De deur is gesloten.
Een basis krachtdynamische uitdrukking.
De aanwezigheid van twee kracht-uitoefenende elementen.
De uitdrukking "de deur is gesloten"
is krachtdynamisch neutraal.
Goed.
De deur kan niet openen.
Er is een herkenbaar
krachtdynamisch patroon.
De deur heeft een neiging om te openen,
maar er is een andere kracht,
die voorkomt dat hij wordt geopend.
En wat opent de deur?
Het openen van de deur vereist
een tegengestelde dynamische kracht.
Welke is dat?
De antagonist.
Een kracht met een intrinsieke neiging
tot actie.
Is de antagonist altijd zichtbaar?
Nee.
Een windvlaag liet de pagina's van mijn boek omslaan.
Oké, nu ben je gewoon aan het opscheppen.
Sera.
Kan hij worden geopend?
Ja.
Wat opent de deur?
Bang.
Sera, wat zie je?
Mensen.
Ze schreeuwen.
Sera, wie is er aan het schreeuwen?
Iedereen.
Zet hem uit.
Zet hem uit!
Jezus, schat, word je nooit moe?
Wat verd...
Waar ben ik?
Klootzak!
Verdomme.
Wie ben jij verdomme?
Hé! Ik praat tegen je!
Nou, wil je verdomme nog iets zeggen?
Verdomme.
O, verdomme, o, verdomme, o, verdomme, o, verdomme, o, verdomme.
O, kalmeer even.
Dit is niet echt. Dit is niet echt, dat kan het niet zijn.
Nee, het is maar een droom.
Gewoon een heel ...
slechte...
droom.
Generaal.
We zijn de transmissie van Sera kwijt, meneer.
Verdomme.
Wel, ik denk dat dat het dan is.
Dank je. Je kunt gaan.
Meneer, we hebben eigenlijk een tweede uitzending ontvangen ...
afkomstig van dezelfde locatie.
Ze wachten op u beneden in Wetenschap.
Zeg ze dat ik onderweg ben.
Zal ik doen. Nog één ding, meneer.
Agent Brighton is verdwenen.
Shit.
Hallo?
En, ga je tenminste iets zeggen?
Kun je me tenminste je naam vertellen?
Sera.
Dit maakte geen deel uit van het plan.
Wie ben jij in hemelsnaam?
John.
Ik ben Zack.
Sera.
Sera, weet je wie ik ben?
Sera, ik ben het.
Ik ben Agent Brighton.
De deur.
Is hij open?
Hier is iets niet goed aan.
Waarom haar onwetend daarheen gestuurd. Het klopt niet.
Tenzij...
Zack, hebben ze contact opgenomen?
Wat? Nee.
Dit kan op een verbinding op afstand duiden.
Nee, nee, dat is niet logisch,
de verbinding vereist een kabel.
Noem me maar Zack Chase.
- Zack Chase. - Ja.
Mm.
De duivel heeft je goed gemaakt.
Amber, jij klassemeid.
Ik ben je klassemeid.
Wat gebeurt er met haar?
De duivel heeft je goed gemaakt.
Wat zei ze?
Sera, begrijp je me? - Ehh, hoe deed ze dat?
- Deed ze wat? - Ik ben je klassemeid!
- Dat! - Sera.
Ik wil weten hoe ze dat deed!
Zack, kalmeer.
Kalmeren?
Vertel me niet dat ik kalm moet zijn!
Hé! Ik praat tegen je!
God. Laat me eruit.
Laat me eruit. Laat me eruit!
Laat me eruit, laat me eruit, laat me eruit!
Laat me eruit, laat me eruit,
- laat me eruit! - Dame, luister naar me.
Je moet kalm blijven.
Oh, mijn God, oh, mijn God, oh, mijn God!
Laat me eruit, laat me eruit, laat me eruit!
Dame, alsjeblieft, je bent gewoon ... Je maakt het alleen maar erger, oké?
Te laat, ze stroomt over.
Wat in hemelsnaam is overstromen?
Laat me eruit, laat me eruit, laat me eruit!
Dat.
Dame, alsjeblieft, je moet gewoon luisteren naar--
Nee. Laat het gebeuren.
Laat wat gebeuren?
Goed.
- Dat is goed. - Goed?
Hoe kan dat goed zijn?
Lady, alsjeblieft, luister gewoon naar me, oké?
Vertrouw me gewoon hierbij.
Welk deel van laat het gebeuren begrijp je niet?
Dat is het.
Dat is het, kom op.
Brave meid.
Ben je knettergek geworden?
Luister nu eens naar mij.
Bewusteloos is veel beter dan dood.
Nog een paar seconden en haar ruggengraat zou zijn gebroken
als een potlood, snap je dat?
Houd nou je mond en laat me denken, verdomme.
Sera, ik weet niet wat ze met je hebben gedaan,
maar als je binnen dit ding bent, moet je de deur openen.
Wat is er verdomme aan de hand?
Godverdomme, Sera, doe de deur open!
Ik begrijp het niet, dokter.
Ik wil dat je het mij uitlegt. Wanneer?
Ik weet het niet. Vlak voordat hij vertrok.
Dat was, wat, tien jaar geleden?
Verdomme, John.
Hoe werkt het?
Sera's transponder genereert een gestabiliseerde
dichtheidsmatrix die een puls stuurt naar die van John,
met de opdracht om dezelfde frequentie te genereren.
Omdat ze een samenvloeiende tijdlijn delen,
zelfs vanaf variabele referentiepunten,
konden ze beiden in hetzelfde quantumsubsysteem schrijven.
Dat is behoorlijk, eh... groovy, hè?
Dus je zegt dat ze samen zijn aangekomen.
We hebben een radiale afstand van vier meter ingesteld,
dus... ja.
Ik begrijp het niet,
waarom duurde het zo lang om zijn signaal op te pikken?
Ze is al meer dan 48 uur weg.
Maar de uitzendingen waren in fase, meneer.
