Πάμε να χαιρετήσουμε.
Δεν πρέπει; Όχι. Δείτε φτερά.
Θέλω να μάθω. Πάμε να ρωτήσουμε.
Μακ, έλα.
Δεν καίγομαι.
Έλα τώρα. Ποτέ δεν γνωρίζουμε άλλους.
Καλά, εντάξει.
Παιδιά, πάμε να γνωρίσουμε τους νέους φίλους της μαμάς.
Παιδιά;
Καλύψαμε απόσταση, ε;
-Χάρη στον ούριο άνεμο. -Ναι.
-Γεια σας! -Γεια.
-Καλώς ήρθατε. -Ευχαριστούμε.
-Γεια σου. -Γεια.
Ωραία φτερά.
Κακώς ήρθαμε, Νταξ. Ο μπαμπάς θα θυμώσει.
Γύρνα πίσω, Γκουέν.
Γεια.
-Νταξ, έλα. -Τι κάνεις;
-Δεν θέλω να με σκοτώσουν. -Παράτα με, φτερωτέ μπελά.
Εγώ φτερωτός μπελάς; Δεν με ξέρεις καν.
Όχι.
Αυτή είναι ο μπελάς.
Εσύ είσαι υπέροχος μπελάς. Παπιομπελάς. Εννοώ…
Πλάκα κάνω.
Α, εντάξει.
Γεια, είμαι η Κιμ.
Γεια. Εγώ ο Νταξ.
Καλώς ήρθες στη Μούσχεντ.
Καλώς ήρθες στη νια-νια.
Μπορείτε να μείνετε όσο θέλετε.
Θα σε ξεναγήσω.
Βασικά, δεν έχει τίποτα άλλο, αλλά…
Ευχαριστώ, αλλά είμαστε περαστικοί. Πάμε νότια.
Για τον χειμώνα. Εσείς πού θα πάτε;
Μένουμε εδώ για να αποφύγουμε τους ψυχοπαθείς…
Συγγνώμη. Μπελάς.
Κάτσε. Δεν πάτε πουθενά για τον χειμώνα;
Όχι.
Πρέπει να έρθετε μαζί μας.
Τι; Αλήθεια;
Ναι, μαζί με το κοπάδι σου.
Θα είναι τέλεια.
Θα ξετρελαθείς. Ο ήλιος, η άμμος.
Μισό. Σ' αρέσει το τροπικό φαγητό; Οι μπανάνες;
-Δεν… -Θα ξετρελαθείς.
Κράτα. Θα ρωτήσω τον μπαμπά.
Μπαμπά!
Τι ήταν αυτό;
Δεν ξέρω, αλλά έμπλεξες.
Νταξ! Γκουέν!
Τρελαθήκατε; Δεν θα εξαφανίζεστε έτσι.
-Αυτός με ανάγκασε. -Τι;
-Και μίλησε με ένα κορίτσι. -Κορίτσι;
-Γκουέν! -Ναι.
Της είπε ότι θα την παντρευτεί.
Τι;
Δεν το είπα αυτό.
Το είπες με τα μάτια.
Μπαμπά, με χτυπάει!
Ε! Αρκετά!
Αδερφική βία!
Αρκετά.
Λοιπόν. Γεια σε όλους.
Και αυτό ήταν. Πάμε.
-Μακ! -Τι; Χαιρέτησα.
Χαμογέλασα. Τους κοίταξα. Έκανα ό,τι έπρεπε.
Γεια σας. Άκουσα ότι θέλετε να μεταναστεύσετε.
Ορίστε;
Επιστρέφουμε στην Τζαμάικα. Έχετε πάει;
Όχι.
Είναι μαγικά.
Υπάρχει μια φωτεινή λιμνοθάλασσα όπου το νερό λάμπει.
Πολύ θέλω να τη δω.
Έκλεισε, λοιπόν.
Μπορείτε να έρθετε μαζί μας. Θα είναι τέλεια.
Πολύ ευγενικό εκ μέρους σας.
Περίμενε.
Μάλλον έγινε μια μικρή παρεξήγηση.
Δυστυχώς, έχουμε πολλή δουλειά.
Σωστά, Παμ; Έχουμε το τέτοιο.
Και μετά, το αποτέτοιο.
Καταλαβαίνετε; Δεν μπορούμε να έρθουμε.
Εσείς να πάτε. Να περάσετε τέλεια.
Δώστε τα χαιρετίσματά μας στο νερό που λάμπει.
Ίσως του χρόνου τότε;
Ακριβώς! Του χρόνου!
Μάλιστα. Ώρα να πηγαίνουμε.
Καλό ταξίδι!
Ευχαριστώ.
Καλή… λίμνη.
Λυπάμαι που δεν θα κάνετε μωρά.
Μα τι… αγένεια!
Το ξέρω.
"Καλή λίμνη". Ποιος λέει κάτι τέτοιο;
Αυτό θα πει κακοί γονείς.
-Όχι αυτοί. Εσύ. -Εγώ;
Ναι, εσύ.
Καλά. Ίσως το παράκανα λίγο.
Αλλά μετανάστευση; Τι χαζή ιδέα.
Αυτό ήταν. Δεν αντέχεσαι.
Γιατί; Επειδή μας βρήκα ένα ασφαλές μέρος όπου ζούμε ευτυχισμένοι;
Εσύ είσαι ευτυχισμένος εδώ.
Τι;
Θέλω να φύγουμε και να δούμε τον κόσμο.
Κι εγώ, μπαμπά.
Εγώ θέλω να πάω στην Τζαμ…
Εκεί που τζαμάρουν.
Αλήθεια αυτά θέλετε;
-Ναι. -Ναι.
Αλήθεια;
-Ναι. -Ναι.
Όχι ανακαίνιση;
-Όχι! -Ναι. Δηλαδή, όχι.
Ξέρετε τι μπορεί να συμβεί στο ταξίδι;
Τι πατέρας θα ήμουν αν έθετα σε κίνδυνο τα μικρά μου
χωρίς λόγο, εκτός από διακοπές στην Καραϊβική;
Ένας πατέρας που ξέρει ότι είναι σημαντικό να δουν τον κόσμο.
Δεν θέλω να χάνω εμπειρίες επειδή εσύ φοβάσαι να φύγεις από δω.
