To jak ogromna lampa,
która wypala mi oczy.
Ale mimo to wciąż widzę.
Dzieci spalone jak kartki.
Czarne...
nieruchome.
Wtedy uderza w nie fala.
I zdmuchuje je jak liście.
Sny o zagładzie i końcu świata są nader powszechne.
To nie sen, kretynie, tylko prawda.
Znam konkretną datę.
Nie wątpię, że wydają się realne.
29 sierpnia 1997 roku też będzie dla ciebie w chuj realny!
Każdy bez mocnego kremu z filtrem będzie miał się kiepsko!
-Czaisz? -Sarah...
Myślicie, że nic wam nie grozi?
Wszyscy jesteście trupami.
On, ty! Jesteście martwi!
Wszystko, co widzicie, przepadło!
To wy żyjecie w pierdolonym śnie!
Bo wiem, że to się stało! Stało się!
Groziła nam kiedyś przyszłość, w której ludzkość była zwierzyną
w oczach myślącej maszyny
i Terminatorów stworzonych do zabijania.
Beznadziejna przyszłość.
LIVINGSTON W GWATEMALI, ROK 1998
Ale nigdy nie nadeszła.
Bo ją powstrzymałam.
By ochronić syna...
i ocalić nas wszystkich.
Nie!
CEL WYELIMINOWANY
Nie!
Ocaliłam raz trzy miliardy ludzi...
John!
ale syna - nie zdołałam.
Odebrała mi go maszyna.
Likwidując też mnie.
TERMINATOR: MROCZNE PRZEZNACZENIE
Synchro: HydeFromT70s
MIASTO MEKSYK, 22 LATA PÓŹNIEJ
O, Boże...
Wiem.
Ja też to czuję.
Co tak siedzisz?
Idziemy.
Ona żyje.
Jesteś cała?
Co z nią zrobimy?
Nie wiem.
Cholera!
Nie ruszać się!
Stać.
Panie władzo.
Chcemy tylko pomóc tej pani.
Co jej się stało?
Nie wiem.
Nie znamy jej.
Zostaw mnie.
Co jej daliście?
Nic.
Spadła z mostu.
Jasne.
Lubię, jak gołe kobiety spadają z nieba.
Idziemy.
Zostaw go!
Kurde.
To było niesamowite.
Dzięki.
Uratowałaś nam dupska.
Jeszcze nie dziękuj.
Niech cię szlag!
Chodźmy.
‟Pomóż”, mówiłaś. ‟Jest ranna", mówiłaś.
Dzień dobry, Mona.
Jak zwykle z kwiatami.
Jak zwykle.
To, co zwykle, na wynos?
Jasne. Wezmę dla Diego.
Mogę zwinąć mango?
Śmiało.
Dzień dobry.
Cześć, braciszku. Dzień dobry.
Przyniosłam tamales i atole.
Pycha.
Hej, zobacz.
147 lajków.
Niedługo będę lepszy niż Bruno Mars.
A w Ameryce jak byś to powiedział?
"Przebiję Bruno Marsa...
migiem"?
Dobrze.
-No chodź. -Już.
Taco?
Jak myślisz?
Tak czy nie?
Śniadanie masz na stole.
Pamiętaj, o 12:00 masz lekarza.
Nie rób sobie kłopotu, Dani.
Czemu jesteś taki uparty?
Taki już się urodziłem.
W tym wieku ludzie się nie zmieniają.
Tamalito palce lizać.
Cześć, tato!
Dzień dobry.
Chodź, Diego, bo się spóźnimy.
Chodź, synu.
Widzimy się w południe.
Tak.
Kup jajka, jak będziesz wracał.
Tak jest, szefowo.
Pa, Taco.
Julia, właśnie o tobie myślałem.
A co konkretnie?
Przepraszam.
Muszę iść.
Moja siostra...
-Coś było na rzeczy. -Aha.
Widziałam.
Myślisz, że przegiąłem z tymi zalotami?
Jeśli już przegiąłeś, to z gadaniem.
Dobre.
Dzień dobry.
Uspokój się, Taco!
Tak?
Dzień dobry.
Mogę jakoś pomóc?
Szukam Danielli Ramos.
Jestem jej przyjacielem.
Naprawdę?
To dziwne.
Przyjaciele mówią na nią Dani.
Dani?
Tak, jasne.
Dzień dobry.
Ktoś mnie wygryzł.
Widzę.
Robot.
Super.
Panie Sanchez?
Co jest grane?
Przyszłość.
Craig chce cię widzieć.
Ja pójdę.
Zastąp mnie.
Tobie nie kazał przyjść.
Wiem.
Przepraszam.
Tak?
Dzieciaki znowu nie wzięły kanapek.
Dani Ramos.
Jaki wynik?
Przepisy to przepisy.
Kask, kamizelka.
Nie mogę cię tak wpuścić.
Nie ma mowy.
Rozumiem.
Proszę, panie Grummond. To mój brat.
I nie jest tobą, Dani.
