‪(ผลงานซีรีส์จาก NETFLIX)
‪(ตัวละคร องค์กร สถานที่ ‪และเหตุการณ์ต่างๆ ในละครเรื่องนี้)
‪(เป็นเพียงเรื่องสมมติ)
‪ตำรวจอาจจะฆ่ากันเองก็ได้
‪ถ้าเกิดเป็นเรื่องจริงล่ะก็ ‪จะเป็นยังไง
‪มีหลักฐาน ‪ว่ามีร่องรอยการต่อสู้ชัดเจน
‪แต่ก็ปล่อยไปเหรอครับ
‪ว่าเจอนายแล้วพยายามช่วยแก้เชือก
‪แต่นายกลับสะบัดตัว ดิ้นทุรนทุราย ‪เลยโดนข่วนตอนนั้น
‪ตอนนี้จะอัยการหรือตำรวจ ‪ต่อให้มีปัญหาเกิดขึ้นระหว่างกัน
‪ก็ไม่เคยฆ่ากันเองในองค์กร
‪เตรียมเรื่องการฟ้องก่อนสิครับ ‪ท่านประธาน
‪ภาษีเงินได้นิติบุคคล ‪โดนปรับกว่าแสนล้านนะครับ
‪คนที่ควรแสดงตัวให้ผู้ถือหุ้นได้รู้ ‪ก็ให้เขาเห็นไปสิ
‪ต้องบอกให้รู้ว่าฉันมีทางออก ‪ในการเอาชนะสรรพากร
‪ทุกคนพร้อมแล้วใช่ไหม
‪- ค่ะ ‪- ครับ
‪ไปกันเถอะ
‪(ตอน 4)
‪หมอนั่น เป็นเด็กหรือไง
‪(สำนักงานตรวจสอบ)
‪ฉันจะไปพบผอ.สำนักงานตรวจสอบ ‪ไปรอก่อนแล้วกัน
‪ห้อง 302 นะครับ
‪(ประชุมหารืออัยการตำรวจ ‪ครั้งที่หนึ่ง)
‪(อธิบดีสำนักงานอัยการตะวันออก ‪วิพากษ์วิจารณ์แท็บลอยด์)
‪สวัสดีครับ
‪อัยการฮวังชีมกค่ะ ผอ.
‪- ยินดีที่ได้พบนะครับ ‪- ในที่สุดก็ได้เจอกันนะคะ
‪ชเวบิทค่ะ
‪สำหรับคนฝั่งนั้นเหรอคะ
‪สะดวกจะนั่งฝั่งนี้เหรอครับ
‪ไม่ใช่แบบนั้นหรอกค่ะ
‪ได้มาเจอกันอีกก็คราวนี้
‪เธอบอกอยู่ว่าคุณกลับมาโซล
‪อ๋อ ครับ
‪โธ่ ถามสารทุกข์สุกดิบ ‪ลูกเขาหน่อยสิคะ
‪"โตขึ้นเยอะไหม ‪คลอดลูกคนที่สองแล้วเป็นไงบ้าง"
‪ลูกสบายดีไหมครับ
‪อ๋อ ครับ ลูกผมสบายดีแน่นอนอยู่แล้ว
‪ไม่จับกินหรอกน่า ใครว่าอะไรล่ะ
‪ดีเลยนะคะ ‪ที่ดูคุ้นเคยกับเด็กๆ ของเรา
‪- ครับ ‪- "เด็กๆ ของเรา" เหรอ
‪ทำไมต้องมาจัดที่ตึกคนอื่นเขาด้วย
‪ให้มาที่สนง.อัยการสูงสุด ‪พวกเขาก็ไม่เอา
‪ให้เราไปสำนักงานตำรวจก็ไม่ได้
‪มานี่ก็ลำบากใจทั้งสองฝ่าย
‪พวกนั้นมากันหมดหรือยังนะ
‪- อ้าว ‪- เอ่อ…
‪- คิมซาฮยอนครับ ‪- ยินดีที่ได้รู้จักครับ
‪เชิญเลยครับ
‪จะถ่ายแล้วนะครับ
‪เฮ้อ ทำอะไรแบบนี้อีกแล้ว
‪หนึ่ง สอง สาม
‪(ประชุมหารืออัยการตำรวจ ‪ครั้งที่หนึ่ง)
‪ครับ เยี่ยมครับ
‪- รูปจะส่งแยกให้ทีหลังนะครับ ‪- ตามสบาย
‪ทุกท่านคงจะยุ่งกัน
‪ขอบคุณนะครับที่อุตส่าห์สละเวลามา
‪- งั้นก่อนอื่น… ‪- พวกเราแค่มาทำงานครับ
‪พวกผมสิต้องขอบคุณที่มากัน
‪งั้นเอาง่ายๆ ตามจุดประสงค์ ‪ที่เรามารวมตัวกันที่นี่แล้วกันนะ
‪ทางรัฐบาลปัจจุบัน ‪มีการผลักดันหลายอย่าง
‪เกี่ยวกับการปฏิรูปนโยบายของรัฐ
‪มีสี่หัวข้อใหญ่ ‪ที่เกี่ยวข้องกับอัยการตำรวจ
‪ใครจะมีสิทธิ์ในการสั่งการสืบสวน ‪สั่งสิ้นสุดการสืบสวน ขอหมายศาล
‪เราจะแก้ไขสามข้อนี้
‪สุดท้าย สถานที่สืบสวน ‪การทุจริตของข้าราชการระดับสูง
‪หรือหน่วยสอบสวน ‪ข้าราชการระดับสูงกันครับ
‪ขออภัยที่พูดแทรกนะครับ
‪แต่เรื่องสิทธิ์ในการขอหมายศาล ‪ในแผนการไกล่เกลี่ยของรัฐบาล
‪สรุปว่าจะไม่แตะต้องเรื่องนี้นี่ครับ
‪จะปฏิบัติตามเดิม
‪ในการประชุมหารือ ‪ก็ควรยกเว้นเรื่องนี้ไม่ใช่เหรอครับ
‪ขออภัยที่พูดแทรกนะคะ
‪ถ้าจะทำตามแผนของรัฐบาล ‪เราจะมารวมตัวกันทำไมล่ะคะ
‪เรามาเพื่อหารือกันเอง ‪ระหว่างอัยการกับตำรวจ
‪และเสนอแผนปฏิรูปใหม่ ‪เป็นเป้าหมายของการหารือไม่ใช่เหรอคะ
‪"เวลาที่จับกุม คุมตัว ยึด
‪- และสืบค้น…" ‪- ไม่ใช่ว่าไม่รู้เรื่องนั้น…
‪"ตามความเหมาะสมของกฎหมาย
‪ผู้พิพากษาต้องออกหมายศาลให้
‪ตามคำขอของอัยการ"
‪"ตามคำขอของอัยการ"
‪รัฐธรรมนูญข้อที่ 12 มาตราที่ 3 ‪ของเกาหลีใต้
‪จะแก้ไขรัฐธรรมนูญเหรอครับ
‪ฉันจำครั้งแรก
‪ที่อ่านมาตรานั้นได้ค่ะ
‪ทั้งที่อำนาจและสิทธิของข้าราชการ ‪ไม่ใช่ข้อบัญญัติพื้นฐานและข้อบังคับ
‪แต่กลับเป็นส่วนหนึ่งของรัฐธรรมนูญ ‪กฎหมายพื้นฐานของประเทศ มันแปลกนะคะ
‪เพราะเป็นครั้งแรกเลยรู้สึกแปลกไง
‪ตอนนี้คงชินมากขึ้นแล้วใช่ไหม
‪ทำไมถึงเป็นแบบนั้นล่ะ
‪ก็เพราะว่ามันสำคัญมากไง
‪เขาอาจจะไม่อยากให้ ‪คนรุ่นหลังๆ ไปแตะต้อง
‪เลยใส่ไว้ในรัฐธรรมนูญ ‪ไม่คิดแบบนั้นเหรอครับ
‪ฉันคิดว่าสำนักอัยการของประเทศเรา ‪ทรงอำนาจจริงๆ
‪ถึงได้เอาอำนาจกับสิทธิ์ของตัวเอง ‪ใส่ลงไปในรัฐธรรมนูญได้
‪- นี่ พวกเราเป็นคนใส่ลงไปเหรอ ‪- ไม่ใช่ค่ะ
‪ไม่ใช่อัยการหรอก
‪สิ่งที่ยังทำให้มีแค่อัยการ ‪ที่ขอหมายศาลได้คืออิทธิพล
‪จากการรัฐประหาร 16 พ.ค.
