NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
STRANGER
WSZYSTKIE POSTACIE, ORGANIZACJE, MIEJSCA I SPRAWY SĄ FIKCYJNE.
POLICJA
Tak.
Jak to mógł być ktoś
z prokuratury?
Łatwo jest przegapić coś, co się ma tuż przed nosem.
Pracowaliście z nim. Jak mogliście nie zauważyć?
My odwalamy całą robotę, a oni udają ważniaków.
I te wasze wspólne kolacyjki. Ciągle jakieś wyjścia.
Nie mogliście złapać sprawcy, bo zbytnio się zbliżyliście.
Kapitan miał rację.
Trzeba zachować jakiś dystans.
OCHRONA
Boże.
On naprawdę tu mieszkał?
Panie Hwang.
Tak.
Dlaczego pan go zabił?
Bo ten łajdak
zasługiwał na śmierć...
z moich rąk.
Codziennie o tym myślałem.
O tym, jak go zabić.
Chciałem, żeby jak najlepiej
zrozumiał mój ból.
Jaki ból?
Poparzenie ogniem.
Wie pan, czemu mówi się „ogień piekielny”?
Ponoć poparzenie ogniem powoduje ból nieporównywalny do niczego innego.
I to właśnie musiało znieść to małe ciałko.
Ta delikatna skóra...
Był cały poparzony.
Została z niego...
czarna, spalona masa.
Mówię o moim synu.
Miał pięć lat.
Jego dłonie były takie delikatne.
Tamtego dnia wziąłem go za rękę i zaprowadziłem do przedszkola.
Odprowadziłem go do autobusu.
Powiedziałem, żeby wsiadał razem z kolegami.
Baw się dobrze.
Miłego dnia.
- Nie kłóć się z kolegami. - Pa!
Tak, autobus zaraz odjedzie.
To mama.
Dobrze. Tak.
Zadzwonię. W porządku.
Pa!
- Pa! - Dobrze.
Autobus właśnie odjechał. Dobrze.
Tak, odbiorę go wieczorem.
W porządku.
Obiecałem, że wieczorem go odbiorę.
- Zgłoszono, że będą działać. - Wiadomość z ostatniej chwili.
Około godziny 16.10 w autobusie wycieczkowym z Inczon
wybuchły opony. Zdarzenie miało miejsce koło węzła komunikacyjnego w Yeongjong.
Autobus uderzył w barierkę i stanął w płomieniach.
W wyniku wypadku zginęło lub zostało rannych wiele osób,
w tym dzieci i wychowawcy z przedszkola.
To nie był wypadek.
Jest takie urządzenie jak stabilizator.
Pomaga pojazdom utrzymać równowagę. Usunięto go jednak z autobusu,
by zaoszczędzić.
Firma zamontowała opony z odzysku, były połatane gumą.
Kierowcę kiedyś już zwolniono za używanie telefonu w czasie jazdy.
Ale werdykt był...
Winna okazała się konstrukcja barierki.
Barierka.
Barierka?
Ale to nie była prawda.
Wziąłem rok wolnego z pracy i szukałem odpowiedzi,
dlaczego mój syn umarł.
Dlaczego mój synek musiał...
zginąć przez wadę barierki, nie wiadomo przez kogo postawionej,
bo nagle wszystkie dokumenty zniknęły.
To było morderstwo.
Są winni morderstwa.
Tych wszystkich ludzi zabili łajdacy z firmy przewozowej.
Ale tylko kierowcę skazano na trzy lata.
A właściciel firmy?
A urzędnicy, których przekupiono, by nie zamykali firmy?
Przez nich zginęło 14 dzieci w wieku od czterech do pięciu lat,
a nie spędzili w więzieniu nawet roku.
Ktoś ich chronił?
Pośrednik.
Poprosił kogoś wysoko postawionego o zbagatelizowanie sprawy,
a przedtem...
Autobus nie powinien był zostać dopuszczony do jazdy.
Dzieci jechały wtedy na wycieczkę.
Aż do tamtego dnia autobus był w użyciu...
ze względu na tego pośrednika.
Był nim Moo-sung Park?
Mam takie marzenie.
Mam nadzieję, że mój syn
umarł...
w tamtej chwili.
W momencie wypadku,
kiedy autobus się przewrócił.
W tamtej chwili...
nim pojawił się ogień.
Mam nadzieję, że nie czuł bólu...
i natychmiast...
I natychmiast umarł.
Jego ciało...
Jego ciało było poparzone...
ale mam nadzieję, że stało się to po jego śmierci.
Codziennie się modlę.
Nigdy o nim nie zapomniałem, nawet na chwilę.
Hej.
Witaj z powrotem. Dobrze cię widzieć.
Musisz żyć dalej.
Pochowaj go w swoim sercu
i zapomnij o przeszłości.
Dobrze.
Kim była ta wysoko postawiona osoba,
która zbagatelizowała sprawę na prośbę Moo-sung Parka?
Prokurator rejonowy.
Z prokuratury Seul-Zachód.
To było dwa lata temu. Czy chodzi...
o pana Sang-wook Bae?
Naciskał na prokuraturę w Inczon.
Właśnie wyznał pan, jaki był motyw.
Jak pan go zabił?
To byłem ja.
