BANDAR RAYA NEW YORK 1955
- Frankie, apa akan berlaku sekarang? - Diam.
Mereka sedang perhatikan kita.
Polis-polis bodoh yang akan berbohong kepada kita.
Apa maksud awak, Frankie?
Mereka akan gertak kita sampai mengaku.
Jangan cakap apa-apa, okey?
Walau sepatah pun.
Tapi saya tak tahu.
Awak tak buat apa-apa.
Itu saja yang saya mahu awak fikirkan, Winston.
Saya yang buat. Faham?
Saya yang buat.
BERTAHUN-TAHUN KEMUDIAN
Awak tak sepatutnya berada di sini, Frankie.
Tidak, saya tahu.
Saya juga tak sepatutnya bersetubuh dengan isteri orang.
Jelaskan kepada saya.
Di mana tempat yang sesuai untuk bawa wanita sebegitu?
Tempat yang tak patut awak pergi.
Tepat sekali.
Sekarang,
Lawrence, awak takkan laporkan saya, bukan?
Lagipun,
bukan saya seorang saja yang pernah berada
di tempat orang lain, bukan?
Beritahu saya...
Bagaimana rupa saya?
Pergi dari sini sebelum saya tembak awak.
Baiklah.
Selamat tahun baharu, Lawrence.
Ia pasti seronok.
Hai.
Frankie. Sayang.
- Frankie! - Frankie!
- Kelihatan hebat, Frankie. - Hei, Frankie!
Selamat Tahun Baharu, Frankie!
Cormac mahu jumpa awak di mejanya.
Hei, Frankie. Mari sini.
Hei, semua.
Saya kutip dia di jalanan ketika dia masih kecil.
Saya sendiri melatih dia, sekarang lihatlah dirinya.
Nah.
Teaghlach.
Keluarga.
- Keluarga. - Keluarga.
Hei, Corine, dari mana?
SELAMAT TAHUN BAHARU!
Hipi tak guna.
LUAR BANDAR
Baiklah, Bandar Raya New York!
Mulakan kira turun.
Sepuluh, sembilan...
lapan, tujuh, enam...
Selamat Tahun Baru!
Cepat, ayuh pergi.
Kawan,
- lihatlah semua emas ini. - Saya tak mahu itu.
Beri saya senjata itu.
Betul awak mahu teruskan?
Sebab ini bukan benda yang kami ambil ringan.
Begitulah bagus.
Tak hebat sangat, bukan?
Saya selalu anggap awak munasabah.
Senjata itu.
Buka pintu!
Frankie.
Lawrence.
Lampu merah aktif.
Semua, pergi! Pergi!
Musuh di kawasan Continental.
- Lampu merah telah diaktifkan. - Bergerak!
Berundur!
Musuh di kawasan Continental.
Lampu merah telah diaktifkan.
Terima kasih.
Kita perlu lebih ramai orang.
Tak guna, Frankie!
Frankie, berhenti!
Frankie!
SIAP SEDIA TIDAK BEROPERASI
MASUK!
Pandu!
Tugas saya adalah melihat masa depan.
Kita semua sudah tahu,
sejak sekatan ketinggian dibatalkan di sini,
banyak pembangunan baharu berlaku.
Jika anda mahu lihat siapa lebih hebat
membina bangunan lebih tinggi daripada orang lain,
saya juga faham
dan sanggup belikan pembaris.
Sementara semua orang berpusu-pusu cuba untuk menggapai awan,
mereka terlupa perkara penting.
Apakah itu?
Di mana mereka mahu letak kereta?
Jadi, parkir kereta?
Sebanyak 4,700 petak parkir dipenuhi setiap hari dalam seminggu.
Di tengah-tengah semua bangunan tinggi
yang orang mahu bina itu.
Saya dah dapatkan tanah, konkrit dan permit.
Saya tahu dua juta paun itu banyak, En. Davenport...
Nombor tak menakutkan saya.
Tapi menyerahkan wang saya kepada firma kecil yang tak dikenali
yang berurusan dengan orang yang tak dikenali,
tak dapat melegakan saya.
Siapa mahu pencuci mulut lagi?
Satu lagi dirty martini?
Cita rasa alkohol awak memang bagus, En. Scott.
Saya kagum orang yang guna wang untuk hasilkan wang.
Tapi malangnya...
saya tak berpuas hati.
Tapi saya rasa awak akan terlepas...
Saya dah bosan di sana, jadi lebih baik datang ke sini,
serta jadi lebih bosan.
Baik-baik, sayang.
Jangan panggil saya sayang. Panggil ibu awak begitu.
Jadi, apa yang awak mahu bentangkan kepada suami saya, Encik...
Scott. Winston Scott.
Apa yang awak mahu bentangkan kepada suami saya, Winston Scott?
Sekeping daripada London.
Yang besar. Parkir kereta.
Parkir kereta? Aduh.
Sebuah usul yang menarik.
Betulkah, sayang?
Parkir kereta?
Winston.
Awak tahu apa perniagaan suami saya?
- Saya tahu. - Baiklah.
Maka awak patut sedar orang tua bodoh ini,
walaupun berpakaian sut mahal dan berjanggut, mempunyai jenama.
Jenama itu ialah keterujaan...
