NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
STRANGER
Po raz pierwszy od dziesięciu lat wybrano osobę z naszego wydziału.
Gratulacje, panie Lee.
- Gratulacje. - Gratulacje, panie Lee.
Wiesz, że ubiegam się o fotel prokuratora rejonowego?
Ta posada będzie moja.
To w zasadzie pewne.
Dziękuję wam!
Lada chwila ze wszystkich stron zaczną do mnie spływać gratulacje.
Jednak najbardziej zapamiętam
tę chwilę, jak stoję przed wami w III Wydziale Kryminalnym,
w którym wstąpiłem
na ścieżkę służby prawu.
Tak naprawdę dla nas nie zmieni się nic.
Pamiętajmy o tym:
równość wobec prawa.
Nie ma równych i równiejszych.
Musimy pozostać niezawiśli.
Nasze sumienie musi być nieskazitelnie czyste jak togi, które nosimy.
Równość wobec prawa! Niezawisłość!
Zawsze!
Sprawiedliwość.
Ambicja.
Chciwość.
Grzech.
Co skrywa człowiek, który ściska mi dłoń?
Gdybym wiedział...
jakich czynów dokonał...
- Gratulacje, panie Lee. - Dziękuję.
To pan Yoon z Działu Zarządzania Sprawami. Kiedyś panów sobie przedstawiałem.
Zgadza się.
Dzień dobry.
À propos, powinniśmy zorganizować zjazd absolwentów.
Eun-soo, poinformuj wszystkich.
Tak jest.
Znów cię nie będzie?
Tym razem się pojawię.
Dobrze. Wracajmy do pracy.
- Panowie. - Przepraszam.
Zadbam o to, by nie zepsuli tego szczególnego dnia.
- Przepraszam. - Przepraszam.
Przepraszam, panie Lee.
Zdenerwowałem się, bo zachowali się nieprofesjonalnie.
Będę się kontrolował.
Zachowujcie się.
Macie za dużo czasu? Dać wam coś do roboty?
- Przepraszam. - Przepraszam.
Wracajcie do pracy!
Prokurator rejonowy.
Dlaczego chciał pan uciąć swą prawą rękę?
Na jej miejsce wyrośnie nowa.
Dopóki w Seulu-Zachodzie ktoś jeszcze pracuje,
zawsze będę miał prawą rękę.
WYŁĄCZ
Zadzwońcie do wszystkich klubów golfowych
w kraju i sprawdźcie, gdzie dwa dni temu rezerwacji dokonał
Nam-jin Kim. Dane mogą być fałszywe.
- Kluby golfowe? - Tak.
Wie pan, jak się sprawy mają.
Nikt nie chce udostępniać nam danych. Jak uzasadnimy, dlaczego...
Potrzebuję tej informacji. To wystarczy za uzasadnienie.
Oczywiście.
PRZEPUSTKA SŁUŻBOWA
Wyszedł.
Boże! Szybko to zrobił.
PODKOMISARZ HAN Przyjęłam.
ZASTĘPCA PROKURATORA REJONOWEGO CHANG-JUN LEE
Jeśli nie ma pan nic przeciwko, zacznę się pakować.
Oczywiście.
Ma pani może nożyczki?
Od tego posiłku wszystko się zaczęło.
- Spodziewasz się kogoś? - Znajomego.
Jest w okolicy. Chciał wpaść się przywitać.
Ale zaraz będziemy się zbierać.
- Oto on. Tutaj! - Rany!
- Miło cię widzieć. - Wzajemnie.
- Miło pana poznać. - Pana również.
To był zupełnie zwyczajny lunch.
To nie było przekupstwo. Miał wobec nas dobre intencje.
Równie dobrze mogliśmy się zmieniać.
Po prostu akurat tego dnia to on stawiał posiłek.
Jednak właśnie ta szczodrość,
lunch i drink na jego koszt,
sprawiły, że nie mogłem od razu odmówić, gdy zechciał spotkać się ponownie.
NACZELNIK III WYDZIAŁU PROKURATOR CHANG-JUN LEE
AKTA SPRAWY
OFIARA DOZNAŁA POWAŻNYCH OBRAŻEŃ
MOO-SUNG PARK, PODEJRZANY O UCIECZKĘ Z MIEJSCA WYPADKU WYWOŁANEGO POD WPŁYWEM
BRAK DOWODÓW
Każda nowo poznana osoba to nowe możliwości.
Niską pozycję w hierarchii można nadrobić znajomościami.
Z czasem mogą stać się słabością.
Pnąc się w górę...
DONG-JAE SEO
...będziemy chcieli je ukryć.
