(ฮิลดา)
(บทที่ 8: เกาะแฟรี่)
ถึงแล้ว กลับมาโทโฟเทนอีกครั้ง
ฉันได้กลิ่นเค้กมันฝรั่งของยายเธอแล้วนะเนี่ย
เราผ่านเรื่องนี้กันมาแล้ว เดวิด เราจะไม่ไปบ้านยายแอสทริด
ฮะ ทำไมล่ะ
เพราะยายจะห้ามไม่ให้เราทำ สิ่งที่เราจะมาทำน่ะสิ
ใช่ นั่นแหละที่ฉันหวังไว้
ขอยืมสูทหน่อย
สูทเหรอ
สูทเท่ๆ กับรองเท้า
เร็วเข้า รับสายสิ
ไม่อยากเชื่อเลยว่านายจะบอกเธอ
ฉันต้องช่วยฮิลดา แต่ก็โกหกโจฮันนาไม่ได้
ไม่มีข้อไหนในข้อตกลงมิตรภาพของเรา
ที่ชี้แนะความภักดีที่แตกแยกในระดับนี้เลย
เธอไม่รับสาย ฉันคงต้องไปที่นั่นด้วยตัวเองแล้ว
เป็นความคิดที่เยี่ยมมาก
ผมนั่งไปเป็นเพื่อนนะ
ไม่ต้องเลย พวกเธอปล่อยให้ฮิลดาไปตั้งแต่แรก
อยู่เฝ้าบ้านและคิดทบทวนสิ่งที่ทำลงไปเถอะ
บอกแล้วไงว่าอย่าบอกเธอ
ติดเถอะ
เยี่ยม
ทางนี้
มีอะไรเหรอ
ฉันว่าฉันไม่อยากเข้าใกล้ไปกว่านี้แล้ว
ไอ้เจ้านั่นมันมีอะไรบางอย่าง
นายไม่ใช่คนที่จะเข้าไปซะหน่อย เดวิด ฮิลดาต่างหาก
เดวิด ฉันต้องการนายนะ
ก็ได้
- แปลกจัง - แปลกตรงไหน
หลุมที่ขุดเราออกมา มันหายไปแล้ว
อาจมีคนมาถมให้เต็มเพราะมันดูเละเทะก็ได้
คนสวนหรือคนดูแลดินอะไรงี้
เร็วเข้า มาทำงานกัน เราต้องเอาของพวกนี้ออกให้หมด
ทั้งหมดเลยเหรอ
ทุกชิ้นเลยละ
คราวนี้จะไม่เหมือนคราวที่แล้วใช่ไหม
เหมือนแหละ แต่ฉันมีเครื่องรางของยาย ตราบใดที่ฉันพกไว้ ฉันจะไม่เป็นไร
ส่งวิทยุให้ฉันหน่อย
เราจะอยู่ที่นี่นะ
พวกเธอดีที่สุดเลย เอาละ จำแผนได้ใช่ไหม
ได้ยินฉันไหม
ได้ยิน
แล้วตอนนี้ล่ะ
ยังได้ยินอยู่
อันที่จริง เราเห็นเธอด้วย
ตอนนี้ล่ะ
- ได้ยิน - ตอนนี้ล่ะ
ทุกคน ฟรีด้า ยังอยู่ไหม
เราอยู่นี่ ฮิลดา เธอหยุดตอบไปน่ะ
ฉันว่าฉันเข้ามาแล้วละ
- เธอโอเคไหม - ฉันโอเค สบายดี
ฉันไปก่อนนะ ฉันจะเรียกพวกเธอ ตอนที่จะให้ขุดออกไปนะ
เอาละ เดวิด ตอนนี้เราก็แค่… ทำอะไรของนายน่ะ
ระวังไม่ให้ตัวเองเผลอเดินเข้าไปในนั้นด้วยน่ะสิ
ฉันจะไม่ยอมปล่อยเชือกเส้นนี้เด็ดขาด
ไม่นะ ไม่ใช่ตอนนี้
ได้
ฉันรู้ พวก ที่นี่ทำให้ฉันขนลุกเหมือนกัน
ดูไม่ออกเลยว่าจะได้เรื่องไหม
ฉันคิดว่าป่านนี้จะเกิดอะไรขึ้นแล้วซะอีก
หิวเหรอ
กินซะนะ
เพราะเครื่องรางนี่เอง
มันปกป้องฉันจากสิ่งที่ฉันพยายามจะเจอ
นี่อาจเป็นความคิดที่แย่มาก แต่ฉันคิดออกแค่นี้จริงๆ
โอ๊ย!