Co dalej?
Tam są trzy tysiące ludzi.
Mam im powiedzieć, że wkrótce zastąpią ich jakieś maszyny?
Co tu robi twój tata?
Tato, co ty tu robisz?
Znowu zapomniałeś kanapek.
Dani wszystko spakowała.
Gdzie ona jest?
Poszła pogadać z szefem.
Zastąpili mnie cholernym robotem.
Kiedy wróci?
Nie wiem.
Już idzie.
To nie jest twój ojciec.
Tylko maszyna przysłana, by cię zabić.
Puszczaj mnie!
Chodź ze mną, albo za pół minuty będziesz martwa.
Chodź!
Co się dzieje?
Kim jesteś?
Tą, która was ratuje.
Dani!
Wiej.
Zasłonię was!
Paniusiu!
Grace.
Nazywam się Grace.
To go nie zabiło.
-Trzeba wiać. -Co?
-Idź! -Diego!
Dokąd?
Dalej!
Chodźcie.
Tędy.
Prędzej.
Proszę!
Powiesz nam, co to jest?
Terminator. Rev-9.
Przybył z przyszłości, jak ja.
Wsiadać.
Wsiadaj!
Też jesteś maszyną?
Człowiekiem, jak wy.
Ale... twoja ręka...
Mam wspomaganie.
-Co? -Wspomaganie?
Kurde!
O cholera.
Nie!
Gazu!
Wiem, że się boicie.
Ale was obronię.
Dlaczego my?
Ty, Dani. Chodzi o ciebie.
O mnie?
Nie!
Uwaga!
Prędzej, prędzej!
Kurwa!
SPRAWDŹ SILNIK
Nie!
Boże!
Prowadź!
-Co? -Chyba umiesz?
-Nie umiem! -Ja mogę.
Czekaj, Grace.
Dani, zapnij pasy.
Diego...
Diego, żyjesz?
Tak.
Wszystko w porządku.
Grace, pomóż!
Z Diegiem!
Proszę, wyjmij go.
Dani.
Nie mogę.
Co? Nie!
Puść. Wykrwawi się.
Co z panem?
Diego.
Trzeba wiać, Dani.
Nie zostawię go.
Idźcie. Ratuj ją.
-Nie! -Przykro mi.
Proszę!
Nie.
-Diego! -Dani!
Przestań!
Coś ty zrobiła?
Uciekajmy. Bo zginie na marne.
-Nie. -Chodź.
Diego!
Cholera.
Gdy będzie po mnie, uciekaj.
Co?
Ja tu wrócę.
Kto to, kurwa, jest?
Nie wiem.
Ale trzeba wiać.
Chodź.
Nie wolno...
To wóz tej pani.
Uciekaj albo giń. To proste.
Kurwa mać!
Dani...
Muszę się napić wody.
Poszukałabyś z tyłu?
Chcę do domu.
Zawieź mnie.
Nie ma mowy.
Muszę powiedzieć tacie o Diegu.
Niemożliwe.
Nie wie, co się stało. Chcę się spotkać z tatą!
Twój tata nie żyje.
Co?
Musi dotknąć tego, w kogo chce się wcielić.
Potem go zabija.
Nie.
Co ci jest?
Mdleję.
Masz gorączkę.
Jestem przystosowana do krótkiego, wytężonego wysiłku.
Albo zatrzyma się Terminatora w parę minut,
albo się ginie.
Potrzebne mi leki.
Grace!
Ocknij się!
Dokąd to?
Wracaj do wozu.
Muszę cię obronić.
Ledwie stoisz!
Idę na policję.
Wtedy cię wytropi.
Jeśli zasłonisz się setką policjantów...
po chwili będą setką trupów.
Proszę cię.
Czekaj.
Chodź.
-Nie umiesz jeździć. -No.
To się nauczę.
Grace!
Luz. Jesteśmy.
Ciężka jesteś.
Jesteśmy.
Grace.
Mogę jakoś pomóc?
Nie trzeba. Dzięki.
Proszę!
Co podać?
Potrzebne mi coś na padaczkę.
Sól sodowa sulfonianu polistyrenu, insulina, benzodiazepiny...
Czy ma pani receptę?
Oto i ona.
Co ty robisz?
Jebać.
Suń się.
Przepraszam, ktoś próbuje nas zabić.
Spokojnie.
Grace!
Grace.
Pomogę pani.
Dobrze.
Ratuję wam dupska,
a wy kradniecie mi brykę. Ładnie.
Ja...
Nieważne. Już po niej.
A jej co?
Nie wiem.
Chyba jest chora.
Mam do was trochę pytań.
Ładuj ją do wozu.
Dawaj, krzywdę sobie zrobisz.
Mów. Coś za jedna?
Daniella Ramos.
Dani.
Jestem nikim.
Cóż, Dani, musisz być kimś, skoro wysłali...
coś takiego jak ona, by cię broniło.
Masz komórkę?
-Tak. -Pokażesz na chwilkę?
