‪(ผลงานซีรีส์จาก NETFLIX)
‪(ตัวละคร องค์กร สถานที่ ‪และเหตุการณ์ต่างๆ ในละครเรื่องนี้)
‪(เป็นเพียงเรื่องสมมติ)
‪ทำไมถึงต้องปกปิด ‪เรื่องคนที่ป่วยตายระหว่างขับรถด้วย
‪ทำไมผู้กำกับการสถานีตำรวจทำแบบนั้น
‪ผู้กำกับชเวบิทย้ายไปเป็นหัวหน้า ‪หน่วยข่าวกรอง สำนักงานตำรวจครับ
‪หมอนั่นหายไปได้ไง ‪มั่นใจนะว่าหายสาบสูญ
‪- จะไปเจออัยการซอทำไมเหรอครับ ‪- หมอนั่นขอให้ไปพบ
‪ไม่ใช่ครับ ‪คราวนี้หัวหน้าเป็นคนติดต่อไปครับ
‪สามีหายไปทั้งคน
‪เพราะเป็นภรรยาอัยการ ‪ถึงได้เข้มแข็งหรือเปล่านะ
‪อาวุธ เข้าทางด้านหน้าหรือเปล่านะ
‪เขาหันหลังให้คนร้าย
‪และคนร้ายไม่ได้เตรียมอาวุธไว้ก่อน
‪จ่าซงที่ส่งไปหวังให้ถูกกลั่นแกล้ง
‪รู้เรื่องที่หลานทุจริต
‪ขณะที่กำลังสืบตัวคนเดียว ‪ก็ตายด้วยมือของหลานคนนั้น
‪ผ่านไปสองปี อัยการที่ขุดเรื่องนี้ ‪ขึ้นมาใหม่ก็โผล่มา
‪(ตอน 8)
‪น่าจะที่นี่แหละ
‪อัยการฮวังคะ
‪เรื่องแบบนี้ ‪ไม่ได้เกิดขึ้นบ่อยๆ ในชีวิตหรอกค่ะ
‪เรื่องแบบนี้เหรอครับ
‪เพื่อนร่วมงาน ‪เจอเคราะห์ร้ายตั้งสองคน
‪- ยังมีชีวิตอยู่เหรอครับ ‪- ต้องมีชีวิตอยู่สิคะ
‪ต้องหาให้เจอถึงจะรู้ครับ
‪ค่ะ กลับเถอะค่ะ
‪บ้าไปแล้วเหรอ
‪ไปเจอผู้กำกับที่เคยใช้ความรุนแรง ‪แล้วพาอัยการไปด้วยทำไม
‪ต้องพาอัยการไปด้วยสิคะ ‪ฉันจะได้รู้ว่าอัยการทำอะไรบ้าง
‪คอยจับตาดูไว้ ‪รบร้อยครั้งชนะร้อยคราไงคะ
‪ไม่ใช่ว่าอยากไปไหนมาไหนด้วยกันเหรอ
‪พวกเธอมีความสัมพันธ์ยังไงเนี่ย
‪ความสัมพันธ์อะไรกันคะ ท่านผอ.
‪ผลจากการวิ่งวุ่น ‪ตั้งใจทำงานถึงเวลานี้
‪ทำให้ฉันถูกเข้าใจผิด ฉันน้อยใจนะคะ
‪เธอเกือบมอบตัวผู้กำกับให้อัยการ ‪ในฐานะผู้ต้องสงสัยแล้วนี่นา
‪มีหลักฐานยืนยันที่อยู่ชัดเจน ‪ไม่มีทางเป็นแบบนั้นหรอกค่ะ
‪เพราะยืนยันแล้วว่ามีบันทึกที่ ‪ผู้กำกับทำงานล่วงเวลาถึงห้าทุ่มกว่า
‪คุยกับอัยการฮวังแล้วค่ะ ‪ว่าออกเดินทางจากอึยจองบูเวลานั้น
‪ไม่มีทางมาถึงยงซาน ‪ภายในเวลาที่คาดว่าคนร้ายมาถึงแน่
‪แล้วผู้กำกับว่าไง
‪- บอกให้ขอโทษค่ะ ‪- เจ้าบ้า
‪เวลาตัวเองสืบสวน เที่ยวไปขอโทษ ‪ทุกคนที่ตัวเองสงสัยด้วยเหรอ
‪แต่ว่าผอ.คะ
‪มีความเป็นไปได้ว่าอัยการซอ ‪เที่ยวขุดคุ้ยเรื่องของผอ.อยู่นะคะ
‪- เรื่องอะไรเกี่ยวกับฉันเหรอ ‪- ไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไรหรอกค่ะ
‪อัยการซอถามญาติผู้เสียชีวิตทงยอง ‪ที่ผอ.เคยไปพบ
‪ว่าผอ.ไปพูดอะไรกับพวกเขาบ้าง
‪เขาเที่ยวไปถามเรื่องนั้นค่ะ
‪เพราะงั้นพรุ่งนี้ ‪ฉันว่าจะไปพบทางนั้นหน่อยค่ะ
‪หลังได้คุยกับญาติแล้ว ‪ฉันจะรายงานให้ฟังค่ะ
‪อือ โอเค
‪แม่คะ
‪อือ
‪อัยการที่ยังทำงานหายไปทั้งคน
‪ศาลจะไม่พิจารณาหน่อยเหรอคะ
‪ถ้าตำรวจสืบสวนอัยการคนหนึ่งลับๆ ‪แล้วหายตัวไป
‪ด้วยเหตุนั้นตำรวจเลยบอกว่า
‪ต้องตรวจค้นและยึดของอัยการคนนั้น
‪จะยื่นขอหมายศาลให้ไหมครับ
‪เราทำอะไรไม่ได้สักอย่าง ‪เพราะไม่ได้หมายค้น
‪ตำรวจขอไปอีกกี่ครั้ง
‪ทางอัยการก็เอาแต่ยกฟ้อง
‪- อยู่ด้วยเหรอครับ ‪- อือ
‪วันนี้อยู่ที่ยออึยโดตลอด ‪เลยแทบไม่ได้งานเลยน่ะ
‪สงสัยเผลอหลับไป
‪ไม่กลับบ้านเหรอ
‪ทำงานที่นี่สะดวกกว่าครับ
‪อ๋อ อยู่บ้านพักข้าราชการ
‪โอเค ตั้งใจทำงานล่ะ
‪เดินทางกลับดีๆ นะครับ
‪ฉัน…
‪เคยอยู่กับรุ่นพี่อี
‪ที่บ้านพักข้าราชการ ‪แบบที่นายอยู่ตอนนี้
‪รุ่นพี่อีเหรอครับ
‪รุ่นพี่อีชางจุน
‪อ๋อ ครับ
‪น่าจะตอนรุ่นพี่อีทำงานมาห้าหกปีได้
‪ตอนฉันรับตำแหน่งปีแรก ปีหนึ่ง
‪ตอนนั้นโดนถามบ่อยๆ ‪ว่าหน้าตาดีแบบนี้
‪มาทำงานแผนกคดีอาญาได้ยังไง
‪ครับ
‪ตอนนั้นเกิดคดีความมั่นคง ‪อะไรสักอย่าง
‪เลยให้อัยการจากหลายๆ สำนักอัยการเขต
‪ตัดขาดจากภายนอกแล้วมาอยู่ร่วมกัน
‪รุ่นพี่อีชางจุนเป็นรูมเมตของฉัน
‪ไม่มีอะไรเป็นพิเศษหรอก
‪ก็แค่ทำงาน พอมีเวลาก็ซักผ้า
‪ต้มรามยอนกินด้วยกัน
‪อะไรประมาณนั้น
‪วันหนึ่งตอนที่ฉันออกไปทำงาน ‪ในวันสุดสัปดาห์
‪ผู้คนก็บอกว่า
‪รุ่นพี่อีชางจุนเสียชีวิตแล้ว
‪กระโดดตึกลงมา
‪ดันได้เจอกันแบบนั้นในรอบ 13 ปี
‪นายเคยทำงานที่เดียวกับคนที่หายไปนี่
‪ครับ
‪คนรู้จักประสบเคราะห์ร้าย ‪ยิ่งแน่วแน่อยากหาให้เจอล่ะสิ
‪ถ้าเรื่องทำงานอย่างมีประสิทธิภาพ ‪ให้นายทำคงจะได้ผลดีกว่า
‪แต่ว่าต่อให้มีช่องว่างถึง 13 ปี
‪ฉันก็ยังทำใจลำบาก
‪กับเรื่องรุ่นพี่อีชางจุน
‪การเก็บกักความรู้สึกไว้ ‪มันไม่ได้ดีเสมอไปหรอกนะ
‪ถ้าเพราะหัวหน้าอูสั่ง ‪เลยปฏิเสธไม่ได้ ก็บอกไปเลย
‪ว่าการให้ตามหาอัยการซอ ‪มันเกินกำลังนาย
‪ไม่เป็นไรครับ
‪หัวหน้าอูเขา…
‪อือ
‪ถ้าเป็นหัวหน้าอู จะเข้าไปสืบเรื่อง ‪ของหัวหน้าชเวฝั่งนู้นไหมครับ
‪อาจไม่ได้ทำเอง แต่สั่งให้คนอื่นทำ
‪สืบเหรอ ‪อย่างขุดคุ้ยเพื่อหาจุดอ่อนเหรอ
‪ครับ แต่ว่า
‪อาจจะไม่ใช่เรื่อง ‪ที่สร้างความเสียหายนัก
‪แค่เรื่องเล็กๆ น้อยๆ ‪ให้เป็นที่วิพากษ์วิจารณ์
‪ถ้าแย็บบ่อยๆ ก็อาจทำให้เจ็บหนักได้
‪โดนรัวหมัดเข้า ‪แข็งแกร่งแค่ไหนก็ทนไม่ไหวหรอก
‪ครับ