Lepiej dla ciebie, byś nigdy nie postawił tam nogi.
Jeśli chcesz wyjść z tego cało,
musisz zapłacić za to cenę.
Wtedy...
nawet w takim przypadku...
Kończymy.
...z chęcią...
ZASTĘPCA PROKURATORA REJONOWEGO CHANG-JUN LEE
PROKURATOR REJONOWY CHANG-JUN LEE
Potrzebuję informacji o udziałach pracowników od naczelników wzwyż.
Nie chodzi mi o osoby zgłoszone do Komisji Etyki. Poproszę pełny raport.
Mam na myśli prokuratorów i śledczych, zajmujących się przestępstwami podatkowymi
w IV Wydziale Kryminalnym.
Tak jest.
PROKURATOR REJONOWY CHANG-JUN LEE
Inni prokuratorzy rejonowi byliby z niego dumni.
Skończył edukację pięć lat po pozostałych. Cóż za powiew młodości.
Dla ciebie to nie tak źle.
Nie chciałby jako zastępcy kogoś starszego od siebie.
Woli kogoś młodszego stażem.
Nie muszę być jego zastępcą.
Oby długo utrzymał się na stanowisku.
To człowiek wielu talentów.
Powiązania z magnatami działają na jego niekorzyść.
Nie chciano go wyżej. Odżegnują się
od związków z rekinami biznesu.
Oby nie zmienił się, byle tylko przypodobać się partii rządzącej.
Nie zrobiłby tego. Nie brak mu wyobraźni.
Jak z Si-mokiem?
- Na razie znalazłem niewiele. - Czyli wszystko w normie?
Matka jest nauczycielką. Nic szczególnie szokującego.
Dlaczego wrócił do Huam-dong?
Przeszukuje dom.
Jest w głównej sypialni. Co chce znaleźć?
Nie przetrząsa każdego zakamarka.
Szuka czegoś dużego?
Czegoś dużego?
Co? Nie ma nic w rękach.
Nie znalazł?
Czy ja dobrze widziałem?
Co? Zobaczył pan kogoś?
Nie.
Był pan na miejscu zbrodni?
Stać!
Nie ruszać się.
Proszę to odłożyć.
Postrzeli mnie pani?
Proszę to odłożyć i się cofnąć.
Liczę do trzech.
Raz.
Dwa.
Trzy.
PAPIEROSY Z FILTREM
Próbuję rzucić palenie.
Co pani robiła?
Śledziła mnie pani?
Kto panią o to prosił?
O co chodzi? Może pani mnie tak traktować, bo nie mam broni?
Słucham!
Wszystko w porządku?
Proszę się nie martwić. Niech pan jedzie.
Więc? Kto?
Nikt. Przepraszam.
Naprawdę.
Spędzanie czasu z Si-mokiem grozi nadmierną brawurą.
Na co pani tak patrzy? Co chce pani zrobić?
Jak policjantka
śmie wygrażać pistoletem prokuratorowi?
Chce pani stracić pracę?
Mam w tej sprawie porozmawiać z komisarzem?
Przepraszam.
Naprawdę przepraszam.
To się nie powtórzy. Proszę o wybaczenie.
Podnieś.
Tak się boję glin, że nie wiem, czy dam radę rzucić palenie.
Nie wiedziałem, że na Han-gang można zaobserwować odpływ.
Strasznie wieje.
Głupio mi, że muszę to robić.
Bo to bezcelowe?
Nie.
Na pewno gdzieś tu jest. Nurt nie mógł tego jeszcze zabrać.
Prosiłem, by złapała go pani na próbie zniszczenia materiału dowodowego.
Gdyby potrzebny mi był tylko telefon,
nie prosiłbym detektywa Janga, by także go śledził.
Prawie go mieliśmy.
Ja pozwoliłem mu uciec. To nie wina podkomisarz Han.
Ten sukin...
Cholera.
Gdybym nie był incognito, dałbym mu w pysk.
Co za...
Cholera.
Co?
Co on...
Popychał ją i bił, nawet się nie hamował.
Był bardzo agresywny, mimo że byli świadkowie.
Gdyby pan to widział, na pewno krew by się w panu zagotowała.
We mnie się gotowała.
Musiałam powściągać gniew i udawać zastraszoną.
Ale on ma to gdzieś.
Gdzie można kupić podbierak?
Strasznie tu cuchnie. Woli pan tu nie stać.
Telefon Ga-young zalogował się dziś do sieci.
Gdzie?
Trwało to tylko kilka sekund, więc nie zdążyłam go namierzyć.
