Hier moeten we zijn, toch?
O, hoi.
Hij valt vast 't buffet aan.
Nee.
Oké.
Dus...
Wat doen we hier? -Ontbijten.
Waarom?
Karl heeft hier overnacht. Vandaar.
En pap? Is hij er al?
Wie hadden we aan de lijn? -Ik...
Daar is hij.
Hoe gaat het met hem?
Waarom wilde hij zelf rijden?
Hij wil z'n gehoorapparaat niet in.
Hij slaapt slecht. -14 graden in Chicago. Hier min tien.
Oké. Wacht. -Hoe verklaar je dat?
We horen je niet. Mare? Bedankt.
Hoe gaat 't? -Hé, pap.
Jawel. Is hij wakker?
En of hij wakker is. Hoe laat was je er?
Een uur of vijf. -Vijf uur, mooiste deel van de dag.
Komen jullie binnen?
Kom. -Oké.
Ze hebben... -Wat hebben ze? Ik hoor je niet.
Wacht. De auto... Oké, mooi.
Wat hebben ze?
Ze hebben een heerlijk buffet. Met van alles te eten.
Karl eet z'n derde wafel. -Jammie.
Welkom.
Hoi, pap.
Ik weet niet of ik dit wel kan.
Oké. -Kom, pap.
Dag. -Kom, naar binnen.
Wat?
Fijn dat je er bent.
Natuurlijk.
Hoi. Karl.
Hoi, Al. -Hoi.
Hoe is het? -Goed.
Hoi, Karl.
Hoe gaat 't? -Nou.
Hoe moet 't met me gaan? -Ja.
Wil je een wafel? -Nee. Maar dank je wel.
Rechtse propaganda is hier 't nieuws.
Karl kijkt die zender, dus pas op. -Weet ik.
Ik ook, af en toe. -Niet waar.
Wel. Informatie, Dan.
Met wie praat hij? -Wie weet. Hij is altijd bezig.
Danny. -Ja?
Kom hier.
Wil jij gaan? -Hij wil duidelijk jou.
Zet hem op, tijger.
Ja? -Karl moet bellen.
Karl. -Fris.
Je moet iemand bellen.
Wie? -Denk je dat hij mij iets vertelt?
Ik let op je wafel.
Bedankt. -Komt goed.
Weet ik. Ik moet yoga doen.
Ik voel dat ik dit weekend twee kilo aankom.
We zijn niet meer in Kansas. -Nee, Missouri.
Wat ik niet begrijp is, dat ik, haar vader...
er volgens jou niets over te zeggen heb. Wat een onzin.
Hier, de echtgenoot. -Hallo.
Ja, spreek u mee.
'Spreekt.' -Spreekt u mee.
Moment.
'Spreek, spreekt...' -Hallo?
Mooi. Rechercheur Franchetti?
Met Karl Mueller.
ONTDEK COLUMBIA MISSOURI
Hij is de vader.
'Dit was ooit de op een na...
beste plek om te wonen.
Maar valt buiten de top 100...
sinds 2006.' -Oké. Dag.
We mogen 't lichaam niet zien.
Trouwens, ik heb...
gesproken met...
De manager van het gebouw.
Als we erheen gaan, kan hij...
ons naar het appartement brengen. -Nou...
Wanneer dan? Ik kreeg hem maar niet te pakken.
Ik heb 'm gesproken terwijl ik zat te wachten.
Oké. Verdorie.
Ik...
Ik ga m'n wafel eten.
Waarom geeft hij ons niet gewoon het adres?
Hij wil de leiding hebben en iets te doen.
Dat is eigenlijk heel erg... -Kunnen we thee halen?
Er was alleen vieze koffie. -Ze hadden ook thee. Toch?
Lipton, geen thee.
Hij moet van slot. -Dank je.
Lach maar. Ik overleef dit gat niet.
Je bent hier geboren.
In Kansas City. -Ook Missouri.
En ik vertrok. -Je was twee.
En overtuigend.
Is er geen Starbucks? Die zitten toch om de vier kilometer?
Dat is toch een wet?
Ik denk niet dat we zomaar mogen stoppen.
Daar is Karl.
Dat is Karl niet. -Niet?
Nee, dat is een grijs busje. Hij heeft een zwarte MPV.
Wanneer heb je haar gesproken? -Ik?
Allebei.
Daar heb je Karl.
Jullie volgen mij, toch? -Ja, maar nog niet.
Wacht.
Wat?
Kom terug. -Ik kom al.
Mijn god.
We wachten toch op papa?
Waar is ie? -Bij jou, dacht ik.
Nee. -Hij stond toch naast jou?
Dat weet ik niet. -We moeten wachten.
Hij stond achter.
Oké. -Daar komt hij. Mijn hemel.
Daar is hij.
Zo ken ik hem niet.
Geen paniek. -Remmen.
Hoi, pap.
Jullie volgen Karl en mij, toch? -Ja.
Jezus, pas op voor de auto.
O, mijn god.
Het komt goed. -Oké.
We gaan.
Wat mankeer jij, dwaas?
Achter mij aan. Ik weet de weg. -O, jij weet de weg.
Net als in het leven.
Ga maar voor.
Ik doe m'n gordel om. -Dit kan makkelijker.
Waarom stopt hij? -Voor die auto.
Zij laat 'm voor.
Waar wacht je nou op?
Met het huwelijk legt God uit...
dat hij wil dat mensen zich met Hem in de echt verbinden.
Mattheüs 22:29.
Een christelijk huwelijk is een mooi voorbeeld...
van de relatie tussen Jezus en de kerk...
Verdomme.
Barst.
Tommy. Ja.
Ik zie het net.
Weet ik. Sorry.
Waar zijn jullie?
Oké, ik stop. Ja.
Als ik jullie zie, ga ik weer rijden.
Oké, dag.
Barst. Verdomme.
Oké.
Hoe moest ik 't weten? -Je bent geen telepaat.
Eén nacht, zei je.
Ja, maar ik wist niet dat mam weer aan de chemo moest.
Dan zet ik jou bij 't ziekenhuis af...
ga ik naar de honden en regel ik dat m'n zus op ze past.
Dan kom ik je weer ophalen. -Ze mogen haar niet.