Pas toen de frequentie een amplitude miste,
realiseerden we ons dat het er twee waren.
Ik bedoel, het is tien jaar geleden, en om eerlijk te zijn,
wist ik niet eens zeker of het zou werken.
Back-engineering is geen exacte wetenschap,
vooral met zulke geavanceerde technologie.
Het is ironisch, ik weet het.
Hou me op de hoogte.
Godverdomme, John.
Waar ben je in godsnaam in verzeild geraakt?
Sera, ik weet niet wat ze met je hebben gedaan,
maar als je binnen bent, moet je de deur openen.
Wat willen ze, Sera?
Waarom zijn zij hier?
Het is duidelijk dat ze iets van ons nodig hebben
anders waren we al dood.
Wat verdomme?
Wallace!
Ik zou dat niet doen als ik jou was.
Je maakt het alleen maar erger.
Ja? En wie ben jij in godsnaam?
Mijn naam is John.
Nou, John, als ik je mening wil,
Ik zal die aan jou geven! Ja?
Verdomme. Verdomme.
Klote.
Shit!
Wat zijn deze dingen verdomme?
Misschien wil je me mijn mening geven?
Het is een automatisch reactiemechanisme.
Dus als je het leuk vindt om de laatste paar minuten van je leven
door te brengen zonder je ledematen,
blijf alsjeblieft doen wat je nu doet.
- Jij, wat? - Natuurlijk,
het hangt er allemaal af van hoe lang het duurt voordat je leegbloedt,
en ik vermoed dat je een hoge bloeddruk hebt,
om nog maar te zwijgen over al die inspanning.
Hoe dan ook, ik vind het prima.
Je bent amper wakker
en je bezorgt me nu al hoofdpijn.
Wie is die flikker?
De naam is Zack, klootzak.
Oh, is die anders dan?
En, waar zijn we, jongens?
Ziet er niet uit als een bajes die ik ooit heb gezien.
Ja, ik wed dat je er een paar hebt gezien.
In feite heb ik dat echt gedaan.
Ben uitgebroken uit de helft van waar ik gezeten heb, al zeg ik 't zelf.
Laten we opnieuw beginnen.
Mijn naam is John. En jij bent?
Perry.
Wat is het laatste dat je je herinnert?
Ik weet het niet.
Ik denk m'n ingewanden er uit kotsend.
Bewaker!
Heb je de dokter meegenomen?
Meneer Bulmer.
Je moet me helpen, Doc.
Mijn lijf voelt verrot.
Doe je mond, alsjeblieft, meneer Bulmer.
Ik voelde me ook ziek.
Het is duidelijk een neveneffect van transport.
Vervoer? Hoezo transport?
Het betekent dat dit echt hele goeie magie is.
Goed, magie. Hilarisch.
Begrepen.
Van de buitenaardse soort.
Oké.
Iedereen die het hier met Perkamentus eens is,
steek je hand omhoog.
Huh? Iemand?
Iemand?
Kijk 'ns goed om je heen.
Vind hier één ding
dat lijkt op iets dat we hadden kunnen bouwen.
Weet je, mijn oude man zat in gereedschap en verf,
bijna 50 jaar lang.
Dus ik ken machines.
Ik ken machines net zo goed als dat ik diefstal ken, jongen.
En geloof me, ik weet alles van stelen.
De magie van de ene man is het genie van een andere man,
en ik heb nog nooit zo'n genie als dit gezien.
Dus...
als het niet door de mens is gebouwd en je niet in magie gelooft,
dan moet iets anders het gebouwd hebben.
Kom op, man.
Wat, je bedoelt dat we zijn ontvoerd door ... buitenaardse wezens?
Nee, nee, doe niet zo gek. Kabouters.
Jij verdomde debiel, natuurlijk, verdomde buitenaardse wezens.
Jezus Christus,
ik denk dat de transporteur de hersens achter laat.
We weten al een tijdje van ze,
maar waarom ze hier zijn en wat ze willen,
Ik ben bang dat dat nog steeds een deel van het mysterie is.
Wel nu,
Ik wist dat er meer in je zat dan je op het eerste gezicht ziet, Johnny.
Wat? Denk je dat ik oranje ben geboren?
Er was een tijd dat bepaalde organisaties
mijn specifieke vaardigheden heel nuttig vonden.
Ik heb met veel jongens zoals jij gewerkt, Johnny.
Als ik blind zou zijn, kon ik je nog ruiken.
Hmm. Wat is jouw tak van sport dus?
CIA? NSA?
FBI?
Defensie.
Dus...
hoe lang doen ze dit al?
Mensen meenemen?
Wij geloven al lang.
Mijn team heeft aanzienlijke middelen besteed
aan het opsporen van bonafide ontvoerden.
Was niet gemakkelijk.
Mensen raken voortdurend vermist.
Verdomme. Shit, dit is-- Dit is als 'Fire in the Sky'!
D.B. Sweeney?
Hij is goed thuis gekomen.
Dat is goed, toch?
Hoewel ze hem eerst hebben verkloot.
Dat is niet zo goed.
We dachten, als we overeenkomsten konden isoleren,
ons dat kon helpen te begrijpen waar we mee te maken hebben ...
ons helpen om het te stoppen.
Oké, dus, we hebben het hier over,
iets als kleine groene mannetjes, niet?
Ze zijn niet groen.
En ze zijn zeker niet klein.
Nee!
Mevrouw, het is ongelooflijk belangrijk
dat u naar me luistert en kalm blijft.
Ik kan het niet.
Mevrouw, ik weet dat u bang bent,
maar als u precies doet wat ik zeg,
komen we hier doorheen, begrijpt u dat?
Goed.
Ik wil dat u uw ogen sluit.
Ik ben claustrofobisch!
Mevrouw, ik wil dat u me vertrouwt, sluit uw ogen.
Mijn naam is John. Wat is de uwe?
- Rhonda. - Rhonda, ik wil dat je
eens diep adem haalt.
En dan langzaam uitademt, begrijp je?
Goed.
Dat is goed.