Laboratorium analityczne
REPUBLIKA KOREI, PASZPORT, IMIĘ I NAZWISKO: SE-WON YOON
Długo to planowałem.
Obsługa klienta? Chyba popsuł mi się telewizor. Co mam robić?
TELEWIZJA KABLOWA HANGANG YONGSAN
Gdzie jest 75-3?
A co z Jin-seob Kangiem?
Był częścią mojego planu.
Przepraszam.
Ja też do niego należałem?
- Tak. - A co ze śmiercią Jin-seob Kanga?
Tego nie przewidziałem.
Więc twierdzi pan,
że to wszystko zaplanował?
Tak trudno w to uwierzyć? Nie potrafiłbym tego zrobić?
Bardzo długo to sobie wyobrażałem.
Odkąd dowiedziałem się, że to Moo-sung Park był pośrednikiem.
To dlaczego nie zrobił pan nic prokuratorowi Bae?
Ten sukinsyn...
Nawet po tym, co zrobił, chciał się dostać do Kongresu.
Dopilnuję, żeby go osądzono.
Zaciągną go do sądu jak psa, żeby stanął w obliczu prawa, które sponiewierał,
a wszystkie jego złe uczynki ujrzą światło dzienne.
A ja będę się temu przyglądał.
Dlaczego skrzywdził pan Ga-young Kim?
By dowiedziano się...
jak rzekomi przywódcy społeczeństwa
wymieniają się przysługami za cenę ludzkiego życia.
Myślałem, że po obudzeniu się wyjawi nazwiska tych, z którymi sypiała.
Chyba nie myśli pan,
że komendant komisariatu w Yongsan był jedyny?
Hej.
Wszyscy mężczyźni wydają pieniądze na swoje kobiety.
Co mam zrobić?
Mam spotkać się z twoją żoną, będąc w swoim mundurku?
Ga-young jest jeszcze młoda, ale jest taka sama jak Moo-sung Park.
On używał pieniędzy,
a ona swojego ciała. To jedyna różnica.
Chyba sam pan siebie oszukuje.
Nie ważne, czy są czyimiś pośrednikiem, czy sprzedają własne ciało,
ale chyba nie ma pan prawa wymierzać im kary?
A czy ci, którzy je mają, zrobili cokolwiek?
Czy to dlatego zabił pan Eun-soo Young?
Pani Young...
To nie byłem ja.
Dlaczego ją pan zabił?
Nie dbam o to, co się teraz ze mną stanie.
Zrezygnowałem ze swojej przyszłości w chwili, kiedy to zacząłem.
Ale zabójstwo pani Young...
Ja...
nie mam z tym nic wspólnego.
Podobno nie dba pan o to, co się stanie. Więc dlaczego uciekał pan na lotnisko?
Nie po to, by uciec z kraju, spodziewając się, że pana złapiemy?
Nie mam już nic do powiedzenia.
Dlaczego zabił pan panią Young?
Zapytam jeszcze raz.
Dlaczego ją pan zabił?
Czy zabicie go...
przyniosło ulgę?
Od śmierci syna...
moje serce
było zupełnie puste.
Tę pustkę...
wypełnił strach.
Sposób, w jaki na mnie patrzył.
Jak wił się, umierając.
I ta krew.
Odmówił przeprowadzenia autopsji syna po wypadku.
Bał się, że znajdą sadzę w jego płucach,
co potwierdziłoby, że strawił go ogień.
Miała dziś poważny atak.
Miała atak?
Kiedy ukrywaliśmy się na parkingu podziemnym.
To chyba przez to, że nigdy nie opuszczała oddziału.
Powinnam była się już dawno domyślić.
Tak, tu Won-chul Kang. Przepraszam, że dzwonię tak późno.
Tak, dobrze pan słyszał.
Skoro już przy tym jesteśmy, złożymy wnioski o dwa nakazy przeszukania.
Proszę wydać je jak najszybciej.
Kongresmen Sang-wook Bae.
Zgadza się. Były prokurator rejonowy Sang-wook Bae.
Kolejny dotyczy zajęcia firmy związanej ze sprawą.
Wiem, że mamy weekend,
ale proszę się tym zająć z samego rana.
Dziękuję.
Wpadniemy w kłopoty, jeśli dowody przeciw panu Bae nie będą mocne.
W tej chwili mamy tylko słowo pana Yoona.
Wszystkiego się dowiemy, kiedy przeprowadzimy śledztwo.
Pan Yoon by tego nie zmyślił.
Czy wiedział pan,
że były prokurator rejonowy był zamieszany w proces w sprawie wypadku autobusu?
Nie miałem pojęcia.
Nawet wicenaczelnicy o tym nie wiedzieli.
Skąd wiedział pan Yoon?
Specjalizował się w śledztwach wewnętrznych.
Ale powiedział, że nie zabił Eun-soo.
Co pan o tym myśli?
Sam już nie wiem.
Mam nadzieję, że nie posunął się tak daleko.
Spróbuję się czegoś dowiedzieć.
Powinieneś odpocząć.
Dużo dziś dokonałeś.
Aresztowałeś sprawcę.
Gratulacje.
Oto nagrania z zatrzymania seryjnego zabójcy z Yongsan-gu.
Aresztowano go na lotnisku. Zaatakował policjantów.