‪แรกเริ่มรัฐธรรมนูญของประเทศนี้ ‪อัยการและฝ่ายตุลาการตำรวจ
‪สามารถขอหมายศาลได้
‪แต่อิทธิพลจากการรัฐประหาร ‪ซึ่งไร้สิทธิ์ในการบัญญัติกฎหมาย
‪ได้แย่งอำนาจไปจากตำรวจ ‪และเหลือไว้ให้อัยการเท่านั้น
‪นี่เป็นรอยร้าวทางนิตินัยขนาดไหน
‪เหล่าอัยการที่เป็นผู้เชี่ยวชาญ ‪ด้านกฎหมายน่าจะรู้ดีกว่านะคะ
‪ไม่ใช่รอยร้าวทางนิตินัยหรอกครับ
‪การผูกขาดสิทธิ์ในการขอหมายศาล ‪เป็นเพราะอิทธิพลของทหารก็จริง
‪แต่ตอนนั้น การบูรณะประเทศ ‪ขึ้นอยู่กับกฎหมายพิเศษ
‪มีการเตรียมเงื่อนไขอธิบายหลักกฎหมาย ‪เพื่อใช้สามอำนาจ
‪นิติบัญญัติ อำนาจศาล บริหารจัดการ ‪ในการจัดการ
‪ถ้าอย่างนั้น ยอมรับกฎหมายพิเศษเหรอ ‪คิดว่าดีแล้วเหรอ
‪ไม่ครับ
‪แม้จะเป็นกฎหมายอยุติธรรม ‪ที่ไม่ควรจะมีอยู่
‪แต่มันมีอยู่จริงนี่ครับ
‪ถ้าจะให้อธิบายล่ะก็ ‪ไม่ใช่มลทินในทางนิตินัย
‪แต่ควรเป็น ‪รอยร้าวทางประวัติศาสตร์มากกว่า
‪และหลังการแก้ไขรัฐธรรมนูญในปี 1969
‪จนถึงตอนนี้ ในขั้นตอนปฏิรูปรธน. ‪ครั้งที่สี่ ก็ยังไม่มีการแก้ไข
‪เท่ากับบทบัญญัตินั้น ‪ยังได้รับการเห็นชอบอยู่
‪หัวหน้าเองก็ยอมรับ ‪ว่าเป็นกฎหมายที่ไม่ยุติธรรม
‪เหตุผลที่ไม่มีการแก้ไข ‪มาเป็นเวลา 50 ปี คืออะไรเหรอคะ
‪พอถามคำถามนี้ ‪ฉันก็นึกถึงคดีหนึ่งขึ้นมาค่ะ
‪มีทนายคนหนึ่ง ‪เป็นเป้าหมายในการตรวจค้น
‪ทำไมถึงเป็นเป้าหมายในการตรวจค้น
‪เพราะเขาร่วมมือกับธุรกิจเอกชน
‪วางแผนเข้าควบคุมบริษัทพนันผิดกฎหมาย
‪แต่สิ่งที่ทนายคนนั้นทำหลังจากนั้น
‪เขาเข้าหา ‪บริษัทพนันที่ตัวเองรายงานไป
‪บอกว่าจะช่วยปกปิดคดีให้ ‪แลกกับเงินค่าเสียหายเป็นจำนวนมาก
‪เป้าหมายของเขาไม่ใช่การตรวจสอบ ‪การทำผิดกฎหมายแต่แรก
‪แต่เล็งเงินค่าเสียหายต่างหาก
‪เขาไม่ได้ทำแบบนี้แค่ครั้งสองครั้ง
‪พวกหัวหน้ารู้ใช่ไหมคะ ‪ว่าฉันพูดถึงใคร
‪เขาเป็นรุ่นพี่ ‪สังกัดเดียวกับพวกคุณนี่คะ
‪ผมไม่เคยเจอครับ ‪เรื่องผ่านมาเป็นสิบปีแล้ว
‪ค่ะ สิบปีผ่านมาแล้ว
‪แล้วฉันรู้คดีที่เกิดขึ้น ‪มาเป็นสิบปีแล้วได้ยังไงคะ
‪เพราะหลังจากนั้น
‪ทนายคนนี้ ‪ยื่นฟ้องเรียกค่าชดเชยจากตำรวจ
‪โดยบอกว่าตอนที่เขาเป็นอัยการ ‪อยู่สำนักอัยการกลาง
‪ทุกครั้งที่มีปัญหา ‪เรื่องการแก้ไขสิทธิ์สืบสวน
‪ในฐานะนักกฎหมาย ‪ตัวแทนของสำนักอัยการ
‪ตำรวจโกรธแค้นเลยตามสืบเขา
‪เพราะงั้นเขาเลยแพ้คดีนี่ครับ
‪ต้องยื่นอุทธรณ์ ‪โจทก์ถึงถูกตัดสินว่าแพ้คดี
‪ดูจากที่รู้ผลพิจารณาจากศาลอุทธรณ์
‪ก็คงจะรู้สินะคะ ว่าทำไมคนแบบนี้ ‪ถึงได้กล้าฟ้องร้องเรียกค่าเสียหาย
‪ปกติคนร้ายแบบนี้ ต้องถูกยึดค้น ‪สำนักงานและตรวจสอบบัญชี
‪สองอย่างนี้เป็นเรื่องพื้นฐานมากๆ ‪ที่เด็กเดินผ่านมาเฉยๆ ยังรู้
‪แต่ว่าเราทำอะไรไม่ได้สักอย่าง
‪เพราะไม่ได้หมายค้น
‪ตำรวจขอไปอีกกี่ครั้ง
‪ทางอัยการก็เอาแต่ยกฟ้อง
‪เหล่าอัยการที่ปกป้อง ‪อดีตอัยการด้วยกันขนาดนี้
‪ควรจะอายบ้างไหมคะ
‪ถ้าจะปกป้อง ‪ก็ต้องปกป้องให้ถึงที่สุดสิ
‪เรื่องนั้นพอเปลี่ยนอัยการ ‪ที่รับผิดชอบ ก็ได้หมายศาลนี่นา
‪แล้วอัยการที่รับคดีไปดูแลต่อ ‪ก็ตัดสินว่าไม่มีความผิด
‪ปิดคดี
‪แหม เอาเรื่อง 16 พ.ค. มาพูด
‪แถมเอาเรื่องเมื่อสิบปีก่อนมาอีก
‪ที่ขุดเรื่องเก่ามาพูด เพราะตอนนี้ ‪ปรับปรุงไปเยอะแล้วไม่ใช่เหรอ
‪ถ้างั้น ‪ผมแจ้งเรื่องตอนนี้ให้ฟังไหมครับ
‪เรื่องเพิ่งเกิดไม่กี่วันก่อน
‪ทุกท่านที่นี่ ‪คงไม่เคยโดนโกงค่าเช่าใช่ไหมครับ
‪เพราะรู้เรื่องกฎหมาย แล้วก็ฉลาดกัน
‪- สวัสดีครับ ‪- ขอโทษนะคะ
‪ฉันไม่ค่อยอยากให้ที่บริษัทรู้ค่ะ
‪โอ๊ย ไม่เป็นไรครับ
‪คือ ไม่ใช่อะไรหรอกครับ ‪ผมมีเรื่องอยากจะเช็กหน่อย
‪เจ้าของบ้านตัวปลอมที่เจอตอนทำสัญญา
‪ใช่คนนี้ไหมครับ
‪ใช่ค่ะ คนนี้เลย
‪จับได้แล้วเหรอคะ
‪ตอนนี้ต้องจับให้ได้ครับ
‪เดิมที ประวัติที่ ‪ทีมอาชญากรรมร้ายแรงของเรามี
‪กับที่ได้มาคราวนี้ ‪ต่างกันนิดหน่อยครับ
‪ต้องตรวจสอบก่อนว่าใช่คนเดียวกันไหม
‪ฉันเก็บเงินมาสิบปีค่ะ
‪แต่มันหายเกลี้ยงไปในวันเดียว
‪ฉันไม่ได้หวังอะไรใหญ่โตเลยนะคะ
‪ไม่ใช่บ้านที่เป็นชื่อฉันเองด้วยซ้ำ
‪ฉันเช็กอย่างละเอียดเลยนะคะ
‪เพราะว่ากันว่าซื้อขายโดยตรง ‪โดนหลอกกันเยอะ
‪ฉันเลยใช้บริการเอเจนซี่
‪ครับ
‪ไปเจอกับเจ้าของตัวจริง
‪เช็กเอกสารยืนยันตัวตนแล้ว ‪ฉันถึงได้ทำสัญญา
‪เจ้าของบอกว่า ‪ผู้หญิงอยู่ตัวคนเดียวอันตราย
‪จะติดตั้งที่ล็อกจากด้านในให้
‪ฉันเลยคิดว่าได้เจอเจ้าของบ้านดีๆ
‪ไม่นึกเลยค่ะว่าจะโดนโกง
‪เฮ้อ บ้าจริง ไอ้สารเลวเอ๊ย
‪ผู้ต้องสงสัย ‪จะมาเจอเอเจนซี่ที่ย่านโบกวัง
‪เวลาสี่ทุ่ม แต่อาจเปลี่ยนแปลงครับ
‪ครับ ไปเดี๋ยวนี้ครับ
‪นี่ นั่นๆ
‪- ไม่ใช่คนนั้นใช่ไหม หา ‪- ไม่เห็นอะไรเลยเนี่ย
‪- ไม่ใช่เหรอ ‪- ไม่ใช่นะ
‪ไหนบอกว่ามาสี่ทุ่มไงวะ
‪เอาไงครับ ออกไปดูไหม
‪ลองออกไปดูสิ
‪นี่ ทีมสืบสวนคดีพิเศษ ‪บอกว่าให้อยู่แต่ในรถ
‪อย่าให้จับได้ล่ะ
‪ได้เลยครับ
‪(อุนนามู นายหน้าห้องพัก)
‪บ้าเอ๊ย
‪เฮ้ย นี่
‪- เร็วๆ ‪- มา
‪เวรเอ๊ย
‪- ทางนี้ ‪- นี่
‪- ไปนู่นแล้วๆ ‪- โธ่เว้ย
‪บ้าชะมัด
‪แม่ง
‪- นี่ จางกอน ไหวไหม ‪- ไปเร็วเข้า
‪- บ้าเอ๊ย ‪- ปัดโธ่
‪- ไปไหนแล้ว ‪- โอ๊ย
‪- หายไปไหนแล้ว ‪- หา
