(ผลงานภาพยนตร์ชุดของ NETFLIX)
(สเตรนเจอร์)
(ตัวละคร องค์กร ชื่อสถานที่และคดี ในเรื่องนี้เป็นเรื่องสมมติทั้งหมด)
ขอบคุณที่ช่วยนะคะ
ไม่มีปัญหา
เราไปบังเอิญเจอกันที่นั่นได้ยังไงนะ
จะว่าไป
อึนซูอยากกินขนมคังจองอีกแล้วเหรอ
ลูกอยากกินมาหลายวันแล้วล่ะ แต่ว่าฉันไม่ได้ใส่ใจอะไร
ฉันน่าจะสนใจ ลูกสาวคนเดียวมากกว่านี้หน่อย
ก็ลูกชอบกินแต่อาหารทำยากนี่นา
ปีนี้ต้องเป็นปีทองของเราแน่เลย
คุณก็พ้นผิดจากข้อกล่าวหาแล้ว
ตายจริง
ฉันหวังว่าทุกอย่าง จะไปได้สวยสำหรับอึนซูนะ
เธอก็ทำได้ดีอยู่นะ
ฉันอยากให้เธอเจอใครสักคน
ฉันอยากจะหาผู้ชายดี ๆ ให้เธอสักคนจริง ๆ นะคะ
ขอแค่นั้นก็พอแล้ว
พูดเรื่องอะไรน่ะ ยุคสมัยมันเปลี่ยนไปแล้วนะ
ตายจริง ดูคุณพูดเข้าสิ
ลูกดีเกินไปสำหรับชายอื่นล่ะสิ
คุณนี่เป็นพ่อที่หลงลูกจริง ๆ
คุณรู้จักสำนวนแบบนั้นด้วยเหรอ
แน่สิ ฉันยังสาวอยู่นะ
ส่วนคุณน่ะแก่แล้ว
ผมลองมาดู เผื่อว่ากายองจะอยู่ที่นี่
แต่ดูเหมือนไม่มีใครอยู่
ตอนที่ผมกำลังจะกลับ
ผมก็เจอกับผู้เช่าคนหนึ่ง
ตรงบันได
ตอนนั้นผมไม่รู้ว่าเธอคือใคร
ผมเลยกำลังจะกลับ
แล้วจู่ ๆ ผมก็ได้ยิน เสียงร้องจากชั้นล่าง
ผมเลยลงมา แล้วก็...
ดูจากอาวุธแล้ว น่าจะเป็นฆาตกรคนเดียวกัน
เจอของส่วนตัวของเหยื่อบ้างไหมครับ
ไม่เจอเลย
ไม่เจอทั้งโทรศัพท์และกระเป๋าของเธอ
อัยการยองน่าจะมีบัตรโดยสารอยู่
ช่วยตรวจสอบการใช้งานล่าสุด แล้วดูว่าเธอไปที่ไหนมาทีนะครับ
คุณจะไปที่ห้องชันสูตรเหรอ
ตามหาตัวคิมกายองให้ได้นะครับ
เขาทำแบบนี้ได้ยังไง
ขนาดผมยังรู้สึกมวนท้องเลย
เขาเคยทำงานกับเธอจริงเหรอ
เขาไม่ลังเล ที่จะเรียกเธอว่าเหยื่อด้วยซ้ำ
(ฝ่ายนิติวิทยาศาสตร์)
- มีเลือดอยู่นะ อย่าเหยียบโดนล่ะ - ได้ครับ
คุณบอกว่าเลือดจางลงเพราะน้ำเหรอครับ
น้ำที่เขาพยายาม ล้างรอยเลือดหรือเปล่านะ
คุณต้องบอกเรานะว่าเห็นอะไรบ้าง
ช่วยหยุดร้องไห้แล้วบอกเราทีได้ไหม
เห็นว่ามีบางส่วนอยู่ตรงบันไดด้วย
ไม่คิดว่ามันแปลกเหรอคะ
คราวนี้เขาคงรีบน่าดู
ไม่ก็...
อย่าไปจับโดนตรงนั้นสิ
เป็นอะไรของคุณน่ะ ตอนนี้เขาช็อกอยู่นะครับ
คุณยุน เดี๋ยวฉันไปส่งที่บ้านนะคะ
ไม่เป็นไรครับ
ขอโทษนะครับ
พวกเธอเป็นเพื่อนที่ดีจังนะ
ไม่คิดว่ามันแปลกบ้างเหรอ
เป็นอัยการแท้ ๆ ไปจับศพแบบนั้นได้ยังไง
ตอนนั้นเขาคงช็อกน่ะครับ
หัวหน้าจะไม่ทำแบบนั้นเหรอ ถ้าเจอผมนอนตายอยู่บนพื้น
อะไรนะ
ให้ตายสิ
เขาทำที่เกิดเหตุเละไปหมด
ต้องทำยังไงถึงจะจับไอ้เลวนี่ได้นะ
เราพร้อมแล้วครับ
คุณบอกว่าเธอเป็นเพื่อนร่วมงาน ไม่เป็นไรแน่ใช่ไหมครับ
เริ่มได้เลยครับ
ครับ
ไม่นะ...
ไม่ใช่ตอนนี้
ได้โปรด...