Δεν είναι η μετανάστευση το θέμα.
Αλλά η περιπέτεια.
Να δεις τι έχει να προσφέρει η ζωή.
Είναι τρομακτικό; Φυσικά.
Αλλά δεν αξίζει;
Όχι, Παμ. Δεν θα το 'λεγα.
Άνοιξε τα μάτια σου, Μακ.
Πριν χάσεις την ευκαιρία.
Πάμε, παιδιά.
Θείε Νταν, τι κάνεις εδώ;
Δεν ξέρω. Μάλλον με παρέσυρε πάλι το ρεύμα.
Κάνε το καλό και γύρνα με πίσω. Σπρώξε με λίγο.
Έτσι.
Ευχαριστώ.
Άκουσα το καβγαδάκι σας.
Πρέπει να πω…
ότι έχεις δίκιο.
Αλήθεια;
Εννοείται.
Ποιος θέλει ταξίδια;
Γιατί δεν μας φτάνουν όσα έχουμε;
Ακριβώς.
Εδώ έχουμε τροφή.
Έχουμε τη λίμνη. Σωστά;
Ναι. Τροφή. Τη λίμνη.
Γιατί να πάμε αλλού;
Μην αλλάξεις γνώμη, μικρέ.
Μην αλλάξεις για κανένα…
Ακριβώς.
-…και θα 'σαι όπως εγώ. Ευτυχισμένος. -Ναι.
-Υγιής. -Ναι.
Και ολομόναχος.
Ναι! Περίμενε, τι;
Αυτό είναι.
Θα ζεις το όνειρό σου.
Αυτό ήταν εξαντλητικό.
Θα ξεκουραστώ εδώ.
Για ξυπνήστε, Μάλαρντ!
Χάνουμε τη μέρα.
Σηκωθείτε. Πάμε!
Έτοιμο το πρωινό.
Μπαμπά, τι κάνεις;
Σας ξυπνάω. Ελάτε. Πρέπει να ετοιμαστούμε.
Για ποιο πράγμα, Μακ;
Τίποτα.
Απλώς για το μεγάλο, διασκεδαστικό οικογενειακό ταξίδι μας.
Τι;
Πάω στοίχημα ότι δεν το περίμενες!
Μιλάς σοβαρά;
Ναι. Μια περιπέτεια στο άγνωστο.
Που θα λατρέψω.
Αλήθεια τώρα;
Τι εννοείς "αλήθεια";
-Θα πάμε όντως; -Ναι.
Ταξίδι;
-Στην Τζαμάικα; -Ναι.
-Μαζί; -Ναι.
-Όλοι μας; -Ναι.
Και εσύ;
Ναι! Θα πάμε όλοι στην Τζαμάικα.
Σε ποια γλώσσα πρέπει να σας το πω;
Ευχαριστώ, μπαμπά.
Παρακαλώ.
Ήξερα ότι έχεις λίγη περιπέτεια μέσα σου.
Περιμένετε!
Θείε Νταν! Θα έρθεις!
-Γκουέν, μη. -Όχι.
Θα πάμε στην Τζαμάικα.
Δεν νομίζω, μικρή.
Σε παρακαλώ, θείε Νταν.
Μπα.
Κρίμα που δεν θέλει. Εμείς προσπαθήσαμε πάντως.
Ας φύγουμε.
Σε παρακαλώ;
Σε χιλιοπαρακαλώ;
Πείστηκα. Δεν μπορώ να αρνηθώ.
Κοιτάξτε πόσο χαριτωμένη είναι.
Ναι! Θα έρθει κι ο θείος Νταν!
-Όχι, δεν θα έρθει. -Ο θείος Νταν.
Ο θείος Νταν.
Αλήθεια;
Ο θείος Νταν.
-Εγώ είμαι. -Θείος Νταν.
Ναι!
Γιούπι.
Έτοιμοι. Τελικός έλεγχος.
Συστροφή φτερού ουράς;
Ναι.
Άνοιγμα φτερών;
Ναι.
Κεφάλια σε θέση απογείωσης;
Ναι.
Ας πετάξουμε.
Ναι!
Λοιπόν, τέρμα τ' αστεία.
Σχηματισμός V.
-Ναι! Κοιτάξτε με! -Ευχαριστούμε!
Είναι τέλειο!
Να το συνηθίσετε.
Περίεργο.
Η πυξίδα μου έχει σκουριάσει, αλλά σίγουρα πετάμε νότια.
Όντως, αλλά γιατί μόνο εμείς πάμε προς τα εδώ;
Μην ανησυχείτε, παιδιά. Όλα θα πάνε καλά.
Είμαστε όλοι μαζί. Ζούμε μια περιπέτεια.
Σας υποσχέθηκα περιπέτεια. Κι αυτό ακριβώς ζούμε, ε;
Δεν θα τα καταφέρουμε.
-Θείε Νταν! -Πες αλήθεια. Δεν πειράζει.
Είμαι μεγάλη πάπια.
Όχι, θείε Νταν. Όλα θα πάνε καλά.
Σωστά, Μακ;
Βασικά…
Δηλαδή, ναι. Η μαμά έχει δίκιο.
Ωραία περνάμε.
Αυτά θα θυμόμαστε μετά από χρόνια.
Θα τα θυμόμαστε και θα γελάμε.
Ένας ερωδιός!
Από το παραμύθι του μπαμπά.
Ο απόλυτος δολοφόνος παπιών.
Μην πανικοβάλλεστε.
Δεν θα μας δει αν μείνουμε ακίνητοι.
Γεια σας, παπάκια.
Μπλοφάρει.
Για πείτε μου.
Τι κάνει μια οικογένεια παπιών εδώ κάτω,
μούσκεμα και μες στο κρύο;
Τίποτα. Όλα καλά.
Το απολαμβάνουμε.
-Θα έχετε παγώσει εδώ. -Όχι.
-Ελάτε! -Όχι.
Θα σας φροντίσει η Έριν στη ζεστή της φωλίτσα.
Περάστε. Άντε.
Χάρι! Κοίτα τι βρήκα.
Μια οικογένεια ταξιδιάρικων παπιών.
Πάπιες.
Χαρήκαμε για τη γνωριμία.
Αντίο.