‪นี่ ไปจับมา ข้ามไปเลย
‪- ไปๆ ‪- ข้ามไปเลย นายไปทางนั้น
‪- ไป เข้าไปเลย ‪- ครับ
‪ครับ
‪เดี๋ยวนะครับ
‪หัวหน้าครับ อัยการบอกว่า ‪ให้เราส่งตัวผู้ต้องหาไปให้ครับ
‪- จะไปไหมครับ ‪- ผู้ต้องหาอะไร เจ้าบ้า
‪ไอ้คนแทงเพื่อน ‪ที่เราคุมตัวไว้เมื่อวาน
‪สำนักงานอัยการตะวันตกให้เรา…
‪ถ้าพวกเขาต้องการตัวก็ให้มาพาไปเองสิ
‪มาสั่งให้พวกเราพาไปทำไม ‪นี่ก็ยุ่งจะตายอยู่แล้ว
‪ทางนั้นบอกว่าตัวเองยุ่ง ‪ให้เราให้ความร่วมมือหน่อยครับ
‪เจ้าหน้าที่เวรคุมตัวถามผมว่าจะเอาไง
‪- จะให้ตอบอะไรครับ ‪- เฮ้ย
‪นี่ เรื่องส่งตัวผู้ต้องหา ‪พวกเขาควรจะจัดการเองตั้งนานแล้วนะ
‪ยังเอาแต่ใช้งานเราอยู่ได้
‪กฎหมายเปลี่ยนตั้งนานแล้ว
‪- ถ้างั้น… ‪- ให้พวกนั้นไปสั่งพนักงานสืบสวนไป
‪ครับ
‪- อ๋อ ครับ คือ… ‪- ไม่เจอเหรอ
‪คนร้าย ข้างหลัง คนร้ายครับ คนร้าย
‪นี่ จางกอน เฮ้ย จางกอน
‪- ทางนี้ๆ ‪- เร็ว
‪เร็วสิ
‪มา ไอ้บ้านี่
‪จับคนที่โกงได้ครับ
‪ใช้เวลาทั้งคืนถึงจับได้
‪จับได้แล้ว
‪แต่ไม่ได้หมายจับหมอนั่นสักที
‪เพราะทางสำนักงานอัยการตะวันตก ‪อยู่ๆ ก็บอกจะสืบสวนให้เสร็จสิ้น
‪เอกสารยืนยันตัวตนที่ปลอมมา ‪สำเนาทะเบียนบ้าน
‪คำให้การของผู้เสียหาย ‪เราแนบเอกสารทั้งหมดส่งให้อีกรอบแล้ว
‪แต่ก็ยังไม่ได้หมายจับอยู่ดีครับ
‪หมอนี่มันเตี๊ยมกับนายหน้า
‪เอาห้องที่เจ้าของจริง ‪ให้เช่ารายเดือน
‪แกล้งทำว่าตัวเองเป็นเจ้าของ ‪แล้วให้เช่าระยะยาว
‪พอได้เงินประกันก็ชิ่งครับ
‪มีหกครอบครัว ‪ที่ได้รับความเสียหายครับ
‪ครอบครัวละ 250 ล้าน ‪อาจจะเป็นเงินไม่เยอะสำหรับบางคน
‪แต่สำหรับผู้เสียหาย ‪คือทรัพย์สินทั้งหมด
‪ทรัพย์สินที่
‪เก็บทั้งชีวิตก็ยังไม่พอ ‪ต้องไปกู้มาเพิ่ม
‪ต้องปล่อยตัวเมื่อไหร่เหรอคะ
‪เช้ามืดวันนี้ครับ
‪ถ้าถึงตอนนั้นยังไม่ได้หมายจับ ‪ก็ต้องปล่อยไปครับ
‪เวลา 15 ปีที่ผ่านมา ‪ไม่มีอะไรเปลี่ยนไปเลย
‪สมัยก่อนอัยการก็ชอบสั่ง ‪ให้ตำรวจพาผู้ต้องหาไปมา
‪ใช่ไหมล่ะคะ
‪ทำไมเราต้องทำให้หมดทุกอย่าง ‪ตำรวจที่ยังทำงานอยู่
‪แล้วเคยปฏิเสธการส่งตัว ‪ก็เคยโดนลงโทษด้วย
‪แล้วเรื่องนั้น ‪มันเกิดเมื่อ 15 ปีก่อนค่ะ
‪แล้วกฎที่ว่า ‪ตำรวจต้องทำตามที่อัยการสั่ง
‪ยกเลิกไปตั้งแต่สมัยไหนแล้ว
‪ยังใช้ชีวิตแบบนั้นอยู่อีกเหรอ
‪สายสืบจางกอนใช่ไหมครับ
‪- ครับ ‪- คุณเข้าใจผิดนะ
‪ผม ผมเข้าใจอะไรผิดเหรอครับ
‪ก็ไม่แปลกที่จะเข้าใจผิด
‪แต่การสั่งให้ส่งตัวผู้ต้องหา
‪เป็นธรรมเนียมปฏิบัติ ‪ที่ไม่มีแล้วจริงๆ
‪เดี๋ยวนี้เราไม่สั่งให้ตำรวจ ‪ทำอะไรแบบนั้นแล้ว
‪"เพราะตำรวจไม่ทำ ‪เราเลยใจแคบ ไม่ออกหมายศาลให้"
‪เราไม่เคยทำแบบนั้นครับ
‪เมื่อ 15 ปีก่อน ที่ถูกลงโทษ ‪เพราะตอนนั้นมันเป็นกฎหมาย
‪ต่อให้เกลียด ‪รู้สึกเสียศักดิ์ศรีแค่ไหน
‪แต่เพราะตอนนั้น ‪ตำรวจมีหน้าที่ทำตามคำสั่งอัยการ
‪เลยถูกตัดสินว่ามีความผิดตามกฎหมาย
‪อย่ามาหาว่าเราข่มเหงตำรวจ ‪ที่ไม่ได้ทำอะไรผิด…
‪ไม่สิ นั่นมันใช่ปัญหาเหรอ
‪ตอนนี้เรื่องหมายศาลเป็นปัญหา
‪แบบนี้แล้วยังไม่ยอม ‪ยกสิทธิ์ขอหมายศาลให้อีกเหรอ
‪คุณอัยการ
‪คนนั้นครับ คนนั้น
‪อัยการที่ไปออกรายการวิทยุ ‪แล้วพูดเรื่องโดนเขม่น
‪เลยโดนลดตำแหน่งมาอยู่นี่ครับ
‪เช้าวันนี้ ‪อากาศหนาวกว่าที่มอสโกอีกค่ะ
‪สวัสดีนะคะ ผู้ฟังทุกท่าน
‪อุณหภูมิที่โซลตอนนี้ ลบ 16 องศา
‪ที่มอสโก ลบสิบองศา
‪ที่โซลเราหนาวกว่า…
‪(อีฮานี ชีซาแม็กกาซีน)
‪วันนั้นฉันถูกเรียกไปห้องหัวหน้า
‪แล้วได้ยินคำที่ไม่คาดคิด
‪"ท่านส.ส.บอกว่า ‪ทนายของเขามาจากสำนักอัยการสูงสุด
‪เพราะงั้นอย่าโทรหาด้วยตัวเอง"
‪ท่านส.ส.ไม่ชอบใจการวางตัวของฉัน
‪เลยให้ดึงหลักฐานส่วนหนึ่ง ‪ออกจากรายชื่อค่ะ
‪เพราะว่าไม่ชอบใจ ‪เลยให้ดึงหลักฐานออกเหรอคะ
‪- หัวหน้าบอกเหรอ ‪- ค่ะ
‪ฉันบอกว่าพวกทนาย ‪ถ่ายเอกสารเอาไว้หมดแล้ว
‪ตอนนี้มันแพร่กระจายออกไปแล้ว
‪ถึงฉันจะถามไปว่า ถ้ามีคนรู้ขึ้นมา
‪ว่าอัยการเป็นคนดึงออกไป ‪ใครจะรับผิดชอบ
‪แต่สุดท้ายหลักฐานก็ถูกดึงออกไปค่ะ
‪ค่ะ แต่ขณะนั้น หลักฐาน
‪ได้ถูกเปิดเผยต่อจำเลยแล้ว ‪ทางอัยการจึง…
‪ทั้งประเทศมีเจ้าหน้าที่ตำรวจ ‪150,000 คน
‪ต่อให้มีแค่หนึ่งเปอร์เซ็นต์ ‪เขียนหมายจับไม่ได้เรื่อง
‪ก็เป็น 1,500 คนแล้ว
‪อัยการทั้งหมด ‪รวมกันแล้วมี 2,000 นิดๆ
‪ตอนนี้เลยจะโต้แย้ง ‪เรื่องคุณสมบัติเหรอคะ
‪ไม่ได้โต้แย้งเรื่องคุณสมบัติ…
‪อัยการทั่วประเทศมีกี่คน ‪ตำรวจมีกี่คน
‪ถ้าเอาตัวเลขมาเทียบง่ายๆ ‪ก็คือโต้แย้งเรื่องคุณสมบัติค่ะ
‪จะพูดว่า "พวกเธอทำ ‪แล้วต่างกันตรงไหน" ใช่ไหมคะ
‪ลองดูไหมคะ
‪คือว่า อำนาจของอัยการ
‪ไม่ใช่มีสิทธิ์ฟ้องคดีอาญา
‪แต่คือมีสิทธิ์ ‪ที่จะไม่ฟ้องคดีที่จะฟ้อง
‪ถ้าบอกว่าหมายศาล ‪คือจุดเริ่มต้นของการฟ้อง
‪สิทธิ์ในการขอก็ควรอยู่กับฝั่ง ‪ที่ทำให้ไม่เกิดผลเสียสิครับ
‪เพราะงั้นคงต้องถามคำถามต่อไปนี้
‪หากเป็นหน่วยงานที่มีสิทธิ์ขอหมายศาล
‪ย่อมมีแรงกดดันให้ทำหรือไม่ทำคดี
‪ทางตำรวจจะหยุดเรื่องนี้ยังไงครับ
‪ไม่ใช่ว่าพวกเรา ‪ไม่กังวลเรื่องนั้นนะครับ
‪เราเลยคิดจะให้ ‪ผู้เชี่ยวชาญด้านกฎหมาย
‪สร้างระบบตรวจสอบ…
‪อัยการไม่ได้คิดว่าเป็นปัญหา ‪เพราะไม่รู้กฎหมายนะครับ