- สรุปให้ฉันฟังหน่อย - ครับ
คนแรกที่พบศพคือผู้เข้าอาศัยใหม่
เธอเช่าห้องที่คิมกายองเคยอยู่
เหยื่อน่าจะเสียชีวิตแล้ว ตอนที่เธอไปเจอเข้า
บาดแผลโดนแทงที่ท้องกับคอ
ต้องเป็นสาเหตุการตายแน่นอน
ดูรูปนี้สิ เราเจอบาดแผล บริเวณท้ายทอยของเธอด้วย
คล้ายกับแผลของคิมกายองเลย
เขาฟาดศีรษะเธอให้สลบ ก่อนจะแทงเธอหรือเปล่า
ดูจากรอยบุ๋มแล้ว เธอน่าจะโดนฟาดจนหมดสติครับ
ถ้าเธอยังมีสติแล้วขัดขืน
รอยเลือดคงกระจายไปทั่วกว่านี้
ใบมีดทำครัวมีลายดอกไม้
เหมือนกันกับเล่มที่เจอ ในคดีของพัคมูซองและคิมกายอง
- คิดว่ามีความเกี่ยวข้องกันไหม - จากอาวุธสังหาร
และสถานที่เกิดเหตุ
คิมกายองถูกพบในบ้านของพัคมูซอง ที่เป็นเหยื่อก่อนหน้านี้
อัยการยองอึนซูก็เหมือนกัน
เธอถูกพบในบ้าน ที่คิมกายองเคยอาศัยอยู่
แต่ที่เกิดเหตุไม่ได้ถูกเก็บกวาด
เหมือนอีกสองที่ก่อนหน้านี้
มีรอยเลือดอยู่เต็มไปหมด
แล้วเลือดอีกจำนวนมากของเหยื่อ ยังถูกพบในห้องน้ำอีกด้วย
รอยเลือดจากห้องน้ำจนถึงบันได ก็ปะปนไปกับน้ำ
ฆาตกรคงจะไปล้างเลือดในห้องน้ำ เลยทิ้งคราบเลือดไว้
ตอนที่เขาออกไป
ผ้าเช็ดตัวที่เราเจอในห้องน้ำ
ไม่มีคราบเลือดติดอยู่
ถ้าฆาตกรไม่ได้ใช้ผ้าเช็ดตัว
หลังจากล้างคราบเลือด อาจจะมีน้ำหยดจากตัวเขาก็ได้
ไม่คิดว่าคดีนี้มันต่างออกไป
จากสองคดีก่อน ที่เราคิดว่าต่อเนื่องกันเหรอ
แล้วผลการชันสูตรศพล่ะ
บาดแผลที่ศีรษะของเธอ ไม่ใช่สาเหตุการตายค่ะ
ร่างเธอไม่มีร่องรอยการขัดขืนอื่น
สาเหตุการตายมาจากเสียเลือดมากเกินไป เนื่องด้วยเส้นเลือดแดงถูกตัดขาด
เวลาเสียชีวิต น่าจะอยู่ที่สี่หรือห้าชั่วโมง
ก่อนการชันสูตรศพค่ะ
- งั้นก็น่าจะช่วงห้าโมงถึงหนึ่งทุ่ม - ใช่ค่ะ
ผมได้ประวัติการใช้ บัตรโดยสารของเหยื่อมาแล้ว
เธอนั่งรถไฟใต้ดินไปทำงานตลอด
มีแค่วันเกิดเหตุกับวันก่อนหน้า ที่ดูแปลกไป
ที่เหลือทั้งหมดแสดงให้เห็นว่า
เธอเดินทางไปกลับจากบ้าน กับสำนักอัยการโซลตะวันตก
ก่อนวันเกิดเหตุ เธอไปบ้านคุณฮวังแล้วก็มาที่บ้านฉัน
แล้วก็กลับบ้านไปค่ะ
เธอคงจะเดินจากสำนักงานไปที่บ้านเขา
อัยการยองไปบ้านอัยการฮวัง กับบ้านเธอทำไม
วันนั้นเธอแวะไปที่บ้านคุณฮวัง
เพื่อเอาจดหมายไปให้เขาค่ะ
- แล้วเราก็มีกินเลี้ยงทีมที่บ้านฉัน - อัยการยอง
- ยินดีต้อนรับค่ะ - สวัสดีครับ
ตอนนี้สิ่งที่เราต้องสนใจ
คือความจริงที่ว่า
อัยการยองเห็นชายคนนี้
ที่แอบเข้าไปในบ้านของคุณฮวัง
แล้วหมอนี่เป็นใคร
เรายังไม่รู้ค่ะ
แต่ถ้าเขาคือคนที่ฆ่าเธอ
เขาคงคิดว่าเธอเห็นหน้าเขา
ทำไมเขาถึงแอบเข้าไป ในบ้านอัยการฮวังล่ะ
เขาขโมยอะไรไปไหม
ไม่มีครับ ไม่มีอะไรถูกขโมย
น่าจะเป็นคำเตือนมากกว่า
คุณฮวังเป็นคนที่
หยุดแผนการนำเข้าอาวุธค่ะ
อะไรนะ
เธอจะบอกว่าทีมสอบสวนพิเศษ อยู่เบื้องหลังเรื่องนั้นเหรอ
ใช่ค่ะ
หมายความว่าฮันโจกรุ๊ป บันกรุ๊ปและกระทรวงกลาโหม
พยายามจะเตือนเขางั้นเหรอ
ระวังปากหน่อย
อย่าเดาอะไรที่มันสุ่มเสี่ยง
รายการสุดท้ายที่มีบันทึก ในวันเกิดเหตุคือเธอนั่งแท็กซี่
ขึ้นจากย่านแฮงดังตอน 16:47 น.
