8. BÖLÜM PERİ ADASI
İşte Tofoten'a döndük.
Teyzenin kekinin kokusu geldi.
Konuştuk David. Astrid teyzeye gitmeyeceğiz.
Ne? Neden?
Çünkü bizi engellemeye çalışır.
Evet. Ben de öyle umuyordum.
Bir takım ödünç istiyorum.
Takım mı?
Küçük bir takım. Bir de ayakkabı.
Hadi. Açsana.
Söylediğine inanamıyorum.
Johanna'ya yalan söyleyemezdim.
Dostluk anlaşmalarında eşit sadakati değerlendiren madde yok.
Açmıyor. Oraya bizzat gitmem gerekecek.
-Harika bir fikir. -Ön koltuk benim.
Siz gelmiyorsunuz. Ona izin veren sizdiniz.
Kalıp eve bakın ve ne yaptığınızı düşünün.
Ona söyleme demiştim.
Hadi.
Evet.
Bu taraftan.
Ne oldu?
Ben daha fazla yaklaşmak istemiyorum.
O şeyde bir şey var.
Sen girmeyeceksin David. Hilda girecek.
David, bana lazımsın.
Tamam.
-Tuhaf. -Tuhaf olan ne?
Çıkarıldığımız çukurlar. Yoklar.
Belki biri kapatmıştır.
Bir bahçıvan ya da toprak insanı mı?
İşe koyulalım. Hepsini çıkarmalıyız.
Hepsini mi?
Her birini.
Son seferden farklı olacak, değil mi?
Evet ama teyzemin tılsımı yanımdayken bana bir şey olmaz.
Telsizi ver.
Biz buradayız.
Harikasınız. Planı hatırlıyor musunuz?
Duyuyor musunuz?
Duyuyoruz.
Peki ya şimdi?
Hâlâ duyuyoruz.
Hatta seni görüyoruz.
Şimdi?
-Evet. -Şimdi?
Çocuklar? Frida, orada mısınız?
Buradayız Hilda. Sesin kesildi.
Sanırım geçtim.
-İyi misin? -Sorun yok. İyiyim.
Şimdi gidiyorum. Çıkarılmam gerektiğinde haber veririm.
Tamam David. Şimdi sadece… Sen ne yapıyorsun?
Kazayla oraya düşmemek için önlem alıyorum.
Ben bunu hayatta elimden bırakmam.
Hayır! Şimdi olmaz.
Tamam.
Biliyorum oğlum. Burası beni de ürkütüyor.
Bir yere vardık mı, anlayamıyorum. Şimdiye bir şey olmasını bekliyordum.
Acıktın mı?
Al bakalım oğlum.
Sebep bu tılsım. Beni ulaşmaya çalıştığım şeyden koruyor.
Berbat olabilir ama aklıma gelen tek fikir bu.
O da neydi?
İyi akşamlar.
Burası gerçekten çok ürkütücü.
Bu şey bizi nereye götürüyor?
Bir ağ mı? Acaba bunu buraya kim koydu?
Hey!
Bırak şunu.
Twig!
-Bıraksana! Bırak… -Hilda!
Benim.
Baba? Baba!
Twig! Onu çıkarmalıyız.
Victoria Van Gale.
Evet, iyi iş çıkardın.
Sonra tüm dişlerini fırçalarım.
Dürbünümle bakarken
başının bana yaklaştığını görünce yaşadığım şaşkınlığımı düşünsene.
Anders da bana kızı olduğunu söyledi.
-Burada ne işin var? -Seni kurtarmaya geldim.
Yani kendin mi geldin? Getirilmedin mi?
Ne? Sınır bölgesinden geçip sandala bindim.
-Sınır bölgesi mi? -Peri höyüğünden. Tofoten'a trenle geldim.
Tofoten'dan mı geldin?
Sohbet edip oyalanmanın sırası değil. Acele edin.
Çabuk. Herkes girsin. Hoş geldiniz.
Vay canına!
Ucuz atlattık.
Şuraya bak.
Ne yapıyorlar?
Bilmiyorum. Tiksinç olmaları dışında zararsız görünüyorlar.