‪การแก้ไขสิทธิ์การสืบสวนตอนนี้
‪จะเห็นผลได้ ‪ก็เมื่อมีการเปลี่ยนแปลงที่ชัดเจน
‪ระหว่างอัยการกับตำรวจ
‪ควรมีจุดที่ ‪แตกต่างกันสักอย่างไม่ใช่เหรอครับ
‪ย้ายไปโรงพยาบาลอื่นสิคะ ‪จะได้ใช้วิธีรักษาแบบอื่น
‪ถ้าที่ที่ย้ายไปเป็นหมอเถื่อนล่ะ
‪- เถื่อนงั้นเหรอ ‪- หัวหน้าคิม ใจเย็นๆ
‪ใครกันแน่ที่เป็นหมอเถื่อน
‪- นี่จะว่าพวกเรา… ‪- ช่างเถอะ
‪ถ้าจะจับผิดคำพูดกันแบบนี้ก็พอ
‪นี่มันประชุมหารืออะไรกัน ‪มีแต่ทำให้รู้สึกไม่ดี
‪ที่ตำรวจร้องขอ ‪ไม่ใช่สิทธิ์ในการออกหมายศาลเอง
‪แต่เป็นสิทธิ์ในการขอค่ะ
‪ไม่ได้จะเป็นฝ่ายพิจารณาตามกฎหมาย
‪แต่จะรับการพิจารณาโดยตรงจากศาลเอง
‪ถ้าตำรวจได้สิทธิ์ขอหมายศาลไป
‪ได้ใช้อำนาจ ‪กดขี่ข่มเหงในการสืบสวนแน่
‪ตัวเองเป็นคนไปวิ่งไล่จับมาแต่แรก
‪จะอยากเอาเข้าคุกขนาดไหน
‪เราช่วยดูอีกชั้น ‪เพื่อป้องกันเรื่องนั้น
‪คนที่ได้รับการปกป้องอีกชั้นคือ ‪ประชาชนแน่เหรอคะ ไม่ใช่อัยการเหรอ
‪ถ้าขอหมายศาลอย่างไม่เหมาะสม
‪เดี๋ยวศาลก็คัดเองค่ะ ‪ไม่ต้องห่วงหรอก
‪ศาลออกหมายศาลแบบปรนัยครับ
‪ตั้งแต่ออกหมายศาล ‪ก็ถือเป็นการละเมิดสิทธิพื้นฐาน
‪เลยจำเป็นต้องมีการตรวจเนื้อหา ‪สำนวนสอบสวนแบบอัตนัย
‪แล้วสนง.อัยการทำตัวเป็นองค์กรปกป้อง ‪สิทธิมนุษยชนคนเดียวมันใช่เหรอคะ
‪ออกไปข้างนอกตอนนี้ ‪แล้วคว้าใครสักคนมาถาม
‪เขารู้กันหมดว่าเป็นแบบอย่าง ‪ของการละเมิดสิทธิมนุษยชน
‪นั่นแหละที่ผมจะพูด นั่นแหละ
‪สิทธิ์การขอหมายศาล ‪เกี่ยวข้องกับสิทธิมนุษยชน
‪ถึงแม้ในทางสังคม พวกเราจะโดดเด่น ‪ได้รับความสนใจอย่างมาก
‪แต่ตำรวจอยู่ใกล้ชิด ‪กับชีวิตประชาชนยิ่งกว่า
‪ผมไม่รู้หรอกว่าตำรวจมีเรื่อง ‪มากกว่าพวกเรากี่สิบกี่ร้อยเท่า
‪ทำไม เพราะมันไม่เป็นประเด็น
‪เพราะมีเรื่องนู้นเรื่องนี้เยอะแยะ
‪แน่นอนอยู่แล้วว่า ‪ต้องมีความกังวลในการออกหมายศาล
‪แล้วสิทธิมนุษยชนของคนธรรมดา ‪ที่ไม่ได้รับหมายศาลล่ะครับ
‪งั้นก็ไปที่ศาลรัฐธรรมนูญสิครับ
‪ถ้าอยากจะแก้รัฐธรรมนูญนัก ‪ก็ไปเดี๋ยวนี้เลย
‪พอ กลับกันเถอะ ไป
‪วันนี้แค่นี้แล้วกัน
‪ขอบคุณที่มากันในวันแรก
‪ผมได้ฟังสิ่งที่ท่านผอ.บอกอย่างดี
‪รู้ด้วยว่าหัวหน้าชเวพูดเรื่องอะไร
‪ยังไงก็ส่งสรุป ‪ได้ถึงก่อนการเลือกตั้ง
‪- แยกย้ายกันเถอะครับ ‪- ตามนั้นเลย
‪กำหนดการคราวหน้าไว้ค่อยนัดแล้วกัน
‪- ผมขอตัวกลับก่อน ‪- ขอบคุณที่มาค่ะ
‪(สำนักงานตรวจสอบ)
‪- ไอ้โง่หน้าไหนมัน… ‪- หัวหน้า
‪ให้ตายสิ
‪ใครที่มันลีลาไม่ยอมให้หมายศาล
‪โธ่ ฟังแค่สายสืบพูดจะไปรู้ได้ยังไง
‪นี่มันยุคไหนแล้ว
‪โดนปฏิเสธส่งตัว ‪เลยไม่ยอมให้หมายเนี่ยนะ
‪ก็คงเชื่อแต่คำให้การผู้เสียหาย ‪แล้วทำส่งๆ เลยโดนเมินน่ะสิ
‪อัยการเขตไหน
‪เมื่อกี้สายสืบจากสถานีอะไร
‪ยงซานหรือเปล่านะ
‪สำนักงานตะวันตกสินะ
‪อธิบดีสำนักอัยการโซลตะวันตกตอนนี้ ‪อิมแชกยุนใช่ไหม
‪อิมแชกยุนก็ช่วยไม่ได้
‪ปล่อยไปเถอะครับ
‪จะบอกให้ออกหมายศาลให้ก็ไม่ได้
‪ไม่ยอมออกให้จนถึงตอนนี้ ‪แล้วมาพูดต่อหน้าเรา
‪ถ้าได้หมายหลังจบหารือพอดี
‪เหมือนเรายอมรับชัดๆ ทำตัวเชื่อฟัง
‪เดี๋ยวเขาก็จัดการได้เองแหละ ‪เข้าไปก้าวก่าย มีแต่จะโดนหัวหน้าด่า
‪ถ้าปล่อยตัวไปจริงๆ จะทำไง ‪คนร้ายโกงค่าเช่านั่นน่ะ
‪นายเคยอยู่ที่สำนักงานตะวันตกใช่ไหม
‪- มีคนรู้จักบ้างไหม ‪- ไม่มีครับ
‪- ย้ายมาตั้งแต่เมื่อไหร่ ‪- สองปีก่อนครับ
‪โอ๊ย งั้นคงจะกระจัดกระจายไปหมดแล้ว ‪ถ้าสองปีน่ะ
‪เดี๋ยวนะ หมอนั่น
‪ใครเหรอ
‪ไม่มีอะไร
‪หมดแรง หิวจะตายแล้วเนี่ย
‪นี่ แถวนี้มีอะไรให้กินบ้าง
‪ก่อนถึงประตูใหญ่ ‪มีร้านโฮมเมดแฮมเบอร์เกอร์ครับ
‪ฝืดคอ เอาอย่างอื่น
‪ก่อนหน้านั้นประมาณ 20 เมตร ‪มีร้านข้าวราดครับ
‪ขออะไรร้อนๆ หน่อย
‪กินของเผ็ดสุดๆ กันเถอะ
‪- ครับ ‪- ค่ะ
‪- เอายังไงดีคะ ‪- ไม่เป็นไรน่า
‪หุ้นไม่ถึงเจ็ดเปอร์เซ็นต์ด้วยซ้ำ ‪แกว่งขนาดนี้ได้ยังไง
‪เพราะสำนักงานอัยการตะวันออก ‪ออกข่าวตอบโต้
‪ดูท่าประธานอีซองแจ ‪จะเคลื่อนไหวเลยครับ
‪จนถึงไตรมาสสองเมื่อสองปีก่อน
‪บริษัทในเครือที่ฮันโจสำนักงานใหญ่ดู ‪ไม่มีการเปลี่ยนแปลงอะไรมาก
‪แต่ว่านี่เป็นสถานการณ์ ‪ของต้นปีนี้ครับ
‪ฮันโจยานยนต์และเอนจีเนียริ่ง ‪ภายใต้การดูแลประธานอีซองแจ
‪ซื้อหุ้นทั้งหมดของบริษัทในเครือ ‪อย่างฮันโจเคมีครับ
‪อีกทั้ง…
‪(สัดส่วนหุ้น ไตรมาสที่สอง ปี 2019)
‪อย่างที่เห็นครับ หุ้นของ ‪ประธานอีซองแจมากขึ้นอย่างเห็นได้ชัด
‪เพราะส่วนที่ท่านประธานคนก่อนเคยดูแล
‪มีการย้ายหุ้นจำนวนมาก ‪ไปยังประธานอีซองแจครับ
‪และอีกม้ามืดที่มองข้ามไปไม่ได้
‪ประธานคิมบยองฮยอน ซองมุนเดลี่ครับ
‪ประธานคิมที่ได้ส่วนแบ่ง ‪จากอีซองแจซึ่งสนิทกัน
‪ผลจากที่ซื้อหุ้นบริษัทในเครือของเรา ‪มาตลอดตั้งแต่สองปีก่อน
‪ทำให้ตอนนี้
‪ในฐานะนักลงทุนส่วนตัว ‪ประธานคิมบยองฮยอนเป็นอันดับสาม
‪ต่อจากท่านประธาน ‪กับประธานอีซองแจครับ
‪ในสถานการณ์แบบนี้
‪ประธานอีซองแจได้แจ้ง ‪แผนเปลี่ยนแปลงข้อบังคับบริษัทมาครับ
‪ได้มาเมื่อไหร่ ไม่เห็นรู้เรื่องเลย
‪ก่อนหน้านี้ไม่กี่นาทีครับ
‪ใจความสำคัญในการประชุมผู้ถือหุ้น…
