‪(ผลงานซีรีส์จาก NETFLIX)
‪(ตัวละคร องค์กร สถานที่ ‪และเหตุการณ์ต่างๆ ในละครเรื่องนี้)
‪(เป็นเพียงเรื่องสมมติ)
‪ทุกท่านที่นี่ ‪คงไม่เคยโดนโกงค่าเช่าใช่ไหมครับ
‪จับคนที่โกงได้ครับ ‪ใช้เวลาทั้งคืนถึงจับได้
‪แต่ไม่ได้หมายจับหมอนั่นสักที
‪ที่บ้านหลังนั้น ‪มีคนป่วยอยู่หรือเปล่าครับ
‪ดูยังไงก็เหมือนฉลาก ‪ที่ติดอยู่บนขวดยาครับ
‪ทำไมสำนักอัยการท้องถิ่น ‪ตามหาคนที่ชื่อคิมซูฮัง
‪อัยการซอรับผิดชอบแล้วกัน
‪แต่ว่านายไปด้วย
‪เอามาให้ถึงนี่แล้ว
‪ก็ต้องให้ ‪สำนักงานอัยการสูงสุดไขคดีสิ
‪ผู้หมวดรู้จักหน่วยลาดตระเวน ‪เซกกไหมครับ
‪- ที่นั่นมีตำรวจ… ‪- "ที่นั่นมีตำรวจ…"
‪เขาโดนเพื่อนร่วมทีมที่เคยรังแก ‪ล้อมแล้วก็ตายค่ะ
‪- เวรเอ๊ย ‪- ถึงจะเป็นการฆ่าตัวตาย
‪แต่ถูกฆาตกรรมค่ะ ผอ.
‪(ตอน 5)
‪(หน่วยลาดตระเวนเซกก)
‪ตอนนั้นในหน่วยลาดตระเวน ‪มีพูดกันใช่ไหม
‪ว่าอาจไม่ใช่การฆ่าตัวตายธรรมดา
‪พวกที่พบศพเป็นคนแรก
‪คือหัวโจกที่เริ่มการรังแกทั้งหมด
‪คุณก็อยู่ข้างๆ ‪เห็นตอนที่เขาโดนรังแกนี่
‪ก็รู้อยู่แล้วนี่ ‪แล้วทำไมถึงไม่สงสัย
‪จ่าซงเป็นโรคซึมเศร้าหนักมากอยู่แล้ว
‪ทุกคนรู้ ‪เลยนึกว่าเป็นเพราะเรื่องนั้น
‪เรื่องที่ไม่ใช่การฆ่าตัวตาย ไม่มี
‪ไม่เคยได้ยินด้วยซ้ำ
‪ทั้งที่เขาสืบเรื่องทุจริต ‪ของคนในทีมอยู่คนเดียว
‪- แล้วอยู่ดีๆ ก็ตายเนี่ยนะ ‪- เฮ้อ คุณครับ
‪เรื่องรับสินบนนั่นน่ะ ‪หลังจ่าเขาเสียไปแล้ว
‪พอเรื่องแตกไม่กี่เดือนต่อมา ‪พวกผมถึงรู้เรื่อง
‪ตอนนั้นจะไปคิดได้ยังไง ‪ว่ามันเกี่ยวข้องกัน
‪แล้วจ่าซงเขาก็ลำบากมากอยู่แล้ว ‪ที่ต้องย้ายมาหน่วยลาดตระเวน
‪จริงๆ ก็มีข่าวลือแต่แรก ‪ว่ามีจอมซื่อบื้อน่าปวดหัวมา
‪คนที่ฟ้องผู้กำกับตัวเอง ‪ตอนอยู่ที่สถานีดงดูชอน
‪ไม่มีใครไม่รู้เรื่องนั้นหรอก
‪ไม่ ไม่ใช่เรื่องนั้น
‪ไม่ใช่เหตุผล แต่เป็นสถานที่
‪ทำไมที่ที่ถูกย้ายมาต้องเป็นเซกกด้วย
‪เรื่องนี้ ‪ทุกคนที่หน่วยลาดตระเวนรู้ไหม
‪หมายความว่าที่จ่าซงโดนย้ายมาเซกก ‪ไม่ใช่เรื่องบังเอิญเหรอคะ
‪รุ่นน้องไร้มารยาทที่บอก ‪ให้จ่าที่ตายไปหัดเป็นคนให้ได้ก่อน
‪หมอนี่ใช่ไหม
‪ค่ะ หมู่คิมซูฮังเป็นคนพูดค่ะ
‪คนที่อัยการซอกำลังตามหาร่องรอย
‪เขาเป็นหลานของผู้กำกับสถานีดงดูชอน
‪พออ่านรายงานของพนักงานสอบสวนปี 2017 ‪ปรากฏว่าพวกเขาเป็นอาหลานกัน
‪รายงานอะไรคะ ‪เรื่องเกี่ยวกับจ่าซงเหรอคะ
‪หรืออยู่ในรายงาน ‪หลังจากจับได้ว่ามีการรับสินบน
‪คงจะดีหรือไงถ้าอยู่ในรายงานจ่าซง
‪เปล่าค่ะ
‪ถ้ามีการระบุในรายงานของจ่าซง ‪ว่าเขามีความสัมพันธ์แบบญาติพี่น้อง
‪กับผู้กำกับสถานีดงดูชอนล่ะก็
‪คนที่เขียนรายงานก็อาจสงสัย ‪ว่าเป็นการฆาตกรรม แต่ไม่
‪เรื่องที่จ่าซงตาย ‪จะไปมีรายงานอะไรได้ยังไง
‪เรดาร์ของหน่วยข่าวกรองตอนนั้น
‪คงไม่ได้รับเรื่องการตายของจ่าซง ‪มาสินะคะ
‪ต่อให้เป็นหน่วยข่าวกรอง
‪ก็ต้องมีคนรายงานมาถึงจะดมกลิ่นได้
‪หน่วยข่าวกรองไม่ได้ประจำ ‪ทุกหน่วยลาดตระเวนสักหน่อย
‪ถ้างั้นผู้กำกับสถานีดงดูชอน ‪เป็นยังไงบ้างคะ
‪หลังจากที่รู้ว่าทำร้ายสิบตำรวจ
‪ตอนนั้นเขาโดนลดขั้น ‪เป็นร้อยตำรวจเอกหรือเปล่านะ
‪แล้วก็โดนย้ายไปเขตข้างๆ
‪เพราะงั้นถ้ามีจุดประสงค์ ‪แล้วส่งจ่าซงไปที่ที่หลานตัวเองอยู่
‪เรื่องนี้ที่สถานีดงดูชอนก็…
‪เพราะงั้นถึงได้ปวดหัวไง
‪แล้วนั่นอะไร
‪อ๋อ นี่บันทึกการพิจารณาคดี ‪หน่วยลาดตระเวนรับสินบนค่ะ
‪ไม่น่ามีเรื่องจ่าซงในคดีรับสินบนนี่
‪ค่ะ ไม่มีค่ะ
‪แทนที่จะไปเจอพวกคนในทีม ‪โดยไม่รู้อะไร
‪ฉันควรรู้รายละเอียด ‪เรื่องตอนนั้นให้หมดก่อน
‪ถึงจะสอบปากคำได้ความ
‪ฉันเลยไปที่ศาลก่อนค่ะ
‪เอ่อ ผอ.คะ
‪พรุ่งนี้เช้าฉันขอไปเรือนจำอันยัง ‪ก่อนเข้างานได้ไหมคะ
‪ใครอยู่ที่อันยังเหรอ
‪จ่าอีแดซองค่ะ
‪ในหน่วยนอกจากหัวหน้าแล้ว ‪เป็นคนที่ทำงานมานานที่สุด
‪เขายังติดคุกอยู่ค่ะ
‪เพราะว่ายังไม่รู้ที่อยู่ของหมู่คิม
‪เลยคิดว่าจะเริ่มจากไปเจอเขา
‪งั้นไปแล้วค่อยมาทำงาน ‪จ่าคิมฉันจะหาตัวให้เอง
‪ขอบคุณค่ะ
‪- ไม่จำเป็นต้องออกมาแย่หรอก ‪- คะ
‪ถ้าเป็นการฆ่าตัวตายอย่างเดิม
‪เราต้องเอามาใช้ประโยชน์
‪จัดการสักหมัด
‪"เวลานี้ที่กำลังให้ความสำคัญ ‪เรื่องแก้ไขสิทธิ์สอบสวน
‪คดีที่ปิดไปแล้วตั้งสองปี
‪อัยการกลับเอามาขุดคุ้ย ‪สืบสวนอย่างมีจุดประสงค์เกินไป
‪ว่าอาจเป็นการฆ่ากันระหว่างตำรวจ"
‪แต่ว่าผลที่ได้คือไม่มีคนร้าย
‪อัยการที่มีจุดประสงค์ ‪เพียงต้องการจะใส่ร้ายตำรวจ
‪สืบสวนโดยเปลืองกำลังคน
‪ทำให้องค์กรสืบสวนทั้งสองฝ่าย ‪ได้รับความเสียหาย
‪จะเอามาโจมตีได้ขนาดไหน
‪เพราะงั้นเรื่องนี้ ‪ยิ่งไม่ควรเป็นการฆาตกรรม
‪เข้าใจแล้วค่ะผอ.