Nee, nee, nee, alsjeblieft.
- Rhonda. - Laat me er alsjeblieft uit.
Rhonda, liefje. Luister naar mij.
Ik weet wat je doormaakt.
Geloof me, dat doe ik.
Ik heb veel jaren in cellen doorgebracht
niet veel groter dan ikzelf, dus ik begrijp het, oké?
Maar je moet kalmeren.
We willen hier allemaal levend uit komen, nietwaar?
Ja?
Je moet je ogen sluiten en ademen.
Kom op, vertrouw me nu hierbij, liefje.
Oké.
Ik wil dat je je voorstelt
jouw meest favoriete plek in de hele wereld.
Misschien is het een echte plaats, misschien is het dat niet,
misschien is het een klein plekje dat je hebt weggestopt
diep in je herinneringen.
Maar hoe dan ook, en dit is het belangrijkste, Rhonda,
deze plaats is alleen van jou en jou alleen.
En als je daar bent,
ben je geheel en al veilig.
Niemand en niets kan je ooit te pakken krijgen.
Het is jouw veilige plek.
Al het andere verdwijnt gewoon.
Heb je die plek nu?
Brave meid.
Nu, als je het niet erg vindt,
praat ik graag verder.
- Is dat oké voor jou? - Mm.
Wat doet een lief meisje als jij voor de kost, Rhonda?
Ik ben ... Ik ben een leraar.
- Alsjemenou. - Mm.
Mijn moeder was onderwijzeres
in Zuidoost-Londen.
Verdomde harde buurt daar, hè?
- Middelbare school. - Oh Jezus.
Je verdient daarvoor een aanbeveling voor een lintje
voor dapperheid, nietwaar?
Hoe zit het met jezelf, liefje?
Heb je ook een paar kleintjes van je zelf?
Een klein meisje.
Hannah. Ze is acht.
Ah, dat is een mooie leeftijd, niet?
- Hebben ze je om acht uur nog nodig? - Mm.
Mijn oudste is nu eh... negentien.
Wanneer de jongens beginnen te komen, wordt het een ander verhaal, niet?
Hoe dan ook...
over een paar seconden,
ga ik je vragen je ogen te openen, oké,
maar je moet in staat zijn om een sterke binding te houden
met die plek in je gedachten.
Omdat wat er hier ook gebeurt,
je moet daarheen terug kunnen gaan
zo snel als je kunt, begrijp je?
Oké.
Ga dan maar verder. Open je ogen.
Oké, blijf me aankijken, ik ben gewoon hier.
Oké?
Kijk eens aan.
Oké, luister nu,
Ik denk dat we ver van huis zijn,
maar ik beloof jullie dat we terug zullen komen.
Maar je moet sterk blijven.
Je verstand erbij houden.
Ja, denken jullie dat je dat kunt?
Oké. Nu, het eerste wat we moeten uitzoeken
is wat de gemeenschappelijke noemer is.
Waarom wij?
Misschien hebben wij gewoon geluk.
Rhonda, wat is het laatste dat je je herinnert?
Ik-- Ik-- Ik weet het niet. Ik...
Nee, wacht.
Ik ... ik was op weg naar mijn werk
en ik had net Hannah afgezet op school,
en ik begon me misselijk te voelen,
en ik voelde een echt vreselijke pijn,
en toen hier.
Maar hoe is dat mogelijk?
Jacques!
Mevrouw, luister naar mij.
Mevrouw!
Jacques!
We zijn helemaal alleen.
Alex.
Wat zijn deze dingen?
Ze reageren automatisch.
Ik begrijp het niet.
Wat hij probeert te zeggen, liefje,
als je worstelt, scheurt het je armen eraf.
Subtiel. Vriendelijk.
Wie ben jij verdomme?
Oh, het spijt me. Ik ben de kerstman,
dit zijn mijn elfjes.
Oh, en die daar daar ...
Hij wil tandarts worden.
Klootzak.
Ik ken jou.
Zack, ken je deze vrouw?
Haar kennen? Hoe zou ik haar kunnen kennen?
Ze zei alleen dat ze jou kende.
Ja, dus wat is je punt?
Oh, shit. Jij bent Zack Chase.
Zack, wat is er aan de hand?
Kijk, het is gewoon zoals het is, oké?
Alleen maar omdat iemand zegt dat ze me kennen,
betekent dat niet dat ze me kennen.
Wacht even.
Je hebt absoluut geen idee wie ik ben,
toch?
Zack Chase.
Mossy Ledge?
Het is een band.
Kijk me niet aan, maat.
Zie ik eruit alsof ik van jongensbands hou?
Het is een rockband, jij stomkop!
Je was een beroemde popster toen ik klein was.
Rockstar, en wat bedoel je toen je klein was?
Je stierf.
Oké, en je bent duidelijk nog steeds high.
Ik ben verdomme niet high!
- Zie ik er dood uit voor jou? - Hé, laat me met rust,
ik zeg alleen wat ik weet, oké?
- Wanneer een grote popster ... - Rockstar!
... wordt vermoord door zijn verloofde,
praten de mensen daarover!
Waar heb je het in godsnaam over, vermoord?
Het was groot nieuws.
Ik was nog maar een kind, maar ik herinner me dat mijn zus
echt gek op je was.
Hoe dan ook, het was een grote rechtzaak,
je verloofde werd schuldig bevonden
en ze stopten haar levenslang in de gevangenis.
Amber.
Ze verzon een onzinverhaal
dat jij verdween in een grote lichtflits.
Je moest hartstikke gek zijn
om te denken dat iemand die zooi zou geloven.
Hoe dan ook, ze hebben het lichaam nooit gevonden.
Ja, natuurlijk was er geen lichaam.
Alex, hoe lang geleden was dat?
Ik weet het niet, eh ...
Misschien vijftien jaar.
- Stop met die onzin! - Alex, welk jaar is het?
Werkelijk?
Alex, het jaar.
2018.
Zie je? Wat heb ik je gezegd? Verdomme knettergek.