Co ci odbiło?
To jak opaska z nadajnikiem.
Ujawnimy się, gdy już będę gotowa zabić to draństwo.
Było ją włożyć do wanny.
Widziałaś ty tę wannę?
Trzymam w niej komórkę.
Folia blokuje nadajnik GPS.
By mnie nie namierzyli.
A kto cię śledzi?
Jestem poszukiwana w paru stanach.
Konkretniej w 50.
Po co dziesięć warstw?
Tak bardzo lubię chipsy.
Te leki...
Skąd wiesz, ile trzeba jej podać?
Nie wiem.
Nikt go nie rozpozna.
Kogo?
Mojego brata.
Siedział w wozie, gdy...
Kto wyprawi mu pogrzeb?
I mojemu ojcu?
Bez pogrzebów.
Bez słowa pożegnania.
Pogrzeb nic im nie da.
A pożegnania - tobie.
Trzeba po prostu iść naprzód.
Baza, zgłoście się.
Ważka Trzy wzywa wsparcie lotnicze.
Jesteśmy pięć kilometrów od was z rannym VIP-em. Odbiór.
Przyjąłem, Ważka Trzy.
Nieprzyjaciel zbliża się na piątej.
Zespół medyczny czeka przy południowym tunelu.
Tropią nas Rev-7. Można strzelać.
W drogę!
Mamy pół minuty.
-Ruszać się! Do tyłu! -Idź!
Uwaga, lecą!
Nadchodzą!
Zanieście dowódcę.
Dobrze.
Was trzech - ze mną!
Zatrzymać ich!
Jazda!
Uwaga!
Oblazły nas! Przysłać posiłki, migiem!
Kryjcie ją!
Z drogi!
Kurna!
Ma kilka ran kłutych. Głównie klatki piersiowej.
Trzeba je załatać. Wsuń rurkę z prawej.
-Zaboli jak skurwysyn. -Czekaj.
Nie!
Masz.
Nie!
Muszę obronić dowódcę.
Dzięki tobie przeżyje.
Spokojnie, żołnierzu, ty też.
Zgłaszam się.
Usprawnijcie mnie.
Przecięcie i rozsunięcie rękojeści mostka.
Opróżnienie płuc i wzmocnienie serca.
Dobra, jedziemy.
Sarah?
Gadaj.
I to szybko.
Ty pierwsza.
Puszczaj mnie.
Sarah!
Otwórz.
Dani!
-Jesteś cała? -Tak, a ty?
Też.
Co się stało?
Zamknęłaś się z nią?
Mamusia i tatuś muszą czasem porozmawiać na osobności.
Czyli masz jej strzec.
Czym jesteś?
Takiego jeszcze nie widziałam.
Prawie jak człowiek.
Jestem człowiekiem.
Tylko lepszym.
Mam mały torowy reaktor, zwiększający szybkość i siłę.
Dlatego mnie nie wkurzaj, bo wyrwę ci tchawicę.
A z kiedy jesteś?
Z 2042.
Twoja kolej.
Nazywam się Sarah Connor.
Gdy byłam w jej wieku,
przysłano po mnie Terminatora.
Żebym nie urodziła syna, Johna.
Przywódcy ruchu oporu.
Jakiego ruchu oporu?
Ludzkiego.
Wrogów Skynetu.
Sztucznej inteligencji, która chce nas wytłuc.
Pierwsze słyszę.
Dobrze.
To zasługa moja i Johna.
Zmieniliśmy przyszłość.
Ocaliliśmy trzy miliardy istnień.
Nie ma za co.
Gdzie jest twój syn?
Skynet wysłał za nim paru Terminatorów.
Jeden w końcu nas dogonił i...
wykonał rozkaz z przyszłości, która nigdy nie nadeszła.
Od tego czasu...
ścigam Terminatorów.
I chleję na umór.
Wystarczy ci taki życiorys?
Nie.
Jak znalazłaś nas na szosie?
Koniec wywiadu.
Musimy jechać.
My?
Żadne "my".
To moim zadaniem jest obronić Dani.
Ach tak?
Jak byś ją oceniła?
Widać, że kiepsko znasz tę epokę.
Nie wiesz, że każda komórka to ruchomy nadajnik.
I że na każdym skrzyżowaniu, stacji i w sklepie wiszą kamery.
Nie da się zrobić kroku, nie zostawiając wielkiego cyfrowego śladu.
I domyślam się, że Terminator, który ją tropi,
w każdej chwili może podejrzeć te dane.
Nie przeżyjecie dziesięciu godzin.
Wyjaśnijmy coś.
Jeśli ją narazisz albo mi przeszkodzisz,
to cię rozpierdolę.
Jasne.
Ja prowadzę.
A zatem: ta maszyna.
Kto ją przysłał?
Nie mogę pokonać czegoś, czego nie znam.
To model Rev-9.
Nie pokona się go.
Można uciekać.
Ale kto go przysłał?
Nie kto, a co.
To nie żaden...
