NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
STRANGER
Można zauważyć, że mózg pacjenta rozwinął się w sposób wyjątkowy.
Powoduje to ból przy najmniejszym dźwięku.
Obszar odpowiedzialny za kontrolowanie emocji jest bardzo wrażliwy.
Mamy tu wyniki badań, które do tej pory przeprowadziliśmy.
Na tym jednak nie koniec.
Jest pewne ryzyko komplikacji, jednak zdaję sobie sprawę...
Ulgę w bólu może mu przynieść tylko częściowa lobotomia.
W wyniku tego zabiegu
może doznawać okropnego bólu lub nie być w stanie odczuwać żadnych emocji.
Si-mok, czy teraz, po zabiegu, bolą cię jeszcze uszy?
Nie.
Czy odczuwałeś ostatnio złość lub smutek?
Nie.
A czułeś się szczęśliwy? Śmiałeś się?
Nie.
Czy masz ostatnio jakieś zachcianki? Co lubisz jeść?
Nic nie lubię.
A jak było przedtem?
Czy było wtedy coś, co lubiłeś lub nie?
Jak to było przed zabiegiem?
Czy widzisz dużą różnicę w porównaniu do teraz?
Si-mok nie odczuwa prawie żadnych emocji.
Musimy obserwować jego postępy.
Mogą się pojawić inne skutki uboczne zabiegu.
- Jedź! - Co ty robisz?
- Spieszę się! - Co jest?
- Co ty wyrabiasz? - Ruszaj!
- Rusz się! - Jedź!
- Co ty robisz? - No dalej, rusz się!
Jestem Moo-sung Park.
Miło mi pana poznać.
SANGHWA CONSTRUCTION PREZES MOO-SUNG PARK
Przyjedź do mnie. Musimy omówić pewne kwestie.
To jest 75-4.
To jest 74-5.
Tutaj jest 76.
Przepraszam. Czy wie pani, gdzie jest numer 75-3?
- Czemu pan za mną idzie? - Pan Park jest w domu, tak?
Nie wiem, kto to jest.
Pani tam mieszka, pod 75-3.
Nie. Proszę stąd odejść.
Boże, jaka strata. Przyniosłam je dla Moo-sunga.
Nie jestem wierzycielem.
O czym pan mówi? Dlaczego miałabym bać się wierzycieli?
Pani dom również zostanie niedługo przejęty.
Chodźmy.
Naprawdę nie przyszedł pan po pieniądze?
Nikt nie jest mi nic winien. Prawdę mówiąc, sam tonę w długach.
Chodził pan do szkoły z Moo-sungiem?
Nie.
Moja rodzina wyprawiała przyjęcie.
Myślałam, że nic nie zostanie do końca imprezy,
więc szybciej coś zabrałam.
Moo-sung nic nie je, jeśli nie ma mnie w domu.
To tutaj.
Naprawdę nie jest pan wierzycielem?
Zresztą, i tak nie mamy pieniędzy.
Boże, chyba śpi.
Ostatnio nie sypia po nocach.
Dlaczego drzwi są otwarte?
Proszę zaczekać na zewnątrz.
Moo-sung.
Nóż otarł się o ramię i zostawił płytką ranę na boku.
Szyja. Rana śmiertelna.
Trzy rany kłute. Sprawca był praworęczny.
Musiał z kimś zadrzeć.
A może to przypadkowa zbrodnia?
Nie lekceważ mnie. Wasze życie jest w moich rękach.
Nie mam już nic do stracenia.
Przekaż zastępcy prokuratora rejonowego,
że jedno moje słowo, a będzie zniszczony w ciągu kilku sekund.
Nie zginę w pojedynkę.
Zabójca użył noża znalezionego na miejscu.
Fakt, że sprawca przyszedł nieuzbrojony...
MARTWY AŻ DO ZMROKU
Chciałbym zgłosić zabójstwo.
Saebit-ro 75-3, Huam-dong.
Proszę przysłać techników. Ofiara nie żyje.
Na miejscu obecna jest również kobieta, około 70 lat, więc wyślijcie też karetkę.
Proszę się przedstawić.
MARTWY AŻ DO ZMROKU
TELEWIZJA KABLOWA
NIEODEBRANE POŁĄCZENIE
Dodzwoniłeś się do telewizji kablowej Yongsan.
Dzwonię z 75-3 w Huam-dong.
Czy otrzymaliście zgłoszenie od Moo-sunga Parka?
Czy pan jest panem Parkiem?
O której ma się pojawić serwisant?
Chwileczkę.
Był umówiony na 14.00. Czy nie ma go na miejscu?
Proszę o podanie jego danych i adresu.
Proszę pana, skontaktujemy się z pracownikiem i...
Jestem z Prokuratury Rejonowej Seul-Zachód.
Proszę o dane i adres.
- Słucham? - Jest podejrzany o zabójstwo.
Potrzebuję danych i adresu.
Chwileczkę. Nazywa się Jin-seob Kang.
Jego adres to...
Saechang-ro 61.