Ale było to około 13.30.
Około 13.30?
Zrobiliście to razem?
Czyli od razu po tym, jak odkrył, że byliśmy w jego gabinecie.
Włączył telefon, gdy dowiedział się, że był pan...
- Co? - Boże!
Co to takiego?
Rany.
Więc najprawdopodobniej
skasował coś z jej komórki.
Coś, co mogłoby mu zaszkodzić.
Zatrzymał telefon, bo nie znał hasła.
Wyrzucił go dlatego, że mieliśmy go na celowniku.
Ale co próbował skasować?
Jeśli do środka dostanie się za dużo wody, nawet technicy nic nie wskórają.
Boże!
Ma pani?
Chwilę.
Szybko.
Dobra. Mamy.
Musiał go zniszczyć przed wrzuceniem do wody.
Zamarzam.
- Chodźmy zjeść coś ciepłego. - Dobra.
Co pan zamierza?
To może być przypadkowy telefon,
który akurat ktoś tu wyrzucił.
Woda nadal jest zimna.
Wiem.
- Rany boskie. - Chodźmy.
Czy on jest poważny?
Powiedz, że to sprawa życia i śmierci. Co on robi?
- A wy dwoje... - Cholera.
Czy wy naprawdę chcecie...
Widzimy się w restauracji.
Niech pan się tak nie garbi.
Nie pasuje to panu.
Jest pan na mnie zły?
Jest pan?
- Nie jestem. - Naprawdę? Sprawia pan takie wrażenie.
Chyba się pan na mnie złości. Ma pan taki wyraz twarzy.
Nie mam racji?
Zrobił pan taką minę.
Niech pan zobaczy.
Uderzające podobieństwo, prawda?
Proszę, to prezent.
Tak, sierżancie.
Zadzwonili do mnie z sieci komórkowej.
Powiedzieli, że telefon Ga-young zalogował się na chwilę do sieci.
Gdzie?
Trwało to tylko około dziesięciu sekund, ale musiał stać za tym sprawca.
Nie wiem, gdzie się ukrywa, ale jeśli znowu to zrobi,
z pewnością go schwytam.
Dobra. Życzę miłego dnia.
Panie Seo, znalazłem klub, w którym Nam-jin Kim gra w golfa.
Pan Hwang.
Gdzie pan był?
- Chciałabym pana o coś spytać. - Spytaj jutro.
Muszę zrobić to dzisiaj.
Niech mnie pan uczy.
Proszę.
O co chodzi?
Dziękuję za dziś.
Co takiego musisz zrobić jeszcze dzisiaj?
Dlaczego pan to zrobił?
Gdy pan Seo mnie szarpał,
dlaczego go pan powstrzymał?
Do zobaczenia jutro.
Martwił się pan o mnie?
- Nie. - Przeszkadzało to panu?
Nie.
Widzi pan? Reaguje pan tak nawet, gdy pana dotykam.
Dlaczego się pan w to mieszał? Miał pan swój powód, prawda?
By wiedział, że przeszukanie jego gabinetu
było pana pomysłem?
Tak.
Czyj to telefon?
Wrzucił go do rzeki, prawda? Dlatego musiał się pan zmoczyć.
Czyj?
Znasz odpowiedź.
Dziewczyny? Ga-young Kim?
To, co pan powiedział, odnosi się również do niego.
A co powiedziałem?
Że dziewczynę związano na znak ostrzeżenia.
By ukarać pana Lee.
Myślałam,
kto mógłby ukarać prokuratora rejonowego.
Na pewno ktoś przychodzi ci do głowy.
Ktoś pasujący idealnie.
Yun-beom Lee.
Zdaniem wszystkich pan Seo to człowiek pana Lee,
ale moim zdaniem to nieprawda.
Doszłam do wniosku, że w ich przypadku ostrzeżenie nie byłoby potrzebne.
Gdy ich poznałaś, ich drogi już zaczynały się rozchodzić.
Pan Seo nie pozwoliłby sobie na ostracyzm
ze strony osoby, z którą był w bliskich stosunkach.
A ty byś nie odpuściła.
Nadal mnie pan podejrzewa?
Mimo że to ktoś inny zabrał rzeczy ofiary?
A może telefon wypadł jej z kieszeni, gdy sprawca ją porywał,
a pan Seo po prostu go znalazł?
Gdybym ja był sprawcą,
stresowałbym się możliwością,
że mógł coś zobaczyć.
Za wszelką cenę chciałbym się tego dowiedzieć.
Wizyta w czyimś domu o tej porze nie byłaby
wygórowaną ceną.