Βιάζεστε;
Να μην ενοχλούμε.
Φαίνεστε απασχολημένοι… να σαπίζετε.
Δεν ενοχλείτε καθόλου.
Μήπως οι ερωδιοί δεν είναι αρκετά καλοί για εσάς…
πάπιες;
Φυσικά και όχι. Ευχαρίστως να μείνουμε.
Ωραία! Θα σας στρώσω.
Άραγε σε ξεσκίζουν και σε τρώνε;
Νταν!
Δεν ξέρω τι μέθοδο έχουν.
Ράψ' το!
Ξύπνα με όταν είναι να με φάνε.
-Τι; -Τι κάνεις, Παμ;
Δεν ξέρω. Δεν θέλω να τους προσβάλω.
Μα θέλουν να μας φάνε.
Δεν θέλω να με φάνε!
Δεν μπορεί να μας φάει. Δεν έχει δόντια.
Αν μας κόψει κομματάκια;
Δεν θέλω να με κόψουν κομμα…
Πώς είπατε;
Τι λες;
Λέγαμε ότι η φωλιά σας είναι πολύ όμορφη.
Έτσι, παιδιά;
Ευχαριστώ.
Μετακομίσαμε πριν λίγα χρόνια.
Πρώτα ταξιδεύαμε διαρκώς όπως εσείς.
Ο Χάρι ήταν περιπετειώδης
και άγριος θηρευτής.
Μπορούσε να πιάσει κάθε θήραμα με μια τσιμπιά.
Τις παλιές καλές μέρες.
Τώρα ο Χάρι γέρασε.
Εγώ φέρνω πια την τροφή.
Τέλος πάντων, θα είστε κουρασμένοι.
Να το κρεβάτι σας.
Δεν κοιμόμαστε σ' αυτό.
Είναι το καλύτερο κρεβάτι μας.
Είναι τέλειο. Ευχαριστούμε.
Φοβερό, ε;
Δείτε. Πιο άνετο κι απ' τη φωλιά μας.
Ό,τι πεις.
Και πιο λαδωμένο.
Ο τελευταίος σας καλεσμένος είναι ακόμα εδώ.
Νεκρός.
Ευχαριστούμε.
Τίποτα, γλύκες.
Καλή ξεκούραση και όνειρα γλυκά.
Η καταιγίδα σταμάτησε. Πάμε.
Παιδιά. Ξυπνήστε.
-Παμ, πρέπει να φύγουμε τώρα. -Τι;
Τώρα; Κι ο θείος Νταν;
Όταν ξυπνήσουν, θα τον φάνε.
Θα κερδίσουμε χρόνο…
Είσαι ξύπνια.
Και μας κοιτάς. Εκπληξούλα.
Δεν έπρεπε να σηκωθείτε.
Οι θηρευτές κυνηγάνε τη νύχτα.
Όχι τα παιδιά μου!
Ας το κάνουμε γρήγορα!
Παιδιά, τρέξτε!
Θα τα πιάσω!
-Χάρι! Πιάσ' τους! -Όχι!
Όχι, σε παρακαλώ!
Τρέξτε στην πόρτα!
Πάμε!
Άσε με!
Μη φοβάστε, παιδιά.
Μην κουνηθείτε.
Όχι.
Μη μας φάτε. Δεν αλλάξαμε φτερά ακόμα.
Σας χιλιοπαρακαλώ;
Υπόσχομαι ότι δεν θα πονέσετε.
Όχι!
Σας έπιασα!
Θα σας έκανε μια μπουκιά.
Κακό ψάρι.
Κακό ψάρι!
Τα… έσωσες;
Δεν κάνει τίποτα.
Κι έχουμε πρωινό για αύριο.
Σωστά, Χάρι;
Και τώρα, κοιμηθείτε.
Σίγουρα πρέπει να φύγετε; Θα μου λείψουν πολύ τα παιδιά.
Είναι αξιολάτρευτα.
Και πεντανόστιμα.
Ίσως σας φάω.
Πλάκα κάνω!
Ή μήπως όχι;
Αστείο ήταν!
Πολύ πετυχημένο.
Λοιπόν. Ώρα να πηγαίνουμε.
Ευχαριστούμε για όλα.
Αντίο.
Δεν φίλησα τον Χάρι!
Όχι. Στείλ' του ένα φιλάκι.
Μην πας πιο κοντά. Από δω καλά είναι.
Γεια, Χάρι. Ευχαριστούμε.
Μην ξεχάσετε να περάσετε στον γυρισμό.
Περιπετειώδης βραδιά.
Ναι.
Όταν έβγαλε το τηγάνι;
Θεέ μου! Με το ψόφιο ψάρι μέσα;
-Το ψόφιο ψάρι. -Τρομακτικό.
Ναι. Συμπαθητικά πουλιά πάντως.
Πολύ συμπαθητικά πουλιά.
Παιδιά, ελάτε πάνω!
Πρέπει να το δείτε αυτό.
Νταξ, ας ζήσουμε την περιπέτεια εκεί όπου μπορώ να σε βλέπω.
-Ναι! -Δοκίμασέ το, μπαμπά!
Εντάξει, ωραίο είναι, αλλά καλύτερα να γυρίσουμε…
Μην είσαι τόσο βαρετός!
Ναι!
Γεια!
Τσα!
Μπαμπά!
Πρόσεχε!
Σ' έπιασα!
Ωραία ήταν. Πάμε κάτω πριν χαθούμε.
Μπαμπά, σε παρακαλώ. Λίγο ακόμα.
Σε παρακαλώ;
Καλά, λίγο ακόμα.
Τι είναι αυτό;
Παιδιά, είστε καλά;
Ναι! Φοβερό! Να το ξανακάνουμε.
Ναι!
Πού είναι η μητέρα σας;
Παμ;
Δεν είναι η μητέρα σας αυτή.
Εδώ πάνω!
Ελάτε. Θα βλέπουμε καλύτερα από δω.
Παμ! Έχεις χτυπήσει; Πονάς;
Τι; Καλά είμαι.
Πώς σε λένε; Πόσα είναι αυτά;
Ηρέμησε! Καλά είμαι.
Ευτυχώς.
Ωραία.
Ελάτε, παιδιά.
Ετοιμαστείτε να φύγουμε από…
εδώ.