‪ถ่ายเอกสารบันทึก ‪การพิจารณาคดีให้ด้วย
‪เจ้าหน้าที่ฮัน ทำดีมากที่ไปศาลก่อน
‪อ๋อ ค่ะ
‪(จำคุก อีแดซอง คิมซูฮัง)
‪จะว่าไป
‪หมู่คนนั้น ‪ก็เป็นลูกผู้มีอิทธิพลใช่ไหมครับ
‪ให้ประจำอยู่ที่สถานี ‪เพื่อขับรถในราชการเท่านั้น
‪ปกติแบบนั้น ต้องมีคนแบ็กหลังสิ
‪ผู้กำกับก็คงของขึ้นชั่วขณะ
‪แค่ทุบตีนิดหน่อย แล้วโดนทำโทษเนี่ย
‪เป็นไปได้สูงว่า ‪หมู่คนนั้นเป็นลูกคนมีเงินครับ
‪เพราะว่าผู้กำกับ ‪ทำอะไรหมู่คนนั้นไม่ได้
‪เลยไปเล่นงานจ่าซงแทนล่ะสิ
‪ไม่ได้เป็นโรคซึมเศร้า ‪แบบไม่มีเหตุสินะ
‪ไม่ใช่ครับ ไม่ใช่เพราะแบบนั้น
‪จ่าซงพูดไว้แบบนี้ครับ
‪เขาบอกว่าเบื้องบน ‪ยังไม่กล้าเถียงผู้มีอำนาจเลย
‪แต่พอลูกน้องเอ่ยปากพูดขึ้นมาบ้าง ‪ก็ทนไม่ได้
‪คนว่าเขานิสัยดื้อด้าน
‪ก็เลยต้องสั่งย้ายเขา ‪เพราะกลัวเขาจะก่อเรื่อง
‪จ่าซงกังวลเรื่องนี้ครับ
‪บอกว่าพวกเราตำรวจจะเป็นแบบนี้ไม่ได้
‪ผมนึกว่าเขาเป็นจอมสร้างเรื่อง
‪แต่เขาเป็นคนที่มีความกังวลเยอะมาก
‪(สำนักงานตำรวจแห่งชาติ)
‪นี่นายรู้ไหม ‪เพราะนายมาตอนฉันจะกลับเนี่ย
‪ขอโทษครับ
‪แผนกคดีอาญาสาม นัมอินแท
‪สำนักอัยการตะวันตกที่ไม่ออกหมายจับ ‪คดีโกงค่าเช่าให้ คือนัมอินแทเหรอ
‪ครับ อีกหกชั่วโมง ‪คนโกงจะได้รับการปล่อยตัวครับ
‪อือ…
‪นัมอินแท ฉันจำได้อยู่นะ
‪แล้วจะให้ฉันทำยังไง
‪- อธิบดีครับ ‪- แล้วมาที่นี่ทำไม
‪ถ้าอยากจะยื่นมือช่วย ‪ก็ไปที่สำนักอัยการตะวันตกสิ
‪มีอัยการที่รับผิดชอบชัดเจนอยู่แล้ว ‪อธิบดีที่นั่นก็มี
‪"ทำแบบนี้ไม่ได้ มันผิด"
‪จะให้ฉันไปกดดัน ‪สำนักอัยการเขตอื่นหรือไง
‪ปลอมแปลงตราประทับเอกสารส่วนตัว ‪ใช้เอกสารปลอม
‪ฝ่าฝืนกฎหมายการขึ้นทะเบียนราษฎร์ ‪จะปล่อยเขาไปเหรอครับ
‪ฮวังชีมก ‪ฉันเป็นอดีตเจ้าหน้าที่ที่นั่น
‪ที่นายทำเนี่ย ‪คือการให้ฉันใช้อำนาจของฉัน
‪ถ้ามีคนโทรกริ๊งมาที่นี่
‪บอกว่า "ฉันคืออดีตอธิบดีที่นั่น
‪ให้ทำอย่างนั้นอย่างนี้" ‪มันถูกต้องเหรอ
‪แน่นอนว่านัมอินแทใจแคบกับตำรวจสุดๆ ‪ใช่เลย
‪แต่เรื่องนั้น…
‪อะไร
‪มาหยุดคนจะกลับบ้านไว้กลางทาง
‪แล้วยังไม่ฟังที่เขาพูดอีก
‪- นั่นสิครับ ‪- ที่ไม่ได้ฟังฉันจริงๆ น่ะเหรอ
‪ไม่ใช่ครับ ก่อนที่จะมาที่นี่
‪ท่านเคยอยู่ที่สำนักอัยการตะวันตก…
‪ผมเลยคิดว่ามาที่นี่น่าจะได้ผลทันที
‪ใช่ไง ฉันมีอำนาจช่วยได้อยู่แล้ว ‪แต่ว่า…
‪ผมก็คิดไปเองว่าจะใช้เส้นสายได้แน่ๆ
‪คิดจะพึ่งพา ‪ผู้ที่เคยดำรงตำแหน่งใหญ่โตที่นั่น
‪อะไร อยู่ดีๆ ก็ตำหนิตัวเอง
‪นายไม่ได้ละเมิดกฎหมาย ‪เพื่อประโยชน์ส่วนตัวสักหน่อย
‪คนอื่นก็คงคิดแบบนั้นใช่ไหมครับ
‪ตอนที่คนดึงเส้นกั้นออก
‪ไปหาทนายอดีตผู้พิพากษาด้วย
‪เขาก็คงคิดว่าตัวเอง ‪ไม่ได้ทำอะไรผิดใหญ่หลวง
‪แค่ไปหาคนที่จะช่วยตัวเอง ‪แก้ปัญหาได้ดีที่สุด
‪เหมือนที่ผมมาที่นี่
‪คิดว่าตัวเองไม่ใช่คนแบบนั้นแน่ๆ ‪งั้นเหรอ นายน่ะ
‪เหมือนผมจะไม่เคยคิดแบบนั้นนะครับ
‪เพราะผมไม่เคยคิดจะขอให้ใช้เส้นสาย
‪เพื่อเปลี่ยนแปลงผลที่ได้
‪มันจะกลายเป็นผลเสีย รู้ไหม
‪สมมติคราวนี้ฉันช่วยเรื่องที่นายขอ
‪ไปโวยวายกับนัมอินแท ‪ให้ส่งหมายศาลให้สถานียงซาน
‪แล้วหลังจากนั้น ฉันเจอเรื่องลำบาก
‪เลยไปพูดกับนายว่า ‪"นี่ ช่วยทำอะไรสักอย่างหน่อย
‪ช่วยฉันด้วย"
‪ถ้าเป็นแบบนั้น
‪นายจะทำให้ไหม
‪"ก่อนหน้านี้ฉันเคยช่วยนายไว้นี่
‪รู้ไหมกว่าจะจัดการเรื่องนั้นได้ ‪ฉันโดนด่าขนาดไหน"
‪พูดแบบนี้ แล้วก็ขอให้นายซอกแซกช่วย
‪ไม่ได้ครับ
‪งั้นก็จบแล้ว
‪ไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไรสักหน่อย
‪เรื่องเส้นสาย ถ้าเอามาเรียงเป็นเคส
‪ก็ดูเป็นการกระทำที่แย่
‪แต่สุดท้าย มันก็เป็นเรื่องธรรมดา
‪ถ้าบอกว่าหมายศาล ‪คือจุดเริ่มต้นของการฟ้อง
‪สิทธิ์ในการขอก็ควรอยู่กับฝั่ง ‪ที่ทำให้ไม่เกิดผลเสียสิครับ
‪ฮวังชีมก ‪ฉันเป็นอดีตเจ้าหน้าที่ที่นั่น
‪หากเป็นหน่วยงานที่มีสิทธิ์ขอหมายศาล
‪ย่อมมีแรงกดดันให้ทำหรือไม่ทำคดี
‪ทางตำรวจจะหยุดเรื่องนี้ยังไงครับ
‪ที่นายทำเนี่ย ‪คือการให้ฉันใช้อำนาจของฉัน
‪มีอะไรอยากจะพูดกับซองมุนไหม
‪ไม่มีอะไรอยากพูดเป็นพิเศษเหรอ
‪ฉันจะช่วยพูดให้เอง
‪ก็จัดไปยกหนึ่งแล้วไม่ใช่เหรอครับ
‪ผมเห็นที่ออกข่าวตอบโต้ไปแล้ว ‪จะทำอีกเหรอครับ
‪พวกนั้นทำข่าวเป็นซีรีส์ให้เราโดนด่า
‪แค่ครั้งเดียวจะสาแก่ใจได้ไง
‪เจ้าพวกบ้านั่น ซองมุน ฮันโจ อีซองแจ
‪ฉันจะเหยียบพวกมันให้จมดินเลย ‪เยี่ยมไปเลยใช่ไหม
‪สำนักงานใหญ่ฮันโจคงชอบใจแน่
‪พรุ่งนี้จะมีข่าวรอบสอง
‪ไปคอมเมนต์ด้วยล่ะ
‪- คือว่า รถผมอยู่นั่น ‪- อ้อ ไปสิ
‪- ลาก่อนครับ ‪- อือ
‪(อธิบดีสำนักงานอัยการตะวันตก)
‪ท่านประธาน ดร.โจซูยองโทรมาครับ
‪อือ
‪ครับ ดร.
