NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
STRANGER
WSZYSTKIE POSTACIE, ORGANIZACJE, MIEJSCA I SPRAWY SĄ FIKCYJNE.
Dziękuję za pomoc.
Nie ma za co.
Co za przypadek, że się tam spotkaliśmy.
Wydaje mi się,
czy Eun-soo znowu miała ochotę na gangjeong ?
Mówi o tym od kilku dni, ale nie zawracałam sobie tym głowy.
Powinnam się bardziej troszczyć o jedynaczkę.
Jej smakują tylko dania, które wymagają mnóstwa pracy.
To będzie dla nas dobry rok.
Nareszcie oczyścili cię z fałszywego oskarżenia.
Boże.
Oby teraz jeszcze Eun-soo się ułożyło.
Już świetnie jej idzie.
Powinna sobie kogoś znaleźć.
Chciałabym znaleźć jej jakiegoś porządnego mężczyznę.
Tylko tego pragnę.
O czym ty mówisz? Czasy się zmieniły.
Boże, słyszysz się?
Nikt na nią nie zasługuje, tak?
Nadopiekuńczy tatusiek.
Znasz takie wyrażenia?
Oczywiście. Ciągle jestem młoda i na czasie.
A ty jesteś już stary.
Przyszedłem, bo myślałem, że może zastanę tu Ga-young,
ale nie wyglądało na to, żeby ktoś był w środku.
Już miałem wychodzić...
kiedy na schodach spotkałem...
nową lokatorkę.
Wtedy nie wiedziałem, kim jest...
więc zamierzałem wyjść.
Ale nagle usłyszałem krzyk.
Więc wszedłem i...
Sądząc po narzędziu zbrodni, to chyba ten sam sprawca.
Znaleziono rzeczy należące do ofiary?
Nie, nic.
Nie ma jej torebki ani telefonu.
Pani Young musiała mieć kartę miejską.
Dowiedzcie się, gdzie jej używała, i ustalcie, gdzie była.
Będzie pan przy sekcji zwłok?
Musicie odnaleźć Ga-young.
Jak on może taki być?
Nawet mnie to ruszyło.
Naprawdę pracowali razem?
Bez mrugnięcia okiem nazwał ją ofiarą.
LABORATORIUM KRYMINALISTYCZNE
Tu jest krew. Proszę nie nadepnąć.
Jest zmieszana z wodą?
Wcześniej próbował ją z siebie zmyć?
AMBULANS
Musisz nam powiedzieć, co widziałaś.
Proszę, przestań płakać i porozmawiaj z nami.
Ponoć jest też na schodach.
Nie uważa pan, że to dziwne?
Tym razem musiał się bardzo spieszyć.
Albo...
Proszę tego nie dotykać!
Co z panem? Przecież on jest zupełnie roztrzęsiony.
Panie Yoon, zawiozę pana do domu.
Nie trzeba.
Przepraszam.
Lojalni z was przyjaciele.
Nie sądzicie, że to dziwne?
Pracuje w prokuraturze, wie, że nie wolno dotykać ciała.
Pewnie był w szoku.
Pan nie zareagowałby tak samo, gdyby znalazł mnie martwego?
Co?
Boże.
Zanieczyścił miejsce zbrodni.
Jak złapać tego sukinsyna?
Jesteśmy gotowi.
Mówił pan, że pracowali państwo razem. Da pan radę?
Proszę zaczynać.
Dobrze.
Nie...
Nie teraz.
Proszę...
- Wprowadźcie mnie. - Tak jest.
Ciało znalazła nowa lokatorka,
która wynajmuje mieszkanie po Ga-young.
Ofiara najprawdopodobniej była martwa, gdy ją znalazła.
Przyczyną śmierci są najprawdopodobniej rany kłute
brzucha i szyi.
Proszę spojrzeć. Ma jakieś obrażenia z tyłu głowy.
Podobne miała Ga-young.
