NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
ROZDZIAŁ 7: BESTIA Z WYSPY CAULDRON
Co dokładnie robisz?
To magia, której uczy mnie Tildy.
Tworzę nić porozumienia
z istotą żyjącą,
co umożliwi mi połączenie mentalne.
Z ukwiałem?
Nie wiem, czy działa.
A z Rożkiem?
Nie mogłabym.
Wiedźmy tworzą tak więź z kompanami.
Dobrze, że twój potrafi mówić.
Dziewczyny,
coś tam się dzieje.
Uspokójcie się. Po kolei.
Gadacie tylko o trollach.
A Smoczy Robak z Wyspy Cauldron wciąż zatapia statki
w naszej zatoce!
I nikt nam nie pomaga!
Smoczy Robak niszczy wasze statki?
I nikt nie słyszy waszych błagań?
Powiedział, że nikt im nie pomaga,
ale dobrze.
Co z tym zrobisz?
Żeglarze Trolbergu,
jako szef patrolu bezpieczeństwa
najadę Wyspę Cauldron.
Schwytamy Smoczego Robaka, by zatoka znów była bezpieczna!
Nie obchodzą jej statki,
tylko rośliny.
Na pewno?
Ta misja wymaga wielkiej odwagi!
I statków.
Wielkich pokładów odwagi.
Nie, prawdziwych statków.
Dobrzy ludzie, potrzebujemy waszej pomocy.
Bądźcie pewni, że razem wygramy z terrorem Smoczego Robaka.
Do roboty!
Ahlberg!
Proszę, posłuchajcie!
Ahlberg!
Smoczy Robak nie niszczy statków.
Dzieci, nie o to chodzi.
Smoczy Robak to potwór, a ja obiecałem im potwora.
A teraz wybaczcie, ale misja czeka.
Zastępczyni Gerdo, statki!
Pewnie Ahlberg sam zatopił statki,
żeby się wykazać.
Potwór nie istnieje.
Załóżmy się.
Drewniak? Co z twoim ciałem?
Potwór ukradł mi statek.
Ruszyłem głową i uciekłem.
Ciało wciąż tam jest.
Czuję, jak ktoś łaskocze moją stopę.
Już nie.
Ahlberg łapie Smoczego Robaka,
zamiast prawdziwego potwora.
To pytanie czy…
Dowiedzmy się, kto za tym stoi.
I ostrzeżmy Robaka.
Znajdźmy też ciało Drewniaka.
Wiadomo.
Czas ucieka.
Zabierzmy szybko Alfura.
Frida, pomóż mi. David, weź głowę.
Długo znasz Hildę?
Tu jesteś. Szykuję się na piknik.
Pogoda dopisała.
Wybacz, chciałabym, ale nie mogę.
Mamy zbiórkę harcerzy.
W jakiej sprawie?
Brudnej plaży.
Jeśli to prawda, to idź.
Dzięki, mamo.
Alfur, skorzystamy z oferty pomocy.
Świetnie. Jakiej oferty?
Nie traćmy czasu. Pa, mamo!
Czekajcie!
- O co chodzi? - Zaraz wyjaśnię.
Hilda, nagrabisz sobie za te kłamstwa.
Spróbuj, Alfur.
Czekajcie.
Cztery i pół osoby na Wyspę Cauldron.
Proszę?
Idziemy?
David i Alfur, znajdźcie Robaka.
Czemu ja?
Bo my będziemy pod wodą
i znajdziemy winowajcę.
Ale nie umiemy oddychać pod wodą.
Może nasz kumpel nam pomoże.
Znam jego język.
Dzięki, Drewniak.
Dobra, młodziaku.
Kto wie, co nas czeka, by znaleźć Smoczego Robaka.
Jest tam.
Czekaj!
Kojarzę ten wysoki, irytujący głos.
Elf.
Pamiętam cię. Byłeś z niebieskowłosą dziewczyną.
Tak! Słuchaj.
Uciekaj z wyspy. Niejaki Ahlberg sądzi,
że w nocy zaatakowałaś statki.
Niemożliwe. Przycinałam swoje drzewko bonsai.
- Cudowne. - Tak.
Ale ludzie nadchodzą
i musimy uciekać z wyspy!
Mam swoje zasady.
Nigdy nie ucieknę przed bitwą.
Pożałują, że zadarli ze smokiem
z lękiem społecznym!
Co robimy?
Jeśli stanie do walki,
będzie tragedia!
Mam pomysł!
Nie, to się nie uda.
Ale mam kolejny pomysł!
Spójrz!
Dzwon.
Co on tu robi?
Wyłączyłyśmy maszyny Ahlberga.
Ustawił go, by przepędzić trolle, a męczy wszystkie stworzenia.
Witaj, Bartell.
Dobrze cię widzieć.
Dziękuję za wezwanie Zaginionego Klanu.
Zaginiony Klan!
Gdzie odbędzie się ta bitwa, o której pisałeś w e-mailu?
