EEN NETFLIX ORIGINAL-SERIE
HOOFDSTUK 13: HET WOUD VAN STEEN
De cirkel van zeven stenen is compleet.
Oké. 'Plaats een klein object in het midden van de cirkel.'
David, geef me een Jort.
Er is nog maar één over.
Als deze betovering werkt…
…is de Jort onzichtbaar, maar niet oneetbaar.
Goed dan.
Welke versie van de Onzichtbaarheidsspreuk is dit, Alfur?
Versie nummer 79.
Cirkel van stenen plus gezang en handgebaren.
Ik snap het nut van heksenhuiswerk niet.
Waarom moet je allerlei neppe onzichtbaarheidsspreuken uitproberen…
…als ze je de echte kunnen geven zodat je daarmee aan de slag kunt?
Zoals Tildy al zei:
'Magie is 99 procent focus en 1 procent hocus pocus.'
Ze kijken of ik erachter kan komen wat de juiste versie is.
Heksen weten wel echt het plezier in magie te vergallen.
Hij is niet onzichtbaar.
Maar wel best stijlvol.
Alfur, ik denk dat jij die wel past. -O, Hilda.
Elfjes houden zich aan een strenge dresscode.
We kunnen 79 spreuken afstrepen.
Nog maar 91 te gaan.
De volgende vraagt om…
…gezang en een beetje stof van de Trolberg-kasteelruïnes.
Dat heb ik niet.
Ik ga het wel halen.
Ligt de ruïne niet ver buiten de muur? -Het is amper 12,00 uur.
Ik ben vanavond terug. Geen probleem. Kom op, Twijg.
Dit is beter dan de hele dag in Frida's kamer zitten, toch?
Dat moet genoeg zijn.
We gaan even naar huis om te eten en dan weer terug naar Frida.
KELDERGEWASSEN
Zo, klaar. Tontu, zet eens wat harder.
We zagen de afgelopen weken een alarmerende toename…
…van trollenvuurtjes…
…die 's nachts rondom Trolberg branden.
Mr Ahlberg, loopt Trolberg gevaar?
Absoluut. Misschien ben ik de enige…
Hoi, mam. Ik heb zo'n honger. Laten we eten.
De pastei staat nog in de oven, maar moet je dit nieuwe spel zien.
Laten we eerst een potje spelen.
Ik heb geen tijd. Ik moet snel naar Frida.
Kom je daar niet vandaan? Je zei dat je er de hele dag zou zijn.
Ja, maar ze vroeg me vanavond terug te komen. Misschien blijf ik slapen.
Niet vanavond. We gaan uitgebreid eten en dit spel spelen.
Deze regels zijn ingewikkeld. -We spelen het spel wel een andere keer.
Je kunt ook een andere keer bij Frida logeren.
Mam, je begrijpt het niet. Ik help haar met een project.
Welk project? -Gewoon, huiswerk.
Frida kan vast haar eigen huiswerk maken.
Je blijft thuis bij mij.
Waarom? -Omdat het leuk wordt.
Kom op. Ben ik echt zulk slecht gezelschap?
Nee, je bent gewoon een moeder.
Hilda. -Waarom moet ik je gezelschap houden?
Het is niet mijn schuld dat je hier de hele dag in je eentje zit.
Hilda, ga naar je kamer.
Dus we gaan geen spelletje spelen?
Mama doet belachelijk.
Weer trollenvuurtjes. Wat doen ze daar toch, Twijg?
Zo wild en vrij. Het is niet eerlijk.
Was ik maar een trol.
Daar is ie dus. -Tontu, breng me naar Frida.
Nee. -We zijn er binnen twee seconden.
Te riskant.
Ik wil niet iemand dwarszitten die zulke lekkere pasteitjes maakt.
En als ik mam vertel dat ze haar lievelingskom niet kwijt is…
…maar dat jij hem brak en de scherven verstopt hebt?
Prima.
De pastei is klaar en we hebben tijd gehad om tot bedaren te komen…
Hilda.
Mam.
Hé. Wat is daar aan de hand?
Hilda, kom terug.
Je moet er helemaal doorheen.
Dit is echt…
Mam, nee. -Ja.
…gevaarlijk.
Mam?
Mam, ben je…
Ik ben in orde. En jij?
Ik ben in orde.
Is dit de Nisse-leegte?