Τι είναι εδώ;
Δεν ξέρω.
Πρώτη φορά απομακρυνόμαστε τόσο.
Θείε Νταν, έχεις ξανάρθει εδώ;
Θείε Νταν;
Ναι; Παιδιά;
Ακούει κανείς;
Φοβάμαι τα ύψη.
Θείε Νταν;
Εγώ είμαι! Ο θείος Νταν!
Θείε Νταν!
Πάντως… έζησε καλή ζωή.
Τι;
Θα σε σώσουμε, θείε Νταν!
Θα ήθελε να συνεχίσουμε χωρίς αυτόν!
Ελάτε, έτσι ήταν.
Γεια σου.
Φύγετε!
Περιστέρια.
Αφήστε με!
Θείε Νταν!
-Θείε Νταν! -Θείε Νταν, πού είσαι;
-Θείε Νταν; -Αν κάτι έφαγε τον θείο Νταν;
Τίποτα δεν θα ήθελε να φάει τον θείο Νταν.
Θείε Νταν.
Φύγετε!
Έρχομαι!
Περιμένετε!
Φύγετε! Δικό μου είναι το σάντουιτς.
Το έγλειψα! Δεν το θέλετε με σάλια πάπιας.
Θείε Νταν!
Κάτω τα φτερά σας!
Νταξ! Γκουέν! Περιμένετε!
Μακριά τους!
Κάντε πίσω!
Φύγε από δω, βρoμερό, βρoμερό παράσιτο!
Ποιος το είπε αυτό;
Ρώτησα ποιος… το είπε… αυτό;
Για έλα δω, βλαχαδερό.
Ξαναπές το.
Ποιο απ' όλα;
"Βρομερό, βρομερό παράσιτο".
Για τα πρακτικά, ήθελα να πω "βρομερό παράσιτο".
Δεν λέω ότι είναι ευγενικό,
αλλά δεν ήθελα να τονίσω το "βρομερό παράσιτο".
Εσείς οι πάπιες με εξοργίζετε, το ξέρετε;
Όλη μέρα σας ταΐζουν οι άνθρωποι στο πάρκο,
αλλά δεν σας φτάνει. Όχι.
Έρχεστε στον χώρο μας.
Κλέβετε την τροφή μας.
Και μας προσβάλλετε κι από πάνω;
-Τι; Όχι. Δεν ήθελα… -Όνομα.
Μακ.
Λοιπόν, Μακ.
Εγώ είμαι η Τάπα.
Ο αρχηγός των σκληρά εργαζόμενων πουλιών που αποκάλεσες παράσιτα.
Εντάξει. Καλώς.
Άκου, Τάπα…
Πώς με είπες;
Συγγνώμη. Νόμιζα ότι σε λένε Τάπα.
Ναι. Έτσι με λένε. Γιατί;
Ωραία. Άκου, Τάπα…
Πώς με είπες;
Συγγνώμη, ακούσατε όλοι "τάπα", ή…
Τι; Τι είπες;
Εντάξει. Νομίζω ότι έχει γίνει παρεξήγηση.
Με συγχωρείτε. Να περάσω λίγο;
Ευχαριστώ. Λοιπόν.
Γεια. Είμαι η Παμ.
Ζω μαζί του, οπότε γνωρίζω καλά
τις βλακείες που λέει.
Αλήθεια λέει. Έτσι είναι.
Σας διαβεβαιώ, όμως. Δεν είχε κακή πρόθεση.
Και ως ευχαριστώ για την κατανόησή σας,
τι λέτε να μοιραστούμε το σάντουιτς; 50-50.
80-20.
60-40.
-70-30. -65-35.
-68-32! -67-33!
Σύμφωνοι.
Θείε Νταν. Κόψε το σάντουιτς.
Δεν θέλεις 50-50;
Θείε Νταν;
Καλά, εντάξει!
Εσένα σε πάω.
Ευχαριστώ, Τάπα.
Συγγνώμη που θύμωσα, αλλά…
μερικές φορές πληγώνομαι.
Τα περιστέρια έχουμε μεγάλη καρδιά.
Σωστά, παιδιά;
Φυσικά.
Θέλουμε να μας αγαπάνε.
Και να μας σέβονται.
Ναι.
Ό,τι χρειαστείτε, και εννοώ οτιδήποτε,
η Τάπα είναι εδώ.
Αλήθεια; Έχουμε χαθεί εντελώς.
Πάμε στην Τζαμάικα.
Στο Κουίνς δεν είναι;
Πιο νότια. Στην Καραϊβική.
Α, αυτή την Τζαμάικα.
Ένας φίλος ξέρει το μέρος απ' έξω κι ανακατωτά.
Λες να μας βοηθήσει;
Ναι.
Βασικά, είναι ένα θέμα που τον πονάει,
αλλά δεν θα έχει πρόβλημα.
Ελάτε, πιτσουνάκια. Δεν έχουμε όλη μέρα.
Από δω είναι.
Φοβερό. Μαμά, τα σπας.
Ναι.
60-40!
70-30!
60.000-3.500!
Δεν σε είχα για τόσο ζόρικη.
Αλήθεια, Μακ; Δεν το ήξερες;
Όχι, δηλαδή…
Το 'πιασα. Καλό. Πετυχημένο.
Εντάξει.
Λοιπόν, βλαχάκια μου, πάμε.
Πλάκα κάνεις;
Δεν ξαναπετάμε μέσα σ' αυτή τη θανατηφόρα πόλη.
Ελάτε. Δεν είναι τίποτα.
Μείνετε κοντά μου, κι όλα θα πάνε καλά.
Είμαι καλά. Ναι, όχι. Είμαι καλά!
Ναι.
Είμαι καλά. Ακόμα.
Θα τα καταφέρουμε.
Αστόχησες, λεωφορείο!
Μη μείνετε πολύ κοντά.
Ορίστε, πριγκίπισσά μου.
Ευχαριστώ!
Γκουέν! Εδώ είμαι!
Κοιτάξτε! Να τη!
Η Τζαμάικα!
ΤΖΑΜΑΪΚΑ ΕΙΝΑΙ ΠΙΟ ΚΟΝΤΑ ΑΠ' ΟΣΟ ΝΟΜΙΖΕΤΕ!