Waarom moet dit zo'n drama zijn?
Wat moet ik zeggen? -Niets. 't Is weer mijn schuld.
Je reed bijna overal door rood.
Het spijt me, Tommy. -Mag ik hopen.
Nu we toch stilstaan, Danny zegt dat hij koffie wil.
Vraag me niet waarom.
Ik stop bij de eerste tent. Volg me.
Oké. -En niet door rood rijden.
Doe ik niet. -Verdomme.
Willen jullie iets?
Nee hoor. -Nee, dank je.
Ik heb koppijn van de cafeïne. -Ik wil wel een donut.
Ja, prima.
Je hebt toch gegeten? -Natuurlijk.
Hij vroeg 't.
Bedankt, vriend.
Ik ga thee halen. Wil jij iets. -Haal meteen koffie.
Geen koffie meer voor jou? -Al een jaar niet meer. Dat zuur.
Goed, ik moet met je praten.
Die rechercheur Franchetti belde. -Oké.
Dus...
Ik heb niets tegen de meisjes gezegd.
Of Karl. Ik probeer informatie in te winnen.
Dus... -Begrijp je?
Nou, het zit zo. Hij zegt dat ik...
het niet krijg...
omdat ik de echtgenoot niet ben. -Maar hij belde jou.
Ik weet niet wat erin staat.
En Karl mag het niet lezen, wat het ook is.
Juist.
Het is een briefje.
Bel ze terug.
Ik mag het briefje niet hebben...
omdat het onderdeel uitmaakt van een onderzoek.
Maar hij kan misschien wel delen voorlezen.
Ik weet gewoon niet wat erin staat.
Ik wil iedereen beschermen.
Het verrast mij niet.
Toen je belde, wist ik het meteen.
Tot ik het weet...
wil ik geen aannames doen.
Het is vrij duidelijk.
Ze... -Nee.
Oké. Dat weten jij en ik niet.
Haal koffie voor me. Neem een donut voor Karl mee.
Mag ik...
één thee? Zwart met melk erbij. Of doe maar erin.
Een koffie. En doe maar zo eentje.
Was je erin gevallen? -We moeten gaan rijden.
Die man zei toch 8.30 uur daar? -Ik heb acht uur gezegd, half negen.
Probeer ons nu bij te houden. -Je moet opschieten. Niet staren.
Waarom rijdt Karl voorop? Is hij er al geweest?
Volgens mij niet. -Maar jij wel, dus...
Ik weet het niet. -Zullen we dit anders regelen?
Doe geen moeite. Geniet ervan.
Donut. -Jij rijdt met mij mee.
Kom. Rijden. -Relax en geniet van de rit.
Betty en ik willen komen. -Leuk.
Misschien met Thanksgiving.
Doen jullie weer Thanksgiving?
Het is nog ver weg, maar... -Wat?
Phillipe houdt van feestjes. -Weet ik. M'n maat Phillipe.
Hoe laat gaan jullie?
Ik ben kapot. -Ik wil niet alleen drinken.
Hoe is 't met je baby's? -Weg met dat ding.
Heb je met Kim baby's gemarteld?
Hou op. Ik zie er niet uit. -Sorry.
We martelen niet. We knijpen in hun handjes zodat ze plassen.
Jullie zijn wreed.
Vooral de misbaksels. -Wacht, sorry. Wat zeg je nou?
Die gruwelijk mismaakte.
Oké. Even rustig.
Wat vreselijk. Het zijn baby's.
Je moest eens weten. Het zijn gedrochten.
Extra vingers en tenen. Dan zeggen wij: 'Die moeten eraf.' Knip.
Nee. Hou op. -En dat.
Hou op.
Je moet toch juist lief zijn?
Jullie zouden het niet kunnen.
Jullie zouden... -Nooit.
Jullie houden 't nog geen dag vol, mietjes.
Hé, dat is...
Bijschenken? -Nee. Ik moet vast rijden.
Colleen? -Nee.
Colleen. Hallo?
Wakker worden. -Nee, ze slaapt niet. Ze is...
Heb je een nieuwe show? Hoe heet hij? -Frankie.
Wat? -Zo heet 't toneelstuk.
Wie is Frankie? Jij speelt toch de hoofdrol?
Zo heet 't personage dat ik speel.
O, ja. -Het stuk is Brits. Een hit in Londen.
En hier?
Dat gaan we nog zien.
Het moet nog gaan lopen. Het publiek...
komt nog niet echt.
Balen.
Ik hou van ze. -Van wie?
M'n baby's. -Zie je wel.
Ze zijn m'n leven. Ik sterf voor ze. -Zie je? Ik rijd.
Gaat 't wel? -Ze doet de laatste tijd vaak zo.
Wat? -Door de medicijnen. Ik pak m'n spullen.
Medicijnen? Sinds wanneer? -Jij ziet haar alleen als je tijd hebt.
Als jullie niet reizen, dus...
Dus wat?
Verdomme.
Wat is er?
Hij rijdt schokkerig. Gas, remmen, gas, remmen.
Ik word er gek van. Hij had niet voor gemoeten.
Waarom rem je?
Ik haal pap eruit. Help je? -Kom.
Bedankt, lieverd.
Ik weet het. Hier. -Mare is er geweest.
Zo. -Wacht.
Zie zo.
Oké. -Mooi. Dus...
we moeten hierheen. -Nee. Met een halve kaart...
lukt het toch niet? -Dit is de goeie helft.
We moesten daar links...
Wij herkenden het.
Volgens mij was dat 't.
Karl.
Wacht. Kijk.
Wat? -We zijn er.
Ja, ik zie het.
Gelukt. -Oké?
Ja, gelukt. -Het werd tijd.
Volg mij. -De volgende keer constructiever.
Volg mij, jongens. Volg mij gewoon, ja?
Bedankt.
Ik laat jou iets na. -Bedankt.
Ga maar. -Oké. Wacht.
Oké. Rijden.
Ben je hier geweest, Mare?
Dit is haar gebouw. Eén hoog, aan 't einde.
Ik haat dit soort plekken. -Ik vind 't schattig.
Ik zou me ophangen.
Serieus? -Ik zeg 't alleen.