เมื่อกี้อะไรน่ะ
สวัสดียามเย็นครับ
ตรงนี้น่ากลัวเป็นบ้า
เรือลำนี้จะพาเราไปไหนนะ
ตาข่ายเหรอ ใครเอามาไว้ตรงนี้นะ
ฮะ
เฮ้ย!
ลงไป!
ทวิก
- ถอย! ให้ฉัน… - ฮิลดา!
พ่อเอง
พ่อ
ทวิก เราต้องไปช่วยมัน
วิคตอเรีย แวน เกล
ใช่ แกทำได้ดีมาก
เดี๋ยวฉันจะแปรงฟันให้ทุกซี่เลยนะ
คิดดูสิว่าฉันประหลาดใจแค่ไหน ตอนที่มองผ่านกล้องส่องทางไกล
แล้วเห็นหัวสีฟ้าเล็กๆ ของเธอ ผลุบๆ โผล่ๆ มาหาฉัน
แล้วแอนเดอร์สก็บอกฉันว่าเธอเป็นลูกสาวเขา
ลูกมาทำอะไรที่นี่
หนูมาช่วยพ่อค่ะ
หมายความว่ามาเองเหรอ ไม่ได้ถูกใครพามางั้นเหรอ
หมายความว่าไงคะ หนูมาทางพรมแดน แล้วก็นั่งเรือนั่นมา
พรมแดนเหรอ
ค่ะ ทางเนินภูตน่ะ หนูนั่งรถไฟมาโทโฟเทน
ลูกมาจากโทโฟเทนเหรอ
นี่ไม่ใช่เวลาจะมาถามสารทุกข์สุกดิบ หรืออ้อยอิ่งนะ ต้องรีบแล้ว
เร็วเข้าๆ เข้าไปเลยทุกคน ยินดีต้อนรับๆ
โห
เกือบไปแล้ว
ดูสิ
พวกมันทำอะไรกันอยู่
ไม่รู้สิ พวกมันดูไม่มีพิษมีภัย แต่น่าขยะแขยงนิดๆ
แต่ถ้าพวกมันเห็นเธอ คนอื่นก็จะมา
คนอื่นคือใคร
พวกที่พาพ่อมาที่นี่
คืนนั้นที่ซากปราสาท ตอนที่โทรลล์ตามเล่นงานพ่อ
พ่อนึกว่าพ่อจะตายแล้ว
พ่อไม่มีที่ไปจริงๆ
แต่ก่อนที่โทรลล์ยักษ์นั่นจะเขมือบพ่อ
พ่อรู้สึกว่ามีแขนโอบพ่ออยู่
เหมือนพ่อถูกดึงออกจากโทรลล์ไปข้างหลัง
ดึงออกจากทุกอย่าง
แล้วพ่อก็มาอยู่ที่นี่
หลังจากนั้นไม่นาน พ่อก็เจอกับวิคตอเรีย
เธอตั้งระบบออกอากาศสำรองจนสำเร็จ
แล้วเราก็พยายามติดต่อโลกภายนอกมาตลอด
หรืออย่างน้อยพ่อก็ทำแบบนั้นมาตลอด
หนูได้รับข้อความจากพ่อ หนูเลยมาที่นี่
แปลว่าลูกไม่ได้ถูกเอามาทิ้งที่นี่เหรอ
เปล่าค่ะ หนูบอกแล้วไง หนูมาทางเนินภูต
เพื่อนๆ หนูรอขุดพวกเราออกไปอยู่อีกฝั่ง
งั้นก็ดีแล้วละที่ลูกเอาเรือมา
ฟังนะ ฮิลดา…
พ่อรู้ว่าพ่อไม่เคยอยู่เคียงข้างลูกและแม่…
ไม่เป็นไรค่ะพ่อ ไม่ต้องพูดเรื่องนี้ตอนนี้ก็ได้
ได้
ขอบคุณที่มาตามหาพ่อนะ
แม่รู้รึเปล่าว่าลูกมาที่นี่
ไม่รู้ค่ะ แต่ป่านนี้น่าจะรู้แล้วละ
งั้นก็ยิ่งมีเหตุผลให้ต้องรีบ
รอนี่นะ พ่อจะไปดูให้แน่ใจ ว่าเรือแข็งแรงพอจะออกทะเล