Proszę przesłać jego zdjęcie na ten numer.
Czy on...
Nie żyje.
Panowie,
- obejdźcie dom. - Tak jest.
Halo?
Policja. Czy jest tam ktoś?
Halo?
- To pan dzwonił? Policja. - Proszę się nią zająć.
- Dobrze. - Dobrze.
W salonie są zwłoki. Jest również narzędzie zbrodni.
- Kim pan jest? - Wszystko w porządku?
- Jestem z prokuratury. - Proszę pani!
- Gdzie są technicy? - Z prokuratury?
- Jest pan prokuratorem. - Proszę pani!
Proszę pani, wszystko w porządku?
Halo.
Proszę pana.
Proszę zaczekać!
Przepraszam.
Niech pan zaczeka!
Proszę zaczekać!
- On jest z... - Co się stało? Kto to?
To był...
Łap go! Musisz go złapać!
Powiedziałam stać! Nie słyszał pan?
Hej!
Cholera.
Tu jesteś. Ja tylko...
Palant. Nie pozwolę ci uciec.
Proszę wejść.
To mój przyjaciel, pan Park.
Jestem Moo-sung Park.
Miło mi pana poznać, panie Si-mok Hwang.
Mnie pana również.
Proszę usiąść.
Opowiadałem mu o panu same dobre rzeczy,
bardzo chciał pana poznać.
Pan Seo wiele mi o panu opowiadał.
Muszę zatelefonować.
Od dawna chciałem się z panem spotkać.
Rozumiem.
SANGHWA CONSTRUCTION PREZES MOO-SUNG PARK
Zajmuje się pan ważnymi kwestiami. Chciałbym pomóc.
Proszę się nie krępować. Nie ma limitu,
proszę użyć w dobrym celu.
Uwaga, 0474, proszę się zatrzymać.
ŻYCIORYS JIN-SEOB KANGA
Halo, 0474, proszę się zatrzymać.
Wysiadać.
Prokurator Hwang z Prokuratury Rejonowej Seul-Zachód.
Dlaczego prokurator ucieka?
Jin-seob Kang. To podejrzany.
Skąd pan wie?
Może pani wyłączyć syrenę? Spłoszy go pani.
Pytam, skąd pan wie.
Jest pan z rodziny ofiary? Gdzie pan jedzie?
Na Saechang-ro 61.
Proszę wyłączyć syrenę.
TELEWIZJA KABLOWA HANGANG YONGSAN
Szlag by to!
- Z drogi! - Hej!
- Z drogi! - Boże!
Cholera.
Co do...
Co do cholery?
Spadaj!
Cholera!
Cholera.
Niech to szlag!
Ty mała...
Artykuł trzeci, ustęp pierwszy Ustawy o uprawnieniach policji.
Jest pan zatrzymany za utrudnianie śledztwa.
Ma pan prawo do adwokata. Ma pan prawo zachować milczenie.
Może pan odmówić odpowiedzi na pytania.
Tylko tyle? To wszystko, co panu sprzedał?
Tak.
Zapłaciłem mu. Co się stanie z moimi pieniędzmi?
Oddamy je panu.
Chwila, dokąd idziecie?
Moment! Boże.
Kiedy oddacie mi moje pieniądze?
Boże, co za człowiek.
Gdzie on...
Hej!
To boli.
KOMISARIAT POLICJI W YONGSAN
Boże.
Pozwoliłaś mu go zabrać?
Przepraszam.
Co zrobić? W końcu jest prokuratorem.
Ta sprawa to i tak nic ważnego.
Trzeba było widzieć bałagan w tym domu.
Ciekawe, jak to znalazł i ukradł.
Może zauważył to podczas naprawy?
Czemu prokurator był wtedy na miejscu?
Pójdę tam i sprawdzę, dobrze?
Spotkam się też z podejrzanym.
- Dobrze. Ruszaj. - Tak jest.
Boże, czy ktoś mógłby wziąć ode mnie trochę moich spraw?
Rozwiązanie tego wszystkiego zajmie wieki.
Ty śmierdzący leniu.
Halo?
Laptop?
Podobno pokonał cię prokurator.
Kto odważył się z tobą zadrzeć, pani podkomisarz?
Ten idiota.
- Jadę, żeby się na nim odegrać. - Boże.
To prokurator czy groźny przestępca?
Ten rysunek jest ciut...
Hej!
Powiedział, że masz jechać do szpitala.
Komendant tak powiedział?
Dlaczego? Matka ofiary się obudziła?
Tak. Cóż... ja pójdę do prokuratury.
Nie, w porządku. Pójdę.
Nie ma sprawy. Zajmę się tym.
Jesteś u nas dwa miesiące, a on wciąż woła na ciebie „Hej”.
Język mu odpadnie, jeśli będzie mówił do ciebie normalnie?
Detektywie Jang,
niedługo wrócę.
Pani podkomisarz Han, proszę się nie spieszyć.
- Do zobaczenia. - Do zobaczenia. Powodzenia.