Ama seni görürlerse diğerleri de gelir.
Diğerleri de kim?
Beni getirenler.
O gece harabelerde trol peşime düştüğünde öleceğimi sanmıştım.
Gidecek hiçbir yerim kalmamıştı.
Ama o iri yarı, yaşlı trol ezmeden önce beni saran kolları hissettim.
Sanki trolden uzaklaştırılıyordum.
Her şeyden.
Sonra buradaydım.
Çok geçmeden Victoria'yla tanıştım.
Eğreti yayın sistemi kurmayı başardı ve dış dünyayla temas kurmaya çalıştık.
En azından ben öyle yaptım.
Mesajını aldım. Ondan geldim.
Yani buraya atılmadın mı?
Hayır. Peri höyüğünden geldim. Arkadaşlarım bizi çıkarmak için bekliyor.
Sandal getirmen iyi olmuş.
Dinle Hilda…
Biliyorum senin yanında olamadım ve…
Sorun değil baba. Şimdi buna gerek yok.
Tamam.
Benim için geldin, teşekkürler.
Annen biliyor mu?
Hayır ama şimdiye öğrenmiştir.
O zaman daha da acele etmeliyiz. Sandal suya açılmaya uygun mu, bakayım.
-Hilda. -Rahatsız etmek istemedim.
Babamı kurtardığın için sağ ol.
Lafı bile olmaz.
Bir kazazedenin denizde boğulmasına izin veremezdim.
Haklısın.
Ama biraz da benim yüzümden buraya geldiğini düşünmeden edemiyorum.
Tatlım, buraya gelmek başıma gelebilecek en güzel şeydi.
Keşfedilmeyi bekleyen bilimsel gizemlerle dolu yeni bir dünya.
Hayır, beni buraya getiren kaderdi.
Bizi yine bir araya getiren de sadece kader, şüphesiz.
Bu kule de ne?
Nefes kesici, değil mi?
Sanırım başta burası tapınakmış ama alıcı gibi bir şeye benziyor.
Yayınlarımı iletecek şekilde yükselttim.
Ama asıl amacını hâlâ merak ediyorum.
Ancak havayı gözlemlemek için mükemmel bir yer.
Değil mi?
Sandığımdan kolay oldu.
Burası çok ıssız.
Hiç böyle hayal etmemiştim, düşündüğüm gibi değil.
Tam olarak nerede olabiliriz sence?
Bilmiyor musun? Burası Peri Ülkesi.
Peri Ülkesi mi?
Pardon ama eninde sonunda
Van Galea Adası Cumhuriyeti'nin ilk konuklarından olduğunu
anlayacaksın Hilda.
Olamaz.
Sanırım o Peri Ülkesi olabilir Hilda.
Hilda!
Hadi oğlum.
Bekle! Burada bekle. Tehlike geçince gidersin.
Şimdi gitmeliyiz. Bunu biliyorum.
Hilda!
Kumsala gitmeliyiz.
Sandal iyi mi?
Olmak zorunda.
Sizi iteyim.
Dur, gelmiyor musun?
Ama bana yer yok.
Var. Biraz sıkışabiliriz.
Neye döneceğim ki?
Bence ikimiz de yürümeyeceğini biliyoruz.
Ne?
Hem Van Galea bana muhtaç.
Yani bize.
O zaman sonra görüşürüz.
Beni radyodan dinlersin.
Olur.
O kafatasından uzaklaştığıma nasıl memnunum, bilemezsin.
-İki bacağı mı var? -Hayır.
Üç bacak?
Hayır.
Uzun, yayvan bir dili var mı?
David, sebze olduğunu söyledim.
Kısa, kuru bir dili mi var?
Hayır.
Hilda'nın annesi mi?
Oyunu anladığını sanmıyorum.
Frida! David!
Buradasınız tabii.
Üzgünüm. Hilda tek yolu olduğunu söyledi.
Yani o…
İçeri girdi.
Onu çıkarmalıyız.
-Hayır! -Hayır!
Bir planımız var. Çıkarılmaya hazır olunca haber verecek. Bununla.
Onu kazıp çıkaracağız. Hemen.
İşin ciddiyetini anlamıyorsunuz.