Zabójca, który sterroryzował mieszkańców Yongsan-gu, był pracownikiem
Prokuratury Rejonowej Seul-Zachód.
Wiadomość ta wywołała szok.
- To ty. - Tak, wróciłem.
Znasz tego zabójcę?
Oczywiście.
Do Moo-sung Parka też miał jakąś urazę?
Nie jestem pewien. Na razie nie wiem zbyt dużo.
Ten cwaniak Moo-sung Park był zbyt zachłanny.
Tak.
Znalazłeś kreta?
Przekazałem moim asystentom dwie różne informacje,
ale żadne z nich nic nie zrobiło.
- Różne informacje? - Tak.
Powiedziałem, że będę miał gościa z Ukrainy,
i podałem inne nazwy hoteli.
W każdym z nich umieściłem obcokrajowca,
ale żadne się z nim nie kontaktowało ani nie zrobiło nic podejrzanego.
Powinieneś odpocząć.
Dobranoc.
PROKURATURA PROWADZI DOCHODZENIE W KOLEJNEJ SPRAWIE
DAEJUN VILLA
Że też złapano go akurat na lotnisku.
Zbieg okoliczności?
Myślałem, że już śpisz.
Nie dokończyliśmy naszej rozmowy.
PLAN PODRÓŻY
Odwiedź Soo-jung.
Wiem, że jest bardzo niezależna, ale ciągle potrzebuje matki.
Ja nie mogę jechać, ale ty powinnaś.
Tego się nie spodziewałam.
Sprawdzałeś moje aktywa, a teraz chcesz, żebym wyjechała?
Jaką znalazłbyś wymówkę, gdyby Soo-jung nie mieszkała w USA?
Niedługo będę musiał ujawnić informacje o wszystkich aktywach, moich i twoich,
oraz o nieruchomościach, które są na nazwisko Soo-jung.
Dlatego to sprawdzałem.
Jeśli to prawda,
to trzeba było o tym ze mną porozmawiać...
Ale dlaczego mam wyjechać?
Lepiej dla ciebie, żeby cię tu nie było, kiedy rozpocznie się proces.
Ludzie będą ci zazdrościć twojego bogactwa.
Wróć, kiedy wszystko przycichnie.
Nie zapomnij o mnie, choćbyś nie wiem jak dobrze bawiła się z Soo-jung.
Dobrze?
Nie żałuję tego.
Mówię o przyjściu tamtego dnia na proces Sung-jae.
Mówiłeś, że nie powinnam była przychodzić.
Ja tak nie uważam.
Dlatego, że tam poszłam...
jesteś tu dziś ze mną.
Dlaczego miałabym żałować?
Tak pięknie wtedy wyglądałaś.
Zobaczyłem cię na widowni,
twoja twarz rozświetlała całe pomieszczenie.
- A teraz? - Teraz?
Nadal jesteś piękna.
Słucham?
Spotkałaby się pani jutro z licealistką, która wysłała list do gazety?
I co potem?
Proszę spytać, gdzie i kiedy widziała się z mężczyzną i jak była ubrana.
Mam poznać szczegóły?
Dobrze.
Jest pani w domu?
Tak, w domu.
Tam, gdzie powiedziałam coś, czego nie powinnam, czym kogoś zabiłam.
Właśnie tu jestem.
Czemu odebrałam ten telefon?
Nawet nie dzwoniła do mnie.
Czemu odebrałam i kazałam jej tu przyjeżdżać?
Co mnie opętało?
Jeśli tak, to co opętało mnie?
Nie zrobił pan nic złego.
To ja zaprosiłem pana Yoona do zespołu.
Celem śledztwa
było złapanie zabójcy i ujawnienie skandalu z korupcją...
a ja zaprosiłem mordercę do naszego zespołu.
Dlaczego go zabił?
Kiedyś prokuratorem rejonowym w naszym oddziale
był niejaki Sang-wok Bae.
I co z nim?
On i Moo-sung Park zmówili się,
żeby ukryć prawdę o wypadku, w którym zginął syn pana Yoona.
Ale w takiej sytuacji...
Jak można tak potraktować czyjeś dziecko,
jeśli tak bardzo opłakuje się własne?
Nawet jeśli wybrał takie życie...
To znaczy jakie?
Jego mieszkanie...
Kiedy je zobaczyłam...
Był rozwiedziony. Musieli się rozstać niedługo po wypadku.
Kiedy coś złego spotyka dziecko,
miłość rodziców...
zamienia się w nienawiść.
Nie powinni się wspierać w takich momentach?
Razem stawić wszystkiemu czoła?
Takie rodziny pewnie też gdzieś istnieją.
A pana rodzice?
Dlaczego nie powiedział mi pan o swojej operacji?
To nic ważnego.
Ból zniknął?
Tak, zniknął.
To chciałam usłyszeć.
Proszę powiedzieć, jeśli wróci.
Choć i tak nie będę mogła nic na niego poradzić.
Ale i tak proszę mi powiedzieć.
Chociaż zawiozę pana do szpitala.
Co do pani Young...
Powiedział, że jej nie zabił.
Pan Yoon tak powiedział?
Dlaczego nadal tak o nim mówię?
Se-won tak twierdzi?
Będę musiał się temu dokładniej przyjrzeć, ale jej śmierć
może nie mieć związku z wizytą w pani domu.
