Ooh. Ooh-la-la.
Verlichting!
En nu een verhaaltje voor het slapengaan.
Er was eens, een prachtige vijver.
Het was een paradijs.
Iedereen was er gelukkig.
Nou, niet iedereen.
Want twee eendjes leden
aan een vreemde aandoening.
Ze verveelden zich.
En ze wilden graag ontdekken wat er achter
hun gezellige vijvertje lag.
Kom maar mee. Laten we eens kijken.
Maar papa zegt dat het gevaarlijk is om de vijver te verlaten.
We zijn dapper en sterk.
We zijn nergens bang voor.
Dus besloten ze ervoor te gaan,
recht in de armen van...
roofdieren!
Ze waren omsingeld, zaten in de val.
Maar de eendjes waren niet bang.
De kleine helden vielen het roofdier aan, en...
ze stierven.
Einde.
Is dat alles? Zijn ze dood?
Oh, ja. Geen overlevenden.
Maar hoe?
Oh, je wilt details? Oké.
Dus eerst sneed de reiger ze doormidden...
Wacht eens even.
Je vader vertelt het verhaal verkeerd... alweer.
Wat er echt gebeurde was:
De reiger zag dat ze verdwaald waren,
dus ze bood hen aan om te helpen.
Pam, het is een reiger.
Een psychopathische moordenaar ontworpen om eendjes op te eten.
Oké, prima.
De reiger stond op het punt hen op te eten.
Maar hun ouders kwamen net op tijd en redden hen.
Oh, nee, nee, nee, nee, nee.
Hun ouders arriveerden, maar het was te laat.
Dax, maak je geen zorgen.
Het komt allemaal goed.
Echt, paps?
Ja, natuurlijk.
Ingeklemde eenden kunnen ook grootse dingen bereiken.
Zolang ze in de vijver blijven
ver van de gevaren van de wereld,
zoals reigers en beren en wolven
en stormen en cyclonen
en tornado's en krokodillen en giftige paddestoelen...
Oké. Ik moet nu echt naar bed.
...en sabeltandtijgers...
Wat gebeurde er met het andere eendje?
Werd ze ook geplet? - Oh, nee, nee, nee.
Maak je geen zorgen, Gwen.
De eendjes waren allebei veilig.
Ze gingen gewoon weer terug naar de vijver.
Maar een ander roofdier kwam opzetten en...
En wenste hen een goede dag.
Einde.
Dat is het.
Oké.
Welterusten, mams.
Welterusten, paps. - Welterusten.
Wat?
Elke keer als je een verhaal vertelt, plast Gwen in haar takjesbed.
Echt? Dat is geweldig.
Zie je wel? Dat betekent dat ze leert, Pam.
Wat leren?
Dat ze nooit de vijver moet verlaten?
Precies.
Geloof me, ik leer haar zeer waardevolle angsten.
Ik kan het weten. Ik leef er mijn hele leven mee.
Wij allemaal.
Welterusten, schat.
Welterusten, lieverd.
Plaats, klaar, af!
Kom op, Gwenny! Kom op!
Vooruit. Vooruit. Versla papa. Versla papa.
Ga, ga, ga, ga! Oh, joepie!
Ja! - Ach, ik verloor.
Ja!
Hé. - Hé?
Hallo!
Joepie!
Van mij! - Je bent de ergste!
Die is van mij! - Ik heb er duizend!
Bedankt, paps!
Oké, jongens.
Vergeet niet om de verse blaadjes uit te kiezen.
Oké, paps.
Is deze goed, paps?
Perfect.
Blijf zoeken naar meer.
Jongens!
Jongens, jullie moeten iets zien.
Het is ongelooflijk. Kom op, kom op.
Iedereen, kom. Kom op.
Oh, kijk!
Oh, ik zei het toch. - Ja!
Is het niet prachtig? - Dit is geweldig!
Heb je ooit zulke eenden gezien?
Moet je zien.
Ze moeten aan het migreren zijn.
Ze lijken zo mysterieus en exotisch.
Ik vraag me af waar ze vandaan komen.
Misschien moeten we gedag gaan zeggen.
Moet dat?
Nee. Kijk eens naar die veren.
Nee, ik wil het weten.
Laten we het hen gaan vragen. Mack, kom op.
Ja, nee, hoeft niet.
Kom op.
We ontmoeten nooit iemand nieuw.
Oké, prima.
Oké, kinderen, laten we kennis gaan maken met Mams' nieuwe vrienden.
Kinderen?
Kinderen? Kinderen?
Best wat vooruitgang, hé?
Ja. Je moet van rugwind houden.
Ja.
Hallo. - Hallo.
Welkom bij de vijver.
Dank je. - Hallo daar.
Hoi. - Mooie veren.
We horen hier niet, Dax.
Sst! - Paps gaat boos zijn.
Ga terug naar de ouders, Gwen.
Hallo daar. - Dax!
Wat doe je?
Ik wil niet vermoord worden!
Laat me gaan, jij kleine gevederde wrat!
Oké, ik ben een gevederde wrat?
Je kent me niet eens.
Nee, nee, nee, nee. Zij is een gevederde wrat.
Je bent een erg leuke wrat.
Ik bedoel wratteneend.
Ik bedoel... - Grapje.
Juist.
Hoi. Ik ben Kim.
Hoi. Ik ben Dax.
Welkom bij de Moosehead Vijver.
"Welkom aan na-na-na."
Jij en je zwerm kunnen zo lang blijven als jullie willen.
Ik kan je rondleiden.
Ik bedoel, dit is het zo ongeveer, maar...
Bedankt.
Maar we passeren gewoon op weg naar het zuiden.
We gaan daar overwinteren.
Waar gaan jullie heen?
We overwinteren hier
om psychopatische moordenaars te vermijden zoals jouw...
Sorry. Wrat.
Wacht. Dus jullie gaan nergens heen in de winter?
Nee.
Je zou met ons kunnen meegaan.
Wat? Echt?
Ja! Jouw zwerm kan zich helemaal bij de onze aansluiten.
Oh, mijn god, dit wordt zo cool.
Je zult van migreren houden. De zon, het zand.
Wacht. Hou je van tropisch eten?