ΓΕΥΤΕΙΤΕ ΤΟ ΤΕΛΕΙΟ
Τι;
Φτάσαμε.
Ωραία, λοιπόν…
Πού είναι ο φίλος σου;
Και τι είναι αυτό;
Αυτό; Μην ανησυχείς.
Αλλά σε προειδοποιώ.
Ο ιδιοκτήτης του Ντελρόι είναι σεφ.
Σεφ;
Ναι. Σεφ.
Σαν θηρευτής. Αλλά αντί να σας φάει,
σας ταΐζει σε τεμπέληδες θηρευτές.
Από δω.
Μετά από σας.
Πεδίο ελεύθερο.
Ντελρόι! Πώς πάει;
Χρόνια και ζαμάνια. Καλά φαίνεσαι. Κάνε χειραψία.
Σου έφερα μια παπιοοικογένεια.
Θέλουν να σε ρωτήσουν κάτι.
Κύριε Ντελρόι,
χαίρω πολύ.
Ξέρετε πώς πάνε στην Τζαμάικα;
Αν ξέρω πώς πάνε στην Τζαμάικα;
Σας το είπα. Είναι λίγο ευσυγκίνητος.
Γεννήθηκε και μεγάλωσε εκεί.
Τι συνέβη;
Ο σεφ τον απήγαγε μέσα στη νύχτα.
Κι έτσι, ο Ντελ έχασε την ελευθερία του.
Έλα, Ντι. Πες τους πώς να πάνε.
Πετάξτε προς το μεγάλο άγαλμα.
Μετά πέντε χλμ. νότια και δύο ανατολικά.
Δυτικά για 16 και νοτιοδυτικά για δύο.
Τρία νότιο-νοτιοανατολικά
και μετά νότιο-νοτιοδυτικά.
Μη σταματήσετε αν δεν δείτε την ομίχλη πάνω απ' τα όμορφα μπλε βουνά.
Αποκλείεται να μην τη δείτε.
Όχι. Μη.
Μην κλαις, Μεγάλε.
Μη στενοχωριέσαι.
Τζαμάικα!
Μου λείπουν οι δικοί μου.
Ο Ντεβάν. Κι ο μικρός Ντόνι.
Η Ντολόρες. Η Ντίντι. Ο Ουίνστον!
Ο ξάδερφός μου.
Μπαμπά!
Δεν θα τον αφήσουμε εδώ, έτσι;
Στριμωγμένο στο κλουβί.
Έλα, φύσα.
Φύσα.
Δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτα.
Να πάρουμε το κλειδί.
Όχι, μικρέ. Αδύνατον.
Γιατί; Πού είναι;
Εκεί κάτω.
Ο σεφ το έχει πάντα μαζί του.
Και πίστεψέ με. Δεν θες να πλησιάσεις αυτόν τον τρελό.
Αν σε πιάσει, θα σε κάνει πάπια με πορτοκάλι.
Τι είναι πάπια με πορτοκάλι;
Εσύ, με πορτοκάλι από πάνω.
Ξέρετε κάτι;
Μην ανησυχείτε. Θα πάω να το πάρω.
Τι; Όχι.
Μπαμπά, ηρέμησε. Το 'χω.
Όχι, δεν το 'χεις.
Επειδή εσύ φοβάσαι τα πάντα, δεν σημαίνει ότι φοβάμαι κι εγώ.
Καλά. Ξέρεις κάτι;
Θα φέρω το κλειδί.
Ωραία. Θα έρθω μαζί σου.
Όχι. Θα μείνεις εδώ.
Μπαμπά!
Μείνε εδώ.
Λάθος!
Πώς πάει;
Τι κάνεις εδώ; Σου είπα να μην έρθεις.
Σιγά μη σ' αφήσω να διασκεδάσεις μόνος σου.
Πάμε.
Εκεί.
Έλα.
Κράτα με για να το πάρω. Γρήγορα.
-Παμ. Κοίτα. -Σχεδόν το έφτασα.
-Παμ. -Λίγο ακόμα.
-Παμ. -Λίγο πιο κοντά.
Παμ!
Το 'πιασα.
Παμ!
Τρέχα!
Πάπια με πορτοκάλι!
-Οχ. -Τι;
Τρίτες με σάλσα.
-Χαθήκαμε! -Μην πανικοβάλλεσαι, Μακ.
Δεν μπορώ. Με χαλαρώνει!
Μακ, θα τα καταφέρουμε. Εντάξει;
Ας είμαστε αισιόδοξοι.
Αισιόδοξοι; Πώς να είμαστε αισιόδοξοι;
Δεν ξέρω!
Αλλά αν πανικοβληθούμε, δεν θα ξεφύγουμε ποτέ!
-Αυτό είναι! -Ποιο;
Ό,τι κι αν κάνεις, συνέχισε!
Αυτό εννοείς;
Ναι, Μακ. Πιάνει.
Θα τα καταφέρουμε, Μακ.
Εντάξει, ακολούθησέ με.
Μπαμπά, μαμά, ήσασταν φοβεροί.
Ευχαριστούμε, αλλά βιαζόμαστε.
-Παμ, το κλειδί! -Πάρε.
Ωραία. Ας το κάνουμε.
Γρήγορα!
Όχι. Πιο δεξιά. Και στρίψε.
-Δεξιά για μένα. -Μακ!
-Όχι. Σπρώξε. -Δεξιά.
-Μπαμπά, έλα! -Σπρώξε.
-Να το κάνω εγώ; -Σπρώξε.
Τι έγινε;
Περίμενε, πού…
Πού είναι το κλειδί;
Το κατάπια.
Κακό αυτό.
-Φτύσ' το. Πρέπει να το φτύσεις! -Το 'χω.
Έλα, Μακ.
Πλησιάζει πολύ.
Φαίνεται πολύ θυμωμένος.
-Μακ, φτύσ' το επιτέλους! -Όχι.
Ελάτε! Γρήγορα!
Ελάτε, παιδιά! Μαζί!
Φτύσ' το!
Δεν γίνεται τίποτα.
Έρχεται ο πτηνοφάγος!
Το 'πιασα!
Είμαι ελεύθερος!
Ναι, φίλε!
Ναι!
Τα καταφέραμε!
Σας ευχαριστώ!