Seks.
David Bowie juga berada di disko kami malam semalam.
Adakah awak tahu
suami saya mempunyai barang jelajah terkininya?
Saya tak tahu. Tak.
Memang ada.
Bukan sebab dia mempunyai perniagaan parkir kereta.
Awak pasti kenal Tony Defries, pengurus perniagaan David.
Dia uruskan David, The Who...
Lou Reed. Ya, Tony. Sudah tentu kami kenal.
Awak mungkin berminat tahu
Tony ialah salah seorang pelabur terbesar saya.
Memandangkan begitu...
Saya pasti dia tak kisah
jika mengenali pelabur teruja lain
yang mahu turut bersama.
Tony, saya... Saya Winston Scott.
Ya, maaf jika saya mengganggu.
Saya cuma ingin tahu,
bolehkah awak bertegur sapa dengan Pn. Davenport?
Ya. Davenport itu.
Dia dan suaminya masih berfikir untuk menyertai usahasama kami,
mungkin awak dapat...
Baiklah, Tony.
Tony? Rosalind Daven...
Baiklah. Ya.
Dia ada kata...
Baiklah. Terima kasih kerana sudi luangkan masa awak.
Kami akan jumpa awak nanti. Ya.
Ya, awak juga. Selamat tinggal.
Saya datang untuk menjadi bosan. Sudah bosan.
Tak perlu biadab.
"Biadab"? Biar saya beritahu cara biadab.
Saya panggil awak bodoh.
Dia baru saja malukan awak. Tahniah.
- Awak, panggilkan saya kereta. - Ya, puan.
Saya menghargai kalian sudi bertemu
serta memikirkan...
Pindahkan wang.
Tak guna.
Saya dah cakap dia akan buat sebaliknya.
Saya belum pernah lihat awak begitu.
Awak memang hebat.
Saya? Awak yang meyakinkan saya.
Tiada satu pun kelas lakonan.
Awak percayakah?
Ya, awak patut pindah ke Hollywood.
Bakat awak semula jadi.
Rupa yang segak,
kebolehan untuk menipu orang dengan menghabiskan wang mereka.
Ya, awak pasti selesa.
Ya, saya bernasib baik,
semua perkara itu dilaksanakan dalam kewangan London.
Selamat. Ambil minuman sendiri.
Apa awak nampak,
sewaktu memerhatikan saya?
Orang sasaran awak?
Ya, secara jujur.
"Jujur?"
Saya nampak wanita yang agak sedih,
serta keseorangan.
Wanita itu berhak mendapat lebih baik,
yang mungkin perlu mendengar semua itu.
Awak hanya menggoda untuk seks.
Tentu sekali.
Tahniah.
Terima kasih.
Apa yang awak nantikan?
Saya belum habiskan minuman.
Masa berlalu.
Ya.
Awak pandai berkata-kata,
tapi entah kenapa saya percaya cakap awak.
Saya mahu tahu tentang keluarga awak.
Ibu, ayah serta adik-beradik awak.
Jika cerita tentang pak cik saya yang gatal?
Saya pasti tiada kisah silam tentang diri awak, sayang,
yang boleh membuatkan saya bosan.
Memandangkan awak kenal suami saya.
Winston?
Sayang?
Awak tak pedulikan saya?
Tak guna.
Tak guna!
Sila maju ke hadapan.
- Saya, tuan? - Ya.
En. Flynn, tembak En. Avery untuk saya.
Tapi tuan, peraturan itu.
Ya. Sudah tentu peraturan itu.
Awak halang saya secara teknikal.
Hei, Charon. Agak sesak di sini. Boleh buka pintu beranda?
Leganya.
Udara segar... Saya cakap apa tadi?
Peraturan, tuan. Tuan cakap tentang peraturan.
Ya, betul. Terima kasih.
Institusi agung ini
ialah sebahagian daripada tradisi yang sangat lama.
Pasti huru-hara akan berlaku,
jika saya rosakkan tradisi itu.
Orang atasan saya akan kecewa.
Tak kira betapa marahnya saya
kerana kamu berempat tak dapat ambil pencetak wang yang saya minta,
saya tak dapat bunuh kamu.
Bukan di sini.
Charon, apa jadi jika seseorang melanggar peraturan itu?
Excommunicado, tuan.
Itu Latin untuk "Habislah awak."
Saya takkan diterima di sini,
kehilangan semua kelebihan dan perlindungan
yang diberikan oleh hotel ini.
Bayangkan saya keluar dari pintu ini,
masih hidup,
tapi tak dilindungi daripada orang yang saya sakiti
selama 40 tahun yang lalu.
Musuh akan memburu saya.
Bagaimana jika mereka dapat cari keluarga saya?
Isteri, anak lelaki, anak perempuan. Atau dua orang.
Saya tiada sesiapa, kecuali Charon
yang sebenarnya remaja, saya akan rindu dia.
Tapi kalian?
Kalian ada keluarga.
Awak ada keluarga besar di Tribeca.
Awak ada pilihan untuk dibuat.
Awak boleh keluar dari sini,
biarkan keluarga awak dalam bahaya besar.
Atau awak boleh selamatkan nyawa mereka.
Cuma cari beranda yang terdekat...
dan lompat.