Wat vind jij van bananen? - Ik...
Ah, je gaat ze geweldig vinden!
Hou jij dit even vast. Ik ga het m'n vader vragen.
Paps! Paps!
Wat is er net gebeurd? - Paps!
Ik weet het niet, maar je zit in de problemen.
Dax! Gwen!
Ben je gek? Je kunt niet zomaar weggaan.
Hij dwong me! - Wat?
En hij sprak met een meisje.
Een meisje? - Gwen!
Ja, en hij zei haar dat hij met haar wil trouwen.
Wat? Dat heb ik niet gezegd!
Je zei het met je ogen.
Paps, hij slaat me! Hij slaat me!
Hé, hé, hé, hé! Genoeg! Genoeg!
Wreedheid tussen broers en zussen! - Genoeg.
Oké. Hallo.
Hoi. Hoi. Groot hallo.
En we zijn oké. Laten we gaan.
Mack. - Wat? Ik zei hoi.
Ik glimlachte. Ik maakte oogcontact.
Ik heb alle vakjes aangevinkt.
Hallo daar.
Ik hoor dat je mee wilt met onze migratie.
Sorry?
We gaan terug naar Jamaica.
Ben je er ooit geweest?
Nee.
Het is gewoon magisch.
Ik zweer het, er is zelfs een lichtgevende lagune
waar het water gloeit.
Oh, wauw. Dat wil ik echt wel zien.
Nou, dat is dan geregeld.
Je hele zwerm kan meevliegen.
Dit wordt geweldig.
Oh, jeetje. Dat is...
Dat is zo aardig van je.
Wacht, wacht, wacht.
Ik denk dat er een klein misverstand is.
Helaas, hebben we het deze winter erg druk.
Nietwaar, Pam?
Want we hebben dat ding, en dan de...
Nadien hebben we dat ding erna. Dus, weet je wat? We kunnen niet gaan.
Maar gaan jullie maar.
Veel plezier.
En, weet je, vertel het gloeiende water dat we gedag hebben gezegd.
Misschien volgend jaar dan?
Komt voor elkaar. Volgend jaar!
Nou, ik denk dat het tijd is om te gaan.
Prettige reis.
Bedankt.
Nog een mooie... vijver.
Het spijt me zo dat je geen baby's met haar kunt krijgen.
Dat was zo... onbeschofd!
Ik weet het.
"Nog een mooie vijver."
Wie zegt dat?
Dat is gewoon slecht ouderschap.
Zij niet. Jij.
Ik? - Ja, jij.
Oké. Ik werd dus een beetje meegesleept.
Maar migratie?
Wat een stom idee.
Oké. Je bent onmogelijk. - Waarom?
Omdat ik een veilige plek voor ons vond
en we hier gelukkig zijn?
Je bedoelt dat jij hier gelukkig bent.
Wat?
Ik wil dat we er op uit gaan en de wereld zien.
Ik ook, paps. - Ja.
Ik wil naar Jamai... Jam... J...
waar ze jam maken.
Wil je echt die dingen?
Ja.
Echt? - Ja.
Geen verbouwingen?
Nee! - Ja.
Ik bedoel... Ik bedoel nee.
Weet je wat er kan gebeuren op zo'n lange reis?
Wat voor vader zou ik zijn
als ik mijn jong gevogelte in gevaar breng
zonder reden, behalve een kans op een Caraïbische vakantie?
Een vader die weet dat het belangrijk is voor z'n kinderen
om andere delen van de wereld te zien.
Mack, ik wil het leven niet missen
omdat jij bang bent om deze vijver te verlaten.
Dit gaat niet over migratie.
Het gaat over avontuur.
Zien wat het het leven te bieden heeft.
Is dat een beetje eng? Natuurlijk.
Maar is het dat niet waard?
Nee, Pam.
Niet echt.
Je moet echt je ogen openen, Mack,
voordat je alles mist.
Kom op, kinderen.
Oom Dan, wat doe jij hier?
Ik weet het niet.
Ik moet weer van m'n nest afgedreven zijn.
Wees een brave jongen en breng me terug.
Geef me een duwtje.
Goed.
Dank je wel.
Ik hoorde de kleine familieruzie.
Ik moet zeggen...
je hebt gelijk.
Wat... echt?
Alsjeblieft.
Waarom al dat gepraat over reizen?
Ik bedoel, waarom kunnen we niet tevreden zijn
met wat we al hebben?
Nou, ja.
Ik bedoel, je hebt hier eten.
We hebben hier een vijver. Toch?
Ja. Eten, de vijver.
Waarom ergens anders heen gaan?
Blijf bij je overtuigingen, jongen.
Verander voor niemand. - Precies.
En dan eindig je net als ik.
Gelukkig. - Ja.
Gezond. - Ja.
En helemaal alleen!
Ja! Wacht, wat?
Dat klopt.
Je zult de droom beleven.
Dat was vermoeiend.
Ik ga hier even rusten.
Opstaan, Mallards!
Het wordt al laat.
Omhoog en er naartoe.
Laten we gaan, gaan, gaan!
Hier is het ontbijt.
Paps, wat doe je?
Je zielige veren uit bed krijgen.
Kom op. We moeten ons klaarmaken.
Mack, klaarmaken waarvoor?
Niets. Gewoon, je weet wel,
voor onze grote, superleuke familiemigratie!
Wat?
Dat zag je niet aankomen, hé.
Meen je dat? - Ja.
Een avontuur in het totaal onbekende.
En ik ga het geweldig vinden.
Is dit echt?
Wat bedoel je met, "Is dit echt?"
Gaan we echt?
Ja. - Op een migratie?
Naar Jamaïca?
Ja. - Samen?
Ja. - Iedereen?
Ja. - Inclusief jij?
Ja! We gaan allemaal op migratie naar Jamaïca.
In welke taal moet ik het je vertellen?
Bedankt, paps.
Graag gedaan.
Ik wist dat er nog wat avontuur in je zat.
Wacht, wacht, wacht!
Oom Dan, jij gaat ook mee!
Gwen, nee, nee. - Nee, nee, nee, nee.
We gaan naar Jamaïca.
Nee. Ik denk het niet, jochie.