Pan to Si-mok Hwang.
Pan nie przejmuje się rzeczami, które mogłyby zranić moją dumę,
albo sprawić, że przy innych chciałabym
zapaść się pod ziemię.
Czego bym nie powiedziała,
pana nie będzie to interesować.
Jeśli nie masz więcej pytań, wyjdź.
Nie mam racji?
Dlaczego zakładasz, że nie potrafię się domyślić?
Słucham?
Wyjdź.
Czy jeśli powiem panu, że cieszę się,
że jednak potrafi się pan przejmować, zabrzmi to samolubnie?
Niech pan nie pracuje do późna.
Jak telefon na OIOM-ie może być tak długo zajęty?
NOWA WIADOMOŚĆ
Ciągle ma dziś ataki.
Przepraszam, jest pani jej opiekunem?
Tak.
To nic poważnego.
Pacjentka jest dziś niespokojna.
Tam jest...
Łapać go!
Hej!
- Stój! - Hej!
- Stój!
Ty gnojku.
Idziemy.
Nie szarp się.
Mam iść?
Ja pójdę.
Jesteś z mieściny, o której mało kto słyszał.
Ja jestem z Gimcheon. To miasto.
Gimcheon, akurat.
Od ciebie do Gimcheon nie było nawet bezpośredniego autobusu.
Co? O czym ty mówisz?
Ojciec mnie zawsze woził.
Co za człowiek.
DONG-JAE SEO
O co chodzi? Jest już późno.
Teraz?
Niech wejdzie.
Dobrze, wejdź.
Przejdziemy do mojego gabinetu?
Dobry wieczór, panie Kim. Dobrze się składa, że pan jest.
Wspominałeś o generale dywizji?
Mówiłem,
że zrobię, co w mojej mocy, by o nic nie musiał się pan martwić.
Panie Lee.
Nie mamy już powodów do zmartwień.
Wkrótce będzie po wszystkim.
Mam podejrzanego.
Syn pana Parka.
O czym ty mówisz?
Był w swojej jednostce. Już to sprawdziliśmy.
Nie, tamtą noc Kyung-wan Park spędził gdzie indziej.
Co najistotniejsze,
nie ma żadnego alibi
pomiędzy 22 a 1 w nocy.
Sugerujesz, że armia
manipulowała przy dokumentach dla szeregowego?
Nie bezpośrednio dla niego. Polecenie musiał wydać generał dywizji.
Pamięta pan, panie Lee?
Pan Park zawsze nam powtarzał,
że jego syn nie musi się uczyć,
że może pójść na każdą wybraną uczelnię,
a na dodatek od dziecka gra w golfa.
Wybrał uczelnię z kierunkiem golfowym.
Czy przełożeni w wojsku pozwoliliby mu na swobodę?
Zaraz.
Według raportów był kierowcą furgonetek.
Kto wyznaczyłby do takiego zadania osobę z doświadczeniem mniejszym niż dwa lata?
Zajmował się głównie uczeniem ich golfa.
Był jak ich osobisty instruktor.
Jako kierowca zabierał ich na pola golfowe.
W domu w Huam-dong nie znalazłem kijów.
A studiuje wiedzę o golfie.
Musiał je więc zabrać do jednostki.
Dowódcy na pewno nie fundowaliby mu sprzętu do gry.
Najważniejsze jest to, że dwa dni temu był sam,
poza koszarami, od 22 do 1.
- W chwili zajścia? - Sam?
Dlaczego raport mówi co innego?
Tamtego popołudnia
generał dywizji Nam-jin Kim grał w golfa.
To było o 16.30.
W godzinach pracy.
Skontaktowałem się z osobami, które były w klubie.
Właśnie o 16.30 zaczynała się rozgrywka.
Około 21 poszli do restauracji rybnej.
Do 1 w nocy pili.
To parking restauracji.
RESTAURACJA SONGIL
Kyung-wan Park zjadł z nimi kolację, a potem czekał
- w aucie generała. - Zapraszamy ponownie.
- Wyśmienite jedzenie. - Mam nadzieję, że się zobaczymy.
- Oczywiście. - Do widzenia.
Czy ktoś go widział w samochodzie?
Powiedziała, że to było około 22.
Nawet jeśli po wszystkim wrócił go odebrać,
nikt go nie widział
przez trzy i pół godziny.
Gdzie to jest?
Niedaleko Gonjiam.
Niedaleko Gonjiam... Myślisz, że mógł tym samochodem
pojechać do Huam-dong?
Co z kamerą samochodową?
Na pewno wyczyścił pamięć.