Baba.
Çekmeye devam et.
Baba.
Kürek çekmeye devam et.
Siz rüyalarımdakilersiniz, değil mi?
-Hilda. -Hilda.
Siz peri misiniz?
Kimse var mı yoksa bir çift boş pelerin misiniz?
-Hilda. -Hilda.
Ne istiyorsunuz?
Hilda. Az kaldı. Hadi.
Var gücümüzle.
Sıkı tutun.
Kumsal orada. Az kaldı.
Sanki biri ya da bir şey gitmemizi istemiyor.
İlerlemek gerekmeyebilir.
David! Frida!
-Hilda, sen misin? -Duyuyor musunuz? Döndüm. Babamı buldum.
Hemen bizi çıkarın.
Frida! David!
Olamaz.
Çıkaramıyoruz. Ne yapacağız?
Çantamı ver.
-Bunun için büyün var mı? -Hayır.
Büyü uydurmayı tehlikeli bir ihlal sanıyordum.
Öyle.
Gatt Grund Bregoa!
Bir şey mi olması gerek?
Şimdiye çıkarılmalıydık. Mesajımı almadılar.
Şiddetleniyor.
Nerede bu?
Bilmiyorum!
Gatt Grund Bregoa!
Hilda!
Hayır!
Tuttum seni!
David!
Hadi!
Hilda!
Kapat hemen şunu! Çabuk!
Yapamam!
Annen!
Ne olmuş ona?
-Sizinle değil mi? -Neden olsun?
Seni çıkarmak istedi.
Ne?
Durdurmaya çalıştık ama oraya girdi.
Hayır.
Bekle. Aklından geçeni biliyorum.
Ama eminim annen şimdi döner.
Çocuklar!
Daha ne kadar tutabilirim, bilmem.
Til Mottuku!
Til Mottuku.
-Frida! -Frida!
Frida, uyan. Hadi.
Üzgünüm.
Hilda, hayır!
Hadi. Kazalım!
Hayır.
Peki. Sanırım öyle yapacağız.
Vay canına.
Anne!
Kesin yine Pooka papyon istemeye gelmiştir.
Yardım lazım. Biraz da patatesli kek.
Kendine gelmesi için dinlenmesi gerek.
Birkaç gram fındık otu, birkaç yaprak nane,
bir kaşık deve dikeni tozu.
Dolapta bulabilirsin.
Bu onu düzeltir.
Galiba anladım.
Sen iyi bir çocuksun. Ben yokken burası sana emanet.
Dur. Gidiyor musun?
Başka bir şey gerekirse Loam'a sor.
Astrid.
Anders.
Bekle. Acaba…
Anne?
Kimse yok mu?
Merhaba.
İyi misin?
Sen peri misin?
Hayır. Aslında ben yeni geldim.
Yardım edemezsin.
Ne konuda edemem?
Burası çok büyük. Kayboluyorum. Nereye bakacağımı bilmiyorum.
Sorun değil. Ne arıyorsun?
Annemleri.
Şaka mı? Aynı sebepten buradayım. Annemi arıyorum.
Tuhaf. Ama bu demektir ki ikimiz de kaybolduk.
Birlikte kaybolsak ya? Aynı durumdayız. Senin annen de mi seni bıraktı?
Veda bile etmeden peri krallığına mı kaçtı?
Hayır, öyle olmadı. O…
Aynı durumda değiliz.
Ama çok isterim.
Vay canına!
-Periler nerede? -Belki de korkutup kaçırdık.
Yeni gelenlere görünürlerdi. Ada çöktüğünden beri öyle değil.
Çökmek mi?
Dur.
Neden?
Ada o tarafa gitmemizi istemiyor.
Perilere aldırma.
Çiçekler, mantarlar ve şu şey neyse onların dışında
burada yaşam formu görmedim.
Tüm sihirli canlılar buradan gelirmiş ama periler onları uzaklaştırmış.
Yani çoğunu.
-Burayı nasıl böyle iyi biliyorsun? -Bilmiyorum.
Sence bu yenir mi?
Öyle umuyorum.
Bu inanılmaz.
Pelerinini beğendim. Çok hoş.