Obezwładnił ją uderzeniem w tył głowy, po czym zadźgał?
Sądząc po ranie, musiała być nieprzytomna.
Gdyby była świadoma i się opierała,
krew rozprysłaby się bardziej nieregularnie.
Ten nóż kuchenny ma taki sam kwiatowy wzór
jak noże znalezione przy Moo-sung Parku i Ga-young Kim.
- Myślisz, że te sprawy są powiązane? - To samo narzędzie zbrodni
i podobne miejsce.
Ga-young znaleziono w domu poprzedniej ofiary, Moo-sung Parka.
To samo mamy tutaj.
Panią Young znaleziono pod ostatnim adresem Ga-young.
Ale tym razem miejsce zbrodni
nie zostało posprzątane.
Ślady krwi były w całym pokoju.
Sporą ilość znaleziono również w łazience.
W krwawych śladach prowadzących z łazienki na schody znaleziono wodę.
Zabójca pewnie próbował zmyć z siebie krew i zostawił po sobie ślady,
kiedy wychodził.
Na ręczniku znalezionym w łazience
nie ma plam krwi.
Jeśli sprawca go nie użył,
to skoro się umył, pewnie woda kapała mu z rąk.
Nie sądzicie, że ta sprawa
zbyt różni się od pozostałych, by uznać, że to seria?
Jak wyniki autopsji?
Uraz głowy nie był główną przyczyną śmierci.
Poza nim nie znaleziono żadnych śladów walki.
Przyczyną śmierci było wykrwawienie spowodowane przebiciem tętnicy szyjnej.
Oceniono, że zgon nastąpił cztery do pięciu godzin
przed wykonaniem autopsji.
- Czyli między 17 a 19. - Zgadza się.
Mam historię użycia karty miejskiej ofiary.
Do pracy zawsze dojeżdżała metrem.
Dzień przed zdarzeniem i dzień zabójstwa odstają od reszty.
W pozostałe dni kursowała między domem
a Prokuraturą Rejonową Seul-Zachód.
Dzień przed śmiercią przyjechała do mnie z mieszkania pana Hwanga,
potem pojechała do domu.
Pewnie poszła do jego mieszkania prosto ze swojego biura.
Po co do was poszła?
Tamtego dnia poszła do mieszkania pana Hwanga,
żeby zanieść mu jakieś dokumenty z biura.
- A potem jadła z nami kolację u mnie. - Pani Young!
- Witamy. - Dobry wieczór.
Powinniśmy się teraz skupić na tym,
że pani Young
widziała tego mężczyznę.
To on włamał się do mieszkania pana Hwanga.
Kto to jest?
Jeszcze nie wiemy.
Jeśli to on ją zabił,
to pewnie uważał, że widziała jego twarz.
Czemu włamał się do mieszkania prokuratora?
Ukradł coś?
Nie, nic nie zginęło.
To było ostrzeżenie.
W końcu to przez pana Hwanga import broni
nie doszedł do skutku.
Co?
Chcesz mi powiedzieć, że to zasługa waszego zespołu?
Tak jest.
Czy to znaczy, że to Hanjo, Bahn i Ministerstwo Obrony Narodowej
chciały go ostrzec?
Uważaj na słowa.
Nie wyciągajmy pochopnych wniosków.
Ostatnią podróż w dniu zdarzenia odbyła taksówką.
Wysiadła w Haengdang-dong o 16.47.
Nie ma nic później?
Mieszka w Haengdang-dong.
Tam ją zabito i przeniesiono zwłoki?
Sprawca musiał porwać ją
w pobliżu jej mieszkania.
Posłuchajcie. Zabito prokuratora.
Czy zginęła z ręki naśladowcy, czy seryjnego zabójcy, na pewno wiecie,
jakie wywoła to poruszenie.
- Tak jest. - Do świtu musicie coś znaleźć.
- Tak jest. - Tak jest.
Tak jest.