Τα καταφέρατε. Δεν το πιστεύω.
Ήμουν σε κλουβί και τώρα όχι.
Μέσα, και τώρα όχι.
Χάρη σε σας. Σε όλους σας.
Εσύ όμως.
Είσαι αγριόπαπια.
Δεν έχω γνωρίσει πιο γενναία πάπια.
Δεν είμαι τόσο…
Δεν είμαι τόσο γενναίος.
Τι; Ήξερες τον κίνδυνο. Αλλά το έκανες.
Πώς θα σε χαρακτήριζες;
Ναι, έχεις δίκιο.
Είναι η μόνη λέξη που με περιγράφει.
Ακούσατε; Με είπε γενναίο.
Θέλετε να πάτε στο νησί μου, ε;
Τιμή μου να σας πάω εγώ.
Θα το έκανες αυτό;
Για σας θα έκανα τα πάντα.
Γιατί μπορώ να κάνω τα πάντα!
Μπορώ να πάω εδώ. Ή εδώ.
Σαν ελεύθερο πουλί.
Ακριβώς.
Επειδή είμαι πουλί!
Δεν φανταζόμουν ότι θα το έλεγα ποτέ,
αλλά είσαι απίστευτο πουλί.
Ευχαριστώ, Τάπα.
Κι εσύ καλή είσαι.
Ξέρεις, συγκινήθηκα λίγο.
Σπάστε, τρελοπάπιες. Φύγετε από δω.
-Γεια, Τάπα. -Γεια σου.
-Γεια. Ευχαριστούμε για όλα. -Ευχαριστούμε.
Αντίο, Τάπα.
Μην ξεχάσεις πού βρήκες το σάντουιτς.
Γεια, βλαχάκια! Σας αγαπώ!
ΚΑΛΩΣ ΗΡΘΑΤΕ ΣΤΟ ΣΑΝΙ ΦΙΛΝΤΣ
Δεν το πιστεύω!
Σε λίγες ώρες θα 'μαστε στην ακτή.
Μετά, ένα πεταγματάκι πάνω από τον ωκεανό και θα φτάσουμε στην πατρίδα μου.
Ντελρόι.
Αλήθεια η θάλασσα στην Τζαμάικα λάμπει το βράδυ;
Γιατί ακούγεται απίθανο.
Το μάθατε, λοιπόν;
Ό,τι κι αν περιμένετε να δείτε…
θα είναι ακόμα καλύτερο.
Τζαμάικα, γυρίζω σπίτι!
-Γυρίζω… -Μαμά;
…σπίτι! Γυρίζω…
Θέλω τσίσα. Δεν μπορώ να κρατηθώ.
Καλά, Γκουέν. Κάνε όσο πετάμε.
Εδώ; Μα θα με βλέπουν όλοι.
Κανείς δεν σε κοιτάζει. Έλα. Θα μπω μπροστά.
Τι συμβαίνει;
Θέλει να τα κάνει.
-Όλα καλά πίσω; -Μπαμπά! Μην κοιτάς;
-Συγγνώμη, Γκουέν. Λάθος μου. -Τι κάνεις;
Μαμά, δεν μπορώ εδώ. Να προσγειωθούμε;
Όχι. Είσαι αρκετά μεγάλη για να τα κάνεις πετώντας.
Είναι αγχωτικό. Και αηδιαστικό.
Δεν είναι. Πουλιά είμαστε.
Όλα τα πουλιά το κάνουν.
Κι αν με βλέπει κάποιος από κάτω;
Κανείς δεν σε βλέπει.
Δεν θα προσγειωθούμε. Αποκλείεται.
Σίγουρα δεν με βλέπει κανείς;
Γκουέν Μάλαρντ, κάν' τα, αλλιώς θα φύγουμε.
Καλά.
Μπορεί να τα κάνει πετώντας…
-Δεν πειράζει. Άσ' τη. -…αλλά κοίτα.
Έχει κανείς απαλά βρύα;
Πάρε ένα φύλλο!
Κάποιος με βλέπει! Εκεί!
-Κάποιος με βλέπει! -Πού;
Ακολουθήστε με. Μείνετε κοντά μου.
Αλήθεια, μπαμπά;
Τέλεια.
Έτσι σε θέλω, φίλε.
Παιδιά;
Σίγουρα είναι ασφαλές;
Μη φοβάσαι.
Η αγριόπαπια κάνει ένα ταξίδι αυτογνωσίας.
Ας τον ακολουθήσουμε.
Αλλά καλού κακού, ετοίμασε τα νύχια σου.
Δεν ξέρω αν οι πάπιες έχουν νύχια.
Τώρα, τεντώστε την πλάτη
και υψώστε τα φτερά σας στον ουρανό.
Εισπνοή.
Και εκπνοή.
Μπράβο σε όλους.
Και τώρα, η θέση του αυγού.
Και εκκολαπτόμαστε με το κουάκ ενός νεογέννητου.
Κουάκ.
Πολύ καλά. Και ξανά.
Κουάκ.
Ξανά.
Κουάκ.
Και ξανά.
Τι γίνεται εδώ;
Επισκέπτες!
Αδέρφια, συγκρατήστε τον ενθουσιασμό σας.
Δεν θέλουμε να τρομάξουμε τους καλεσμένους μας.
Γεια σας, φίλοι μου. Είμαι ο Γκούγκου.
Καλώς ήρθατε στο ταπεινό σπιτικό μας.
Σπιτικό; Τι κάνετε εδώ;
Την πρωινή μας χαλάρωση,
καθώς ετοιμαζόμαστε για όταν οι τιμημένοι Ερλ και Μέι
ανοίξουν τις πύλες του παραδείσου.
Είστε τυχεροί. Πάνω στην ώρα.
Φίλοι μου…
καλώς ήρθατε στον Κήπο της Αρμονίας.
Δεν καταλαβαίνω. Είναι…
Ένας παράδεισος για πάπιες; Περίπου.
ΜΠΟΥΦΕΣ
Τέλεια.
Ήρθατε στο τέλειο μέρος, φίλοι μου.
Εδώ οι άνθρωποι δεν τσιγκουνεύονται προκειμένου να καλοπερνάμε.
Μόλις τελείωσαν την καινούρια μας τσουλήθρα.