‪ตอนที่หารือ ‪เรื่องการแก้ไขสิทธิ์สืบสวนในปี 2011
‪ผบ.ตร.คนก่อนถูกจับกุม
‪แน่นอนว่าไม่ใช่จับอย่างไร้ความผิด
‪แต่คราวนี้นายก็เห็นนี่
‪พอเริ่มการแก้ไข ‪ผอ.หน่วยข่าวกรองก็ถูกจับกุม
‪ระดับชเวบิทแน่นอนว่าโดนขุดแน่
‪แต่จะขุดหรือไม่ก็ไม่สำคัญ
‪ทางนั้นต่างหากที่ต้องระวัง ‪ไม่ให้เราขุดอะไรขึ้นมา
‪แล้วถ้าไม่มี แต่เราสร้างขึ้นเองล่ะ
‪จะมีคนแข็งแกร่งที่ทนได้ไหมครับ
‪แล้วคิดว่าพวกนั้นไม่ทำหรือไง
‪ถ้าเป็นหัวหน้าหน่วยข่าวกรอง ‪พอผอ.โดนกำจัดไป
‪ชเวบิทคงเข้าคุมทุกอย่าง
‪ไม่รู้ว่าจับตามองภายในเราอยู่ไหม
‪เราก็ต้องเตรียมตัวไว้
‪เตรียมตัวเหรอครับ
‪เตรียมตัวสิ
‪- มันทะแม่งๆ นะเนี่ย ‪- อะไรนะครับ
‪ผ่านไปวันหนึ่งแล้ว
‪แค่ตามหาคนก็น่าจะวุ่นแล้ว
‪แต่กลับมาถามเรื่องแบบนั้น
‪เจอกันพรุ่งนี้นะครับ
‪แค่ตามหาคนก็น่าจะวุ่นแล้ว
‪ทำไม
‪ครับ ‪ช่วยแจ้งท่านประธานตอนนี้เลยครับ
‪ต้องได้รับเอกสารจากอัยการครับ
‪ไม่ได้ครับ ส่งไปรษณีย์ไม่ได้
‪ถ้างั้นห้องเลขาช่วยรับไว้เอง ‪แล้วเซ็นชื่อด้วยนะครับ
‪ผมกำลังไปครับ
‪มาติดต่อเรื่องอะไรครับ
‪ห้องเลขาท่านประธานอยู่ชั้นไหนครับ
‪- ได้นัดไว้หรือเปล่าครับ ‪- ครับ
‪สักครู่นะครับ ขอตรวจสอบก่อน
‪ครับ เหมือนจะมาจากสำนักอัยการครับ
‪เข้าใจแล้วครับ
‪มีเอกสารมาส่งใช่ไหมคะ ‪ฝากไว้ที่ฉัน เดี๋ยวฉันนำไปส่งให้ค่ะ
‪ไม่เป็นไรครับ
‪ทางเราไม่สะดวก…
‪คือ เป็นความลับในการสืบสวน ‪ช่วยหลีกทางให้ได้ไหมครับ
‪แต่ว่า ที่นี่เป็น…
‪รายชื่อที่อัยการซอ ‪ตัดสินฟ้องคดีอาญาค่ะ
‪ขอโทษค่ะ แต่เนื้อหาโดยละเอียด ‪ไม่สามารถเผยแพร่ให้คนนอกได้
‪เลยสรุปให้คร่าวๆ ค่ะ
‪สามารถเข้ามาที่สำนักงานอัยการของเรา ‪ขอดูสำนวนการสอบสวนได้ทุกเมื่อค่ะ
‪ค่ะ ท่านประธาน
‪เข้าใจแล้วค่ะ
‪(คดียาเสพติด ทายาทรุ่นที่สองและสาม ‪กลุ่มบริษัทในเครือ)
‪(ฉ้อโกงการพนัน 11 คดีก่อนหน้า)
‪เชิญด้านในค่ะ
‪ถึงเข้ามาแล้ว ‪ก็โยนออกไปข้างนอกได้นะคะ
‪ครับ ขอบคุณที่ไม่ทำแบบนั้นครับ
‪ท่านคงจะยุ่ง ‪ผมจะถามแค่ธุระของผมครับ
‪อัยการซอหายตัวไปครับ
‪- ทราบแล้วค่ะ ‪- เรากำลังสืบหาร่องรอย
‪วันที่เขาหายไป
‪มีการส่งข้อความและโทรหากัน ‪ระหว่างอัยการซอกับฮันโจกรุ๊ปครับ
‪ผมขอทราบได้ไหมครับ ว่าเรื่องอะไร
‪คดีนี้…
‪อัยการฮวังรับผิดชอบเหรอคะ
‪ครับ คุยกันเรื่องอะไรเหรอครับ
‪ตอนนั้นก่อนประชุมใหญ่
‪เขาบอกว่าให้กำลังใจ อยู่ข้างฉัน ‪อะไรแบบนั้นค่ะ
‪เพราะเขาเป็นคนวางตัวดีอยู่แล้ว
‪(ประวัติการใช้โทรศัพท์)
‪ประวัติการใช้โทรศัพท์ ‪ของอัยการซอครับ
‪ขนาดหนึ่งอาทิตย์ก่อนที่เขาจะหายไป
‪ห้องเลขาฮันโจกรุ๊ป ‪ก็เป็นฝ่ายโทรหาก่อน
‪แค่บ่ายวันนั้น อัยการซอ ‪กับฮันโจกรุ๊ปโทรหากันห้าครั้ง
‪โทรมาให้กำลังใจ ‪วันละห้าครั้งเลยเหรอครับ
‪ท่านประธานลักพาตัวเขาไปเหรอครับ
‪ถ้าไม่ใช่ ‪อย่าทำให้ผมเสียเวลาที่นี่เลยครับ
‪ถ้าพอได้เบาะแสอะไรบ้าง ‪ผมจะได้ออกไปตามหาเลย
‪ผ่านไปสองวันแล้วนะครับ
‪ฉันยืมมืออัยการซอ
‪สืบอาการป่วยของพ่อนิดหน่อยค่ะ
‪เป็นการขอร้องส่วนตัวและทำให้ส่วนตัว
‪ด้วยความยินดีของทั้งสองฝ่าย
‪เย็นวันที่หายไปล่ะครับ
‪ทางฮันโจ ‪ติดต่อหาอัยการซอก่อนเหมือนเดิม
‪ท่านประธานอียอนแจ
‪ขอโทษครับ ท่านประธาน
‪ผมขอตอบได้ไหมครับ
‪รู้เหรอว่าผมถามอะไร
‪ผมติดต่ออัยการซอครับ วันที่เขาหายไป
‪ขอโทษที่ไม่ได้แจ้งก่อนครับ
‪เป็นคำตอบได้
‪ใช่ไหมครับ
‪ทำไมพวกคุณสองคน ‪แอบโทรหากันโดยที่ฉันไม่รู้
‪ขอโทษครับ
‪เมื่อไม่นานมานี้ ‪ผมมีเรื่องวานอัยการซอ
‪ให้ช่วยดูหน่อยว่ามีเรื่องเกี่ยวกับ ‪สำนักอัยการตะวันออก
‪ที่เราควรรู้ไหม
‪เรื่องที่ควรรู้เหรอครับ
‪บริษัทของเราพัวพัน ‪กับสำนักอัยการตะวันออก
‪เรื่องการฟ้องร้อง ‪ภาษีเงินได้นิติบุคคลมาหลายปี
‪ผมเป็นคนเสนอไปเองครับ ‪ท่านประธานไม่ได้สั่ง
‪เพราะงั้นคุณขอให้อัยการซอหาข้อมูล ‪เกี่ยวกับสำนักอัยการที่ดูแลคดี
‪ว่ามีอะไรที่ฮันโจพอจะใช้โจมตี ‪เพื่อให้ได้เปรียบ
‪ในการฟ้อง ‪สำนักอัยการตะวันออกเหรอครับ
‪ไม่ใช่โจมตีครับ แต่เป็นพอจะมีอะไร ‪ที่เราเอาไว้อ้างอิงได้บ้าง
‪แล้วมีอะไรใช้อ้างอิงได้บ้างล่ะครับ
‪อัยการซอบอกว่าจะไปเช็กให้ครับ
‪แต่ยังไม่มีข้อมูลอะไรมาเลย
‪นั่นคือการโทรก่อนเขาหายไปครับ
‪เขาว่าต้องใช้เวลาอีกสักพัก ‪ยังไม่เจออธิบดีสำนักอัยการตะวันออก
‪นั่นคือสายสุดท้ายที่คุยกันครับ
‪วันนั้นพวกคุณ
‪โทรคุยกันอย่างเดียวใช่ไหมครับ
‪ไม่ได้เจอตัวงั้นเหรอ
‪แค่คุยกันครับ
‪ผมตอบได้หมดครับว่าคืนนั้นทำอะไรบ้าง
‪ถ้าต้องการหลักฐานยืนยันที่อยู่ ‪บอกได้เลยครับ ผมจะส่งให้
‪คนที่พูดอย่างมั่นใจขนาดนี้
‪คงเตรียมหลักฐาน ‪ยืนยันที่อยู่ไว้หมดแล้วล่ะ
‪อัยการฮวังชีมก
‪ยังไงก็คงจะเสียเวลาเปล่าแล้วล่ะ
‪ฉันสัญญากับอัยการซอไว้ค่ะ
‪หลังจากทุกอย่างดีขึ้น ‪เราจะไปกินข้าวด้วยกัน
‪ช่วยให้ฉัน
‪ได้รักษาสัญญาด้วยนะคะ หาเขาให้เจอ
‪อธิบดีสำนักอัยการตะวันออก ‪คนที่เพิ่งออกไป คนที่หายไป
‪พวกเขาสามคนต้องเผชิญมันไปพร้อมกัน