Dawno powinien zostać zwolniony ze służby za trudności finansowe.
Generał trzymał go ze względu na golfa.
Zwolnił go po nagłośnieniu drugiej sprawy.
Gdy policja pytała o alibi, nie mógł okazać zawahania.
Wcześniej musiał usunąć nagranie.
Jak generał może zrobić coś takiego?
To tylko dowody poszlakowe.
Porwano ją dzień wcześniej. Ma na wtedy alibi?
Według raportu był wtedy w koszarach, ale czy ktokolwiek
jeszcze w to wierzy?
Też mam to zapisane w papierach, podczas gdy
w rzeczywistości dawałem korepetycje bogatym dzieciakom.
Musimy dowiedzieć się, czy miał wspólnika.
Nie możemy tknąć generała,
bazując jedynie na domniemaniach.
Nie.
Ułożymy historyjkę.
Słyszałem, że dziewczyna miała ładną buzię.
Tak mówią.
Możliwe, że podobała się Kyung-wan Parkowi.
Tymczasem jego ojciec zrobił z niej prostytutkę.
To by dopiero była pożywka dla mediów.
Opinia publiczna miałaby nowy cel.
Ale musielibyśmy wezwać do prokuratury generała.
Proszę o zgodę.
To może być wojna totalna z armią.
Potrzebujemy potężnej włóczni.
Włóczni, która przebiłaby każdą tarczę.
Tego pan chce?
Tak się składa, że ją mam.
PROKURATOR DONG-JAE SEO
Kogo my tu mamy.
Niestety, trafiłeś jak kulą w płot.
Chorobliwa podejrzliwość wobec każdego.
To się leczy.
Nawet wiem jak.
PROKURATURA
- Jest! - Wychodzi!
- Odsuńcie się! - Zróbcie miejsce!
- Odejdźcie na bok! - Odejdźcie!
- Proszę się cofnąć. - Prosimy o komentarz.
Niech pan powie kilka słów.
Jak czuje się pan, będąc wezwanym do prokuratury?
Powiem całą prawdę, a prokuratorzy
mogą liczyć na moją współpracę.
Potwierdza pan, że było to w pana godzinach pracy?
Pomógł pan sprawcy sfabrykować alibi?
Powiem całą prawdę, a prokuratorzy
mogą liczyć na moją współpracę.
A jaka jest prawda?
Oto prawda.
NIEDOPEŁNIENIE OBOWIĄZKÓW PRZEZ GENERAŁA
Około 15 pojechaliśmy na pole golfowe.
Jak zwykle prowadził szeregowy Park. Robił za naszego instruktora.
Nie byłem tam jedyny.
Wszystko było zaplanowane. Nie miałem wyboru, musiałem się zjawić.
Prawdę mówiąc, nie widziałem na obiedzie szeregowego Parka.
To, co mieli państwo okazję usłyszeć, to smutna prawda o naszej armii.
Ktoś powie,
że do zadań żołnierza może należeć instruktaż sportowy.
Ale bądźmy poważni.
To żałosne.
Młodzi ludzie z oddaniem poświęcają
służbie ojczyźnie dwa lata młodości.
Czy ktokolwiek ma prawo
wykorzystywać ich dla własnych potrzeb i traktować jak chłopców na posyłki?
Czy nasi chłopcy
są powoływani, by bronić Korei?
Czy też by usługiwać generałom?
- Panie generale! - Niech pan spojrzy do kamery!
Choć to my odkryliśmy, że kto inny zabił Moo-sung Parka,
to o nich się mówi.
Podobnie my pierwsi doszliśmy do tego, że Kyung-wan Park zna dziewczynę.
Nie przeszkadza ci, gdy inni przypisują sobie twoje zasługi?
Przepraszam.
Wiesz, jak się czułem, gdy usłyszałem, że jego alibi to kant?
Nie okazałem tego, bo byłem z panem Lee.
Dlaczego, u licha, słyszę o tym od prokuratora?
Dlaczego wy o tym nie wiedzieliście?
Jak myślisz, dlaczego ten gnojek chce dopaść generała?
Bo nie ma żadnej karty przetargowej.
Próbuje odwrócić uwagę opinii publicznej, bo nie ma żadnych dowodów.
Co zrobimy?
Sprawimy, że się przyzna.
Jak?
Zadbam o to.
To policja...
musi zamknąć tę sprawę.
Zatem proszę, rozwiąż sprawę i ją zamknij.
Tak zrobię.
Gdybym złapał go na gorącym uczynku,
byłoby prościej.
Mam to ujawnić?