Welke film was 't?
Welke film hebben jullie gekeken? -Wie?
Colleen en jij. Hier.
Weet ik niet meer. Ze houdt van die horrorfilms.
Wat is er nu weer?
Ze moeten naar de manager. Voor de sleutels.
Zij wilde een Stephen King zien en ik dacht:
Weet je nog, haar schoolvrienden?
Die begrafenisondernemers. -De Lynches.
Er zat er ook eentje bij mij.
Ze hadden 11 kinderen. In elke klas eentje.
Weet je nog toen ze had gelogeerd...
in 't rouwcentrum, met die van haar leeftijd?
Chris. -Chris was leuk.
Hij is acht jaar jonger. -En leuk.
Nee. Chris zat in mijn jaar. Het was...
Matt. -Die was niet zo leuk.
We komen uit Kansas. -Wat doet hij?
Vertel verder.
Matt en zij hadden niet echt verkering.
Ze waren vrienden en hij had gevraagd...
of ze in 't rouwcentrum... Een kind...
moest er altijd slapen. Raar.
Om de lichamen te bewaken. -Vertel ik 't?
Ja, maar vertel het goed. -Lagen er lichamen?
Het was een rouwcentrum, oké? Wat had je verwacht?
Wacht, dat is 't dus. Ze hadden boven een kamer.
En om daar te komen, moest je door de keuken, de vrieskast...
waar de lichamen lagen.
En ze zaten in die kamer 'n film te kijken. Colleen wist niet wat voor film...
maar er woonden tieners in een oud huis naast een kerkhof.
Night of the Living Dead.
O, mijn god.
Ze werd steeds banger, tot ze zei...
dat ze weg moest en toen rende ze de trap af.
De lichamen. -Mare, hou op.
En ze was echt doodsbang en rende zo de keuken in...
tegen een van de...
De tafels aan en...
O, mijn god, ja. Het lichaam viel eraf.
Nu weet ik het weer.
Op de grond. Dat heeft ze verteld.
Het lichaam viel niet.
Was jij erbij?
Tegen mij zei ze ook dat 't viel. -Het lichaam viel niet. Goed.
Vertel. En toen?
Nee, ik stop. Jullie weten het al, dus...
Hou op. -Kom op.
Kom op.
Hou op. -Vertel het verhaal.
Dus...
ze...
Ze liep tegen het lichaam aan, 't viel en ze gilde.
Het was nacht. Ze sprong in de auto en scheurde naar huis.
Dat is echt grappig. -Einde.
Echt grappig.
Ze was gek op enge films. -Ja.
Raam open. -Hier.
Ik moet eerst... Wacht.
Ik dacht dat je ging. -Ik moest draaien.
Wat is er? -We moeten terugkomen.
Waarom? -Ze moeten schoonmaken of zo.
We komen alleen spullen ophalen. Waarom moet dat?
Er is blijkbaar iets. Ze moeten schoonmaken.
Snap ik iets niet? -Ze willen niet dat wij het zien.
Oké.
Wanneer dan? -Over 'n paar uur.
O, god. -Jezus.
Oké.
Prima.
Ik moet terug naar Tommy. Hij is pissig.
Oké, bedankt, Karl.
Gaat het?
Heb je een nageltang? -Volgens mij niet.
Ik weet 't niet.
Wat eet je normaal? -Iemand alvast een drankje? Koffie?
Mag ik een thee met melk? -IJsthee?
Nee. Hete thee. -Oké. En de rest?
Koffie.
Ook een koffie, alsjeblieft.
Pap? -Drinken?
O, ik...
Cola light.
Oké, ik kom 't brengen en beantwoord dan jullie vragen.
Weet jij 't al?
Te sterk voor mij.
Wakker worden. -Eén thee. Heet.
Melk en citroen erbij, voor de zekerheid.
En koffie voor de dames. -Top.
Nog een koffie voor meneer.
Bedankt. -En één Cola light.
Goed zo.
Zijn er vragen, of... -Nee.
't Ontbijt staat de hele dag klaar, achterin. -Mooi.
Ik kan terugkomen. -We kunnen bestellen, toch?
Ja, ik wil...
een roerei.
Dat kan met een broodje en rösti, frietjes of cottagecheese.
Wil iemand het broodje als ik 't bestel?
Vast wel iemand. -Ik wel.
Wat voor toast? -Ik neem 'n broodje.
U krijgt ook toast.
Wil iemand mijn toast? -Doe maar. We zetten hem in 't midden.
Oké. Ik neem de toast.
Ik wil de tonijn met cottagecheese.
Welke dressing wilt u? -Zit er dressing bij?
Ik hoef geen...
Ranch, blauwe kaas, Thousand Island, Frans, Italiaans.
Ik neem wel...
Jezus.
Ranch.
En u, mevrouw?
De volkorenmuffin. Geroosterd.
Meneer? -Op dieet?
Hebben jullie yoghurt? -Yoghurt?
Nee. Volgens mij niet. -Oké.
Zal ik 't vragen?
Ik neem de cottagecheese. Is er fruit?
Een bakje fruit?
Nee, een appel of een banaan.
Volgens mij niet.
Ik ga kijken.
Wat neem jij?
Ik heb al gegeten.
Sorry, meneer. Geen fruit.
Oké. Dan de cottagecheese.
En u, meneer?
De wentelteefjes. -Met bacon of worstjes?
Worstjes. -Lang of rond?
Rond.
Net gegeten, zei hij.
O, sorry.
Alsjeblieft. Ja.
Als er iets is, ik ben Kurt. -Oké, Kurt.
Van The Sound of Music. -En wij hebben Liesl hier.
Grappig.
Wat is er grappig? -Laat maar.
Kom.
Zitten ze in Betty's tas?
Nu? -Net als bij mama.
Tommy, kom op.
Het was bizar.
Er zat een pakketje bij de post en het was loodzwaar.
Betty keer ernaar en zei tegen me:
'Wat is dit nu weer?'
En er stond niet eens een afzender op.
Niet openmaken. Het kan een bom zijn.
Betty moest 't doen.
Op de veranda achter. -Alsof dat veiliger is.
Er zat veel papier in.
Colleen is zo grappig... -En een baksteen.