‪ตอนนั้นพวกเขา ‪อยู่สำนักอัยการเดียวกัน
‪แต่คุณทำให้เขาคนนั้น
‪กลายเป็นคนทรยศ ‪ในสายตารุ่นน้อง รุ่นพี่
‪ตอนนี้แม้แต่แก้ต่างให้ตัวเอง ‪ก็ทำไม่ได้
‪- ขอโทษครับ ‪- นั่นมันก็อีกเรื่อง
‪คำโกหกที่อุตส่าห์คิดขึ้นมา ‪อาจไม่มีประโยชน์อะไรก็ได้
‪อย่างว่า เพราะเขาคนนั้นรับผิดชอบ
‪เขาน่าจะเข้าใจตามที่ผมบอกนะครับ
‪ถ้าเป็นอย่างนั้น
‪เขาคงไม่ฝากทุกอย่างไว้แบบนั้นหรอก
‪อัยการซอบอกว่าจะไปเช็กให้ครับ
‪แต่ยังไม่มีข้อมูลอะไรมาเลย
‪นั่นคือการโทรก่อนเขาหายไปครับ
‪เขาว่าต้องใช้เวลาอีกสักพัก
‪ยังไม่เจออธิบดีสำนักอัยการตะวันออก
‪ตั้งแต่กลับมาโซล ยังไม่ได้ไป ‪สำนักอัยการตะวันออกใช่ไหม
‪ไว้ไปพบอธิบดีด้วยกันสิ
‪ครับ
‪หมายศาลที่ให้ฉันยื่นคำร้อง ‪เมื่อเช้านี้น่ะค่ะ
‪ศาลไม่รับคำร้องค่ะ คุณอัยการ
‪อัยการฮวังเหรอ ‪ตอนนี้อยู่สถานียงซานเหรอ
‪คุณอัยการ ‪ตอนนี้อยู่ที่สถานียงซานเหรอคะ
‪สักครู่นะคะ
‪- กำลังจะไปที่สถานียงซานค่ะ ‪- อือ
‪เขาแวะไปที่ฮันโจก่อน
‪ไปฮันโจทำไม
‪กลับมาค่อยคุยกัน
‪เข้าใจแล้ว แวะไปที่นั่นแล้วค่อยมา
‪อือ ตั้งใจทำงานล่ะ
‪เดินทางดีๆ นะคะ
‪ซอดงแจคงมีอะไรกับฮันโจล่ะมั้ง
‪จะมีอะไรได้ หรือว่ามีอะไรนะ
‪- รุ่นพี่อีชางจุนไง ‪- หือ
‪เขาสนิทกับรุ่นพี่อีไม่ใช่เหรอ
‪อาจจะเข้าไปทักทายภรรยารุ่นพี่ก็ได้
‪งั้นเหรอ
‪อย่างนั้นเหรอ
‪อัยการฮวังก็คงร้อนใจ
‪เส้นทางสุดท้ายของคนที่ต้องตามหา ‪ไม่มีที่ที่ง่ายเลย
‪ทั้งสำนักงานตำรวจแห่งชาติ ‪ทั้งแชบอลกรุ๊ป
‪ทำไมที่สุดท้ายที่ซอดงแจไป ‪ถึงเป็นสนง.ตำรวจแห่งชาติ
‪ไม่ใช่เหรอ อัยการซอเที่ยวขุดคุ้ย ‪เรื่องหัวหน้าชเวอยู่นี่
‪ใครพูดแบบนั้น ‪หมอนั่นจะขุดเรื่องหัวหน้าชเวทำไม
‪ก็เห็นว่าเขาเป็นคนขุดคุ้ยเก่ง
‪เลยคิดว่าน่าจะไปที่นั่นด้วยแน่ๆ
‪(คดีอัยการซอดงแจ หายสาบสูญ)
‪(เหยื่อ: ซอดงแจ)
‪ส่วนสูงสามีครับ
‪- สูง 181 ซม.ค่ะ ‪- สูง 181…
‪ถ้าสืบสวนแบบเปิดเผย
‪ลูกๆ ของเราอาจถูก ‪เปิดเผยตัวตนด้วยใช่ไหมคะ
‪กรณีที่ถูกเปิดเผยรูปพรรณ ‪ของคนในครอบครัวหรือคนรอบข้าง
‪หรือมีการโพสต์ข้อความหมิ่นประมาท
‪สามารถทำการสืบสวนฐานหมิ่นประมาท ‪และทำให้เสื่อมเสียชื่อเสียงได้ครับ
‪รูปร่างค่อนข้างผอมใช่ไหมครับ
‪ก็แปลว่า
‪คนในครอบครัว ‪มีโอกาสถูกเปิดเผยตัวตนสูงน่ะสิคะ
‪เด็กๆ ยิ่งช็อกมากอยู่แล้วด้วย
‪ถ้าโรงเรียน ‪หรือที่อื่นๆ รู้ขึ้นมาล่ะ
‪หรือว่าจะไม่ยินยอมครับ
‪พวกเราก็จะเปลี่ยนไปสืบสวน ‪แบบเปิดเผยไม่ได้ครับ
‪ไม่ใช่แบบนั้นค่ะ
‪คือ…
‪เขาว่ามีช่วงเวลาทองนี่คะ
‪ปกติถ้ายังไม่เจอ
‪ภายใน 48 ชั่วโมง…
‪นั่นเป็นค่าเฉลี่ยครับ
‪ว่าแต่ยินยอมให้สืบสวนแบบเปิดเผย ‪ใช่ไหมครับ
‪ค่ะ
‪เสื้อผ้าที่สวมออกจากบ้าน ‪วันที่หายไปล่ะครับ
‪เรื่องนั้นผมจะเช็กจากภาพสุดท้าย ‪ของสามีคุณที่กล้องวงจรปิดถ่ายได้
‪แล้วผมจะใส่เพิ่มทีหลังเองครับ
‪สักครู่นะครับ
‪(อัยการฮวังชีมก)
‪ผมรุ่นน้องอัยการซอ ฮวังชีมกครับ
‪ขอถามอะไรหน่อยได้ไหมครับ
‪ค่ะ
‪แยกกันอยู่กับสามีนานแค่ไหนแล้วครับ
‪คะ
‪ที่อยู่ปัจจุบันของพวกคุณอยู่ซงโด
‪แต่ว่าสถานที่ทำงานของสามีคุณ ‪อยู่อึยจองบู
‪เขาไปกลับทุกวันเหรอครับ
‪เรื่องนั้น…
‪เวลาทำงานเวรกลางคืน
‪เขาจะอยู่ห้องพักเวรที่สำนักอัยการ
‪อยู่ที่นั่น
‪อัยการซอบอกว่า ‪เขาไม่ค่อยได้เจอหน้าลูก
‪เรื่องนั้น…
‪เรื่องความสัมพันธ์ระหว่างสามีภรรยา
‪ถึงภายนอกจะเห็นเป็นยังไง ‪แต่คนอื่นไม่รู้หรอกค่ะ
‪อย่าพูดโดยไม่รู้อะไร
‪เจอสามีครั้งสุดท้าย ‪เมื่อไหร่เหรอครับ
‪ทำไม…
‪ทำไมถึงมาถามเรื่องพวกนี้กับฉันคะ
‪คิดว่าฉัน…
‪ฉันทำอะไรพ่อเด็กๆ …
‪เพราะคนอื่นไม่รู้ไงครับ ‪เรื่องระหว่างสามีภรรยา
‪ทำไมไม่มีการเรียกค่าไถ่ ‪จากคนร้ายลักพาตัวเหรอครับ
‪ฉันจะไปรู้ได้ยังไงคะ
‪เมื่อกี้ส่งข้อความหาใครเหรอครับ
‪ส่งหาแม่ค่ะ
‪เพราะได้เวลาลูกคนเล็กกลับบ้าน
‪มีคนที่คบอยู่หรือเปล่าครับ
‪ฉันเหรอคะ
‪นี่คุณ แทนที่จะถามฉันแบบนี้
‪ไปสืบก่อนสิว่าเขาออกไปข้างนอก ‪แล้วทำอะไรไว้บ้าง
‪แล้วเขาไปทำอะไรไว้เหรอครับ
‪(หน่วยอาชญากรรมร้ายแรง)
‪นี่ประวัติการใช้บัตรของผู้สูญหาย
‪ไปสืบตามร้านที่มีการชำระเงิน
‪ให้ทีมสาม ‪กับหน่วยสืบสวนคดีพิเศษจัดการ
‪ครับ
‪แล้วก็ในบรรดา คนในครอบครัว ญาติ ‪เพื่อนร่วมงาน คนรอบข้าง
‪คนที่ร้อนเงิน คนที่มี ‪ความสัมพันธ์ไม่ดีกับผู้สูญหาย
‪การสืบสวนคนใกล้ชิด เดี๋ยวนะ
‪ทีมสองเอาไป
‪- ผู้กำกับครับ ‪- อ้าว
‪- สวัสดีครับ ‪- สวัสดีครับ
‪ลำบากกันแย่เลยนะ
‪ถึงเรื่องนี้ฉันไม่อธิบาย ‪ก็รู้กันอยู่แล้วนะว่าเป็นคดีพิเศษ
‪ดังนั้น…
‪จะดังนั้นหรือเพราะฉะนั้นก็เถอะ
‪เอาเป็นว่า ‪สำนักงานกลางเป็นผู้รับผิดชอบ
‪ร้อยตำรวจโทฮันยอจิน ‪หัวหน้าทีมสืบสวนจากสำนักงานกลาง
‪ด้วยอาชีพของผู้สูญหาย ‪ทำให้คนจับตามองกันมาก
‪ขอให้ทุกคนตั้งใจทำงานให้ดี ‪ในช่วงเวลาที่อ่อนไหวแบบนี้
‪มาแสดงความสามารถ ‪ของสถานียงซานให้เห็นกันเถอะ
‪- ค่ะ ‪- ครับ
‪ตั้งใจทำงานล่ะ