„Przywłaszczył sobie jej telefon”. To by wystarczyło.
Wiesz, z kim mamy do czynienia. Nie róbmy niczego pochopnie.
Niech nie ma nic na swoją obronę, gdy to ujawnimy.
Co powiedzieli technicy?
Że nic nie poradzą, bo telefon za długo był pod wodą.
Pójdzie do laboratorium.
Jeszcze go nie wysłałeś?
Chce go pani sama zanieść?
Powodzenia!
- Co pan taki zaaferowany? - Proszę?
O czym pan mówi? Po prostu się stresuję.
Ja też się stresuję.
Gdzie jesteś? Spotkajmy się.
- Przepraszam. - Tak?
Próbowałeś kiedyś odblokować telefon zaginionego, prawda?
Jak to zrobiłeś?
Ja...
poprosiłem serwisantów, żeby zrobili to zdalnie.
- I to wszystko? - Na początku powiedzieli, że się nie da.
Więc dodałem, że jestem z prokuratury.
Koniec końców udało się.
To takie proste.
Telefon Ga-young zalogował się dziś do sieci.
Więc najprawdopodobniej skasował coś z jej komórki.
Coś, co mogłoby mu zaszkodzić.
Nawet jeśli chciał coś skasować,
nie włączałby telefonu, bo wiedział, że byłem w jego biurze.
A na pewno wiedział, że skasowanie nic nie da.
Doprawdy nie rozumiem pana Hwanga.
PROKURATURA
- Generał dywizji... - Czekaj na mnie.
- Niczego mu nie dawaj i nie rozmawiaj. - Ale...
Tak jest.
Potrzeba kozła ofiarnego.
Wypuścimy dowody wskazujące na konkretną osobę.
Si-mok zainteresuje się sprawą.
Kimkolwiek jest zabójca,
nie może zostać złapany żywy.
Gdyby tak się stało,
wydałby wszystkich mających powiązania z panem Parkiem.
Dzwoni minister obrony narodowej.
Dobrze.
Mówi Chang-jun Lee z Prokuratury Rejonowej Seul-Zachód.
To oni wezwali mnie. Co takiego teraz robią?
Gdzie prokurator rejonowy?
Niech pan po niego pójdzie!
Już jestem.
Pani podkomisarz.
Mogę panią o coś prosić?
Panie Park.
Lubił pan Ga-young Kim?
Podobała się panu?
Nie, nigdy nawet nie rozmawialiśmy.
Nie chciała z panem rozmawiać? Nieładnie z jej strony.
Mógł pan skusić ją pieniędzmi.
Chociaż nie. Pana rodzina zbankrutowała.
- Zadzwońcie do mojego adwokata. - Sam pan to zrobi.
Dlaczego miałbym za pana do niego dzwonić?
Pan chyba nie rozumie.
Jest pan podejrzany o morderstwo.
Sądzimy, że zabił pan człowieka.
O czym pan mówi? Dlaczego miałbym kogoś zabić?
Pana ojciec zdradził matkę i zabrał pana od niej,
gdy był pan nastolatkiem.
Miał tylko pieniądze, ale jego biznes splajtował,
więc musiał pan iść do wojska.
Pewnie nie skończy pan studiów, bo nie stać pana na nie.
Gdyby pana ojciec żył, nie miałby pan przyszłości.
Do końca życia spłacałby pan długi wobec wierzycieli.
- Czyli... - Taksówka, która zawsze tam parkuje,
i niedziałający monitoring opodal.
Mieszkał pan tam, więc wiedział pan o tym.
Jako broń wybrał pan coś, czym dobrze włada.
Czy pan chce powiedzieć,
że zabiłem ojca?
W ogromnym żalu i złości
brutalnie go pan zaatakował.
Dźgnął raz. Drugi. Kolejny.
Poczuł się pan lepiej?
Nie, bo ma pan jeszcze niepozałatwiane sprawy.
Musi pan ukarać zdrajców.
To jakiś nonsens. Jedno wielkie kłamstwo!
Byłem wtedy w koszarach.
Dopiero co skierowano mnie do tej jednostki!
Wezwaliśmy na przesłuchanie generała dywizji.
Nikt panu nie uwierzy.
Staramy się znaleźć potwierdzenie tego,
czy szeregowy Park
był widziany z panem
choćby przez chwilę w ciągu tych czterech godzin.
- To... - To, co pan powie,
będzie miało wpływ na przyszłość 21-latka.
Prokurator Seo nie wyklucza nawet ojcobójstwa.
Ojcobójstwa?
Pan wie, że to niewłaściwe.
Nie jest już tak jak dawniej.