Nee, dat is het niet.
Ik denk dat er iets misging en dat we op een verkeerde plek gedropt zijn.
Waarom deed je dat?
Wat? Jij had gewoon naar me moeten luisteren.
Dit is alleen maar gebeurd omdat je m'n hand greep.
Hoe durf je mij de schuld te geven?
Dit gebeurde omdat je 'n magische doorgang gebruikte om 't huis uit te sluipen.
En jij hebt alles verpest.
Waar ga je heen?
Naar huis. Denk ik.
Misschien is 't deze kant op.
Kom terug.
We blijven hier en wachten op Tontu.
Tontu is misschien wel aan de andere kant van de wereld.
We weten niet waar hij is.
Hij komt ons niet halen.
We verdwalen als we zomaar rond gaan lopen.
We zijn al verdwaald.
Waar zijn we?
Kom, ik zag een plekje waar we even uit kunnen rusten.
Als het licht is, kunnen we zien waar we heen gaan.
Dat klinkt logisch.
Hallo?
Hilda?
Er is niemand thuis.
Misschien zijn ze ergens naartoe gereden.
Nee, ik zie de auto staan.
Het eten stond klaar, maar is nooit opgegeten.
Een verlaten pasteitje. Dat is griezelig.
Alsof ze in lucht zijn opgegaan.
Goed. David, we volgen Hilda's route naar de kasteelruïnes.
Alfur, jij blijft hier voor als er iemand komt.
Ik blijf wel bij Alfur.
Voor emotionele steun.
Die heb ik niet nodig.
Maar ik wel.
Kom op, David.
Overdag zijn we volkomen veilig buiten de muur.
Wat was dat?
Niets. Geen zorgen.
Vreemd. Volgens m'n horloge is het al 10,00 uur.
Maar het is nog zo donker.
Kom, we moeten iets doen.
Ik dacht dat we de ruïnes nu wel zouden zien.
Die bomen staan er zeker voor.
Ik heb in mijn hele leven niet zoveel trollenstenen gezien.
Dat zegt niet veel.
Je komt bijna nooit buiten de muur. -Ik vind deze kant van de muur maar niets.
Wat als Ahlberg gelijk heeft?
Wat als de trollen rond deze vuurtjes zitten en plannen tegen ons smeden?
Misschien hebben ze net ontdekt hoe leuk kamperen is.
Het zijn trollen, maar je hoeft niet meteen van 't ergste uit te gaan.
Dat klinkt als iets wat Hilda zou zeggen. -En ze zou gelijk hebben.
Ziet u dit, adjudant?
Er moeten daar wel honderden trollen zitten…
…en honderden zijn praktisch duizenden.
We verwachtten ook veel trollen, toch?
Ja. Maar zo veel, dat is… Da's een bedreiging voor de stad.
Er beweegt daar iets.
Het zijn maar een paar kinderen. Niets noemenswaardigs.
Zo ver buiten de muur?
Ze zijn vast verdwaald. -Ze zien er vrij onbezorgd uit.
We kunnen ze niet achterlaten.
Ik zie wel wat in 'n triomfantelijke, dramatische terugkeer.
'Hoofd veiligheidspatrouille redt kinderen van trollenterreur.'
Verlies de kinderen niet uit het oog. -Wat? Juist. Waar zijn ze heen?
Ik begrijp het niet. We hadden al bij de kasteelruïnes moeten zijn.
Geef het nou maar toe. We zijn verdwaald.
Oké. We zijn verdwaald.
Wat? Ik was gewoon een beetje theatraal. -Geen paniek.
Hoezo? Dit is 't perfecte moment om in paniek te raken.
Wat is dat?
Een witte wof.
Witte woffen brengen geluk, toch?
Voor heksen wel.
Ik heb ze gevonden, adjudant.
Wat was dat?
Neem de crashpositie in. -Wat?
Geen angst, bij mij zijn jullie veilig. Bereid je voor…
Iedereen achteruit. Lopen. Achter die rots.
Frida.
Is iedereen in orde?
Ja, ik geloof dat ik in orde ben.
Nee.
Het is hier zo stil.
Er staat amper een briesje.
Dit is het vreemdste bos ter wereld.
Ik denk niet eens dat 't een bos is. -Wat het ook is, er moet een uitweg zijn.