PROKURATOR EUN-SOO YOUNG
Dziękuję za waszą ciężką pracę.
Przykro nam, że stało się to
zaraz po pańskim awansie.
Zróbcie, co w waszej mocy.
Oczywiście.
Do widzenia.
Chciałbym z panią porozmawiać.
O co chodzi?
Widziała pani Si-moka?
Z miejsca zbrodni pojechał prosto na sekcję zwłok.
Autopsja była kilka godzin temu. Czemu nie mogę się z nim skontaktować?
Zadzwonię do niego.
Nie odbiera.
Dobrze, dziękuję.
ODDZIAŁ RATUNKOWY
Wystarczy już takich widoków.
Z dokumentacji wynika, że miał operowaną wyspę. Wiedziała pani?
Wyspę?
To część mózgu odpowiedzialna za emocje.
Krótko mówiąc – to ona czyni z nas ludzi.
Kontroluje takie rzeczy jak pragnienia, decyduje o tym, co lubimy, a czego nie.
I co zrobili z jego wyspą?
Wygląda na to, że część usunęli.
Pewnie z powodu bólu.
Ci, u których jest ona zbyt wrażliwa,
zwykle nie radzą sobie ze stresem wywołanym bodźcami zewnętrznymi.
Czy to znaczy, że zemdlał przez nawrót choroby?
Nie.
Usunięcie fragmentu wyspy może sprawić, że pacjent stanie się apatyczny.
Są też inne skutki uboczne, takie jak zmiana osobowości.
Z drugiej strony
wycięcie części powodującej ból może uaktywnić zdrowy fragment
i skutkować wzrostem zdolności poznawczych.
Myślę, że to, co się wydarzyło, było pewnego rodzaju skutkiem ubocznym.
Czy ostatnio przeżywa jakiś większy stres?
Nikt nie jest całkowicie pozbawiony emocji.
Kiedy nie można ich wyrazić,
zbierają się w człowieku, choć nawet o tym nie wiemy.
Od czasu do czasu wybuchają, tak jak teraz.
Przepraszam. Proszę do mnie zadzwonić, kiedy ten pacjent się obudzi.
Oczywiście.
Eun-soo.
Eun-soo!
Boże.
Nic ci nie jest?
Nie zrobił pan tego, prawda?
Nie zabił go pan?
Głupia dziewczyna.
PANI YANG
Pan sekretarz generalny pana szuka.
- Myślałeś, że były szef jest zabójcą. - Poznajesz
tego mężczyznę?
Teraz znów musisz dla niego pracować.
Nie chcesz poznać prawdy?
Tu już nie chodzi o to, czy chcę, czy nie.
ZASTĘPCA PROWADZĄCEGO ŚLEDZTWO SE-WON YOON
Se-won Yoon
REZYGNACJA
PROKURATURA, SE-WON YOON
Mogę pożyczyć jakieś ubrania?
Dobrze mi chyba we wszystkim?
Do zobaczenia jutro.
Dlaczego nie mogę być w pana zespole?
Zadaniem mojego zespołu jest ułatwić ci zemstę?
Dlaczego mam nie ruszać tej sprawy?
Nie ufa mi pan?
Nie.
Poradzisz sobie z tym?
Tak, proszę mi zaufać.
Nie umie pan prawić komplementów?
Podopieczna wygrała sprawę.
Mogę prosić jeszcze jedną szklankę?
Zabójca musiałby zostać schwytany, bym się z tego wyplątała.
Niech mnie pan uczy.
Człowiek, który przywiózł ojcu pieniądze. Tae-gyun Kim.
Nie chciałam, by uciekł, więc go śledzę.
- Co próbowałaś osiągnąć? - Musiałam coś zrobić.
- Pracuje pan ciężko, żeby... - Myślisz, że robię to dla ciebie?
Dziękuję. Doceniam to.
Nie! To nie tak!
Dziękuję za sweter.
Pani Young!