‪ครับ
‪- คะ ‪- สวัสดีครับท่านประธาน
‪ขอโทษที่ติดต่อกลับช้านะครับ
‪ยาที่ให้ช่วยตรวจสอบให้ ‪ค่อนข้างใช้เวลาหาครับ
‪ไม่ใช่ยาที่มีทั่วไปเหรอคะ
‪เป็นยาที่ไม่มีบนโลกใบนี้ครับ
‪มาเจอกันหน่อยได้ไหมคะ
‪เป็นยาใหม่ที่ยังไม่ได้รับอนุญาต
‪นำเสนอในแวดวงวิชาการ ‪ครั้งแรกเมื่อปี 2014
‪ยังคงอยู่ในการค้นคว้าพัฒนา
‪น่าจะแอบนำเข้ามาจากอเมริกาครับ
‪ใช้รักษาผู้พิการ ‪ที่เครียดหลังได้รับบาดเจ็บ
‪จากที่ผมสันนิษฐาน เพราะท่านประธาน ‪อียุนบอมทุกข์ทรมานอยู่ในคุก
‪เป็นเวลาแปดเดือน ‪เลยมีอาการพีทีเอสดี
‪(ซิโคแร็กซ์)
‪เนื่องจากโรคนี้มีอาการหลากหลายมาก
‪แค่การสั่งจ่ายยาตัวนี้ ไม่สามารถ ‪จะตรวจสอบอาการของโรคได้ครับ
‪ถึงขั้นลักลอบนำเข้ายาที่ไม่มีชื่อ
‪คงป่วยมากเลยสินะ
‪ก็คงจะแบบนั้นแหละ
‪คิดใช้ท่าน
‪เหมือนพร้อมจะกลับมาได้ทุกเมื่อ
‪นั่นคือสิ่งที่ลูกชายเขาทำกันเหรอ
‪ครับ ท่านประธาน
‪หมอนั่นจะส่งพ่อไปโรงพยาบาลไหม
‪ถ้ากลัวคนเห็น เลยปล่อย ‪ให้พ่ออยู่แต่ในบ้านจะทำยังไง
‪ต่อให้เอาหมอเก่งๆ มาคอยดูแล
‪ก็คงดูแลได้ไม่ดีเท่าที่โรงพยาบาล
‪แบบนั้นยังเรียกลูกอีกเหรอ
‪รักอะไรขนาดยอมเข้าคุกแทน
‪อดีตท่านประธานแค่ไม่สบายเล็กน้อย
‪หรือมีผลต่อสภาพจิตใจจริงๆ
‪น่าจะเป็นกุญแจสำคัญตอนนี้ครับ
‪ปฏิเสธไม่เจอหน้าฉันด้วยซ้ำ
‪จะไปขอให้บอกว่า ‪ป่วยแค่ไหนก็ทำไม่ได้
‪ถึงจะยืนยันได้ว่าเป็นความเสี่ยง ‪ที่ประธานอีซองแจมีอยู่
‪แต่จะเอาเรื่องนี้ไปใช้ ‪ในที่ประชุมใหญ่ผู้ถือหุ้นได้ไหม
‪ขึ้นอยู่กับว่าอดีตท่านประธาน ‪ป่วยหนักขนาดไหน
‪- กระดานข่าวภายในบริษัท ‪- ครับ
‪ช่วยประกาศแผนเปลี่ยนแปลง ‪ที่อีซองแจส่งมาทีค่ะ
‪ว่าเขาอยากแยกประธานในที่ประชุม
‪ออกจากประธานบริหาร
‪ฮันโจยานยนต์อยากเปลี่ยน
‪ผู้มีอำนาจในการตัดสินใจ ‪สำนักงานใหญ่ฮันโจของเรา
‪เอาให้เหมือนเราถูกจู่โจม
‪ตอนที่พนักงานทั้งหมด ‪ในบริษัทเข้าระบบอินทราเน็ต
‪หน้าป็อปอัปก็เด้งขึ้นมาทันที
‪ไม่ใช่การต่อสู้ภายในตระกูล ‪ซึ่งไม่เกี่ยวข้องกับพนักงาน
‪"แต่บริษัทภายใต้ในเครือ
‪ใช้อำนาจจากภายนอก ‪แทรกแซงการตัดสินภายในสำนักงานใหญ่"
‪ให้รู้สึกแรงๆ แบบนี้
‪แต่ว่าไม่ใช่อารมณ์แบบร้องทุกข์
‪- อธิบายแผนเปลี่ยนแปลง ‪- โครงสร้างใหม่นี้
‪- บอกพนักงานว่าคงยากที่จะ ‪- จะทำให้ฮันโจ
‪- เข้าร่วมการประชุมในเวลางาน ‪- กลายเป็นผู้ทำสัญญารับช่วง
‪จึงขอให้ออกเสียงอันมีค่า ‪ผ่านการลงคะแนนอิเล็กทรอนิกส์
‪ในส่วนล่าง ให้สร้างพื้นที่ ‪สำหรับให้พนักงานทุกคน
‪ร่วมโหวตลงคะแนน
‪ว่าเห็นชอบหรือไม่ ‪ที่จะให้ประธานบริหารมีสิทธิ์ตามเดิม
‪สวัสดีครับ พนักงานฮันโจทุกท่าน
‪เมื่อแผนการเปลี่ยนแปลง ‪ของฮันโจยานยนต์ได้รับการยินยอม
‪การกำกับดูแลระหว่างฮันโจยานยนต์ ‪และสำนักงานใหญ่จะเปลี่ยนไป
‪โครงสร้างใหม่นี้จะทำให้
‪ฮันโจกลายเป็นผู้ทำสัญญารับช่วง ‪ที่ทำการผลิตยานยนต์
‪(แผนการเปลี่ยนแปลงโดยฮันโจยานยนต์)
‪เราจึงอยากขอความคิดเห็น ‪จากพนักงานผู้ถือหุ้นทุกท่าน
‪เนื่องด้วยการประชุม
‪จะจัดขึ้นในเวลาทำงาน ‪พนักงานส่วนมากจึงไม่สามารถเข้าร่วม
‪เราจึงขอแนะนำให้ทุกท่าน
‪รักษาสิทธิ์โดยการลงคะแนนออนไลน์
‪(เห็นด้วยให้ประธานอียอนแจ ‪เป็นประธานในที่ประชุมเช่นเดิม)
‪(ขอบคุณค่ะ ลงคะแนนเรียบร้อย)
‪ให้ลงคะแนนแบบไม่ต้องแสดงชื่อก็ได้
‪เพราะต้องล็อกอิน ‪เข้าอินทราเน็ตอยู่แล้ว
‪จะเข้าใจเองว่าต้องทำยังไง
‪(เห็นด้วยให้ประธานอียอนแจ ‪เป็นประธานในที่ประชุมเช่นเดิม)
‪หุ้นที่มีอยู่เท่าไร
‪มี 3,14 เปอร์เซ็นต์ครับ
‪ต่อให้รวมกับหุ้นส่วนที่เป็นพันธมิตร ‪ของท่าน ก็ได้ไม่ถึง 38 เปอร์เซ็นต์
‪แบบนี้ไม่พอหรอกครับ
‪ถ้าจะทำตามที่คิดต้อง 67 เปอร์เซ็นต์ ‪ของผู้ถือหุ้นที่เข้าประชุมครับ
‪คนที่ต้องการ 67 เปอร์เซ็นต์ ‪ไม่ใช่ฉัน แต่เป็นอีซองแจ
‪หมอนั่นต้องได้สองในสาม ‪ถึงจะไล่ฉันออกได้
‪ถ้ารวมหุ้นส่วนที่เป็นพันธมิตร ‪ทั้งหมดของทางนั้น
‪จะได้ 41 เปอร์เซ็นต์ครับ
‪ปัญหาคือเจ็ดเปอร์เซ็นต์ ‪ที่ประธานซองมุนถืออยู่
‪ซึ่งคงเป็นการตัดสิน ‪ว่าเรื่องนี้จะไปทางไหน
‪ประธานซองมุนอีกแล้วเหรอ
‪ผมคิดว่า…
‪ประกาศเรื่องที่ฉัน ‪เชิญอดีตเจ้าหน้าที่
‪หน่วยงานภาษีทางตรงกับกรมสรรพากร ‪มาเป็นกรรมการอิสระด้วย
‪จะดำเนินการให้ครับ
‪(พฤหัสบดีที่ 21 มีนาคม)
‪ได้เชิญวอนแทฮุน และวอนแทจิน ‪มายังอิตาลี…
‪แม้จะเป็นวันวสันตวิษุวัต…
‪ทนายคนหนึ่งในสังกัดพูดไว้แบบนี้ครับ
‪"ปัญหาการแก้ไขสิทธิ์สืบสวน ‪ระหว่างอัยการกับตำรวจ
‪ถ้าครั้งนี้แก้ไขไม่ได้ ‪จากนี้ก็คงแก้ไขไม่ได้ตลอดกาล"
‪วันนี้อัยการกับตำรวจได้วางปัญหา
‪เรื่องสิทธิ์การสืบสวน ‪และนั่งเผชิญหน้ากันครับ
‪ตอนนี้เรากำลังต่อสายคุยกับ
‪อัยการอูแทฮาจากสำนักงานอัยการสูงสุด
‪ที่เข้าร่วมการประชุมหารือ ‪อัยการกับตำรวจ
‪สวัสดีครับ อัยการอู
‪สวัสดีครับ อูแทฮา ‪จากหน่วยงานกฎหมายคดีอาญาครับ
‪ครับ การพบกันครั้งแรกเพื่อประชุม ‪หารือในวันนี้เป็นยังไงบ้างครับ
‪คิดว่าเป็นการเริ่มต้น ‪ที่ค่อนข้างดีครับ
‪การพบกันของอัยการกับตำรวจ ‪ก็ถือเป็นความคืบหน้าแล้วครับ
‪ครับ ใช่แล้วครับ ‪"เริ่มต้นดีมีชัยไปกว่าครึ่ง"
‪เริ่มต้นได้ดีเลยสินะครับ
‪แต่นี่คงเป็นเรื่องละเอียดอ่อน ‪สำหรับทั้งสองฝ่ายใช่ไหมครับ
‪มีความขัดแย้งกันบ้างไหมครับ
‪ยังไงเป็นการเจอกันวันแรก ‪การที่มีความขัดแย้ง
‪เป็นขั้นตอน ‪ในการปรับความเห็นระหว่างกัน
‪พวกเราอัยการเลยรับฟังก่อน ‪ให้ตำรวจเสนอ เป็นสถานะแบบนี้ครับ