‪ไม่ได้เจอกันนาน เจอกันอีกครั้ง ‪ดีมากเลยใช่ไหมคะ
‪ทุกคนรู้จักกันดีอยู่แล้ว ‪ทักทายกันเป็นพิธีพอ
‪จะแบ่งกำลังคนในการสืบสวน ‪ออกเป็นสองทีมนะคะ
‪ทีมหนึ่งดูแล ‪เรื่องการแกะรอยเส้นทางของผู้สูญหาย
‪อีกทีมหนึ่งสืบว่า ‪เกี่ยวข้องกับงานของผู้สูญหายไหม
‪แบ่งสองทีมตามนี้
‪ทีมสืบหาเส้นทาง ‪รบกวนช่วยเป็นผู้สั่งการได้ไหมคะ
‪ครับ
‪ส่วนทีมที่สองรับผิดชอบคดีหน่วย ‪ลาดตระเวนเซกกที่ดงดูชอนกับฉันค่ะ
‪- อะไรนะ ‪- หน่วยลาดตระเวนเหรอ
‪หือ รับผิดชอบหน่วยลาดตระเวนเหรอ
‪สายสืบจางกอน สายสืบซอซังวอน ‪สายสืบวอนจินฮุน
‪รับผิดชอบหน่วยลาดตระเวนนะ
‪- ครับ ‪- ครับ
‪อะไรล่ะนั่น
‪- อะไรเนี่ย ตำรวจนี่ ‪- ตำรวจ
‪น่าจะใช่นะ
‪เดี๋ยวสิ คดีนี้กับคดีนี้…
‪เกี่ยวข้องกันเหรอ ครับ
‪ตำรวจฆ่ากันเองเหรอ
‪อัยการจะขุดคดีนี้ขึ้นมาทำไม
‪- เขามานี่ทำไม ‪- ใคร
‪- ใครน่ะ ‪- อัยการสำนักตะวันออกไง
‪- สวัสดีครับ ‪- สวัสดีครับ
‪ผู้สูญหาย ‪เป็นอัยการแผนกคดีอาญานี่ครับ
‪ทุกวันทำแต่คดีสำคัญ
‪คนร้ายอาจจะทำลงไป ‪เพราะความแค้นจากคดีอื่น
‪คดีที่ผู้สูญหายสั่งฟ้องคดีอาญา
‪แล้วอาจก่อให้เกิดความแค้น
‪ตอนนี้ทางต้นสังกัดของผู้สูญหาย ‪กำลังตรวจสอบแต่ละคดีให้อยู่ค่ะ
‪ถึงจะมีรอยเลือดก็จริง
‪แต่ผู้สูญหายผู้ชาย ต้องรอครบ ‪หนึ่งสัปดาห์ถึงจะรับแจ้งความนะครับ
‪แล้วเรื่องเลือดน่ะ
‪ถ้าเขาหยดเลือดตัวเองทิ้งไว้ ‪แล้วหนีไปล่ะ
‪แบบนี้ก็เจอบ่อยๆ นะ
‪เพื่อที่จะหนีหนี้ ‪หรือตัดการติดต่อกับคน
‪แกล้งทำเป็นตายแล้วหายตัวไป
‪เขาอยากทำงานในสำนักอัยการสูงสุดครับ
‪ผู้สูญหายอยากจะสังกัด ‪สำนักอัยการในโซลต่อไปเรื่อยๆ
‪และที่เขาหมายตาไว้ ‪คือสำนักอัยการสูงสุด
‪ดังนั้นเขาจึงทุ่มเทพอตัว ‪เพื่อหาโอกาส
‪พบกับอธิบดีอัยการสูงสุด
‪วันที่หายตัวไป คือวันที่ ‪ความพยายามของเขากำลังจะบรรลุผล
‪คนแบบนั้นจะหยดเลือดตัวเองไว้
‪แล้วแกล้งหนีไป ‪เหมือนโดนลักพาตัวเหรอครับ
‪ถ้าทำแบบนี้แล้วมาปรากฏตัว ‪เหมือนละครล่ะครับ
‪เพื่อที่จะกระตุ้นให้คนสนใจมากขึ้น
‪ถ้าทั้งหมดเป็นการแสดงล่ะ
‪นี่พูดเพราะเชื่อว่าผู้สูญหาย ‪สร้างเรื่องทั้งหมดขึ้นมาจริงเหรอคะ
‪- ก็เขาอาจจะทำแบบนั้นก็ได้นี่นา ‪- เขาเป็นอัยการนี่
‪แผนกคดีอาญาสถานียงซาน ‪มีใครไม่เคยเจอฤทธิ์อัยการซอดงแจบ้าง
‪อุตส่าห์คิดว่า ‪โชคดีแล้วที่ย้ายไปที่อื่น
‪ทั้งที่ไปอยู่ไกลขนาดนั้น ‪ยังไม่วายไปยุ่งว่าตำรวจฆ่ากันเองไหม
‪คราวนี้ก็มาหายไป
‪ไปไหนครับ
‪แม้แต่ตอนนี้ก็ยังไม่รู้ว่าผู้สูญหาย ‪ยังเลือดไหลอยู่ที่ไหนหรือเปล่า
‪เราไม่มีเวลามาวิจารณ์ชีวิตคนอื่น
‪ไปตามหากันเถอะค่ะ
‪คือว่า
‪เพราะแทบไม่มีพยานเลยครับ
‪ภรรยาของผู้สูญหายน่ะครับ
‪เราให้เธอลองถ่าย ‪วิดีโอร้องทุกข์ดีไหมครับ
‪- ทำยังไง ‪- เราถ่ายเอง แล้วก็อัปโหลด
‪ลงโซเชียลมีเดียไงครับ
‪- จะถ่ายหน้างั้นเหรอ ‪- ครับ
‪มันเปิดเผยเกินไปหรือเปล่า
‪แต่ว่าเวลาเกิดเรื่องอะไรกับคู่สมรส
‪เก้าในสิบคือคู่สมรสเป็นคนร้ายนะครับ
‪ใช่ เป็นแบบนั้นแหละ
‪- นั่นสิ ‪- ตามนั้นแหละ
‪เดี๋ยวนี้ใครๆ ก็ดูวิดีโอนี่ครับ
‪น่าจะได้ผลดีกว่าทำใบปลิว ‪เป็นหลายร้อยเท่านะครับ
‪ลองถามครอบครัวเขาดู ‪ถ้าเขาอนุญาตก็ทำ
‪ครับ
‪นี่ มัวทำอะไรกัน ออกไปลุยกันเถอะ
‪- ครับ ‪- ครับ
‪ผมไปพบฮันโจกรุ๊ปมาแล้วครับ
‪อ๋อ เขาว่าไงครับ
‪ติดต่อเพื่อจะให้สืบอาการป่วย ‪ของอียุนบอมครับ
‪อาการประธานบริษัทตัวเอง ‪ทำไมถามจากคนอื่นล่ะครับ
‪ความสัมพันธ์พ่อลูก ‪คงแตกเป็นเสี่ยงๆ น่ะ
‪- ดูจากที่ออกข่าว ‪- เมื่อสามวันก่อน
‪ก็เหมือนจะเป็นแบบนั้นนะ
‪- แต่แค่เรื่องนั้นจริงเหรอ ‪- ก่อนอัยการซอหายไป
‪- ก็ต้องสืบต่อไปครับ ‪- ติดต่อ
‪- ขอบันทึกเข้าเยี่ยมหลังจากนั้น ‪- ครับ
‪- ค่ะ ‪- ครับ
‪(คิมซูฮัง)
‪ให้สายสืบจางไปเจอหมู่คิมเหรอครับ
‪เปล่าค่ะ ฉันไปเอง
‪ฉันเรียกให้หมู่คิมมาที่นี่ค่ะ
‪(อีแดซอง กูจุนซอง)
‪จะไม่เสียเวลาเปล่าใช่ไหมคะ
‪หมู่คิมก็เป็นผู้ต้องสงสัยครับ ‪ทำไมถึงกังวลว่าจะเสียเวลาเปล่าล่ะ
‪เหมือนอยู่แบบนี้ไม่ได้การเลย
‪ต้องออกไปหาสิ
‪หายไปกว่า 40 ชั่วโมงแล้ว
‪แต่ตอนนี้ฉัน…
‪แต่นี่ก็เป็นเรื่อง ‪ที่ต้องทำเหมือนกันแหละ
‪ถ้าไม่ทำแบบนี้ จะทำอะไรครับ
‪ก็ออกไปค้นเนินเขา
‪ทำแบบนั้นยังจะสบายใจกว่าอีก
‪(โอบยองกอน คิมจองซอก คิมซูฮัง)
‪การที่ทำแบบนั้นแล้วสบายใจกว่าคือ ‪หัวใจของตำรวจสืบสวนไม่ใช่เหรอครับ
‪ไม่ได้อยากเป็นตำรวจ ‪ฝ่ายปกครองเหรอครับ
‪ถ้าจ่าซงถูกสังหารจริงๆ
‪เทียบกับที่คนพวกนี้โดนจับได้ ‪ว่ารับสินบนแล้ว คนละระดับเลยนะครับ
‪คงจะทำได้ทุกอย่าง ‪ถ้ามันจะช่วยปกปิดได้
‪ต่อให้อีกฝ่ายเป็นอัยการก็ตาม
‪แต่ถ้าหากเป็นการฆ่าตัวตายจริงๆ ก็…
‪คิดซะว่าเราจำกัดวงผู้ต้องสงสัย ‪ให้แคบลงมาสิครับ
‪ไม่อย่างนั้น ‪จะไปโน้มน้าวเขาได้ยังไง
‪ว่าสามวันแล้ว ‪ยังไม่เห็นแม้แต่เงาอัยการซอเลย
‪โน้มน้าวใครเหรอคะ
‪ผมจะไปสำนักอัยการอึยจองบูครับ
‪- ไปที่นั่นทำไมคะ ‪- หัวหน้าแบคครับ