Skynet.
W przyszłości, do której doszło,
nazywa się Legion.
Legion?
Powstał do toczenia wojny w sieci.
Kutasy nigdy się nie nauczą.
Ale zaatakował.
-Kogo? -Nas.
Wszystkich. Całą ludzkość.
Saro.
Skąd wiedziałaś, że będziemy na moście?
Dostaję wiadomości.
Z dokładnymi współrzędnymi, datami, godzinami - co do sekundy.
Zawsze skwitowane dwoma słowami:
"Za Johna".
Biorę każdą spluwę, którą mam i jadę we wskazane miejsce,
zabić to, co chce mnie załatwić.
Niebo rozstępuje się nad parkingiem
i spada z niego Terminator.
Niszczę go więc.
Dwa lata później to samo.
Miejsce, godzina, data, "Za Johna".
Jego też ubijam.
Tydzień temu wskazano dwa miejsca.
Oba w Mexico City.
Ustaliłaś, kto wysyła wiadomości?
Nie, są zaszyfrowane.
Masz je na telefonie?
Dani.
Co robisz?
Bajer z przyszłości.
Co się stało? Co jest?
Wiadomości przyszły z okolic Laredo.
Przedwczoraj kazano wytatuować mi te współrzędne.
Tak jakbym zapomniała.
Kazano mi tam pojechać, jeśli coś pójdzie nie tak.
Z tego miejsca przyszły wiadomości.
Od tej samej osoby, do której mam się zgłosić w razie potrzeby.
Co to znaczy?
Że jedziemy do Teksasu.
Chcesz przejechać przez granicę z Meksykanką bez należytych papierów
i kobietą figurującą na liście najgroźniejszych przestępców?
Wiem, kto by nas przerzucił.
Ktoś zaufany?
Tak.
Mój wujek.
Trzeba się pozbyć fury.
Zatrzeć ślady.
Co się przejmujesz jej losem?
Damulki?
Bo nią byłam.
To kaszana.
Chodźmy.
To się nazywa zadupie.
Szkoda tylko, że taki tłum.
Szkoda, że jesteście takie białe.
Jedziemy, chicas.
Centrum danych RATHIUM Miasto Meksyk
Grace. Powiedz, co się stało...
gdy świat legł w gruzach.
Nic się nie stało.
Runął nagle.
Wszystko ot tak się zatrzymało.
Wysiadły telefony i prąd. Miasta pogasły.
Grace, stój tam.
Powiedziano nam...
że musimy wyjechać...
aż wszystko wróci do normy.
Ale powrót nie wchodził w grę.
Na drugi dzień...
odpalili głowice jądrowe, myśląc, że okiełznają Legion
impulsami elektromagnetycznymi.
Dzień później wszędzie trwała wojna.
Zginęły miliony.
A potem, gdy skończyła się żywność...
miliardy.
Mojego tatę zabito dla brzoskwiń w puszce.
Przykro mi.
Gdy pomyśleliśmy, że najgorsze za nami, Legion zaczął tropić ocalałych.
Wiemy, że masz żarcie.
Oddawaj.
Nie wiem, jak przetrwałam kolejne lata.
Wolę o tym nie myśleć.
Miałam szczęście.
Ktoś mnie znalazł.
Uratował.
Wtedy zaczęliśmy...
się bronić.
Niech zgadnę.
Dani urodzi jedynego gościa, który mógłby to zatrzymać.
Co?
Chce cię zabić z tego samego powodu, co dawniej mnie.
Ja jestem nikim. Nic nie znaczę.
Nie ty temu zagrażasz.
Tylko twoje łono.
Dobra. Niech dla odmiany ktoś inny będzie matką boską.
Jak na matkę boską, strasznie chcesz zarobić w dziób.
Wujku!
Dani!
Cześć, moja piękna!
Co tutaj robisz?
Klienci przedostają się bezpiecznie.
Do lepszego życia.
Nie zostawiam ich na pustyni,
jak niektórzy.
A nas mógłbyś przerzucić?
Wybacz, ale nie zwykłem mieć białych klientek.
Czy macie coś na sumieniu?
Coś, o czym Dani nie chce mówić?
Tío, słuchaj.
Zabrzmię jak wariatka...
ale ściga nas maszyna.
Robot.
Zabił tatę i Diega, a teraz chce zabić mnie.
Uciekamy przed nim.
Tego nie było.
Też jest w połowie maszyną.
Tędy proszę.
NADZÓR Z POWIETRZA WSTĘP WZBRONIONY
Siema.
Co tam?
Straż graniczna jak się patrzy.
Pięć minut po czasie i w dodatku bez pączków.
Stul pysk, Terrance.
Nie interesuje cię, jaki robot nas goni?
Dani, jestem kojotem.
Mnie zawsze ktoś goni.
Gryf 33 na skrzyżowaniu na zachód od mostu.
9-11, Gryf 33.
Gryf 33, wasz cel to 9-11.
Już niedaleko.
