Spędzaj mniej czasu z kulturystą.
Stajesz się taka jak on, Golu.
Dlaczego nagle postanowiłaś zamknąć wszystkie konta?
Pilnie potrzebowałam pieniędzy, więc się odezwałam.
- Do następnego. - Golu.
Moja mama mawia,
by ryzykować na tyle, ile zdołasz potem przełknąć.
Ale w twoim zawodzie ryzyko może się skończyć
likwidacją na dobre.
Nie sądzisz, że lepiej będzie je ograniczyć?
Zamierzam trwale usunąć ryzyko.
Pozdrów mamę.
Ravikant, możesz iść.
Chciałbym...
- Wezwij wszystkich. - Dobrze.
Zaplanowałam coś ważnego.
Wielki atak.
Dokąd zmierzamy?
- Siwan. - Poza nasz teren?
Do tego bez pana Guddu?
Nie możemy na niego czekać.
Płacę wszystkim z góry.
Jeśli nie chcecie jechać, mówcie od razu.
DŹUNPUR – AZAMGARH WARANASI – MIRZAPUR – PURVANCHAL
MAU – DEORIA – SIWAN – BIHAR
Santo, nie chcę chaosu.
Tylko po cichu. Ruszajcie.
Idziemy.
Czy to 784/96?
Stój!
Mam dla nich przesyłkę.
Zostaw na ziemi i odejdź.
Dlaczego mnie straszycie?
To dom jakiegoś polityka?
Pokazać ci licencję? Jazda stąd!
Ty skur...
Wkrótce przybędą posiłki. Wy pilnujcie tutaj.
W środku musi być ich sporo.
Tak.
Nikogo tu nie ma.
Nie ma go tu.
Szefowo.
Santo. Idzie za łatwo.
Coś tu nie gra. Uciekaj!
PURVANCHAL
WIĘZIENIE CENTRALNE W PURVANCHALU
To tyle.
- Herbaty? - Nie.
Wyskakiwać.
Ustawić się, prosto przed siebie.
Patrz na jego wiek.
Seksowny.
Chodź.
Rób swoje, gnoju!
Potnę cię na kawałki.
Pizdo.
No weź.
Spływaj.
A ty dokąd?
Pan wykształciuch.
Imię?
Autora książki?
Twoje, idioto!
- Raheem. - Raheem?
Co zrobiłeś, Raheemie?
Wstydzisz się?
Gadaj, za co siedzisz?
Jestem tu przez wiersze.
Cholerny zboczeniec!
Dla dziewczyny?
Masz jej zdjęcie?
Nie recytowałem dla dziewczyny.
To tak się da?
Wyrecytuj coś dla mnie, panie Poeto.
Zbierzcie się!
Pan Poeta będzie recytował.
Dawaj.
Śmiało, Poeto.
Zaczniesz czy mam ci pomóc?
Na koniec chcę słyszeć brawa.
Jasne? Zaczynaj.
To idzie tak.
Była księżycowa noc...
Była księżycowa noc,
galopował złoty koń.
Brawo.
Była księżycowa noc,
galopował złoty koń.
Patataj, patataj.
Debil cieszy się z bezsensownego wiersza.
Wyrecytował genialny dwuwiersz!
Wygrałeś mój zadek!
O ty chuju! Wracaj tu!
Zamknąć bramę!
Stój!
Stój, gnojku!
Niech się pan odsunie.
Miał sprawić, że ludzie będą bić brawo.
Co teraz?
Niech się pan odsunie.
Biliśmy brawo.
Tak było.
Gnojek będzie galopował jak koń.
Chodźmy. Z drogi.
Na szczęście Bharat był czujny
i przeniósł tutaj pana Tripathiego.
Inaczej już dołączyłby do syna.
Chodź, pokażę ci drogę.
Guddu czy Golu?
Kto prowadził?
Żadne z nich.
To był jeden z ich ludzi. Wszystkimi się zajęliśmy.
Coś tu śmierdzi.
Guddu nie wysłałby ludzi,
by zabili wujaszka.
Zrobiłby to sam, by rościć sobie prawa
do tronu.
Skąd wiedzieliście o ataku?
Na granicy Uttar Pradeś było dużo ruchu.
Wysłałem tam swoich ludzi.