PROKURATOR SI-MOK HWANG
Boże, panie Hwang, pańska twarz...
Co się stało? Ten palant to zrobił?
Wszystko w porządku? Trzeba to czymś posmarować.
Nic mi nie jest. Pani Young, później.
- Pomóż tutaj. - Oczywiście.
Masz prawo zachować milczenie.
Znalazłem je w ogródku.
Nawet nie wszedłem do domu.
Proszę pokazać nogi.
Wszystko w porządku?
Boże, co pan robi?
To nie ja. Nic nie zrobiłem.
Gdybyś to zaplanował, wziąłbyś ze sobą broń
i nie zdejmował butów.
Pojechałeś naprawić kablówkę i tak się złożyło, że zastałeś go samego.
Zauważyłeś nóż.
Poniosło cię, tak? Zabójstwo pod wpływem chwili.
Boże, nie. Już nie żył, kiedy tam dotarłem.
Byłem w takim szoku, że od razu chciałem stamtąd uciec,
ale zobaczyłem biżuterię obok niego.
Wiem, że źle zrobiłem.
Musiałem chwilowo stracić rozum.
Ale to wszystko. Nie zabiłem go.
Jak wszedłeś do domu?
Ktoś mnie wpuścił. Otworzył mi drzwi od środka.
- Kto? - Nie wiem.
On już tam leżał i nikogo innego nie było w domu.
Tak przed chwilą powiedziałeś.
Ma tylko matkę i syna.
Jego syn jest w wojsku, a matki nie było w domu.
Był w domu sam, martwy.
Więc kto otworzył ci drzwi?
Duch?
Zadzwoniłem dzwonkiem i ktoś mnie wpuścił.
To musiał być morderca. Ten, kto był w środku.
Nie powinniście go złapać?
Czy myślisz, że zabójca wpuściłby kogoś
zaraz po dokonaniu zabójstwa?
Najwidoczniej chciał mnie wrobić.
Ale nie wszedłeś. Mówiłeś, że znalazłeś to w ogródku.
Dlatego, że wiedziałem, że mi nie uwierzycie.
Były skazaniec zatrudnia się w pracy, która pozwala mu
wchodzić do domów.
Boże, zaraz oszaleję.
Czy myślicie, że każdy skazaniec zabija ludzi bez powodu?
Cały dom był już wywrócony do góry nogami, zanim tam dotarłem.
Musicie mi uwierzyć!
Co to jest?
Nie jest zaskoczony.
Jest zmieszany.
Co to jest?
Nie udaje, że nie poznaje.
Nigdy go nie widział.
ZASTĘPCA PROKURATORA REJONOWEGO CHANG-JUN LEE
Coś się stało?
Moo-sung Park.
Przepraszam, ciągle szukam, ale...
On nie żyje.
Słucham?
Pan Park nie żyje.
Kiedy?
Jak?
Rabunek z zabójstwem.
Słucham?
Mamy tu już podejrzanego.
Już go złapano?
Gratuluję.
Proszę uważać na słowa.
Przepraszam.
Nie sądzi pan, że rabunek z zabójstwem to był świetny pomysł?
Ciało znalazł Si-mok i to on aresztował podejrzanego.
- Ale zbieg okoliczności. - To nie był zbieg okoliczności.
Musieli się dogadać.
Gdyby go nie zabito,
Si-mok oskarżałby nas, a nie tego podejrzanego.
A co, jeśli pan Park powiedział mu wszystko przed śmiercią?
A co miałby powiedzieć?
Przecież nie prosiliśmy go o samochody ani domy, jak robili to inni.
Zjedliśmy razem tylko kilka posiłków, to tyle.
Umarli głosu nie mają.
Zniknął najważniejszy element układanki.
Nieważne, jak zdolny jest Si-mok,
sam nic nie zrobi.
Najwidoczniej nie zna go pan dobrze.
Jest jak jadowity wąż.
Posłuży się tą sprawą, by szukać głębiej.
Proszę pozwolić mi zająć się tą sprawą. Ja...
Niech Eun-soo się tym zajmie.
Ta stażystka u Si-moka?
Ona zrobi z tego aferę.
Już czas, żeby dostała jakąś poważną sprawę.
Będzie nią łatwiej kierować niż Si-mokiem.
Proszę, kontroluj sytuację.
To zbyt oczywiste.
Si-mok domyśli się, że chcemy go odsunąć.
To już jest oczywiste.
Może próbować nas zmusić do rezygnacji z funkcji.
Dlatego muszę się tym zająć i...
Czy ma pan Si-moka za idiotę?
Czy myśli pan, że rzuci taką mysz na pożarcie kotu?
Dlaczego to ja jestem kotem?
Nie waż się udawać, że nie wiesz.
Obaj wiemy, kogo pan Park nie cierpiał najbardziej.
Szukali kogoś, komu zależy na rodzinnej atmosferze w pracy.
Byli skazańcy też muszą się z czegoś utrzymywać.
Ja tylko chciałem zarobić.