Misschien kunnen we wat sneller lopen.
Mam, ik heb dorst.
Ik ook.
Mam.
We kunnen eroverheen springen. -Dat gaan we niet proberen.
Wat? Dat is een eitje.
We lopen door tot we veilig een oversteek kunnen maken.
Mam, kom op. Dit is stom.
Kijk eens aan.
Water.
Niet drinken.
Waarom? -Het is stilstaand water.
Maar het moet ergens vandaan zijn gekomen. -Luister.
Ik hoor het ook.
Denk je… -Ja.
Stromend water. Kom op.
Trollen.
Onvoorstelbaar, zoveel bij elkaar.
Kijk. Als we de rotsen volgen, komen we vast bij een vertakking van dat beekje.
Als we laag blijven, zien ze ons niet.
Echt? Wil je dit doen?
Je hebt dorst, toch?
Zie je? Geen probleem.
Kom op.
Rennen.
Het loopt dood.
Je bent hier goed in.
Ik wil niet opscheppen, maar ik kreeg m'n eerste verkennersbadge voor EHBO.
Goed nieuws. Het bouwpakket voor de reservezeppelin is nog heel.
Dat is zeg maar een vliegende reddingsboot.
Zet je die snel in elkaar? -Binnen 'n paar uurtjes.
Maar de zon gaat al onder…
…en er zijn overal trollen.
Gelukkig is het hoofd van de veiligheidspatrouille er.
Inderdaad. Je hoeft nergens bang voor te zijn als ik er ben.
Wat doe je? -Ik hou de omgeving in de gaten.
Ik zorg ervoor dat onze aanwezigheid onopgemerkt blijft.
Rustig, iedereen. Maak ze niet boos.
Achteruit, beesten.
Dit is een goed moment om onzichtbaar te zijn.
Frida, kom op.
Maar het is me nooit gelukt.
Het is gelukt. Mijn spreuk werkte.
Jongens? Er zit een beestje op mijn hoofd.
Ik denk dat het Ahlberg is.
O, nee. Ik heb hem in een insect veranderd.
Geen zorgen, meneer. We maken dit weer ongedaan.
Dat kun je toch wel?
Ik weet het niet.
Gelukkig lijkt hij niet te beseffen dat hij een insect is.
Hier zit ie wel even goed.
Onze eerste prioriteit is om de nacht veilig door te komen.
Laten we een schuilplaats zoeken.
Mam, kijk.
Is dat…
Ik denk het wel.
Het is Trolberg.
We hebben dus de hele tijd in de berg gezeten.
Als we de heuvel af lopen zijn we al bijna thuis.
Kunnen we ze ongemerkt passeren?
We moeten op het juiste moment wegglippen.
Wat een pestkop. -Misschien moeten we nu gaan.
Klaar? -Ja.
Doorlopen.
We hebben het gehaald.
Wacht. -Wat?
Waar is Twijg?
Twijg.
Wacht. -Ik moet hem halen. Laat me los.
Hé. -We kunnen hem niet achterlaten.
Luister. Wacht jij hier maar, achter deze rots.
Verroer je niet.
Hilda, ik meen het.
Twijg? Ben je daar?
Twijg, je moet eruit komen, Twijg.
Kom, we gaan ervandoor.
Oké.
Sorry, mam, maar ik kan niet langer wachten.
Er moet een andere ingang zijn.
Ja.
We moeten een andere uitweg vinden.
Brave jongen. Nu moeten we daar nog zien te komen.
Het loopt dood.
Oké. Voorzichtig.
Wat nu?
Wil je nog een tussendoortje?
We kunnen veilig naar beneden komen.
Kom op, Twijg.
Twijg?
Twijg, we moeten nu gaan.
Hilda? -Mam. Twijg.
Kom op, ik heb een uitweg gevonden.
Je zou buiten blijven. Wat doe jij hier?
Ik kom jullie redden. -Hilda, je kunt dit niet blijven doen.
Je moet erop vertrouwen dat ik…
Spring.
Laten we gaan.
Welke kant op, mam?
Mam?
Ik denk deze kant op.
Zit ie daar wel goed?
Hij lijkt in orde. Hij is erg actief.
Wat deden jullie zo ver buiten de muur?
Onze vriendin Hilda wordt vermist. We zoeken haar.
En jullie deden geen beroep op de autoriteiten?