Gdybyście mnie uprzedzili, zwiększyłbym ochronę.
Sharadzie!
To jest Siwan.
Tutaj Tyagi nikomu się nie tłumaczą. To ludzie tłumaczą się nam.
Możemy mieć kreta.
Dlatego o to pytam.
Jeśli ktoś na nas doniósł,
prędzej czy później wpadnie.
Wątpię, by ktoś miał odwagę
zdradzić Tyagich w Siwanie.
W takim razie nie możemy trzymać tutaj wujaszka.
Jeśli nie tutaj, to dokąd zabrać pana Tripathiego?
Wrócimy do domu.
- Dziecko śpi? - Tak.
Moje dziecko!
Co się stało?
Znowu coś pani widziała?
- Skąd? - Z Uttar Pradeś.
- A konkretnie? - Z Azamgarh.
Dobra, ruszajcie.
Wszystkie drogi zostały zamknięte?
Tak.
Całe miasto jest odcięte.
Słucham.
Cześć, dziadku.
Mów, Ginni.
Kiedy będziesz w domu?
Wrócimy za godzinę, skarbie.
Przywieziesz mi łakocie?
Oczywiście, najlepsze.
Zapytaj, czy jest z nim tata.
Jest z tobą tata?
Tak, siedzi obok.
Chwileczkę.
Bade, jedziesz do domu?
Nie, muszę przypilnować naszych spraw.
To poważna akcja, bez nadzoru nawalą.
Trzymaj.
To Saloni. Pogadaj z nią.
Jestem zajęty. Nie mogę wrócić.
„Ale musisz znaleźć dla mnie czas”.
Ale musisz znaleźć dla mnie czas, tato.
Halo? Słucham.
Przepuść ich.
Pojawił się problem. Nadzoruję tu ochronę.
- Wrócę późno. - Dobrze.
Chodź tutaj.
Tak?
Czemu nie sprawdziłeś tego auta? Miało rejestrację z UP.
Była w nim rodzina.
Szefie!
- Jedź. - Szefie!
Proszę, puść mnie.
Jak coś spierdolisz, miej jaja ponieść konsekwencje.
Zrozumiano?
Chrzanić rodziny.
Co to za słownictwo?
Wybacz, tato.
Gdzie Golu?
Nie wróciła od ostatniej nocy.
Dzwonił strażnik.
- Była w fabryce. - Dla dziecka.
Dla dziecka?
Mnie też nie powiedziała.
To dla ciebie.
Opowiesz o umowie?
Poszło dobrze. Tausif!
Tausif!
- Tak? - Jak nazywa się ten nowy?
Ravi...
- Ravikant. - Dzwoń do niego.
Dobrze.
Ładne.
Tak?
Jest z tobą Golu?
Nie.
- A mama i ty... - O nas się nie martw.
Co powiedziała?
Niedługo wrócę.
Gdzie jesteś?
Dobry wieczór.
Skąd to nagłe wezwanie?
Byłeś dziś rano w fabryce?
Tak.
Gdzie jest Golu?
Jestem nowym pracownikiem.
Nie mam wstępu na zebrania.
Przyszedłem tylko, by zostawić pieniądze i broń.
Wiem, że wyjechała za Mirzapur...
Chwila.
- Tak? - Guddu?
Czy Golu jest w domu?
Nie wiem, jestem w pracy.
A tak w ogóle
to nie rozmawiałem z nią od kilku dni.
A o co chodzi?
O nic.
A kiedy rozmawialiście?
Chciała, żebym namierzył telefon Sharada.
Ale mi się nie udało.
Rozumiem.
Zadzwonię później.
Dobrze? W porządku.
Co mówiłeś?
Że planowała atak poza Mirzapurem.
Kazała mi zamówić duży ładunek broni.
To wszystko, co wiem.
Powoli.
REZYDENCJA SHUKLÓW
Chodźmy.
Ostrożnie.
Nigdy nie sądziłem,
że wrócę pod twoje drzwi.
A ja nie sądziłam,
że kiedykolwiek ciepło cię przyjmę.
Czas ma własne plany.
Nie zawsze to ludzie popełniają błędy.
Ale nie ma błędów, których ludzie nie mogą naprawić.
Teraz to jest także twój dom. Proszę, wejdź.