Ik ben geen idioot, klootzak, ik weet welk jaar het is.
Hier is een kleine tip.
Blijf eens van die drugs af.
Oh, en Alice Cooper heeft gebeld, hij wil zijn make-up terug.
Wat?
Nou, om te beginnen, liefje, je bent ongeveer dertig jaar weg.
Waar heb je het over?
Het is 2050, toch?
Toch?
Oké, serieus, is iedereen zijn verstand kwijt?
Waarom, wat zei ik?
- Het is 2001! - Rot op.
Dat is niet mogelijk, het is 1977.
Oké. Jongens, dit is niet grappig.
John, kom op, vertel ze welk jaar het is.
1969.
Oh, en we zitten in de shit.
Het wordt nog veel erger.
Werkelijk? En hoe zou het erger kunnen
worden dan dit?
Verdomme.
Oh, verdomme, dit is erger.
John.
John!
Nee! Nee! Nee! Nee! Nee!
Shh.
Wat is dit?
H-- Hoe-- Hoe is dit mogelijk?
Veilige plaats.
Wat doet het met haar?
Ademt ze in dat ding?
Ik ben het.
Oma?
Woods.
Rhonda.
Afrikaanse.
Vrouw.
Nakomelingen, één.
Lichte afwijking in de rechterboezem.
Je hebt 12.589 dagen gefunctioneerd.
Binnenkort zal je ophouden te functioneren.
Je hoort hier niet thuis.
Wie je ook bent, alsjeblieft,
Ik moet naar huis voor mijn dochter,
ze zal op me wachten.
Ik ben bang dat je Hannah niet meer zult zien, liefje.
Alsjeblieft, ik moet naar huis. Ik kan mijn kleine meid niet achterlaten.
Nee, alsjeblieft.
Ik moet naar huis, ze zal op me wachten.
Alsjeblieft, wie je ook bent, ik smeek je, alsjeblieft.
Laat me eruit.
Vaarwel.
Nee, nee, nee, nee.
Alsjeblieft. Alsjeblieft.
Sera, wat zie je?
Mensen.
Welke mensen?
Ze schreeuwen.
Sera, wie is er aan het schreeuwen?
Iedereen.
Zet hem uit.
Zet hem uit!
Kom op, Sera, blijf bij mij.
Blijf bij mij!
Ze komen.
Verdomme.
Wat ... ver ... domme!
Wat was dat verdomde ding, Johnny?
Ik weet het echt niet.
Alex, luister naar me.
Alex, kijk!
Kijk om je heen! Kijk!
Het is angst.
Angst?
Ja.
Ik denk dat het energie oogst.
Oh God, ik smeek U, laat me wakker worden uit deze nachtmerrie.
Alstublieft, ik smeek U.
Ik zweer het, ik zal nooit meer drugs gebruiken.
Maak je een grapje?
Als we hier uit komen, is het eerste dat ik ga doen,
drugs! Massa's en massa's drugs.
Zack, weet je nog toen Rhonda voor het eerst bij bewustzijn kwam?
Haar claustrofobie plaatste haar in een heel andere categorie angst
dan de rest van ons.
De elektrische activiteit achter haar stoel was enorm,
maar het nam af toen ze hyperventileerde
en stopte toen volledig toen ze flauwviel.
Deze laatste piek was het meest agressief,
toen Rhonda op z'n bangst was.
En dan daarnet, met Alex.
Ik ben niet bang, oké? Ik ben gewoon pissig.
Dat hoor je, klootzakken, ik ben gewoon pissig!
Daar is het.
Ik ben jou op het spoor, verdomme.
Dat is geen toeval.
Deze hele tijd nam ik aan dat het van het schip kwam.
Dat is het niet.
Het komt van ons.
Dus, je zegt dat we, een soort brandstof zijn?
Dat is precies wat ik zeg.
Het wil dat we bang zijn.
Het heeft het nodig dat we bang zijn.
We geven deze klootzak te eten.
We zijn verdomme brandstof!?
We wisten dat ze ons om een reden oogstten,
we wisten gewoon niet wat die reden was.
Tot nu.
Wie ben je?
Ik werk voor het Ministerie van Oorlog.
Dat deed ik tenminste.
Tweeëntwintig jaar geleden hebben we de overblijfselen ontdekt
van een niet-geïdentificeerd vliegend object
net buiten Roswell, New Mexico.
Ik werd nog voor het eerste reactieteam ingeschakeld.
Verdomme, het is waar.
We hebben het grootste deel van het ruimteschip geborgen,
inclusief de bewoner, die stierf bij de crash.
We vermoedden al vroeg dat de E.T.
een technopathische link had met zijn schip
Er was geen gaspedaal of stuurmechanisme
dat we konden identificeren,
en toen we het voortstuwingssysteem ontleedden
konden we geen energiebron aanwijzen.
Zie je, de geest van het wezen
bestuurde niet alleen het voertuig,
het dreef hem aan.
Het was ingebouwd in het schip
Op de een of andere manier had zijn soort een manier ontdekt
om gedachten om te zetten in een bruikbare vorm
van kinetische energie.
Later vernam ik dat Roswell niet de eerste was.
En het was zeker niet de laatste.
Een soortgelijke crash had plaatsgevonden in Pinos Altos
een paar jaar eerder.
Die ontdekking lanceerde het meest uitgebreide
onderzoeksprogramma ooit ondernomen
door de Amerikaanse overheid.
De waarheid is dat we niet eens wisten waar we naar op zoek waren.
Maar wat we vonden ...
veranderde alles.
Er was wijdverspreide besmetting met sporen.
Niet alleen op de crashlocatie,
maar in de hele omgeving,
inclusief een plaatselijke mijngemeenschap.
We hebben iedereen in het stadje getest
mannen, vrouwen, kinderen.
Alles onder het mom van een mogelijke besmetting
door een chemische lekkage in de buurt.
Geen enkele persoon vertoonde
tekenen van ziekte.