Sağ ol. Yaş günü hediyem. Kazağın hoş.
Sağ ol. Annem ördü.
Annem.
Bak.
Affedersiniz.
Merhaba.
Yardım için sağ ol.
Dinle.
Eğlenceliydi.
Ben izlerken bile yoruldum.
Bu iş görür.
Hava sahiden kararmıyor.
Peri Ülkesi'nde güneş batmıyormuş.
Acaba yarın ne yapacağız?
Keser misin? Faydası olmuyor.
Hey, özür dilerim.
Özür dilerim.
Twig. Şunu keser misin lütfen?
Üzgünüm dostum ama bu onu geri getirmeyecek.
Hey!
İyi misin?
Annem buradaydı.
Ama o… Hadi.
Anne!
Astrid teyze? Nasıl geldin?
Anne? Baba?
Hey!
Üzgünüm canım.
Lütfen. Lütfen beni tekrar terk etme.
Hilda!
Yakala!
Ne oldu?
Burayı biliyorum.
Sen.
Hilda.
Sen de kimsin?
Anne? Baba?
Küçük kızımız.
Johanna.
Anne?
Hilda?
Kim? Ne?
Bunlar senin büyükannen ve büyükbaban.
Büyükannem ve büyükbabam mı? Ama bir şey anlatmadın.
Doğru, hiç anlatmadım. Unuttum. Nasıl unutabildim?
Beni bıraktınız. Beni terk ettiniz.
-Johanna. -Öyle olmadı.
On yaşındaydım, beni bırakıp buraya geldiniz.
Astrid?
-Sen! -Johanna, ben…
Bir şey yaptın. Bir peri sihri.
Bana unutturdun. Kim olduğumla ilgili her şeyi unuttum.
Biz…
Açıklayabiliriz.
İzin verirsen.
Phin, ne yapıyorsun? Hadi. Bizi duymadan gidelim.
Gitmeliyiz.
Bizi zaten gördü.
Komik görünüyorsun. Adım Lydia. Senin adın ne?
Phinium.
Komik bir isimmiş.
Bu kız kardeşim Astrid.
İki kişisiniz. Sizin gibi kimseyi görmedim.
Bizimle oynar mısın?
O günden sonra
etkileşime girmemiz yasak olsa da birlikte oynadık.
Diğer dünyaya kaçtığımızda.
Gizli bir dostluktu.
Hey!
Vay canına.
Vay canına!
Zaman akıp gitti.
Zamanla gelmemeye başladım.
Ama Phinium insan dünyasında gittikçe daha uzun kalmaya başladı.
Phinium.
Aylar oldu. Neden geri dönmedin?
Bunu nasıl yapabildin?
İstediğimiz gibi gidip gelmek zorlaştı.
Yakında gelemeyebiliriz.
Adadan ayrılamazsan çocukla nasıl ilgileneceksin?
Peri Ülkesi'ne dönmüyorum.
Ne?
Dediğin gibi.
Oraya dönersem geri dönemeyebilirim.
Lydia'yı da götüremem.
Burada kalırsan seni bir daha göremeyebilirim.
Bizimle kalabilirsin.
Burayı hep sevdik. Oradaki duruma bakılırsa…
Sürgün oluruz.
Birlikte oluruz.
Seni özledim Astrid.
Daha büyük bir yer bulmalıyız.
İşte sen Johanna, böyle doğdun.
Bir süre her şey çok güzeldi.
Ama hastalandın.
Kötüleşiyor.
Bilemeyiz. Doktorların dediğini yapıyoruz.
Ama işe yaramayacak, değil mi? Bu hastalık hiç normal değil.
Her şeyi denediler.
Her şeyi değil.
Bu benim fikrimdi.
Annenler adadan yardım istedi, ada cevap verdi.
Kızı kurtarırım ama tek bir şartla.
Ne olursa.
On yıl sonra geri döneceğim ve kızı bana vereceksiniz.
Hayır.
Olmaz.
Teklifim bu
ve tahmin edemediğiniz kadar adil.
İçten içe karşı olsak da…
…kabul ettik.
Ama 10 yıl hızla geçti.