Ayuh.
Saya baru mahu tertidur.
Selamat pagi, En. Scott.
Saya pasti perjalanan awak tak begitu teruk?
Kelas pertama.
Pengurus hotel ini
meminta awak untuk menemani dia.
Tuan-tuan.
Laluan berpanorama.
Bau sedap di sini.
Berhati-hati dengan gris itu. Ayuh.
Saya cuma mahu pastri.
Saya sedang berjalan.
Cormac.
Winston.
Awak semakin tua!
Ya, saya pakai lampin.
Mereka patut panggil tempat ini In-Continental.
Di mana Frankie, Winston?
Biasanya, apabila sekumpulan orang bertopeng
memengsan dan mencampak saya ke belakang trak
serta terbang melintasi Atlantik,
selalunya mereka tawarkan saya kopi.
Ya, sudah tentu.
Charon, buat kopi untuk dia.
Awak nampak bagus.
Kehidupan awak bagus di London, bukan?
Awak berusaha meningkatkan diri sendiri.
Mungkin saya ada membantu ke arah itu.
Serta apa berlaku kepada Frankie.
Abang awak merupakan aset kepada saya.
Perang menjadikan dia cekap, dingin, serta memperoleh kenaikan pangkat.
Jika dia askar yang bagus, kenapa saya di sini?
Baru-baru ini saya perasan dia bingung,
saya cuma anggap kerana dadah atau sudah berumur.
Ada khabar angin teman wanita,
wanita Khmer Rouge yang mempunyai agenda.
Membuat dia bingung dan macam-macam lagi.
Saya tak kisah sebab saya suka dia.
Kemudian dia curi sesuatu daripada saya,
sesuatu yang penting untuk institusi ini,
institusi yang memegang kuasa melampaui imaginasi awak.
Ini bukan masalah saya.
Masalah awak.
Apa yang Frankie ambil sangat penting
kepada ramai orang berbahaya lain.
Saya sudah tahu sebabnya.
Awak dalam masalah dan sayalah umpannya.
Frankie tak peduli tentang saya,
serta saya tak peduli tentang dia.
Saya tak percaya.
Cari dia.
Jika awak tak cari,
saya akan guna seluruh kuasa institusi untuk hancurkan awak berdua.
Awak tak dengar cakap saya dengan jelas.
Saya tak tahu atau kisah di mana Frankie.
Awak cari dia sendiri.
Kita sudah selesai?
Ya. Charon, tunjukkan tetamu... Bawa dia ke lif.
- Ya, tuan. - Terima kasih.
Ikut dia.
Mungkin awak tak biasa lihat
orang cakap begitu kepada bos awak.
Biasanya saya tak jumpa mereka lagi.
Maaf jika saya tak dapat iringi awak ke pintu.
Beritahu jika awak bercadang sertai kami
pada masa depan,
atau jika saya dapat bantu untuk apa saja.
Tiket pulang semula tidak boleh dipakai?
Ya? Adakah itu ya, mungkin?
Terima kasih untuk kopi.
Oh, Tuhanku.
Wah!
Wah.
Ayuh.
Mari ke sini. Di situlah.
Lelaki Buick tak guna.
- Sekali lagi. - Dia takkan pungutnya.
Baguslah awak suka pertunjukan najis di sana,
tapi bolehkah tolong buka ini?
Dia takkan pungut.
Lelaki tak guna.
Saya sangat terkejut.
Hei, tangan saya sudah semakin kebas.
Saya minta elok-elok.
Saya tinggalkan dia nota. Orang tak guna.
Saya perlu pergi kerja.
Sangka awak detektif terkenal sekarang,
boleh keluar masuk sesuka hati.
Ya, saya masih seorang wanita.
Atasan saya seorang lelaki tak berguna.
- Maaf. - Tak perlu.
Saya tak peduli. Awak tak perlu tanggalkannya.
Ya, mungkin saya mahu awak peduli.
Pernah fikir begitu?
Awak tahu maksud saya.
Sebenarnya...
Saya tak tahu tujuannya.
- Hei. - Saya cuma...
Hei.
Lihatlah saya.
Saya cuma mahu awak kunci pintu apabila keluar, okey?
Awak boleh minum kopi saya.
Jangan lupa tutup radio.
Menjijikkan!
Nampaknya kita takkan biarkan saja.
- Awak kata cuma masuk dan keluar. - Kita akan keluar.
- Mungkin 51 peratus peluang. - Diam!
Harap senjata ini tembak lebih baik daripada mulut lancang kalian.
Sekarang,
saya mahu ajar orang Amerika bodoh tentang perniagaan.
Ia dipanggil membuang orang tengah.
Lebih baik berhati-hati dengan itu.
Ya? Sudah tentu.
Saya akan berhati-hati untuk memilih orang yang akan mati dahulu.
Itu senjata yang besar untuk orang yang kecil.
Awak telah bantu saya buat pilihan.
Biar betul? Bawa wanita ke urusan jual beli senjata.
Amatur tak berguna.
Kecil dan seksis. Sekarang saya takut.
- Tembak dia! - Tembak dia.
Awak tahu ada peluru dalam benda itu?
Dia tahu, tapi dia tak peduli.