Alsjeblieft, oom Dan.
Nee.
Jammer dat hij niet mee wil, schat.
We hebben het geprobeerd. Wat kunnen we nog meer doen?
Laten we vertrekken.
Alsjeblieft...
Alsjeblieft?
Dat deed het.
Ik kan haar niets weigeren.
Kijk naar haar. Kijk eens hoe schattig ze is.
Ja! Oom Dan komt mee!
Nee, dat doet hij niet.
Oom Dan, oom Dan.
Oom Dan, Oom Dan...
Oh, echt waar?
Oom Dan, oom Dan.
Oom Dan, dat ben ik. - Oom Dan, Oom Dan.
Ja!
Joepie.
Hier gaan we. We doen de laatste controle.
Staartveer-torsie?
In orde.
Vleugel uitrol?
In orde.
Koppen in opstijgstand?
In orde.
Laten we vliegen.
Joehoe! Ja!
Joehoe!
Ja!
Oké, iedereen, genoeg gerotzooid.
"V"-formatie.
Ja!
Kijk naar mij! - Bedankt, paps!
Ja, dit is geweldig!
Wen er maar aan.
Dat is vreemd.
M'n innerlijke kompas is misschien wat roestig,
maar ik weet zeker dat we naar het zuiden gaan.
Ja, dat klopt, maar waarom zijn wij
de enige vogels die deze kant op gaan?
Hé, kinderen, maak je geen zorgen.
We redden het wel.
Hier zijn we samen.
We zijn op avontuur.
Ik beloofde avontuur, en dit is precies
wat ik beloofd heb, hé?
We gaan het niet redden, hé?
Oom Dan! - Zeg het me maar. Ik vind het niet erg.
Ik ben een grote jongen. Ik ben een grote eend.
Nee, oom Dan, alles komt goed.
Nietwaar, Mack?
Ik...
Ik bedoel ja, mams heeft gelijk.
Dit is leuk.
Dit is het soort dingen dat we ons nog jaren gaan herinneren.
We zullen terugkijken en lachen.
Een reiger. - Die uit paps' verhaal.
De ultieme eendendoder.
Geen paniek.
Reigers kunnen hun prooi niet zien als je stil blijft zitten.
Hallo, kleine eendjes.
Ze bluft.
Vertel eens, wat doet een leuke kleine familie wilde eenden
hier beneden, helemaal koud en nat?
Niets. We zijn oké.
We genieten ervan.
Maar je zult het hier wel koud hebben.
Nee, echt niet. - Kom.
Oh, nee, nee, nee. - Kom, kom.
Laat Erin voor je zorgen in haar comfortabele nestje.
Naar binnen. Hup, hup, hup.
Harry!
Harry, kijk.
Kijk eens wat ik heb gevonden.
Een leuke kleine familie van reizende wilde eenden.
Wilde eenden.
Oké. Leuk jullie allemaal te ontmoeten.
Tot ziens.
Heb je haast?
We willen niet tot last zijn.
Je hebt het te druk met aftakelen.
Je bent helemaal niet tot last.
Maar misschien zijn reigers niet
goed genoeg voor jullie, wilde eenden?
Nee, natuurlijk niet.
We blijven graag.
Goed! Ik ga je bed klaarmaken.
Wat doen ze, je in stukken scheuren en je dan opeten?
Dan.
Ik weet niet hoe ze het doen. Wat is de methode?
Hé, mond dicht.
Wek me als het mijn beurt is om opgegeten te worden.
Wat? - Wat doe je, Pam?
Nou, weet ik niet. Ik wil... Ik wil hen niet beledigen.
Zie je niet dat ze ons willen opeten?
Ik wil niet opgegeten worden!
Ze kan ons niet opeten.
Ze heeft geen tanden.
Wat als ze ons eerst eerst in stukken snijdt?
Ik wil niet in stukken worden gesneden...
Excuseer mij?
Wat is dat? Nee, nee.
We zeiden net dat jullie nest zo charmant is.
Nietwaar, kinderen?
Dank je wel.
We zijn hier een paar jaar geleden komen wonen.
We migreerden vroeger net als jullie.
Harry was zo'n avonturier.
Ook een woest roofdier.
Hij kon elke prooi vangen met één snelle pik.
Dat waren de goede oude dagen.
Nu is Harry te oud.
Ik ben degene die voedsel terugbrengt naar het nest.
Maar hoe dan ook, jullie moeten uitgeput zijn.
Hier is jullie bed.
Daar slapen we absoluut niet in.
Maar het is ons fijnste bed.
En het is perfect.
Dank je.
Wauw, hé?
Hé, voel dit eens. Nog comfortabeler dan ons eigen nest.
Ja, natuurlijk.
Het is ook vetter.
Het lijkt erop dat je laatste gast nog steeds hier is.
En dood.
Bedankt.
Graag gedaan, lieverds.
Slaap lekker.
Laat de mijten je niet bijten.
Oké. De storm is voorbij.
We gaan. Kinderen, kinderen, wakker worden.
Pam, we moeten nu gaan. - Wat?
Nu! - Nu?
En oom Dan? - Het is prima.
Als ze wakker worden, eten ze hem op.
Dat geeft ons meer tijd om...
Je bent wakker.
Kijkt ook recht naar ons.
Bonus. - Sst!
Jullie hadden niet uit bed moeten komen.
Roofdieren voeden zich graag 's nachts.
Blijf uit de buurt van mijn kinderen.
Laten we dit snel doen!
Rennen, kinderen, rennen!
Laat mij ze pakken!
Harry, pak ze!
Ga naar de deur!
Ga, ga!
Handen thuis!
Het is oké, kinderen.
Blijf gewoon stilstaan.
Nee, nee, nee.
Eet ons alsjeblieft niet op.
We zijn nog niet uit de rui.
Alsjeblieft?
Ik beloof je dat dit geen pijn zal doen.
Nee!
Hebbes!
Hij stond op het punt om je in één hap af te slikken.
Slechte vis.
Slechte vis!
Je... je hebt hen gered?
Het was niets.
En we hebben ontbijt voor morgen.
Toch, Harry?
Inslapen nu.
Weet je zeker dat je nu al moet gaan?