Wat? -O, mijn god.
Een baksteen. Daarom was 't zwaar.
Toen zag ik naast de baksteen een plukje blond haar.
En ik dacht bij mezelf:
'Wat maak je me nou?
Wat maak je me nou?'
En toen trok ze er een poppenhoofd uit...
met dikke blauwe oogschaduw.
Ze begreep er helemaal niets van.
Ik probeerde het uit te leggen.
Ik vond het te grappig.
Hoe kwam Colleen eraan? -Je moeder.
Die had 'm maanden daarvoor gestuurd. -Nee.
Colleen vond toch dat mama te veel bewaarde?
Mama had allemaal poppen die onderdelen misten.
Ze had ze voor de grap met Kerstmis aan mijn meiden gegeven.
En Colleen en de meiden hadden de hoofden eraf gehaald en opgemaakt...
en ze teruggegeven. Zij vond het natuurlijk top.
Ze had ze in haar tasje.
Ze doen vast aan voodoo. -Precies.
Waarom kreeg ik 't nooit? -Het is voor meisjes.
En Vicky? -Nee. Dat is ziek.
Kom op. Lief zijn.
Jij hebt een hekel aan haar. -Niet waar.
Jullie zijn hard.
't Valt niet mee als buitenstaander in deze familie.
Ik wil iets zeggen.
Ik kan het net zo goed nu doen.
Ik heb het best moeilijk thuis sinds 't heengaan van jullie moeder.
Op z'n zachtst gezegd.
En Betty is een goede, trouwe vriendin geweest.
Dus hebben we besloten...
om in de maand mei te trouwen.
Geweldig, pap. -Heel mooi.
Betty is heel lief.
En ze heeft de poppenhoofden.
Een soort...
Een zegen uit het hiernamaals.
Bedankt, Karl.
Bedankt.
Laat ik dan ook maar iets zeggen.
Mijn god.
Phillipe...
en ik gaan een kind adopteren.
Jeetje. -Wat mooi.
Ik word weer tantetje.
Wanneer dan?
We hebben ons aangemeld en zijn vorige week goedgekeurd.
Colleen wist 't. -Zij had dit top gevonden.
Ja, zeker. -Ze zou in een deuk liggen...
nu. -Ja, echt, hè?
Ze had gelachen. -Betty met de poppen.
Hopelijk ben je klaar voor slapeloze nachten.
Bedankt.
Alsjeblieft, pap. -O, nee, Daniel.
O, jee.
Bedankt. -Oké?
Misschien 'n envelop.
Danny. -Ja.
Ga jij bij mij, of de meisjes? -Ik heb ook plek.
Geweldig idee.
Ga jij bij Karl? -Kijk aan.
Kom op.
Hij gaat drinken. Echt.
Ik doe m'n gordel om. Sorry.
Wacht op Karl. -We kunnen.
Rijden maar. -Nee.
Jongens. Dan. -Hij wil een taxi.
Alsof dit Manhattan is.
Rijden maar. -Kom op.
Kan hij 'n taxi krijgen? -Denkt hij dat dit Broadway is?
Wacht.
En daarom beseft men dat al het kwaad...
vooral de liberalen, hem haten. Omdat hij goed is.
Hij zegt niet: 'Ik help vluchtelingen.
Ik wil genderfluid... Wat dan ook helpen.'
Mensen die zichzelf prijzen...
Vind je het erg? -Nee, alsjeblieft.
Ik ken jou.
Weet je? Het is niet aardig.
Het gaat sneeuwen. -Dat zijn regenwolken.
Echt? -Het gaat regenen.
Misschien klaart 't straks op.
Wat zon. -Je kent het.
'Rotweer? Wacht vijf minuten.' -Oké.
Ja. Vijf minuten. Dan verandert het.
Dus...
jullie krijgen een kind?
Ja.
Jullie zijn er wel laat mee, hè?
Ja, klopt.
Beter laat dan nooit. -Ja, dat dachten wij ook.
Gefeliciteerd. Leuk.
Ze...
Colleen had het top gevonden.
Jullie met een kind. Ze...
Dat had ze top gevonden.
Weet je wat ze zei?
Dat jij een geweldige vader wordt.
Ik weet het niet. -Echt.
Ze is heel enthousiast. Ze komt als ze vrij is.
Dat kan handig zijn. Zeker als ik veel in LA ben.
Juist.
Laat ons maar in Brooklyn achter. -Je weet hoe het zit.
Ja, maar luister.
Met een baby heb ik jou toch niet meer nodig.
Stuur de cheques maar. We redden ons wel.
Je mag langskomen.
O, mijn god.
Jongens...
kom naar m'n baby's kijken.
Mare zegt dat we verderop moeten stoppen.
Waarom? -Weet ik niet.
Zo snel mogelijk, zegt ze.
Volgende blok. Wat...
Wat denk je van daar? -Ja.
De zon gaat schijnen. -Zei ik.
Je zei dat 't ging regenen.
Jij zei vijf minuten wachten. -Oké.
Verdomme. -Oké.
Nou...
Lekker handig, dit. -Wat is er?
De auto rookt. -We hebben toch niets te doen.
Er moet vast alleen olie in. -Denk je?
Waarom vraag je geen nieuwe auto aan je man?
Dit is de nieuwe auto. -Oké, goed.
Wil je olie voor me kopen?
Natuurlijk. Meteen. -Dank je.
Wil je iets eten?
Gaat ze eten halen? -Grapje, denk ik.
Wat doen we? -Gewoon, onszelf zijn.
Dit voelt als 'n amateurproductie van No Exit.
Huis Clos.
Je blijft verrassen.
Je moet die postklanten scherp houden. En ik heb veel tijd om te lezen.
Ga je mee? -Echt niet.
Sorry, de auto rookt ineens. -Waarom?
Wat... -Er moet nieuwe olie in.
Ik heb het Howard gevraagd. -Met Phillipe. Je kent 't.
Sorry. -Ik zie dat je had gebeld.
Geen bereik hier. Ik denk aan je.
Ik wilde even vragen hoe 't gaat.
Bel me. Hou van je.
Doei.
Hoe gaat het bij Karl? -Hou op.
Waarom is hij er? -Hij is haar man.