Geen fysieke of psychische aandoening,
geen mutagene effecten, niets.
We hebben ze zo lang mogelijk vastgehouden,
in zo'n klein stadje is het gemakkelijk om achterdocht te wekken.
Uiteindelijk moesten we ze laten gaan.
Op één na.
Bleek dat een van de mijnwerkers- vrouwen zwanger was.
Een bloedmonster genomen in utero
onthulde een hemoglobineafwijking
die we nog nooit eerder hadden gezien.
Het kind werd op bevel van het Ministerie van Oorlog in beslag genomen
en verzonden naar Raven Rock voor verdere tests.
Wat is Raven Rock?
Het is een topgeheime onderzoeksfaciliteit.
Zoals ik al zei, maat, werd niet oranje geboren.
Was het een jongen of een meisje?
Het was een meisje.
Wat is er met haar ouders gebeurd?
We hebben het verwisseld.
Met een baby van wie de moeder was gestorven bij de geboorte.
Haar ouders hebben het nooit geweten.
De hemoglobine-afwijkingen
waren slechts het begin.
Hersenscans toonden elektrische activiteit
zo ver boven normaal
dat ze nieuwe meetsystemen moesten creëren.
Visuele en ruimtelijke scherpte staken ver uit boven alles
wat we tot op dat moment of sindsdien gezien hebben.
Toen het kind 12 jaar oud was
manifesteerde ze een buitengewone gave.
We noemden het techlepathie.
Het vermogen van het menselijk brein
om te communiceren met op elektriciteit gebaseerde systemen.
Ongetwijfeld een mutageen gevolg
van de sporenbesmetting.
Natuurlijk wisten we niet de helft van wat we nu weten.
Reverse engineering van hun technologie ging traag
en nogal moeizaam.
Later stelde de mutagene reactie op de sporen
het kind in staat om met het schip
op dezelfde manier te communiceren.
Wat heeft ze gedaan?
Ze opende de deur.
Dat was de term die ons team gebruikte
voor het initialiseren van het schip.
Ze deed het maar één keer.
Zou het nooit hebben geloofd
als ik het niet met eigen ogen had gezien.
Maar een paar seconden,
was zij in techlopathische communicatie
met een buitenaardse technologie.
Eén die haar bijna heeft gedood.
Wat ze zag ...
daar kan iedereen naar raden.
Ze wilde er niet over praten.
Blijkbaar vond dat hogere leiding dat ik te dicht op het project zat.
Teveel emotioneel betrokken, zeiden ze.
Waarschijnlijk hadden ze gelijk.
Sera.
Sera, ik wil dat je me zegt wanneer je de deur kunt zien.
Ik zie hem.
Goed.
Sera, ik wil dat je hem opent.
Bang.
Ik weet het.
Ik weet het, alles komt goed.
- Ik beloof het. - Bang.
Sera, schat, luister, ik wil dat je ...
Jezus, John.
Ze is niet je verdomde dochter.
Ze is een wapen. Ons wapen.
Het enige dat we hebben.
Sera.
Activeer het schip, Sera.
De wereld rekent op ons.
Begrijp je dat, Sera?
De wereld.
Activeer die verdomde machine nu!
Nog een keer.
Doe het.
- Generaal. - Nog een keer.
- Dat is genoeg. - Negeerdat dat bevel.
Generaal, kijk naar haar. Verdomme, Allister,
je gaat haar vermoorden, zo is het genoeg.
Ga naar huis.
Kom niet terug,
totdat je je prioriteiten hebt uitgezocht.
Het spijt me wat er met je familie is gebeurd, John.
Echt.
Maar ik heb ook een gezin, dat hebben we allemaal.
En ik mag verdoemd worden als ik die klootzakken ze
bij ons weg laat halen.
Mijn excuses.
Ik ben kort daarna overgeplaatst naar Washington.
Maar ik heb een belofte gedaan.
Ik was niet van plan om ze een 12-jarig meisje helemaal alleen
een buitenaards schip in te laten sturen.
Een collega van mij
had de buitenaardse technologie opnieuw werkend gekregen
en dus voordat ik wegging
hebben we één ding zeker gesteld.
Als Sera ging, zou ik dat ook doen.
Moet je vertrekken?
Ja, dat moet ik.
Kom je me nog eens bezoeken?
Ik ben bang dat het niet zo werkt.
Ik wil niet dat je gaat.
Hé, heb ik je ooit verteld hoe blauwe vinvissen communiceren?
Uh-uh.
Het is best verbazingwekkend.
Ze kunnen elkaar berichten sturen
aan de andere kant van de oceaan.
Echt?
O ja.
En ik bedoel niet de halve oceaan,
Ik bedoel de hele oceaan.
Ze zenden een kleine frequentiepuls uit
die duizenden mijlen ver reist.
Hoe dan ook, de nano-bots in deze transponders
doen hetzelfde.
Alleen reizen ze veel verder.
Hoeveel verder?
Ver genoeg om - als iemand ooit probeert
jou hier vandaan mee te nemen - ze met mij te maken zullen krijgen.
En vertrouw me,
ze willen niet met mij te maken hebben.
Beloofd?
Beloofd.
Als jij gaat, ga ik ook.
Het is klaar, meneer.
Dat was de laatste keer dat ik haar zag.
Tot nu.
Specialized Extraterrestrial Reconnaissance Agent. [Gespecialiseerd Buitenaards Verkennings Agent]
Sera in het kort.
God weet wat ze met haar hebben gedaan.
Toch is ze hier.
Wat betekent dat ze iets weten dat ik niet weet.
Ze zouden haar niet hebben gestuurd als ze niet dachten
dat zij dit verdomde ding zou kunnen vernietigen
of haar weg banen naar de programmering.
En die besmetten.
Dat is al sinds het begin ons plan voor het geval dat.
We noemden het Project Ithaca.
Misschien zijn ze gewoon wanhopig geworden.
Wie weet wat er gebeurde nadat je bent vertrokken.