Jeszcze kilometr.
Stać.
Kryjcie się.
Tam jest dron.
Nic nie słyszę.
Bo nie masz wspomagania, no nie?
Pośpieszmy się.
Do wszystkich patroli. Podaję nowe współrzędne.
Cele znajdują się 220 metrów na południe od punktu 7B.
To znani członkowie kartelu Sinaloa.
Poszukują ich amerykańskie i meksykańskie władze.
Są uzbrojeni i niebezpieczni.
Zezwalamy na użycie broni.
Gdy dojdziemy do muru, pod spodem będzie właz.
Flacco was zaprowadzi.
Ja pierwszy.
O kurwa.
Stać!
Tu straż graniczna!
Połóżcie broń na ziemi!
Jeśli nas zamkną, będzie po niej.
Nie powtórzę!
Odłożyć broń!
Dobrze.
Dani!
Wolę już zginąć, niż patrzeć, jak giniecie wy.
W porządku!
Jeśli nas rozdzielą...
proszę, wyciągnij ją stamtąd.
Dobra.
Podejdźcie i oddalcie się od broni.
Teraz na ziemię!
Jazda, wstawaj.
-Zgarniesz ich? -Tak.
Proszę pana, to moja wnuczka.
Jest chora, muszę być razem z nią.
Zatrzymano jednego mężczyznę i trzy kobiety.
Dani!
Ej!
Pomóżcie tu!
Więzienie Straży Granicznej Laredo w stanie Teksas
Przykro mi, ale nie mam na to czasu. Nie moja sprawa.
Pytam o podstawowe dane.
Nazwisko, wiek, kraj pochodzenia.
To prawda, proszę pani. Przysięgam.
Ta maszyna zabiła mi brata i ojca.
A teraz chce zabić mnie i...
Błagam, niech mi pani uwierzy.
Pani też zagraża.
Nie, jestem biurwą.
Zacznij mydlić oczy, jak już cię przewieziemy.
Lekko podniesione tętno.
Czyste płuca. Odsłońmy ranę.
Tchawica na miejscu.
Poszukajmy rany wylotowej.
Świetna rewizja, chłopaki.
A to co?
Pierwszy raz to widzę.
Zróbmy zdjęcia.
Przyjąłem, widzimy go. Wpuścić.
Cześć.
Przysłali mnie po jakąś nową zatrzymaną.
Gdzie są klatki?
Spytaj sierżanta sztabowego. On cię pokieruje.
Dzięki.
Dobry.
Mam odebrać niejaką Dani Ramos.
Proszę zostawić broń.
Co oni jej zrobili?
Jakim cudem żyje z tym żelastwem?
Będę mocno pikał, brachu.
Cały uchodzę za broń.
Laski tak bajeruj.
Wybacz. Proteza biodra. Dwa turnusy w Afganistanie.
Dobra. Szanujemy ofiarę.
Connor.
Sarah Connor.
Funkcjonariusz Rigby.
To zaszczyt.
Wiesz co?
Jesteś sławna.
Rzadko gościmy tu sławy.
Idziemy.
Należy ci się prywatna klatka.
Mnie też weźcie!
Ej! Brać ją!
Pozwoliłam zaglądać mi pod spódniczkę?
Gdzie nowi więźniowie?
Mówi się "zatrzymani"...
Są spisywani w południowym skrzydle...
Dzięki.
ALARM POŻAROWY
Tędy proszę.
Pokoje dla seniorów są na piętrze.
Grace!
-Jesteś cała? -Jest tu. Wiejemy.
Cofnijcie się wszyscy!
Chodź.
Wsiadaj!
Trzeba spadać.
Sarah już biegnie.
-Nie ma czasu. -Co?
Nie! Nie zostawię jej!
Dani!
Biegnij, Sarah!
-Łap ją! -Wsiadaj!
Musisz coś zrozumieć, Dani.
Nie wolno ci robić takich głupot.
Nie możesz się narażać.
-On zabiłby Sarę. -Mniejsza z tym!
Kiedy do ciebie dotrze?
Jeśli nie przeżyjesz, zginą wszyscy!
Zgadzam się.
Co?
Witam panów.
Zwabił was bajzel?
Co tu się odwaliło?
Zatrzymana otworzyła wszystkie klatki i rozpętał się chaos.
Bez bicia przyznam... że w życiu się tyle nie modliłem.
Się wie.
Wiecie...
gdzie mógłbym dostać śmigłowiec?
To wskazane miejsce.
Wyląduj kilometr dalej.
ZASŁONY U CARLA
Ten Carl ma nam pomóc?
To ten tajemniczy wielbiciel.
Nie!
Sarah Connor.
Sarah!
Zabiję cię!
Zabiję!
Co ty wyprawiasz?
-Oddawaj! -Nie.
Opanuj się, ale już.
Ten stwór zabił Johna!
To prawda?
Tak.
Ale to nie byłem ja.
Zabiję cię, skurwysynu!
-Ten człowiek... -Nie człowiek.