Powinienem powiedzieć o mojej przeszłości,
ale mówili, że będę jak członek rodziny.
Ładna mi rodzina.
Nie mam nawet czasu się wysikać, a co dopiero coś zjeść.
Musiałem nawet napisać przeprosiny za niską ocenę od klientów.
Mają pretensje, jeśli jestem za długo u jednego klienta.
Mam też robić za sprzedawcę. Nie mam wolnych dni.
Muszę tyrać nawet w weekendy.
Wie pan, ile mi płacą za taką niewolniczą pracę?
Jak pan myśli, dlaczego spóźniam się z czynszem?
Skoro nie masz na czynsz, pewnie masz też inne długi.
Masz motyw.
Proszę pana, ja...
Naprawdę chciałem zacząć wszystko od nowa, pracować uczciwie.
Jestem ojcem.
Proszę pana, ja...
mam dziecko.
Moja żona, ona...
Jest niezaradna, chociaż jest matką.
Muszę troszczyć się o moje dziecko. Nikt inny tego nie zrobi.
Mówię panu.
Naprawdę chcę być dobrym ojcem.
Chcę, by dziecko było dobrym człowiekiem.
Przysięgam, chciałem zacząć od nowa.
Wiem, nie powinienem był pozwolić chciwości
mną zawładnąć, szczególnie w takich okolicznościach.
Ale ja nikogo nie zabiłem.
Naprawdę tego nie zrobiłem.
Jak ktoś z sercem mógłby zabić?
Odeślij go do aresztu.
Proszę pana!
Jakie postawimy mu zarzuty?
Pomyślimy później.
Jestem niewinny!
Nic nie zrobiłem. Czemu mi nie wierzycie?
Niewinny?
Nawet jeśli to prawda...
nie zmienia to faktu, że widziałeś zakrwawionego człowieka
i okradłeś go.
To jest niewinność?
Czy ktoś mógłby to tak nazwać?
Jestem złodziejem, ale nigdy bym nikogo nie zabił!
Boże, ja...
To nie ja. Ja tego nie zrobiłem.
Mówię, że tego nie zrobiłem! Nie!
Ja naprawdę tego nie zrobiłem!
To nie ja!
Rozumiem.
Oczywiście.
Dziękuję. Zrobię, co w mojej mocy.
Gratulacje.
Boże, podejrzani nigdy nie przyznają się do swoich zbrodni.
Nigdy.
A potem okazuje się, że wszyscy są winni.
- Proszę pana. - Tak.
Dziś kończy się staż pani Young.
Minęło już sześć miesięcy?
Boże, ale ten czas leci.
Gratulacje.
Pani prokurator.
To dzięki państwu.
Proszę zlecić badania DNA i wpisać jako dowód.
To chyba ostatni raz.
Zadzwoń i poproś o numer ubezpieczenia podejrzanego.
Prześledźcie konta bankowe.
Ostatni raz?
Będzie prokuratorem w sprawie kryminalnej.
Naprawdę?
Gratulacje.
Pierwsza sprawa jest bardzo ważna. Co dostałaś?
Mam zostawić przestępców gospodarczych i politycznych
i zająć się sprawami kryminalnymi z dzisiaj.
Co? Więc zaczniesz od faceta, który był tu przed chwilą.
Mam najpierw napisać raport?
Nie, nie możesz.
Słucham?
Zostaw tę sprawę.
- Wychodzę. - Dobrze.
Panie Hwang.
Dlaczego mam nie ruszać tej sprawy?
Po prostu nie możesz.
Nie ufa mi pan?
Nie.
Co jest? Chodzi o to dzisiejsze zabójstwo?
Podobno zginął jakiś Moo-sung Park czy jak mu tam.
Mówiłem ci.
Dostałaś najbardziej czepialskiego opiekuna.
Jest też zachłanny.
Nie pozwolił ci wziąć tej sprawy, prawda?
Tak naprawdę nic o niej nie wiem.
Chyba chodzi o zabójstwo.
Napijmy się herbaty. Chodźmy do gabinetu.
Prokuratorze Hwang.
Znowu się spotykamy. Su-chan Kim z komisariatu policji w Yongsan.
- Dzień dobry. - Chwileczkę.
Wcześniej też pan tak zrobił. Nie pozwolę na powtórkę.
Przyszedł pan do mnie?
Tak. My policjanci też musimy pisać raporty.
Proszę mówić.
Gonił go pan.
Skąd pan wiedział, że to podejrzany?
Widziałem, że pracownik kablówki,
który miał coś naprawiać u ofiary, ucieka z miejsca zdarzenia.
No dobrze,
ale skąd pan wiedział, że miał naprawiać kablówkę ofiary?
Zauważyłem, że ofiara, bezrobotny w wieku około 50 lat,
czytał książkę, którą znalazł w pokoju syna, więc pewnie się nudził.
Próbowałem włączyć telewizję, ale nie działała.
A po co pan tam w ogóle poszedł?
Znałem ofiarę.
Jakie relacje łączyły pana z ofiarą, panem Moo-sung Parkiem?