- อ้าว ฮิลดา - หนูไม่ได้ตั้งใจจะรบกวนคุณ
หนูแค่อยากมาขอบคุณที่ช่วยพ่อหนูไว้
อ๋อ ไม่เป็นไรหรอก
ฉันไม่ปล่อยให้คนเรือแตก จมน้ำตายหรอก ใช่ไหมล่ะ
คงใช่ค่ะ
แต่หนูก็อดรู้สึกไม่ได้ว่า
การที่คุณต้องมาติดอยู่ที่นี่ตั้งแต่แรก ส่วนนึงก็เป็นความผิดของหนู
ที่รัก การมาที่นี่เป็นสิ่งที่ดีที่สุด ที่อาจเกิดขึ้นกับฉันเลย
โลกใบใหม่สุดพิสดารที่เต็มไปด้วย ความลึกลับทางวิทยาศาสตร์ให้คลี่คลาย
ไม่เลย เป็นชะตาลิขิตต่างหากที่พาฉันมาที่นี่
และเป็นชะตาลิขิตแน่นอนที่พาเรามาเจอกันอีก
หอคอยนี้คืออะไรคะ
มันเยี่ยมมากเลยใช่ไหมล่ะ
ตอนแรกฉันคิดว่ามันเป็นวิหาร
แต่ดูเหมือนมันจะเป็นตัวรับอะไรสักอย่าง
ฉันเพิ่มกำลังมันเพื่อถ่ายทอด การออกอากาศของฉันได้สำเร็จ
แม้ว่าจุดประสงค์ที่แท้จริงของมัน ยังหลบเลี่ยงฉันอยู่ก็ตาม
แต่มันเป็นจุดเฝ้าสังเกตสภาพอากาศที่วิเศษมาก
ว่าไหม
ง่ายกว่าที่คิดแฮะ
มันช่างว่างเปล่า
หนูไม่รู้ว่าหนูจินตนาการที่นี่ไว้ยังไง แต่ไม่ใช่แบบนี้แน่
เธอคิดว่าเราอยู่ที่ไหนกันแน่เหรอ
คุณไม่รู้เหรอคะ ที่นี่คือแดนแฟรี่ไง
แดนแฟรี่เหรอ ขอโทษนะ
ฉันคิดว่าเธอจะพบว่าเธอคือ หนึ่งในผู้มาเยือนกลุ่มแรกๆ
ของเกาะสาธารณรัฐแวน เกเลีย อันยิ่งใหญ่ต่างหาก
ฮะ
ไม่นะ
ฉันคิดว่านั่นอาจเป็นแดนแฟรี่
ฮิลดา!
- เร็วเข้า พวก - เดี๋ยว! เธอรออยู่ที่นี่ก็ได้นะ
ปลอดภัยแล้วค่อยไป
ไม่ เราต้องไปเดี๋ยวนี้ หนูรู้
ฮิลดา!
เราควรไปที่ชายหาด
เรือเรียบร้อยดีไหมคะ
มันจะต้องเรียบร้อย
ฉันจะช่วยดันให้
เดี๋ยว คุณไม่ไปเหรอ
นั่งไม่พอหรอก
พอสิคะ เราเบียดกันได้
แล้วให้กลับไปหาอะไร
ฉันว่าเราต่างก็รู้ว่ากลับไปก็ไม่มีอะไรดีหรอก
อีกอย่าง แวน เกเลียต้องการฉัน
ต้องการเรา
งั้นเอาไว้เจอกันใหม่นะคะ
ฟังฉันทางวิทยุนะ
ได้ค่ะ
บอกไม่ถูกเลยว่าพ่อดีใจแค่ไหน ที่ได้อยู่ห่างจากหัวกะโหลกนั่น
มันมีสองขารึเปล่า
ไม่
สามขาเหรอ
ไม่
มันมีลิ้นยาวๆ เลียแผล็บๆ รึเปล่า
เดวิด ฉันบอกว่ามันเป็นผัก
มันมีลิ้นที่สั้นและแห้งรึเปล่า
ไม่
มันคือ… แม่ฮิลดา
ฉันไม่แน่ใจว่านายเข้าใจเกมนี้ไหม
ฟรีด้า! เดวิด!
