Je hebt nog steeds huisarrest. -Maar waarom?
Dat weet je best.
Ik moet even weg. Haal je maar niets in je hoofd.
Je mag dit gebouw vandaag niet verlaten. Begrepen?
Ja.
Ik snap het best.
Ik had vroeger ook weleens straf. Ik weet dat 't niet leuk is.
Houd dan op. Je wilt me gewoon dwarszitten.
Het is voor je eigen bestwil.
Je loog tegen me, Hilda, en…
Je moet leren dat daden gevolgen hebben.
Tot zo.
Is het voor m'n eigen bestwil of denkt ze dat een ouder dit hoort te doen?
Dit wordt een saaie dag.
EEN NETFLIX ORIGINAL-SERIE
HOOFDSTUK 8: DE VIJFTIGJARIGE NACHT
Heb je tweeën?
Het is Mr Ostenfeld maar.
Wat is er? -Mr Ostenfeld. Hij is verdwenen.
Hij staat daar.
Hij kwam weer terug.
Hij was weg en kwam bliksemsnel weer terug.
Misschien knipperde je gewoon.
We moeten dit onderzoeken.
Je hebt huisarrest, weet je nog?
Ten onrechte.
Kom op, Alfur. Je gaat toch niet klikken?
Verrader.
Maar ik moest zweren dat ik 't Johanna zou vertellen als je de flat verliet.
Ik hoef de flat niet uit.
Ik ga wel naar beneden.
Dat is toegestaan, maar da's wel een maas in de wet.
Vinden elven dat niet het belangrijkste?
Goed, Hilda. Beneden, maar niet verder. En ik ga met je mee.
Ze wacht ook nooit.
Wat hebben we hier?
Hé.
Wacht. Je overweegt toch niet…
Hilda. De postvoorschriften.
TROLBERGBULLETIN
Trolbergbulletin. Dat is een gouwe ouwe.
Wat gebeurde er?
Je opende een tijdschrift en renoveerde de ontvangsthal van je flat.
Dit tijdschrift is bijna 50 jaar oud.
Net als het patroontje op de stof van deze stoel.
Alles wat er oud uitzag, is weer als nieuw.
Alfur, we zijn terug in de tijd gegaan. O, jee.
Kom op.
Nee. Stop. Ik laat je niet gaan.
Hilda.
Is dit mijn straat?
Enid Hallgrim. Niet zo treuzelen.
Miss Hallgrim?
Hilda, ik moet je erop wijzen… …dat je je flat hebt verlaten.
Niet op de dag dat ik huisarrest heb. -Daar zit wat in.
Je kunt goed mazen vinden. Er zit maar één ding op.
Een tijdreisoverzicht maken.
Alfur. Daar is Mr Ostenfeld.
Twee van hem?
Hoeveel zijn er?
Zes.
Zeven.
Mysterieus.
Ga maar naar binnen.
We zijn broers.
Je bent te jong voor 't nachtleven.
Ga maar naar huis.
DROOMBEELD
Dat is best goed advies.
Chic.
Ze houden hem in de gaten.
Hij heeft hetzelfde tijdschrift.
We zijn vast teruggereisd naar de dag dat dit nummer uitkwam.
Die informatie neem ik op in m'n tijdreisoverzicht.
TROLBERGBULLETIN
Zij zijn duidelijk voor elkaar gemaakt.
Dat vonden de Ostenfelds maar niks.
Hé. Da's het kind van de buurvrouw. Zij hoort hier niet.
Het is tijd om te gaan.
Ja.
Hé.
Kom terug.
Kantje boord.
Hoe werkt dit ding?
Je hebt een tijdschrift verspild.
En ze werken maar één keer.
Staat genoteerd.
Waarom bespioneer je me?
De grotere vraag is: waarom bespioneerden jullie die jongen?
Daar heb ik recht op.
Dat was ik.
Jij?
Het was een van de beste avonden van mijn leven.
Ik wilde gewoon naar muziek luisteren.
Maar ik ontmoette haar.
De avond vloog te snel voorbij.
Ik wilde haar graag weer zien, maar wilde niet te gretig lijken.
Nee, ik was bang.
Ik greep m'n kans niet.