Adakah ini jari awak?
Siapa amatur sekarang, Uzan?
Bermain dengan peluru pepaku.
Biasanya saya akan simpan ini sebagai cenderamata,
tapi saya tak mahu awak pulang tangan kosong.
Kutip jari awak!
Pergi beritahu bos awak supaya jangan cari pasal dengan kami.
Ambil masa awak.
Mahu segelas air atau apa-apa? Pergi berambus dari sini!
21052.3
Cepat!
Da Silva untuk Mayhew.
Helo.
Awak sedang buat sesuatu?
Saya cuba menjadi kaya di Daerah Kewangan. Awak?
Awak! Letakkan kereta!
Saya sedang ikut pembeli.
Awak ada bukti barang larangan itu bertukar tangan?
Tidak, belum lagi.
Detektif wanita pertama dalam kawasan,
awak sudah tersalah langkah.
Ya, saya dah beritahu. Atasan saya tak berguna.
Sudahlah.
Tunggu dulu. Ada apa-apa?
Dia tak bercakap sepatah pun,
sebab rahangnya patah.
Baiklah, pembeli sedang bergerak. Saya akan mengejar.
Apa lokasi awak?
Berdekatan. Pearl dan Leva.
Jangan kejar. Saya ulang, jangan kejar.
Da Silva.
KD.
Tak guna.
Hei, apa yang awak sedang buat?
Masuk ke dalam.
Tunggu. Kenapa pula?
Masuk ke dalam kereta.
Kami tak apa-apa.
Kami akan beredar segera.
Awak mahu berbual di lorong belakang?
Awak mahu cakap tentang hal ini?
Ya? Awak mahu cakap? Cakaplah.
Apa yang berlaku? Apa masalah awak?
- Berhenti bercakap... - Lepaskan tangan saya, Mayhew.
Sudah lama awak boleh tangkap mereka.
Apa yang awak sedang lakukan?
Saya mencari pembekalnya.
Dia ada di dalam.
Namanya Francis Scott dan dia sukar dijejaki.
Kita tiada kuasa di sini.
- Biar saja perkara di sana. - Awak ingat saya mahu gugurkan kes
dan kembali berasmara dengan awak macam semuanya okey?
Hanya berasmara dengan awak. Begitukah?
Rendahkan suara.
- Siapa yang awak lindungi? - Tiada sesiapa.
Bukan seperti itu.
Jika begitu, beritahu saya, Mayhew.
Jangan masuk ke dalam sana. Awak faham?
Hei, Charlie. Awak mahu buka pagar ini?
Winston.
Awakkah itu?
Saya kesejukan di sini.
Awak sudah membesar.
Mahu pelawa saya masuk?
Sudah tentu awak dipelawa masuk.
Mari sini. Wah, lihatlah awak.
Lihatlah awak.
Bagus berjumpa awak.
Hei, semua. Kalian ingat Winston, bukan?
Betul.
Budak hingusan ini ambil wang saya.
Ambil wang kita semua.
Charlie sangka ia idea bagus
ajar poker kepada budak 10 tahun.
Dompet saya masih kosong sebab itu.
Charlie, awak ada tabiat. Awak sentiasa gigit bibir.
Apa?
Biar betul. Apa masalah awak?
Saya masih main kad dengan mereka.
Saya tak ada tabiat.
Hei, dengar khabar awak berada di London.
Nampaknya awak baik-baik saja.
Ya, mungkin ada bawa sesuatu bersama awak?
New York sangat kotor dan teruk sekarang.
Mogok hanya menyusahkan kami.
Cal. Kami tak apa-apa.
Kami ada kerja untuk orang belah Timur.
Pelupusan sampah peribadi.
Ya, seorang dari mereka bayar saya untuk terbangkan dia
keluar masuk bandar menaiki helikopter.
Lebih baik daripada ditembak di Da Nang.
Beritahu kami, Winston.
Kenapa awak kembali ke sini?
Mungkin awak perlu mesin kopi baharu.
Maaf, saya tak ada teh untuk tuanku.
Lihat...
Ini mungkin lokasinya, okey?
Chinatown. Mungkin kawasan berbahaya,
tapi situlah tempat cek VA dia dihantar, jadi...
KARATE BURTON SEJAK 1952
Karate Burton. Awak rasa dia tinggal di sini?
Saya tak tahu lokasinya.
Tapi ada khabar angin dia menyeludup senjata
bersama rakan-rakan perangnya.
Sudah tiga, empat bulan saya tak nampak abang awak.
Boleh jadi dia sudah bekerja untuk lelaki penipu itu.
Nampaknya begitu.
Kemudian dia curi sesuatu daripadanya.
Betulkah?
- Apa dia ambil? - Saya tak tahu.
Tapi barang itu cukup penting hingga
Cormac menghantar orang membawa saya keluar dari London.
Maafkan saya.
Pasti perjalanannya menarik.
Apa tujuannya?
Sejujurnya.
Saya rasa seperti ditarik kembali
dalam masalah peribadi Frankie.
Dialah keluarga awak.
- Dia keluarga? - Itu tujuannya.
Saya sudah tak kenal dirinya.