Powinna pani odpocząć.
Pan też.
Co za dzień.
Wczoraj nic o tym nie wspominałaś.
W nocy strasznie zatęskniłam za Soo-jung.
Dawno nigdzie nie wyjeżdżałaś. Wiem, jak bardzo lubisz podróżować.
- Do zobaczenia niedługo. - Dobrze.
Do zobaczenia.
Ja pojadę.
Tak jest.
Ty mnie zawieziesz?
Mamy taki piękny dzień.
Wyjeżdżam.
To nic wielkiego, a ty ciągle się uśmiechasz.
Może sam powinieneś kiedyś spróbować.
Do zobaczenia, ojcze.
Niebo dawno nie było takie bezchmurne.
Prawie zapomniałam, jak wygląda.
To dobra pora na podróżowanie.
Co to jest?
UMOWA DAROWIZNY
Umieśćmy twoją gotówkę na koncie twojej fundacji stypendialnej,
tylko chwilowo.
SZCZEGÓŁY DAROWIZNY
Tu jest napisane, że przekazuję fundacji 80 miliardów wonów.
Tak. Musimy tak zrobić, żeby móc odzyskać te pieniądze po tym,
jak ujawnię informacje o aktywach.
Poinformuję o tym fundację.
- Nie jesteś głodna? - Nie.
- Nic dziś nie jadłaś. - Nie szkodzi.
Kochanie.
Chodźmy.
Żegnaj.
Dzień dobry, tu Chang-jun Lee.
Dzwonię w sprawie prokuratora Joon-sik Gonga.
Tak, były naczelnik wydziału.
Niedługo rozpocznie się proces.
Nikt nie może powiedzieć,
że był w dziale prawnym waszej firmy.
Wie pan o tym, prawda?
Tak, panie Song. Przepraszam, że niepokoję w dniu wolnym.
Chciałbym się dziś z panem spotkać.
Tak. W moim gabinecie, za godzinę.
BADANIE KRWI
Nie ma śladów krwi pani Young?
Przecież te ubrania były pokryte krwią.
Widocznie tego dnia założył coś innego.
Czy morderca za każdym razem musi być ubrany w to samo?
Pewnie jego też to obrzydza.
Najpierw znajdźmy osobę, która kupiła nóż.
Boże, myślałem, że już po wszystkim.
Co pan tu robi?
Czy pan Yoon naprawdę to zrobił?
Nikt tego nie zmyślił. Sam się przyznał.
Mamy też mnóstwo dowodów.
Czy to znaczy, że zabił też panią Young?
Upiera się, że nie, ale...
Tylko niepotrzebnie marnuje energię. My...
Niech to szlag.
Zabił ją, bo go rozgryzła, a potem próbował uciec.
Nikt mu nie uwierzy.
Wiecie co?
Nie wierzę, że to było zaledwie kilka dni temu.
Wiem. A pośród nas był seryjny zabójca.
I osoba, która wkrótce padła jego ofiarą.
Jak mogliśmy się nie domyślić? Był tuż obok nas.
Chciałbym, żeby ludzie byli oznakowani, by wiedzieć, kto jest dobry, a kto zły.
Też bym tego chciał.
Nawet wielu z nas nie dałoby się tak łatwo sklasyfikować.
Właśnie wychodzą zająć firmę autobusową.
Dobrze.
Przykro mi, że musi pan już wychodzić.
Jesteście zajęci. Przepraszam, że zająłem wam czas. Do zobaczenia.
- Do widzenia. - Miłego dnia.
- Prawie zapomniałem. - Boże.
Do zobaczenia.
Jak to wielu z nas nie można tak łatwo sklasyfikować?
Chodziło mi o kogoś konkretnego.
Wydaje się dobrym człowiekiem, bo ciężko pracuje nad złapaniem sprawcy,
ale potem widzisz, jak zrzuca winę na innych,
i zastanawiasz się, jaki jest naprawdę.
O kim pani mówi?
O kapitanie.
Dzień przed przyznaniem się padł na kolana przed Kyung-wanem.
Starał się go przekonać, że nic złego nie zrobił.
Wiem to tylko dlatego, że przypadkiem przy tym byłam.
Na litość boską.
Wszyscy są tacy sami.
Nikt nie jest wyłącznie dobry lub wyłącznie zły.
Ci, którzy podążają za tłumem, idą tam, gdzie ten ich poniesie.
A co, jeśli płynąc z prądem...
dotrzesz do zupełnie obcego miejsca?
Zajęcie firmy to robota prokuratury, więc zostawcie to im.
Po zabiciu dzieciaków zmienili nazwę, by móc dalej działać,
więc nie musicie się z nimi cackać. Zrozumiano?
- Tak jest. - Tak jest.
PROKURATOR SI-MOK HWANG
Boże, czas się tu chyba zatrzymał.
Co cię sprowadza?
Czy przeoczyliśmy coś, co mieliśmy tuż przed sobą? O to chodzi?
Po Eun-soo...
pomyślałem, że to, co ją spotkało, zbytnio skomplikowało sprawę.
Uznałem, że to dlatego ucieka.
O kim ty mówisz?
O sekretarzu generalnym.
Gdzie uciekł?
Żona odwiedziła go w biurze.