‪ครับ แล้วการประชุมวันนี้ ‪มีใครเข้าร่วมบ้างครับ
‪ถ้าจะให้พูดถึงทางเราเท่านั้น ‪นอกจากผมแล้ว
‪ก็มีอัยการคิมซาฮยอน ‪กรรมาธิการนิติบัญญัติและตุลาการ
‪แล้วก็มีอีกท่าน ‪ที่น่าจะเคยได้ยินชื่อกัน
‪อัยการฮวังชีมก ก็เป็นกรรมการหารือ ‪ในการประชุมครั้งนี้ด้วยครับ
‪อัยการที่นำการสืบสวนคดีพิเศษ ‪เมื่อสองปีก่อนใช่ไหมครับ
‪ตอนคดีจมน้ำเสียชีวิต ‪ที่ทงยองเมื่อไม่นานมานี้
‪ผมจำได้ว่าเป็นที่พูดถึงอีกครั้ง ‪เนื่องจากเป็นคนยื่นคำร้องภายใน
‪ครับ เขาร่วมการตรวจสอบพิเศษ ‪นายกรัฐมนตรีเมื่อปีก่อนด้วย
‪เพราะเป็นกลาง ‪ไม่เอาเรื่องส่วนตัวปนกับงาน
‪ประเมินแล้วว่าเหมาะสม ‪จึงให้เข้าร่วมครับ
‪บอกว่าเป็นการรวมหัวกะทิ
‪- ของสำนักอัยการก็ไม่เกินจริงเลย ‪- ดีจังเลยเนอะ พ่อหัวกะทิ
‪- โชคดีมาจากไหนวะเนี่ย ‪- แล้วหารืออะไรกันไปบ้างครับ
‪(เรือนจำอันยัง)
‪(เอกสารขอความร่วมมือ ‪เปิดเผยบันทึกการเข้าเยี่ยมนักโทษ)
‪ครับ ตรวจสอบเรียบร้อย
‪นี่ครับ
‪- โอ๊ะ ขอบคุณค่ะ ‪- ครับ
‪(บันทึกการเข้าพบนักโทษ)
‪เร็วๆ นี้ ไม่มีคนจากสำนักอัยการ ‪มาเข้าพบใช่ไหมคะ คุณอีแดซองน่ะ
‪ในบันทึกเข้าพบไม่มีเหรอครับ
‪ผมปรินต์ออกมาให้หมดเลย
‪ตั้งแต่วันที่ถูกส่งมาคุมขัง ‪จนถึงเมื่อวาน
‪ถ้าในนั้นไม่มีก็ไม่มีครับ
‪ไม่ใช่การพบแบบคนทั่วไป มีคนจาก ‪สำนักอัยการมาที่นี่ด้วยตัวเองไหมคะ
‪ไม่นะครับ
‪อ๋อค่ะ เข้าใจแล้วค่ะ
‪อ้าวนั่น ออกมาแล้วนี่
‪นายสินะ อีแดซอง
‪ไปกันเถอะครับ
‪(ทางออกโถงใหญ่)
‪ที่นั่นที่ไหนเหรอคะ
‪มีอะไรเหรอครับ
‪นักโทษที่ขอเข้าพบ ‪มีคนเข้าพบอยู่ครับ
‪ถึงทางนั้นจะเสร็จแล้ว ‪แต่สามารถเข้าพบได้แค่วันละครั้ง
‪วันนี้ให้เข้าพบไม่ได้แล้วครับ
‪ให้ตายสิ ใครมาแต่เช้าเลยเนี่ย
‪ไว้ที่พบอยู่ตอนนี้เสร็จแล้ว
‪เข้าไปเยี่ยมแบบพิเศษ ‪สักชั่วโมงแล้วกัน
‪เขาเป็นผู้ต้องหา ‪คดีที่ยังไม่คลี่คลายน่ะ นะ
‪สักครู่นะครับ ผมจะลองถามให้
‪เฮ้อ น่าจะนัดก่อนแล้วค่อยมา
‪ต่อให้จองก่อนมา ‪ช่วงเช้าครอบครัวก็ต้องได้พบก่อน
‪อีกอย่างเดิมที ‪เรานัดไว้เมื่อวานนะครับ
‪- คือว่า ‪- เข้ามาใกล้กว่านี้ไม่ได้นะครับ
‪คุณเป็นใครครับ
‪มองข้างหน้าๆ
‪ฉันมาจากสำนักงานตำรวจแห่งชาติค่ะ
‪- เฮ้อ ‪- โธ่เว้ย
‪มีอะไรครับ ‪มีเรื่องอะไรต้องสืบสวนเหรอครับ
‪เอาล่ะ ไปต่อ เดินต่อไป
‪ไปเถอะครับ ได้เวลาเข้าพบแล้ว
‪เดี๋ยวค่ะ
‪เอ่อ…
‪ระหว่างที่อยู่ที่นี่ ‪รู้จักคนชื่ออีแดซองไหมคะ
‪เดิมทีเขาเป็นตำรวจ
‪ผมได้ยินอยู่ครับ ‪เรื่องที่มีอดีตตำรวจอยู่ที่นี่
‪เขาเป็นยังไงคะ
‪มีคนพูดกันไหมคะ ว่าอยู่ที่นี่
‪เขาก็รังแกคนที่อยู่ห้องเดียวกัน ‪ไม่ก็สั่งให้คว่ำบาตร
‪ไม่รู้สิครับ เราอยู่คนละห้องกัน
‪และพวกเราไม่ถูกเรียกด้วยชื่อ
‪ขอโทษด้วยครับ
‪คือว่า ขอโทษนะคะ ‪แต่ช่วยถอยไปหน่อยได้ไหม
‪- อ๋อ ได้ครับ ‪- ค่ะ
‪ขอโทษนะคะ อยู่ดีๆ ฉันก็ถาม
‪อยู่ๆ ก็มาถาม ‪อยู่ๆ ก็มาหาด้วยใช่ไหมคะ
‪คนข้างนอก
‪ผมไม่ได้เจอนานแล้วนะครับ
‪เราไม่เจอกันนานแค่ไหนแล้วคะ
‪ถ้านับเป็นปี สามปีใช่ไหม
‪ครับ
‪ที่ผ่านมาสบายดีใช่ไหม
‪ค่ะ ฉันก็เรื่อยๆ
‪หัวหน้าฝ่ายก็สบายดี…
‪เป็นไงครับ ร้อยตำรวจตรี ‪สบายดีใช่ไหม
‪อ้อ ถามแล้วสินะ
‪ค่ะ ถามแล้วค่ะ
‪(ร้อยตำรวจโท ฮันยอจิน)
‪อ๋อ เป็นร้อยตำรวจโทแล้วสินะครับ
‪อ๋อ ใช่ค่ะ ตอนนู้น…
‪ช่างเถอะ
‪ยินดีด้วยนะครับ
‪ขอโทษนะคะ
‪ไม่ทราบว่า ไม่นานมานี้ร้อยตำรวจตรี
‪ไม่สิ ร้อยตำรวจโท ‪ส่งของมาให้ผมหรือเปล่าครับ
‪ของอะไรเหรอคะ
‪เมื่อต้นปี เป็นลองจอนอะไรแบบนั้น…
‪เปล่านะคะ ‪มีของส่งมาแต่ไม่รู้ว่าใครส่งเหรอคะ
‪ครับ เขาไม่ได้เขียนชื่อไว้
‪เธอหรือเปล่าคะ
‪อดีตภรรยาคุณ
‪ไม่ใช่เขาหรอกครับ
‪ค่ะ
‪ต้องอดทนให้ได้นะคะ
‪ดูแลสุขภาพด้วย
‪คุณก็ด้วยนะครับ
‪แหงอยู่แล้ว
‪คือว่า ขอโทษนะครับ
‪งั้นยกเลิกการขอเข้าพบ ‪ที่ขอไว้ตอนแรกไหมครับ
‪เอ๊ะ ไม่ค่ะ
‪แต่ว่าตอนนี้ ‪น่าจะหมดเวลาเข้าพบแล้วนะครับ
‪- ไว้พบกันใหม่นะครับ ‪- เดี๋ยวค่ะ
‪- คือว่า… ‪- ไปกัน
‪รู้จักห้องเข้าเยี่ยมใช่ไหมครับ ‪ข้างๆ หน่วยงานรับคำร้องเรียน
‪น่าจะถามว่าต้องการอะไรไหม โง่จริงๆ
‪สวัสดีครับ
‪โอ๊ย ร้อน
‪อ้าว ยืนอยู่นี่เอง ฉันไม่เห็นน่ะ
‪มองไม่เห็นอะไร
‪ก็ระวังหน่อยสิ
‪ฉันไม่ระวังเลยโดนลวกงั้นเหรอ
‪ตาบอดหรือไงถึงไม่เห็น ‪เอาน้ำเดือดๆ มาราดตรงที่คนยืนอยู่
‪- ขอโทษทีนะ ‪- ดูน้ำหน่อย
‪เครื่องกรองน้ำรั่วหรือไง
‪มองอะไร รีบเช็ดสิ
‪ถ้าคนอื่นล้มไป จ่าซงจะรับผิดชอบไหม
‪(อีแดซอง)
‪(สองฮาเก้า)
‪มาทั้งที่รู้ทุกอย่างแล้วนี่ครับ
‪คนในทีมตั้งหลายคนรุมรังแกคนคนเดียว
‪การไม่ให้คนรอบตัวรู้ ‪คงไม่ง่ายเลยสินะ
‪เราก็ไม่ได้แอบทำนะครับ
‪ทำแบบเปิดเผยเหรอคะ
‪จ่าซงจะได้แข็งแกร่งขึ้นไงครับ ‪ถ้าอยากจะอยู่รอด
‪งานเราก็แบบนั้นไม่ใช่เหรอครับ
‪เงินสินบนที่ได้จากธุรกิจบันเทิง ‪กะว่าจะแบ่งให้จ่าซง
‪แต่จ่าซงปฏิเสธแล้วก็แอบสืบ
‪เรื่องคนในทีม เลยอารมณ์เสียใช่ไหม
‪มาทั้งที่ไม่รู้เลยสินะครับ ‪ว่าจ่าซงเป็นคนยังไง
‪ฉันอยากรู้ แต่ก็ไม่มีโอกาสแล้วค่ะ
‪เพราะไม่ใช่คนที่อยู่บนโลกใบนี้แล้ว
‪เพราะอะไร
‪ถึงได้มาถามเรื่องของคน ‪ที่ไม่ได้อยู่บนโลกนี้แล้วล่ะครับ
‪เพราะคนที่ไม่รับเงินใต้โต๊ะ ‪คนเดียวในทีมตายไปยังไงล่ะคะ
‪สองคนต่างหากครับ
‪หัวหน้าทีมผมก็ไม่ได้รับสักหน่อย
‪ถ้าบอกว่าหัวหน้าไม่รู้พฤติกรรม
‪ของลูกน้องที่อยู่ด้วยกันมาหลายปี
‪เป็นการปกป้องหัวหน้าหรือเปล่านะ