Saya pula perlu tinggalkan semua yang saya bina,
sebab abang saya pulang dari Vietnam
serta kembali bekerja untuk penyangak yang musnahkan hidup kami?
Rampas rumah, buat keluarga kami merempat
serta dia masuk penjara.
Berilah abang awak sedikit peluang, okey?
Dia tak dapat peluang keemasan ke tempat kaya macam awak. Cuma...
Dia dapat lorong tikus dan besi penjara.
Sudah berapa lama?
Lebih dua puluh tahun,
awak berdua tak jawab panggilan?
Winston...
Hidup memberi petanda jika cuba satukan awak berdua semula.
Cukup-cukuplah, okey?
Awak bukan mahu minum kopi saya.
Apa awak nak buat?
Saya akan cari Frankie sebelum Cormac jumpa dia.
Baiklah.
Bagaimana saya boleh membantu?
Saya perlukan sebuah kereta.
Itu perkara yang saya tak dapat bantu.
Tapi saya boleh beri kot...
untuk panaskan diri awak.
Tiada kereta?
Tak guna.
Oh, Tuhanku.
Awak perlu dengar baik-baik, okey?
Ini cinta hati saya.
Ini ialah Maria, faham? Jaga dia baik-baik.
Satu peraturan, pasang pelitup setiap kali awak letak kereta, okey?
Saya janji.
Itu saja yang saya perlukan.
Kecuali ini. Kawasan kejiranan yang berbahaya.
- Charlie, saya boleh jaga diri... - Ia bukan untuk awak.
Untuk kereta ini.
Jaga seperti nyawa awak atau jangan kembali.
Sesiapa mahu dimsum?
Makan malam seorang saja. Sekali lagi.
Penyembur api tadi sangat hebat.
Saya tak boleh buat ini lagi, Miles.
Pasti ada masalah untuk diperbaiki.
Membunuh penyangak dalam bilik itu bukan masalah.
Senjata diacukan ke kepala saya bukan masalah.
Saya akan cari pembeli baharu.
Pembeli baharu?
Awak tak rasa akan ada pembalasan untuk
perkara yang berlaku tadi?
Penghantaran ini boleh sara kita selama 18 bulan.
Dua tahun jika dapat panjangkan.
Awak tahu perang dah tamat, Miles.
Awak terselamat.
Adakah itu mengecewakan awak?
Saya tak mahu ini dalam rumah kita lagi.
Kita dah selesai.
Tidak selagi produk ini belum dialihkan.
Inilah kali terakhir.
- Semua itu mengarut. - Awak mahu ke mana?
Aduhai! Sekali lagi?
- Nah. Biar saya bantu awak. - Saya boleh buat.
Okey. Betul kata awak.
Perang sudah tamat.
Kenalan saya juga berkurangan dengan pantas. Itu memang benar.
Jadi, jika kita mahu pastikan dojo ini beroperasi...
Awak tak peduli jika tempat ini beroperasi.
Awak ada pilihan lain?
Saya sedang menanti.
Tempat ini tiada pelajar, hanya habuk saja.
- Helo! - Kita dah berjanji dengan ayah.
Tak, awak yang berjanji dengan dia.
Ini dojo dia.
Sekarang cuma lubuk hutang yang awak tak nak lepaskan.
Saya tak janji apa-apa.
Awak cuma suka keterujaan itu, dan awak juga tahu.
Awak akan buat kita semua terbunuh.
Tak guna.
Helo?
Boleh saya bantu awak?
Ya. Awak pemilik tempat ini?
Nama saya pada papan tanda.
Saya juga penjaga, penyimpan buku,
serta mungkin pelatih baharu awak.
Adakah itu awak?
Ya. Saya membesar di tempat ini.
Nampaknya perniagaan tak begitu banyak.
Ada naik turunnya.
Bandar semakin bahaya setiap hari.
Saya juga perasan.
Jika awak berminat memasuki beberapa kelas,
mungkin ada diskaun budak putih tampan.
Saya mungkin boleh belajar daripada awak.
Pergaduhan terakhir saya tak bagus.
Saya Winston.
Lou.
Jika awak ada masa, saya boleh beri tunjukkan tempat.
Malangnya, saya ada urusan lain hari ini.
Saya cari abang saya. Mungkin awak boleh bantu.
Nama dia Frankie.
Ya, baru saya nampak. Di bahagian mata.
Keluar dari sini.
- Tunggu dulu. - Tidak.
Sudah berbulan saya tak nampak dia.
Dia sudah tak ambil suratnya.
Jika awak darah dagingnya, mungkin awak juga akan bawa masalah.
Jadi, pergi dari sini.
Boleh beritahu kali terakhir awak...
Saya cakap pergi.
- Begitukah caranya? - Bawa saya.
Dengar sini, adik Frankie...
Sekarang.
Bijak.
Dojo jenis apakah ini?
Hei.
Awak siapa?
Kali kedua orang acu senjata kepada saya.
Siapa ini?
Adik Frankie.
Nama saya Winston Scott.
Saya dengar tembakan di sini. Saya sangka abang saya dalam bahaya.
Mari cederakan dia.
Awak masuk mengacukan senjata kepada adik saya?
Sejujurnya, itu satu kesilapan.
Tidak. Tali leher askot itu yang silap.
Sebenarnya kravat.