Powoli.
- Zabierz go do środka. - Dobrze.
Słucham. Co takiego?
Pilnujcie każdego auta wjeżdżającego do dystryktu.
I zamknijcie miasto. Niedługo będę.
Co się stało?
Pojawiły się auta z blachami z UP.
- Guddu? - Tak.
Guddu musiał wywęszyć, że wujek jest w Dźaunpurze.
Sharadzie,
nie działaj bez namysłu.
Mamo, dom znów jest zagrożony.
Trzeba to zdusić w zarodku. Inaczej uznają mnie za tchórza.
Zachowajcie czujność.
Nikt nie wchodzi bez mojego pozwolenia. Rozumiemy się?
- Tak. - Ruszajmy.
Sharad jest bystry, załatwi to.
Wszyscy musimy się wspierać.
To właśnie robią rodziny. Proszę, wejdź.
Przed nami punkt kontroli.
Rozwal go!
Co...
To rozkaz pana Sharada! Odciąć cały rynek.
Zamykamy! Prędko!
Łapać za broń. Ruchy.
Pan Sharad nas wzywa.
Zamykamy!
Do roboty!
Z drogi!
Panie Guddu...
To pochopna decyzja czy zbytnia pewność siebie?
Mierzy do ciebie dziesięć luf.
Mają jeden rozkaz.
Nie wiem jak inni, ale ty odejdziesz stąd martwy.
Nie jestem w nastroju do rozmów.
Po prostu wyjaw mi miejsce.
Tron tak przyćmił ci osąd,
że szukasz wujka, nie mając informacji?
Co?
Pieprzyć twojego szanownego wujka.
Gdzie jest Golu?
Zabiegasz o tron. Użyj mózgu.
Gdybym ją przetrzymywał,
nie wjechalibyście na mój teren.
Albo bym cię upokorzył na obradach i tam przekazał ci Golu,
albo podrzuciłbym jej trupa na granicy Mirzapuru.
Nie ma trzeciej opcji.
Bo widzisz, ja walczę, nie chowając się za kobietami.
Ty skurwielu!
Kutasiarzu!
Występujesz przeciwko tronowi.
Najpierw zdobądź ten tron.
Nie masz łatwo.
Nie zdobyłeś nieba,
a wkrótce stracisz też Ziemię.
Czego chcesz?
Opium? Mam go w opór.
Dam ci, ile zechcesz.
Ale odeślij do mnie Golu.
Nie chcę twojego opium i nie mam Golu.
Purvanchal wie, że Guddu Pandit nie jest dawnym sobą,
bo zaczął używać mózgu.
Shukla!
Ale to do ciebie nie pasuje.
Strzelaj.
Witam. Tu Munnawar.
Ponoć w Dźaunpurze
zrobiło się gorąco.
Obaj jesteście potężni. Możecie swobodnie decydować.
Ale proszę was,
SHARAD SHUKLA GUDDU PANDIT
nie decydujcie pochopnie.
Guddu, jesteś w Dźaunpurze.
Jakikolwiek rozlew krwi będzie twoją winą.
Daj temu czas.
Golu wkrótce się odnajdzie.
Do usłyszenia.
Chyba nie możemy czekać do Dasary.
To odpowiednia okazja.
Dobierz się do Mirzapuru i Dźaunpuru.
Dobrze, panie Abbas.
Obiecuję ci,
czy przeżyję, czy nie,
Shukla nigdy nie zdobędzie tronu Mirzapuru.
A jeśli coś się stanie Golu,
pamiętaj, że twojego ojca zabiłem na ulicy,
a ciebie publicznie powieszę na środku miasta.
To broń, nie ramiona!
Sharad gotowy na wodza!
To broń, nie ramiona!
Sharad gotowy na wodza!
Uprzedzałem, że nie będzie odwrotu.
Twoje milczenie mówi, że mam rację.
Dostarczasz opium Guddu.
Umawialiśmy się
na opium za wyjście z więzienia.
Nie wyciągnąłeś mnie,
więc nie mogłem dostarczyć ci opium.
Miałem cię za praktycznego człowieka.
Ale ty pozwoliłeś emocjom wziąć górę.
W porządku. Dbaj o siebie.
Chciałeś robić ze mną interesy,
a teraz mi grozisz?