หลังจากนั้นมีอะไรอีกไหม
บ้านเธออยู่ที่ย่านแฮงดังครับ
เธอโดนฆ่าที่นั่น แล้วถูกย้ายศพมาหรือเปล่าครับ
คนร้ายน่าจะ
ลักพาตัวเธอแถวบ้านแน่ ๆ
เอาล่ะ ๆ มีอัยการถูกฆาตกรรม
ไม่ว่าจะเป็นฆาตกรรมเลียนแบบ หรือฆาตกรรมต่อเนื่อง ทุกคนรู้ดี
ว่าเรื่องแบบนี้วุ่นวายแค่ไหน
- ครับ - ไปหาข้อมูลเพิ่มก่อนรุ่งเช้าให้ได้
- ครับ - ได้ครับ
เข้าใจแล้วครับ
(อัยการ ยองอึนซู)
ขอบคุณที่ทำงานหนักกันนะ
เสียใจด้วยครับที่เกิดเรื่องนี้ทันที
หลังการเลื่อนตำแหน่งของท่าน
ทำงานให้เต็มที่เลยนะ
ขอตัวก่อน
ผมขอคุยกับคุณหน่อย
มีอะไรเหรอคะ
เจออัยการฮวังบ้างไหม
เขาตรงไปที่ห้องชันสูตร หลังออกจากที่เกิดเหตุไปค่ะ
การชันสูตรเสร็จไปหลายชั่วโมงแล้ว ทำไมผมยังติดต่อเขาไม่ได้
ฉันจะลองโทรหาดูตอนนี้เลยค่ะ
เขาไม่รับสายค่ะ
ไม่เป็นไร ขอบคุณมาก
(แผนกฉุกเฉิน)
ฉันไม่อยากเห็น อะไรแบบนี้แล้วจริง ๆ นะ
ประวัติทางการแพทย์บอกว่าเขา เคยผ่าตัดสมองกลีบอินซูลา คุณรู้ไหม
สมองกลีบอินซูลาเหรอคะ
เป็นส่วนหนึ่งของสมอง ที่ทำหน้าที่ควบคุมอารมณ์น่ะครับ
พูดง่าย ๆ ก็คือ ส่วนที่ทำให้เราเป็นมนุษย์
มันควบคุมเรื่องความต้องการ สิ่งที่ชอบและไม่ชอบ
แล้วพวกนั้นทำอะไร กับสมองกลีบอินซูลาของเขาเหรอคะ
ดูเหมือนว่ามีส่วนหนึ่งถูกตัดออกไป
น่าจะเป็นเพราะปัญหาความเจ็บปวด
คนที่สมองกลีบอินซูลาทำงานหนักเกินไป
มักจะทนความเครียด จากสิ่งกระตุ้นภายนอกไม่ได้น่ะครับ
แปลว่าที่เขาเป็นลมไปคือ เขากลับมามีอาการอีกเหรอคะ
ไม่ใช่ครับ
การตัดเอาสมองกลีบอินซูลาออก อาจทำให้ผู้รับการผ่าตัดดูเฉยชา
และอาจมีผลข้างเคียงอย่างอื่นด้วย เช่น บุคลิกที่เปลี่ยนไป
ในอีกด้านหนึ่ง
การบรรเทาอาการเจ็บปวดของ กลีบสมองอินซูลาอาจจะไปกระตุ้น
และเพิ่มพูนทักษะ ด้านความรู้มากขึ้นได้
ผมคิดว่าสิ่งที่เกิดขึ้น น่าจะเป็นผลข้างเคียงอะไรสักอย่าง
ระยะนี้เขามีภาวะ เครียดจัดบ้างไหมครับ
ไม่มีใครไร้อารมณ์โดยสิ้นเชิง
เวลาที่คุณไม่สามารถแสดงอารมณ์ได้
อารมณ์เหล่านั้นก็จะสะสม อยู่ในตัวคุณโดยไม่รู้ตัว
แล้วบางครั้งก็จะระเบิดออกแบบนี้
ขอโทษนะคะ ถ้าเขาตื่นแล้ว ช่วยโทรหาฉันหน่อยได้ไหมคะ
ได้ค่ะ
ยองอึนซู
ให้ตายเถอะ
เป็นอะไรไหม
คุณไม่ได้เป็นคนทำจริง ๆ สินะ
คุณไม่ได้ฆ่าเขาใช่ไหม
ยัยเด็กโง่เอ๊ย
(เลขายาง)
ท่านหัวหน้าเลขาธิการตามหาคุณอยู่ค่ะ
- คุณคิดว่าเจ้านายเก่าคุณคือคนร้าย - เคยเห็น
ผู้ชายคนนี้ไหมคะ
ตอนนี้คุณกลับมาทำงานให้เขาอีกครั้ง
คุณไม่อยากรู้เหรอครับ
ฉันอยากรู้หรือไม่ ก็ไม่เกี่ยวอะไรแล้วล่ะ
(รองหัวหน้าแผนกสอบสวน ยุนเซวอน)
(ยุนเซวอน)
(จดหมายลาออก)
(สำนักงานอัยการ ยุนเซวอน)
ขอยืมเสื้อผ้าหน่อยได้ไหมคะ
ฉันใส่ชุดอะไรก็ดูดีหมด ว่าไหมคะ
เจอกันพรุ่งนี้นะคะ
ทำไมฉันถึงไม่ได้ร่วม ทีมสอบสวนพิเศษล่ะคะ
เธอคิดว่าพวกเรามาที่นี่ เพื่อช่วยให้เธอได้แก้แค้นเหรอ
อัยการคะ ทำไมฉันถึงทำคดีนี้ไม่ได้คะ
คุณไม่เชื่อมือฉันเหรอคะ
ใช่
เธอทำได้จริง ๆ เหรอ
ค่ะ วางใจฉันได้เลยค่ะ
นายจะไม่ชมเธอหน่อยเหรอ
รุ่นน้องนายชนะคดีแรกนะ
ป้าคะ ขอโซจูเพิ่มอีกแก้วค่ะ
ฉันจะรอดจากเรื่องนี้ได้ ก็ต่อเมื่อฆาตกรถูกจับ
ช่วยบอกฉันด้วยนะคะ
คนที่เอาเงินมาส่งให้พ่อฉันน่ะค่ะ คิมแทกยุน
ฉันไม่อยากปล่อยเขาหนีไป เลยตามเขามาค่ะ
- เธอทำอะไรของเธอ - ฉันต้องทำอะไรบ้างสิคะ
- คุณต้องทำงานหนักเพื่อ... - เธอคิดว่าฉันทำเพื่อเธอเหรอ
ขอบคุณนะคะ ฉันซาบซึ้งจริง ๆ ค่ะ
มันไม่ใช่แบบนั้น
ขอบคุณสำหรับเสื้อนะคะ
อัยการยอง
(ขอให้ไปสู่สุคติ)
(จากสำนักงานอัยการเชจู)
เมื่อไหร่คุณยุนจะมานะ
ผมโทรหาเขาไม่ติดเลย
เขาคงมาพร้อมเพื่อนร่วมงานมั้ง
การเจอเรื่องแบบนี้บ่อย ๆ
ทำให้คุณเริ่มชินชาไหม
ตอนแรกก็คิดว่าจะชินนะ
ผมนึกว่าผมชินแล้ว
ทั้งคุณและผมต่างก็ไม่ได้สนิทสนม
กับอัยการยองสักเท่าไร
แต่ว่า...