To udawana bitwa.
Tak. Widzisz Smoczego Robaka?
Myśli, że nadchodzi bitwa,
więc nie chce opuścić wyspy.
Pomyśleliśmy…
To mój pomysł.
A ja notowałem.
Przegrajcie walkę ze Smoczym Robakiem,
a potem uciekniemy, nim dopłyną tu ci źli.
To cudowny plan, David.
To mój plan.
Ale jest problem.
Zaginiony Klan nigdy nie wycofa się
- z walki! - Walka!
Miałeś kiepski pomysł.
Co?
Czysto!
Łodzie gotowe.
Czekamy na rozkaz.
Świetnie.
Czas odwiedzić Smoczego Robaka.
Twoja różdżka.
Zabawne.
Co to za miejsce?
Powiem wam!
- Spokojnie. - To pobojowisko po bitwie piratów.
Muszę sprzątać je po kres.
Chyba że przejmiecie moją klątwę?
- Nie teraz. - Nie.
Podziękuję.
Warto było zapytać.
Kapitanie Draugen.
- Słucham? - Wie pan, kto zatopił statek Drewniaka?
Nic nie widziałem,
ale za to słyszałem.
Odgłosy, które przeraziły nawet mnie.
Dzwon?
Nie, słuchajcie.
Zniknęły.
No i jest!
Hilda, czekaj!
Co to?
Sprawdź.
Wypróbuj magię!
No nie wiem.
Dasz radę. Spójrz.
To bezpieczne.
- W porządku? - Tak.
Chyba się udało.
To zatopiło statek Drewniaka?
Nie, jest za małe.
Racja.
Ale znam sprawcę.
Wracajmy na Wyspę Cauldron.
Walka!
Przestańcie walczyć!
Uciekajmy, nim przypłynie tu Ahlberg!
Za późno.
Jest Robak!
Harpuny, zastępczyni.
Tak jest!
Harpuny!
Kiepsko celują!
Proszę, przestańcie!
Jest niewinna!
Umażę was wszystkich!
Ma dziecko!
Muszę zgładzić tę bestię!
Utrzymać pozycje!
Spóźniliśmy się!
To wcale nie jest wyspa!
To…
Kraken! Według legendy powinien spać jeszcze przez 175 lat.
Myślałem, że to wiadome.
Dzwon Ahlberga go obudził.
Karmi łodziami swoje dzieci.
Zjedzą flotę Ahlberga.
Nie całą.
Dzieci są wybredne.
Jesteś z drewna.
Zaatakowany statek
też był z drewna.
To ma być zniewaga?
Nie! Dzieci jedzą tylko drewno!
Za rogiem mają masę drewnianych statków.
Statki piratów! Wtedy zostawi w spokoju te!
Kraken!
Tam jest pełno statków!
Już zatopionych!
Co robimy?
Smoczy Robak! Zaginiony Klan!
Mieliście nie wycofywać się z bitwy!
Teraz musicie wygrać.
Jesteście ze mną?
- Nie. - W życiu.
Ale zasada…
Jest kolejna.
Walczę, gdy mam szanse.
Ponadto…
Możemy wysłuchać cię,
gdy zejdziemy z tego potwora?
Wskakujcie.
Posłuchaj mnie!
Tam masz lepsze jedzenie!
Spróbuję magii.
Jeśli się zbliżę…
Uciekajmy.
Frida!
Frida! Spokojnie!
Łatwo ci mówić!
Użyj magii!
Niech wie, że chcesz pomóc.
Nie mogę! To na nic!
Dasz radę, Frida!
Wierzę w ciebie.
Skupcie się!
Wycofuje się!
Teraz trafię.
Nie!
Uwaga!
Frida!
Zastępczyni, uciekajmy!
Chodźmy!
Uratowałaś sytuację!
A raczej nas.
Tak, udało mi się.
Nawiązałaś z nią kontakt?
Nie wiem.
To było dziwne,
ale wskazałam jej dobry kierunek.
I czegoś się dowiedziałam.
Ma coś dla ciebie.
Naprawdę za tobą tęskniłem.
Wiosłujmy już,
by zdążyć przed nocą.
Mamo, jestem.
Wybacz spóźnienie.
Nie szkodzi. W porządku?
Tak.
Znalazłaś coś?
Kiedy sprzątałaś plażę.
Tylko same śmieci.
David znalazł muszlę w kształcie twarzy.
Obiecałam sobie, że jeśli powie mi prawdę…
Mamo?
Drużynowa powiedziała, że nie mieliście zbiórki.
- Ale… - Nie.
Wyjaśnię ci.
Skłamałaś i zwiałaś,
gdy w zatoce grasuje stwór?
Martwiłam się!
WYCISZ
Nie rozumiesz. Musiałam…
Nie musiałaś.
Masz szlaban.
Co?
Od dzisiaj nie wychodzisz z domu.
Napisy: Krzysztof Zając