Seni veremezdik.
Yine pazarlık yaptık.
Biz gidecektik.
Anne? Baba?
Sen insan dünyasında Astrid'le kal.
Ama peşimizden gelmeye çalışacağını biliyorduk. O yüzden…
Bana unutturdunuz.
On yıl.
Bunu bu kadar süre benden nasıl saklarsın?
Ben seni korumak istedim.
Onları kaybetmenin acısını taşıma diye.
Hatalıydım.
Ben her şeyi hatırlıyorum.
Gerçekten üzgünüm Johanna.
Yani siz diyorsunuz ki ben bir periyim.
Yarı perisin.
Ben periyim!
"Yarı" olduğunu unutma Hilda.
Peri olduğumu söylemek için can atıyorum.
Ben cidden bir periyim ve…
Ne oldu?
Geri dönemeyiz, değil mi?
Pazarlık bozuldu. Ebeveyn ve çocuk tekrar birleşti.
Ne demek bu?
Bu adadan ayrılmanıza asla izin verilmez.
Hilda?
Merak etme. Bir şekilde kurtuluruz. Hep yaptığımız gibi.
Burayı kontrol eden şeyi bulup anlaşırız. Ya da gizli bir yol bulup…
Bulamayacağız Hilda. Bu sefer değil.
Ama denemeliyiz.
Kırsal kesimi özlüyor musun?
Bazen. Eskisi kadar değil. Ya sen?
İtiraf edemeyeceğim kadar çok. O hayat beni bir kez çekti, hâlâ çekiyor.
Hep öyle oldu Hilda.
Hilda, şuraya bak.
Bu inanılmaz
ama basit zamanlara dönmeye de benzemiyor mu?
Tepelerde dolanıp nehirleri, ormanları ve kayaları keşfettiğimiz o günlere.
Sadece ikimiz.
Ama bu kez bunu gerçekten ailece yapabiliriz.
Tuhaf. Bu burada değildi, eminim.
Twig?
David?
Nasılsın?
Fena değil.
Bir rüya gördüm.
Twig nerede?
Hoş kokuyor.
Annenin sabah yemeyi en sevdiği şey. Krep.
Ne zamandır?
Malzemeler nereden?
Hepsini ada sağlıyor.
Hadi. Bunlar piknik için.
İşte.
Çok ayıp! Galiba biz olmadan başlamışlar.
İştahın geri gelmiş bile.
Affedersin.
-Öğrenebilir miyim? -Zamanla.
Kardeşim hâlâ hatırlıyor.
-Seni götüreyim. -Sen git. Ben tırmanmayı severim.
Bir maceracı. Annen gibi.
Krep getirdim.
En sevdiğim. Versene.
-Harika. -Tamam. Hadi.
Dayanamıyorum.
Ne bulmayı bekliyorsun, ne planlıyorsun, bilmem
ama ben yapmamanı tavsiye ederim.
Şu an bana güvenmediğini biliyorum
ama en azından
aceleyle bir şey yapmadan önce kahvaltıyı bekleyelim mi?
Neden böyleler? Daha yaşlı olmalılar.
Burada hiçbir şey göründüğü gibi değil.
Her şeyi adanın görmek istediğimizi düşündüğü şekilde bir pusla görürüz.
Twig.
Twig!
Dün onu üzdüm. Umarım kaçmamıştır.
Onu bulmalıyız.
Bize piknik yeri seçmekte ısrar etmiştin.
Bir vittra çukurunun tepesindeydi. Evet.
Hiç öyle küfürbaz bir battaniye görmemiştim.
-İyi misin Hilda? -Evet, iyiyim.
Dostlarımı göremeyeceğimi kabul edemiyorum.
Bu pek doğru değil.
Bir şey göstereceğiz.
Perilerin çoğu nereden geldiğini unuttu.
Burada mı doğdular, ana karadan mı geldiler,
ne kadar oldu, aileleri kimdi.
Bu korkunç.
Anı ve bağlarımıza tutunma tekniği öğrendik.
Böylece bu ada ve işleyişi hakkında bilgi edindik.
Bu yüzden de burayı keşfettik.
Bir gözetleme kulesi.