Nie może mi pan grozić więzieniem.
Grożę panu?
Dlaczego usunął pan zdjęcia z telefonu?
Nikt nie miał się dowiedzieć?
Ja...
Ja tylko...
Z pana ust nie usłyszałem dziś słowa prawdy.
Broni pan szeregowego
czy siebie samego?
Dlaczego miałbym się bronić?
Do wszystkiego się przyznałem.
Jeśli tak było,
to dlaczego wyrzucił pan kamerę samochodową?
Pana ojciec
zabrał Ga-young Kim do jednego z lokali.
Pan był w niej zakochany po uszy.
Dowiedział się pan,
co ojciec zrobił z pana pierwszą miłością,
i zapałał żądzą zemsty.
„Albo wy zginiecie,
albo ja oszaleję”.
Wybrał pan to pierwsze.
Pozbył się pan obojga.
- Nie. - Poróżnił się pan z ojcem o kobietę!
Nieletnią.
Cóż za obrzydliwość. Motyw, metoda – wszystko się zgadza.
Co mówił pan wcześniej?
Nie należy ufać systemowi. Łatwo go obejść.
Powinien pan pomyśleć o swojej babci.
Dlaczego nagle pan o niej wspomina?
Czy tylko ja dopuściłem się manipulacji?
Wy chyba macie tu eksperta.
Nie pochwalam tego, co zrobiłem, ale też jestem ofiarą.
Czy prokurator Seo panu groził?
Nie groził, ale...
O co chodzi?
Chyba mówił do tego mężczyzny „szeregowy Park”.
Obsługa pola również mówiła, że ktoś z pana grupy
gdzieś zadzwonił i poprosił, by rozmówca przyjechał do Songil.
W restauracji nagrałem to zeznanie.
Młodzi wyszli po kolacji.
Zamykamy o pierwszej w nocy, więc starsi rangą zostali
i do tego czasu pili alkohol.
Od godziny 16 dwa dni temu
do mniej więcej drugiej w nocy następnego dnia
szeregowego Parka nie było w jednostce.
Gdy jednak zwróciliśmy się z prośbą o udostępnienie raportu,
powiedziano nam, że tamtego dnia Park nie opuścił koszar.
Ustawicznie i z rozmysłem nas pan zwodził.
By zatuszować złamanie zasad i brak dyscypliny,
nakazał pan podwładnym sfałszować dokumenty.
Miało to wpływ na nasze śledztwo w sprawie zabójstwa,
a mamy już drugą ofiarę.
Ingerowałem w wasze śledztwo?
Sugeruje pan, że zabójcą jest szeregowy Park?
Były podstawy, by tak sądzić, ale je pan zatuszował.
To nonsens.
Ja też nie chcę, by sytuacja wymknęła się spod kontroli.
Powinien był pan zawczasu mnie poinformować.
Dochowałbym tajemnicy.
Zresztą zajście i tak miało miejsce już po pana godzinach pracy.
Zawrzyjmy układ.
Niech to zostanie między nami. Nie zdradzę nikomu, kto jest moim źródłem.
Wykorzystam tę wiedzę tylko w celu ustalenia poczynań szeregowego Parka.
Wszystko było uprzednio zaplanowane.
Około 15 pojechaliśmy na pole golfowe.
Jak zwykle prowadził szeregowy Park. Robił za naszego instruktora.
Spotkał się ze mną i nagrywał wszystko drugim telefonem.
Świadomie mnie oszukał.
Nie pochwalam tego, co zrobiłem, ale ostrzegam pana.
Nie wiadomo, kiedy ktoś taki jak on wbije nóż w plecy.
Znam się na ludziach.
Powinniśmy już iść.
Minister obrony narodowej jest zawiedziony.
Generałowie zajmujący się prywatą to jego działka.
Skończył pan już mnie poniżać?
Milczenie może pani tylko zaszkodzić.
Gdzie była pani dzień przed spotkaniem na golfie?
Pani mąż nabrał wody w usta,
bo ma to związek z panią, prawda?
Rety.
Proszę pani.
Z kim była pani tamtej nocy?
Mogę tak przez całą noc!
Proszę pani!
Jak pani to zrobiła?
Ze mną nie chciała się spotkać, nie odbierała nawet telefonów.
Prokurator Seo musiał ją przestraszyć.
Pewnie od tego czasu boi się wszystkich prokuratorów.
W dniu porwania
pojechała z Kyung-wanem na strzelnicę golfową.
Mówi, że skończyli trenować po 21.
To za wcześnie, by mogli zdążyć dotrzeć do Garwol-dong.