SPOCZYWAJ W POKOJU
OD PROKURATURY W CZEDŻU
Kiedy przyjdzie pan Yoon?
Nie mam z nim kontaktu.
Pewnie przyjdzie z ludźmi ze swojego biura.
Czy z czasem człowiek uodparnia się
na takie rzeczy?
Kiedyś tak myślałem.
Że już mnie to nie rusza.
Właściwie żaden z nas nie znał zbyt dobrze
pani Young.
Ale...
jeszcze dwa dni temu imprezowaliśmy wszyscy razem.
Jak coś takiego mogło się wydarzyć?
Zabił ją ten sukinsyn, którego ścigamy,
a którego nie złapaliśmy.
Boże. Widział pan, jak schudli jej rodzice?
Ich bólu nie uśmierzy
nawet złapanie sprawcy, prawda?
Chodźmy.
Jak oni mogli?
Gdzie byłeś?
Miałeś chronić moją córkę!
Miała być bezpieczna! Co to znaczy?
- Co to ma znaczyć? - Proszę pana.
Łajdaku.
Jak śmiałeś postawić tu stopę?
Wynoś się, bydlaku!
Proszę pana, to chyba nieodpowiednia chwila.
Zabiłeś ją.
- Zabiłeś moją córkę. - Czemu pan się spokojnie przyglądał?
Dlaczego pan nie walczył?
Dlaczego nic pan nie zrobił,
tylko ukrywał się przez całe lata?
Zamknij się, Si-mok.
Uczył nas pan, że prawo jest narzędziem walki.
A pan co robił?
Myśli pan, że robił to dla rodziny?
A nie dlatego, że się bał?
- Zamilcz! - Wystarczy!
Proszę przestać.
Proszę pana, lepiej będzie, jak pójdziemy.
Dong-jae.
Więcej się tak nie zachowuj.
Przepraszam.
Myślisz, że jesteś niezniszczalny?
Nigdy więcej tego nie rób.
To z wczoraj, godzina 16.48.
Pani Young o 16.06 wsiadła do taksówki
przy Prokuraturze Rejonowej Seul-Zachód
i wysiadła przed mieszkaniem o 16.47.
O 16.48 kamera uchwyciła ją, kiedy szła do domu.
Wyszła ponownie o 16.55.
Wyszła siedem minut po tym, jak wróciła.
PROKURATOR YOUNG
Panie Hwang, ma pan teraz chwilę?
Wtedy widziano ją po raz ostatni.
- Tak, do zobaczenia. - Kiedy pokazywaliśmy jej te zdjęcia.
Wracaj do pracy.
Po raz ostatni.
Idź już.
Po naszym spotkaniu od razu poszła do domu.
Badamy teren wokół budynku,
ale jej rodzina nie wie, czemu wróciła o tej porze.
Poza tym dniem
nigdy nie zachodziła do domu w godzinach pracy.
Poza dniem, kiedy była u mnie,
ostatnio nigdzie nie wychodziła.
Po pracy szła od razu do domu.
Nóż, który znaleźliśmy na miejscu zbrodni,
nie pochodzi z mieszkania. Zabójca musiał go ze sobą przynieść.
Próbujemy ustalić miejsce zakupu.
Co pan o tym myśli?
Uważa pan, że to ten sam sprawca?
Jak pańska głowa?
Znaleźliśmy Ga-young.
Matka przeniosła ją w bezpieczniejsze miejsce.
PROKURATOR YOUNG, 16.53
Wyszła z domu o 16.55 i zniknęła.
PROKURATOR YOUNG
- O co chodzi? - Panie Hwang, ma pan teraz chwilę?
To coś pilnego?
Muszę z panem porozmawiać.
DANE OSOBOWE
Oddzwonię.
Tak.
Dobrze.
Nie jest teraz w dobrym nastroju. Przekażę mu...
Nie mogę panu tego dać.
„Nie mogę panu tego dać”?