Potrafię o siebie zadbać.
To zupa. Doda ci trochę sił.
W tej chwili mam w żyłach tylko sól fizjologiczną.
Spróbuj się podnieść.
Plecy wyprostowane.
Dobrze się mną opiekujesz.
Dlaczego się dąsasz? Dopiero co przegnałeś Guddu.
Lala zmienił strony.
Teraz to Guddu ma opium Lali.
A ty masz koneksje sięgające Lakhnau.
Od Balli aż po Mirzapur,
masz oko na każdą uliczkę i drogę.
Mogę to zrobić, mamo.
Ale teraz Madhuri musi czuć, że mnie potrzebuje.
Nie odwrotnie.
Twój ojciec
chciał przejąć
moje dostawy.
Próbował latami,
ale bez skutku.
Wiesz dlaczego?
Opium Lali dociera do Mirzapuru drogami wodnymi,
przez rzekę.
Twoja darowizna przysłużyła się partii.
Ależ proszę.
To zaszczyt uczestniczyć w tym projekcie.
Realizuje pani marzenia ojca
swoją ideologią i władzą.
Można być z tego dumnym.
Też chciałbym sprawić, by ojciec był ze mnie dumny.
Czyli donowie to bardzo emocjonalni ludzie.
Zawsze nas uczą, że rodzina jest jak władza.
Nigdy nie wiesz, kiedy ją stracisz.
Żywię emocje wobec rodziny.
Emocje pozwoliły mi przejąć kontrolę nad Dźaunpurem.
Nie byłam zainteresowana,
ale weszłam do polityki z woli ojca.
Los bywa przewrotny.
Pani dołączyła do swojego ojca, ja nigdy tego nie zrobiłem.
Ale kontynuujemy ich dziedzictwo.
Ten pomnik przypomni wszystkim
chwalebne dokonania premiera.
W obu naszych światach dziedzictwo odnosi się do władzy, nie osoby.
Dlatego pomnik mojego ojca nie jest pamiątką,
to próba utrzymania się przy władzy.
Jest pani bardzo praktyczna.
Musząc wybierać między emocjami a praktycznością,
nawet byś się nie zastanawiała. Przepraszam – proszę pani.
Masz rację.
Zespół ds. narkotyków jest na miejscu.
Będą pilnować każdej rzeki od Nepalu.
Dziękuję, panie Anand.
Rozmawiałem ze wszystkimi szpiegami w Dźaunpurze,
ale nic nie mamy.
- A inne miejsca? - Wciąż czekamy.
Prosiłem policję o namierzenie
telefonu Golu.
- Przed momentem. - Dobrze.
Centrala nie pali się do realizacji mojego wniosku.
Jadę do Lakhnau,
by uzyskać ich zgodę.
Ja odpowiadałem za Golu, tato.
Znajdziemy ją.
Znajdziemy.
Niepotrzebnie się martwisz.
Może nie wytrzymała stresu.
Zrobiła sobie wolne. Wróci.
Proszę.
Co to?
Białko dla donów.
Redukuje stres. Wciągnij.
Nie potrzebuję tego.
W stresie popełniłeś błąd.
Straciłeś przewagę, mówiąc Sharadowi o opium.
W końcu musieliśmy to ogłosić.
Inaczej go nie sprzedamy.
Ale dopiero po otrzymaniu dostawy.
A jeśli dowie się o źródle?
To może być duży cios.
Dla Golu przyjmę każdy cios.
Wiem, jak ważna jest dla ciebie Golu.
Ale skup się na walce o tron.
Zrozum różnicę między nimi.
Posłuchaj mnie bardzo uważnie.
Jeśli będę musiał, dla Golu
bez zastanowienia oddam opium i tron.
Twoi wrogowie o tym wiedzą.
I czekają na twoje potknięcie.
Bądź stanowczy, a Golu będzie dla nich atutem.
Jak okażesz słabość, Golu straci dla nich znaczenie.
Żywa czy martwa.
Nikt nie może postawić się Guddu Panditowi.
Taki przekaz musi rozbrzmieć w całym Purvanchalu.
Proszę, wybacz mi, Bablu.
Napisy: Marcin Kędzierski
Nadzór kreatywny nad tłumaczeniem Sławomir Apel