En ze was bij hem weg. -Hij hoopte dat 't goed zou komen.
Dat zat er niet in. Ze woonde in Als kelder.
Ik denk dat ze niet eens wist wat ze wilde, weet je?
Het ging toch beter?
Weet je nog wat mama zei... Na dat vorige?
Nee, wat?
'Ik wacht al 20 jaar op die tijdbom.'
Wat deed ze hier?
Ze werkte in de thuiszorg. -Waarom hier?
Voor 't geld. Ze was voor vier maanden aangenomen.
Bizar, dat ze de honden bij Karl liet. -Ze konden niet mee.
Worf had ze verscheurd.
God. -We worden ontboden.
Oké.
Dan, Mare. -Ja.
Ja, zeg dat nog eens. Ja, oké.
De spullen die we willen hebben...
zijn in het bezit van de PA, toch?
De PA. Oké. Begrepen.
Ik heb nu een pen nodig. Schiet op.
Oké. -Ik moet 't opschrijven.
Wacht. -Wat wil je?
Zeg... -Een pen. Dat wil ik.
Ik heb m'n telefoon.
Ik heb niets aan jouw telefoon... -M'n iPhone.
...als ik hier zit en jij daar staat. Waar slaat dat... Sorry.
Oké. Ik doe dat nu niet.
Ik heb er eentje, pap.
We hebben geen... -Hier is papier.
Oké, wacht.
Wat nu weer? -M'n wanten.
Zie je? Met de iPhone... -Dat was bijna in m'n oog.
Ik luister. -Doe iets anders.
Hou je kop eens.
Suzanne? Suzanne Skeers. -Suzanne.
Skeers.
Hoe spel je dat? -S-K-E-E-R-S.
Mag ik haar telefoonnummer?
753... Oké, heb ik.
555...
Ja, 04...
08. Oké. Heb ik, ja. Kun je me één ding vertellen?
Ik ben terug. Met olie.
Wat is er? -Hallo?
Hallo? -Wat 'nee'?
Wil je nu bellen? -Ja, we bellen haar.
Klaar? -'t Nummer?
Eén... -753-555-0408.
753... -...555-0408.
...555...
04. -0408.
04...
08.
Hij is verslaafd aan die telefoon.
Ik heb je niet meer nodig. Je instinct.
Gaat het? -Prima, lieverd.
O, jij. Ja, maak je geen zorgen. Het gaat prima.
Ik weet 't niet.
Iets met 'n vrouw. -Wat is er?
Hij wilde haar nummer. -Wat doe je?
Thanksgiving-aanbieding. Ik kon 't niet laten. En hondenvoer.
Gaat dat mee in 't vliegtuig?
Worf eet veel. Het was goedkoop. We zitten krap.
Het kost evenveel aan bagagetoeslag. -Niet aan gedacht.
M'n buurvrouw heeft 'n hond. Ik kan 't aan haar geven.
Of we hebben iets te knabbelen.
Oké, pap, we kunnen.
Geregeld. Graag gedaan. -Bedankt. Heel fijn.
Zit de dop er weer op?
Waar gaan we heen? -Hij zit erop.
Je mag bij mij.
Waar zit ik? -Stap ergens in.
Mag ik...
Hoi, pap.
Nee. Dat lukt denk ik niet.
Als ze niet wil worden gezien, kan het toch in 'n auto?
Ja, net als vroeger.
Oké. Ja.
Oké. Doei.
Bedankt voor de hulp.
Serieus?
Ik moet dit vastleggen.
Net als vroeger. -In één ruk naar Florida.
Wat?
Gewoon...
Pa? -Met wie praat Tommy nu weer?
Hij haat zogenaamd moderne dingen, maar kijk.
Mam mocht nooit achter de pc.
Hij corrigeerde haar al voor ze een toets had ingedrukt.
Ze gaf 't maar op. -Ja, zij was socialer.
Dit zou ze niet trekken.
Gelukkig maakt ze dit niet meer mee.
Ja. Zo gaat het. -Lukt 't, met je been?
Je been? Oké.
Hoi, Tommy O'Connor. Ben jij Suzanne?
Ja, ik ben Sue.
Ik dacht Suzanne. -Nee, Sue is prima.
Noem me Sue.
Het eerste dat ik wil bespreken...
Ik mag niet met u praten. -Pardon?
Ik mag alleen met de echtgenoot praten. -Dat ben ik. Karl.
Mooi, als u wilt...
kunt u toestemming geven om met de rest te praten.
Nee, prima. Je mag met iedereen praten.
Dit hebben we aangetroffen.
Hoe voorwerpen worden meegenomen hangt af van wie het lichaam ontdekt.
Oké, autosleutels. Mooi.
Zit er een ketting in?
Ketting? -Mams trouwring.
Ik zie hem niet. -Ik zag geen ketting, maar de politie...
heeft het briefje en andere spullen. -Briefje?
Ja, daar weet ik niets van.
De rechercheur zei er iets over. Ik wist niet wat voor briefje.
Sommige dingen vallen buiten onze autoriteit.
Daar gaat de politie over.
Waarom is de politie erbij betrokken?
Want ik hoor nu pas van een briefje.
Niemand wist daarvan. -Je vader wel.
Wacht eens. Ik wilde eerst meer weten.
Ik hou niet van voorbarige conclusies.
Ze was depressief en schreef een briefje.
Welke conclusie kun je trekken? -We weten 't niet.
Ze zei maandag dat ze gestrest en moe was.
Diensten van 14 uur. Een nieuwe baan.
En er speelt van alles mee.
Ik denk... -Ja.
Maar het was geen ongeluk.
Kan ik je alleen spreken? -Sorry, dat mag niet.
Oké.
We zijn allemaal benieuwd...
wat zich hiervoor heeft afgespeeld.
We weten het niet. Ik weet niet eens waar ze nu is.
Volgens ons protocol...
is ze na de sectie naar 't mortuarium gebracht en wacht op crematie.
O, god.
Mogen we het lichaam zien?
Weet ik niet. Dat is een politieprocedure.
Ja. -Nou...
Ik wil het lichaam niet zien.
Dat had ze niet gewild.
Oké.
Dit is het sectierapport. Voor u.