Wat ik wel weet, is dat dat grietje daar,
Odysseus niet is.
Dus ... we komen allemaal uit verschillende tijden.
Welk jaar is het?
Dat is onmogelijk te zeggen.
We weten niet of we hier in stasis hebben gelegen
of dat dit schip in een soort tijds-anomalie bestaat.
Ik denk dat we een groter probleem hebben.
Oh shit.
Sera.
Haar brandwonden zijn ernstig, John.
Het enige wat we nu kunnen doen, is haar in de gaten houden,
zien hoe ze reageert op de behandeling.
Maar ze is een vechter, John.
Als iemand dit kan doorstaan,
is het Elizabeth.
Natuurlijk
weet je dat alles wat ik zeg
een leugen is.
Wat?
Elizabeth gaat dood, John.
En zelfs als er een soort... wonder was,
zou ze wensen, elke dag opnieuw,
dat ze zou zijn gestorven.
Omdat overleven de ergste pijn betekent
die je je zou kunnen voorstellen.
Om maar te zwijgen van leven zonder een gezicht.
Zo'n mooi meisje. Het is verdomd jammer.
En het komt allemaal door jou, is het niet, John?
Omdat je een egoïstische, koppige klootzak bent.
Misschien wilde je stoppen bij een motel.
Weet je nog?
"John, stop, het wordt laat,"
maar nee, je moest rijden,
je moest doorgaan.
De wereld volgens Agent Brighton.
Meneer de Grote Baas!
Meneer de Overheids Man.
Nee. nee.
Nee.
Wel...
Fijne kerst, liefje.
En wie zou jij verdomme kunnen zijn?
Pa, ik ben het.
Het is Sammy.
Werkelijk?
Luister naar me, jij stomme kut.
Ik ben niet je vader, en jij bent niet mijn lieve kleintje.
Dus als je in mijn hoofd probeert te kruipen,
kan je opflikkeren!
Ik heb die demon al heel lang geleden uitgeschakeld.
Als je me echt wilde opfokken,
zou je zijn verschenen als mijn ex-vrouw.
Bulmer. Perry Carrol.
Je hebt 18.988 dagen gefunctioneerd.
Je bent een primitieve levensvorm.
Ga jezelf opfokken!
Fokken is niet relevant.
Ah, zie je, dat is je voornaamste probleem, nietwaar?
Zijn we nu klaar?
Binnenkort zult u ophouden te functioneren.
Goed dan.
Nou, in dat geval,
Ik kan net zo goed een oogje dicht doen.
Het ziet er uit alsof ik echt kan gaan liggen.
Mm.
Je zult het me vertellen, jij verdomde hoer.
Wie denk je verdomme dat ik ben?
Waar is dat knappe kleine meisje?
Ze zal ooit voor ons moeten zorgen.
Ik zou haar best wat kunnen leren.
Wat denk jij daarvan?
Ik zal haar zich erg lekker laten voelen.
Ze is vast nog helemaal nieuw, toch?
Waar is het meisje?
Het kleine meisje?
Alex!
Kom hier, Alex. Schatje...
ik wil je iets laten zien.
Oh, goed...
daar ben je.
Je hoeft niet bang te zijn.
Ik wil je alleen maar iets laten zien.
Maak je geen zorgen.
Ik zal je niet bang maken.
Ik zal je geen pijn doen.
We gaan plezier maken, jij en ik.
Ik ga je echt blij maken.
John.
Je bent niet echt.
Ik ben het, John.
Ik ben Sera.
Hoe?
Ik heb een kanaal geïsoleerd in je pre-frontale cortex,
zodat we kunnen communiceren zonder dat ze het weten.
Het voelt vreemd, ik weet het.
Wat is deze plek?
Een echo.
Waarom hier?
Het is Rhonda's veilige plek.
Een krachtige herinnering.
Vredig.
Ik begrijp waarom zij ervoor heeft gekozen.
Nu ze weg is,
is het niet langer belangrijk voor hen.
Ze zullen er niet aan denken om hier naar ons te zoeken.
Ik weet wat ze willen, John.
Maar we hebben niet veel tijd.
Wat hebben ze jou aangedaan?
Wat ze moesten doen.
Generaal Borland wilde zekerheid
dat zijn plan om het schip te vernietigen
niet zou worden ontdekt door een buitenaardse technologie,
die kan gedachtenlezen.
Het wissen van mijn geheugen was de enige manier
om ervoor te zorgen dat ik niet als een bedreiging word beschouwd.
Eenmaal aan boord hoopten ze dat de nano-bots uit de sporen
automatisch zouden communiceren
met hun overeenkomstige technologie
en de schade zouden herstellen.
Het was een berekend risico dat lijkt te hebben gewerkt.
Zelfs nu voel ik mijn verbinding
met het schip sterker worden.
Wat is het voor iets?
Een biomechanoïde.
Bestuurd door een zeer geavanceerde
kunstmatige superintelligentie.
En de deur?
Op een kier.
Je had gelijk, John. Ze oogsten energie.
Waarom?
Ze beschermen een gedigitaliseerde levensvorm,
zwevend in een geëlektrificeerde plasma-matrix.
Het vereist een unieke energiesignatuur.
Ons.
Het gebruikt onze emoties als voedselbron.
Dat is niet alles.
Hun secundaire doel is genoeg energie te oogsten
om een interdimensionale portal te openen.
Ze verplaatsen schepen?
Niet alleen schepen.
Lichamen.
Hun lichamen.
Dit schip is ontworpen om een gestabiliseerde dichtheidsmatrix
te creëren, waardoor het kan bestaan
op meerdere punten in de tijd.
Dat verklaart dingen.
Maar ik begrijp niet, waarom het dat zou doen,
- het energieverbruik alleen ... - Ze zoeken iets.
- Waar zoeken ze naar? - Mij.
Sera, ik begrijp het niet, waarom zoeken ze jou?
Er is iets mis.
Ik dacht dat we een moment alleen konden gebruiken.
Zij is een slecht zaadje, dat meisje.