เมื่อสองวันก่อน พวกเรายังนั่งดื่มด้วยกันอยู่เลย
เกิดเรื่องแบบนี้ได้ยังไงกันนะ
เธอถูกฆ่าโดยไอ้เลวที่เราตามล่าอยู่
ฆาตกรที่เรายังจับไม่ได้
ให้ตาย พ่อแม่ของเธอก็ดูซูบไปเยอะเลย
ต่อให้จับตัวฆาตกรได้
ก็คงไม่อาจลบล้างแผลใจนี้สินะครับ
ไปกันเถอะ
พวกเขาทำแบบนั้นได้ยังไงน่ะ
นายหายไปไหนมา
ฉันขอให้นายช่วยปกป้องลูกสาวฉัน
ฉันขอให้นายดูแลลูกสาวฉันให้ปลอดภัย แล้วนี่มันอะไร
- นี่มันเรื่องอะไรกัน - ท่านครับ
ไอ้สารเลว
แกกล้าเข้ามาเหยียบที่นี่ได้ยังไง
ออกไปซะ ไอ้สารเลว
ท่านครับ ผมว่าตอนนี้ไม่เหมาะเท่าไร
แกฆ่าเธอ
- แกฆ่าลูกสาวของฉัน - แล้วทำไมท่านถึงเอาแต่ดูอยู่เฉย ๆ
ทำไมท่านไม่ลุกขึ้นสู้
ทำไมถึงไม่ทำอะไรสักอย่าง
นอกจากมุดหัวซ่อนตลอดหลายปีนี้
ฮวังชีมก หุบปากซะ
ท่านสอนให้พวกเราใช้กฎหมายสู้
แต่ท่านล่ะมัวทำอะไรอยู่
ท่านคิดว่าท่านทำเพื่อครอบครัวเหรอ
ไม่ใช่เพราะท่านกลัวหรอกเหรอ
- หุบปาก - พอที
พอทีเถอะ
ท่านครับ เราไปกันเถอะครับ
ดงแจ
ทีหลังอย่าทำแบบนั้นอีกนะ
ขออภัยครับท่าน
ไหล่นายทำจากเหล็กหรือไง
อย่าทำแบบนั้นอีกนะ
นั่นคือภาพเมื่อวานตอน 16:48 น.
อัยการยองขึ้นรถแท็กซี่ตอน 16:06 น.
จากสำนักอัยการโซลตะวันตก
แล้วก็ลงที่บ้านของเธอตอน 16:47 น.
กล้องวงจรปิดจับภาพเธอ กำลังเดินเข้าบ้านตอน 16:48 น.
เธอออกจากบ้านอีกครั้งตอน 16:55 น.
เธอออกจากบ้าน หลังจากเข้าไปได้แค่เจ็ดนาที
(อัยการยอง)
รุ่นพี่คะ ตอนนี้พอมีเวลาไหม
นั่นคือครั้งสุดท้ายที่มีคนเห็นเธอ
- ไว้เจอกันนะคะ - ตอนที่เราเอารูปให้เธอดู
กลับไปทำงานเถอะ
ครั้งสุดท้าย
ไปได้แล้ว
เธอตรงกลับบ้านหลังจากนั้น
ตอนนี้เรากำลังตรวจสอบละแวกนี้อยู่
แต่ที่บ้านเธอก็ไม่รู้เหมือนกัน ว่าเธอกลับบ้านตอนนั้นทำไม
นอกจากวันนั้นแล้ว
เธอก็ไม่เคยกลับบ้านช่วงเวลางานเลย
ถ้าไม่นับวันที่เธอมาบ้านฉันแล้ว
ช่วงนี้เธอก็ไม่ได้ไปที่อื่นเลย
ออกจากบ้านก็ตรงไปทำงานเสมอ และไม่เคยนอกลู่นอกทาง
ส่วนมีดที่เราเจอวันนั้น
ไม่ได้มาจากที่เกิดเหตุ ดูเหมือนฆาตกรเพิ่งซื้อใหม่ไม่นาน
เรากำลังตามหาอยู่ ว่าเขาซื้อมีดจากที่ไหน
คุณคิดว่ายังไงบ้าง
เป็นคนร้ายคนเดียวกันหรือเปล่า
หัวคุณไม่เป็นไรใช่ไหม
เราเจอคิมกายองแล้วด้วยนะ
แม่เธอย้ายเธอหนีไป เพื่อความปลอดภัยของเธอ
(อัยการยอง 16:53 น.)
เธอหายตัวไป หลังออกจากบ้านตอน 16:55 น.
(อัยการยอง)
- ว่าไง - รุ่นพี่คะ ตอนนี้พอมีเวลาไหม
เรื่องด่วนหรือเปล่า
มีเรื่องอยากคุยด้วยหน่อยค่ะ
(รายงานข้อมูลส่วนตัว)
เดี๋ยวฉันโทรกลับนะ
โอเคค่ะ
เข้าใจแล้วค่ะ
ตอนนี้เขาอารมณ์ไม่ค่อยดี เอามาให้ผมก็ได้ เดี๋ยวผมไปขอ...