อยู่ที่นี่กันจริงด้วย
ขอโทษค่ะ ฮิลดาบอกว่ามันเป็นทางเดียว
อย่าบอกนะ…
ใช่ค่ะ เธอเข้าไปในนั้น
เราต้องขุดเธอออกมา
- ไม่! - ไม่!
เรามีแผนค่ะ
พอเธอพร้อมจะให้ขุดออกมา เธอจะบอกพวกเราด้วยสิ่งนี้
เราจะขุดเธอออกมาเดี๋ยวนี้
ไม่แน่ใจว่าพวกเธอรู้ไหม ว่าเรื่องนี้ร้ายแรงแค่ไหน
พ่อคะ
พายไปเรื่อยๆ
พ่อ
พายไปเรื่อยๆ
พวกแกคือคนที่ฉันเห็นในฝันใช่ไหม
- ฮิลดา - ฮิลดา
พวกแกเป็นภูตแฟรี่เหรอ
มีใครอยู่ในนั้นไหม หรือพวกแกเป็นแค่เสื้อคลุมเปล่าๆ
- ฮิลดา - ฮิลดา
แกต้องการอะไรจากเรา
ฮิลดา! ใกล้ถึงแล้ว เร็วเข้า
มีแรงเท่าไหร่ จ้วงให้เต็มที่เลย
เกาะแน่นๆ นะ
นั่นชายฝั่ง ใกล้ถึงแล้ว
พ่อมีความรู้สึกว่ามีใครบางคน หรืออะไรบางอย่างไม่อยากให้เราไป
เราอาจไม่ต้องไปไกลกว่านี้
เดวิด! ฟรีด้า!
ฮิลดา นั่นเธอเหรอ
ได้ยินฉันไหม ฉันกลับมาแล้ว พาพ่อมาด้วย
ขุดเราออกไปเลย
ฟรีด้า! เดวิด!
ไม่นะ
เราขุดเธอออกมาไม่ได้ ทำยังไงกันดี
เอากระเป๋าให้หน่อย
- รู้คาถาที่จะช่วยได้เหรอ - ไม่
นึกว่าการสร้างคาถา เป็นการละเมิดกฎที่ประมาทและอันตรายซะอีก
ก็ใช่แหละ
แกตต์ การุนด์ เบรโก!
ควรจะมีอะไรเกิดขึ้นรึเปล่า
เราควรจะถูกดึงออกไปแล้ว หนูคิดว่าพวกเขาไม่ได้ยินหนู
ลมแรงขึ้นแล้ว
ฮิลดาอยู่ไหนเนี่ย
ไม่รู้
แกตต์ การุนด์ เบรโก!
ฮิลดา!
ไม่!
ฉันมาช่วยแล้ว
เดวิด!
มาเร็ว!
ฮิลดา!
ปิดมันเลย เดี๋ยวนี้เลย!
ฉันปิดไม่ได้
แม่เธอ!
แม่ฉันทำไมเหรอ
- ไม่ได้อยู่ด้วยกันเหรอ - ทำไมต้องอยู่
แม่เธออยากขุดเธอออกมา
อะไรนะ
เราพยายามห้ามแล้ว แต่เธอก็เข้าไปแล้ว
ไม่นะ
ฮิลดา เดี๋ยวก่อน พ่อรู้ว่าลูกคิดอะไรอยู่
แต่พ่อมั่นใจว่าเดี๋ยวแม่ของลูกก็จะกลับมา
ทุกคน ฉันไม่รู้ว่าจะทำแบบนี้ได้อีกนานแค่ไหน
ทิล มอททูกู!