Proszę pani, szukano informacji o pani aktywach,
począwszy od akcji, po nieruchomości i dzieła sztuki.
Sprawdziłem to, bo myślałem, że chodzi o podatki,
ale informacji szukał pani mąż.
Sekretarz generalny Lee.
MĄŻ
Czy zauważyłam coś dziwnego, kiedy widziałam ją po raz ostatni?
Nie wiem, czy można to tak nazwać,
ale tamtego dnia
widziałam, jak pani Young stała przez chwilę pod drzwiami,
zanim weszła do pańskiego gabinetu.
Wyglądało na to, że podsłuchiwała.
Wiem, że jest w posiadaniu czegoś, co może bardzo zagrozić Yun-beom Lee.
Miał to przez ostatnie trzy lata i siedział bezczynnie.
Co takiego może mieć pan Young?
Dzień dobry.
Mówi pan, że słyszała naszą rozmowę?
Czy to dlatego poszła do domu?
Czy to dlatego o tej porze tak nagle poszła do domu?
Czy to przeze mnie?
Cóż...
tamtego wieczora w moim mieszkaniu zostałyśmy na chwilę same,
ale nie mówiła nic szczególnego.
Rozlała sok.
Oblała nim pana Yoona, więc nie miałyśmy zbytnio czasu, żeby porozmawiać.
O Boże.
Słyszała, jak pytam, co może mieć pan Young.
Jeśli przez to poszła do domu i natknęła się na mordercę...
Pani Kim, jest tam pani?
Wracałam właśnie z pracy.
Pani Kim.
Jest pani w środku?
Pani Kim, jest tam pani?
- Jest tam ktoś? - Nie mnie szukał,
więc się nie odzywałam.
Poszedłem tam na wszelki wypadek.
Tylko ten adres znałem.
Ale...
Pani Young.
Pani Young...
Pani Young?
Pani Young.
Nie wierzyłem własnym oczom.
Dopilnujcie, by jej rodzice...
nie widzieli ciała.
Jeśli je zobaczą, przez resztę życia będą...
- Nie pytam o kolor. - Tak, wiem, że jest wiele rodzajów.
- Tak, nóż z motywem róży. - Szukamy producenta.
- Nie. - Motyw na ostrzu.
- Na ostrzu. - Nie, producent.
- Tak, róża. - Dziękuję.
- Zwykły nóż kuchenny. - Zgadza się.
- Czarny. - Wy je robicie?
Nie, czarny.
- Czarny. - Niezbyt duży.
- Czarny... - Tylko czarne?
- Ciemny grafit. - Tak, dzień dobry.
- To ja przesyłałam zdjęcia. - Zgadza się.
- Nie widzę. - Szukamy noża.
- Tak. - Boże, jak to możliwe...
Taki sam?
A jeśli zabójca przygotował sobie nóż wcześniej?
Może zbyt zawęziliśmy teren poszukiwań?
To go poszerzmy.
Przeszukamy całe miasto.
Dzień dobry, policja.
Chciałem zapytać, czy widział pan tę kobietę.
Tego dnia nie pracowałem.
Czy jest kamera, która obejmuje to miejsce?
- Musi jakaś być. - Zgadza się.
Czy z tamtej strony jest kamera?
Dzień dobry, policja.
- Nigdy jej nie widziałam. - Dobrze.
- Nie jestem pewny. - Policja.
Dzień dobry. Nigdy jej nie widziałem.
Przepraszam.
- Nie. - Nie widziałam jej.
- Rozumiem. Dziękuję. - Proszę.
Ponoć ustaliliście producenta.
Tak, ale na trasie z mieszkania do miejsca zbrodni
jest ponad 100 sklepów, które sprzedają ten nóż.
Wszyscy je teraz sprawdzają.
Ustalamy, czy w ostatnich dniach ktoś go kupił.
Racja, z Seongdong-gu do Yongsan-gu jest kawał drogi.
Musi być tam mnóstwo sklepów.