Σας παρακαλώ, κάντε μας την τιμή.
Απολαύστε το μέρος για όσο θέλετε.
Μπορούμε να περάσουμε το απόγευμα εδώ.
-Σε παρακαλούμε. -Σε παρακαλώ.
Έλα. Ας μείνουμε.
Όχι.
Δεν γίνεται να μείνουμε εδώ.
Χωρίς να περάσουμε τέλεια!
Πηγαίνετε να διασκεδάσετε!
Ναι!
-Τσουλήθρες, έρχομαι! -Περίμενε!
Τσουλήθρες!
Έρχεται ο θαλάσσιος δράκος!
-Θα σε πιάσουμε! -Θα σε λιώσουμε!
Ο θαλάσσιος δράκος πεινάει.
Θα σκοτώσουμε τον θαλάσσιο δράκο!
-Γκουέν! -Γκουέν, πρόσεχε.
Θα τον σκοτώσουμε προσεκτικά.
Αλήθεια; Εντάξει.
Θείε Νταν!
Θέλω κι εγώ να παίξω.
Ο δράκος θέλει διάλειμμα.
Γκουέν!
Αδέρφια μου. Υπέροχα νέα!
Ο Ερλ και η Μέι θα μας πάνε εκδρομή.
Είμαι ενθουσιασμένος. Είναι υπέροχο.
Γρήγορα, παιδιά! Ήρθε η ώρα!
Μην το χάσετε.
Ελάτε, όλοι. Πάμε!
Όχι!
Είναι υπέροχο. Ανυπομονώ!
Γκούγκου! Σταμάτα!
Τι είναι, φιλαράκο;
Ο σεφ.
Θέλεις να έρθεις;
-Έλα. Πάμε. -Σταμάτα.
-Ο τελευταίος βρομάει! -Γκούγκου! Μη!
Γονάτισε, θαλάσσιε δράκε!
-Γκούγκου! Σταμάτα! -Γκουένι.
-Μην τον χτυπάς. -Τι;
Δεν χτυπάμε τον μπαμπά.
Πού πας;
Ο Ντελρόι θα κάνει τον δράκο.
Φυσικά! Χαρά μου.
Σειρά σου τώρα!
Όχι. Απαλά. Εντάξει;
Γκουένι, έλα! Είπε "απαλά".
Θα σας πάει στην κουζίνα.
-Έλα. -Θα σας σερβίρει
με πορτοκάλια.
Τι συμβαίνει;
Μπαμπά, ο σεφ. Ξανάρθε!
ΠΡΑΣΙΝΟΣ ΠΑΡΑΔΕΙΣΟΣ
Ο Ερλ κι η Μέι δίνουν τις πάπιες στον σεφ να τις μαγειρέψει!
Τι είπες;
Πήγαινε στη μαμά. Θα το χειριστώ εγώ.
Όχι! Μπορώ να βοηθήσω!
Πήγαινε στη μαμά τώρα.
Μην μπεις στο φορτηγό.
Καταλαβαίνω πώς σου φαίνεται.
Λίγο περίεργο. Παράξενο.
Δεν βλέπεις; Είναι παγίδα! Πρέπει να φύγετε.
Κατεβείτε, αν δεν θέλετε να σας ψήσουν!
-Να μας ψήσουν; -Δηλαδή;
Άντε! Γρήγορα! Πριν γυρίσει.
Άσε με!
-Ο Ερλ κι η Μέι είναι οι ηγέτες μας. -Νταξ;
-Μας κάνουν μασάζ. -Νταξ!
Τρέξτε, όλοι! Τώρα!
Παμ! Ο σεφ!
Τι;
Πρέπει να φύγουμε τώρα! Τρέξτε!
Εντάξει, πάμε.
Πάμε! Άντε! Τρέξτε!
Απογειωθείτε!
Νταξ, ανέβα!
Γρήγορα!
Παιδιά, πρέπει να ξεκουραστούμε.
Ακολουθήστε με.
Είστε καλά; Τι συνέβη;
-Μαμά, ερχόταν… -Θα σου πω εγώ.
Του είπα να μην έρθει, και παραλίγο να σκοτωθεί.
Προσπαθούσα να βοηθήσω, μπαμπά.
Δεν θέλω τη βοήθειά σου. Θέλω να κάνεις αυτό που λέω!
Κατάλαβες;
Άκου, Νταξ.
Άσε τους μεγάλους να βρουν τη λύση…
Λοιπόν, αρκετά για σήμερα.
Χρειαζόμαστε ξεκούραση.
Γκουέν, με τρόμαξες.
Φαίνεσαι θυμωμένος.
Χρειάζεσαι μια αγκαλιά.
Όχι, Γκουέν, δεν χρειάζομαι αγκαλιά.
Είπα, όχι αγκαλιά.
Μην αντιστέκεσαι. Θα νιώσεις καλύτερα.
Θα με αφήσεις;
-Νιώθεις καλύτερα; -Όχι.
Δεν λειτούργησε ακόμα.
-Τώρα; -Όχι.
Τώρα;
-Τώρα; -Τίποτα.
-Ούτε λίγο; -Όχι.
Κάτι ένιωσα.
Όχι!
Όχι, ξανάρθε!
Ο σώζων εαυτόν σωθήτω!
-Παιδιά! -Νταξ! Γκουέν!
-Μαμά! Μπαμπά! -Όχι.
-Σταματήστε! -Νταξ, Γκουέν, πίσω!
-Φύγετε τώρα! -Κρυφτείτε παιδιά! Φύγετε!
-Όχι. -Όχι!
Μαμά, μπαμπά, όχι!
-Παιδιά! -Όχι!
Όχι!
Θα μαγειρέψει τη μαμά και τον μπαμπά;
Και θα ξανάρθει για μας.
Και θα μαγειρέψει κι εμάς!
Μακάρι να είχαμε απαίσια γεύση!
Γκουέν, δεν θα τα παρατήσουμε.
Κάτι θα σκεφτούμε.
-Αλήθεια; -Ναι! Θα υπάρχει λύση.
Πώς;
Ούτε να πετάξεις δεν μπορείς.
Είμαστε χαμένοι.
Γκουέν, είσαι ιδιοφυΐα.
Αλήθεια;
Δεν θα μας μαγειρέψει σήμερα!