Burası da ne?
Gel. Sorun yok.
Önceki çağlarda periler ana karaya adım bile atmadan
bununla insanları kaçırırmış.
Yeni kişilere ihtiyaç azalınca
kulelere gerek kalmadı ve işlevleri unutuldu.
Vay canına.
Ne?
Twig?
Frida? David.
İz var mı?
Niye bunu görüyoruz?
Zihninde kim öndeyse onu görüyor.
Sınıra girince nereye bakacağımızı böyle anlardık.
Ama biz seni böyle görüyorduk.
Babanı da buraya böyle getirdik.
O adımı atmayı düşünmüyorduk ama tehlikedeydi ve yardım edebilirdik.
Bunu dünyalar arası seyahat için kullanabilir miyiz?
Bu bir kaçırma makinesi.
Tek işlevi almak.
Twig. Loam'la beraber.
O içeride.
Ne?
-Onu getirebilir miyiz? -İstediğin buysa.
Ne diyorsun?
Belki iyi hissetmen için gereken budur.
Hayır. İnsanları buraya getirmenin yolunu bulmamalıyız.
Hilda.
Bu doğru değil anne.
Neden kalmak istediğini anladım. Ama yanlış. Bizi arıyorlar.
Bunu dikkate alıp yanlarına dönmek için uğraşmalıyız.
Twig'le konuşabilir miyiz? Orada olduğunu biliyoruz.
Twig?
Bağırdığım için affet. Dönmesini istiyorsun.
O yüzden buradayız. Sana muhtacız.
Sana göstereyim.
Tamam Twig. İşini yap.
-Ne yapıyorsun? -Sesini yükselteceğim.
Latta Hatt!
Hilda, nereye gidiyorsun?
Burayı her kim ya da ne yönetiyorsa onunla konuşup
bizi bırakmaya ikna edeceğim.
Ama o şekilde olmaz.
Onunla anlaşamazsın.
Konuşurum.
Hilda.
Zor bir durum olduğunu biliyorum.
Anne, burası rüya gibi bir yer. Gerçek değil.
Onlar mı?
Hoş görünseler de onlar anılar.
Geldiklerinden beri bir şey değişmemiş.
Burada kalırsak biter.
Yeni bir şey olmaz.
Yaşayabileceğimiz tek şey bu olur.
Bu o kadar kötü mü?
Söylediklerini bir düşün.
On üç yaşında Johanna.
Bu da ne?
Bu normal mi?
Hayır, hiç böyle bir şey görmedim.
Ben gördüm.
Geyik tilkileri.
Buraya nasıl geldiler?
En sihirli canlılar Peri Ülkesi yerlisi, sen söyledin.
Dünyadan dünyaya geçebiliyorlardır. Bu gitmemiz için fırsat!
Frida?
Merhaba.
Hiç korkutucu değildi.
-Twig başarmış mıdır? -Başardığından eminim.
Beni asıl endişelendiren, hiçbirinin geri gelmemesi.
Büyüleyici.
Johanna üzerinde hak iddia ederken ada gitmelerine izin vermez.
Orasını bana bırakın. Bir planım var.
Ne?
Hilda haklı. Gitmeniz gerek.
Anne?
Sizi yeni buldum. Yine kaybetmek istemiyorum.
Burada çok şey buldum.
Geçmişime kavuştum.
Ama geleceğini elinden almayacağım. Bizim geleceğimizi.
Yani…
Astrid? Planın ne? Seninle gelebilirim.
Onlara yardım etmelisin. Sana ihtiyaçları olacak.
Astrid.
Tekrar görüşeceğiz kardeşim.
Neyi bekliyorsunuz? Hazırlanıp gidin buradan.
Buraya kadarmış.
Hazır mısın?
Hazırım.
Ne olursa olsun uzaklaşma.
Acele edelim. Ada bizi durdurmaya çalışacak.
Tamam.
Eve dönelim.
Kayıp çocuk geri döndü.
Benimkilerden birinin
güneşten bu denli uzaklaşacak kadar cesur olmasına sık rastlanmaz.
İyi görünmüyorsun.
Ülke zayıflıyor. Yine de sen döndün.