Rozmawiali o rozwodzie.
Potem przygotował się na wyjazd z kraju, nie mówiąc nikomu.
Rozwód i wyjazd z kraju? Kiedy i gdzie?
Tego nie wiem. Rzuciłem tylko okiem na plan podróży.
To już i tak nie ma znaczenia, bo to nie on jest zabójcą.
Kogo obchodzi, dokąd jedzie?
Racja.
Na pewno nie miałby odwagi nikogo zabić.
To zwykły materialista, który wykorzystuje swoją żonę.
Pan Yoon
twierdzi, że nie zabił Eun-soo.
Czyżbyś mu wierzył?
Pamiętasz, o czym jakiś czas temu rozmawialiśmy w gabinecie pana Kanga?
Powiedziałem, że pana Younga wrobiono,
bo pewnie coś wiedział.
W dniu śmierci Eun-soo zaginęły pewne dokumenty.
Dotyczą Grupy Hanjo. Pan Young trzymał je w domu.
Wygląda na to, że Eun-soo je zabrała, ale...
Jeśli miała je ze sobą w chwili śmierci...
A jeśli to przez nie zginęła?
To musiał być prezes Lee.
Jest ktoś jeszcze.
Chang-jun Lee.
Tak łatwo nie zniknie z listy podejrzanych.
Muszę zbadać sprawę pana Yoona, by dowiedzieć się więcej,
ale nie możemy wykluczyć, że Hanjo maczało w tym palce.
W związku z tym
mężczyzna ze zdjęć, które ci wysłałem...
Przepraszam. Si-mok Hwang przy telefonie.
Tak.
Nie, już schodzę.
Co się stało?
To pan Young.
Co go tu sprowadza?
Czemu nie mogę spotkać się ze sprawcą?
Pan Yoon nie życzy sobie odwiedzin.
Chcę go tylko zobaczyć. Nawet tego nie mogę?
Czy naprawdę tylko dlatego pan tu przyszedł?
Muszę go o coś zapytać.
A ja muszę zapytać o coś pana.
Usiądźmy i porozmawiajmy.
Pewnie jest pan zmęczony.
Co zginęło? Co to dokładnie było?
To...
- Proszę. - Dziękuję.
Od kiedy dzieci były małe,
Yun-beom Lee sukcesywnie
przepisywał na nie swoje aktywa
i kupił za nie udziały swojej firmy.
Wiedział, że zmiana firmy w holding
oznacza, że wszystkie dywidendy płynące z filii są wolne od podatku,
uniknął więc zapłacenia setek milionów wonów.
Kiedy usłyszałem, że Hanjo Distribution weszło na rynek,
wiedziałem, że coś jest nie tak.
Hanjo Distribution...
Przed śmiercią pan Park zainwestował w nią wszystkie pieniądze.
Wtedy o nim nie wiedziałem.
Wiedziałem, że były w to zamieszanie dzieci pana Lee.
Gdyby kontynuował pan śledztwo,
pani Yeon-jae Lee zostałaby...
Żona Chang-juna?
Byłaby aresztowana za oszustwa podatkowe.
Bez względu na to, czy osobiście brała w tym udział, czy nie.
Pan Lee znalazł się więc w sytuacji,
w której albo zdradzi pana,
albo pośle swoją żonę do więzienia.
Tylko taki miał wybór.
Dlatego płakał, kiedy do mnie przyszedł.
Co takiego?
Kazał panu zamknąć śledztwo?
Nic nie powiedział.
Wydaje mi się, że prezes Lee obmyślał wtedy plan,
jak się mnie pozbyć.
Nie chodziło wcale o żaden romans. Zrobił to, by chronić swoją żonę.
Romans?
Nieważne.
Czyli Moo-sung Park okłamał mnie zaraz przed śmiercią.
Czy to możliwe, żeby zabójca
miał jakiś związek z prezesem Lee?
Jeszcze tego nie potwierdziliśmy.
Ty też nie wiesz?
Nie, przykro mi.
Muszę spytać go osobiście
i dowiedzieć się, kto za tym stoi.
Muszę zrobić to osobiście.
Pozwól mi go poznać.
Kim jest ten łajdak...
który zabił Eun-soo?
Proszę pana.
Wie pan, jaki jest Si-mok.
Jest najuczciwszym prokuratorem w całym kraju.
Odkryje prawdę i ją wyjawi, proszę mu zaufać.
Pozwoli pan, że odwiozę pana do domu.
Pracowałem dla pana Lee przez ponad dekadę,
a nadal nie wiem,
jaki jest naprawdę.
Choć faktycznie bardzo się zmienił.
Przepraszam.
Słucham?
Twoje ramię.
Wynoś się, bydlaku!
Proszę się mną nie przejmować.
Przez pańską dobroć takie wilki jak prezes Lee...
Jak wygląda zaginiony dokument?
Jest w teczce, której używałem na uniwersytecie.
Pewnie jest na niej jego logo.
SEKRETARZ GENERALNY BŁĘKITNEGO DOMU CHANG-JUN LEE
Logo uniwersytetu.
Logo.
Logo uniwersytetu...
Dziś masz wolne.
- Co pan tu robi? - Idź do domu.
Jak mogę iść, skoro pan przyszedł do pracy?
Idź już.