‪ให้เปลี่ยนข้อบังคับฮันโจกรุ๊ปตอนนี้ ‪จากกำหนดให้ประธานบริษัท
‪นั่งตำแหน่งควบประธานในที่ประชุม
‪เป็นห้ามประธานบริหาร ‪นั่งควบตำแหน่งประธานในที่ประชุม
‪จะให้แยกท่านประธาน ‪กับประธานในที่ประชุมเหรอ
‪งั้นใครจะเป็นประธานในที่ประชุม
‪เลือกคณะกรรมการคนหนึ่ง ‪จากการโหวตในที่ประชุม
‪และแต่งตั้ง ‪เป็นประธานในที่ประชุมครับ
‪ถ้าแยกออกจากกัน
‪ทุกเรื่องก็ต้องได้รับความเห็นชอบ ‪จากประธานในที่ประชุมสิ
‪กรณีที่แยกประธานบริหาร ‪กับประธานในที่ประชุม
‪ที่เกิดขึ้นเร็วๆ นี้…
‪มีบริษัทขนาดเล็กแห่งหนึ่งครับ
‪ถึงจะเป็นบริษัทขนาดเล็ก ‪แต่มีพนักงานในบริษัทมากกว่า 500 คน
‪ทางนั้นก็แยกประธานในที่ประชุม ‪จากคณะกรรมการ
‪ตอนนี้เพราะแบ่งเป็นเจ้าของกับ ‪ประธานในที่ประชุมเลยขัดแย้งกันอยู่
‪ขัดแย้งกันเรื่องอะไรครับ
‪จุดประสงค์แรกเริ่มที่ต้องการให้แยก ‪ประธานในที่ประชุม
‪คือเพื่อจะเขี่ยเจ้าของทิ้ง
‪เลือกประธานในที่ประชุม ‪มาสอดส่องเก็บเบาะแส
‪จากนั้นก็จะจัดการฉัน
‪ใครกัน ที่ทางฝั่งประธานอีซองแจ ‪เลือกเป็นประธานในที่ประชุม
‪ไม่ทราบครับ
‪ถ้าเป็นถึงประธานในที่ประชุม ‪ต้องเป็นคนที่พวกเรารู้จัก
‪พวกบริษัทในเครือคนอื่น ‪ได้ยินอะไรมาบ้างไหม
‪พวกซีอีโอบริษัทในเครือ ‪ก็ไม่รู้ข้อเสนอเหมือนกันครับ
‪ขอโทษนะครับ แต่ผมยังไม่รู้ ‪สถานการณ์ภายในบริษัทพวกท่านดี
‪งั้นก็ซื้อหุ้นคืนมาสิครับ
‪แล้วเปลี่ยนโครงสร้าง ‪การปกครองเอาก็ได้
‪- เอ่อ คือ… ‪- ไม่มีเงินค่ะ
‪ค่าบริการสาธารณูปโภคเพิ่มเติม ‪ก็สามแสนล้านแล้ว
‪สำนักงานใหญ่ฮันโจกรุ๊ป…
‪ไม่มีเงิน
‪เพราะบริษัทในเครือ ‪ที่อดีตท่านประธานเคยดูแล
‪ท่านประธานอียอนแจ ‪ได้รับช่วงต่อมาทั้งหมด
‪แน่นอนสิครับ
‪ที่ท่านประธานได้รับค่าบริการ ‪สาธารณูปโภคเพิ่มเติมมันไม่ใช่เลย
‪เพื่อปกป้องสิทธิ์ ‪ในการบริหารส่วนตัวของท่านประธาน
‪การตั้งใจไม่ใช้เงินลงทุนบริษัท
‪ท่านประธานของเราก็แน่วแน่มากครับ
‪เราต้องรู้ให้ได้ว่า ‪ประธานอีซองแจจะสนับสนุนใคร
‪เราจะได้วางแผนรับมือ
‪นั่นสิครับ ทำไมถึงปิดเงียบเลยนะ
‪รีบเปิดเผยผู้ลงสมัคร
‪ให้คณะกรรมการรับรู้ว่าเป็นคนนี้
‪พวกเขาจะได้เปรียบกว่านะ
‪เป็นคนที่ไม่จำเป็น ‪ต้องรีบประกาศหรือเปล่าครับ
‪มีคนแบบนั้นด้วยเหรอครับ
‪มีสิ
‪อะไรนะครับ
‪คนที่ไม่ต้องประกาศล่วงหน้า
‪คนที่ยังมีอิทธิพลสูงสุดเสมอ
‪พ่อฉัน ที่ผู้ถือหุ้นทุกคน ‪ยังคงหวังให้กลับมา
‪อีซองแจจะเรียกอียุนบอม
‪ประธานผู้ทรงเกียรติ ‪กลับมาเป็นคณะกรรมการบริหาร
‪แล้วให้เป็นประธานในที่ประชุมค่ะ
‪ถ้าเป็นท่านประธานผู้ทรงเกียรติ
‪ขอโทษนะครับ ได้มีการทะเลาะกันแน่
‪ไม่ใช่แค่ทะเลาะหรอกครับ ท่านประธาน
‪ต้องสกัดไม่ให้ ‪ท่านประธานผู้ทรงเกียรติ
‪กลับมาได้
‪ท่านบอกว่าจะไม่พบคุณค่ะ
‪ให้คุณกลับไป
‪ได้บอกพ่อไหมคะ ว่าฉันมาถึงนี่
‪รออยู่ข้างล่างแล้ว
‪ค่ะ แต่ว่า
‪ท่านบอกว่าจากนี้ไปไม่ต้องมาก็ได้ค่ะ
‪ขอโทษค่ะ
‪มีสิ่งที่ท่านประธาน ‪ให้แจ้งให้คุณทราบค่ะ
‪"พ่อบอกว่าท่านไม่คิดว่าแกเป็นลูก
‪เพราะท่านเป็นคนพูดเอง ‪อย่าวุ่นวายใจไปล่ะ
‪นี่เป็นบ้านที่ฉันเคยอยู่อาศัยกับแม่
‪ฉันไม่นับว่าแกเป็นน้อง
‪ไม่ต้องมาประจบประแจงอีก"
‪ขอโทษค่ะ
‪ท่านประธานให้ฉันเรียนไม่ให้ตกหล่น
‪(ประธาน อียอนแจ)
‪ระหว่างประชุม ‪อัยการซอดงแจโทรมาหลายรอบเลยค่ะ
‪เขาขอพบท่าน
‪ผอ.พัค
‪ส่งต่อครับ จากตรงกลาง…
‪- เร็วหน่อยสิ ‪- จะเสียลูกไปไหม
‪- โอ๊ะ ที่คอ… ‪- รอดเพราะโดนกระทุ้งคอเลย
‪- ครับ มันช่าง… ‪- โธ่เอ๊ย
‪ไอ้หมอนี่ ‪ทำไมไม่เคยส่งลูกให้ฮึงมินเลยนะ
‪ดีแต่คร่ำครวญว่าโดนเหยียดเชื้อชาติ
‪เจ้าบ้านั่น ว่าแต่คนอื่น
‪- แบบนั้นแหละ ‪- เย่
‪- โอ๊ะ ‪- อะไรน่ะ
‪- ฮึงมิน ‪- ยิงเข้าแล้วๆ
‪- เก่งมาก ‪- แหม ยอดไปเลย
‪นายเป็นแฟนแมนยูเหรอ
‪- เปล่าครับ ‪- งั้นทีมไหน
‪ผมไม่ดูฟุตบอลครับ
‪งั้นดูเบสบอลเหรอ รยูฮยอนจิน
‪- เปล่าครับ ‪- วอลเลย์บอลล่ะ คิมยอนกยอง
‪ผมไม่ดูกีฬาครับ
‪งั้นตอนกลางคืนทำอะไร เหล้าก็ไม่ดื่ม
‪ก็คงไปเจอแฟนน่ะสิ
‪- โอ้ มีแฟนแล้วเหรอ ‪- ไม่…
‪สักครู่นะครับ
‪ครับ
‪พูดไม่ทันขาดคำ
‪ตอนนี้ผมอยู่ข้างนอก ‪มีเรื่องอะไรเหรอครับ
‪เฮ้อ
‪ใช้เวลาประมาณ 40 นาทีครับ
‪เข้าใจแล้วครับ
‪เสร็จแล้วไปกินไอศกรีมสิคะ
‪ตอนนี้ค่อยยังชั่วหน่อย
‪แต่ว่าเมื่อกี้ ปีไหนเราทำอะไรบ้าง
‪ฝ่ายนั้นทำอะไรตอนไหนบ้าง
‪- ต้องท่องจำไว้ก่อนด้วยเหรอ ‪- ใช่
‪ไม่เอาน่า
‪ต้องจำสิ ไม่งั้นจะทำยังไง
‪อย่าคุยเรื่องงานสิ
‪ค่ะ
‪แต่ว่า เรื่องหมายจับหลอกโกงค่าเช่า
‪ไม่มีวิธีเลยเหรอคะ
‪เฮ้อ พวกอัยการนี่จริงๆ เลย
‪วันนี้เจ้าหน้าที่ฮันทำได้ดีมาก
‪ที่สายสืบจางพูดก็โอเคดี
‪ไม่ต้องผิดหวังที่วันนี้ไม่เห็นผล ‪เราออกเดินก้าวแรกแล้ว
‪- ค่ะ ขอบคุณค่ะ ‪- ครับ
‪วันนี้ผอ.เท่พอตัวเลยนะคะ
‪เอ๊ะ ฉันเป็นคนเลี้ยงข้าวนะ
‪โอ๊ะ ท่านอธิบดีก็เท่ค่ะ
‪พัคซองอุก ผู้กำกับการสถานียอจูครับ
‪มีคนจากสำนักงานอัยการอึยจองบู
‪ขอช่องทางการติดต่อ ‪นักโทษที่เป็นอดีตตำรวจครับ
‪ฉันไปโทรศัพท์นะคะ
‪ใครมาถาม
‪สำนักงานอัยการอึยจองบู
‪มาถามที่เรือนจำยอจูเองเลยครับ
‪เขาถามว่า
‪รู้ข้อมูลติดต่อนายตำรวจ ‪ที่เคยโดนคดีรับสินบนไหม