Έλα, Παμ, προχώρα.
Παμ;
Είναι μάταιο, Μακ.
Τι; Όχι, δεν είναι.
Θα τα καταφέρουμε.
Τα χάσαμε.
Μακ, χάσαμε τα παιδιά. Είχες δίκιο.
Δεν έπρεπε να φύγουμε από τη λίμνη.
Παμ, αρκετά. Δεν σε αναγνωρίζω.
Εσύ είσαι περιπετειώδης, γενναία.
Δεν τα παρατάς ποτέ.
Δεν παράτησες ούτε εμένα.
Έλα, Παμ.
Έχεις αποδείξει τόσες φορές ότι όταν όλα μοιάζουν μάταια,
πρέπει να είμαστε…
Αισιόδοξοι.
Ναι. Και τώρα, εσύ κι εγώ θα πάρουμε τα παιδιά μας πίσω
ώστε να τελειώσουμε αυτή την τρελή, υπέροχη περιπέτεια.
Και θα τους δείξουμε ότι όταν κινδυνεύεις,
δεν πρέπει να κάνεις πίσω.
Ορθώνεις το ανάστημά σου.
Αυτό είναι! Κοίτα. Παμ…
Θα τα καταφέρουμε.
Μακ.
Μακ, θα τα καταφέρουμε.
-Έλα. Πάμε. -Πάμε.
-Αριστερά, Παμ. Δεξιά. -Αριστερά για σένα.
Πας αριστερά. Πήγαινε πάνω.
-Απλώς… -Καλά. Όχι.
-Εδώ. -Ε, ψιτ!
-Ναι, φίλε. Μαζί. -Κάντε το μαζί.
Τι;
Μαζί!
Με φυλακίζεις για χρόνια,
και τώρα θες να μαγειρέψεις τους φίλους μου;
Ως εδώ!
Ώρα για εκδίκηση!
Εκδίκηση!
Ναι!
Οπλίστε ξανά.
Άρπα τη.
Μακ!
Τι;
Ερχόμαστε!
Νταξ!
Το 'χουμε, παιδιά.
Θα τα καταφέρουμε.
Μαμά!
-Παιδιά! -Αχ, παιδιά μου.
Ναι, φίλε!
Παιδιά!
Ντελρόι, τα κατάφερες!
Είσαι ζωντανός!
Πόσο χαίρομαι που σας βλέπω!
Κι εσάς!
Φοράς τα καλά σου για την Τζαμάικα. Να σε δω!
Λοιπόν, πάμε! Πάμε!
Σχεδόν φτάσαμε. Το νιώθω!
Μάλιστα, χαθήκαμε λίγο.
Μάλλον έπρεπε να στρίψουμε κάπου.
Μην ανησυχείτε.
Πρέπει να γυρίσουμε στο μεγάλο άγαλμα.
Παμ;
Μακ, το νερό!
Λάμπει.
Λάμπει. Στ' αλήθεια.
Το νερό λάμπει!
Μπαμπά.
Έλα να δεις.
Αυτό είναι.
Αυτή είναι η Τζαμάικα.
Λοιπόν, τι περιμένεις;
Οδήγησέ μας.
Γκουέν, τελευταίος έλεγχος, παρακαλώ.
Μάλιστα, αρχηγέ.
Συστροφή φτερού ουράς;
Ναι.
Άνοιγμα φτερών;
Ναι.
Κεφάλια σε θέση προσγείωσης;
-Απογείωσης. -Απογείωσης;
Ναι.
Ας πετάξουμε.
Ναι! Πάμε! Ελάτε!
Ναι!
Ναι! Κοιτάξτε με!
Ναι!
Γύρισα!
Ντεβάν! Ντίντι!
Ντελρόι.
-Ουίνστον! -Ντελρόι!
Ναι!
Γεια.
Άλλαξες γνώμη.
Κάλλιο αργά παρά ποτέ, σωστά;
Κιμ!
Νταξ! Ήρθες.
Τα φτερά σου είναι πανέμορφα.
Ευχαριστώ.
Ο Νταξ έλεγε το όνομά σου στον ύπνο του.
-Ντελρόι! -Είμαι στην πατρίδα!
Τι;
Σ' ευχαριστώ.
Για ποιο πράγμα;
Που μου άνοιξες τα μάτια.
Θείε Νταν!
ΤΗΝ ΕΠΟΜΕΝΗ ΑΝΟΙΞΗ…
Σε χιλιοπαρακαλώ;
Όχι, ο Οδοντογλυφίδας δεν θα έρθει μαζί μας.
Μα ο Οδοντογλυφίδας θέλει να έρθει.
Όχι.
Ήρθε η ώρα να τον αφήσεις.
Ναι, αγάπη μου;
Καλά.
Έτοιμοι για απογείωση;
Μισό. Πού είναι ο πατέρας σας;
Παιδιά!
Γνώρισα κάτι πουλιά που έχουν χαθεί.
Είπα ότι θα τα βοηθήσουμε να γυρίσουν. Τι λέτε;
Γεια.
-Γεια σας. -Γεια.
Μακ, ξέρεις ότι οι πιγκουίνοι ζουν στον Νότιο Πόλο;
Το ξέρω! Δεν είναι τέλειο;
-Ναι! Θα πάμε στον Νότιο Πόλο! -Ναι!
Εγώ δεν έρχομαι. Αποκλείεται.
Σε παρακαλώ, θείε Νταν.
Σε παρακαλώ.
-Σε παρακαλώ. -Σε παρακαλώ.
Σε παρακαλώ.
Καλά, εντάξει.
Θα πάμε στον Νότιο Πόλο.
-Ναι! -Ναι!
Έλα, Παμ. Θα πάμε στον Νότιο Πόλο.
Δημιούργησα ένα τέρας.
Λοιπόν, ας δούμε τη διαδρομή.
Λέω Κόστα Ρίκα, Παναμά, ποταμό Αμαζόνιο.
Άλλες ιδέες;
Θέλω να δω την Τιτικάκα.
Τιτικάκα! Τέλεια. Νταξ;
ENA ΤΑΞΙΔΙ ΓΙΑ ΠΑΠΙΕΣ
Υποτιτλισμός: Σοφία Χαραλάμπους