Przepraszam. Jestem z policji.
Czy zna pan tę osobę?
Powinien pan już jechać. Samochód czeka.
W porządku.
Pani Lee.
Szykujesz się na rozwód?
Obliczasz, ile mógłbyś na nim zyskać?
Nagle ci się odmieniło, kiedy ta dziewczyna się obudziła?
Szybko zaczynasz działać.
Powiedz mi.
Za co przepraszasz?
Przepraszam.
Wiem, ale za co?
Yeon-jae.
W moim życiu nie ma innej kobiety.
Nie robię tego z zazdrości.
Nie będziemy się przepychać i nie rozwiedziemy się jak inne pary.
Powinniśmy chociaż spróbować ukryć przed sobą nasze wady.
Nigdy cię nie zdradziłem.
To za co przepraszasz?
Nie powinnaś była wtedy przychodzić.
Proces twojego brata.
Nasze pierwsze spotkanie.
Albo...
ja powinienem był posłuchać twojego ojca.
Łajdak czy nie,
gdybym zostawił tego spadkobiercę w spokoju...
nigdy byś się mną nie zainteresowała.
Chcesz powiedzieć, że ten związek od zawsze był zły?
Dlaczego taki jesteś? Na litość boską, co ty...
Co ty sobie myślisz?
Spóźnię się.
Ojciec na mnie czeka.
Wiesz, jak ceni sobie punktualność.
Porozmawiamy w domu.
Bilet lotniczy.
Szykujesz się na rozwód?
Już wszystko posprzątałem.
Proszę iść na przerwę.
- Dzień dobry. - Przepraszam.
- Nie widzę pana Woo. - Jest w podróży służbowej.
To także jego obowiązek?
Potrzebny ci do czegoś?
Nie.
- Gdzie są wszyscy? - Niedługo będą.
Zainwestowaliśmy w bank oszczędnościowy.
Do jutra wiadomość się rozniesie.
Oficjalnie inwestycja pochodzi z zagranicznego funduszu w Hongkongu.
Teraz czekamy, aż cena akcji pójdzie w górę.
- Kiedy wycofasz inwestycję? - Najszybciej jak się da.
Musimy sprzedać akcje, kiedy będą zajęci czym innym.
Nie sądzisz, że później będą się skarżyć,
że sprzedano to obcemu kapitałowi? Ostatnim razem...
Robienie interesów zostaw mnie. Ty musisz tylko
pokazać swoją twarz.
Oczywiście.
Skorzystam z łazienki.
Już są, proszę pana.
Boże.
No proszę.
Dziękuję za przybycie.
Jak się pan miewa?
Dawno się nie widzieliśmy.
Tak, to prawda.
Boże. Nie spodziewałem się pana, panie sekretarzu generalny.
Chciałem wziąć udział w tak ważnym spotkaniu.
Zdaje się, że jego przełożeni również interesują się tym tematem.
- Ach tak? - Proszę usiąść.
Oczywiście.
Proszę wybaczyć.
Nie mieliśmy okazji się poznać.
Jestem Ki-ho Song, prezes banku W Savings.
- Miło mi. - Mnie również.
Poznałeś już przewodniczącego Komisji Nadzoru Finansowego?
Tak, spotkaliśmy się.
Panie Song, czeka pana ciężki okres.
Media niedługo rozpuszczą plotkę o niewypłacalności pańskiego banku
i o tym, że ma on zostać wykupiony.
Proszę nie być tym zaskoczonym.
Oczywiście, rozumiem.
Kiedy bank będzie podupadał, na ratunek przyjdzie JR Holdings
i kupi go, udając ogromne wątpliwości.
Kiedy to się będzie działo, pan musi udawać, że nic nie widzi.
- Tak? - Musi pan mocniej zaciskać powieki.
Lepiej?
- O tak? - Teraz jest idealnie.
Coś zginęło?
Zabrali to.
Gnidy.