Ik dacht dat ik nog 'n kans zou krijgen, maar ik wist haar naam niet eens.
Decennialang probeerde ik die avond te herleven.
Toen ik een advertentie voor oude tijdschriften vond…
…bestelde ik het nummer dat ik die avond las.
En toen ik hem opende…
Hoe werkt het?
Ik weet het niet.
Maar elk exemplaar werkt maar één keer.
Dus ik bestelde er meer. Nu kan ik haar eindelijk weer zien.
Zelfs al moet ik dat moment door mijn vingers zien glippen.
En de andere jijen?
Mijn eerdere reizen.
Ik probeer niet te vaak te gaan zodat er niet te veel van mij zijn.
Heb je ooit geprobeerd iets te veranderen?
Het verleden ligt achter je. Je moet er niet mee sollen.
Er zijn altijd gevolgen.
Hij heeft een punt.
De tijdschriften nemen je vast niet zomaar mee terug.
Niet alleen om op de loer te liggen. Misschien willen ze dat je iets doet.
Ik weet het niet.
Als jij het niet doet, doe ik het.
Nee.
Stop.
Hou haar tegen.
Waar is ze? -Ze ging deze kant op.
Nee, die kant.
DROOMBEELD
Bedankt voor de fijne avond.
Graag gedaan. Ik bedoel, jij bedankt.
Goed dan. Fijne avond.
Fijne avond.
Mr Ostenfeld.
Hoe weet je m'n naam?
Doet er niet toe.
Je moet ervoor zorgen dat je haar weer ziet. Nu meteen.
Maar dat is zo brutaal.
Dit is je enige kans.
Grijp hem, anders krijg je er spijt van.
Maar ik…
Vertrouw mij maar. Hup. Schiet op.
Ja.
Het is hem gelukt. -Het is mij gelukt.
Ik wist niet dat ik 't in me had.
Hilda?
Ik… Ben jij…
Zij is vast je vorige bezoekje.
Dit is vreemd. -Hemel, ik moet m'n overzicht bijwerken.
Goed idee, die pijlen voor de verschillende tijdlijnen.
Waarom ben ik…
Of waarom ben jij hier?
We wilden Mr Ostenfeld helpen liefde te vinden. En dat deden we.
Zonder gevolgen.
Wat was dat?
Ik had gelijk. Dit was een slecht idee.
Hilda, je moet hier weg.
Wie is dat? -Jij.
Ik. -Wij.
Hallo.
Rennen.
Wat is dat? En waar kom jij vandaan?
Uit de toekomst en ik wil niet dat we worden opgegeten.
Dat heb je verknald.
Hé. Jij bent er nog, toch?
Laten we dat zo houden.
Niet zo trekken.
Het spijt me vreselijk.
Niet erg.
Laat me los.
Mr Ostenfeld, we moeten hier weg.
Nee.
Het tijdschrift.
Mr Ostenfeld, kijk.
Ik kan niet geloven dat dat mijn leven is.
Had ik het maar geleid.
Wacht, is dat Tildy?
Ken je haar?
Ze woont bij ons om de hoek.
Daar ben je. Kom op.
Wacht. Ik moet mijn exemplaar van 't tijdschrift vinden.
Laat dat nou zitten. Hilda.
Ze woonde al die tijd om de hoek.
Als dat ding de Ostenfelds gehad heeft, komt ie ons halen.
Er is maar één uitweg.
We moeten… Doe niet zo moeilijk.
Trek niet zo aan me en wees eens aardig.
Je moest er weer 'n zooitje van maken, hè? -Dus het is mijn schuld?
Jij deed 't ook.
Ja.
Ik weet hoe 't afloopt.
Dus je moet me vertrouwen als ik zeg dat 't voor je eigen bestwil is.
Hé. Hiero.
Nee.
Rennen.
Zoek…
Tijd om te gaan.
Dat was mijn schuld. Ze probeerde me te helpen en…
Dat had ik kunnen zijn.
Ik was het ook.
Maak jezelf niet gek, meid.
Zoals het er nu voorstaat, is dat allemaal niet echt gebeurd.
Kom op. We gaan naar huis.
Mr Ostenfeld.
Rennen.