Je zou er goed aan doen om bij haar weg te blijven.
Wat ben je?
Oh, Atticus. Wij zijn oud.
Moe.
Moe van het vechten, moe van het reizen.
Sommigen van ons willen gewoon naar huis gaan.
Is dat niet wat jij wilt?
Wat jullie allemaal willen?
Naar huis gaan?
Hoe weet jij mijn naam?
Brighton, Atticus John.
Oh, we weten genoeg van je.
Bijvoorbeeld,
wist je dat je functioneerde
gedurende 18.537 dagen,
vier minuten en tien,
elf, twaalf...
Wel, je snapt de boodschap.
Weet je, we hebben alle soorten gezien,
en in het grote geheel van dingen,
zijn de mensen niks speciaals.
Wel, dat bedoelen we niet op een vernederende manier,
Het is gewoon wat het is.
In feite zijn de meesten van jullie de huid niet waard waarin je werd afgeleverd.
Maar jij, Atticus, jij bent anders.
We hebben onze ogen op jou gericht.
Ja, meneer. Dat doen we zeker.
Wat is dit?
Toe nou, Atticus, dit is ons moment.
Zie je, sommigen van ons begrijpen
dat je soms de regels moet overtreden.
Soms voor het algemeen belang
moet je zelfs tegen je eigen soort in gaan.
De hulpelozen helpen.
In ons geval betekent dat dat we jou helpen.
Eenmaal geactiveerd ...
Sinds je vrouw en dochter zijn overleden,
heb je vergeving nagejaagd.
Klopt dat niet, Atticus?
Het helemaal nagejaagd tot aan dat kleine meisje daar.
Dat is goed. Sera heeft jou nodig.
En jij hebt haar nodig.
Als jij gaat, ga ik ook.
Nou, dat is een schattig voorstel.
Maar, zie je, technologie is iets grappigs, Atticus.
Onvolmaakte machines gemaakt door onvolmaakte mensen.
Al die wetenschappers zijn zo blij met zichzelf.
En onopgemerkt door jullie allemaal,
is er een stroomonderbreking en alles gaat naar de hel.
Je transponder is mislukt, Atticus.
Mm-hmm.
Is het lot niet gewoon verdomd wreed?
Je zou nu wel moeten weten
dat worstelen niet in jouw belang is.
Jij.
Praat je?
Net als jij.
Als een normaal persoon.
Wij...
We dachten allemaal dat je, eh, weet je, knettergek bent.
- Knetter? - Gek.
Ik ben volledig op de hoogte van onze situatie.
Wat hebben ze jou aangedaan?
Wat ze moesten doen.
- Deed het pijn? - Ja.
Maar het was noodzakelijk.
Het spijt me.
Ik...
Ik wilde je bedanken.
Ik was pas 11 toen het gebeurde
en mijn moeder, zij ... - Graag gedaan.
Weet je, ik heb altijd gefantaseerd over dat te doen.
Dus is het waar?
Wat John zei?
Dat jij echt met dit ding kunt praten?
De nano-bots zorgen voor een gestabiliseerde neurale verbinding,
Ja.
Dus je kunt ons hier weg krijgen?
Ik weet het niet.
Ik begrijp het niet. Ik dacht dat je net zei--
- Ze hebben de verbinding doorgesneden. - Maar...
Ze hebben je hierheen gestuurd om ons te helpen, toch?
Ik bedoel, is dat niet waarom ze je hierheen stuurden?
Ja.
Ik wil niet dood, weet je?
Ik weet dat ik dat mijn hele verrekte leven heb geprobeerd,
maar ik wil dat niet, niet echt.
Je gaat niet dood, Alex Gauthier.
- Je zei net dat je dat niet kunt. - Kijk me aan.
Je gaat niet dood.
Niet hier.
Niet in dit ding.
Hoe weet je dat?
Ik weet het gewoon.
Sera.
John. Gaat het?
Sera, ze weten van de transponder.
Ja.
Welke transponder?
Dan weet je dat het niet zou hebben gewerkt.
- Wat? - Ik zag het, Sera.
Mijn transponder is nooit gekalibreerd.
Hij is nooit geïnitialiseerd.
Welke transponder?
Jezus, maat.
Kom op, maar een paar seconden. Hou je kop.
Hij was niet geïnitialiseerd.
Nee, dat is onmogelijk.
Als jij gaat, ga ik ook, weet je nog?
Het was een ongelukje. Menselijke fout.
Ze wisten van jou.
Over Ithaca.
Ze wisten alles.
Tot zover je Trojaanse paard.
Begrijp je het niet, Sera?
Ze hebben me hierheen gebracht.
Zij brachten me hierheen.
Waarom?
Destijds in Raven Rock, toen je het schip initialiseerde, ...
wat zag je toen?
Dood.
Rhonda's dood.
- Wat? - Verdomme.
Heb je de toekomst gezien?
Bij wijze van spreken.
Je zag de dood van een vrouw 10 jaar voordat het gebeurde, liefje.
Welke andere wijze is er?
En hoe zit het met de rest van ons?
Ik heb niets anders gezien.
Luister, als wat Johnny over je zegt waar is,
dan denk ik dat het nu een schitterend moment zou zijn om het te bewijzen.
Ja?
Dus wat denk je ervan dat jij doet wat je ook doet,
en, ik weet het niet, ons verdomme hier weghaalt.
Ik kan het niet. Ze hebben de verbinding doorgesneden.
Eh, een klein probleempje. We zijn op een schip, toch?
In de ruimte.
Ik bedoel, zelfs als we hier uit komen, dan ...
Wat dan? Want, weet je, het is verdomme de ruimte.
Juist...
Ze heeft een ...
Prachtig, is het niet?
Vredig.
Moeilijk om te geloven dat al die vreselijke dingen
op slechts een paar meter afstand gebeuren.
Vastgebonden in die afschuwelijke dingen.
Maar dat is wel zo.
Ja, juffrouw Sera, dat is zeker wel zo.
Wat ben je?