Terminator.
Wypal mu w pysk i zajrzyj pod spód!
Mam to gdzieś!
Proszę cię.
-Jesteś...? -Tak.
Cyberdyne Systems Model 1-0-1.
Ty się przedstawisz?
Nie.
Sarah?
Nie mam żadnego zdjęcia Johna.
Nigdy nie zrobiłam.
Sądziłam, że...
że go nie znajdą...
jeśli nie ustalą, jak wygląda.
Ale już zapominam jego twarz.
Przykro mi.
Dlaczego stała się celem?
Nie musisz wiedzieć.
Zdradzisz chociaż, jak tu trafiłyście?
Kto ci je podał?
Dzięki.
Usiądź proszę.
Nie pierdol.
Ładna rodzinka.
Też jest Terminatorką?
I macie synalka-Terminatora?
Nazywa się Mateo.
Spotkałem jego matkę, Alicię, wkrótce po zabiciu Johna.
Nie wymawiaj jego imienia.
Nigdy.
Bił ją jej mąż.
Chcąc zabić jej dziecko. Nie miała się gdzie podziać.
Dbanie o nich stało się moim celem.
Bo bez celu jesteśmy nikim.
Wzruszające. Można do rzeczy?
Wychowując Matea, mojego syna...
pojąłem, co ci odebrałem.
Zaraz. Odezwało ci się sumienie?
Tak, coś na jego kształt.
To szpiegowski robot.
Kłamie.
Gdy ukończyłem misję, dalsze rozkazy nie przychodziły.
Przez 20 lat uczyłem się, jak stać się bardziej ludzkim.
A tamte wiadomości?
Nim dojdzie do przemieszczenia w czasie,
niedługo przed nim można zaobserwować wstrząs.
To metoda,
nie powód.
Chciałem dać ci cel.
Nadać znaczenie śmierci twojego syna.
Wiesz, co nadałoby jej znaczenie?
Ciężko będzie to wyjaśnić Alicii.
Jest Terminatorem!
Jak to, z czym walczymy.
I czego same nie zatrzymamy.
Wierzysz w przeznaczenie?
Czy w to, że każdy wybór z sekundy na sekundę
może zmienić przyszłość?
Ty pragnęłaś ją zmienić.
Pragnęłaś zniszczyć Skynet.
Wyzwoliłaś mnie.
A teraz...
pomogę ci obronić dziewczynę.
To mój wybór.
Jest Alicia.
Pomogę jej wnieść zakupy.
-Cześć, kochanie. -Cześć.
Mamy gości.
Jakich?
Starczyło ciepłej wody?
-Tak. -Dzięki.
Proszę.
Twoje znajome chyba są głodne.
Chcecie przegryźć jakąś kanapkę albo chipsy?
Świetna myśl, Alicio.
Mateo, idź pomóc mamie.
Jasne, tato. Lecę.
Czyli jesteś Carl.
Tak mnie nazywają.
Ja za chuj nigdy nie zacznę.
Nie wiedzą?
Nie.
Nie zwróciła uwagi, że ważysz 200 kilo?
Że nie musisz spać?
To nie cielesny związek.
Cieszyło ją, że zmieniałem pieluchy
szybko i nie kręcąc nosem.
Można na mnie polegać, bardzo uważnie słucham
i jestem królem dowcipu.
Dobra.
To jak go zatrzymać?
Wybierzemy broń i miejsce,
rozstawimy strefę śmierci,
-Dani wyjdzie na wabia... -Co?
...i go załatwimy.
W życiu. Nie będzie przynętą.
Sarah ma rację.
Mamy tę przewagę, że Terminator jest ślepo skupiony na misji.
Podąży z Dani, gdziekolwiek będzie.
Jasna sprawa. I spotka mnie.
Nie zamierzam zostawiać jej na widoku jak jakiejś kozy.
A co wolisz? Dalej uciekać?
Jeśli będę musiała, schowam ją na dnie kopalni.
-Przynajmniej... -Dosyć!
Nie będę się kryła w żadnej kopalni.
Nie spędzę reszty życia w strachu.
Nawet jeśli przez ciebie zaraz się skończy.
Chcę zostać i walczyć.
Dlatego wybierzemy broń
i miejsce. Rozstawimy...
-Strefę śmierci. -Tak.
A ja wyjdę na wabia.
I go załatwimy.
Jasne?
Szansa na sukces jest wysoka.
Dobrze.
Jaką broń?
Tak to tu trzymasz?
Nawet jeśli maszyny się nie zbuntują,
istnieje 74-procentowa szansa,
że ludzka cywilizacja wkrótce upadnie.
Jeśli tak się stanie, broń ta posłuży mi do obronienia rodziny.
Poza tym...
to Teksas.
Szybko, strzelaj.
Boisz się odrzutu.
Nachyl się, ręce wyżej...
Szerszy rozkrok.
-Nie blokuj łokci. -Dość tego pieprzenia.
Przyłóżmy się.