Alfur, dat is de auto van mama.
Een vluchtauto. We zijn gered.
Wacht.
Ik denk niet dat de tijd aan onze kant staat, Hilda.
Doe ik het juiste?
Zo'n moeder wilde ik niet zijn, maar wat moet ik dan doen? Ik…
Johanna, verman je.
Dit wordt een saaie dag.
Waar gaan we heen?
Tildy. Dit is een noodgeval.
Kom binnen. Die betovering werkt een keertje uit.
Jou wilde ik toevallig net zien.
Echt? -Ja.
Blijkbaar ben ik zo'n 50 jaar geleden verliefd geworden en getrouwd.
Weet je daar iets van?
Jij bent het meisje uit de balzaal.
Wij hebben ons geluk aan jou te danken.
Blij dat je gelukkig bent. Dat ding daar is dat niet.
Dat is een zogenaamde Tijdworm.
Goede naam. Heel toepasselijk.
Je hebt een nieuwe tijdlijn gecreëerd met een nieuwe hij en een nieuwe ik.
De Tijdworm is hier om de oude versies te lozen.
Maar waarom zit ie achter mij aan? -Omdat hij je buurman niet meer is.
De jij die hem ontmoette en door de tijd reisde, bestaat niet.
En die versie is…
O, jij.
En ik.
Precies.
Er moet een manier zijn om dit te stoppen. -Die is er.
Maar we hebben het betoverde voorwerp nodig.
Ik heb er een.
Mooi. Nu moeten we die vernietigen.
Nee, dat werkt niet.
Het is maar een kopie. Het moet het origineel zijn.
Dit is allemaal mijn schuld.
Nee, Hilda, dat is het niet.
Het originele tijdschrift. Hoe wist je waar hij lag?
Ik ben degene die hem heeft betoverd.
Ik wilde die man zo graag weer zien…
…dat ik die avond terugging naar de balzaal…
…en hem probeerde te vinden…
…maar hij was al weg.
Ik vond alleen dat stomme tijdschrift.
Door al dat gedans wist ik niet eens hoe hij heette.
En omdat ik een roekeloze jonge heks was…
Hoopte je dat hij jou zou vinden?
Ik dacht toen niet aan de gevolgen. We kunnen het oplossen.
Als het betoverde voorwerp vernietigd wordt…
…zullen alle gevolgen ervan weer ongedaan worden gemaakt.
Alles.
Bedoel je…
Wij.
Ja. Dan zijn wij veilig.
Maar ik ben bang dat de Tijdworm hen dan zal pakken.
Dat kan ik niet. Dat kunnen we ze niet aandoen.
Wat doe je?
Hier 'n einde aan maken. Het komt allemaal door ons.
Dit is niet eerlijk. Jullie zijn duidelijk voor elkaar gemaakt.
Dat weten we. Maar niet op deze manier.
Ik ben blij dat we een leven deelden.
Zelfs als het uitgewist moet worden.
We hebben het geleid.
Dat kan niet uitgewist worden.
Daar gaat het om.
Kom op. Ik breng je naar huis.
Als ik me niet vergis, heb je eigenlijk huisarrest.
Mr Ostenfeld.
Goedemorgen, Hilda. En…
Tildy.
Ik ben Peter. Aangenaam.
Goedendag, dames.
Nou? Ga achter hem aan.
Het verleden ligt achter ons.
We hebben er genoeg mee gerotzooid voor vandaag.
Hé, jongen.
Ik kan met zekerheid zeggen…
…dat dat de langste 35 minuten van mijn leven waren.
Mam. -Ik zei toch dat ik zo terug zou zijn?
O, Hilda. Ik…
Sorry dat ik zo streng was. Ik wilde je niet…
Ik gaf je niet echt een keus. Ik…
Je maakt je zorgen om mij en daar ben ik blij om.
Maar dat zou niet moeten. En het spijt me.
Waar ga je heen? -Ik heb toch huisarrest?
Dat is waar.
Bedankt dat je mam niets vertelde.
Ik zou niet weten hoe ik dit moest uitleggen.
Het is eigenlijk best goed afgelopen.
We zagen onszelf sterven.
Twee keer.
Ondertiteld door: Jenneke Takens