‪หรือตราหน้าว่าเป็นหัวหน้า ‪ที่ไม่รู้เรื่องรู้ราวอะไรสุดๆ
‪ยังไงก็ยอมรับไปหมดแล้ว
‪เราเก็บแค่เดือนละห้าล้าน ‪จาก 16 กิจการ
‪ถ้าไม่นับหัวหน้าทีม ในทีมมีห้าคน ‪ก็แบ่งกันคนละล้านพอดี
‪นัดรับเงินสินบน ‪ก็นัดแยกให้ตรงกับวันออกเวรของพวกเรา
‪และวันหยุดของพวกเจ้าของกิจการ
‪หัวหน้าไม่มีทางรู้หรอกครับ
‪เพราะถ้ารู้ พวกเราก็ทำไม่ได้หรอก
‪ก่อนฉันจะไปเจอคนอื่น
‪ฉันมาที่นี่ก่อนค่ะ
‪เพราะฉันอยากฟังเรื่อง ‪จากคุณอีแดซองก่อน
‪สิ่งที่ไม่ได้พูดตอนนั้น ‪บอกฉันมาให้หมดค่ะ
‪ผมก็พูดอยู่นี่ไงครับ
‪หมู่คิมซูฮัง ‪ทั้งสองคนความผิดเหมือนกัน
‪คำให้การในศาลก็ตรงกัน ‪เหมือนเตี๊ยมกันมา
‪หมู่คิมติดคุกแค่หกเดือน ‪ส่วนคุณ หนึ่งปีแปดเดือน
‪ทำไมตัวเองถึงได้รับโทษ ‪มากกว่าถึงสามเท่า
‪ที่ที่ตรวจสอบพวกคุณตอนนั้น ‪คือสถานีดงดูชอนใช่ไหม
‪ที่อาของหมู่คิมเป็นผู้กำกับสถานี
‪ไม่รู้สึกอยุติธรรมบ้างเหรอ
‪คือว่า หน่วยลาดตระเวนของพวกเรา…
‪ค่ะ เชิญพูดเลยค่ะ
‪หน่วยลาดตระเวนของพวกเรา ‪อยู่ในดงดูชอน
‪เพราะงั้นสถานีดงดูชอน ‪เลยเป็นฝ่ายตรวจสอบ
‪ปกป้องหัวหน้าทีมแบคทำไมคะ
‪โดนข่มขู่เหรอ
‪ผู้หมวดน่าสงสารจริงๆ นะครับ
‪กับเพื่อนร่วมงานเป็นยังไงครับเนี่ย
‪ถึงได้คิดว่าครอบครัวเดียวกัน ‪จะข่มเหงกัน
‪หัวหน้าทีมแบค ‪เป็นคนสั่งให้คว่ำบาตรจ่าซงใช่ไหม
‪นอกเหนือจากนี้เขาสั่งอะไรอีก
‪นั่นสินะ ผู้หมวดเอง ‪ระหว่างขึ้นไปยังตำแหน่งนั้น
‪คงเห็นสิ่งที่ควรไม่ควรมาบ้างแหละ
‪นอกจากสั่งให้ปิดปากห้ามพูด ‪เรื่องตัวเอง ได้สั่งอะไรอีกไหม
‪งานพวกเรามีเรื่องให้หัวเสีย ‪แต่ก็มีสิ่งยั่วยวนเยอะนะ
‪ผมเข้าใจผู้หมวดครับ
‪คนที่พบศพจ่าซงเป็นคนแรก…
‪พูดแค่ว่า "งานของพวกเรา" ‪ตั้งแต่เมื่อกี้แล้ว
‪"งานของพวกเรา" คืออะไรคะ
‪ก็รู้นี่ครับ
‪ต้องคอยระวังผลที่จะตามมา ‪เลยมีเรื่องที่ห้ามทำเยอะมาก
‪เราให้การบริการประชาชนอย่างดี ‪แต่สภาพแวดล้อมการทำงานเรายุ่งเหยิง
‪แถมยังมีสิ่งยั่วยุอยู่รอบด้าน
‪ที่จริงนะครับ สมมติว่ารับเงิน
‪ที่คนอื่นให้มาเดือนละล้าน
‪ทำแบบนั้นสัก 20 หรือ 30 ปี ‪พอออกจากราชการ
‪บางคนก็จะได้เงินเป็นร้อยล้าน
‪แต่ถ้าไม่รับเงินนั่น ‪จะมีใครชื่นชมไหมครับ
‪ประเทศจะให้รางวัลหรือไง
‪ตำรวจก็คนเหมือนกัน
‪สมมติถ้าไม่ได้ทำอะไรผิด ‪ก็น่าจะให้รางวัลหน่อยสิ
‪นี่
‪ว้าว เห็นว่าเป็นตำรวจเหมือนกัน ‪เลยว่าจะทน
‪นี่หลุดมาจากนรกขุมไหนเนี่ย
‪นี่
‪ติดคุกอยู่ยังไม่รู้จักละอายอีก
‪คิดว่าที่ทำมันดีนักเหรอ ‪ในหัวมีแต่ขี้เลื่อยหรือไง
‪มันเป็นเรื่องน่าอวดนักเหรอ
‪มีที่ไหนทำให้เพื่อนร่วมอาชีพ ‪โดนเหมารวมเป็นอาชญากร
‪แล้วมาโทษสภาพแวดล้อม โทษประเทศ
‪ถ้าจะบ้าก็บ้าไปคนเดียว
‪จะเสียก็เสียไปคนเดียว
‪ไม่ต้องมาทำให้คนดีๆ เขาเสียไปด้วย ‪บ้าเอ๊ย
‪โธ่ ทำยังไงดีล่ะ
‪ถึงอยากทำแบบนั้น ‪แต่อีกสองเดือนผมก็ได้ออกจากคุกแล้ว
‪น่าจะมาให้เร็วกว่านี้สิ ‪ตอนที่ยังต้องอยู่อีกยาวๆ
‪อย่ามั่นหน้านักเลย
‪ถ้ารู้ว่านายทำอะไรไว้อีก
‪ฉันจะแฉให้หมด ‪เอาให้กลับมาอยู่ในนี้อีกที
‪ถึงตอนนั้นฉันจะมาเยี่ยมเป็นคนแรกเลย
‪เจ้าบ้านี่
‪เฮ้อ ไม่ใช่แบบนี้สิ
‪ไม่ควรเป็นการฆาตกรรมสิ
‪นายชอบถั่วแดงใช่ไหม
‪รู้งี้กินข้าวเช้าแล้วค่อยมาดีกว่า
‪(ห้องเข้าพบนักโทษชาย)
‪นี่ ออกมาข้างนอกกับนายแบบนี้
‪เหมือนสมัยก่อนเลยเนอะ
‪เราไม่เคยทำแบบนี้นะ
‪ไม่เคยอะไรล่ะ ‪ความจำนายแย่มากเลยนะเนี่ย
‪พอประชุมหารือจบลง นายจะเอายังไงต่อ
‪ก็คงกลับไปสำนักงานที่จะไปแต่แรก
‪แล้วตำแหน่งนายล่ะ
‪คงมีคนอื่นมาแทนมั้งครับ
‪มีข่าวลือว่าช่วงนี้สนง.อัยการสูงสุด ‪รับคนเข้าสถาบันวิจัยเพิ่ม
‪เหรอครับ
‪นายน่าจะได้ยินอะไรมาบ้างสิ
‪เห็นว่าเป็นการเฟ้นหา ‪สถาบันวิจัยคดีอาญา
‪ด้วยโครงการค้นคว้าเฉพาะด้าน ‪ของแผนกคดีอาญา
‪นายก็ได้ยินมาสินะ
‪เพราะท่านอธิบดีพูดเอง ‪คงรับคนเยอะเลยใช่ไหม
‪เห็นว่าคัดคน ‪ที่เคยเข้าอบรมจากต่างประเทศด้วยนี่
‪เรื่องเงื่อนไขการคัดเลือก ‪ผมไม่ทราบครับ
‪นายเข้ามาที่นี่ได้ยังไง
‪หือ
‪นายคงไม่ได้มาถึงนี่ ‪เพราะไปประจบเบื้องบนมานี่นา
‪ไต่ขึ้นไปสูงขนาดนั้นได้ยังไง
‪ไปถามหัวหน้าอูสิครับ
‪หัวหน้าอูชอบอะไรเหรอ
‪งานอดิเรก ชอบกอล์ฟไหม
‪ปกติไปออกรอบที่ไหน
‪ผมไม่รู้ครับ
‪หน่วยเดียวกันไม่รู้ได้ไง
‪นายช่วยใส่ ‪จิตวิญญาณในการตอบหน่อยได้ไหม
‪อ๋อ ชอบพวกเครื่องในครับ
‪อะไรนะ
‪อร่อยไหม
‪ขนมปังเค็มครับ
‪งั้นคราวนี้ถ้านายไป จะไปไหน
‪ก็คงไปวอนจูครับ
‪เฮ้อ นายกับฉัน ‪ใช่ว่าจะเคว้งคว้างสักหน่อย
‪อัยการที่อยู่หน่วยคดีอาญามานาน
‪ได้รับเลือก ‪เป็นอัยการความมั่นคงของชาติก็จริง
‪แต่ก็ไม่ได้อยู่แต่ในเมืองหลวงนะครับ
‪นั่นสินะ
‪แล้วทำไมอยากมาอยู่ ‪สำนักอัยการสูงสุดล่ะครับ
‪ฉันเคยอยู่ที่สำนักงานตะวันตก ‪ตอนนี้ไปอยู่ที่อึยจองบู
‪แล้วคิดว่าจะไปไหนต่อ
‪ก็คงจะไปตามเขตภูมิภาค
‪เพราะตอนนี้ทำงานที่เมืองหลวง ‪ต่อไปไม่ได้แล้ว
‪นายน่ะ ต่อให้ย้ายไปอยู่ที่ไกลๆ ‪ก็ไม่รู้สึกติดใจ
‪อะไรเลยใช่ไหม
‪ครับ
‪เพราะเวียนคนทุกสองปี
‪จะพาลูกๆ ‪ย้ายตามไปด้วยทุกครั้งก็ไม่ได้
‪เพราะแบบนี้ กับภรรยาก็ไม่รู้ว่า…
‪มีชีวิตทำอะไรอยู่บ้าง
‪ย้ายไปอยู่นอกเมืองหลายๆ ครั้งเข้า
‪แป๊บเดียวก็เจ็ดแปดปีแล้ว
‪นี่ แล้วลูกก็อายุเท่าไรแล้ว
‪คงได้เจอหน้าลูกๆ ฉัน ‪ตอนม.ต้นหนหนึ่ง ม.ปลายอีกหนหนึ่ง
‪ต่อให้งานน้อย ‪แต่จะขับรถไปๆ มาๆ ก็ไม่ไหว
‪แต่ว่าถ้าได้เป็นหัวหน้า ‪ยิ่งย้ายบ่อยกว่า