Saya tak peduli.
Saya diberitahu Frankie kerja di sini
- serta kalian semua kawannya. - Pernah berkawan.
Mahu tahu sesuatu? Saya tak mahu terlibat dengan senjata.
Kalian uruskan dia.
Nampak sangat dia tak suka abang saya.
Bagaimana mahu tahu awak adik Frankie?
Namanya Francis Patrick Scott,
sempena ayah kami, sebab itu kami panggil dia Frankie.
Saya nampak tag namanya.
- Beginilah... - Angkat tangan awak.
Abang saya sudah lama tinggalkan saya,
jadi saya tak patut berada di sini.
Tapi saya perlu cari dia dan saya perlu semua bantuan.
Dalam sana.
Kravat.
Jika awak cuba takutkan saya,
mesingan besar yang awak pegang sudah mencukupi.
Sekarang rasa sudah melebih-lebih.
Lemmy, bertenang. Letakkan senjata.
Abang awak juga tinggalkan saya.
Saya menjaga dia semasa kami kembali.
Bantu dia berkecimpung dalam kerja yang saya buat di sana.
Seperti menyeludup senjata.
Tak banyak kerja untuk penagih dadah dan veteran berkulit Hitam.
Abang saya pasti bukan seorang pekerja yang boleh diharap.
Kami beli senjata pada satu malam.
Frankie sepatutnya ambil senjata itu, tapi dia tak muncul.
Lemmy pula yang tercedera.
Ditembak di perineum saya.
Di antara testikel dan punggung saya.
Saya kehilangan produk dan wang.
Bukan kali pertama abang awak buat salah.
Itulah kali terakhir awak jumpa dia?
Ya, jika dia muncul malam itu.
Selepas itu, saya terdengar pembeli kata
dia telah pindah masuk ke dalam hotel.
Continental.
Awak tahu orang jenis apa yang ada di tempat itu?
Kebanyakan orang di sana perlu biasa membunuh.
Tapi Frankie dapat sesuaikan diri.
Segelintir orang boleh mahir menggunakan benda baharu.
Jika dia pegang senjata, pisau, apa saja yang awak lihat di sini,
senjata itu perlu mengikut rentaknya.
Itu memang satu kemahiran yang bagus.
Awak rapat dengan dia di sana?
Banyak menyelamatkan nyawa masing-masing.
Jika saya mahu orang selamatkan nyawa saya,
saya pilih Frankie setiap kali.
Setiap kali.
Mulanya nampak seperti dia sudah semakin pulih.
Jumpa wanita luar negara, tak lagi mabuk,
mula bercakap tentang perkara seperti takdir.
Kemudian dia tiba di New York dan terjebak dalam masalah.
Saya boleh bayangkan.
Bukan awak seorang saja yang mencari dia.
Orang seperti Frankie, dengan kemahiran dia ada,
awak takkan jumpa dia melainkan dia mahu begitu.
Dia seperti Casper, hantu tak peramah.
Saya perlu mula mencari dia.
Dia selalu luangkan masa di Alphabet City.
Tempat yang selalu kami pergi. Alphabet City.
Ke situlah saya akan pergi.
Boleh saya ambil?
Ambillah. Tapi...
lebih baik awak bawa ini bersama.
Ramai orang mahu beri saya senjata hari ini.
Bukan seperti ini.
JABATAN PENGADILAN
Di manakah ia?
Saya dah beritahu awak.
Frankie yang ambil. Saya bersumpah.
Awak sangka awak boleh menipu High Table?
Awak memang bodoh.
Saya beritahu perkara benar.
Saya dibayar untuk buat tugasan dan tugasan itu gagal.
Orang tak guna itu tinggalkan saya supaya mati.
Awak cakap tentang orang tak guna yang awak dibayar untuk khianati itu?
Awak terkejut saya tahu.
Adakah awak tahu apa yang awak curi?
Boleh saya tahu berapa awak dibayar untuk mencurinya?
Empat puluh ribu.
Kunci dunia pada nilai yang rendah.
Tiada siapa boleh letak harga padanya.
Nilai artifak itu
boleh meruntuhkan organisasi yang lebih lama daripada Empayar Rom.
Perkara yang saya mahu kongsi ialah maklumat istimewa,
maklumat yang saya kongsi hanya dengan orang tertentu.
Orang yang akan mati.
Tidak, tolonglah. Tolonglah, jangan...
Apa awak mahu saya buat dengan Cormac?
Tiada apa-apa.
Mungkin pemerintahan dia akan berakhir.
JUMPA AWAK LAGI
Hei! Saya sedang berjalan.
Berhati-hati, cik!
Apa boleh saya sediakan?
Ya. Boleh beri saya scotch tanpa ais?
Boleh saya bantu, cik?
Ya, boleh saya dapatkan bilik?
Maafkan kami. Semua penuh ditempah.
Tapi ada banyak hotel bagus di kawasan ini yang saya boleh cadangkan.
Cik?
Saya okey, terima kasih.
Teka siapa?
Frankie?
PERGI MATI
BERHENTI!
Winston?
Frankie.
Awak kenal dia?
Dia adik saya.
Adik? Awak ada adik?
Tolonglah sikit.
Awak cakap tempat ini rahsia.