Chang-jun i Yun-beom.
Kiedy?
Nie obchodziło mnie to...
ale chciałem sprawdzić po tym, co mówiłeś na pogrzebie.
Jeszcze wczoraj tu było.
Dowód na uchylanie się Yun-beom Lee od płacenia podatków.
Chodziło o pieniądze,
które zainwestował w akcje i nielegalnie przekazał swoim dzieciom.
Gdyby odprowadził od tego podatek,
byłoby tego 200 miliardów.
Samego podatku.
Czy to dlatego wrobiono pana
trzy lata temu?
Sprawdziłem to wczoraj po twoim wyjściu.
Otworzyłem to po tym, jak prosiłeś mnie, bym ci to przekazał.
Wszystko było nietknięte.
Czy był potem moment, gdy nikogo nie było w domu?
Wczoraj. Po południu, ale tylko przez chwilę.
Około 16.40?
Na kamerach o tej porze widać tylko panią Young.
Eun-soo?
Pewnie to zabrała.
Czy to dlatego...
Bo miała...
Czy to dlatego te gnidy...
Ona...
zginęła przeze mnie.
Wiem, że jest w posiadaniu czegoś, co może bardzo zagrozić Yun-beom Lee.
Miał to przez ostatnie trzy lata i siedział bezczynnie.
Panie Hwang, ma pan teraz chwilę?
Muszę z panem porozmawiać.
Dzień dobry, pani podkomisarz. Chciałbym zgłosić kradzież.
Czego szukasz?
Pytałem, czego szukasz.
Sam nie wiem.
To pewnie policja.
Co skradziono?
To...
zero i siedem?
Tego nie narysowano za jednym razem.
Widzę powtórzenia tych samych linii. Musiała to wiele razy poprawiać.
Na innych stronach używała długopisu.
Na tej wydartej specjalnie użyła ołówka.
Chciała narysować konkretny kształt.
Założę się, że nie wyszedł tak, jak powinien.
To znaczy, że musiała coś widzieć.
Pewnie chciała to narysować.
Dlatego ciągle to poprawiała.
Ale czy to na pewno są cyfry? Czemu tak dziwnie wyglądają?
Podkomisarz Han!
Gdzie mogła to zobaczyć? I jak?
- Podkomisarz Han! - Tak?
Sprawdź, czy da się wskoczyć z dołu na korytarz zewnętrzny.
Tak jest.
W tym czasie na monitoringu widać tylko jego córkę.
Złodziej mógł uniknąć kamer,
tylko wchodząc przez balkon albo wspinając się na korytarz zewnętrzny.
To prawie niemożliwe.
Nie ma się na czym podeprzeć.
Wyszła siedem minut po tym, jak wróciła.
Można było to narysować w siedem minut?
Gdzie mogła to zobaczyć? I jak?
Tu, w biurze,
u mnie albo u podkomisarz Han.
Był podobnie ubrany.
Twarzy nie widziałam, ale parasolka wygląda tak samo.
Parasolka.
Gdzie i jak to zobaczyła?
Poza dniem, kiedy była u mnie,
ostatnio nigdzie nie wychodziła.
Po pracy szła od razu do domu.
Nic się ze sobą nie łączy.
Zero i siedem? O co chodzi?
Te cyfry wymieniła Ga-young.
Możliwe, że widziała je w trakcie porwania,
może mają jakiś związek ze sprawcą.
Widziała te dwie cyfry? Zero i siedem?
Zero i siedem.
Zero i siedem?
Ale czy to na pewno są cyfry? Czemu tak dziwnie wyglądają?
T.
D.
T.
Przyniosę jakieś owoce.
Tamtego wieczora w moim mieszkaniu zostałyśmy na chwilę same,
ale nie mówiła nic szczególnego.
Rozlała sok.
Oblała nim pana Yoona, więc nie miałyśmy zbytnio czasu, żeby porozmawiać.
Mam słabą głowę.