Ne istiyorsun?
Johanna'nın can talebini ondan bana çevirmeni istiyorum.
Bir takas.
Hatta bunu talep ediyorum.
Talebin reddedildi.
Talebin son derece uygunsuz bulundu.
Twig!
Talep taleptir.
Pazarlıklar bu şekilde yapılır.
Şu hâline bak. Ölüyorsun.
Yeni kana ihtiyacın yok.
İstemiyorsun bile.
Kurallar sırf sen sapkın, antik bir rutine takılıp kaldığın için uygulanıyor.
Yeter!
Yol yoldur. Pazarlık yapacak bir şeyin yok.
Bir şeyim var. Canım.
Hilda, biz…
Uçuyoruz!
Ne yapıyorlar?
Asla bizimle gelemezlerdi.
Teşekkürler.
-Frida. -Ne?
Hadi.
Teşekkürler!
Başardık. Anne, sahiden döndük.
Anne?
Sorun yok. Pek iyi hissetmiyorum da.
Anne, ne oldu?
İyiyim. Bir şeyim yok.
Bebekliğinden kalma hastalık. Ne yapsam?
Canın.
Gönüllü bir kan fedakârlığı,
pazarlık kozlarının en eskisi.
Bir ruha karşılık bir ruh.
Buna olan arzunu inkâr edemezsin.
Haklısın.
Edemem.
Phin?
İşte oradalar.
Hilda!
Hilda, geri döndünüz!
Johanna? Ne oldu?
Gitmemizi istememeliydim.
Çok üzgünüm anne. Hepsi benim suçum.
Hayır Hilda.
Sadece bir kısmı senin suçun, çoğu da babanın.
Anne?
Bizi fena kandırdın.
Sen… Nasıl hissediyorsun?
Gayet iyiyim. Hatta harikayım.
Merhaba.
Astrid teyze başardı. Bir şekilde başardı! Nasıl başardı dersin?
-İyi misin? -Orada olmayacağını düşünmek tuhaf.
Bay Pooka?
Astrid teyze evde değil.
Artık bu kapıya bakamayacak. Çok üzgünüm.
Acaba büyük ahşap bir çekiç var mı?
Bir de ananas?
Hayır. Olduğunu sanmıyorum. Bende de yok. Verandamı terk edebilirsin.
Astrid teyze?
Sağ salim döndüğünüzü görmek güzel.
Nasıl geldin ki? Ne oldu?
Kapı ağzında açıklayacak değilim.
Hadi. Hepiniz içeri girin. Fırını açayım.
-Bugün duyduğum en güzel şey. -Şükürler olsun. Çok açım.
Hey.
Keşke gelebilselerdi.
Büyükanne ve dedemi bir günde kazanıp kaybettim.
Hiçbir şey kaybetmedik.
Bir yanım ebediyen orada kalacak
ama artık orada bizi koruduklarını biliyoruz.
Olanları hâlâ anlatmadın.
Bizim için canını takas ettin sandık.
Ettim. En azından bunu denedim.
Affedersiniz. Özür dilerim.
İstemeden kulak misafiri oldum.
Sanırım biri yer değiştirmek istiyor, haksız mıyım?
Ben de yeni bir yer arıyorum.
Acaba benimle pazarlık yapmak ister misiniz?
Böylece talep hevesli bir gönüllüye geçti,
sonra oradan çıkarılıverdim.
Ebediyen sürüldüm.
Büyüklerine karşılık verince böyle oluyormuş.
Victoria Van Gale. Peri Ülkesi olacaklardan habersiz.
-Sonunda! -Çok güzel kokuyor.
Çay isteyen?
Leziz görünüyor.
-Nasıl hissediyorsun? -Her şey düzelecekmiş gibi.
Hayır demem.
Pekâlâ, vakti gelmişti.
-Hadi. Gecikeceğiz. -Anahtarlarımı bulamıyorum.
Notlara bakayım.
Buldum.
Tamam. Gidelim.
Merhaba.
Seni görmek güzel evlat. Ne kaçırdım?
Pardon.
Hilda!
Durağına geldik.
Alt yazı çevirmeni: Ahmet Neşeli