Terminator zabił ci całą rodzinę.
Co robisz?
Ta broń go nie zabije.
Tylko go spowolni.
Wnioskując z waszego opisu,
najlepiej zaopatrzyć się w wojskową broń energetyczną.
W EMP?
Co to?
Impuls elektromagnetyczny.
Gdyby strzelić z bliska, mogłoby go zjarać.
Znam takiego jednego.
Oficer wywiadu lotniczego z Bingham.
To 150 kilometrów stąd. Jedźmy dziś po południu.
Dobra.
Śledziłeś mnie?
Chowanie telefonu w paczce chipsów sprawdza się,
gdy nigdy go z niej nie wyjmujesz.
Dbaj o mamę.
Dobrze.
Będzie dobrze.
Co im powiedziałeś?
Że naraziłyście ich, przyjeżdżając tutaj.
I że nadszedł dzień, przed którym ich ostrzegałem.
Że przeszłość się po mnie upomniała.
I że...
już tu nie wrócę
Kochasz ich?
Nie na ludzki sposób.
Przez lata uważałem to za przewagę.
Mylnie.
Przykro mi.
Powiem ci tylko,
że gdy już uratujemy Dani i będzie po wszystkim...
zamierzam cię zabić.
Rozumiem.
Dobranie właściwego koloru to tylko część sztuki.
Liczą się też faktura i gramatura.
-Jedna pomyłka... -Sarah.
Wszystko gra?
...i cały pokój wygląda fatalnie.
Tak.
Przyszedł raz jeden klient,
który chciał gładkie zasłony w pokoju swojej córeczki.
Odparłem: "Nie rób tak.
Muszą być w motylki,
groszki albo baloniki".
Ty zostań.
Jak zawsze miło majora widzieć.
Za to ciebie - nigdy, Connor.
Jest mój prezent urodzinowy?
Wiesz, Saro...
nie zdradzam państwa dla byle kogo.
Jaki jest zasięg w starciu z wzmocnionym celem klasy czwartej?
Ochroniarz?
Szyję zasłony.
Należy do mojego zespołu.
I lepiej niech zamknie ryj.
Jakie śmigłowce macie w Bingham?
Black Hawki i Chinooki, a co?
Znalazł nas.
Kryć się!
Majorze!
Wsiedli! Jedź!
Baza jest trzy kilometry na wprost.
Za chwilę nas dogoni.
Mówi major Dean,
361. Jednostka Wywiadowczo-obserwacyjno-zwiadowcza.
Stopień zagrożenia Delta.
Jestem trzy kilometry od bazy w białej furgonetce.
Jadę do zachodniej bramy.
Nieprzyjaciel ściga nas w policyjnym śmigłowcu.
Co jest?
Dokąd jedziemy?
Tamci żołnierze by nie pomogli?
Mogą go spowolnić, ale nie zabić.
C-5.
Umiesz takim latać?
Pewnie.
To zastrzeżona przestrzeń powietrzna.
Zawróć, bo otworzymy ogień.
Szykujcie się.
Że co, kurna?
Spocznij!
To okręgowi najemnicy. Są z nami.
Będę was krył, jak mogę, aż odlecicie.
Nie mają pozwolenia! Zatrzymać ich!
SKANUJĘ
Znów nas namierzył.
Kryć się!
Łapy precz.
Pusto.
Carl!
Przepraszam za to.
Mostek 42, tu Żmija 16. Lećcie za celem.
Oby nas tylko nie zestrzelili.
-Noble Eagle, tu Żmija 16. -Dokąd lecimy?
To się zaraz ustali.
Te wozy są przystosowane do desantów.
Można wyskoczyć i użyć EMP z dala od miasta.
Jest kłopot.
To...
jeśli mamy walczyć bez nich...
możemy wygrać?
Sądząc po naszej broni, szanse wynoszą 12 procent.
To więcej niż zero.
Niewiele więcej.
No to trzeba się lepiej uzbroić i trzymać się planu.
-Zastawimy pułapkę i... -Nie, Dani, nie wolno ci.
Bo?
Bo mój syn uratuje ludzkość?
A co do tego czasu?
Mam patrzeć, jak każdy ginie?
-Przyszłość ludzkości zależy od... -Sram na przyszłość.
I na to, co niby mam kiedyś zrobić. Liczy się to, co robimy teraz.
Poznaję to spojrzenie aż nazbyt dobrze.
Znasz mnie.
W przyszłości.
No.
Znam.
To ty...
wyciągnęłaś mnie z gruzów po Dniu Sądu.
Uratowałaś.
Tropiciele.
Strzel, a za dziesięć sekund wszyscy będziemy martwi.
Właśnie tego chce Legion.
Byśmy się wybili.
To z maszynami trzeba walczyć.
Po co? I tak nie wygramy.
Legion powstał jako dzieło człowieka.
My stworzyliśmy to draństwo.
Możemy je zniszczyć.
Mamy się położyć i zginąć, bo tak orzekła jakaś maszyna?