Powiedziałem, że go znałem.
Jakie zrobił na panu pierwsze wrażenie?
Słucham? Pierwsze wrażenie?
Nie żyje. Po co pan pyta?
Jeśli będzie pan miał więcej pytań, proszę dzwonić.
- Postawi pan zarzuty podejrzanemu? - Powinienem.
Jasne, powinien pan.
Problem w tym, o co go oskarżyć.
MIEJSCE PRZESTĘPSTWA - ZAKAZ WSTĘPU
TAXI
Nie. Już nie żył, kiedy tam dotarłem.
Kto to?
Ty gnoju...
Zostań tam.
Co ty wyrabiasz? Palant.
Dziękuję za pomoc w śledztwie.
Nigdzie nie wychodziłem,
więc była tu cały czas.
Ale tu będą tylko ujęcia ulicy.
- Nic pan nie znajdzie. - Rozumiem.
Będę musiał kupić nową kartę. To kosztuje.
Zaraz ją panu oddam. Proszę chwilę zaczekać.
Karta pamięci...
Moja karta pamięci!
Oddaj mi moją kartę! Ty skur...
Cholera.
Dobra robota.
PROKURATOR SI-MOK HWANG
AKTA SPRAWY MOO-SUNG PARKA
Otrzymaliśmy policyjny raport, zajrzałam do niego.
Przepraszam.
Poradzisz sobie z tym?
Tak, proszę mi zaufać.
Jak masz zamiar wygrać?
Czy będę musiała brać udział w rozprawach?
Oczywiście. Co to za pytanie?
Dowody są jednoznaczne.
Potwierdzono, że skradziona biżuteria należała do matki ofiary.
Plama na skarpetce
pasuje do DNA ofiary.
Odciski palców na nożu?
Tylko matki.
Podejrzany, Jin-seob Kang, upiera się, że nie zabił ofiary.
Twierdzi, że pojawił się w domu już po wszystkim i tylko ukradł biżuterię.
Ofiara faktycznie zgłosiła awarię kablówki.
Nie wygląda to na zbrodnię z premedytacją.
Jak obalisz jego wersję?
Nawet jeśli zgłoszono do niego awarię,
to sam fakt, że włamał się do domu ofiary, sugeruje,
że chciał popełnić przestępstwo.
Kto mówił, że się włamał?
Według słów matki
ofiara była sama w domu.
Zawsze zamykali drzwi w obawie przed wierzycielami.
Jak inaczej mógł się tam dostać?
Twierdzi, że to prawdziwy morderca go wpuścił,
żeby go wrobić.
To absurd.
To powiesz, stojąc przed sędzią prowadzącym rozprawę?
Nie rób tak językiem.
Przepraszam.
Czy przychodzi ci do głowy jakiś argument, który by to obalił?
Dowód rozstrzygający
udowodniłby, że ofiara jeszcze wtedy żyła.
Ale czy znajdziemy coś takiego?
Przecież nie mieli monitoringu w domu.
Co to?
Skąd pan to ma?
Dowodzi to, że podejrzany nie włamał się do domu.
Niemniej nie wystarczy to jako dowód, że ofiara
jeszcze wtedy żyła.
Dlaczego nie?
Wersja podejrzanego, że to prawdziwy zabójca go wpuścił,
by go wrobić, jest prawdopodobna.
Mówiłaś, że to absurd.
Obrońca na pewno to poruszy.
Racja.
Spójrz na to.
Będąc przyzwyczajonym do wizyt wierzycieli, kiedy słyszysz dzwonek,
wyglądasz, by sprawdzić, kto to.
W takim razie zabójcą
jest nasz podejrzany.
KOPIOWANIE PLIKÓW
Panie Hwang.
Powinnaś już iść.
Dlaczego? Potrzebuję tego do procesu, to najważniejszy dowód.
Jutro.
Jutro musi mi pan to dać.
W dwie minuty i 35 sekund.
Ale ja nikogo nie zabiłem.
Naprawdę tego nie zrobiłem.
Jak ktoś z sercem mógłby zabić?
Jestem złodziejem, ale nigdy bym nikogo nie zabił!
Tu wydział kryminalny na czwartym piętrze.
Prokurator Si-mok Hwang.
Prześlę film wideo.
Proszę poddać go analizie.
AKTA SPRAWY MOO-SUNG PARKA
Analiza powinna być już skończona. Tu jest ten plik?
Słyszałem, że oskarżasz w sprawie z Huam-dong.
Pewnie się stresujesz – pierwsza sprawa i zabójstwo.
Wiem, że wygram.
Co to?
Kluczowy dowód, dzięki któremu dopadniemy podejrzanego.
Muszę to tylko wpisać na listę dowodów.
Eun-soo.
Debiutuje się tylko raz, więc musisz zrobić wrażenie.
Czy mam ci pomóc rozgromić obrońcę?
Lista dowodów? Po co miałabyś wpisywać na nią coś takiego?
Wisisz mi za to przysługę.