Jak to możliwe? Przecież służyłeś w piechocie morskiej.
Chyba mówiłeś, że w siłach specjalnych.
Złodziej nie mógł się tu dostać inaczej.
Przez cały ten czas był w pobliżu...
Co pan powiedział?
Wiem, kto jest zabójcą.
Kto?
Natychmiast go namierzcie.
Pani Young po raz pierwszy usłyszała o zerze i siódemce,
kiedy byliśmy u pani dwa dni temu. Następnej nocy została zamordowana.
Jedyną okazję, żeby usiąść przy biurku i to narysować,
miała w nocy zaraz po tym, jak wróciła z naszej kolacji.
Kiedy zaszła do swojego mieszkania, na chwilę przed swoją śmiercią,
spędziła tam tylko siedem minut.
Jest na moście Yeongjong. Pewnie jedzie na lotnisko.
Jeśli Ga-young
widziała te liczby w piwnicy albo kiedy gdzieś ją przenoszono,
to pani Young, która nie była w tych samych miejscach co ona,
nie mogła ich zobaczyć.
Wszedłeś już?
Chyba zaraz startujesz.
Nie dzwoń do mnie, póki się z tobą nie skontaktuję.
Jeśli nie chodzi o konkretne miejsce, to musi chodzić o konkretną osobę.
Musiała zobaczyć je na kimś.
Tak jak Ga-young, pani Young
również widziała mordercę.
Ale jak zobaczyły te cyfry na osobie?
Może na ubraniach?
Cyfry czy nie,
jak mogły się znaleźć na czyimś ciele?
To musiał być tatuaż.
Gdzie on jest? Dokąd poszedł?
Trójka. Przejdę na kanał trzeci.
- Jang przyjechał? - Pospieszcie się.
- Tu jest. - Zdążyłeś.
Posłuchajcie.
Przejdźcie na kanał trzeci.
- Pierwszy zespół przeszuka poziom niżej. - Tak jest.
Geon, idź w tamtym kierunku i...
Odkąd pierwszy raz usłyszała o cyfrach,
do momentu narysowania tatuażu...
- Reszta za mną. - ...widziała się tylko...
- Ruchy! - z tymi, którzy byli u pani.
To znaczy, że morderca
był wtedy na kolacji.
ZINTEGROWANY SYSTEM KONTROLI
Gdyby pani Young widziała tatuaż, kiedy była ze mną,
też bym go zobaczył.
Trzy osoby zostały z nią sam na sam
tamtej nocy.
Podkomisarz Han, detektyw Jang
i pan Yoon.
Podkomisarz i Jang na pewno nie mają tatuaży.
Gdyby mieli, nie mogliby wstąpić do policji.
Przepraszam.
Osobą, u której widziała tatuaż,
jest pan Yoon.
Proszę zaczekać. Musimy pana sprawdzić.
Stać!
Hej! Mamy go!
- Biegnie na drugi poziom. - Zatrzymać się!
Mamy go! Biegnie do centrum komunikacyjnego!
Stać!
Zatrzymać się!
Boże, co się dzieje?
ZDARZENIA PRZEDSTAWIONE W SERIALU SĄ FIKCYJNE.
STRANGER
- Dlaczego go zabiłeś? - Bo ten łajdak zasługiwał na śmierć.
Dlaczego właśnie na lotnisku? Czy to przypadek?
Czy 80 miliardów wonów zostanie przekazane
- na moją fundację? - Z czyjego polecenia?
Niedługo odbędzie się proces.
Nie każdy będzie mógł się tym zająć.
Co on knuje?
Dlaczego zabiłeś Eun-soo Young?
Kim jest ten sukinsyn?
Zaszkodzisz tym tylko sobie
W dniu śmierci Eun-soo plik zniknął.
Jeśli zginęła, będąc w jego posiadaniu... Si-mok, czy to naprawdę przypadek?
Napisy: Magdalena Kowalewska