To jest nasz los?
Pierdolę los.
Jak masz na imię?
Grace.
Jestem Daniella.
Dani.
Uratowałaś mnie.
Wychowałaś.
Dałaś mi nadzieję.
Tak samo jak reszcie.
Zmieniłaś koczowników w bojówkę,
a bojówkę - w armię.
Powstaliśmy z popiołów i odzyskaliśmy swój świat.
Nauczyłaś nas...
że nie ma przeznaczenia.
Bo każdy jest kowalem własnego losu.
Dani...
Wcale nie urodzisz kogoś, kto ocali przyszłość.
Ty jesteś przyszłością.
Dlatego Legion chce cię zabić.
Jest Johnem.
Jesteś Johnem.
Wybacz, że to zataiłam.
Ale powiedziałaś mi, że Dani z przeszłości
sobie nie poradzi.
Jednak już nią nie jesteś.
DE12.
Mówi KC-320.
Możemy tankować.
Przyjąłem.
Dobrze, KC-320, ale czy to nie za wcześnie?
To on.
Prędko, wiejemy.
Właźcie do wozu.
Grace!
AUTOPILOT WŁĄCZONY
Dani!
Kurwa.
Otwórz tylną klapę.
Złapię Sarę!
Sarah! Klapa!
Zacięła się!
Przetnij pasy.
Kurna!
Co jest grane?
Grace! Co z nią?
Nie widzę jej.
Kurwa.
Jeszcze dwie. Już donoszą.
Chłopaki!
Co, kurna?
Jezu, Grace!
-Już się bałam. -Za szybko spadamy.
Trzy, dwa, jeden!
-Boże! -Kurna!
Dani, uciekaj.
Zacięły się!
Zaraz zlecimy!
Trzymać się!
Nie!
Sarah?
-Co jest? -Mój bark.
Zwichnięty.
Zostałaś lekarką?
Kurwa!
Idzie. Tu nie zostaniemy.
O szlag.
Co ona robi?
Nie, Grace. Serio?
Zapiąć się!
Jasne, tak nic nam nie grozi.
Zapal reflektory.
Padnij!
Z tyłu jest spadochron. Łap go.
Może go skrępujemy.
Słuchaj.
Gdy podpłynie, szarpnij za to.
Za tę linkę.
A potem wypływamy na powierzchnię.
Dobrze.
Grace.
Gdzie jest?
Nie wiem, zgubiłam go.
Tu nie zostaniemy.
Trzeba wiać.
Dobra.
Wdrapiesz się?
Nie wiem.
Zamknięte.
Ja spróbuję.
Czekaj.
Może jest inne wejście.
Szlag.
Grace!
Uciekaj, Dani.
-Uciekaj. Nie obronimy cię. -Co?
Już tylko ja mam siłę się bić.
Jest jeszcze jedna broń.
Jaka?
Mój napęd.
Jak go wyjąć tak, żebyś nie zginęła?
-Nie da się. -Nie!
Co?
Strasznie wyglądasz.
Przynajmniej gębę mam całą.
Zostało w samolocie.
Nie mogę otworzyć drzwi.
Prędzej!
Ruszajmy się.
Zaraz nas dogoni.
Nie.
Obronimy się tutaj.
To nasza strzelnica.
Dani.
Nie uciekam!
Wydaj dziewczynę.
Nie.
Dobrze ci radzę.
Obaj powstaliśmy w tym samym celu.
Jedyna przyszłość to Legion.
Z takiej przyszłości pochodzę.
Upadła.
Przecież jesteście sobie obcy.
Dlaczego jej nie oddacie?
Bo nie jesteśmy maszynami, blaszany skurwielu.
Grace!
Ej!
Tu jestem!
Idź!
Sarah!
Idź.
Gdzie Grace?
Nie wiem.
Tam jest.
Grace!
Żyjesz?
Sarah!
Nie zdechł.
Czekaj. Zabierzemy cię stąd.
Dobrze? Chodźmy.
Mój napęd.
Z bliska może przepalić mu obwody.
Grace...
Nie mogę.
Możesz.
Dani.
Po to mnie tu przysłałaś.
Nie.
Wiedziałyśmy, że już nie wrócę.
-Nie mogę. -Proszę.
Uratowałaś mnie.
Odwdzięczę się.
-Proszę. -Nie.
Zrób to.
Zrób.
Przykro mi.
Mnie nie.
Wszystko mi zabrałeś, sukinsynu!
A teraz...
Zabiję cię, chuju.
Ej!
Wstawaj!
Pomóż jej!
Do cholery, Carl!
Pobudka!
Za Johna.
STAN KRYTYCZNY
Już po nim, Grace.
Ocaliłaś mnie.
Grace!
Chodź, kochanie, jedźmy.
Zbierajcie się. Weźcie swoje rzeczy.
Nie dam jej znów za mnie zginąć.
To musisz być przygotowana.
Tłumaczenie: Piotr Kacprzak Michał Wojnarowski