De autoriteiten zijn meestal niet erg behulpzaam.
Je hebt een punt.
Dit komt me niet bekend voor, mam. -Nee, mij ook niet.
Lopen.
Maak je geen zorgen, Hilda. Het komt goed.
Is dat dezelfde trol als eerder? -Ik denk het wel.
Ik weet niet of we net gered zijn of bijna opgegeten worden.
Moeten we ervandoor gaan?
Denk je dat je dit kunt drinken?
Het ruikt lekker.
Het is zoet. Het smaakt een beetje naar honing.
Laten we hier blijven.
Ja. Mee eens.
Bedankt.
We mogen niet onderkoeld raken.
Een klein vuur trekt niet te veel aandacht, hoop ik.
David, kun je me het water in mijn rugzak geven?
Bedankt.
En kijk eens wat ik heb.
Deze zijn echt lekker.
Dit is eigenlijk best gezellig.
Blijf kalm, kinderen. Geen plotselinge bewegingen.
Zou je…
David.
Ziet er goed uit.
O, ik? Oké.
Vreemd. Het vuur geeft helemaal geen warmte af.
Mam, moet je zien.
Weet je wie deze moeten voorstellen?
Geweldig.
O, mogen we hieronder slapen?
Ik denk niet dat we er allebei onder passen.
Geen zorgen. Twijg en ik zullen 't warm genoeg hebben.
Update voor het wachtlogboek.
Er is weer een uur voorbij en nog steeds geen spoor van Frida of David…
…laat staan Hilda, Twijg, Johanna of Tontu.
Alfur.
Niet nu, Tontu. Ik sta op wacht.
Tontu. -Wat?
Je bent terug.
Ik heb een paar verkeerde afslagen genomen.
Het is fijn om thuis te zijn.
Hilda en mam, zijn ze…
Nee.
O jee.
Er is een gat geslagen in de Grote Leegte.
Ik zag waar ze eruit werden gegooid.
Uitstekend. Kom op. -Zo simpel is het niet.
Ik kan de Grote Leegte niet gebruiken om daar te komen.
Ik doe het wel op de ouderwetse manier. Dat heb ik toch liever.
Wijs maar aan.
Het is deze grote berg. Ik denk dat ze erin zitten.
De ingangen zijn niet makkelijk te vinden.
Daarom heb ik een duif nodig.
En niet zomaar een duif.
Je kunt op Cedric rekenen.
Z'n richtinggevoel en reukvermogen zijn onfeilbaar.
Vlieg hoog, Cedric. Vlieg vlug.
En vlieg voorzichtig.
Voorzichtig is goed.
Ik vraag me af of het pijn doet om in steen te veranderen.
Ik zou er vast kribbig van worden.
Is iedereen veilig?
Mooi zo.
Laten we die zeppelin in elkaar zetten.
Ik heb iets gezien, Cedric.
Kunnen we misschien wat lager vliegen?
Kijk uit.
Het is een gestoorde bergduif.
Alfur. -Alfur.
Goed jullie te zien.
Praat die duif met ons?
Natuurlijk niet. Alfur praat.
Hallo.
Die stem klinkt bekend. -Hij is een elf.
Je ziet hem alleen als je de nodige papieren hebt ingevuld.
Dat klinkt eigenlijk wel goed.
Hilda is niet bij ons. We weten nog steeds niet waar ze is.
Ze is dichterbij dan je denkt.
Goedemorgen.
Wat doen jullie?
Ontwerpen jullie een bordspel?
Onze gastvrouw heeft een kaart getekend.
Zo komen we veilig naar buiten.
Denk ik.
Wel lastig om te lezen.
Denk je dat dit een wof is?
Waar gaat hij heen?
Hij gaat naar…
…de stad?
Hij leidt ons naar buiten.
Kom op, voordat ie weg is.
Bedankt.
Ik hoop dat het niet ver meer is.
Ik weet niet of ik het hier nog lang volhoud.
Dit soort dingen vind jij toch leuk?
Het is fijn om in gevaar te zijn als ik weet dat je thuis op me wacht…
…met een lekkere maaltijd of een pas gebakken taart…
…of je wilt een film kijken met warme chocolademelk.
Het is nogal verwarrend dat je hier bent.
Maar op een aangename manier, toch?
Wat is er, jongen?