Tak jest. Miłego dnia.
Czemu nic nie powiedział?
Przecież mnie przyłapał.
Czy sekretarz jest u siebie?
Tak, a z kim mam przyjemność?
- Proszę wejść. - Dziękuję.
- Mam zrobić herbaty? - Zanieś to natychmiast.
Nie musisz już wracać.
BŁĘKITNY DOM
Fundacja Stypendialna Cheongsol
Fundacja stypendialna?
Proszę zacząć przygotowania do sprzedaży banku.
Tak szybko?
Tak. Po co czekać?
Dobrze zareklamował pan bank, podając,
że zabezpieczyliście ryczałt z Hongkongu otrzymany w ramach inwestycji.
Ceny akcji powinny lada moment wzrosnąć.
Tak, to prawda.
Cena spadnie na łeb, na szyję, kiedy wycofamy inwestycję.
Kiedy inwestorzy detaliczni zaczną
opłakiwać straty, wszyscy będą się tym interesować.
Chciałbym, aby do tej pory bank został sprzedany.
Martwi mnie tylko jedna rzecz.
Co takiego?
Jeśli kwota za sprzedaż zostanie przelana na konto mojego teścia,
będzie to można wyśledzić.
Chciałbym temu zapobiec.
Prezes Lee nie jest już naszym głównym udziałowcem.
Jest nim pan Sung-jae Lee. Nie wiedział pan o tym?
Mój szwagier?
Przepisano na niego udziały?
Tak.
Gdzie zatem pójdą pieniądze z kupna banku przez JR Holdings?
Do pana Lee.
Konto jest w szwajcarskim banku,
więc proszę się o nic nie martwić.
Rozumiem.
Tak.
To ja.
Właśnie wysłałem ci dokument z podpisem pani Lee,
więc zajmij się tym od razu, jak go dostaniesz.
Dobrowolnie przekazuje swoje aktywa.
Niech to będzie jasne.
W porządku.
KONGRESMEN SANG-WOOK BAE
Kongresmen Bae. Trochę minęło.
Zapewne już pan wie.
Tak, pewnie właśnie jadą z nakazem do Sepoong Transportation.
Nie sądziłem, że sprawa w Huam-dong będzie miała na pana wpływ.
Nie jest pan chyba w sytuacji, by móc się troszczyć o zachowania twarzy.
Zabójca pewnie już im wszystko powiedział.
Kwestią czasu jest, kiedy wymieni pańskie nazwisko.
Tak, właśnie to chciałem usłyszeć.
Na pewno mogę coś dla pana zrobić.
Tak, do zobaczenia jutro.
Najpierw pomyślałem, że to pewnie panu zależy na czasie.
Ale on nawet nie wiedział o zmianie głównego udziałowca.
W porządku. Niedługo się z panem skontaktuję.
CHANG-JUN
Abonent czasowo niedostępny. Proszę zostawić wiadomość.
Co on, do diabła, knuje?
Nawet powołał się na mnie.
DONG-JAE SEO
Przyjedź do mojego biura.
Jestem.
Przepraszam, że każę ci pracować w dzień wolny.
To żaden kłopot.
I tak myślami ciągle jestem w pracy.
Tutaj.
Lotnisko jest ogromne, więc kamer jest mnóstwo.
Ponoć pracownicy przez całą noc siedzieli nad nagraniami,
by znaleźć fragmenty, na których jest pan Yoon.
Co to jeszcze miałem zrobić? Przejrzałem rejestr jego połączeń,
ale wszystkie związane były z jego pracą w zespole.
Nie wykonał nawet jednego prywatnego telefonu.
Sprawdź, czy nie miał komórki na kartę albo na inne nazwisko.
Oczywiście.
STREFA TRZECIA, POZIOM DRUGI TERMINALA
Tutaj...
Jest. Pan Yoon.
Zniknął.
Prawy dolny róg.
Racja.
Który to poziom?
POZIOM TRZECI SCHODY RUCHOME NR TRZY
Dostał się na trzeci poziom, tak?
Wyloty międzynarodowe.
POZIOM TRZECI STANOWISKO ODPRAW K
POZIOM TRZECI STANOWISKO ODPRAW
Wiedział, że go ścigamy?
Wygląda na bardzo czujnego.
Zastanawia się, dokąd ma iść?
Chyba nie miał biletu, kiedy przyjechał na lotnisko.
Odchodzi.
POZIOM TRZECI STREFA J
HALA ODLOTÓW
POZIOM TRZECI RESTAURACJA PIĄTA
Dlaczego od razu nie poleciał?
Każda sekunda była na wagę złota.
POZIOM TRZECI BRAMKA 14
Wraca do miejsca odpraw.
POZIOM DRUGI GŁÓWNY KORYTARZ
Dlaczego ciągle się rozgląda?
Na jego miejscu nie traciłbym czasu i czym prędzej uciekł.
Szuka kogoś.
To nie czujność.
Co? Kogo szuka?
Na pewno kogoś szuka.
Wspólnika.
Mieli się tam spotkać?
Nie dbam o to, co się teraz ze mną stanie.
Zrezygnowałem ze swojej przyszłości w chwili,
kiedy to zacząłem.
Ale zabójstwo pani Young...
Nie mam z tym nic wspólnego.