Hej, powinnaś tam iść tylko wtedy,
jeśli masz problem ze złapaniem sprawcy i chcesz poszukać tropów.
- Liczysz na darmowe jedzenie? - Boże.
To nie zajmie nawet pięciu minut.
Tak jest.
- Być bliżej Ciebie chcę - Być bliżej Ciebie chcę
- O Boże mój - O Boże mój
- Z Tobą przez życie lżej - Z Tobą przez życie lżej
- Nieść krzyża znój - Nieść krzyża znój
- Ty w sercu moim trwasz - Ty w sercu moim trwasz
- Z miłością Stwórcy ziem - Z miłością Stwórcy ziem
- Tulisz w ojcowski płaszcz - Tulisz w ojcowski płaszcz
- Chroniąc mnie w nim - Chroniąc mnie w nim
- Amen - Amen
Proszę nie wstawać.
Dziękuję.
To mój wnuk.
Słyszałam, że służy pan w wojsku?
Musi być panu ciężko.
Tak.
Pójdę już.
SĄD NAJWYŻSZY KOREI
ROZPRAWY: OSKARŻONY JIN-SEOB KANG, PROKURATOR EUN-SOO YOUNG
WOKANDA SALA ROZPRAW 407
Poszłam do jubilera
i zebrałam dowody.
Potem potwierdziłam, że biżuteria, którą ukradł podejrzany...
MIEJSCE DLA ŚWIADKA
...faktycznie należała do matki ofiary.
To, że coś ukradł,
nie oznacza jeszcze, że zabił ofiarę, prawda?
Ale na miejscu zbrodni...
Proszę odpowiedzieć „tak” lub „nie”.
Czy kradzież oznacza morderstwo?
- Nie. - Dziękuję.
Nie mam więcej pytań, Wysoki Sądzie.
Świadek może wrócić na miejsce.
Chyba wygramy.
OBROŃCA
PROKURATOR
- Kto to? - To chyba prokurator.
Pamiętaj, o czym mówiłem. Wszystko tam jest.
Wysoki Sądzie, chciałabym zgłosić nowy dowód.
Nie powiadomiono nas o tym wcześniej.
Dopiero skończyliśmy potwierdzanie jego autentyczności.
To kluczowy dowód, który będzie miał
ogromny wpływ na sprawę.
Proszę obie strony o podejście.
Podczas procesu
oskarżony wypierał się zarzutów, twierdząc, że przybył na miejsce
już po zabójstwie.
Wysoki Sądzie, proszę obejrzeć ten film wideo.
Ten materiał uzyskaliśmy w nocy
z kamery samochodu zaparkowanego koło miejsca zbrodni.
W nocy?
Widać na nim, jak oskarżony przyjeżdża na miejsce zbrodni w dniu zabójstwa.
Tak, to ja.
SĘDZIA
Kiedy czeka, aż ktoś mu otworzy,
po tym, jak nacisnął dzwonek...
O tutaj.
Proszę zobaczyć.
- Co się stało? - Co to jest?
Miał być martwy.
Jak widać,
ofiara wciąż żyła,
kiedy oskarżony dotarł na miejsce zbrodni.
Mój Boże, on faktycznie jeszcze żył.
Aby ustalić ewentualny udział osób trzecich,
przejrzeliśmy materiał z 12 godzin poprzedzających
oszacowany czas zgonu,
jednak na materiale widać,
że na miejscu zbrodni pojawił się tylko oskarżony.
Nie mogliśmy szybciej włączyć dowodu, ponieważ go badaliśmy.
Przepraszam.
Czy obrońca chciałby coś dodać?
Nie. Proszę.
- Nie, Wysoki Sądzie. - Nie. Ja tego nie zrobiłem.
Nie! To kłamstwo.
To nieprawda. Ja tego nie zrobiłem. Proszę mi uwierzyć.
- Cisza. - Nie zrobiłem tego.
Nie zabiłem go.
Nagranie sfałszowano. Dlaczego kłamiecie?
Był już martwy, kiedy przyjechałem.
Naprawdę. Proszę mi uwierzyć.
Wysoki Sądzie, proszę im powiedzieć.
Jung-eun, nie zabiłem go. Nie zrobiłem tego!
Nic nie zrobiłem. Dlaczego mi to robicie?
Nie zabiłem go.
Nie zabiłem go, Wysoki Sądzie.
To nie ja. Dlaczego mi to robicie?
Nie zabiłem go.
Nie zabiłem go, Wysoki Sądzie.
Oskarżony zaprzecza w obliczu dowodów
i nie wykazuje żadnej skruchy.
W związku z tym skazuję oskarżonego na 22 lata więzienia.
Jest pani sama?
Gdzie jest pani wnuk? Dlaczego nie przyszedł?
Przepraszam na chwilę.
Tak, już po wszystkim.
Gdzie? Kolejne?
Nie, w porządku. Pojadę. Oczywiście.
Boże.
Czy przypadkiem...
Pan to...
Tak, Si-mok Hwang.
Miło tak na ciebie wpaść.
Ile to już czasu minęło?