‪เพราะย้ายปีละครั้ง
‪อ่านหนังสือจนหัวแทบระเบิด ‪แต่ห่อข้าวของเก็บเข้าเก็บออกทุกวัน
‪ไม่รู้เลยว่าทำบ้าอะไรอยู่
‪คนนอกอาจจะรู้สึกว่ามันยอดมาก แต่…
‪เพื่อไม่ให้ยึดติดกับคนในพื้นที่ ‪มันก็ช่วยไม่ได้นี่ครับ
‪ย้ายที่แล้วมันช่วยได้จริงเหรอ
‪มันก็ยึดติดกันได้ทุกที่แหละ
‪ยังจะถามอีกว่าทำไมอยากเข้า ‪สนง.อัยการสูงสุด
‪ทำไมถึงเข้าไปอยู่ที่ดีๆ ไม่ได้
‪แต่ฉันว่าระบบนี้
‪คนที่ไม่ปรารถนาจะมีชื่อเสียง ‪ก็ยังอยากจะสร้างชื่อเสียง
‪โดยเฉพาะการเป็นอัยการ
‪ก็เป็นพวกที่หวัง ‪จะได้ดีในการรับราชการแล้ว
‪คนเหล่านั้นพอโดนย้ายที่ไปมา
‪จะไม่ให้หวังตำแหน่ง ‪อัยการสูงสุดได้ไง
‪เฮ้อ
‪เฮ้อ ทำไมนานจังเลยเนี่ย
‪ทางนั้นก็คงไม่ใช่ ‪การเข้าเยี่ยมธรรมดาสินะ
‪นี่ คนที่มาเยี่ยม ‪คงไม่ใช่หัวหน้าแบคใช่ไหม
‪ไม่ใช่มาเตือนก่อนว่าพวกเราจะมานะ
‪คงจะเสร็จแล้ว
‪อะไรเนี่ย ปฏิเสธไม่ให้เข้าพบเหรอ
‪ให้ตาย หรือจะเป็นหัวหน้าแบคจริงๆ
‪เรื่องบังเอิญเหรอ ‪ไม่เกี่ยวกับสถานียงซานสักหน่อยนี่
‪ไม่ใช่สถานียงซานครับ
‪เข้าพบเรียบร้อยดีไหมครับ
‪โธ่ ดีจังเลยนะ
‪เพราะคุณเราเลยมาเสียเที่ยวเลย
‪คนที่ผมกำลังเล็งไว้ ‪ทำไมวันนี้ถึงได้มีตำรวจ
‪ขยันมาแต่เช้าตรู่ ‪แล้วขอเข้าพบก่อนได้นะ
‪ค่ะ
‪ผู้หมวดฮันเป็นคนสั่งใช่ไหม ‪ว่าไม่ให้เข้าพบถ้าอัยการมา
‪คุณอีแดซองปฏิเสธไม่ให้เข้าพบครับ
‪อะไรกันนะ
‪ได้ฟังเรื่องอะไรไป ‪เลยไม่ยอมให้เราพบ
‪ดูจากที่มาถึงที่นี่
‪คงรู้แล้วว่าผมเรียก ‪หัวหน้าแบคมาด้วยเรื่องอะไร
‪แล้วต่อจากนั้นน่าจะมาที่นี่แน่ๆ ‪ก็เลยมาตัดหน้าก่อน
‪ใช่ไหม
‪ได้ยินเรื่อง ‪สำนักอัยการอึยจองบูนะคะ
‪แต่เพิ่งรู้ว่าสำนักอัยการสูงสุด ‪ก็มายุ่งกับเรื่องนี้ด้วย
‪โอ้ ไม่ใช่สำนักอัยการสูงสุดนะครับ
‪อ้อ เขา
‪เป็นแขนขาของผม ผู้ช่วยผมเอง
‪ออกหมายเรียก ‪อย่างเป็นทางการไม่ได้ใช่ไหมคะ
‪ถ้าสำนักอัยการเขตเรียกตัวได้
‪จะมาตั้งไกลถึงนี่เพื่อขอเข้าพบทำไม ‪ท่านผู้มีเกียรติทั้งหลาย
‪ก็ไม่ไกลเท่าไรนะ
‪หัวหน้าแบคน่ะ
‪เป็นการเรียกตัวตำรวจในการดูแล ‪ไปยังสำนักอัยการเขตที่รับผิดชอบ
‪แต่เรื่องการเรียกตัวนักโทษที่ถูก ‪ตัดสินจำคุกแล้ว มันคนละเรื่องนะคะ
‪อัยการน่ะ…
‪มีแต่การคาดเดา
‪ยังไม่มีอะไรชัดเจนสักอย่าง
‪ผมไม่มีอะไรชัดเจนจริงเหรอ
‪ถึงแม้สิ่งที่ต้องการจะต่างกัน ‪แต่ทุกคนตรงนี้
‪ก็คือคนที่อยากจะเปิดเผยความจริงนี่
‪มาแลกเปลี่ยนข้อมูลที่รู้กันเถอะ
‪คุณรู้อะไรเหรอคะ บอกมาก่อนสิ
‪แล้วทางนั้นมีอะไรบอกไหมล่ะ
‪- ฉันไปแล้วค่ะ ‪- เดี๋ยวๆ
‪หัวหน้าแบคได้รับเงินแน่ๆ ผมมั่นใจ
‪- รู้ได้ยังไงครับ ‪- ฉันไปตรวจสอบจากเจ้าของกิจการแล้ว
‪แต่ว่าคนในทีมทั้งหมด ‪ให้การเป็นเสียงเดียวกัน
‪ว่าหัวหน้าทีมบริสุทธิ์
‪ไม่ได้รับเงินเลยสักวอน
‪นี่มันเหมือนความภักดีเฉยๆ เหรอ
‪พวกเขากลัวต่างหาก
‪ทำไมต้องกลัวด้วยล่ะ ‪หัวหน้าทีมทำอะไร
‪เข้าเยี่ยมเป็นไงบ้างครับ
‪คุณอีแดซองพูดอะไรบ้างไหม
‪พูดเยอะเลยค่ะ
‪อ้างเหตุผลตัวเอง ‪ทุกอย่างเป็นความผิดคนอื่น
‪เดี๋ยวนะคะ
‪ค่ะ ยังอยู่ที่อันยังค่ะ
‪โอ๊ะ โอ้ อ๋อ
‪นี่ จับยัยกินแล้วหนีไว้สิ
‪นี่
‪แบบนี้ไม่ได้สิ ‪ตัวเองได้ข้อมูลไปแล้ว
‪นั่นมีคนโทรเข้าจริงๆ ใช่ไหม ‪ไม่ใช่แกล้งเปิดแจ้งเตือนเหรอ
‪เหมือนหัวหน้าโทรมานะครับ
‪หัวหน้าอะไร
‪ออกมาแล้วใช่ไหม
‪ไปที่สำนักงานตำรวจคยองกีใต้เลยนะ
‪ไปหาหัวหน้าทีมหน่วยข่าวกรองหนึ่ง ‪สำนักงานใต้
‪พอบอกชื่อฉัน เขาจะให้ไฟล์มาอันหนึ่ง
‪เอามันมาให้ตามที่อยู่ ‪ที่ฉันจะส่งไปให้
‪ห้ามเปิดดูข้างในเด็ดขาด
‪เอามาทั้งอย่างนั้นเลย
‪เสียดายจริงๆ ‪ที่ต้องเอาเรื่องนั้นมาใช้เลย
‪ถึงเวลาเอามาใช้แล้วล่ะค่ะ
‪เจ้าบ้า
‪กล้ามาฟ้องฉันเหรอ
‪ห้ามเปิดดูข้างในเด็ดขาด
‪เอามาทั้งอย่างนั้นเลย
‪ฮันยอจินอยู่หน่วยข่าวกรองเหรอ
‪ก็จะเรียกแบบนั้นก็ได้ครับ
‪โธ่ น่าจะรีบบอกสิ
‪จะได้ล้วงข้อมูลให้ได้มากกว่านี้
‪นี่ งั้นนายจะทำยังไง
‪ผมทำไมเหรอครับ
‪หัวหน้าอูบอกว่าอย่าให้ใครรู้ ‪ว่านายทำงานให้ใคร
‪แต่นี่เจอกับหน่วยข่าวกรอง ‪โดยตรงเลยนะ
‪ตอนส่งผมมา ‪คิดว่าหัวหน้าอูไม่รู้จริงๆ เหรอครับ
‪ว่าตำรวจจะจับได้
‪หัวหน้าอูคงเชื่อจริงๆ ‪ว่านายเป็นหัวกะทิ
‪ที่จริงตอนแรกฉันคิดว่า
‪เขาสั่งแบบนั้นเพื่อให้เราแข่งขันกัน
‪เขาพูดให้ดูเป็นแบบนั้นครับ
‪ครับ ผู้หมวด
‪อะไรนะครับ
‪ครับ
‪ยัยกินแล้วหนีเหรอ เธอว่าไง
‪เขาถามว่า ‪ทำไมถึงคิดว่าต้องมาที่นี่ต่อครับ
‪- หมายความว่าไง ‪- นั่นคือคำตอบครับ
‪ว่าเธอไม่ได้กินแล้วหนี
‪นี่
‪แบบว่า…
‪ช่วยพูดเรื่องฉันกับหัวหน้าอูหน่อย
‪พูดอยู่ประจำเลยครับ
‪- จริงเหรอ ‪- เรื่องวันนี้ก็จะรายงานด้วย
‪ให้ตายสิ
‪นี่ ตั้งแต่กลับมาโซล นายยังไม่ได้ไป ‪สำนักอัยการตะวันออกใช่ไหม
‪ไว้ไปพบอธิบดีด้วยกันสิ
‪ไปรวมตัวกันสักครั้ง
‪ครับหัวหน้า
‪- ยังอยู่อันยังเหรอ ‪- ครับ
‪มาที่รัฐสภาเดี๋ยวนี้เลย
‪เอ่อ ที่ยออึยโดเหรอครับ
‪น่าจะใช้เวลาสักพักเลยนะครับ
‪ฉันก็ใช้เวลาเหมือนกัน ‪เจอกันที่อาคารวุฒิสภา
‪อ๋อ ครับ
‪อัยการตัดสินว่าเขาไม่มีความผิด
‪ฐานฝากเข้าทำงาน
‪เดิมที ‪ส.ส.นัมแจอิกถูกกล่าวหาว่ากดดัน
‪ให้บริษัทการเงิน ‪รับลูกชายเขาเข้าทำงาน
‪แต่อัยการตัดสิน…
‪(ความผิดฐานฝากเข้างานของนัมแจอิก ‪สรุปว่าไม่มีความผิด)
‪อือ หัวหน้าคิม
‪อ้าว วันนี้มีประชุมใหญ่ทั้งวันนี่
‪อือ เดี๋ยวฉันจัดการเอง ‪เจอกับอัยการฮวังแล้ว
‪อือ
‪ในนั้นมีคนชื่อนัมแจอิก เป็นส.ส.