Het is vrij technisch.
Ik kan het wel samenvatten.
Ik wil het weten. -Oké.
Dan.
Mag ik de tas even? -Ja.
Wacht even.
James Dunnant ontdekte 't lichaam.
Hij is de manager van 't gebouw...
en had geprobeerd te bellen over de huur.
Blijkbaar ging de huur per week en liep ze achter.
Twee of drie weken.
Hij had een briefje onder haar deur geschoven...
en daar kwam hij voor.
Hij had geklopt en gewacht...
en ging na 'n paar minuten naar binnen.
Het was binnen een puinhoop.
Er lag een omgevallen plant in de weg.
Hij zag bij 't aanrecht iets wat op een plas bloed leek.
In de kamer lagen lege drankflessen...
en diverse hulpmiddelen.
In de slaapkamer, waar alleen 'n kast stond...
zag hij bloed op de muur en op 't deken dat op bed lag.
Ze lag in de badkamer.
Daar was ze geëindigd. Vlak bij de douche.
Ik heb wat ze bij zich droeg aan de rechercheur gegeven.
Ik zag een bijna lege fles whisky in de badkamer...
en een leeg potje slaappillen.
Ze had beide polsen opengesneden.
En de slagader in de elleboog doorboord.
Het was een aantal complexe factoren...
een combinatie van pillen, alcohol en bloedverlies.
Ons werk is niet motieven toeschrijven of bevindingen classificeren.
Maar ik moet zeggen...
dat deze persoon dood wilde.
Ik weet niet of dat helpt.
Hé, Danny.
Moeten we deze houden?
Het is maar een zak chips.
Dat hoeft niet.
Maar misschien was dit het laatste wat ze heeft gegeten.
Wil jij hem bewaren?
We denken erover na.
Jezus.
Wat doe je? -Het bewoonbaar maken.
Wat heeft dit meegemaakt?
Een gegeven paard. Je kon bij je leuke man blijven.
Die stoel heb ik voor jou meegenomen. Gered van paps opruimwoede.
En 't Vikingschip? -Daar was ik niet snel genoeg voor.
Ik was dol op dat ding. Het was twee meter lang.
Het hing in het eerste huis boven de open haard.
Herinner je je dat huis nog? -Ben je high?
Ik ben daar getraumatiseerd. Voor 't eerst dronken geworden.
Onmogelijk. Je was 11 toen we verhuisden.
Dat bedoel ik.
Heb je slaappillen?
Nee.
Wat?
De mijne krijg ik niet zonder recept.
En ik krijg geen recept omdat ik niet te vertrouwen ben.
Kun jij 'n recept regelen?
Ik ben...
zo verdomd moe.
Hier kun je wel uitrusten.
Kom.
Dit zijn geen renschoenen.
Colleen.
Waar ben je?
Barst.
Je liet me schrikken, kind.
Kom.
Ik bedoelde het niet zo.
Je bent ontevreden over je gewicht. Ik was 't met je eens.
Die dingen moet je keihard aanpakken.
Weet ik, pap. -Je weet het.
Ik heb ook depressieve buien gehad...
of hoe je dat ook noemt.
Je moet discipline hebben. Colleen is de baas.
Colleen is de baas. Zet 't uit je hoofd.
Blijf op die balk. -Oké.
Papa?
-Ja?
Nou...
ik denk dat ik die schoktherapie ga doen.
Judas Priest.
Hoeveel kost dat?
Verdorie.
Wat is er? -Dat rotding is leeg.
Heb je je oplader? -Nee, verdorie.
Kijk even rond. Er liggen hier veel opladers.
Colleen gebruikte veel stroom.
Ik moet even zitten.
O, man.
We moeten door.
Het lukt wel. -Mooi.
Ik...
leg dit in Karls busje.
Ze vragen om de huur.
Hij meent het niet. Hij doet gewoon z'n werk.
Z'n werk? -Hij wilde je niet van streek maken.
Hij hangt als een aasgier rond. Tot hij kan toeslaan.
Hij wil verdorie de huur.
Wacht even. -Wat is er?
Die manager van 't gebouw.
Vraagt hij nu om geld?
Die man van buiten? -Ik weet niet hoe hij heet.
Heeft hij 'n rekening? Een overzicht? -Hoe moet ik dat weten?
Ik was de hele ochtend met de spullen van m'n dode dochter bezig.
En toen kwam die zak ineens met 'n papiertje.
Pap. -Wat?
We gaan met 'm praten. Samen.
Nee. Hij komt hier niet binnen.
Jullie zijn op de verkeerde kwaad. -Laat maar.
Jullie winden je op. Ze had waarschijnlijk niet betaald.
Ze was nooit goed met geld.
Waar heb je het over, verdomme?
Ze was heel precies met geld.
Ik heb haar rekening gezien. Staat niets op.
Waarom bekijk jij haar rekeningen?
Ik ben haar man. Ik heb rechten. -Niet. Ze was bij je weg.
Ze wilde scheiden. Wat voor rechten denk je te hebben?
Pas op. -Meneertje.
Hou op. Help me eens.
Ik denk echt niet dat ze je terug wilde.
Ze moest van haar maffe therapeut bij me weg.
Anders was ze gebleven. -Ze was ongelukkig.
Hoe weet jij dat?
Omdat ik hier twee weken geleden was.
We hebben 't overal over gehad. Ze wilde haar leven oppakken.
Ze wilde jou niet terug.
Ze wilde zelfs scheiden.
Dus nu is 't jullie tegen mij. Zo'n hechte familie.
Niemand van jullie zei dat ze terug naar mij moest gaan.
Je moet toch aan je huwelijk werken?
Wat doe ik hier, denk je?
Ze was mijn vrouw.
Mijn vrouw.
Dit... -Het is niet wij tegen jou.
Wel. Jullie zijn net een bende.
Weet...
Weet je nog, toen die man voordrong op het vliegveld...
en we met z'n allen tegen hem tekeer gingen?
Ja. -Dat was grappig.
Wie was erbij? Mama was erbij.
Colleen.
Weet je nog?
Ze stapte zo op hem af.
'Achter aansluiten jij.'
Waar is Karl? -Vast gevlucht.