Jeśli wyjdzie na jaw, że nawet jego żona wykorzystywała Parka jako instruktora,
generał spotka się z miażdżącą krytyką i może zostać zdymisjonowany.
Dlatego wszyscy milczą,
pomimo tego, co może spotkać Kyung-wana.
Wie pani może,
o której wczoraj skończyło się przesłuchanie Kyung-wana?
Wczoraj? Około 13, dlaczego?
Będę miał jeszcze jedną prośbę.
Chwileczkę.
Co to miało być?
Mówił, że ma prośbę.
Chyba nie będę mogła jej spełnić.
Dlaczego pan do mnie napisał?
Za chwilę...
- Co się stało? - Proszę?
Czemu pan pyta?
Znowu zrobiłaś coś nie tak?
„Znowu”?
Dlaczego chciał mnie pan widzieć?
Zadzwonili do mnie z Ministerstwa Obrony Narodowej.
Chodzi o generała.
Musisz dać mu spokój.
By udowodnić, że Kyung-wan jest sprawcą,
musimy wspomnieć o generale.
A co ze sprawą Moo-sung Parka?
To znaczy?
Chcesz przedstawić obie zbrodnie jako sprawkę seryjnego zabójcy.
Ale czy Kyung-wan Park wtedy także był poza koszarami?
Nie chodzi o to, czy chcę, czy nie.
Po prostu to udowodnię.
Niech pan we mnie uwierzy.
To zbyt ryzykowne. Jest za dużo znaków zapytania.
Swoją drogą:
generał zmienia wersję nawet
w kwestii dnia porwania dziewczyny.
Mógłby zrobić z niego sprawcę.
- Jeśli Kyung-wan nie miałby alibi... - Ale dlaczego?
...sprawa byłaby zamknięta.
Dlaczego woli zamknąć sprawę, zamiast ją rozwiązać?
Czemu tak mu śpieszno?
No dobrze. Tymczasem wracaj do pracy.
Tak jest.
Znowu chowasz się za plecami Si-moka?
Czekasz, aż pan Lee przyjdzie na ratunek?
Jest teraz prokuratorem rejonowym.
Myślisz, że ci wybaczyłem?
Co wy dwoje knujecie?
Powinnaś być po mojej stronie.
Proszę mnie tak nie nagabywać.
Niech pan spyta pana Hwanga,
dlaczego był w pana gabinecie
i dlaczego był zmuszony brodzić w brudnej wodzie.
Wszedł do wody?
Si-mok?
Gdzie?
Myślałam, że pan wie.
Mówił pan, że telefon Ga-young Kim zalogował się wczoraj do sieci. O której?
Około 13.30.
A o której skończyło się przesłuchanie Kyung-wan Parka na komisariacie?
Około 13.
Czyli włączył telefon, gdy tylko wyszedł?
Mamy wszystkie jego rzeczy.
Nie znaleźliśmy wśród nich jej telefonu.
Nie nosiłby go przy sobie. Na pewno gdzieś go schował.
Na przykład w domu.
W Huam-dong?
Nie ma tam już śledczych.
Wie, że nie przeszukujemy już miejsca zbrodni.
Obaj powinniśmy się tam teraz udać.
Teraz? W tej chwili...
No dobrze, już jadę.
Ty świnio.
- Nie! Proszę! - Ty gnoju.
Panie Dong-jae Seo, ma pan prawo zachować milczenie.
Ma pan prawo do adwokata.
Uważamy, że może pan próbować zniszczyć materiał dowodowy lub uciec.
- Z tego powodu jest pan aresztowany. - Nie.
Może pan odmówić odpowiedzi na nasze pytania.
Nie zrobiłem tego!
To pan Lee. On go zabił.
SZCZEGÓŁY KONTA 2015 USUNĄĆ FOLDER?
PLIKI DOT. GA-YOUNG KIM USUNĄĆ FOLDER?
PLIKI DOT. MOO-SUNG PARKA
Pan Lee za tym stoi.
Jestem tego pewien.
STRANGER
Gdy znalazłem dziewczynę, zgłosiłem to do...
Pan Lee odkryje powód,
dla którego musiałem działać szybko.
Twoim barankiem ofiarnym miał być Kyung-wan.
Moim będziesz ty.
- Cholera. - Będę bacznie przyglądał się,
czy panu Seo coś się przydarzy.
Wina musi być po stronie pana Lee i jego teścia.
To byłaś ty?
Czy mogę ci zaufać?
Tak, panie Hwang.
Wszystko nabiera sensu.
Napisy: Mikołaj Gołębiewski