Ik zal je kinderen zo missen.
Ze zijn zo schattig.
En je smaakt zo lekker.
Misschien eet ik je wel op.
Ik maak een grapje.
Denk ik toch?
Het is een grap!
Het is een grap.
Zo grappig.
Oké.
Tijd om te gaan. Bedankt voor alles.
Tot ziens.
Ik heb Harry nog niet gedag gekust!
Nee, nee, nee, nee, nee. Blaas hem een kushandje.
Nee, nee, nee, je hoeft niet dichterbij te komen.
Je bent goed daar. Dag, Harry.
Heel erg bedankt.
Niet vergeten, kom langs op de terugweg.
Oef.
Wilde nacht daar, hé?
Ja.
Hoe zat het toen ze die pan tevoorschijn haalde?
Oh, mijn god! Met de dode vis nog in de pan?
De dode vis. - Angstaanjagend.
Toch? Wel lieve vogels.
Oh, lief.
Lieve vogels.
Jongens! Kom!
Dit moeten jullie zien.
Hé, hé, hé.
Dax, laten we het avontuur houden waar ik je kan zien.
Kom op!
Probeer het, paps!
Oké, oké, dit is best cool,
maar we moeten wellicht weer verder gaan...
Wees niet zo'n stijve hark.
Ah, ja!
Woehoe!
Hallo!
Kiekeboe! - Paps!
Auw. Hé, kijk uit.
Hé!
Hebbes!
Dat was leuk.
Laten we naar beneden gaan voordat we de weg kwijtraken.
Alsjeblieft, paps, kom op.
Nog een klein beetje. - Alsjeblieft, paps?
Oké, oké, nog een klein beetje langer.
Wat is dat?
Jongens, alles oké?
Ja! Wat een rit.
Laten we het nog een keer doen.
Ja!
Je moeder.
Waar is je moeder?
Pam?
Dat is je moeder niet.
Hier naar boven! Vlieg omhoog.
We kunnen zoveel beter zien vanaf hierboven.
Pam! Ben je ergens gewond? - Wat?
Voel je pijn? - Ik ben in orde.
Hoe heet je? Hoeveel veren hou ik omhoog?
Hé. Ik ben in orde.
Godzijdank.
Oké. Kom op, iedereen.
Bereid je voor om op te stijgen zodat we hier...
...weg kunnen.
Wat is dit voor een plek?
Ik weet het niet.
We zijn nog nooit zo ver geweest.
Oom Dan, ben jij hier ooit eerder geweest?
Oom Dan?
Hallo? Jongens?
Iemand?
Ik hou niet van hoogtes.
Oom Dan?
Ja, ik ben het!
Het is oom Dan!
Oom Dan!
Nou, hij leidde een goed leven.
Wat?
We komen je halen, oom Dan!
Hij zou gewild hebben dat we zonder hem verder gingen.
Kom op, hij was zo aardig.
Auw!
Nou, hallo daar.
Ga weg, ga weg!
Duiven.
Oom Dan! - Oom Dan!
Oom Dan, waar ben je? - Oom Dan!
Oom Dan?
Wat als iets oom Dan heeft opgegeten?
Schat, ik beloof je, niets zou ooit Oom Dan willen opeten.
Oom Dan.
Ga van me af!
Ik kom eraan!
Hé, wacht! Wacht!
Blijf van me af! Blijf van me af!
Het is mijn broodje.
Ik likte eraan, ik likte eraan!
Je kunt het niet aanraken met eendenspuug erop.
Oom Dan!
Haal je vleugels van m'n oom af!
Dax, Gwen, wacht!
Blijf weg van mijn familie!
Achteruit! Achteruit! Achteruit!
Maak dat je wegkomt, jij smerig, smerig ongedierte!
Wie zei dat?
Ik vroeg: "Wie zei dat?"
Kom hier, boerenkinkel.
Zeg het nog eens.
Welk deel?
"Smerig, smerig ongedierte."
Laat het duidelijk zijn dat ik "smerig ongedierte" wilde zeggen.
Ik zeg niet dat dat goed is,
maar ik hoefde niet te verdubbelen op "smerig," ongedierte.
Jullie eenden maken me ziek, weet je dat?
Jullie worden de hele dag gevoed door de mensen in het park,
maar dat is niet genoeg voor jullie.
Nee, nee, nee.
Jullie moeten naar ons grondgebied komen.
Jullie moeten ons eten stelen.
En dan beledigen jullie ons?
Wat? Nee, nee, nee, nee, Ik was niet...
Naam. - Mack.
Nou, "Mack," ik ben de Oen,
en ik ben de leider van deze groep hardwerkende vogels
die jullie net ongedierte noemden.
Oké, oké, oké, oké.
Dus luister, Oen...
Hoe noemde je me net?
Sorry. Ik dacht dat je naam Oen was.
Ja, Oen, ja. Dat is mijn naam. Waarom?
Juist. Dus luister, Oen...
Hoe noemde je me net? - Het spijt me.
Hoort iedereen "Oen" of...
Wat deed... Wat? - Oké, oké.
Ik denk dat er hier een klein misverstand is.
Excuseer mij. Wil je me excuseren?
Ik kom erdoor. Dank je.
Oké. Hallo daar. Ik ben Pam.
Ik deel m'n leven met hem, dus ik ben me pijnlijk bewust
van alle stomme dingen die uit z'n mond komen.
Ja, dat is waar. Dat is zo.
Maar ik verzeker je, hij bedoelde het niet kwaad.
En om onze dankbaarheid te tonen
voor uw begrip in deze zaak,
zullen we de sandwich 50-50 delen?
80-20. - 60-40.
70-30. - 65-35.
68-32! - 67-33!
Je hebt een deal.
Oom Dan, snij de boterham.
Wil je niet 50-50 opnieuw proberen?
Oom Dan! - Oké, oké.
Jou vind ik leuk.
Dank je, Oen.
Sorry dat ik je net wat pestte, maar...
soms word ik gevoelig, dat is alles.
Wij duiven, wij hebben ook grote harten.
Is dat niet zo, jongens?
Zeker weten.
We willen gewoon geliefd worden. - En gerespecteerd.
Ja.