Kom, deze kant op.
Mam.
Nee. -Twijg, rennen.
Snel, hierheen.
Hij is bang voor de slakken.
Het zijn er zo veel.
Volgens mij kunnen we niet verder. Maar dat geeft niet. Hier zijn we veilig.
Misschien niet. -Rennen.
Dat was… -Onverwachts.
Ik ben de gids kwijt.
Ik weet niet of we er zo uit komen.
We kunnen hier…
Misschien komen we nooit…
Mam.
Het spijt me.
Het spijt mij ook. Ik heb m'n belofte verbroken. Het was gewoon…
Het was zo zwaar om niet te weten wat er aan de hand was.
Wachten en je zorgen maken.
Het voelde vreselijk.
Hilda, het is oké.
Laten we ervoor zorgen dat we niet opgegeten worden…
Wat is dat? -Ik weet het niet.
Het komt hiervandaan.
Het is een uitweg.
Alfur.
Daar ben je.
O, ja.
Hilda.
Sneller, mam.
We zijn er bijna.
Kom op.
Mam.
Pak vast. -Pak vast.
De witte wof.
Ja.
Wacht op ons.
Wat zit er in dat potje? -O, het is maar een beestje.
Tof.
Bedankt voor het brengen, adjudant Gerda.
Ik doe gewoon mijn werk.
O, Hilda.
Heb je toevallig…
…dat stof van de kasteelruïnes?
Wauw, je bent nog steeds met je huiswerk bezig.
Typisch Frida.
Zo ben ik.
Tot snel.
Ik moet ergens kunnen werken zonder afgeleid te worden.
Begrepen.
Oké, Frida, doe je ding.
Ik weet niet eens of ik dat kan.
Dit was al niet echt de bedoeling.
Misschien deed je het per ongeluk, maar je deed het toch.
Hij heeft een punt.
Oké, ik ga het proberen. Laat hem vrij.
Het is je gelukt.
Is hij in orde?
Meneer?
Kijk jullie nou.
Adjudant Gerda, bel meteen een verslaggever.
Sorry, meneer?
Als we opschieten, komt het vanavond op het nieuws.
'Hoofdagent Ahlberg redt kinderen van een trollenaanval.'
Ik begin het interview met m'n armen om deze twee onfortuinlijke slachtoffers.
We praten over mijn heldhaftige daden buiten de muur.
Je mag me altijd onderbreken om te zeggen hoe dapper ik was…
…en dan kondig ik aan dat ik zekerder ben dan ooit…
…dat er een grote, serieuze trollenaanval op handen is.
Ik wil niet op het avondnieuws zijn. -We doen het niet.
Je hoeft alleen maar dankbaar en zielig te kijken. Zo leuk.
Met alle respect, deze kinderen hebben een traumatiserende dag gehad.
De kinderen?
Ik ben degene die met trollen gevochten heeft.
Hoe durf je de deur in m'n gezicht dicht te slaan?
Ik breng jullie naar huis.
Het is fijn dat iedereen weer thuis is. -Alfur, wat was je vandaag dapper.
Ik voerde gewoon de nodige handelingen uit.
Welterusten.
Ik denk steeds aan de trollen die ons hielpen.
Het was zo aardig dat ze ons in huis namen.
Ik wil graag 't recept voor dat drankje.
Mam?
Ja?
Het spijt me. Voor alles.
Dat is niet nodig.
Voor sommige dingen wel.
Verberg gewoon niets voor me, oké?
Als je me niet vertelt wat er is, hoe weet ik dan of je veilig bent?
Moeders maken zich dan snel zorgen.
Zou je echt niet willen dat ik anders was?
Soms wou ik dat ik wist wat er in je omging.
En het feit dat ik jouw moeder ben, houdt in dat ik bijzondere dingen meemaak…
…maar ik zou niet anders willen.
Niet wegglippen vannacht, oké?
Maak je geen zorgen.
Ik blijf een week lang in bed.
Welterusten, mam.
Hilda, ik breng je vandaag wel ontbijt op bed en…
Hilda?
Wat?
Waar is mijn dochter?
Mam? Ben jij dat?
Hoe kan ik hier zijn?
Dit zijn mijn handen niet.
Dit is niet mijn gezicht.
Wat is er aan de hand?
Ondertiteld door: Jenneke Takens