‪อ๋อ ค่ะ สู้ๆ นะคะ
‪รถ เอารถมาใช่ไหมคะ
‪ครับ ผมคงไม่ขึ้นแท็กซี่ ‪ไปถึงอึยจองบูหรอก
‪(คิมซูฮัง)
‪ขอบคุณ
‪ขอบคุณครับ
‪พี่คิมซูฮังเอง
‪หลักๆ แล้วเป็นอาสาไปเยี่ยมตามบ้าน
‪ส่วนใหญ่ก็จะออกไปชุมชนแฟลต ‪กับพวกนักสังคมสงเคราะห์ แล้วก็…
‪เขาเป็นคนจริงใจค่ะ ‪พวกผู้หลักผู้ใหญ่ก็ชอบเขา
‪จ้างเขาทั้งที่รู้ว่า ‪เป็นอดีตนักโทษใช่ไหมครับ
‪แน่นอนค่ะ
‪ทางเรารับประวัติ ‪และทำทุกอย่างตามระเบียบค่ะ
‪มีประวัติคุณคิมซูฮังด้วยใช่ไหมครับ ‪ผมขอดูหน่อยได้ไหม
‪- น่าจะอยู่สักที่นะ ฉันจะหาให้ค่ะ ‪- ขอบคุณครับ
‪วันที่ 26 มีนาคมเหรอครับ
‪ตั้งแต่หนึ่งทุ่มถึงเที่ยงคืน
‪ทุกวันก็เหมือนๆ กัน
‪อ๋อ วันนั้น…
‪เมื่อสองวันก่อนตอนหัวค่ำ ‪คุณคิมซูฮังมาทำงานหรือเปล่าครับ
‪สองวันก่อนเหรอคะ
‪วันที่ 26 มีนาคมครับ ‪สักประมาณหนึ่งทุ่มถึงเที่ยงคืนได้
‪อ๋อ วันที่ไปที่นั่น โรงอาบน้ำ
‪ฉันก็ไปด้วยนะคะ
‪ไปกับคุณคิมซูฮังเหรอครับ
‪- ที่นั่นน่ะนะ ‪- ค่ะ
‪ด้วยกันเหรอครับ
‪เป็นวันอาบน้ำร่วมกันครับ
‪ทุกคนไปที่โรงอาบน้ำ ‪แล้วอาบน้ำด้วยกันเดือนละสองครั้ง
‪ไม่ใช่เก้าโมงเช้าด้วย
‪ไปอาบน้ำอะไรกันตอนสามทุ่มครับ
‪พวกเขามีความบกพร่องทางร่างกายนี่คะ
‪เวลาที่มีลูกค้าทั่วไปมา ‪โรงอาบน้ำไม่ให้พวกเราใช้บริการค่ะ
‪เพราะงั้นเลยต้องไปก่อนปิดร้าน
‪แต่ก็ยังดีนะคะ
‪มีตั้งหลายที่เลยนะ ‪ต่อให้เราจะจ่ายเงินก็ไม่ยอมให้เข้า
‪มั่นใจนะครับ ว่าวันนั้นคิมซูฮังมา
‪แน่นอนค่ะ
‪เราขาดผู้ชาย ‪ที่จะมาช่วยงานอยู่น่ะค่ะ
‪เปลี่ยนผ้าอ้อมให้พวกคุณปู่ ‪พวกผู้หญิงทำได้ดีอยู่ค่ะ
‪แต่พวกเราเข้าห้องน้ำชายไม่ได้นี่คะ
‪ปกติใช้เวลานานแค่ไหนครับ
‪ที่ใช้เวลามากกว่าอาบน้ำ
‪ก็คือเดินไปเดินมา สวมเสื้อให้
‪เช็ดตัวให้ เพราะว่าเป็นงานแบบนั้น
‪อย่างช้า ‪ก็ใช้เวลาประมาณสองชั่วโมงค่ะ
‪สองชั่วโมง…
‪คุณอาไม่ได้พูดอะไรเลยครับ
‪ทั้งหมดเป็นความผิดผม
‪ตอนนั้นผมคงจะบ้าไปแล้ว
‪ถ้าผมไม่ทำแบบนั้น ‪จ่าซงก็คงไม่เป็นแบบนั้น
‪หัวหน้าทีมผมก็ห้ามแล้ว ‪บอกให้ปล่อยจ่าซงไป
‪ซงกีฮยอนฆ่าตัวตายครับ
‪เขาตายด้วยมือตัวเอง
‪สมาชิกในทีมเรา ใส่ใจเขามากครับ
‪เพราะเขากินยาจิตเวช ‪ดังนั้นเพื่อไม่ให้เขาสติแตก
‪พวกเราก็พยายามอย่างมากเหมือนกันครับ
‪เจออัยการซอดงแจ ‪ครั้งสุดท้ายเมื่อไหร่คะ
‪ครั้งสุดท้ายก็ไม่มีอะไรหรอกครับ
‪เพราะผมเจอเขาที่นี่เป็นครั้งแรก ‪และครั้งสุดท้าย
‪วันที่ 26 มีนาคม หลังเลิกงานแล้ว ‪ไปไหนบ้าง รบกวนแจ้งมาให้หมดทีค่ะ
‪บ้านครับ พอเลิกงานก็กลับบ้านเลย
‪อยู่บ้านตลอดเลยครับ
‪ตรงกลับบ้าน ‪ไม่ได้แวะที่ไหนเลยเหรอคะ
‪กลับเลยครับ ไม่ได้แวะไหน
‪วันต่อมาก็ออกไปทำงานเลยใช่ไหมคะ
‪- จากบ้านไปหน่วยลาดตระเวน ‪- ครับ
‪- คนที่จะยืนยันให้ได้ล่ะ ‪- คนในครอบครัวครับ ลูกๆ ภรรยา ทุกคน
‪คนที่ยืนยันหลักฐานที่อยู่ได้ ‪มีแต่คนในครอบครัวนะคะ
‪ถ้าเจอผู้ต้องสงสัยแบบนี้
‪จ่าแบคจะทำยังไงคะ
‪ผู้ต้องสงสัยเหรอครับ
‪ทำไมผมถึงเป็นผู้ต้องสงสัยครับ
‪ผมไม่ได้รับเงินสินบนสักแดงเดียว
‪เราถามเรื่องอัยการซออยู่นี่คะ
‪ก็ใช่ไงครับ ‪แล้วผมจะไปทำอะไรอัยการทำไม
‪รุ่นพี่อัยการที่ตึกนี้
‪บอกว่าผมไม่มีความผิด ‪ผมไม่ได้รับสินบน
‪จ่าซงที่ขุดคุ้ยเรื่องผมเอง
‪ก็ไม่เจออะไรตั้งแต่แรกเหมือนกัน
‪แล้วผมจะได้รับผลกระทบอะไร ‪ถึงต้องไปทำร้ายอัยการด้วย
‪นี่คิดว่าพวกรุ่นพี่คุณตัดสินผิดเหรอ
‪สิ่งที่รุ่นพี่อาวุโสทำไว้ มาตอนนี้
‪อัยการจะพลิกคดีเหรอ
‪ด้วยมือคู่นั้น
‪ชื่ออะไรนะครับ
‪คนที่ฆ่าชายชราเจ้าของโรงรับจำนำ
‪แล้วบอกว่า "เอาเงินของตาแก่ ‪ที่ไร้ประโยชน์เห็นแก่ตัว
‪มาให้ฉันที่ยังเด็ก ‪มีอนาคตสดใสเรียนกฎหมาย
‪ยังจะมีประโยชน์ต่อมนุษย์ซะกว่า"
‪พูดอะไร ผมไม่รู้เรื่อง
‪"คนที่แอบสืบเรื่องพี่น้องร่วมทีม ‪แล้วรายงานอย่างลับๆ
‪จัดการจ่าซงที่เห็นแก่ตัว ‪เพื่อประโยชน์ของทุกคน
‪สละหนึ่งชีวิตเพื่อช่วยทีมทั้งหมด"
‪คิดแบบนั้นใช่ไหม
‪ผมก็ยังไม่รู้อยู่ดีว่าคุณพูดอะไร
‪เข้าใจที่อัยการซอพูดไหมครับ
‪เขาถามว่า "ทำแบบนั้น ‪กับเพื่อนร่วมงานได้ยังไง" หรือเปล่า
‪ไปหาดูสิครับว่าตอนนั้นพูดอะไร
‪บันทึกภาพไว้หมดไม่ใช่เหรอครับ
‪ตอนนั้นผมอยู่ที่นี่ด้วยครับ
‪พอไปอยู่ที่เรือนจำ
‪ทำหน้าที่เผยแผ่ศาสนา
‪ผมสำนึกผิดหลายเรื่อง
‪แล้วก็คิดได้
‪มันก็เหมือนกับผมเป็นคนฆ่าจ่า
‪ขอโทษจริงๆ ครับ
‪อาคุณเตือนแล้วใช่ไหมคะ
‪ฉันไปเจออาคุณมาแล้ว
‪ฉันบอกว่า "คุณกับหลานวางแผนกัน ‪ส่งจ่าซงไปที่เซกก รังแก
‪ฆ่าตาย แล้วยังลักพาตัวอัยการอีก"
‪ได้ยินเรื่องแบบนั้นจากตำรวจ ‪ตลอดทั้งคืน
‪อาไม่ติดต่อหาหลานเลยสักครั้งเหรอคะ
‪ทั้งผมและอา ‪ต่างก็เจอเรื่องลำบากเยอะเหมือนกัน
‪เลยไม่ค่อยได้ติดต่อกันครับ
‪อาไม่ได้พูดอะไร ‪แล้วก็ไม่ได้ติดต่อกันใช่ไหมคะ
‪แต่ตำรวจเพื่อนร่วมงานที่ได้รับโทษ ‪คดีรับสินบนเหมือนกัน
‪โดนจำคุกหนึ่งปีแปดเดือน ‪ตอนนี้ยังอยู่ในเรือนจำ
‪แต่คุณที่เป็นหลานชายผู้กำกับ ‪อยู่ที่นั่นแค่หกเดือน