‪แต่ที่เรือนจำไม่รู้เลยมาถามผม
‪ผมก็เลยทราบเรื่องครับ
‪รู้ไหมอัยการอึยจองบูคนไหน ‪คนที่มาถามน่ะ
‪อะไร ประชุมเสร็จแล้วเหรอ
‪ที่นั่นเป็นไงบ้าง
‪ไม่ได้ทึ้งหัวสักนิดเลยครับ
‪ได้ลองคุยกับอัยการฮวังไหม
‪เรื่องหมายจับคนร้ายคดีโกงค่าเช่า
‪พูดไปก็ไม่ได้อะไรหรอกครับ
‪โธ่ เขาไม่ต่างจากเดิมเลยสักนิด
‪แต่ยังไงเขาก็มาจาก ‪สำนักงานอัยการโซลตะวันตก
‪น่าจะลองพูดดูหน่อย
‪ทำไมถึงมาจากที่นั่นล่ะครับ
‪เพราะเขาก็เป็นอัยการเหมือนกันไง
‪แค่บอกจะไปแย่งสิทธิ์จากพวกเขา ‪ก็มองตาแดงก่ำแล้ว
‪จะไปขออะไรได้
‪หรือว่าจะวานฮันยอจินดี
‪แล้วมันจะมีประโยชน์อะไร
‪จะได้ให้สำนักงานใหญ่ช่วยคุย ‪กับทางสำนักงานอัยการเขตให้ไง
‪ใครจะไปรู้ล่ะ
‪อย่าเลยครับ ‪ร้อยตำรวจโทจะไปมีอำนาจอะไร
‪นี่ นั่งอยู่เฉยๆ จะได้หมายจับหรือไง
‪ที่นั่นมีแต่คนระดับสูงๆ
‪ให้พวกเขาคุยกันเอง ‪น่าจะรู้เรื่องไม่ใช่หรือไง
‪คนในทีมไปอยู่สำนักงานใหญ่ ‪ก็ต้องพึ่งใบบุญตอนนี้แหละ
‪ใบบุญอะไรล่ะ
‪ห้ามทำเด็ดขาดนะครับ
‪ให้ตายสิ จริงๆ เลย
‪เพิ่งมาปิดแผ่นแก้ปวด ‪เอาตอนนี้เนี่ยนะ
‪ถ้าจะปิดก็น่าจะปิดแต่เช้า
‪ให้กลิ่นมันอบอวลไปเลยสิ
‪"ฉันไล่จับจนบาดเจ็บแบบนี้
‪รู้สึกไม่ยุติธรรมเลย ‪ปล่อยไปไม่ได้ ออกหมายจับมา"
‪น่าจะพูดแบบนี้ไปสิ
‪- ให้ตายสิ ‪- โธ่ พูดอะไรน่ะ
‪ได้ดูน่าสมเพชพอดี
‪ถ้าสายสืบเข้าห้องไป ‪แล้วมีกลิ่นแผ่นแก้ปวดฟุ้ง
‪แล้วก็พวกคนที่สำนักงานใหญ่
‪ไม่มีสักคน ‪ที่บอกว่าจะดูเรื่องหมายศาลให้
‪จริงเหรอ
‪- ให้ตายเถอะ ‪- อย่าไปรบกวนผู้หมวดฮันเลยครับ นะ
‪แบ่งแยกหน้าที่ชัดๆ
‪หล่อนโดนย้าย เลยดีใจที่ได้ ‪เรียกเพื่อนในทีมเก่ามาด้วยสินะ
‪นั่นสิ เราคลุกคลีกับงานนี้ตั้งกี่ปี ‪แต่โดนชุบมือเปิบไปซะได้
‪ใบบุญอะไร ลำบากแบบนั้นแท้ๆ
‪อะไรน่ะ
‪ผู้หญิงหรือเปล่าน่ะ
‪หมอนั่นคงไปดูตัวมาสินะ
‪อยู่ใกล้นะคะเนี่ย
‪อ๋อ ครับ
‪ตอนนี้หาที่ที่เหมาะกับตัวเอง ‪ได้แล้วใช่ไหมคะ
‪อย่างอื่นต้องหา ‪ที่ที่เหมาะสมด้วยสิคะ
‪ข่าวของซองมุนเดลี่ ‪ควรจะแก้ไขให้ถูกต้องสิคะ
‪แก้ไขการรายงานข่าว ‪ไปบอกอนุญาโตตุลาการสื่อมวลชนสิครับ
‪แค่ไกล่เกลี่ยจะเพียงพอเหรอคะ
‪ข่าวมันออกมาเหมือนว่า ‪คุณเป็นฆาตกรทางอ้อมนะคะ
‪ถ้ายังไม่สบายใจ
‪สามารถฟ้องศาลได้ด้วยตัวเองครับ
‪สำหรับอัยการฮวังแล้ว เขา…
‪คงเป็นแค่คนหนึ่ง ‪ที่ผ่านมาในชีวิตเท่านั้นสินะ
‪ถึงจะอย่างนั้น
‪ก็ไม่รู้สึกผิดในใจสักนิดเลยเหรอ ‪สักนิดหนึ่งในใจน่ะ
‪แล้วท่านประธานล่ะครับ
‪ครับ จะให้เดินทางไปเลยไหมครับ
‪วันนี้ที่สำนักงานฉันงานยุ่ง
‪ไปพรุ่งนี้แล้วกัน
‪ไหนว่าวันนี้จะไปพบตำรวจที่ติดคุกไง
‪เขาว่างานที่สำนักงานอึยจองบู ‪ยุ่งมากครับ
‪หรือจะให้ผมไปคนเดียวครับ
‪ไม่เป็นไร ค่อยไปด้วยกันพรุ่งนี้
‪- ตอนไปกับหมอนั่น ไม่ต้องแจกนามบัตร ‪- ครับ
‪ทำไมกลับมาเร็วแบบนี้ล่ะ
‪(ฮันโจ)
‪ขอบคุณที่เรียกผมมาครับ ท่านประธาน
‪เราควรจะได้เจอกันเร็วกว่านี้ ‪พอดีฉันยุ่งน่ะ
‪ท่านต้องยุ่งอยู่แล้วสิครับ
‪ช่วงนี้ผมตามข่าวท่านประธานทุกวัน
‪เห็นท่านได้เป็นประธานฮันโจ ‪ที่ยิ่งใหญ่
‪รู้สึกปลื้มใจยังไงไม่รู้ครับ
‪ขอบใจนะ นั่งสิ
‪ขอบคุณครับ
‪ได้ยินว่าโทรมาหลายครั้งเลยเหรอ
‪อ้อ ขอโทษครับ
‪ผมมีเรื่องจะถามท่านประธาน ‪เลยเสียมารยาทไปหน่อยครับ
‪นอกจากท่านประธานแล้ว ‪ไม่มีใครที่ผมจะสอบถามความจริงได้อีก
‪ความจริงเหรอ
‪ครับ ว่าแต่ท่านประธาน
‪เคยได้ยินชื่อ ‪ผู้กำกับการชเวบิทไหมครับ
‪ถ้างั้นจำทนายพัคกวังซูได้ไหมครับ
‪เป็นชื่อที่ฉันรู้จักเหรอคะ
‪เอ่อ ขอโทษครับ ผมควรจะเล่า ‪ตั้งแต่เริ่มจนจบก่อนแล้วค่อยถาม
‪ทนายพัคกวังซู
‪เคยเป็นอัยการฝั่งพวกเราครับ
‪สองปีก่อน หลังออกจาก ‪ตำแหน่งอธิบดีอัยการเขต
‪เขาย้ายไปอยู่สำนักงานกฎหมาย
‪ผมรู้มาว่าหลังจากนั้น ‪ฮันโจกรุ๊ปเคยเชิญทนายพัค
‪มาเป็นกรรมการอิสระครับ
‪เคยมีเรื่องแบบนั้นด้วยเหรอ
‪คงไม่ใช่แบบทางการหรอกครับ
‪เดิมทีเจ้าหน้าที่รัฐ
‪ถึงจะลาออกแล้ว ก็ยังมีขอบเขต ‪ที่จะเข้าทำงานกับบริษัทเอกชน
‪นี่กำลังอธิบายกฎหมายศีลธรรม ‪เจ้าหน้าที่รัฐให้ฉันฟังเหรอคะ
‪เปล่าครับ ผมไม่กล้าหรอกครับ
‪ที่ผมจะพูดคือ…
‪ดังนั้นทางฮันโจกรุ๊ป ‪คงคิดว่าจะใช้ประโยชน์
‪จากพัคกวังซู ‪แบบไม่เปิดเผยเป็นทางการ
‪ถึงพัคกวังซูไม่บอกคนอื่น ‪แต่ก็ขออวดให้ที่บ้านรู้สักหน่อย
‪ได้ทำงานกับฮันโจกรุ๊ป
‪เขาคิดว่าถ้าทำได้ดี ‪บั้นปลายชีวิตอาจจะสุขสบายก็ได้
‪ได้ยินเรื่องนั้นมาจากใครเหรอครับ
‪ภรรยาของทนายพัคกวังซูครับ
‪เธอเล่าให้ผมฟังเอง
‪แต่ว่าทำไมฉันจำไม่ได้เลยนะ
‪เพราะเขาเสียชีวิต ‪ด้วยโรคประจำตัวครับ
‪ถึงผมจะได้เจอทนายพัคแค่ครั้งเดียว
‪แต่ไม่มีการจ้าง ‪ทั้งเป็นทางการและไม่เป็นทางการครับ
‪เพราะท่านจากไปไวมาก
‪ฉันฆ่าเขาเหรอคะ
‪หา
‪พูดอะไรครับ
‪เรื่องราวแบบนี้อัยการชอบนี่คะ
‪"เจ้าพนักงานรัฐระดับสูง
‪เข้าทำงานในบริษัทยักษ์ใหญ่ ‪อย่างผิดกฎหมาย
‪ก่อนจะตายอย่างเป็นปริศนา"
‪ไม่ใช่การตายอย่างเป็นปริศนาครับ
‪ปริศนามันหลังเขาตายต่างหาก
‪ทนายพัคที่เสียชีวิตไป ‪เป็นคนที่ไม่ดื่มเหล้าครับ
‪แต่ผลชันสูตรศพกลับมีแอลกอฮอล์