Dus alles wat je nodig hebt... Ik bedoel alles...
Oen heeft je.
Oh, echt? Want we zijn compleet de weg kwijt.
We proberen naar Jamaïca te gaan.
Oh, ja, ja. Dat is in Queens, toch?
Meer naar het zuiden.
Eerder het Caraïbisch gebied.
Oh, dat Jamaïca.
Ik heb een vriend die die plek kent als de achterkant van zijn vleugel.
Denk je dat hij ons zal helpen?
Ja. Ik bedoel, het is nogal een gevoelig onderwerp voor hem,
maar, ik weet zeker dat het geen probleem zal zijn.
Kom op, tortelduifjes, we hebben niet de hele dag.
Deze kant op.
Wauw. Mams, je bent geweldig.
Ja.
60-40! - 70-30!
60.000-3.500!
Ik wist niet dat dat je zo hard kon zijn.
Echt, Mack? Wist je dat niet?
Oh, nee, ik...
Ik snap het.
Dat is goed.
Dat is heel goed.
Oké, mijn kleine boerenkinkels,
Laten we opschieten.
Maak je een grapje? We vliegen niet opnieuw
door die gekke dodelijke val van een stad.
Oh, kom op. Het is niets.
Blijf dicht bij mij,
en alles komt goed.
Ik ben oké. Ja, nee, ik ben oké!
Ja.
Ik ben oké.
Ik ben nog altijd oké.
We kunnen dit.
Ha-ha! Je miste, bus!
Blijf misschien niet te dichtbij.
Alsjeblieft, mijn kleine prinses.
Bedankt!
Woehoe!
Gwen! Ik heb je, Gwen.
Ik heb je.
Kijk! Kijk, daar is het.
Dat is Jamaïca.
Wat?
Hier zijn we dan.
Oké, dus...
Wacht, waar is onze man?
En wat is dat?
Oh, dat?
Maak je er geen zorgen over.
Maar ik moet je waarschuwen,
De eigenaar van Delroy is een chef-kok.
Een chef-kok?
Ja. Een chef-kok.
Als een roofdier behalve, in plaats van je op te eten,
voert hij je aan een groep veel luiere roofdieren.
Deze kant op.
Na jou.
Hé. Sst!
De kust is veilig.
Hé, Delroy.
Hoe gaat het? Het is een tijdje geleden.
Je ziet er goed uit. Laat voelen die veren.
Ik bracht een een leuke familie wilde eenden mee.
Ze moeten je iets vragen.
Oh. Nou, Mr. Delroy,
zo leuk je te ontmoeten.
Weet je de weg naar Jamaïca?
Weet ik de weg naar Jamaïca?
Ik zei het toch.
Hij is er een beetje gevoelig over.
Hij is daar geboren en getogen.
Wat is er gebeurd?
De chef pakte hem midden in de nacht.
De volgende dag ging Del van vrije vogel naar bajesklant.
Kom op, D.
Vertel hen gewoon hoe ze er moeten komen.
Vlieg naar het grote groene standbeeld, vlieg 3 mijl naar het zuiden,
dan 1 mijl recht naar het oosten, 10 mijl recht naar het westen,
dan zuidwest voor 1 mijl,
zuid-zuidoost voor 2 mijl...
...en zuid-zuidwest voor de rest van de weg.
En stop niet tot je die mist ziet
dansen bovenop de prachtige blauwe bergen.
Je kunt het niet missen.
Oh, nee, nee, nee. Nee, niet huilen, Big Red.
Het is goed. We wilden je niet van streek brengen.
Jamaïca!
Ik mis mijn familie.
Devon.
En kleine Donnie.
Dolores. Deedee.
Winston!
Dat is m'n neef.
Paps, we gaan hem toch niet echt hier laten, hé?
Hij ziet er zo verkrampt uit in die kooi.
Kom op, blaas het uit.
Blaas.
Er is niets dat we hier kunnen doen, Dax.
We kunnen de sleutel krijgen.
Nee, jongen. Dat is onmogelijk.
Waarom? Waar is hij?
Daar beneden.
De chef houdt die sleutel altijd bij zich.
En geloof me, je wilt niet
bij die gek in de buurt komen.
Hij pakt je, en verandert je in "eend à l'orange".
Wat is "eend à l'orange"?
Jij bent het met de appelsien erop.
Weet je wat? Jongens, maak je geen zorgen.
Ik ga hem halen. - Wat? Nee, nee, nee.
Paps, het is oké. Ik kan dit.
Nee, je kan dit niet.
Maar enkel omdat jij bang bent voor alles in de wereld
betekent niet dat ik dat moet zijn.
Oké. Weet je wat?
Ik ga de sleutel halen.
Cool. Ik ga met je mee.
Nee. Jij blijft. - Paps!
Blijf hier.
Hoe gaat het?
Sst! Wat doen jullie hier?
Ik zei dat je daar moest blijven.
Oh, denk maar niet dat ik jou alle pret laat beleven.
We gaan.
Daar.
Hier.
Pak m'n staart zodat ik bij de sleutel kan.
Haast je.
Pam. - Bijna klaar.
Kijk.
Pam. - Bijna klaar.
Pam. - Iets dichterbij.
Pam!
Ik heb het.
Ga, ga, ga, ga, ga!
Eend à l'orange!
# Blijf overleven #
Wat?
Salsa dinsdagen.
# Nu je uit mijn leven bent, ben ik zoveel beter #
# Je dacht dat ik zwak zou zijn zonder jou, maar ik ben sterker
# Je dacht dat gebroken zou zijn zonder jou... #
We zijn gedoemd! - Geen paniek, Mack.
Ik kan het neit helpen. Het ontspant me.
Mack, we gaan het halen, oké?
We moeten optimistisch zijn.
Optimistisch? Hoe kunnen we nu optimistisch zijn?
Nou, ik weet het niet, maar als we in paniek raken,
vinden we nooit een uitweg!
Dat is het.
Wat is het? - Wat je ook aan het doen bent,
blijf het doen.
Bedoel je zoals dit?
Ja, Mack. Het werkt.
# Sobreviviré, sobreviviré #
# No se puede apagar #
# La esperanza #
# Sobreviviré... #
Oh, we kunnen dit, Mack.