Ze 20 lat?
Wtedy ty nagle...
No popatrz. Zostałeś prokuratorem.
Prawda, świetnie się uczyłeś.
Ty chyba też pracujesz w tej branży?
Prowadzę biuro takiej jednej małej firmy.
- Panie Kim. - Przepraszam.
Muszę już iść.
Przepraszam. Zadzwonię. Musimy się spotkać.
Miło było na ciebie wpaść.
„Wysoki Sądzie, chciałabym zgłosić nowy dowód”.
Byłaś świetna.
Cieszę się, że pana posłuchałam i zaczekałam z tym dowodem do końca.
To się nazywa wprawa.
Umiejętność snucia opowieści się przydaje.
Co, kiedy i dlaczego. Co sprawi, że twoje argumenty będą nie do podważenia?
Na pewno się odwdzięczę.
Panie Hwang.
Nie umie pan prawić komplementów?
Pańska podopieczna wygrała sprawę.
Jak on śmie odchodzić, kiedy do niego mówię?
Boże, co za...
Pan Seo bardzo mi pomógł,
mówiąc, jak ważny jest pierwszy proces.
Miałam mocne dowody,
więc tylko trochę mi doradził.
Nie tego powinnaś się najpierw uczyć.
Czy nie liczy się tylko wygrana?
Przecież nie sfabrykowałam dowodów, żeby wygrać.
Wygrać.
Jin-seob!
- Jin-seob, mój Boże. - Kochanie!
- Jin-seob, chwilę! - Jung-eun. Kochanie!
- Zaczekajcie. - Min-jae!
Puśćcie mnie!
- Dajcie mu zobaczyć syna. - Puść!
- Dajcie mu spojrzeć choć raz. - Tylko sekundę.
- Kochanie. - Jin-seob.
Kochanie. Min-jae.
Tatuś przeprasza.
Tatuś za wszystko przeprasza.
- Chwileczkę. - Tatuś przeprasza. Sekunda.
Kochanie, Min-jae.
MINISTERSTWO SPRAWIEDLIWOŚCI
- Kochanie, Min-jae. - Co mam robić?
- Min-jae! - Jin-seob!
Jin-seob.
Co ja mam zrobić? Co ja mam teraz zrobić, Jin-seob?
Jin-seob.
Jin-seob!
Tęsknię za nim.
Musiał być przerażony.
Musiał strasznie cierpieć.
Powinnam była z nim zostać.
Chcę z nim odejść.
Powinnam była z nim umrzeć.
Chodź ze mną, Si-mok.
NAGRODA ZA WYBITNE OSIĄGNIĘCIA NAUKOWE DLA SI-MOK HWANGA
Umrzyjmy razem.
Mamusia...
i ty.
Po prostu...
Mamusiu, to moja wina. Mamusiu, proszę.
Już nigdy tego nie zrobię.
Już nie dam rady.
Mamusiu.
Przepraszam.
Przepraszam, mamusiu.
Mamusiu.
A właśnie.
To był twój kolega?
Tak, z gimnazjum.
Rozumiem.
AKTA SPRAWY MOO-SUNG PARKA
Podobno bogacze zawsze nimi pozostają.
Musiała bardzo lubić swoją biżuterię.
To niezła gratka dla złodziei.
Zostawiła sobie tylko te rzeczy, resztę sprzedała.
Wzruszające.
Dlaczego poszedłeś tam tego dnia?
Dopiero teraz pan o to pyta?
Powiedz mi.
Ofiara, Moo-sung Park, użyła wszystkich swoich znajomości,
by uniknąć bankructwa.
Wkrótce zrozumiał,
że kontakty zbudowane na pieniądzach zniknęły razem z nimi.
Zapewne wierzył,
że odbije się, kiedy oskarżenie o nadużycia zostanie wycofane.
Był zbyt arogancki.
Jak śmiał traktować prokuraturę jako swoje zabezpieczenie?
Nie sądzi pan, że miał ku temu powód?
Do czego zmierzasz?
Właśnie do tego.
Zwykły rabunek z zabójstwem dokonany przez osoby trzecie.
Osoby trzecie.
Brzmi to, jakbyś myślał, że jakieś inne osoby są w to zamieszane.
Informacje, które mogłyby zniszczyć komuś życie, gdyby tylko je ujawnił.
Przekaż zastępcy prokuratora rejonowego,
że jedno moje słowo, a będzie zniszczony w ciągu kilku sekund.
Ktoś czuł się zagrożony.
Pan Park się doigrał,
grożąc komuś, że ujawni
dowody na dawanie łapówek i zapewnianie nielegalnej rozrywki.
Chciałeś zniszczyć zamieszane w to osoby?
To dlatego dogadałeś się z panem Parkiem?
Żeby dopaść skorumpowanych kolegów?
Wydaje ci się, że tylko ty jesteś uczciwy.
Chwasty można wyrwać.
Ale one i tak będą powracać,
nieważne, ile razy będziemy próbować.
Widzę to dzień w dzień już od ośmiu lat.