Podobno nie dba pan o to, co się stanie. Więc dlaczego uciekał pan na lotnisko?
Nie po to, by uciec z kraju, spodziewając się, że pana złapiemy?
Nie mam już nic do powiedzenia.
Niech przyprowadzą pana Yoona do sali przesłuchań.
Tak jest.
Jak wysłał pan list do Sungmoon Daily ?
Poprosiłem o to spotkaną na ulicy dziewczynę.
Widziałam się z tą licealistką.
Gdzie pan ją spotkał? Co jej pan powiedział?
To była uliczka w Sinchon.
Koło Sinchon.
Poprosiłem, żeby wysłała list do Sungmoon Daily .
Powiedziała, że postępowała według jego instrukcji i wysłała list na poczcie.
W co była ubrana ta dziewczyna?
Mówiła, że pewnie domyślał się jej wieku, bo miała na sobie szkolny mundurek.
- W szkolny mundurek. - Jakiego koloru?
- Brązowego. - Brązowego.
Więc to pan przekazał informacje Sungmoon Daily ?
Przecież zna pan odpowiedź.
Dlaczego ze wszystkich mediów wybrał pan akurat Sungmoon Daily ?
Po co wysłał pan ten list?
Z tego samego powodu, z jakiego pan dał im informacje o Matsuyamie.
Wiedziałem, że prezes gazety zrobi z tego temat na pierwszą stronę.
Skąd pan wiedział, że to zrobi?
Przez siedem lat prowadziłem śledztwa wewnętrzne.
Tyle udało mi się dowiedzieć.
Dlatego wiedział pan o tym, o czym wiedzieli tylko bezpośrednio zaangażowani?
To dlatego wiedział pan o udziale w procesie pana Sang-wook Bae?
Nikt z prokuratury nie wiedział.
- Zbieranie informacji to moja praca. - Chciałbym usłyszeć więcej na ten temat.
Jak dowiedział się pan, że pan Bae naciskał na prokuraturę w Inczon?
Pracowałem nad tym przez rok.
Dobrze, to proszę powiedzieć, co dokładnie robił pan przez ten rok?
Na pewno się z tym krył,
a ci, których naciskał, na pewno by panu o tym nie powiedzieli.
Jak się pan dowiedział?
Jeśli nie doszedł pan do tego sam...
to czy ktoś panu o tym powiedział?
Widzę, że bardzo chce pan chronić swojego wspólnika.
Mieliście się spotkać na lotnisku.
Planowaliście wspólną ucieczkę.
Nie dlatego ciągle się pan za kimś rozglądał?
Wyglądał pan na bardziej zagubionego niż dziecko we mgle.
Odleciał bez pana? Na pewno miał plan pańskiej podróży.
To on zabił Eun-soo.
Dlatego tak się pan upiera, że to nie pan.
Współpracowaliście, ale on pana zdradził.
Przecież uciekł bez pana.
A może nie?
Czy to dlatego go pan chroni?
Jesteście jak bracia?
O to chodzi?
Osoba, której pan wypatrywał na lotnisku,
to nie pański wspólnik.
Poszedł pan do hali odlotów z paszportem,
ale wcale nie miał zamiaru opuszczać kraju.
Gdyby chciał pan uciec z powodu tego, co zrobił,
wsiadłby pan do pierwszego lepszego samolotu.
Zamiast tego ciągle pan kogoś wypatrywał.
Gdyby to był pański wspólnik, zadzwoniłby pan do niego
albo ustalił godzinę spotkania, żeby nie błądzić po lotnisku.
Nie ma żadnego wspólnika. Sam to wszystko zrobiłem.
W czasie, kiedy pana aresztowano, na lotnisku był ktoś jeszcze.
Pojechał pan tam, by złapać tę osobę, nie żeby uciec z kraju.
Poszedł pan do wejścia do hali odlotów,
ale wrócił, żeby kupić bilet,
bo domyślił się pan, że on pewnie już tam wszedł.
Chciał pan pójść tam za nim, żeby go złapać. Kto to jest?
- Nie mam panu nic do powiedzenia. - Kim jest ten sukinsyn?
Powiedział pan, że nie obchodzi pana przyszłość, co się z panem stanie,
a mimo to przez niego pojechał pan na lotnisko. Kim on jest?
Co pan wtedy czuł?
Kiedy zobaczył pan ciało Eun-soo,
a obok niej nóż z różanym motywem, którego sam też używał.
Gdy pomyślał pan, że ktoś ją zabił tak, by wyglądało to na pana robotę.
Kiedy uświadomił pan sobie, że ta osoba
zainscenizowała wszystko na seryjne morderstwo, by pana zniszczyć.
Musiał go pan złapać.
Na pewno chciał pan to zrobić za wszelką cenę. Dlaczego?
Myśli pan, że różni się od tych psycholi, którzy zabijają bez powodu?
Wmawia pan sobie, że wszyscy przestępcy zasługują na śmierć.
Pan jest od nich gorszy.
Dzięki doświadczeniu szybko odkrył pan, kto jest zabójcą.
Mylę się?
RAPORT ZE ŚLEDZTWA
Proszę spojrzeć.
To on jest zabójcą.
Pojechał pan tam, by go złapać.
Nie mam nic do powiedzenia.
Dlaczego go pan chroni?