Nou, eindelijk. -Kom op nou.
Je moet Karl je excuses aanbieden.
Waarom? -Hij is van streek.
Wij allemaal.
Weet ik, maar hij is haar man.
Ik haar broer.
Ik kende haar langer. Dus ik meende 't. Ik zeg geen sorry.
Prima. Je doet maar.
Het boeit mij niet meer.
Ga maar.
Oké.
Mare.
Wat is er met m'n bende gebeurd?
Light of extra boter? -Kom op. Is dat een vraag?
Grapje. Ik ken m'n vent. Zo, kom cholesterol.
O, ja.
Hoe laat is dat met die makelaar? -Elf uur.
Dan mag ik dus uitslapen.
Ik ben dolgelukkig.
Wat kijk je?
Naar jou.
Kappen. Ik probeer de film te kijken.
Ik hou van je.
Ik ook van jou.
Sorry. -Geeft niet.
Jongens. -Ja.
Ik heb Colleens telefoon.
Ik heb zitten kijken.
Kijk eens.
Alleen wij belden.
Komt Karl ook?
Hij is naar 't hotel.
Je broer is onderweg en hij wil hem daar opvangen.
Hoe is het met hem? -Karl?
Nee. Sean. -O, nou...
Ja, hij... Wel oké, denk ik.
Hij baalt dat hij er niet is. Hij mocht niet weg van Vicky.
We kennen haar. -Gestoord.
O, ja, de rechercheur belde.
Ze moesten nog details uitwerken om de zaak af te sluiten.
Maar hij noemt het een onbedoelde...
Onbedoelde overdosis.
Dus...
Hebben ze dat vastgesteld...
of noemen ze 't alleen zo?
Wat is je punt? -Ik vind het wel logisch.
Ik denk niet dat ze...
Ik denk dat ze...
het even niet meer zag zitten.
Ja. Ze was het overzicht kwijt. Ik denk niet...
Ik denk niet dat ze had bedacht...
dat 't zo zou aflopen. -Dat moet duidelijk zijn. Ik...
We hebben niets aan onduidelijkheid. -Dan.
Niemand weet hoe 't zit. We weten niet wat er is gebeurd.
Snap ik, maar met haar verleden lijkt het me duidelijk. Wat was 't?
Die februari toen mama op sterven lag?
Nee, dat was anders. Dat was 'n schreeuw om aandacht.
Ja, oké. Maar dit.
Was anders. Het was 'n ongeluk.
Dat zeiden ze toch, pap? -Ja.
Onbedoelde overdosis.
We kunnen haar dus bij jullie moeder begraven.
Juist.
Begrepen.
Wat stond er op 't briefje?
Oké, Dan.
Wat stond erop?
Wat? -Wat stond er op 't briefje?
Verdomme, Dan.
Ik vind dat we eerlijk moeten zijn.
Hebben ze gezegd aan wie 't gericht was?
Ik bedoel...
was 't voor Karl? -Nee, niet voor Karl.
Voor wie dan?
Voor ons? -Judas Priest.
Voor wie was het? -Ik heb het niet gezien. Dus...
Pap. -Wat?
Voor wie was 't briefje?
O, god.
Voor de honden.
Haar honden.
Ze zei sorry.
Meer niet. -O, mijn god.
Godverdomme.
Dat wil ik niet horen.
Stil zijn. -Sorry.
Dat wil ik niet.
Sorry, pap. -Stil zijn.
Niet te geloven.
Een briefje voor haar honden?
Dat is...
Wat een mafkees.
Toch?
Een zelfmoordbrief voor haar honden?
Ze hield wel van ze.
Jullie zijn gestoord.
We moeten nog één ding bespreken.
Ze cremeren haar morgen of overmorgen.
Ik wil een pluk haar.
Ik ook. -Ik ook.
Ga weg. -Pap.
Dat is een beetje ziek... -Pap.
Ik weet niet of ik...
Wat? -Dit is geen verzoek.
Oké, mensen. Weten jullie het? -Hamburger.
Sean. -Het feest kan beginnen.
Hoe gaat het?
Mijn voorkeur. -In eigen beheer uitgegeven.
Heel mooi.
Weten jullie nog, die foto?
Welke? -Op je bed.
Toen we bij Mare waren? -Geoffs begrafenis.
We zaten allemaal op bed.
Pap probeerde z'n grafrede te schrijven...
en wilde hem voorlezen. -En mama viel 'm steeds in de rede.
'Mammus Interruptus,' zo heet dat.
Ik was serieus en jullie onderbraken me steeds.
Mama zei steeds: 'O Tom.
M'n vijf kindjes.' -Dat heb ik vaak gehoord.
Jij filmde alles. Je had je camera toch? -Inderdaad.
Ik wist dat hij aan stond. Je probeerde stiekem te doen.
Je zag de camera niet bewegen. -Ik zag 'm.
En iedereen kwam binnen. Karl, toch? -Hij zocht Colleen.
Ze had m'n portemonnee. -Ja.
Toch?
Wie nam de foto? -Danny. Dat weet ik nog.
Het was Judy. Met mijn telefoon. -Judy.
Het bed zat helemaal vol. Er zat een man of 16 op.
Heb jij die foto?
Elke keer meer. -Ik had 'm in mama's uitvaartfilm gebruikt.
En Phillipe dook op 't bed.
Phillipe kwam binnen.
O, Phillipe.
Ik mis hem.
Was hij maar hier.
Kom op. Bel hem. -Ja, toe.
Bel hem.
Kom, bel hem.
Phillipe.
Niet zo luid, verdorie.
Straks moeten we eruit. -Er is niemand.
Echt? -Kom op, Dan.
Mijn god, jongens.
Misschien slaapt hij. -Bel.
Het is twee uur later in New York. Waar zitten wij?
Ik weet het niet eens.
Hallo.
Hoi. -Geef hier.
Hallo? -O, nee. Voor mij.
Het klinkt als 'n feestje.
We missen je. Was je maar hier.
Ik jullie ook. Ik baal, maar iemand moet op de hond passen.
Onzin. Een hond kan mee in 't vliegtuig.
Je bent gewoon bang.
Phillipe.
Hé, Phillipe.
Karl. -Hoi, Karl.