‪ทำไม ก็เพราะตอนนั้น ‪สถานีตำรวจดงดูชอน
‪ดูแลหน่วยลาดตระเวนเซกก
‪เรื่องนี้ปฏิเสธไม่ได้ใช่ไหมคะ
‪จริงๆ ตอนนั้นเป็นตอนที่อาผม ‪ถูกย้ายไปที่อื่นแล้วนะครับ
‪จะบอกว่า ‪ไม่ได้ใช้อำนาจของอาเลยสักนิดใช่ไหม
‪ครอบครัวคุณโกหกกันเป็นประเพณีหรือไง
‪โธ่ นี่เห็นผมเป็นเด็ก ‪แยกแยะขี้เยี่ยวไม่ออกเหรอ
‪ถึงได้ลักพาตัวอัยการ ‪สำนักงานในพื้นที่
‪คนเราก็มีบางครั้ง ‪ที่แยกแยะขี้เยี่ยวไม่ออกนี่ครับ
‪ยกตัวอย่างเช่น ‪ปกปิดความผิดที่ทำเอาไว้มิดชิด
‪แล้วใช้ชีวิตอย่างสบายใจมาสองปี
‪แต่อยู่ๆ ก็ต้องมาเผชิญหน้า ‪กับคนที่ขุดคุ้ยเรื่องนั้นอีกครั้ง
‪ผมบอกไปกี่ครั้งแล้วครับ
‪ที่ผมโดนลดตำแหน่ง ‪เพราะในฐานะหัวหน้า
‪ผมสะเพร่าในการดูแลลูกน้อง
‪ไม่ใช่เพราะว่ารับเงินมา
‪ผมไม่มีเจตนาแต่แรก
‪คันเหรอครับ ทำแบบนั้นมาสักพักแล้ว
‪ตอนนี้คันไม่ได้ด้วยเหรอครับ
‪ถ้าเส้นเลือดฝอย ‪ไหลเวียนได้ไม่เต็มที่
‪บริเวณปลายเล็บ ปลายจมูก ‪ที่แบบนั้นจะเกิดอาการคันครับ
‪ตอนนี้สมองกับหัวใจของจ่า
‪เลือดไหลเวียนคล่องดีไหมครับ
‪พูดเรื่องอะไรกันครับ
‪ผมกำลังบอกว่า ‪ใช้พลังงานเยอะเหนือคาดเลยนะครับ
‪ในการโกหกน่ะ
‪สมองที่กำลังเค้นคำโกหกอยู่นั่น
‪ตอนนี้กำลังเค้นเลือด ‪ตั้งแต่ปลายเล็บมาใช้
‪ผมเจออัยการซอแค่ครั้งเดียว ‪แล้วตอนนั้นก็พูดไปแล้ว
‪ว่าซงกีฮยอนฆ่าตัวตาย
‪ถ้าไม่เชื่อหลักฐานยืนยันที่อยู่ ‪ผมก็ไม่รู้ด้วยแล้ว
‪แล้วแต่คุณเลย
‪โวยวายไปได้
‪อะไร
‪นี่ คิมซูฮัง
‪เขาทั้งดูถูก
‪ทั้งไม่เห็นว่าเป็นคนด้วยกัน
‪หมู่คิมปฏิบัติกับจ่าซง ‪ได้แย่ที่สุดเลยครับ
‪ถ้าลักพาตัวคนไปขังไว้ ‪ก็ต้องแอบมาดูสักครั้งใช่ไหมคะ
‪ถึงขั้นโดนสอบสวนแบบนี้
‪คงกังวลกลัวจะโดนจับได้
‪ก็ต้องหวังให้เป็นแบบนั้นครับ
‪ตอนรุ่นพี่อยู่ปีหนึ่ง ‪ได้ลงเรียนนิติปรัชญาไหมคะ
‪ของอาจารย์คิมมุนชิก
‪เห็นเมื่อกี้พูดถึง ‪"อาชญากรรมกับการลงทัณฑ์"
‪เพราะตอนฉันเรียน ‪อาจารย์ก็สอนเล่มนั้นค่ะ
‪ครับ
‪ยินดีต้อนรับครับ
‪อีกรอบได้ไหมครับ
‪เวลาที่ชำระเงิน…
‪โอ๊ะ ตอนนี้ครับ ตรงนี้
‪ขอโทษนะครับ
‪เพราะถ่ายใหม่กี่ครั้งก็ได้
‪ไม่ต้องเกร็งนะครับ ‪ถ้าพร้อมก็เริ่มได้เลยครับ
‪ดิฉันเป็นภรรยาของอัยการซอดงแจ
‪ที่หายไปในย่านโบกวัง
‪เมื่อวันที่ 26 มีนาคม 2019 ‪ตอนค่ำค่ะ
‪และเป็นแม่ของลูกสองคนค่ะ
‪ค่ำวันที่ 26 มีนาคม
‪ตั้งแต่เวลาหนึ่งทุ่มถึงเที่ยงคืน
‪ถ้ามีใคร…
‪ที่พบเห็นสามีของดิฉัน
‪รบกวนด้วยนะคะ
‪ได้โปรดให้ข้อมูลด้วยค่ะ
‪สามีของดิฉัน
‪เป็นอัยการ ‪ที่รับผิดชอบต่อหน้าที่ทุกอย่าง
‪และเป็นคุณพ่อที่ซื่อสัตย์ค่ะ
‪เขาคนนั้น ‪ตอนนี้ไม่สามารถกลับมาได้ค่ะ
‪ผู้ที่อยู่ด้วยหรือพบเห็น
‪แม้จะเป็นแค่ข้อมูลเล็กๆ น้อยๆ
‪แต่ว่าสำคัญกับดิฉันมากค่ะ
‪ได้โปรด…
‪ลองทบทวนความจำให้ทีนะคะ
‪เด็กๆ กำลังรอ…
‪กำลังรอให้พ่อกลับมาค่ะ
‪เขาชื่อ
‪ซอดงแจ
‪สวมสูทสีเทา ผูกเน็กไท
‪สีเหลือง มีลายเล็กๆ
‪ฉันขอร้องล่ะค่ะ
‪ขอบคุณค่ะ
‪อยู่นี่แหละ
‪โชคดีครับ ท่านประธาน
‪ท่านจะไปไหนเหรอ
‪ไม่ทราบค่ะ
‪เมื่อกี้ท่านประธานทำอะไร
‪ดูวิดีโอค่ะ
‪วิดีโออะไร
‪รู้สึกเคว้งคว้างเหรอคะ
‪คนที่ทำตัวเป็นมือเป็นเท้าให้หายไป
‪น่าจะถามฉันเองสิ
‪จะได้ทำให้เหนื่อยขุดเรื่องฉันน้อยลง
‪แล้วยังไง ‪อัยการซอว่าฉันเป็นคนยังไงคะ
‪เรื่องนั้นผมเป็นคนสั่งเหรอ
‪ไม่รู้สิ
‪งั้นเหรอ ไม่ใช่ผม
‪ผมไม่เคยสั่งให้ซอดงแจหรือใคร
‪ไปขุดคุ้ยเรื่องคุณ
‪ถ้าผมทำแบบนั้น ‪คงไม่บอกหัวหน้าชเวหรอก
‪เรื่องที่เขาเอาคดีพัคกวังซูมาให้น่ะ
‪แล้วก็แทนที่จะมาต่อว่าผม
‪คนที่สถานีนัมยังจู…
‪คนที่นั่น บอกว่าคุณเป็นคนสั่งปิด ‪คดีการตายของทนาย
‪ใครกันที่เล่าให้ซอดงแจฟัง
‪และบอกเรื่องอะไรอีก ‪เราควรสืบเรื่องนั้นก่อนไม่ใช่หรือไง
‪สืบแล้วค่ะ
‪หัวหน้าฝ่ายตรวจตราจราจร ‪สถานีนัมยังจู
‪หัวหน้าทีมตรวจตราเหรอ
‪ในประวัติการใช้โทรศัพท์ของอัยการซอ ‪มีที่พวกเขาเพิ่งโทรคุยกันเร็วๆ นี้
‪ฉันลองถามอ้อมๆ เขาก็เลยสารภาพ
‪แต่ว่าเนื้อหาที่เขาบอกอัยการ ‪ไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไร
‪ที่ว่าไม่ใช่เรื่องใหญ่คืออะไร ‪ให้ผมรู้รายละเอียดด้วยสิ
‪"ยังไงก็ดูเหมือนว่าตายเพราะหัวใจวาย ‪แต่อัยการเอาแต่เซ้าซี้
‪เลยสรุปว่าเป็นแค่ข้ออ้าง
‪ผู้กำกับของเราบอกว่า ‪เรื่องจบไปแล้ว จะทำให้ยืดเยื้อทำไม
‪เพราะงั้นผมที่เป็นคนรับผิดชอบ ‪ก็เลยรีบทำให้จบ" เขาว่าประมาณนี้ค่ะ
‪อดีตผู้กำกับเป็นคนถาม
‪ตำรวจที่ไหนจะตรงไปตรงมา
‪บอกว่าตัวเองเป็นคนเผยความลับ ‪ให้อัยการรู้เองล่ะ
‪ต่อหน้าหัวหน้าชเว ‪อาจจะไม่มีเรื่องอะไรเป็นพิเศษ
‪แต่หัวหน้าทีมตรวจตรา ‪กับอัยการซอคุยเรื่องอะไรกัน
‪เรื่องนั้นเราคงไม่รู้ตลอดกาล
‪ทำไมถึงไม่รู้ตลอดกาลคะ
‪ถ้าไม่เชื่อคำตำรวจ
‪ก็ไปตามหาอัยการซอ ‪แล้วหัวหน้าค่อยถามเองก็ได้นี่
‪นั่นสิ
‪หาเจอก็อาจจะไม่ได้ถามก็ได้
‪ทำไมถึงไม่ได้ถาม
‪หัวหน้าชเว ‪ก็คิดว่าอัยการซอตายแล้วใช่ไหม
‪ผู้ชายโตเต็มวัยหายไปสองวันเต็มๆ