Toleruje pan ludzi, którzy twierdzą, że chciał pan uciec,
po to, bo chronić tego sukinsyna. Dlaczego pan milczy?
Ten gnojek ucieka coraz dalej,
- podczas gdy pan marnuje mój czas. - Nie mam nic do powiedzenia.
Nie potrzebuję adwokata. Skorzystam z prawa do zachowania milczenia.
Panie Yoon...
na pewno jest jakiś powód...
pańskiego milczenia.
Sam go odkryję.
Pewnie ciężko było odwiesić togę prokuratorską i zostać asystentem.
Nie, nadal jestem urzędnikiem państwowym.
Wygląda na to, że jesteś bardzo przywiązany do starej posady.
Co ma pan na myśli?
Nie od ciebie to wyszło?
Informacja o Matsuyamie.
Matsuyama...
Chodzi o ten główny temat w wiadomościach jakiś czas temu?
Bardzo mi pan pochlebia, tak wierząc w moje kompetencje,
ale jak mógłbym to ujawnić, skoro nic nie wiedziałem?
Nie miałem o niczym pojęcia, póki nie zaczęli o tym mówić w telewizji.
Napij się herbaty.
Dziękuję.
Czy u Chang-juna był dzisiaj prezes banku?
Bardzo przepraszam.
PROKURATOR SI-MOK HWANG
Ktoś faktycznie go dziś odwiedził, ale nie wiem, kto to był.
To był prezes banku?
Widziałeś jeszcze kogoś?
Coś się wydarzyło?
Pan Lee kazał mi coś zanieść, jak tylko przyszedł do niego gość,
więc nic więcej nie wiem. Przepraszam.
Co zanieść?
Miałem dostarczyć list do fundacji stypendialnej.
Ale kiedy tam dotarłem...
dowiedziałem się, że jej prezesem jest pani Lee.
Tak jest.
Połącz mnie z panem Moonem z Fundacji Cheongsol.
Już dzwonię.
Witam, panie Moon.
Chciałem pana o coś spytać.
Co przesłał panu dziś mój zięć?
Przenosi pieniądze?
Nie pozwoliłem mu na to!
Musiałeś akurat zadzwonić? Byłem u prezesa Lee.
Pamiętasz zdjęcia, które wysłałem ci jakiś czas temu?
Mężczyzny, który się do mnie włamał.
Pamiętam. Czemu pytasz?
Czy może to być któryś z pracowników prezesa Lee albo pana Lee?
Jak miałbym to stwierdzić po tych zdjęciach?
Nie było widać jego twarzy.
Kiedy spotkaliśmy się u pana Kanga,
wspomniałeś o asystencie prezesa Lee.
O panu Woo?
Czy to możliwe, że to on jest na tych zdjęciach?
Twierdzi pan, że pan Woo włamał się do pańskiego mieszkania? Po co?
Ten ktoś włamał się do mnie zaraz po tym,
jak udaremniłem import broni.
Eun-soo, która go wtedy widziała, zginęła,
a dokumenty związane z Hanjo zaginęły.
Chwileczkę.
Powiedziałeś, że Eun-soo widziała tamtego mężczyznę?
Tak.
- Czy to zbieg okoliczności? - Co masz na myśli?
Wydaje mi się, że na zdjęciu jest pan Woo, pan Byung-jun Woo. Ale...
Nie ma go teraz w biurze.
Mówiłeś, że byłeś u Yun-beom Lee, tak?
Ale nie było z nim pana Woo?
Nie. Pierwszy raz nie widziałem go u boku prezesa.
Był jak cień prezesa Lee.
Hej, Si-mok.
Czy to może być zbieg okoliczności?
Sprawdź, proszę, czy Byung-jun Woo był na liście wczorajszych pasażerów.
Byung-jun...
Ci, którzy znają pana Woo.
Ci, którzy wiedzą o zazdrości prezesa Sungmoon.
Ci, którzy mogli się dowiedzieć o ingerencji
pana Bae w proces w sprawie wypadku.
Ci, którzy wiedzieli, że pan Woo wyjeżdżał z kraju wczoraj po południu.
Ten, który mógł sprawić,
że pan Yoon ruszy w pościg za panem Woo.
Pan Park jeszcze nie wrócił?
Proszę pana.
Zaszkodzisz tym
tylko sobie.
Jeśli musisz kogoś zabić,
powinieneś mnie najpierw wysłuchać.
OJCIEC
Panie Hwang!
Byung-jun Woo jest na wczorajszej liście pasażerów.
ZDARZENIA PRZEDSTAWIONE W SERIALU SĄ FIKCYJNE.
STRANGER
Ojcze, musisz być ze mną szczery.
Natychmiast wezwij tu Chang-juna!
Musimy zaatakować z pełną mocą.
Zniszczą nas, jeśli tego nie zrobimy.
Sporządź oświadczenie dla prasy.
- Myśli pan, że wygrał tę grę? - To jedyne, o co mam do siebie żal.
Do końca życia będzie pan żałował, że nas ruszył.
Kim są „my"?
- Złapmy tego mordercę. - Niech Interpol wystosuje czerwony alert.
Rozmawiał pan o mnie?
- Myślałem o tobie. - Pan Hwang?
Napisy: Magdalena Kowalewska