ฉันให้คุณไม่ได้ค่ะ
"ให้คุณไม่ได้" งั้นเหรอ
คุณนายครับ มีคนพยายาม ตรวจสอบทรัพย์สินของคุณ
ตั้งแต่หุ้น อสังหาริมทรัพย์ ไปจนถึงงานศิลปะที่คุณมี
ผมสืบดูเพราะคิดว่าเป็นเรื่องภาษี แต่คนส่งคำขอคือ...
สามีของคุณ
หัวหน้าเลขาธิการอีชางจุน
(สามี)
ฉันสังเกตเห็นอะไรแปลก ๆ ครั้งสุดท้ายที่เจอเธอไหมเหรอคะ
ไม่แน่ใจว่าจะเรียกแปลกได้ไหม
แต่วันนั้น
ฉันเห็นอัยการยอง
ยืนอยู่หน้าประตูห้องคุณ ครู่หนึ่งก่อนเข้าไป
เหมือนเธอกำลังแอบฟังบทสนทนา ในห้องทำงานของคุณอยู่
ผมรู้ว่าเขามีสิ่งที่คุกคาม อียุนบอมได้อยู่หมัดอยู่ในมือ
แต่เขาก็เก็บมันไว้มานานสามปี
รัฐมนตรียองรู้อะไรเหรอ
สวัสดีค่ะ
จะบอกว่าเธอได้ยินเราคุยกันเหรอ
นั่นคือเหตุผลที่เธอกลับบ้านเหรอ
นั่นคือเหตุผลที่จู่ ๆ เธอก็กลับบ้านตอนนั้นเหรอ
เป็นเพราะฉันงั้นเหรอ
คือ...
เราอยู่กันตามลำพัง ในบ้านฉันไม่กี่นาที
แต่เธอก็ไม่ได้พูดอะไรเป็นพิเศษ
เธอทำน้ำผลไม้หก
น้ำหกใส่เสื้อคุณยุน เราเลยไม่มีเวลาคุยอะไรกันมาก
ให้ตายเถอะ
เธอได้ยินที่ฉันถามว่า รัฐมนตรียองมีข้อมูลอะไร
ถ้าเธอกลับบ้านเพราะเรื่องนี้ แล้วเจอกับคนร้ายระหว่างทาง...
คุณคิมกายองอยู่ไหมครับ
ฉันเพิ่งกลับมาจากทำงานพิเศษ
คุณคิมกายอง
อยู่ข้างในหรือเปล่าครับ
คุณคิมกายอง อยู่บ้านไหมครับ
- มีใครอยู่ข้างในไหม - เขาไม่ได้มาหาฉัน
ฉันเลยคิดว่าไม่จำเป็นต้องขานรับ
ผมลองไปหาที่นั่นดู
เพราะเป็นที่อยู่เดียว ของเธอที่ผมรู้จัก
แต่ว่า...
อัยการยอง
อัยการยอง...
อัยการยองครับ
อัยการยอง
ผมไม่เชื่อสายตาตัวเองเลย
ได้โปรดอย่าให้ครอบครัวของเธอ
เห็นร่างของเธอนะครับ
ถ้าพวกเขาเห็น ชีวิตที่เหลือคงจะ...
- ฉันไม่ได้ถามเรื่องสีค่ะ - ครับ ผมรู้ว่ามีหลายแบบ
- ใช่ มีดที่มีลายกุหลาบ - เราอยากหาบริษัทที่ผลิตมัน
- ไม่ - ลายอยู่บนใบมีด
- ใบมีด - ไม่ใช่ค่ะ ผู้ผลิต
- ครับ กุหลาบ - ขอบคุณค่ะ
- มีดทำครัวธรรมดา - ใช่
- สีดำครับ - พวกคุณผลิตเหรอ สักครู่นะ
ไม่ใช่ สีดำ
- สีดำครับ - ไม่ใหญ่ขนาดนั้น
- สีดำ... - สีดำอย่างเดียวเหรอ
- สีดำขลับ - ค่ะ สวัสดีค่ะ
- ฉันคือคนที่ส่งรูปไปก่อนหน้านี้ - ใช่ครับ
- ไม่เห็นนะครับ - เรากำลังหามีด
- ใช่ค่ะ - ให้ตายสิ ทำไม...
อันเดียวกันเหรอคะ
ถ้าฆาตกรเตรียมมีดไว้ล่วงหน้าล่ะ
เราอาจจะตีกรอบผิดจุดก็ได้นะ
งั้นเราก็ต้องหาให้กว้างขึ้น
เราจะหาให้หมดทั้งโซลนี่แหละ
สวัสดีครับ นี่ตำรวจนะ
เราสงสัยว่า คุณเห็นผู้หญิงคนนี้บ้างไหม
วันนั้นผมไม่ได้มาทำงานครับ
มีกล้องวงจรปิดที่เห็นแถวนี้ไหม
- ตรงนั้นใช่ไหม - ใช่ครับ ตรงนั้น
มีกล้องวงจรปิดด้านนี้ไหม
สวัสดีครับ นี่ตำรวจนะ
- ไม่เคยเห็นค่ะ - ครับ
- ไม่แน่ใจครับ - ตำรวจนะครับ
ไม่เคยเห็นเธอนะครับ
สวัสดีครับ
ไม่เคยเห็นค่ะ
- เข้าใจแล้ว ขอบคุณครับ - ไม่เป็นไรค่ะ
ได้ข่าวว่าเธอเจอผู้ผลิตแล้ว
ค่ะ แต่จากอพาร์ตเมนต์มาที่เกิดเหตุ
มีร้านเป็นร้อยที่พวกเขาส่งมีดไปขาย
ทุกคนกำลังไปดูร้านค้าพวกนั้น
เพื่อดูว่ามีใครซื้อมีด ในช่วงสองสามวันที่ผ่านมาไหมค่ะ
นั่นสิ ในช่วงเขตซองดงถึงยงซาน
ต้องมีร้านเป็นร้อยแน่
ขอโทษนะคะ ตำรวจค่ะ
คุณพอจะรู้จักคนคนนี้ไหม
ท่านออกเดินทางได้เลยนะครับ รถพร้อมแล้วครับ
ได้
คุณนายคะ
คุณกำลังเตรียมตัวหย่ากับฉันเหรอ
กำลังคำนวณอยู่ใช่ไหม ว่าหย่ากับฉันแล้วจะทำเงินได้แค่ไหน
พอยัยเด็กนั่นฟื้น ก็เกิดเปลี่ยนใจขึ้นมางั้นเหรอ
คุณรีบจัดการทันทีเลยนะ
บอกฉันสิ
คุณขอโทษเรื่องอะไร
ผมขอโทษ
แล้วคุณขอโทษเรื่องอะไรล่ะ
ยอนแจ
ผมไม่เคยมีผู้หญิงคนอื่น
ฉันไม่ได้เป็นแบบนี้เพราะหึงนะคะ
เราไม่เหมือนกับคู่อื่น ที่ระหองระแหงแล้วก็หย่ากันไป
อย่างน้อยเราก็ควรพยายาม ซ่อนด้านมืดของเราจากอีกฝ่าย
ผมไม่เคยนอกใจคุณ
ถ้างั้นคุณขอโทษเรื่องอะไร
วันนั้นคุณไม่น่ามาเลย
คดีของพี่ชายคุณ
ครั้งแรกที่เราเจอกัน
หรือไม่งั้น...