‪ไม่ใช่หลงทางด้วย จากประสบการณ์ฉัน…
‪อือ
‪ว่าไง
‪ฉันเพิ่งออกมาจากบ้านผู้ประสบภัย ‪ที่ทงยองค่ะ
‪อัยการซอ ‪ติดต่อญาติผู้เสียชีวิตจริงค่ะ
‪อย่างที่เคยบอกไป เขาถามว่า ‪ตำรวจพูดอะไรเกี่ยวกับอัยการไหม
‪เขาถามเรื่องพวกนั้นทำไม
‪เรื่องอื่นล่ะ
‪หัวหน้าชเวบิทเหรอครับ
‪ไปสืบมาทีค่ะว่าเธอมีความเกี่ยวข้อง ‪ยังไงกับทนายพัคกวังซู
‪ที่เสียชีวิต ‪เพราะหัวใจวายเมื่อปีก่อน
‪ถ้าหัวหน้าชเวบิท
‪อ๋อ คือ…
‪รู้จักเหรอคะ
‪ไม่ครับ ไม่เคยเจอหน้ากันส่วนตัว
‪ขอโทษนะครับ ท่านประธาน ‪เขาสองคนเกี่ยวข้องกันยังไงนี่
‪หมายความว่ายังไงเหรอครับ
‪เรื่องนั้นฉันถามอยู่นี่ไงคะ
‪อ๋อครับ
‪แต่ถ้าชี้แนะสักหน่อย ‪ผมจะสืบได้เร็ว…
‪ไม่อยากเป็นอิสระเหรอคะ
‪อะไรนะครับ
‪สำนักงานกฎหมายของฮันโจ
‪พอเป็นอิสระแล้วปวดหัว
‪ที่อยู่ตอนนี้ก็โอเคมากแล้วครับ
‪ทำไมถึงคิดว่าจะปวดหัวล่ะคะ
‪ดูท่าเป็นบริษัทในเครือของเรา ‪มันยังไม่พอสินะคะ
‪ถ้าทนายโอกลายเป็นผอ. ฉันคง…
‪ไม่ปล่อยมือแล้วมองดูเฉยๆ หรอกนะคะ
‪จะหาเงินหลายพันล้านได้ง่ายๆ เลยนะ
‪คนที่เป็นอัยการกินเงินประเทศ ‪ดูท่าจะไม่มีงานทำจริงๆ นะ
‪จะสืบยังไงดีนะ
‪บ้าหรือเปล่าเนี่ย ‪ตัวเองรู้เรื่องอะไรด้วย บ้าจริง
‪ชเวบิท
‪ไม่น่าทำงั้น น่าจะสืบไว้หน่อย
‪เขาไปหาฮันโจด้วย
‪ใครคะ
‪ซอดงแจ
‪นี่เขารู้เรื่องขนาดไหนคะเนี่ย
‪ไม่มีทางที่ฮันโจ ‪จะเปิดเผยความจริงอย่างแน่นอน
‪ถึงจะทำแบบนั้น…
‪เกรงว่าจะเป็นฝีมือฮันโจเหรอ
‪ถ้าฝ่ายนั้นเป็นคนจัดการซอดงแจ
‪ต่อให้ร่างไปโผล่ที่ขั้วโลกใต้ ‪ก็ไม่แปลกอะไร
‪ถ้าฝ่ายนั้นทำ…
‪ถ้าฉันเป็นคนทำ
‪คงไม่ทำกระโตกกระตากแบบนี้
‪ถ้าฉันเป็นคนลักพาตัว ‪ถ้าฉันเป็นคนร้าย
‪นี่ลองใจหรือสารภาพครับ
‪ลองใจค่ะ
‪จะลองใจทำไม
‪สงสัยฉันใช่ไหมคะ
‪กำลังสงสัยอยู่ใช่ไหม
‪หัวหน้าชเวนั่นแหละที่สงสัยผม
‪ที่ตรงนี้
‪มีสองคนที่เชื่อว่า ‪ตอนนี้ทำให้ทุกอย่างสงบนิ่งได้อยู่
‪แต่ว่าบุคคลที่สามกลับมา ‪กวนน้ำให้ขุ่นอีกครั้ง
‪แล้วอยู่ๆ ก็หายไป
‪คือหนึ่งในสองคนนี้ไม่ใช่เหรอคะ
‪แต่ว่าไม่ใช่ฉันค่ะ
‪ผมไม่รู้ว่าใช่หัวหน้าชเวหรือเปล่า
‪แต่ไม่ใช่ผม
‪ก็ต้องไม่ใช่สิคะ ‪เพราะไม่ใช่ฉันเหมือนกัน
‪ถึงจะเกี่ยวข้องแค่หนึ่งในสอง ‪แต่ก็เท่ากับมีส่วนร่วมทั้งคู่
‪ทุกคนได้รู้กันหมด
‪พวกเราต้องพังพินาศแน่
‪ผู้คนจะไม่รู้ ‪และเราจะไม่พังพินาศครับ
‪ตลอดกาล
‪พวกเราปิดปากไว้ ‪ยังไงฮันโจก็ต้องปิดปากไว้
‪แล้วใครจะรู้
‪ถ้าเป็นฝีมือฮันโจจริงๆ
‪แต่ว่า ‪เพราะผมไม่ได้บอกเรื่องฮันโจกับใคร
‪ซอดงแจ
‪ถ้าหาไม่เจอตลอดกาล…
‪ตอนนี้คุณกำลังคุยกับตำรวจอยู่นี่
‪หัวหน้าชเวเป็นโรคเรื้อรังนะเนี่ย
‪ฉันเป็นอะไร
‪โรคแบกภาระ โรคมอบหมายหน้าที่
‪ตอนนี้ก็ความรู้สึกผิดของผม
‪ตอนนั้น…
‪ตอนนั้นด้วย
‪สามีของดิฉันเป็นอัยการ ‪ที่รับผิดชอบต่อหน้าที่ทุกอย่าง
‪และเป็นคุณพ่อที่ซื่อสัตย์ค่ะ
‪เขาคนนั้น ‪ตอนนี้ไม่สามารถกลับมาได้ค่ะ
‪ผู้ที่อยู่ด้วยหรือพบเห็น
‪แม้จะเป็นแค่ข้อมูลเล็กๆ น้อยๆ
‪แต่ว่าสำคัญกับดิฉันมากค่ะ
‪ได้โปรด…
‪(คนไร้ยางอายอย่างแก…)
‪ลองทบทวนความจำให้ทีนะคะ
‪เด็กๆ กำลังรอ
‪กำลังรอให้พ่อกลับมาค่ะ
‪(เรือนจำโซลใต้)
‪(ทนายโอจูซอน)
‪โอจูซอนครับ
‪ผมมีทนายอยู่แล้ว
‪มีสิครับ ทนายที่ถูกไล่ออกเพราะ ‪ทำให้ผอ.หน่วยข่าวกรอง
‪ถูกจำคุกอยู่แบบนี้ ‪เพราะขอสิทธิ์ไม่คุมขังไม่ได้
‪ทำไมครับ ทนายจาก ‪สำนักงานกฎหมายใหญ่โต
‪รู้จักผมก่อนได้ยังไง
‪รับราชการอยู่ ‪แล้วเรื่องถูกเปิดโปงไม่ใช่เหรอครับ
‪เรื่องที่รับผิดชอบอยู่ตอนนี้
‪เกี่ยวกับเรื่องนั้น ‪มีเบื้องบนที่รู้สึกเสียใจครับ
‪เบื้องบนเหรอ
‪เบื้องบนติดต่อมาที่บริษัทผมครับ
‪ขอให้ท่านผอ.ไม่เปิดเผย ‪รายละเอียดเรื่องตอนนั้นมากนัก
‪อ๋อ ยังไงวิธีการ ‪ก็ไม่เป็นทางการอยู่แล้ว
‪การที่ท่านระมัดระวังไม่พูด
‪พาดพิงเบื้องบน ‪เกี่ยวกับเรื่องในตอนนั้น
‪หรือถามโดยตรงเกี่ยวกับ ‪การเปลี่ยนทนายของบริษัทผม
‪จะเป็นผลดีกับท่านผอ.ครับ
‪ว่ายังไงครับ จะเปลี่ยนทนายไหม
‪ครับ
‪ถ้างั้นผมได้ฟังเนื้อหามาอย่างดีแล้ว
‪ตอนนั้นทำข้อความบริการไว้ใช่ไหมครับ
‪งานนี้มีเพื่อนร่วมงาน ‪ที่คอยดูแลใกล้ชิด
‪แล้วรู้ขั้นตอนการทำงาน ‪อย่างดีไหมครับ
‪มีสิครับ ต้องมีอยู่แล้ว
‪ทนายของผอ.เหรอ
‪ใครเหรอครับ
‪ถ้าออกมาแล้วเดี๋ยวก็คงมาถึงค่ะ
‪ค่ะ เข้าใจแล้วค่ะ ‪เดี๋ยวฉันจะพบเขาค่ะ
‪ผอ.คะ
‪ดูแลสุขภาพด้วยนะคะ
‪ค่ะ
‪อยู่ๆ มารายงานทำไม
‪เนื้อหาที่เมื่อวานไปเจอ ‪ญาติผู้เสียชีวิตคดีทงยอง
‪แล้วก็หมู่คิมซูฮังค่ะ
‪จ่าคิมเหมือนอาตัวเองหรือเปล่า
‪ตัวใหญ่ไหม
‪ไม่ค่ะ คนละเรื่องเลย
‪ตอนนั้นผู้กำกับ ‪คงจะรู้สึกไม่ยุติธรรม
‪เขาว่าไม่ได้ทำร้ายร่างกายพลขับ
‪แค่โมโหเลยซัดไปครั้งหนึ่ง
‪แต่ด้วยรูปร่างแบบนั้น ‪ไม่ทำขาพลขับหักก็ถือว่าโชคดีแล้ว
‪จำได้ว่าตอนนั้นฉันคิดในใจแบบนั้น
‪คนแรกที่บอกว่านั่นคือการ ‪ทำร้ายร่างกาย กลับเป็นจ่าซงนี่เอง
‪ฉันจะออกไปทำงานที่สถานียงซานนะคะ ‪ผอ.