‪อ้อ ผมเห็นข่าว ‪ที่ออกเมื่อกี้แล้วครับ
‪วันนี้ตัดสินว่าไม่มีความผิด ‪ในการฝากเข้าทำงาน
‪นัมแจอิกฟ้องผอ.หน่วยสืบสวน ‪ของสำนักงานตำรวจแห่งชาติ
‪ผอ.หน่วยสืบสวน ‪ที่เข้าร่วมหารือเหรอครับ
‪อือ
‪เพราะมีข่าวลือว่าลูกชายนัมแจอิก ‪เข้าทำงานธนาคารอย่างผิดกฎหมาย
‪ผอ.สำนักงานใหญ่หน่วยสืบสวน ‪เลยเป็นผู้สืบสวนเอง
‪เพราะตัดสินว่ามีความผิด ‪เลยส่งฟ้องต่อคดีอาญา
‪นั่นคือเมื่อหนึ่งปีครึ่ง
‪วันนี้เลยตัดสิน ‪ว่าไม่มีความผิดสินะครับ
‪แล้วสาเหตุที่ฟ้องผอ.หน่วยสืบสวน ‪คืออะไรเหรอครับ
‪สืบสวนอย่างมีจุดประสงค์ ‪ทั้งที่ไม่มีหลักฐาน
‪ตั้งใจขุดคุ้ยตัวเองที่เป็นส.ส. ‪เป็นการกล่าวหาในเชิงการเมือง
‪ส.ส.นัมแจอิกตอนนี้…
‪เป็นประธานกรรมาธิการ คณะนิติบัญญัติ ‪และตุลาการนี่ครับ
‪เขาถึงบอกว่า ‪สืบสวนอย่างมีจุดประสงค์
‪ต่อให้ร่างกฎหมายแก้ไขสิทธิ์ ‪การสืบสวน แก้ให้ตำรวจได้เปรียบ
‪ถ้าคณะกรรมการตุลาการไม่ให้ผ่าน ‪ก็เสียแรงเปล่า
‪เพราะประธานกรรมาธิการ ‪คณะกรรมการตุลาการเคยเป็นอัยการ
‪ย่อมไม่มีทางแบ่งสิทธิ์ ‪ให้ตำรวจเด็ดขาด
‪เพื่อที่จะลากเขาลงมา ‪ผอ.เลยดึงดันที่จะสืบสวนเขา
‪พอจะเข้าใจแล้วใช่ไหม
‪หน่วยสืบสวนฟ้องคดี ‪ส.ส.ช่วยให้ลูกชายตัวเอง
‪ได้เข้าทำงานแบบผิดกฎหมาย
‪และวันนี้ผลออกมาว่าไม่มีความผิด
‪ส.ส.ก็เลยฟ้องผอ.หน่วยสืบสวน ‪หาว่าการสืบสวนตอนนั้น
‪เป็นการใส่ร้ายทางการเมือง
‪ใช่ ตามนั้นแหละ
‪แล้วให้ผมมาทำไมเหรอครับ
‪เดี๋ยวฉันกับนายจะไปหานัมแจอิก
‪ฉันจะเกลี้ยกล่อมเขา
‪พูดด้วยคำพูดดีๆ เพื่อให้ถอนฟ้องซะ
‪แต่ถ้าหมอนั่นไม่ฟังที่ฉันพูด ‪ยังดื้อด้าน
‪นายอยู่ข้างๆ ฉัน พอฉันส่งสัญญาณให้
‪ท่องกฎหมายอาญามาตรา 123 ให้ที
‪ใช้อำนาจในทางมิชอบเหรอครับ
‪แทนที่จะทำแบบนั้น ‪ควรคัดค้านไม่ใช่เหรอครับ
‪นั่นแหละที่ฉันจะพูด ส.ส.นั่นน่ะ
‪อ๋อ เรียก "นั่นน่ะ" ไม่ได้สิ
‪ส.ส.จะใช้อำนาจในทางที่มิชอบ ‪ฟ้องผอ.หน่วยสืบสวน
‪ถึงจะเป็นการสืบสวน ‪ที่มีจุดประสงค์ก็จริง…
‪ถึงจะเป็น ‪การสืบสวนที่มีจุดประสงค์จริง
‪แต่ในฐานะคณะกรรมาธิการ ‪ควรจะรักษาตำแหน่งไว้ให้ดีไม่ใช่เหรอ
‪ส.ส.อดีตนักกฎหมายที่รู้ดีว่า
‪การใช้อำนาจในทางมิชอบแต่แรก ‪มันยากที่จะพิสูจน์
‪บอกว่าฟ้องโดยใช่เรื่อง ‪มีแต่เสียกับเสีย
‪ช่วยพูดให้เขาถอนฟ้องให้ได้นะ
‪แล้วก็วาระการดำรงตำแหน่งของ ‪ประธานกรรมาธิการตุลาการไม่ได้นานนัก
‪การฟ้องผอ.หน่วยสืบสวน ‪อาจทำให้พ้นจากตำแหน่งได้
‪แต่ถ้าฟ้อง เพื่อพิสูจน์ว่าตำรวจเอง ‪ก็ไม่ได้สืบสวนเกินกว่าเหตุ
‪ก็ยิ่งต้องสืบอย่างถี่ถ้วนนะครับ
‪ไม่ให้ผมถามเหรอครับว่า ‪พร้อมเปิดเผยความจริงเรื่องฝากงานไหม
‪ทำตามที่สั่งก็พอ
‪ครับ
‪(ส.ส.นัมแจอิก)
‪ท่านส.ส.อยู่ใช่ไหม
‪ขอโทษนะครับ ตอนนี้ท่านไม่สะดวกครับ ‪ท่านหัวหน้า
‪ผมจะแจ้งให้ครับ
‪ขอพบแค่ครู่เดียวครับ
‪ค่ะ ได้ค่ะ
‪เชิญเข้าพบเลยครับ
‪- งั้นไปด้วย… ‪- ขอโทษครับ
‪ผมอูแทฮาครับ ท่านส.ส.