Oké, volg mij.
# Yo sé #
# Ik ben een overlever #
# Ik geef niet op #
# Ya lo verás, voy a lograrlo #
# Ik ben een overlever #
# Ik ga het halen #
# Es la verdad, yo sobrevivo #
# Ik ben een overlever #
# Ik geef niet op #
# Ya lo verás, voy a lograrlo #
# Ik ben een overlever, Ik ga het redden #
# Es la verdad, yo sobrevivo. #
Pap, mam, jullie waren geweldig.
Dank je, Gwenny, maar we hebben een beetje haast nu.
Pam, sleutel. - Hier.
Oké. Laten we dit doen.
Haast je! Haast je!
Nee, meer naar rechts. Naar rechts en draaien.
Nee, nee, nee, nee. Mijn rechts, paps.
Omlaag, omlaag. - Nee, duwen.
Nee, naar rechts. - Dat is het!
Nu, vasthouden en draaien. - Nee, paps.
Kom op! - Moet ik het gewoon doen?
Duwen!
Oh. Wat is er gebeurd?
Wacht, waar is de sl... Waar is de sleutel?
Ik heb hem doorgeslikt. - Oh, dat is jammer.
Spuug hem uit. Je moet hem uitspugen!
Ben ik mee bezig. Ben ik mee bezig.
Kom op, Mack.
Oké, hij is echt dichtbij, en hij ziet er echt boos uit.
Mack!
Spuug hem maar uit. - Oh, nee, nee, nee!
Kom op! Schiet op!
Kom op, kinderen.
Samen.
Spuug het uit!
Dit werkt niet!
Vogeleter in aantocht!
Hebbes!
Ik ben vrij!
Ya mon!
Het is gelukt!
Bedankt!
Het is je gelukt.
Ik kan het niet geloven.
Ik zat in een kooi, en nu niet meer.
Erin, en nu niet meer.
En jou is het gelukt!
Jullie allemaal.
Maar jij...
wilde eend, jij.
Jij moet de dapperste eend zijn die ik ooit ontmoet heb.
Oh, ik ben niet zo...
Ik ben niet zo dapper.
Wat? Je kende het gevaar.
En je deed het toch. Hoe noem je dat?
Ja, je hebt gelijk.
Ik denk dat dat het enige woord is dat beschrijft wie ik ben.
Hoorde je dat? Hij noemde me dapper.
Dus je wilt naar mijn eiland gaan, hé?
Ik zal vereerd zijn om je er zelf heen te brengen.
Zou je dat doen?
Voor jou doe ik alles,
omdat ik alles kan!
Woehoe!
Ik kan hierheen gaan, of ik kan hierheen gaan.
Zo vrij als een vogel!
Goed.
Want ik ben een vogel!
Ik had niet gedacht dat ik dit ooit zou zeggen, maar...
jij bent een verdomd geweldige vogel.
Oh. Nou, bedankt, Oen.
Jij bent zelf ook zo slecht nog niet.
Ja, weet je, ik word een beetje waterachtig hier.
Wegwezen, gekke eenden.
Maak dat je wegkomt.
Dag, Oen. - Tot ziens, Oen.
Dag, Oen. - Dank je!
Bedankt voor alles.
Tot ziens, Oen.
Vergeet niet waar je dat broodje vandaan hebt.
Tot ziens, boerenkinkels.
Ik hou van je.
Ik kan het niet geloven!
Over een paar uur bereiken we de kust.
Dan een klein sprongetje over de oceaan,
en we komen eindelijk in mijn thuisland!
Hé... Delroy... is het waar...
dat de zee 's nachts gloeit in Jamaïca?
Want dat klinkt ongelooflijk magisch.
Heb je daarvan gehoord?
Wat je ook verwacht daar...
het gaat nog beter worden.
Jamaïca, ik kom naar huis!
# Ik kom eraan, ik kom eraan # - Mams?
# Ik kom naar huis #
Het is echt slecht.
Het is oké, Gwen.
Je kunt het doen terwijl we vliegen.
Hier? Maar iedereen kan me zien.
Niemand kijkt, Gwen.
Weet je wat? Ik ga naar voor.
Wat gebeurt er?
We hebben een grote boodschap situatie.
Alles goed daar? - Paps. Niet kijken.
Sorry, Gwen. - Wat ben je aan het doen?
Mijn fout. Mijn fout.
Mams, ik kan het hier niet doen.
Kunnen we landen?
Nee, we gaan niet landen, Gwen.
Je bent nu oud genoeg om het in de lucht te doen.
Maar er is te veel druk, en het is vies.
Het is niet vies. We zijn vogels.
Elke vogel doet het in de lucht.
Wat als daar beneden iemand kijkt?
Niemand kijkt daar beneden.
Ik zei het je, we gaan niet landen.
We gaan echt niet landen.
Weet je zeker dat er niemand kijkt?
Gwen Mallard!
Doe het nu of we vertrekken zonder jou.
Oké, oké.
Ze kan haar zaken perfect in de lucht doen,
en toch zijn we hier. - Het is goed, Pam.
Laat haar gewoon.
Heeft iemand wat zacht mos?
Gebruik gewoon een blad!
Er kijkt iemand! Er kijkt iemand!
Daar! Er kijkt iemand! - Waar? Waar?
Volg mij en blijf in de buurt.
Echt waar, paps?
Gaaf.
Ik hou van je pit, eendenman.
Jongens?
Weet je zeker dat dit veilig is?
Maak je geen zorgen.
Die wilde eend is op een zielentocht,
en ik zeg dat we hem moeten volgen.
Maar voor het geval dat, haal je klauwen tevoorschijn.
Ik weet wel niet zeker of eenden klauwen hebben.
Strek nu je rug
en beweeg je vleugels omhoog naar de hemel.
Adem in.
En adem uit.
Uitstekend, klasse.
En nu de eierpositie.
En we ontluiken
met een pasgeboren snuiter.
Snuiter.
Zeer goed.
En herhaal.
Snuiter.
En herhaal. - Snuiter.
En herhaal.
Hé, wat gebeurt er hier?
Bezoekers!
Broers, broers.
Zusters, hou je enthousiasme in.