Nou, schat...
ik heb altijd beweerd dat wat we zijn
van geen kanten zo belangrijk is als wie we zijn.
Stop met wat je doet.
Laat ons gaan.
O, dat zou ik niet kunnen doen, zelfs als ik dat wilde.
Vertel me, juffrouw Sera,
Hoeveel mensen denk je dat aan boord van dit schip zijn?
Duizenden.
Je kunt ze voelen, niet?
Al die zielen, schreeuwend, lijdend.
Net zoals je vrienden lijden.
Ik vroeg me altijd al af waarom je zoveel om hen gaf.
Je bent nooit goed behandeld door wie dan ook.
Behalve John.
Je bent deze mensen niets verschuldigd.
Maar ik ken je nu, Juffrouw Sera.
Ja, mevrouw. Dat doe ik zeker.
Oh, er komen vreselijke tijden aan, Juffrouw Sera.
Vreselijke tijden.
Dat weet je natuurlijk al.
Was het alleen maar een ongeluk dat je moeder besmet werd
met die sporen die je gemaakt hebben tot wat je bent?
Ik weet het echt niet,
maar ik ben er al heel lang.
Een lange tijd.
Lang genoeg om te weten dat het lot een wispelturig kreng is.
Is dat het?
Is dat alles wat je in huis hebt?
Verdomde klootzakken!
Wat ben je in hemelsnaam aan het doen? Stop met hen te provoceren, man.
Oh schat, ik wist niet dat je om me gaf.
We gaan steeds opnieuw rond, en rond en rond
met jou, juffrouw Sera.
Velen van ons zijn gewoon moe.
We willen gewoon naar huis gaan.
Je slaat wartaal uit.
Waarom ben je hier?
Waarom, juffrouw Sera?
Om je te helpen.
Je hebt kracht in je. Echte kracht.
Meer dan ze willen toegeven.
Je maakt ze bang.
En ze zijn niet gewend om bang te zijn.
Je kunt hier weg als je dat wilt.
Je vrienden redden.
Dat kon altijd al.
Vertel me hoe.
Welnu, alleen jij kunt dat beantwoorden.
Alles wat je jezelf hoeft af te vragen, juffrouw Sera, is
wat opent de deur?
Nee!
Je bent anders dan de anderen.
Net zoals wij.
Maar anders dan wij.
Zeg ons...
wat ben je?
Wat...
ben...
je?
Laat haar met rust.
Jij.
Jij zult sterven.
Zij zullen sterven.
Je hele soort ...
zal sterven.
We zullen vechten.
Dat maakt geen verschil.
We zouden je kunnen verrassen.
Je bent...
gewoon.
En ik dacht dat jullie alles over ons wisten.
Wij zijn menselijke wezens, jij moorddadige klootzak,
we zijn allesbehalve gewoon.
De wereld rekent op ons.
Als je binnen bent, moet je de deur openen.
Ze deed het maar één keer.
Je hebt kracht in je.
Sera.
Sera, ik heb je hulp nodig.
Sera, wat zie je?
Ik zie ...
jou.
Dus is het waar? Wat John zei?
Je kunt echt met dit ding praten?
De nano-bots zorgen voor een gestabiliseerde neurale verbinding.
Ja.
Ze hebben je hier naartoe gestuurd om ons te helpen, toch?
Ik bedoel, is dat niet waarom ze je hierheen stuurden?
Ja.
We weten niet of we hier in stasis hebben gelegen
of dat dit schip in een soort tijds-anomalie bestaat.
- Het is 2050. - Het is 2001!
- Het is 1977. - 1969.
Het schip is ontworpen om een gestabiliseerde
dichtheidsmatrix te creëren, zodat het kan bestaan
op meerdere punten in de tijd.
Sera. Wat opent de deur?
Wij doen het.
Ze komen.
Sera, wat was dat? Wat zag ik net?
Je hebt alles wat je nodig hebt om ze tegen te houden.
Sera, ik begrijp het niet.
Tot ziens, John.
Wat?
Nee. Sera, doe het niet.
Als jij gaat, ga ik ook. Weet je nog?
Als jij gaat, ga ik ook.
Zo werkt het niet.
Nee, Sera, doe het niet.
Je kunt dit niet doen.
Godverdomme, Sera, nee!
Vaarwel.
Nee!
Ze nemen ons al jaren mee.
Ze nemen ons tegen onze wil in.
Vanuit onze huizen ...
en van onze families.
Maar er zijn er onder ons
met de mogelijkheid om terug te vechten.
Om het speelveld te nivelleren.
Tot nu toe waren wij hun onbekend.
Tot nu toe dachten ze dat we hulpeloos waren.
Dat zijn we niet.
John?
♪ Al die tijd ben ik achtervolgd ♪
♪ Achtervolgd door de dag ♪
♪ Dat je me niet komt redden ♪
♪ Red mij van minachting ♪
♪ Ik heb de rug toegekeerd, ik ben moe ♪
♪ Kan niet kijken met ogen van hoop ♪
♪ Ik ben alles kwijt dat me ooit heeft geïnspireerd ♪
♪ Ik ben klaar om te gaan ♪
♪ En ik draai ♪
♪ En ik loop ♪
♪ En ik beweeg in de wind ♪
♪ Ik loop tot ♪
♪ De winter bij mij is ♪
♪ Ik sta hier te wachten ♪
♪ Wachten op jouw kracht ♪
♪ Ik sta hier in de hoek van je liefde ♪
♪ En ik draai ♪
♪ En ik loop ♪
♪ En ik beweeg in de wind ♪
♪ Ik loop tot ♪
♪ De winter bij mij is ♪
♪ En ik draai ♪
♪ En ik loop ♪
♪ En ik beweeg in de wind ♪
♪ Ik loop tot ♪
♪ De winter bij mij is ♪
♪ En ik draai ♪
♪ En ik loop ♪
♪ En ik beweeg in de wind ♪
♪ Ik loop tot ♪
♪ De winter bij mij is ♪