‪ผู้กำกับการที่ดูแลสถานีนัมยังจู
‪ที่พบศพในตอนนั้นปกปิดเรื่องนี้ครับ
‪ผู้กำกับการคนที่ว่าเมื่อครู่ ชเว…
‪ผู้กำกับการชเวบิทครับ ท่านประธาน
‪ทนายพัคดื่มเหล้านะครับ
‪อะไรนะครับ
‪ดื่มเก่งเลยล่ะครับ ‪ถึงผมจะเคยเจอแค่ครั้งเดียวก็ตาม
‪คงจะไม่ชอบดื่มมั้งคะ
‪ก็มีข้ออ้างแบบนั้นนี่คะ
‪ถ้างั้นวันที่พัคกวังซูเสียชีวิต ‪เขาไปพบใครมา พอจะทราบ…
‪ถามเรื่องคนที่แม้แต่จำยังจำไม่ได้ ‪ละเอียดจังเลยนะคะ
‪เอ่อ ขอโทษครับ
‪อุตส่าห์มาถึงนี่แต่ช่วยอะไร ‪ไม่ได้เลย รู้สึกผิดเหมือนกันนะเนี่ย
‪แล้วเรียกผมมาทำไมเหรอครับ
‪บอกว่าอยากเจอฉันให้ได้ไม่ใช่หรือไง
‪ฉันฟังมาผิดเหรอ
‪เพราะท่านไม่ใช่คนที่อยากพบก็พบได้
‪ที่ผมถาม
‪เพราะอยากรู้ว่าที่อนุญาตให้ผมพบ ‪มีเหตุผลอะไรหรือเปล่าครับ
‪ท่านประธาน
‪ถ้ามีเรื่องอะไรที่ผมจะทำให้ ‪ท่านประธานได้ ให้ผมได้ทำเถอะครับ
‪คนอื่นผมไม่รู้ แต่ท่านประธาน ไม่สิ
‪อย่างภรรยาของรุ่นพี่ผม
‪ผมไม่โกหกหรอกครับ
‪อัยการซอ เคยพบอียุนบอม ‪ท่านประธานคนก่อน
‪สองสามครั้งใช่ไหมคะ
‪ครับ ท่านเคยฝากให้ผมทำงาน ‪เวรกลางคืนครับ
‪งั้นไปทักทายหน่อยไหมคะ ‪ไม่ได้เจอนานแล้ว
‪ครับ ผมจะไปทักทายท่านครับ
‪ฉันจะบอกที่อยู่ของท่านให้ค่ะ
‪ตอนนี้แยกกันอยู่เหรอครับ
‪แต่ก่อนอยู่บ้านหลังเดียว ‪กับท่านประธาน…
‪หลังได้รับการปล่อยตัว
‪ฉันไม่ได้เจอท่านเลยสักครั้ง
‪คุณพ่อ เชื่อสุดใจว่า ‪ฉันวางแผนกับสามี
‪แล้วส่งเขาเข้าคุกไปค่ะ
‪ฉันไม่มีทางที่จะไม่รู้ใช่ไหมล่ะคะ
‪ตอนแรกถึงจะโมโหแต่ก็ไม่ขนาดนี้
‪ระหว่างที่ถูกคุมขัง ‪คงเปลี่ยนไปนิดหน่อย
‪ท่านบอกว่าจะไม่พบหน้าคนของฉัน
‪แต่อัยการซอไม่ใช่คนของฉันนี่
‪ก็อยากเป็นอยู่นะครับ
‪ผมเองก็เป็นคนของท่านประธาน
‪เพราะแบบนี้ ‪ถึงปล่อยให้ห่างตัวไม่ได้สินะ
‪คือ ไม่ใช่ว่าท่านไม่เชื่อท่านประธาน
‪หรือท่านประธานอียุนบอม
‪ยังไม่หายดี เลยยังพบหน้าลูกสาว ‪ไม่ได้หรือเปล่าครับ
‪ตอนที่รอลงอาญา ‪ก็ดูท่านเหนื่อยอยู่พอตัวนะครับ
‪เป็นอะไรไปคะ เหมือนมือสมัครเล่นเลย
‪เอาให้ท่านก็พอค่ะ
‪นี่ที่อยู่
‪ครับ ทราบแล้วครับ
‪ถ้าไปตอนกลางวัน ‪เจ้าของบ้านน่าจะไม่อยู่
‪ประธานอีซองแจน่ะ
‪ครับ ผมจะไปทักทายท่านเลย
‪เสร็จแล้วจะรีบรายงานทันทีครับ
‪- ครับ ท่านประธาน ‪- อยู่ไหน
‪ผมกำลังจะไปตรวจสอบครับ
‪ตอนนั้นมีชื่อชเวบิทด้วยไหม
‪ไม่ครับ แต่เมื่อกี้พอตรวจสอบดู
‪ผู้กำกับชเวบิทย้ายไปเป็นหัวหน้า ‪หน่วยข่าวกรอง สำนักงานตำรวจครับ
‪หัวหน้าหน่วยข่าวกรอง…
‪อ๋อ มีความเกี่ยวข้องแฮะ บ้าจริง
‪เตือนโอจูซอนด้วย
‪เรื่องที่มาทำงานกับเรา ห้ามบอก ‪คนที่บ้าน ภรรยา หรือใครก็แล้วแต่
‪ใครคะ
‪อ๋อ ผมเอาของขวัญมาส่งครับ
‪ของขวัญอะไรคะ
‪ส่งมาจากที่ไหน
‪สำนักอัยการครับ
‪สำนักอัยการเหรอคะ
‪ครับ ผมอัยการซอดงแจครับ
‪ผมขอเอาของเข้าไปวาง ‪แล้วจะกลับเลยครับ
‪เอาล่ะ
‪สวัสดีครับ
‪ฉันไม่ทราบว่าคุณจะมา
‪อ๋อ ผม…
‪นี่
‪นี่ครับ
‪(ซอดงแจ)
‪ท่านประธานอียุนบอมรู้จักผมครับ
‪ผมเคยทำงานให้ท่านมาก่อนครับ
‪ผมควรมาหาให้เร็วกว่านี้
‪ช่วยแจ้งให้หน่อยได้ไหมครับ ‪ว่าตอนนี้ซอดงแจมาทักทายท่านแล้ว
‪ตอนนี้ท่านประธานไม่อยู่ค่ะ
‪แต่ว่า…
‪ไม่อยู่ค่ะ
‪ครับ งั้นผมขอเอานี่ ‪เข้าไปวางแล้วจะกลับ…
‪เดี๋ยวฉันเอาให้ท่านเองค่ะ
‪ครับ
‪ขอโทษนะครับ ‪ผมขอน้ำสักแก้วได้ไหมครับ
‪ผมหามาตลอดทางเลย
‪แต่ถนนละแวกนี้ ‪ไม่มีร้านสะดวกซื้อเลยนะครับ
‪- สักครู่นะคะ ‪- ครับ
‪ครับ
‪ขอบคุณครับ
‪ต้องมอบให้ท่านประธานให้ได้นะครับ
‪ค่ะ กลับดีๆ นะคะ
‪ครับ เชิญเข้าบ้านเถอะครับ
‪ครับ
‪ได้ดื่มแค่น้ำแล้วก็ออกมาแฮะ
‪ไม่ได้ส่งจดหมายให้ครับ
‪ผมลองคิดแล้วว่า ‪จะเสียบไปกับของขวัญดีไหม
‪แต่ผมคิดว่าถ้าคนอื่นได้ไปก่อน ‪แล้วจะไม่ยอมมอบให้ท่านครับ
‪เข้าใจแล้วค่ะ
‪ว่าแต่ ที่บ้านหลังนั้น ‪มีคนป่วยอยู่หรือเปล่าครับ
‪หือ
‪เหมือนเคยติดอยู่บนขวดยาครับ
‪(ขวดแก้ว พลาสติก กระป๋อง)
‪(ขวดแก้ว)
‪ไม่มีเอกสารหรืออะไรเป็นพิเศษครับ
‪เพราะบ้านท่านประธาน แค่ใบเสร็จ ‪ร้านสะดวกซื้อก็ยังให้ทำลายก่อนทิ้ง
‪ผมเลยไม่ได้หวังอะไรมาก
‪นี่ไปค้นถุงขยะมาเหรอคะ
‪ไปเสียเที่ยวไม่ได้นี่ครับ
‪ผมเป็นแรงงานเกรดพรีเมี่ยมนะครับ
‪เพราะไม่ใช่สายผมโดยตรง ‪ผมเลยไม่รู้รายละเอียด
‪แต่ในถังมีขวดเยอะมากครับ
‪ขวดที่ไม่มีฉลากติดอยู่
‪ดูยังไงก็เหมือนฉลาก ‪ที่ติดอยู่บนขวดยาครับ
‪ถ้าไม่ใช่คนอื่นในบ้านที่ป่วย ‪หรือว่าจะเป็น…
‪ประธานอียุนบอมครับ
‪ผมเอามาเพราะคิดว่าท่านประธาน ‪คงจะสืบได้ว่ามันคืออะไรครับ
‪ขอบคุณนะ ฉันไม่คิดว่าจะทำให้ขนาดนี้
‪ทุ่มเทจริงๆ อัยการซอ
‪เป็นงานที่ผมทำ ‪เพราะอยากได้รับคำชมครับ
‪เพราะผมไม่ค่อยได้รับคำชมนัก
‪ทำไมถึงไม่ได้รับคำชมล่ะคะ ‪เป็นคนหัวไวขนาดนี้
‪สามีของท่าน…
‪อธิบดีอัยการอีชางจุน
‪เขาเคยมอบหมายงานให้ผม ‪แต่ผมทำไม่ได้สักอย่างเลยครับ
‪ถ้าเจอกันคราวหน้า
‪เขาคงโกรธผม
‪ผมก็เลยช่วยคุณนาย เอ๊ย ขอโทษครับ
‪ทำเรื่องแบบนี้ให้ท่านประธานครับ
‪ผมจะได้กล้าสู้หน้าเขา ขอบคุณนะครับ
‪ใครจะโกรธใครคะ ‪ตัวเขาเองได้ทำอะไรบ้าง
‪ถ้ามอบหมายงานให้รุ่นน้อง ‪ก็ต้องคอยดูด้วยสิว่าทำได้ดีไหม