We willen onze gasten toch niet wegjagen, hé?
Hallo, vrienden.
Ik ben Goegoe.
Welkom in ons nederig stulpje.
Stulpje? Wat is hier aan de hand?
Onze ochtendontspanning
omdat we ons voorbereiden op de glorieuze Earl en Mae
om de poorten naar het paradijs te openen.
Oh, je hebt zoveel geluk.
Je bent net op tijd.
Mijn vrienden...
welkom in de Tuin der Harmonie.
Ik begrijp het niet. Het is...
De hemel voor eenden?
Ja, zo ongeveer.
Ah. Perfect.
Jullie zijn naar de perfecte plek gekomen, mijn vrienden.
Hier sparen mensen geen kosten op ons welzijn.
En ze zijn net klaar met onze gloednieuwe glijbaan.
Ja!
Dus wees onze gast.
Voel je vrij om van onze plek te genieten
zo lang als je wilt.
Nou, ik denk dat we de namiddag kunnen nemen.
Kom op. Alsjeblieft. - Kom op. Kom op, paps, alsjeblieft.
Kom op. Laten we blijven. Blijf. - Toe, toe.
Oh, nee. Nee, nee, nee.
Ik denk dat we onmogelijk hier kunnen blijven...
...zonder de beste tijd van ons leven te hebben!
Ga er nu op uit en heb wat plezier.
Glijbanen, hier kom ik! - Wacht op mij!
Glibberige glijbanen!
Hier komt de zeedraak!
We gaan je pakken!
We gaan je zeedraak-kop vermorzelen!
De zeedraak heeft honger.
We moeten de zeedraak verslaan!
Auw, Gwen.
Gwen, wees voorzichtiger.
We moeten hem voorzichtig afmaken.
Echt? Oké.
Auw! Oom Dan.
Wat? Ik wil ook spelen.
De zeedraak heeft een pauze nodig.
Auw! Gwen!
Broeders, zusters, geweldig nieuws!
Earl en Mae nemen ons mee op excursie.
Ik ben zo opgetogen.
Het is zo geweldig. Schiet op, jongens.
Haast je. Het is tijd.
Dit wil je niet missen.
Kom op, iedereen. Laten we gaan.
Nee! Nee, nee, nee, nee!
Ik ben zo opgetogen. Ik kan niet wachten om te starten.
Goegoe, stop!
Wat is er, mijn kleine vriend?
De... de chef. De... de...
Wil je ook mee?
Kom op. Laten we gaan. - Je moet stoppen.
De laatste is een rot ei. - Goegoe! Stop!
Goegoe! - Kniel, zeedraak, kniel!
Gwenny!
Goegoe, nee! Stop! - Nee. Sla je vader niet.
Wat? - We slaan geen vaders.
Goegoe! Goegoe! - Waar ga je heen?
Delroy is de zeedraak nu.
Natuurlijk. Dat zou ik geweldig vinden.
Jij bent de volgende! - Nee, nee, nee.
Je gaat zachtjes zijn. Oké, nee...
Auw! - Gwenny, kom op!
Hij zei "zachtjes."
Goegoe, hij neemt je mee naar z'n keuken.
Kom op. - Hij gaat je opdienen
aan mensen, met sinaasappels.
Hé, hé. Wat gebeurt er?
Paps, het is de chef. Hij is terug.
Earl en Mae geven die eenden aan de chef-kok
zodat hij ze kan koken.
Wat zegt u?
Dax, ga terug naar mams. Ik handel dit wel af.
Nee! Ik kan helpen! Ik kan gewoon...
Ga nu terug naar mams!
Goegoe, ga niet op die truck.
Kijk, ik begrijp dat dit allemaal
nieuw voor je is... beetje bizar, beetje vreemd...
Snap je het niet? Het is een val!
We moeten jullie eenden hier weghalen!
Iedereen, stap uit de truck tenzij je gekookt wilt worden!
Gekookt?
Wat? - Wacht, wat is dat?
Kom op! Haast je!
Je moet gaan voordat hij terugkomt.
Laat los!
Earl en Mae zijn onze leiders. - Dax?
Ze masseren ons. - Dax!
Iedereen, rennen! Nu!
Pam, de chef! - Wat?
We moeten hier nu weg!
Ga, ga, ga!
Oké, we gaan.
Kom op, kom op, kom op! Ga, ga, ga, ga!
Iedereen opstijgen!
Dax, op mijn rug!
Haast je!
Jongens, we moeten rusten.
Volg mij.
Jongens, gaat het? Wat is er gebeurd?
Mams, hij kwam voor de... - Ik zal je zeggen wat er gebeurde.
Ik zei dat hij afstand moest houden, en hij werd bijna vermoord.
Maar paps, ik probeerde te helpen.
Ik heb je hulp niet nodig, Dax.
Je moet doen wat ik zeg!
Begrijp je dat?
Luister, Dax.
Laat ons volwassenen het uitzoeken terwijl...
Oké, iedereen, laten we stoppen voor vanavond.
We kunnen de rust gebruiken.
Gwen, je liet me schrikken.
Je ziet er gek uit.
Je hebt een knuffel nodig!
Nee, Gwen, ik heb geen knuffel nodig.
Ik zei geen knuffel.
Vecht er niet tegen. Je zult je er beter door voelen.
Kun je me nu loslaten?
Voel je je beter? - Nee.
Dan werkt het nog niet.
En nu? - Nee.
Nu?
- Niets.
Een beetje? - Nee.
Ik voelde iets.
Oh, nee, hij is terug!
Iedere eend voor zichzelf!
Kinderen! - Dax! Gwen!
Mams! Paps! - Nee, nee, nee!
Nee, nee! Dax, Gwen, blijf daar! - Nee! Stop!
Maak dat je wegkomt! - Verstop je!
Verstop je, kinderen! Ga! - Ga, ga!
Nee.
Nee, nee, nee. - Mams!
Mams, paps, nee! - Papa.
Kinderen! Oh, kinderen! - Nee!
Nee!
Hij gaat mams en paps koken, of niet?
En hij komt terug voor ons.
En hij zal ons ook koken!
Ik wou dat we vreselijk smaakten!