Apa awak buat di sini, Winston?
Bagus berjumpa awak juga, Frankie.
Terima kasih atas sambutan tadi.
Kenapa dia di sini?
Bagaimana dia dapat cari kita?
Saya sedang cuba siasat.
Sudah lama tak jumpa, Winston.
Tapi saya perlu tahu sebab awak di sini.
Saya di sini sebab awak buat kesilapan, Frankie.
- Ya? Siapa cakap? - Cormac.
Dia bersama Cormac?
Cakap.
Orangnya culik saya di London.
Dia suruh saya cari atau dia bunuh awak.
Saya tak kisah sebab atau benda awak curi daripada dia.
Tapi awak perlu keluar dari sini.
Apa yang dia cakap?
Saya akan jelaskan kemudian.
Kami akan kekal di sini.
- Awak faham? - Ya!
Sebab sayalah punca semua ini.
Lebih baik mati mengikut cara sendiri
daripada ditembak seperti tikus.
Awak mahu berlindung di sini sehingga mereka datang bunuh awak?
Itu bukan rancangan, Frankie. Itu pengebumian tanpa jadual.
Kita akan lawan.
KITA BERDUA.
Awak silap besar sebab datang ke sini, Winston.
Sudah terlambat untuk itu,
sebab kita akan lari sekarang.
Saya boleh bantu awak.
Awak berdua. Percayalah saya.
Ya. Kami tak mudah mempercayai orang.
Yalah itu.
Awak tahu orang yang mahu bunuh kami, Winston.
Cormac bukan orang yang sama ketika kita masih kecil.
Lebih dahsyat daripada penyangak atau pengutip taruhan.
Dia sebahagian daripada dunia jenayah melangkaui hotel itu,
bandar dan juga imaginasi awak.
Frankie, awak cakap macam awak paranoid.
Betulkah?
Sedikit.
Frankie!
Itu pun keretanya. Itu Mustang dia.
Kumpulan bernama Nile menjanjikan jalan keluar jika saya curi untuk mereka.
Mereka akan bayar wang cukup untuk kami bina kehidupan semula.
Cukup supaya Cormac tak dapat cari kami.
Kemudian mereka tipu saya.
Frankie.
Dia perlu tahu.
Apakah itu?
Pencetak wang purba.
Cormac mahu awak mati sebab benda ini?
Itu cuma Cormac,
tapi majikannya,
orang yang dia takuti,
selepas perkara saya buat, Winston, mereka kawal semuanya.
Mata dan telinga mereka di mana saja.
Mereka melenyapkan orang.
Mereka lenyapkan bangunan.
Saya ada wang, Frankie. Wang yang banyak sekarang.
Saya boleh beli jalan keluar awak itu.
Pergi mana saja. Jadi sesiapa saja awak mahu.
- Itu takkan berhasil, Winston. - Ada rancangan lain?
Mereka ikut dia untuk dapatkan kita.
Kita perlu keluar dari sini.
Tembak lagi!
Kita tinggal di sini dan lawan.
Kita perlu pergi.
Tidak.
Yen.
Buka pintu ini.
Frankie.
Ayuh pergi.
Sekarang, Yen.
Buka pintu ini sekarang juga, Yen.
Awak dah janji.
Kita akan tinggal di sini dan lawan.
BERSAMA.
Tapi tiada apa lagi untuk kita di sini.
Ini rumah kita.
Rumah kita di mana-mana saja.
Kita sepatutnya bina sebuah keluarga.
Frankie, kita perlu pergi. Sekarang.
Bergerak!
Tiada orang di sini.
Tiada orang.
Kosong di sini.
- Kosong. - Tak jumpa apa-apa.
Semua okey di atas. Kita serang bangunan yang salah.
Itu bukan keretanya.
Awak dah faham?
Ya. Saya sudah faham.
Sekarang buat apa?
Kita akan berjumpa Charlie.
Kapten Boleh Diharap?
Lelaki yang sepatutnya menjaga kita sewaktu kita kecil?
- Itu rancangan awak? - Sebahagiannya, okey?
Saya sedang usahakannya.
Kita akan ke mana?
Dia akan bawa kita keluar dari sini.
Dialah sebab kita akan mati.
Awak memang pandai pilih teman.
Itu isteri saya, Winston.
Ceria orangnya.
Jika Cormac bawa awak ke sini,
kenapa tidak lari bila awak ada peluang?
Awak abang saya, Frankie.
Awak saja yang saya ada.
- Ayuh, Cal. Sekarang. - Hei!
Cal, saya akan tikam awak di leher jika awak pegang kad-kad itu.
Saya tak buat apa-apa.
Tak rosak. Terima kasih, Tuhan.
Frankie.
- Charlie. - Bagus berjumpa awak, nak.
Ya.
Saya gembira awak kembali bersama abang awak.
- Terima kasih. - Ya. Mari masuk ke dalam.
Saya lebih rela tinggal di panggung kotor itu selamanya.
Winstonlah satu-satunya harapan kita
untuk terus kekal hidup.
Awak patut biar saya bunuh dia.
Dia selamatkan kita daripada mereka.
Dia bawa mereka kepada kita.
Tidak.
Itu salah saya, Yen.