Żadna organizacja w tym kraju nie zechce
odciąć sobie ręki nożem trzymanym w drugiej ręce.
Ucierpią ci, którzy na to liczą.
Twierdzisz, że to przez to zginął pan Park.
Osoba, której groził, wynajęła byłego skazańca, by go zabił.
Jestem rozczarowany, Si-mok.
Kiedyś byłeś bystry.
Odcięcie komuś kablówki
i znalezienie serwisanta, który jest byłym skazańcem.
Ta osoba nie jest tak nierozważna.
Więc co zrobiłaby ta osoba?
Jin-seob Kang twierdzi, że pan Park już nie żył.
Myślę, że to może być prawda.
Mordercą może być ktoś inny.
Po zabiciu pana Parka
zabójca mógł próbować pozbyć się dowodów.
Prawdopodobnie przeszukał każdy zakątek domu,
więc biżuteria mogła przypadkiem upaść na podłogę.
Ale to ty obaliłeś tę hipotezę.
Zgadza się.
Dobra robota.
Jesteś zdolny.
Musisz być zły.
Idź zjeść coś dobrego.
Dziękuję.
Pan Park sam mi o tym powiedział.
Że się z tobą dogadał.
Powiedział, że jesteś bezwzględny i okrutny
i dlatego miałem mu pomóc, zanim ty to zrobisz.
Si-mok,
nie zrozum mnie źle.
Nie ufał ci.
Chciał, żebym sam się przekonał.
Ale i tak chciał pan wiedzieć, po co do niego poszedłem.
Czy to nie dlatego, że chce pan sprawdzić, ile wiem?
To, co wiedział o panu pan Park.
To, co może całkowicie pana zniszczyć.
Co to jest
i czy ja o tym wiem.
Więc?
Pójdę zjeść coś dobrego.
Ta dzielnica jest przeklęta czy co?
Boże, biedactwo.
To chyba nie jest świeże.
Tak mi szkoda Szczęściarza, ale...
Myśleliśmy, że uciekł,
ale widzi pani, co się stało.
Ktoś mógł go zabić, bo szczekał.
Może zrobił to złodziej?
Złodziej?
Czy nic pani nie zginęło?
Nikomu nic się nie stało?
Nie mówię, że nas okradziono.
Parę miesięcy temu...
Widziała pani tamten dom?
Ktoś tam zmarł.
Jak teraz o tym myślę,
to tamtego dnia zniknął Szczęściarz.
Proszę poczekać.
Co za łajdak zrobił coś takiego.
Ten maleńki pies nawet nie potrafiłby głośno zaszczekać.
Boże, nawet nam to do głowy nie przyszło, myśleliśmy, że uciekł.
Mój biedny Szczęściarz.
Mam to oddać do analizy?
Tak na wszelki wypadek. Chcę się upewnić.
Daj to. Akurat idę do Laboratorium Kryminalistycznego.
W porządku. Sama pójdę.
I tak tam idę, ale jak chcesz, możesz sama.
No dobrze.
Zanieś im to.
Dziękuję.
PROKURATOR SI-MOK HWANG
Tak, proszę zlokalizować miejsce pobytu Jin-seob Kanga.
Nie zostawiać go samego.
To takie niesprawiedliwe.
Niesłuszne oskarżenie odbiera mi zmysły.
Nie zabiłem go.
To kłamstwo.
Wielkie oszustwo.
Jestem niewinny.
Nikt inny poza mną w to nie wierzy.
Nikogo nie zabiłem.
Prokuratura sfałszowała dowody
i zrobiła ze mnie mordercę.
Wołałem ze wszystkich sił,
ale nikt mnie nie słuchał,
bo nie mam władzy, znajomości ani pieniędzy.
Dlaczego mam gnić w więzieniu
do końca życia za coś, czego nie zrobiłem?
Dlaczego mój syn ma być dzieckiem mordercy?
Nie mogę nawet w spokoju umrzeć, wiedząc, że mój syn przez całe życie
będzie napiętnowany.
Prokurator, który potraktował mnie jak bezwartościowe zwierzę.
Więzień numer 36085!
Oskarżam prokuratora, który swoimi torturami i zniewagami
doprowadził do mojej śmierci.
Moją śmiercią udowadniam swoją niewinność.
Ja...
go nie zabiłem.
STRANGER
Pan go zabił. Pan zabił Jin-seoba!
Skąd u niego pewność?
W każdym razie nie byłoby tego widać, gdyby kamera była pod kątem.
Nie chce się pan dowiedzieć, co odkryłam?
Teraz pani kolej. Co pani znalazła?
Prokuratura sfałszowała dowody, tak?
Znalazłeś już coś?
Niedługo ją odnajdę. Proszę dać mi więcej czasu.
Wiesz już, co narobiłeś?
- Gdzie znalazła pani krew? - Jin-seoba nawet tam nie było.
Ktoś inny jest sprawcą
- i to on zostawił ślad krwi. - Kim jesteś?
Napisy: Magdalena Kowalewska