Gwen, we geven niet op, oké?
We gaan iets bedenken.
Ja?
Ja. Er moet een manier zijn.
Maar... maar hoe?
Je kunt niet eens vliegen.
Oh, we zijn gedoemd.
Gwen, je bent een genie.
Echt?
We worden vandaag niet gekookt.
Kom op, Pam, doorgaan.
Pam?
Het is hopeloos, Mack.
Wat? Nee, nee, nee, nee, het is niet hopeloos.
We kunnen dit. - Nee, we zijn ze kwijt.
Mack, we zijn de kinderen kwijt. Je had gelijk.
We hadden de vijver nooit moeten verlaten.
Pam, genoeg.
Dit ben jij niet.
Jij bent de avontuurlijke, de dappere.
Je geeft nooit iets op.
Je hebt mij zelfs niet eens opgegeven.
Kom op, Pam.
Je hebt bewezen keer op keer
dat wanneer alles hopeloos is, we...
Optimistisch moeten zijn.
Ja. En nu gaan jij en ik onze kinderen terughalen
zodat we dit gekke, prachtig avontuur kunnen beëindigen.
En we gaan ze tonen dat wanneer het gevaar toeslaat,
je er niet voor wegrent.
Je neemt een stelling in.
Dat is het! Kijk, Pa...
We kunnen dit.
Mack, Mack, we kunnen dit.
Kom op. We gaan.
Oké.
Links, Pam.
Gewoon... Jij doet jouw links. - Nee, nee, nee, nee. Rechts.
Oké, je beweegt naar links. Beweeg naar boven.
Stel gewoon... - Oké, nee, nee, nee, nee.
Hé. Hier. Hier. - Hé. Hé.
Hier. - Doe het samen.
Ja. Samen. - Doe het samen.
Wat?
Samen.
Je hebt me jarenlang in de val gelokt,
en nu probeer je mijn vrienden te koken?
Genoeg!
Het is tijd voor wraak!
Wraak!
Herladen.
Eet dit.
Wat?
We komen eraan!
Dax!
We kunnen dit, jongens.
We kunnen dit!
Mams!
Kinderen! Oh, kinderen.
Ja!
Iedereen!
Delroy, je hebt het gehaald!
Je leeft!
Ik ben zo blij je te zien.
En jij, helemaal opgekleed voor Jamaïca.
Moet je jou zien!
Nou, kom op. Laten we gaan, gaan, gaan!
We zijn er bijna, iedereen.
Ik kan het voelen!
Oké, we zijn een beetje verdwaald.
Ik moet ergens een bocht gemist hebben.
Maar maak je geen zorgen.
We moeten gewoon terug naar het grote groene standbeeld.
Pam?
Mack, het water.
Het gloeit.
Het is echt.
Het water gloeit!
Paps. Paps!
Kom eens kijken.
Dat is het.
Dat is Jamaïca.
Nou, waar wacht je nog op?
Wijs de weg.
Gwen, laatste controle, alsjeblieft.
Aye, kapitein.
Staartveertorsie?
In orde.
Vleugel uitrol?
In orde.
Hoofden in Afbak modus?
Opstijgmodus. - Opstijgmodus?
In orde!
Laten we vliegen.
Ja!
Vooruit! Kom op!
Woehoe! Ja!
Woehoe!
Ja!
Kijk naar mij!
Ja!
Ik ben terug!
Hé, Devon!
Deedee! - Delroy!
Winston! - Delroy!
Wauw.
Ja!
Wauw.
Hé!
Hé, je bent van gedachten veranderd.
Beter laat dan nooit, toch?
Kim!
Dax!
Dax, je bent er.
Wauw. Je vleugels zijn prachtig.
Bedankt.
Dax bleef jouw naam maar zeggen terwijl hij sliep.
Delroy!
Ik ben thuis! - Delroy. Delroy!
Wat?
Dank je wel.
Waarvoor?
Om mijn ogen te openen.
# Maar je moeder zei altijd #
# Kijk omhoog in de lucht, vind de zon... #
Oom Dan!
# Maar je moeder zei altijd #
# Kijk omhoog in de lucht #
# Zoek de zon op een bewolkte dag #
# Op een bewolkte dag #
# Maar je moeder zei altijd #
# Kijk omhoog in de lucht #
# Zoek de zon op een bewolkte dag #
# Maar je moeder zei altijd #
# Kijk omhoog in de lucht #
# Zoek de zon op een bewolkte dag #
# Maar je moeder zei altijd #
# Kijk omhoog in de lucht #
# Zoek de zon op een bewolkte dag #
# Op een bewolkte dag #
# Maar je moeder zei altijd #
# Kijk omhoog in de lucht #
# Zoek de zon op een bewolkte dag #
# Maar je moeder zei altijd #
# Kijk omhoog in de lucht #
# Zoek de zon op een bewolkte dag #
# Op een bewolkte dag. #
Alsjeblieft?
Nee, Gwenny, je kunt Tandenstoker niet mee naar huis nemen.
Maar Tandenstoker wil mee.
Nee, nee, nee. Nee, nee. Nee, nee, nee, nee, nee.
Ik denk dat het tijd is om hem te laten gaan.
Oké, schat?
Oké.
Zijn we klaar om op te stijgen?
Wacht. Waar is je vader?
Jongens! Jongens!
Jongens!
Ik heb net die vogels ontmoet die totaal de weg kwijt zijn.
Ik zei dat we ze zouden helpen thuis te komen.
Wat zeg je ervan?
Hallo.
Hoi. Hallo. - Hoi.
Mack, je weet toch
dat pinguïns van de Zuidpool komen?
Ik weet het! Is dat niet geweldig?
Ja!
We gaan naar de Zuidpool!
Nee, ik ga niet. Echt niet.
Alsjeblieft, oom Dan.
Alsjeblieft...
Oké, oké.
We gaan naar de Zuidpool.
Ja! - Ja!
Kom op, Pam. We gaan naar de Zuidpool.
Ik heb een monster gecreëerd.
Oké, laten we de route bespreken.
Ik zeg Costa Rica, Panama, Amazonerivier.
Nog andere ideeën?
Ik wil Titicaca zien!
Titicaca! Geweldig.