Ke mana awak mahu pergi?
Untuk pastikan adik awak tak bawa lebih ramai orang untuk bunuh kita.
Pelapik fabrik dipenuhi pengisi balistik Kevlar dalaman
untuk elakkan lebam akibat tembakan.
Ia ringan.
Maafkan saya sebab mengganggu.
Kita dah jumpa ia.
Malangnya, mereka dapat lari daripada pasukan kita.
Okey. Masa untuk guna khidmat luar.
Mungkin sebahagian tetamu kita tersedia...
Bawakan saya Weirdos.
Tuan?
Betul kata awak. Mereka pelik.
Twins. Panggil kembar itu.
Hansel, Gretel, apa saja nama mereka.
Ya, tuan.
Selamat malam.
Saya lega melihat awak pulang dari...
Kerja.
En. O'Connor mahu tahu jika ada masa
dalam jadual awak yang sibuk untuk tugasan lain.
MAAF! MAYHEW
REKOD TAHANAN SCOTT, FRANCIS PATRICK
RINGKASAN REKOD FAIL HILANG KETIKA TUGAS
POLIS NYC B. 20320 SCOTT. FRANCIS
Di mana Kapten Boleh Diharap?
Dia sedang sediakan kereta kita.
Ya, kita perlu jumpa dia segera.
Ingat lagi ketika awak curi kad bola lisut Charlie
dan jual kepada budak-budak kejiranan?
Sudah ahli perniagaan ketika itu.
Ya. Kita sepatutnya mengambil alih New York bersama. Masih ingat?
Ya. Ayah yang paksa awak begitu.
Saya tak tahu jika awak ingat,
tapi kehilangan rumah keluarga sebab berhutang dengan Cormac O'Connor
bukan tanda seorang ahli perniagaan yang bagus, bukan?
Jadi, kenapa awak bekerja semula dengan dia?
Sebab saya ada rancangan, Winston.
Ayah juga begitu.
Jangan bandingkan saya dengan dia lagi, faham?
Yen tak tahu tentang saya.
Tidak.
Jadi, saya datang ke New York untuk bantu abang saya
tapi dia tak beritahu isterinya saya wujud.
Awak tak datang ke New York dengan rela hati, Winston.
Saya masih di sini.
Saya jumpa awak.
Awak pula tak benarkan saya melawat ketika awak di penjara.
Awak tak cari saya selepas keluar.
Tapi saya faham.
Awak terima hukuman untuk saya. Mudah untuk benci saya...
Itukah yang awak fikirkan?
- Saya membenci awak? - Ya, kita masih budak-budak, Frankie.
Kita tiada ibu bapa. Tiada sesiapa. Kenapa awak tinggalkan saya?
Demi awak.
Supaya awak tak perlu hidup begini.
Supaya hidup awak lebih baik, seperti sekarang, Winston.
Lihatlah awak memakai sut dan jam berkilat...
Semua ini penampilan, Frankie. Saya perlu seorang abang.
Itulah saya menjadi seorang abang.
Awak masih tak fahamkah?
Saya jaga awak dengan jauhkan semua perkara teruk ini.
Tapi awak pula kembali mencarinya.
Kadangkala, Winston...
Awak perlu buat pilihan yang sukar untuk melindungi orang tersayang.
Mungkin awak akan faham suatu hari nanti.
Ya, Frankie dan adiknya.
Mereka berdua di sini.
Awak pasti mereka mempunyainya?
Apa awak mahu saya buat?
Baiklah.
Terima kasih.
Saya akan bawa awak dan Yen keluar dari sini
supaya kalian boleh bina kehidupan semula, okey?
Awak dan saya, kita juga mula semula.
Awak dengar tak, Frankie?
Ya. Saya dengar, Winston.
Di mana Yen? Kita perlu pergi.
Apa yang awak buat, Yen?
Kawan Charlie khianati kita.
Orang tak guna itu khianati kita.
Tak guna!
Bertahan.
KELUAR DARI JALAN INI.
Alamak.
TERUK BETUL CARA AWAK MEMANDU.
JESUS PENYELAMAT
Bergerak! Tembak mereka.
Bergerak.
Bergerak. Di atas.
Ayuh pergi.
Kejar dia.
Berhenti!
Beri saya pencetak wang itu.
Lihat belakang awak.
Frankie.
Apa awak mahu buat dengan senjata kecil itu?
Awak akan mahir nanti, macam menunggang basikal.
Kita tak pernah ada basikal.
Ikut sini.
Ayuh. Cepat!
Di mana Charlie?
- Saya sangka dia bersama awak. - Tidak!
Tak guna.
Mari sini. Saya pegang dia.
Cepat, kita perlu pergi.
Bawa kita ke udara, Ronnie, ayuh.
Saya ditembak.
Semua orang bertahan! Kekalkan tekanan di situ.
Awak akan selamat.
Saya cintakan awak.
Awak berdua perlu jaga satu sama lain. Awak dengar tak?
Apa? Apa maksud awak?
Mereka mahukan saya.
Serta ini.
Frankie!
Ya Tuhan.
Saya perlu senjata.
Banyak senjata.
Terjemahan sari kata oleh Tacha
Penyelia Kreatif Noorsalwati Nordin