ผมก็ควรฟังพ่อของคุณ
ไม่ว่าเขาจะโหดเหี้ยมหรือไม่
ถ้าผมปล่อยตัวทายาทบริษัทไป
คุณก็คงไม่มาสนใจผม
จะบอกว่าความสัมพันธ์เรา มันผิดแต่แรกเหรอ
ทำไมถึงทำตัวแบบนี้ล่ะ นี่คุณกำลังจะ...
คุณคิดอะไรอยู่
ผมจะกลับช้านะ
คุณพ่อคงรอผมอยู่
คุณก็รู้ว่าท่านตรงต่อเวลา
ไว้คุยกันที่บ้านนะ
ตั๋วเครื่องบิน
คุณกำลังเตรียมตัวหย่ากับฉันเหรอคะ
ผมเก็บกวาดทุกอย่างให้แล้ว
คุณไปพักเถอะ
- ไง - ขออนุญาตนะครับ
- ผมไม่เห็นคุณอูเลย - เขาไปทำธุระน่ะ
เขาเดินทางไปทำงานเหรอครับ
อยากได้อะไรจากเขางั้นเหรอ
ไม่ครับ ไม่มีอะไร
- แล้วคนอื่นล่ะครับ - เดี๋ยวก็มากันแล้ว
เราเริ่มลงทุนในธนาคารออมทรัพย์ และข่าวคราวเรื่องนี้
คงจะแพร่ไปในตลาดพรุ่งนี้
เราทำให้ดูเหมือนว่า เป็นการลงทุนจากฮ่องกง
แล้วก็แค่รอให้ราคาหุ้นขึ้น
- แล้วท่านจะถอนเงินลงทุนตอนไหนครับ - เร็วสุดเท่าที่จะทำได้
เราต้องชิงขายก่อน ตอนพวกเขายังไม่ทันสนใจ
ไม่คิดว่าพวกเขา จะบ่นกันทีหลังเหรอครับ
เรื่องโดนต่างชาติซื้อไป คราวที่แล้วยัง...
เรื่องธุรกิจฉันจัดการเอง ส่วนนาย...
แค่เสนอหน้าไปก็พอ
เข้าใจแล้วครับ
ขอใช้ห้องน้ำหน่อยนะครับ
พวกเขามากันแล้วครับ
พระเจ้าช่วย
ให้ตายสิ
ขอบคุณที่มากันนะ
เป็นยังไงกันบ้าง
ไม่ได้เจอกันนานเลย
ไม่ได้เจอนานมากจริง ๆ
อ้าว ผมไม่ทราบว่า ท่านเลขาธิการจะอยู่ที่นี่ด้วย
ผมอยากร่วมการประชุมสำคัญน่ะครับ
ได้ยินมาว่าคนที่เขาทำงานให้ ก็สนใจเรื่องนี้ด้วยเหมือนกัน
- จริงเหรอครับ - นั่งก่อนสิ
ครับ
ขออนุญาตนะครับ
ขออภัยด้วยครับที่ไม่นัดเร็วกว่านี้
ประธานธนาคารออมทรัพย์ดับเบิลยู ซงกีโฮครับ
- ยินดีที่ได้รู้จัก - เช่นกัน
นายเคยเจอผู้อำนวยการ ของสถาบันดูแลการเงินหรือยัง
ครับ เราเจอกันหลังผมรับตำแหน่ง
คุณซง ช่วงนี้คุณต้องกล้า ๆ หน่อยนะ
ข่าวลือเรื่องธนาคารของคุณ กำลังจะล้มละลายและถูกช้อนซื้อไป
จะแพร่ออกไปตามสื่อต่าง ๆ
อย่าตื่นตูมก็แล้วกัน
ครับ ผมจะทำตามคำแนะนำของท่านครับ
ในช่วงที่ธนาคารกำลังเสียหลัก เจอาร์โฮลดิงส์จะขี่ม้าขาวมาช่วย
ทำเหมือนว่าพวกเขา จำใจต้องช่วยซื้ออย่างเสียมิได้
ระหว่างที่เรื่องนี้เกิดขึ้น คุณก็แค่หลับตารอ
- แบบนี้เหรอครับ - ต้องหลับตาให้แน่นกว่านั้นอีก
แบบนี้ดีขึ้นไหมครับ
- แบบนี้เหรอ - ใช่ แบบนั้นแหละดีเลย
อะไรหายไปเหรอครับ
พวกมันเอาไปแล้ว
พวกระยำนั่น
ชางจุนกับอียุนบอม
เมื่อไหร่ครับ
ก่อนหน้านี้ฉันยังช็อกอยู่
แต่ฉันอยากเช็กดูอีกครั้ง หลังจากสิ่งที่นายพูดที่งานศพ
เมื่อวานนี้มันยังอยู่เลย
มันคือหลักฐานเรื่อง การหนีภาษีของอียุนบอม
มันเกี่ยวกับเงิน
ที่เขาเอาไปลงทุนซื้อหุ้น ให้ลูก ๆ เขาอย่างผิดกฎหมาย
หากเขาจ่ายภาษีตามจริง
คงจะตกราว ๆ สองแสนล้านวอน
แค่ภาษีอย่างเดียวนะ
นั่นคือเหตุผลที่ท่าน โดนโทษข้อหารับสินบน
เมื่อสามปีก่อนเหรอครับ
ฉันลองเช็กดูหลังนายกลับไปเมื่อวาน
ฉันเปิดมันขึ้นมาดู หลังจากนายมาขอให้ฉันช่วย
ทุกอย่างก็ยังอยู่ครบ
มีช่วงที่คนไม่อยู่บ้าน หลังจากนั้นไหมครับ
เมื่อวานนี้ แค่ครู่เดียวตอนบ่ายแก่ ๆ
ประมาณ 16:40 น. หรือเปล่าครับ
อัยการยองเป็นคนเดียวที่ถูกจับภาพ ในกล้องวงจรปิดช่วงนั้น
อึนซูเหรอ
เธอคงเอามันไป
เพราะแบบนั้น...