‪ห้ามให้เข้ามา
‪นายรู้จักเจ้าหน้าที่ฮันใช่ไหม ‪เคยทำคดีพิเศษด้วยกันนี่
‪รู้จักกันดีใช่ไหม
‪- ครับ ‪- หล่อนไม่ได้มาเองแน่ๆ
‪ไม่ผอ.หน่วยสืบสวน ก็ชเวบิท ‪ต้องเอาอะไรบางอย่างมาแน่ๆ
‪สิ่งที่เธอถือมา ‪ซองนั่น ไปสืบมาว่ามีอะไรอยู่
‪ต้องสืบมาให้ได้ ตอบสิ
‪เดิมที เริ่มจากมีข่าวลือ ‪ในธนาคารบุนดังว่า
‪พวกที่เอกสารไม่ผ่านการคัดเลือก
‪จะเข้าไปเป็นพนักงานใหม่ของสาขาย่อย
‪สนง.ตำรวจใต้เริ่มสืบสวน ‪แล้วส่งสำนวนเสนอฟ้องคดีอาญา
‪ต่อผู้ฝากเข้าทำงานแบบผิดกฎหมาย ‪และกรรมการธนาคารที่รับสินบน
‪จากนั้นส่งเรื่องต่อไปสนง.ซองนัม ‪ที่อัยการรยูเคยอยู่ครับ
‪ทางนั้นฟ้องคดีอาญา ‪เลยอยู่ในขั้นตอนพิจารณาคำอุทธรณ์
‪แต่ในหมู่พนักงานใหม่ ‪มีลูกชายของส.ส.นัมแจอิกรวมอยู่ด้วย
‪มีข่าวลือว่า "นี่แหละตัวการ ‪ที่เหลือแค่ผลพลอยได้"
‪เพราะข่าวลือนี้ยิ่งลือหนักขึ้น
‪เลยมีการขยายการสืบสวน ‪ไปถึงนัมแจอิกด้วย
‪ปัญหาคือ "จะเชื่อใจและให้คนจาก ‪สำนักงานตำรวจใต้รับผิดชอบได้ยังไง"
‪ตอนสืบเรื่องแต่งคะแนนของคนอื่น ‪น่าจะมีนัมแจอิกอยู่ด้วย
‪"ไม่ใช่ว่าสำนักงานตำรวจใต้ ‪จงใจดึงหลักฐานส่วนนั้นออกไปเหรอ"
‪มีการถกเถียงกันเรื่องนี้
‪แทนที่จะให้สนง.ตำรวจใต้สืบสวน ‪หน่วยสืบสวนสตช.จึงเข้ามาแทรกแซง
‪คราวนี้รยูชียอง ‪ก็รับผิดชอบเหมือนเดิม
‪แล้วสตช.ลงความเห็นว่ายังไง
‪เสนอให้ฟ้องคดีอาญาครับ
‪แต่ว่าสิ่งที่อัยการรยู ‪รายงานให้ผมทราบ
‪"สำนวนสอบสวนของตำรวจมีบางส่วน ‪ที่ไม่เพียงพอจะพิสูจน์ว่าผิดจริง"
‪คำพูดอย่างกับ ‪จะเอาไปพูดต่อหน้านักข่าว
‪หมอนั่นประกาศจุดยืนตัวเองหรือไง
‪นัมแจอิกตอนนั้น
‪เป็นผู้ดูแลและจัดการเอกสาร ‪คณะกรรมการสรุปงบประมาณ
‪ลูกชายคณะกรรมการสรุปงบประมาณ ‪เข้าทำงานธนาคาร
‪ทั้งที่หมอนั่นไม่ผ่านการคัดเลือก ‪จากเอกสารด้วยซ้ำ
‪แต่กลายเป็นรับวุฒิปริญญาตรี
‪นี่คิดว่าไม่มีมูลจริงๆ เหรอ
‪เหมือนว่าอัยการรยู ‪จะได้รับโทรศัพท์จากหลายแห่งเลยครับ
‪ทางสำนักอัยการสูงสุดก็โทรหาด้วย
‪- บ้าเอ๊ย ‪- ตอนแรกเริ่มจากพูดเหมือนเป็นห่วง
‪สุดท้ายทุกคนต่างบอก ‪ให้เขาอยู่เฉยๆ ครับ
‪ตั้งแต่เมื่อไหร่
‪กรกฎาคมปีก่อนครับ
‪ถึงยังไงที่อัยการรยูพูด ‪คือแบบนี้ครับ
‪ขณะที่สืบสวนนัมแจอิก
‪ได้รับคำสั่ง ‪ให้ย้ายมาที่สำนักอัยการตะวันออก
‪เขาเริ่มคดีจริง ‪แต่คนที่ตัดสินว่าไม่มีความผิด
‪คือผู้ที่รับผิดชอบงานต่อจากเขา
‪เพราะงั้น ไม่ว่าส.ส.นัมจะฟ้อง
‪หรือตำรวจจะออกมาทำอะไร
‪ก็ไม่มีเรื่องให้สำนักอัยการตะวันออก ‪ต้องลำบากเพราะเขาแน่ครับ ท่านอธิบดี
‪แล้วที่บอกว่ามีคนโทรมาจากหลายที่
‪ผมแจ้งอัยการรยูแล้วครับ ‪ว่าหลังจากนี้ห้ามเอาไปเล่าเด็ดขาด
‪แล้วพวกเด็กๆ จะได้เรียนรู้อะไร
‪ที่ไม่ได้เรียนรู้ ‪จะเป็นพวกคนที่โทรมา
‪หรือผมที่บอกให้ปิดปากนะ
‪กรกฎาคมปีก่อน สำนักอัยการสูงสุด…
‪อูแทฮาสินะ
‪ส.ส.นัม รุ่นที่ 17 ‪ใช่หัวหน้าอูเหรอครับ
‪ถ้าแบบนั้น ‪ช่วงปีจะห่างกันมากเลยนะครับ
‪ทำไมถึงบอกให้อยู่เฉยๆ
‪ต้องช่วยปกปิด ‪ลูกชายจะได้ทำงานธนาคาร
‪ส่วนพ่อก็นั่งตำแหน่ง ‪คณะกรรมการตุลาการ
‪สนง.อัยการสูงสุด ‪จะได้ทำตามอำเภอใจได้ไง
‪ไม่เกี่ยวข้องอะไรกับเราหรอก จบ
‪(เอกสารสรุปผลคดี)
‪ไว้ตรงนี้เลย
‪(ขออภัย วันนี้ปิดให้บริการ)
‪ขึ้นมาแล้วนะ
‪แผ่นดินแคบๆ นี่มีตำรวจหน่วยข่าวกรอง ‪ทั้งหมด 3,400 คน
‪ข้อมูลที่เจ้าหน้าที่เหล่านั้น ‪รวบรวมทุกวัน
‪ทั้งหมดรวบรวมส่งไปให้ชเวบิท
‪ไม่ใช่แค่การสืบสวน การเฝ้าระวัง
‪การต่อสู้ทางอากาศ ทุกอย่าง
‪คนที่อยู่ในนั้น ‪ไม่ใช่ผอ.หน่วยสืบสวนหรอก
‪ถ้าเป็นฉัน ‪ฉันไม่โผล่หน้ามาหาคนที่ฟ้องฉันหรอก
‪ชเวบิทสั่งให้ฮันยอจิน ‪เอาอะไรมาให้แน่ๆ
‪จุดอ่อนของนัมแจอิก
‪สิ่งที่ทำให้ส.ส.ค้างคาใจ
‪มันคืออะไร
‪ไปสืบมา
‪ประธานกรรมาธิการตุลาการ ‪ตกอยู่ในกำมือตำรวจไม่ได้
‪เพราะมติมหาชน ‪ต่อให้เรายอมรับเงื่อนไข
‪ของตำรวจในการประชุมหารือ
‪ถ้าฝ่ายตุลาการคัดค้าน ‪ก็ไม่มีทางได้ไปเฉียดรัฐสภาหรอก
‪แผนเปลี่ยนแปลงกฎหมาย ‪เสนอได้หลายทางนะครับ
‪รูปแบบการผ่านรัฐสภา เป็นแค่การลงมติ
‪เห็นด้วย ไม่เห็นด้วย
‪ส.ส.ปัจจุบันที่เคยผ่านการสอบ ‪ฝ่ายตุลาการในนี้มีทั้งหมด 48 คน
‪ที่เคยเป็นตำรวจมีเจ็ดคน
‪คิดว่าคิมซาฮยอนมากินข้าวเที่ยง ‪ที่นี่ทุกวันเพราะอะไรล่ะ
‪จะให้ความยุติธรรมแค่ไหนกันครับ
‪ออกไปยังไงก็ต้องเจอพวกนักข่าว
‪ผอ.หน่วยสืบสวน ‪ผู้เป็นตัวแทนตำรวจทั่วประเทศ
‪แถมยังเป็นผอ. ‪ที่ยศสูงที่สุดในการประชุมหารือ
‪โดนฟ้องจากการสืบสวนอย่างอยุติธรรม ‪ต้องให้รู้กันทั่วสิครับ
‪หัวหน้าควรจะกระตุ้นให้ทำ ‪ไม่ใช่ห้ามไม่ให้ฟ้องไม่ใช่เหรอครับ
‪หยุดพูดเถอะ
‪ท่านบอกเองว่า ‪ปัญหาแก้ไขสิทธิ์ในการสืบสวน
‪สำหรับอัยการแล้ว ‪ก็เหมือนการแย่งอาณาเขต
‪เป็นเรื่องที่ไม่จำเป็นต้องไปแตะต้อง
‪ถ้าผอ.โดนฟ้อง ‪การประชุมหารือก็จะถูกพักไป
‪ก็ไม่ต้องมาจมกับปัญหา ‪เรื่องอาณาเขตนั่นไม่ใช่เหรอครับ
‪อาจจะยุติไปเลยก็ได้นะครับ
‪ดำเนินการฟ้อง ‪แล้วเริ่มสืบสวนใหม่อีกครั้ง
‪คราวนี้ระดับอธิบดีอัยการ ‪อาจถูกเปิดโปง
‪ว่าช่วยปกปิดการทุจริตของส.ส.
‪ถึงจะเสื่อมเสียชื่อเสียง
‪แต่ก็เป็นเรื่องธรรมชาติ
‪นี่
‪หัวหน้าเป็นคนสั่งให้ยกฟ้อง ‪ว่าส.ส.นัมแจอิกไม่มีความผิด
‪นั่นเป็นเหตุผล ‪ที่หัวหน้าต้องรีบมาที่นี่ทันที
‪แทนผอ.หน่วยสืบสวนที่โดนฟ้องครับ
‪ไม่ใช่
‪ด้วยการวางประธานกรรมาธิการ ‪ฝ่ายตุลาการไว้ในมือตำรวจ
‪ถ้าตอนนี้ในนั้น ‪เลือกใช้วิธีการข่มขู่
‪เขาจะเลือกอัยการที่ก่อนหน้านี้ ‪เกลี้ยกล่อมเขาไหมครับ
‪(อัยการซอดงแจ)
‪บ้าเอ๊ย
‪มือเปล่า
‪เส้นสายก็ถือเป็นความสามารถ
‪เอามาใช้ซะ
‪ดูในซองแล้วใช่ไหม
‪เปล่าค่ะ
‪แต่ก็ไม่ถามอะไรเหรอ
‪เดี๋ยวฉันจะบอกทีหลังค่ะ
‪ใช้งานเขาแบบนี้ ‪อาจทำให้ลำบากมากขึ้น
‪ต้องใช้งานให้ดี รุ่นน้องคนนั้นน่ะ
‪ฮันโจอย่าเมินเฉย…
‪เพื่อเป็นการต้อนรับการมาของพ่อ
‪ถ้าไม่มีคงต้องดูที่เก่ากว่านี้
‪กำลังหาอะไรอยู่
‪ทำให้คนรอบข้างเหนื่อยนี่ชอบนักเหรอ ‪นายชอบแบบนี้ใช่ไหม
‪แล้วจะให้ฮันยอจินปาดหน้าไปอีกเหรอ
‪ลองดูสิว่าใครจะหาเจอก่อนกัน
‪ในมุมมองของจนท.ฮัน ‪การเปิดเผยความลับทางราชการตำรวจ
‪เท่ากับทรยศหัวหน้า
‪ใช้กลอุบายแบบนั้น ‪จะได้อะไรมาจากตำรวจเหรอ
‪จะออกไปเปิดโปงเหรอ จะเป็นยังไง
‪ก็เลยออกจาก ‪แผนกอาชญากรรมร้ายแรงเหรอครับ
‪คำบรรยายโดย: ‪รติจุฑาภา เกตุทิวากังสดาล