ทิล มอททูกู
- ฟรีด้า! - ฟรีด้า!
ฟรีด้า ฟื้นสิ เร็วเข้า
ขอโทษนะ
ฮิลดา ไม่นะ
เร็วเข้า มาขุดกัน
ไม่นะ ไม่
คงเป็นที่นี่สินะ
โห
แม่!
ถ้านั่นคือพูก้ามาขอหูกระต่ายอีกล่ะก็นะ
ช่วยพวกเราด้วยครับ
และขอเค้กมันฝรั่งด้วย
พักผ่อนนิดหน่อยก็จะดีขึ้นแล้วละ
นัตวีดแห้งสองสามกรัม ใบสะระแหน่สองใบ
ผงทิสเซิลม่วงหนึ่งช้อนชา ทั้งหมดอยู่ในตู้นะ
มันจะรักษาเธอได้
ผมว่าผมทำได้
เธอเป็นเด็กดี ดูแลทุกอย่างตอนฉันไม่อยู่ด้วยนะ
เดี๋ยวครับ จะไปข้างนอกเหรอ
ถ้าอยากได้อะไรอีกก็ถามโลมนะ
แอสทริด
แอนเดอร์ส
เดี๋ยว ผมควร…
แม่คะ แม่
มีใครอยู่ไหม
สวัสดีค่ะ
เป็นอะไรรึเปล่า
เธอเป็นภูตแฟรี่เหรอ
ไม่ ที่จริงฉันเพิ่งมาถึงน่ะ
อ่อ งั้นเธอคงช่วยฉันไม่ได้
ช่วยเธอเรื่องอะไร
ที่นี่กว้างใหญ่มาก ฉันหลงทางตลอดเลย
ไม่รู้จะไปหาที่ไหนดี
ไม่เป็นไรนะ หาอะไรอยู่เหรอ
พ่อแม่ฉัน
พูดจริงเหรอ
ฉันก็มาด้วยเหตุผลเดียวกับเธอ ฉันตามหาแม่อยู่
แปลกจัง แต่ความหมายที่แท้จริงก็คือ เราหลงทางกันทั้งคู่
งั้นมาหลงทางด้วยกันสิ ดูเหมือนเราจะลงเรือลำเดียวกันแล้ว
แม่เธอพยายามทิ้งเธอไปเหมือนกันหรอ
พยายามแอบเข้ามาในอาณาจักรแฟรี่ โดยไม่บอกลาเลยน่ะ
เปล่าอะ ไม่ใช่แบบนั้น ฉัน…
งั้นเราก็ไม่ได้ลงเรือลำเดียวกัน
แต่ฉันอยากไปกับเธอ
โห
- เธอว่าภูตแฟรี่อยู่ไหนกันหมด - พวกมันอาจกลัวเราก็ได้
ผู้มาใหม่คงจะเคยเป็นภาพที่ชินตา
แต่ไม่ใช่ตั้งแต่เกาะเสื่อมลง
เสื่อมลงเหรอ
หยุด
ทำไม
เกาะไม่อยากให้เราไปทางนั้น
ใช่
ลืมเรื่องภูตแฟรี่ไปได้เลย
นอกจากดอกไม้กับเห็ด และไม่ว่าเจ้านี่จะเป็นอะไรก็ตาม
ฉันไม่เห็นสิ่งมีชีวิตเลยนะ
เดิมทีสัตว์ที่มีเวทมนตร์ทั้งหมดมาจากที่นี่
เขาว่ากันอย่างนั้น แต่พวกภูตแฟรี่ขับไล่พวกมันไป
หมายถึงส่วนใหญ่นะ
ทำไมเธอรู้เรื่องที่นี่เยอะจัง
ไม่รู้สิ
เธอว่ากินได้ไหม
หวังว่าจะได้นะ
อร่อยเหลือเชื่อ
ฉันชอบผ้าคลุมเธอนะ สวยมากเลย
ขอบคุณ มันเป็นของขวัญวันเกิดน่ะ ฉันก็ชอบเสื้อกันหนาวเธอ
ขอบคุณ แม่ฉันถักให้
แม่ฉัน
ดูสิ
ขอโทษนะคะ
หวัดดีค่ะ
ขอบคุณที่ไม่ช่วยอะไรเลย
ดูสิ
สนุกจัง
แค่ดูเธอ ฉันก็เหนื่อยจะแย่แล้ว
แบบนี้น่าจะใช้ได้
มันจะไม่มืดกว่านี้แล้ว
ว่ากันว่าพระอาทิตย์ที่แดนแฟรี่ ไม่เคยตกอย่างแท้จริง
อยากรู้จังว่าพรุ่งนี้เราจะทำอะไรกัน
นี่ หยุดหอนได้ไหม มันไม่มีประโยชน์เลย
นี่ ฉันขอโทษ
ฉันขอโทษ
ทวิก ช่วยหยุดหอนทีได้ไหม
ขอโทษนะเพื่อน แต่หอนไป ก็ไม่ช่วยให้ฮิลดากลับมาหรอก
นี่!