Echt, dat is Karl.
Weet ik. -Hoe is 't?
Je herkent hem niet. -Waar zitten jullie?
Hé. -Nee.
Iedereen zit in mijn kamer. Ik zit weer bij Dan op de kamer.
Net als vroeger. -Maar zonder stapelbed.
Ik kom net aan uit Minneapolis.
Ik kwam binnen en m'n kamer is bezet door een stel gekken.
De hele familie. -Ja. Klinkt maf.
Geef m'n telefoon eens.
Mag ik m'n telefoon?
Serieus, wanneer kom je naar Kansas?
Ben je nou aan 't lallen? -Ze is ver heen.
Ze is ver heen.
Ze is net mama. Eén wijntje en het is klaar.
Laat je arme moeder erbuiten. -Geloof 't niet.
Karl, vangen.
Kom op.
Geef die telefoon nou.
Karl. -Wat?
Geef m'n telefoon. -Ik heb hem niet.
Wie heeft hem?
Pa. Geef alsjeblieft m'n... Verdomme.
Hé. -Mare.
Karl. -Hou op.
Auw, m'n tiet. -Overgooien.
Jezus, jongens.
Niet zo kinderachtig. -Baby.
Hallo? Dan?
O, mijn god.
Hij is nu echt de baby. -Ja.
Inderdaad.
Hoe gaat het?
Hé, Dan. -Weet je...
Je nummer. -...ik dacht aan je.
Je moet zingen. Harder, Karl. -Niet doen.
Hij wil niet.
Danny, kom op. Je moet zingen.
Ik bel met Phillipe. -Je moet zingen.
Kom op. Colleen had dit top gevonden.
Ik wil niet zingen. -Kom op.
Sean, kom op. -Oké.
Sean, niet doen.
Kom op.
Help mee. -Jongens.
Ik probeer met Phillipe te praten.
Hij wil niet. -Ik doe geen kunstjes.
Waarom doe je zo moeilijk? -Ik wil niet.
Kom op. -Ik wil niet zingen.
Jongens.
Danny -Ik wil verdomme niet zingen.
Koppen dicht.
Hallo? -God.
Wat gebeurt er? -We dollen maar wat.
Ik ben geen aap die kunstjes doet. Oké?
Ik kan 't niet op commando. Het is gewoon...
God.
Ja, ik weet het.
Ja, toe maar, lieverd. Toe maar. Ik weet het.
Ik weet het.
Toe maar.
Ik weet 't.
Hé, Phillipe.
Gaat 't wel met hem? -Ja, het gaat wel.
Het was een zware dag.
Hij belt je straks wel.
Ja. Je weet me te vinden.
Oké. -Bedankt.
Leener vertelde dat Dan haar vroeger teisterde.
Geweldige timing.
Hij ging onder haar wieg liggen.
En dan trok hij langzaam de deken weg zodat ze ging huilen.
En dan rende hij naar zijn kamer en...
Dan kwam mama en die zei: 'Wat is er, Colleen?'
Wanneer was dat? -Je moest eens weten.
Dan wil ik het nu niet weten. -Oké.
Oké.
Het is zo gek.
Ze was klein toen ik ging studeren. Ik kende haar niet.
Ze was de baby. -Wel waar.
Nee, ik heb haar jeugd gemist.
Toen we echt contact hadden, was ze al een...
Een mafkees?
Het is waar.
Het is echt waar.
Ze was niet goed wijs.
Ze was uniek.
Uniek.
En ze was...
Ze was lachen en een lastpak.
Ze was zo, zo slim.
En zo sterk.
En zo lief. -Dat allemaal, en meer.
Misschien denk ik terug...
aan hoeveel tijd ik met haar heb gehad, bij elkaar.
Het maakt niet uit.
Als je bij haar was, leek de tijd stil te staan.
Inderdaad.
Papa slaapt.
Het was 'n lange dag.
We dachten dat jij bijna bovenmenselijk was.
Maar nu zijn m'n ogen geopend en zie ik hoe je echt bent.
O, barst. Wat?
'Je schrijft over kunst, maar zonder kennis.
Je boeken die ik bewonderde zijn niet...'
Hou op. Niet teveel. Alleen de eerste zin.
Maar je wist 't niet. -Niet teveel zeggen. Het eerste woord.
Sorry, ik heb 't handboek 'Mijn broer aan werk helpen' niet gelezen.
Er staat in dat je aardig moet zijn en me de tijd moet geven.
Prima, maar ik snap waarom Phillipe niet met je wil oefenen.
Ik ga terug.
Help je me? -Ik mag niet teveel zeggen.
Maar wel iets. -Goed. Oké.
'We dachten dat jij bijna bovenmenselijk was.
Maar nu zijn m'n ogen geopend.'
Vreselijk, dit.
Pardon, dit is Tsjechov. Je bent erger dan mama.
Acteert zij? -Ze doet theatraal. Staat op, acteert.
Ze geeft de personages accenten.
O, barst. Moeten we stoppen?
Nee. -Oké.
Ik sla gewoon een stuk over.
Omslaan. -Oké.
Oké.
Ik zwijg niet. Ik ben nog niet klaar.
Je hebt mijn leven verpest. Ik heb niet geleefd.
Nu jij. -Ik kan 't niet.
Ik kan niet filmen, tekst opzeggen en jouw tekst controleren.
Kom op. Ik moet dit morgen opsturen.
Ik zit hier vast in dit achterlijke gat...
met Republikeinen en golfbanen.
Straks komt papa. 'Waarom zijn jullie nog wakker?'
Judas Priest.
Ik kan dit niet. Ik ga naar bed. Welterusten.
Mama heeft tv-mix gemaakt. -Niet neerzetten.
Dan eet ik 't op. Nee.
Nee, welterusten. Dag.
Saaie doos.
O, Dan.
Loser.
Hé. Dan.
Ik eet alle tv-mix op.
Ik dacht dat jij bijna bovenmenselijk was.
Maar nu zijn m'n ogen geopend.
Tot morgen.
TER NAGEDACHTENIS AAN KATHLEEN O'HARE DOSTER
WELKOM IN COLUMBIA
Ondertiteling Vertaald door: Brian Winter