เพราะเธอมีมันอยู่...
นั่นคือเหตุผลที่พวกระยำนั่น...
ฉัน...
ลูกสาวของฉันโดนฆ่าตายเพราะฉันเอง
ผมรู้ว่าเขามีสิ่งที่คุกคาม อียุนบอมได้อยู่หมัดอยู่ในมือ
แต่เขาก็เก็บมันไว้มานานสามปี
รุ่นพี่คะ ตอนนี้พอมีเวลาไหม
มีเรื่องอยากคุยด้วยหน่อยค่ะ
สวัสดีครับ หมวดฮัน ผมโทรมาแจ้งเหตุลักขโมยครับ
นายหาอะไรอยู่
ฉันถามว่าหาอะไรอยู่
ผมก็ไม่รู้เหมือนกันครับ
พวกตำรวจน่ะครับ
อะไรถูกขโมยไปเหรอครับ
นี่มัน...
ศูนย์กับเจ็ดเหรอ
เธอไม่ได้วาดแค่ครั้งเดียว
ฉันเห็นลายเส้นเดิมซ้ำ ๆ เธอคงแก้มันอยู่หลายรอบ
เธอใช้ปากกาในหน้าอื่น
เหมือนว่าเธอใช้ดินสอ แค่ในหน้าที่ถูกฉีกออกไป
เพื่อวาดรูปที่เธอต้องการ
เธอคงวาดไม่ได้อย่างที่ใจคิด
แปลว่าเธอเห็นอะไรบางอย่าง
เธอคงพยายามจะวาดสิ่งที่เธอเห็น
เธอเลยวาดใหม่ซ้ำ ๆ
แน่ใจเหรอว่าพวกนี้คือตัวเลข ทำไมมันถึงเป็นรูปนี้ล่ะ
หมวดฮัน
เธอไปเห็นมาจากที่ไหน และเห็นได้ยังไง
- หมวดฮัน - ค่ะ
ลองไปดูทีว่าตรงทางเดิน จะกระโดดขึ้นจากนอกตึกได้ไหม
ค่ะ
ลูกสาวของเขาเป็นคนเดียว ที่ถูกจับภาพได้ช่วงนั้น
ทางเดียวที่คนร้ายจะเข้ามาได้ โดยไม่ผ่านห้องรักษาความปลอดภัย
คือผ่านทางหน้าต่างระเบียง หรือกระโดดขึ้นตรงทางเดิน
แทบจะเป็นไปไม่ได้เลยนะเนี่ย
ไม่มีที่ให้ผูกอะไรด้วย
เธอออกจากบ้าน หลังจากเข้าไปได้แค่เจ็ดนาที
เป็นไปได้เหรอ ที่จะวาดรูปนี้ภายในเจ็ดนาที
เธอไปเห็นมาจากที่ไหน และเห็นได้ยังไง
ที่นี่ ที่ทำงาน
บ้านฉัน และบ้านหมวดฮัน
เสื้อผ้าดูคล้ายเลยค่ะ
ฉันไม่เห็นหน้าเขา แต่คิดว่าใช่ร่มคันนี้ค่ะ
ร่ม
เธอไปเห็นที่ไหน และเห็นได้ยังไง
ถ้าไม่นับวันที่เธอมาบ้านฉันแล้ว
ช่วงนี้เธอก็ไม่ได้ไปที่อื่นเลย
ออกจากบ้านก็ตรงไปทำงานเสมอ และไม่เคยนอกลู่นอกทาง
ช่วงเวลาไม่คาบเกี่ยวกันด้วยซ้ำ
ศูนย์และเจ็ดเหรอคะ มันคืออะไรเหรอ
สิ่งที่คิมกายองพูดค่ะ
เธออาจจะเห็นตอนที่ถูกลักพาตัว
หรืออะไรที่เกี่ยวกับคนร้าย
เธอบอกว่ามองเห็นเลข ศูนย์กับเจ็ดเหรอคะ
ศูนย์กับเจ็ด
ศูนย์กับเจ็ดเหรอ
แน่ใจเหรอว่าพวกนี้คือตัวเลข ทำไมมันถึงเป็นรูปนี้ล่ะ
ที
ดี
ที
เดี๋ยวฉันไปเอาผลไม้มาให้นะคะ
เราอยู่กันตามลำพัง ในบ้านฉันไม่กี่นาที
แต่เธอก็ไม่ได้พูดอะไรเป็นพิเศษ
เธอทำน้ำผลไม้หก
น้ำหกใส่เสื้อคุณยุน เราเลยไม่มีเวลาคุยอะไรกันมาก
ผมดื่มไม่เก่งน่ะครับ
คุณเคยเป็นนาวิกโยธิน จะคออ่อนได้ยังไงครับ
เคยอยู่หน่วยรบพิเศษไม่ใช่เหรอครับ
ฉันว่าโจรไม่น่าจะเข้ามาทางอื่นได้นะ
เขาอยู่ข้างเรามาตลอด...