‪ต้องคอยเป็นห่วงเป็นใย กังวล ‪ช่วยประคองให้ถึงที่สุด
‪แต่นี่ทิ้งไปกลางทาง
‪ยังจะมีหน้ามาต่อว่าคนอื่นอีกเหรอ
‪คือ…
‪ท่านประธานอียอนแจครับ
‪ผมเป็นกำลังใจ ‪ให้ท่านประธานจริงๆ นะครับ
‪ทั้งข่าวช่วงนี้ ‪แถมยังมีเรื่องภายในบริษัทอีก
‪ดูเหมือนจะมีคนไม่พอใจ ‪เรื่องที่ท่านประธาน
‪นำทัพบริษัทใหญ่แห่งนี้
‪โชว์ความสง่าผ่าเผยให้เห็นเลยครับ
‪ลูกเต้าเหมือนกัน ‪ทำไมคนหนึ่งเป็นได้ อีกคนเป็นไม่ได้
‪ถ้างั้น
‪ผมรบกวนเวลามาพักใหญ่แล้ว ‪ขอโทษนะครับ
‪รบกวนอะไร
‪จัดการงานเสร็จเมื่อไหร่ ‪ไว้เจอกันข้างนอกสักครั้งนะคะ
‪- ไปกินข้าวกัน ‪- ครับ ผมจะรอครับ
‪ค่ะ รู้จักค่ะ อัยการซอดงแจ
‪แต่ไม่รู้ว่าอยู่สังกัดอึยจองบู
‪ฉันก็จำคดีนั้นได้
‪จนท.บางคนจากหน่วยลาดตระเวนเซกก
‪ที่ดงดูชอนพัวพันกับธุรกิจบันเทิง
‪แต่ฉันไม่รู้เหตุผล
‪ของอัยการซอดงแจจากอึยจองบู ‪คนที่ให้ความสนใจเรื่องนี้
‪ทำไมถึงมาสนใจตอนนี้ ‪ผ่านมาตั้งหลายปีแล้ว
‪เซกกเหรอ
‪คนที่อัยการซออยากรู้ ‪ช่องทางการติดต่อ คือคนนี้
‪หนึ่งในสองคนที่โดนลงโทษจำคุก ‪เพราะเรื่องตอนนั้น
‪สิบตำรวจตรีคิมซูฮัง
‪เธอแอบไปเจอเขาหน่อยได้ไหม
‪สิบตำรวจตรีคิมเหรอคะ
‪เขาออกจากคุกเมื่อปีก่อน ‪ไม่รู้ตอนนี้ไปทำอะไรอยู่ที่ไหน
‪ทางอัยการถึงได้ไปถามเรือนจำ
‪ก่อนอื่น ‪ระหว่างที่ฉันสืบหาที่อยู่ของเขา
‪มีผู้เกี่ยวข้องในตอนนั้น ‪ที่ยังทำงานอยู่
‪สำนักอัยการท้องถิ่น ‪ตามหาคนที่ชื่อคิมซูฮัง
‪ทำไมต้องเป็นช่วงนี้
‪ที่อัยการไปยุ่ง ‪กับเรื่องเก่าคร่ำครึอีกครั้ง
‪หรือมีเจตนาอื่นกันแน่
‪ฉันจะไปสืบมาค่ะ
‪อือ
‪(คิมซูฮัง)
‪ผู้หมวดรู้จักหน่วยลาดตระเวน ‪เซกกไหมครับ
‪- ยินดีที่ได้กลับมานะคะ ‪- แต่ฉันไม่รู้เหตุผล
‪ของอัยการซอดงแจจากอึยจองบู ‪คนที่ให้ความสนใจเรื่องนี้
‪ผู้หมวดรู้จักหน่วยลาดตระเวน ‪เซกกไหมครับ
‪- ที่นั่นมีตำรวจ… ‪- "ที่นั่นมีตำรวจ…"
‪(ห้องอาบน้ำ สถานีตำรวจเซกก)
‪(ศาลเขตอึยจองบู)
‪ครับ หน่วยลาดตระเวนเซกกครับ
‪จ่าแบคลาหยุดครับ
‪หา ผมโกชางยงครับ
‪นั่นใครครับ
‪(ตำรวจ)
‪คนจากสำนักงานใหญ่ ‪รู้ชื่อผมได้ยังไงครับ
‪ไม่ต้องกังวลไปหรอกค่ะ
‪ทำไมอยู่ๆ จ่าแบคลาหยุดล่ะคะ
‪เรื่องนั้นผมก็ไม่รู้ครับ
‪ก่อนฉันมาที่นี่ ฉันอ่านบันทึก ‪พิจารณาคดีมานิดหน่อย
‪มีชื่อหมู่โกอยู่ด้วยนะ
‪คดีติดสินบนเหรอครับ
‪ผมเป็นแค่พยานนะครับ
‪ตอนที่ทีมนั้นมีปัญหา ‪หมู่โกทำงานด้วยนี่นา
‪ผมไม่รู้อะไรเลยครับ ‪ผมไม่ได้อยู่ทีมจ่าแบคด้วยซ้ำ
‪จ่าซงกีฮยอนอยู่ทีมจ่าแบคนี่
‪จ่าซงเขาเสียชีวิตไปแล้วนะครับ
‪รู้ค่ะ
‪- เป็นการฆ่าตัวตาย ‪- ฉันรู้
‪มาคุยเรื่องตอนนั้นกัน
‪ผม วันที่จ่าซงเสียชีวิต
‪ผมไม่ได้ขึ้นเวร ‪เลยไม่เห็นตอนเกิดเหตุครับ
‪ผมได้ยินเรื่องทีหลัง
‪ทีมจ่าซงโดนเปิดเผย ‪ว่ารับเงินจากสถานบันเทิง
‪ธันวาคม ปี 2017
‪จ่าซงเสียชีวิตเดือนกันยายน ‪ก่อนหน้านั้นสามเดือน
‪ความสัมพันธ์ระหว่างจ่าซง ‪กับเพื่อนร่วมทีมเป็นยังไงคะ
‪โดยเฉพาะกับหมู่คิมซูฮัง
‪หมู่คิมทำไมเหรอครับ
‪ยังไม่รีบตอบอีกเหรอ
‪หรือจะไปสำนักงานใหญ่กับฉันเลยไหม
‪ตัวเองอยู่ข้างๆ พวกเขานี่
‪ผมเห็นแค่ครั้งเดียวครับ
‪- ที่รับเงินสินบนเหรอ ‪- เปล่าครับ
‪- สวัสดี ‪- สวัสดีครับ
‪สวัสดีครับ
‪- สวัสดีครับ ‪- เออๆ
‪- โอ๊ย ร้อน ‪- อ้าว ยืนอยู่นี่เอง
‪- ฉันไม่เห็นน่ะ ‪- มองไม่เห็นอะไร
‪ก็ระวังหน่อยสิ
‪ฉันไม่ระวังเลยโดนลวกงั้นเหรอ
‪ตาบอดหรือไงถึงไม่เห็น ‪เอาน้ำเดือดๆ มาราดตรงที่คนยืนอยู่
‪ขอโทษทีนะ
‪ดูน้ำหน่อย
‪เครื่องกรองน้ำรั่วหรือไง
‪มองอะไร รีบเช็ดซะสิ
‪ถ้าคนอื่นล้มไป จ่าซงจะรับผิดชอบไหม
‪หัวหน้าครับ
‪- จ่าซง ‪- นายเป็นใครมาบอกให้ฉันออก
‪คิดว่าชอบเลยบอกให้ออกเหรอ
‪ถ้าเป็นฉันลาออกไปแล้ว
‪ฉันจะลาออกจากงานไหม ‪มันเกี่ยวอะไรกับนายด้วย
‪ไม่รู้จักมารยาทสินะ
‪อายุมากกว่าแล้วไง
‪- หมู่คิมครับ ‪- หัดเป็นคนให้ได้ก่อน
‪พอสักทีเถอะครับ
‪โวยวายไปได้
‪อะไร
‪นี่ คิมซูฮัง
‪มีการรังแกกันในหน่วยงาน ‪คนในทีมเดียวกัน
‪ตำรวจเนี่ยนะ
‪ตอนที่จ่าซงตาย ‪มีใครอยู่ที่หน่วยลาดตระเวนบ้าง
‪คนแรกที่เจอศพจ่าซงคือใคร
‪เขาเป็นโรคซึมเศร้า ‪หนักมากอยู่แล้วครับ
‪เขาโดนเพื่อนร่วมทีมที่เคยรังแก ‪ล้อมแล้วก็ตายค่ะ
‪เวลาที่พบศพคือเช้ามืด
‪นอกจากเพื่อนร่วมทีมของจ่าซง ‪ไม่มีคนอื่นที่หน่วยลาดตระเวนค่ะ
‪อดีตนายตำรวจคิมซูฮังที่ ‪สำนักงานอัยการอึยจองบูขอข้อมูล
‪คือเพื่อนร่วมทีม
‪ที่พบจ่าซงเสียชีวิต ‪เป็นคนแรกเพียงคนเดียวค่ะ
‪เวรเอ๊ย
‪ถึงจะเป็นการฆ่าตัวตาย
‪แต่ถูกฆาตกรรมค่ะ ผอ.
‪ทำไมที่ที่ถูกย้ายไปต้องเป็นเซกกด้วย
‪งั้นก็ไม่ใช่เรื่องบังเอิญเหรอคะ
‪เข้าไปเยี่ยมแบบพิเศษกันเถอะ ‪ผู้ต้องหาคดีที่ยังไม่คลี่คลายครับ
‪สิ่งที่ไม่ได้พูดตอนนั้น ‪บอกฉันมาให้หมดค่ะ
‪อัยการมุ่งขุดคุ้ยหาหลักฐานมากเกินไป
‪แล้วผลที่ได้ล่ะ
‪"อำนาจภายนอก ‪แทรกแซงระบบภายในบริษัทเรา"
‪ฉันรู้สึกได้
‪ปัญหาคือเจ็ดเปอร์เซ็นต์ ‪ที่ประธานซองมุนถืออยู่
‪จะให้ความยุติธรรมมากแค่ไหนครับ
‪ฮันยอจินอยู่หน่วยข่าวกรองเหรอ
‪ชเวบิทสั่งให้ฮันยอจินเอาอะไรมา
‪สืบมาว่ามันคืออะไร
‪คำบรรยายโดย: ‪รติจุฑาภา เกตุทิวากังสดาล