‪- ตั้งใจทำงานล่ะ ‪- ค่ะ
‪ทนายโอจูซอนใช่ไหมคะ
‪ใช่ครับ
‪โอจูซอนครับ
‪เคยได้ยินที่ไหนนะ
‪- ชเวบิทค่ะ ‪- ครับ
‪ได้ยินเรื่องจากท่านผอ.แล้วค่ะ
‪- เชิญนั่งค่ะ ‪- ครับ
‪พอถามว่าใครที่รู้เรื่องงานดี ‪เท่าตัวท่านผอ.หน่วยข่าวกรองเอง
‪ท่านก็ตอบทันทีเลยว่าหัวหน้าชเว
‪ผมเลยมา ‪โดยที่ไม่ได้ติดต่อก่อนล่วงหน้า
‪ไม่เป็นไรค่ะ
‪แล้วต้องการอะไรเหรอคะ
‪ได้ยินว่าพวกคุณรู้จักกันมานานแล้ว
‪ค่ะ
‪แต่จากที่ผมได้ยิน
‪ก่อนจะมาอยู่สำนักงานกลาง ‪คุณอยู่สถานีนัมยังจูมาก่อน
‪ค่ะ
‪ถ้างั้นตอนที่ผอ. ‪ติดต่อเปิดเผยความลับในการสืบสวน
‪ให้รุ่นน้องรู้ ‪ก็ยังอยู่ที่นัมยังจูใช่ไหมครับ
‪เปล่าค่ะ ตอนนั้นฉันอยู่ที่นี่แล้ว
‪เพราะงั้น ‪ฉันถึงรู้เรื่องราวทั้งหมดดีไงคะ
‪งั้นก็ดีเลยนะครับ
‪พอพูดถึงนัมยังจู ‪ผมก็นึกถึงความทรงจำที่เจ็บปวด
‪อะไรเหรอคะ
‪ผมคิดถึงรุ่นพี่ที่เคยรู้จักครับ
‪ผมเอาแต่อ้างว่ายุ่ง ‪เลยไม่ค่อยได้ติดต่อเขา
‪ปลายปีที่แล้ว ‪เขาประสบอุบัติเหตุรถยนต์บนทางหลวง…
‪เอ่อ ขอโทษนะคะ
‪ไม่เป็นไรครับ รับเถอะครับ
‪- อือ ‪- ผอ.คะ รู้ใช่ไหมคะ
‪ว่าเขาเป็นใครเลยให้เข้าพบ ‪โอจูซอนน่ะ
‪อือ แล้วไง
‪โอจูซอนที่ทำคดีทงยองค่ะ
‪คนที่ใช้เส้นสาย ‪อดีตหัวหน้าผู้พิพากษา คนนั้นไงคะ
‪เข้าใจแล้ว
‪- ตอนนี้รุ่นพี่ที่ทางหลวงนัมยังจู… ‪- จะให้ฉันบอกอะไรคะ
‪พอดีฉันมีประชุม
‪ว่าไงคะ
‪คะ สายสืบจาง
‪มีอะไรมานะคะ
‪- มันไม่ได้แปลว่า ‪- ครับ
‪- ตำรวจเป็นคนทำนะคะ ‪- ไม่ใช่แบบนั้น
‪- ยังไม่ได้รับการยืนยัน ‪- ไม่จริงนะครับ
‪- ยังไม่มีอะไรชัดเจนนะครับ ‪- ไม่ใช่ค่ะ
‪(อัยการหายตัว ‪ตำรวจตกเป็นผู้ต้องสงสัย)
‪- ทำไมว่างั้นล่ะคะ ‪- ยังไม่มีการยืนยันเลยครับ
‪- ตรวจสอบดูหรือยังครับ ‪- เราไม่ทราบ
‪ไปได้ยินมาจากไหนคะ
‪(คดีอัยการหายตัวไปจะคืบหน้าไหม ‪เมื่อตำรวจเป็นผู้ต้องสงสัย)
‪- บอกแล้วไงครับ ‪- ยังไม่มีการยืนยันใดๆ
‪ไม่ใช่ฝีมือตำรวจนะครับ
‪ยังไม่ได้รับการยืนยันครับ
‪รู้ได้ยังไงครับว่าจนท.ถูกสอบสวน
‪- เรายังไม่ทราบแน่ครับ ‪- ครับ
‪เมื่อคืนวาน ‪ยังบอกรู้สึกผิดต่อหน้าฉันอยู่เลย
‪ตีท้ายทอยกันอย่างนี้เลยเหรอคะ
‪ก็บอกว่าไม่ใช่ผมไง
‪ต้องมีคนเปิดเผยและมีจุดประสงค์สิ ‪ถึงได้ปล่อยข่าวแบบนี้
‪ถ้าว่าแบบนั้น ชื่ออะไรนะ
‪คนของเซกก หัวหน้าน่ะ
‪เขาโดนเรียกตัวสอบสวนที่สำนักอัยการ ‪คนอึยจองบูรู้กันหมด
‪ทางอึยจองบูคงจะพูดไปเยอะ
‪คนของตัวเองหายไปแต่กลับเรียกตำรวจมา
‪น่าจะขอทางนั้นว่าให้ปิด ‪เรื่องเรียกตำรวจมาสอบสวน
‪เป็นความลับ
‪ยิ่งให้เก็บเป็นความลับ ‪ยิ่งเอามาพูดกับสนุกสนานน่ะสิคะ
‪ผมก็กำลังสืบเหมือนกัน ‪ว่าข่าวรั่วมาจากทางไหน
‪ตอนนี้คุยกันไว้ก็มีแต่เสียเวลา
‪รอแล้วกัน เดี๋ยวผมโทรหาอีกที
‪บ้าเอ๊ย
‪ค่ะ
‪(ห้องอธิบดีอัยการ)
‪"ยังเป็นแค่ผู้ต้องสงสัย
‪ทำไมต้องปล่อยข่าวใส่ร้ายด้วย"
‪อันนี้เหมือนตำรวจแสดงความเห็นนะ
‪ความเห็นที่เหลือมีแต่ด่าตำรวจค่ะ
‪จะจบก็ดันมาจบเอาแบบนี้
‪ทางเราเป็นไงบ้าง ‪มีที่อัปขึ้นอีโพรสไหม
‪ก็มีคนบอก ‪ให้ตรวจสอบความจริงก่อนด้วยครับ
‪โดยรวมเดือดพลุ่งพล่านมากเลยครับ
‪- โอ๊ะ มาแล้วเหรอ ‪- ไปด้วยกันสิ
‪ค่ะ
‪สมาชิกหน่วยลาดตระเวน ‪เหมือนจะเป็นคนร้ายจริงๆ ใช่ไหม
‪อ๋อ ทุกคนมีหลักฐานยืนยันที่อยู่ครับ
‪กำลังตรวจสอบของแต่ละคนอยู่
‪ตำรวจในราชการ
‪ฟาดอัยการในราชการ แล้วลักพาตัวไป
‪เพราะงั้นในเวลานี้ถ้าหายสาบสูญ
‪เรื่องสิทธิ์สืบสวนจบเห่แล้ว
‪จะใช้อำนาจอะไร ‪ก็ขอให้เรามอบสิทธิ์ให้ไม่ได้หรอก
‪- นี่ครับ ‪- ครับ ขอบคุณครับ
‪- ขอบคุณครับ ทานให้อร่อยครับ ‪- ครับ กลับดีๆ นะครับ
‪- ทานให้อร่อยนะคะ ‪- อือ จะกินให้อร่อยเลย
‪(ผู้หมวดฮันยอจิน)
‪ครับ ผู้หมวด
‪มีข้อความมาค่ะ
‪ข้อความที่คนร้ายส่งมา
‪(คดีอัยการซอดงแจ หายสาบสูญ)
‪(สถานที่: ย่านโบกวัง ยงซาน)
‪(ภาพที่เกิดเหตุ ซอยซ้าย ‪ภาพที่เกิดเหตุ ซอยหลัง)
‪(ฉันจะล้างจานแล้ว ‪ตอนนี้สายเกินไปแล้ว)
‪(เหยื่อ: ซอดงแจ ‪สำนักอัยการอึยจองบู)
‪"พวกแกจับฉันไม่ได้หรอก"
‪คนร้ายหัวเราะเยาะตำรวจขนาดไหน ‪ถึงได้ส่งข้อความแบบนั้นมา
‪คนแบบนี้ก็เจ็บปวด ‪เพราะความเห็นแย่ๆ เหรอ
‪เคยได้ยินว่า ‪อัยการซอมีสปอนเซอร์ไหมครับ
‪ใครจะว่าไงก็ประกาศไป
‪นายยื่นคำร้องเหรอ ‪รวบรวมทุกอย่างที่เคยก่อไว้เหรอ
‪หมายความว่า ‪ต้องพิจารณาคำตัดสินเหรอครับ
‪ถ้าซอดงแจกลับมาในสภาพเป็นศพจริงๆ
‪เราต้องเร่งสืบ ไม่ใช่รอหาศพ
‪ดูเหมือนอัยการซอจะจดจ่อกับการ ‪หาข่าวการตายของเขาคนนั้นนะครับ
‪ทำไมถึงไม่ได้กลิ่นเลยนะ
‪ปกติถ้าขุดรอบๆ ต้องได้กลิ่นแล้ว
‪บ้าน น่าจะเป็นบ้านเดี่ยว
‪คำบรรยายโดย: ‪รติจุฑาภา เกตุทิวากังสดาล