อะไรนะ
ผมรู้ตัวฆาตกรแล้วครับ
ใครเหรอ
ตามหาตัวเขาทันที
อัยการยองได้ยิน เรื่องศูนย์กับเจ็ดครั้งแรก
ตอนอยู่ที่ดาดฟ้าบ้านคุณสองคืนก่อน แล้วเธอก็ถูกฆ่าเมื่อคืนนี้
ในช่วงเวลาหนึ่งวัน ช่วงเดียวที่เธอสามารถนั่งลงที่โต๊ะ
แล้ววาดรูปนี้ได้คือตอนเธอ กลับมาจากบ้านคุณเมื่อสองคืนก่อน
เมื่อวานตอนเธอแวะมาบ้านช่วงเย็น ก่อนที่เธอจะถูกฆ่า
เธอมีเวลาแค่เจ็ดนาที
เขาอยู่ที่สะพานยองจง กำลังมุ่งหน้าไปสนามบินค่ะ
และถ้าคิมกายอง
เห็นเลขนั่นในห้องใต้ดิน หรือตอนที่เธอโดนลากไปสักที่
ยองอึนซูที่ไม่ได้ไปไหน ที่เกี่ยวข้องกับกายองเลย
คงไม่มีทางเห็นเลขนั่นได้
เข้าไปแล้วหรือยัง
อีกไม่นานเครื่องก็ออกแล้วสิ
ไม่ต้องโทรหาฉันจนกว่าฉันจะติดต่อไป
ถ้าเธอไม่เห็นมันจากที่ใดที่หนึ่ง งั้นเธอก็ต้องเห็นบนตัวคน
เธอต้องเห็นจากตัวใครสักคนแน่
เช่นเดียวกับคิมกายอง
อัยการยองเองก็เห็นฆาตกร
ถ้างั้นพวกเธอเห็นเลขบนตัวคนได้ยังไง
บนเสื้อผ้าหรือสิ่งของ
ไม่ว่ามันจะเป็นตัวเลขหรือไม่
มันไปอยู่บนตัวของใครสักคนได้ยังไง
มันต้องเป็นรอยสักแน่
เขาอยู่ไหน เขาไปไหนแล้ว
เบอร์สาม ฉันจะไปใช้เบอร์สาม
- นักสืบจางก็มาเหรอ - เร็วเข้า
- เขามาแล้ว - นายมาทันด้วย
ทุกคน ฟังนะ
ปรับมาเป็นช่องสาม
- ทีมหนึ่งค้นชั้นล่าง - ครับ
จางกอน นายไปทางนั้นแล้ว...
จากครั้งแรกที่เธอได้ยินเรื่องตัวเลข
จนถึงตอนเธอวาดรูปรอยสักที่บ้าน
- ที่เหลือตามผมมา - เธอเห็นเพียงแค่
- ไปได้ - พวกเราทุกคนที่บ้านคุณ
นั่นแปลว่าฆาตกรคือหนึ่งในคน
ที่อยู่ที่นั่นในคืนนั้น
(ศูนย์ควบคุมรวม)
ถ้าอัยการยองเห็นรอยสักตอนอยู่กับผม
ผมก็น่าจะเห็นเหมือนกัน
มีคนสามคน
ที่อยู่กับเธอตามลำพังคืนนั้น
ผู้หมวดฮัน นักสืบจาง
และคุณยุน
หมวดฮันและนักสืบจางไม่สามารถสักได้
ถ้าพวกเขามีรอยสัก ก็คงเป็นตำรวจไม่ได้
ขอโทษค่ะ
คนที่อัยการยองเห็น
คือคุณยุน
ขอเวลาสักครู่ครับ เราขอตรวจสอบคุณหน่อย
หยุดเดี๋ยวนี้นะ
เฮ้ย เราเจอเขาแล้ว
- เขากำลังขึ้นไปชั้นสอง - หยุดเดี๋ยวนี้
เจอผู้ต้องสงสัยแล้ว เขากำลังมุ่งหน้าไปศูนย์การขนส่ง
หยุดนะ
หยุดเดี๋ยวนี้
เกิดอะไรขึ้นน่ะ
(ยูดีที)
(เหตุการณ์ทั้งหมดเป็นเรื่องสมมติ)
(สเตรนเจอร์)
- คุณฆ่าเขาทำไมครับ - เพราะผมจำเป็นต้องทำ
ทำไมถึงเป็นที่สนามบิน เป็นเรื่องบังเอิญหรือเปล่านะ
เงินแปดหมื่นล้านวอนนี้จะถูกบริจาค
- ให้มูลนิธิฉันเหรอคะ - ใครสั่ง
อีกไม่นานเรื่องนี้คงถึงศาล
ห้ามให้ใครพูดถึงเรื่องนี้เด็ดขาด
เขากำลังพยายามทำอะไรอยู่นะ
ทำไมคุณถึงฆ่ายองอึนซู
ไอ้เลวนั่นคือใคร
มันคงไม่มีประโยชน์ ถ้าจะทำลายแค่ยอดภูเขาน้ำแข็ง
ในวันที่ยองอึนซูถูกฆ่า ข้อมูลก็หายไปแล้ว
ถ้าเธอถูกฆ่าตอนที่มีมันอยู่ ฮวังชีมก นี่เรื่องบังเอิญจริงเหรอ
คำบรรยายโดย: รัญญ์นภัส โชติวิทย์ไกรกุล