ไม่เป็นไรใช่ไหม
เมื่อกี้แม่ฉันมา
เมื่อกี้… เร็วเข้า
แม่คะ!
แม่!
ยายแอสทริด มาได้ไงคะ
แม่ พ่อ
นี่!
ขอโทษนะ หลานรัก
ได้โปรด อย่าทิ้งหนูไปอีกเลย
โอ๊ย
ฮิลดา!
จับมือฉันไว้
มีอะไรเหรอ
ฉันรู้จักที่นี่
แก
ฮิลดา
คุณเป็นใคร
แม่ พ่อ
สาวน้อยของเรา
โจฮันนา
แม่
ฮิลดา
ใคร อะไรเนี่ย
นี่ตากับยายของลูกจ้ะ
ตากับยายหนูเหรอ แต่แม่ไม่เคยพูดถึงเลย
ใช่ แม่ไม่เคยพูด แม่ลืมน่ะ แม่ลืมได้ยังไงนะ
พ่อกับแม่ไปจากหนู พ่อกับแม่ทิ้งหนูไป
- โจฮันนา - มันไม่ใช่อย่างนั้นนะ
ตอนนั้นหนูแค่สิบขวบ แต่พ่อกับแม่ทิ้งหนูมาที่นี่
แอสทริด
- ป้า! - โจฮันนา ป้า…
ป้าทำอะไรบางอย่าง เวทมนตร์แฟรี่อะไรสักอย่าง
เพื่อให้หนูลืม ลืมทุกอย่างว่าหนูเคยเป็นใคร
เรา…
เราอธิบายได้นะ
ถ้าลูกยอมให้เราพาไปดู
โว้ว
ฟีน ทำอะไรน่ะ ไปกันเถอะ ก่อนที่เธอจะได้ยินเรา
เราต้องไปแล้ว
เธอเห็นเราแล้ว
เธอดูตลกจัง ฉันชื่อลิเดีย เธอชื่ออะไร
ฟีเนียม
ชื่อตลกดีนะ
นี่พี่สาวฉัน แอสทริด
พวกเธอมีสองคน ฉันไม่เคยเห็นใคร เหมือนพวกเธอมาก่อนเลย
อยากเล่นกับเราไหม
ตั้งแต่วันนั้น
ถึงเราจะถูกห้ามมีปฏิสัมพันธ์กับมนุษย์
เราก็จะเล่นด้วยกัน ทุกครั้งที่เราแอบเข้าไปในโลกปกติ
มันเป็นมิตรภาพแบบลับๆ
เฮ้ย!
ว้าว
โว้!
แล้วเวลาก็ล่วงเลยไป
สุดท้ายป้าก็เลิกมาที่นี่
แต่ฟีเนียมจะอยู่ในโลกมนุษย์นานขึ้นเรื่อยๆ
ฟีเนียม
หลายเดือนแล้วนะ ทำไมยังไม่กลับไปอีก
ทำแบบนี้ได้ยังไง
เราจะไปจะมาตามใจชอบ ได้ยากขึ้นเรื่อยๆ แล้วนะ
อีกไม่นานเราอาจจะมาไม่ได้แล้ว
นายจะเลี้ยงเด็กได้ยังไง ถ้าออกมาจากเกาะไม่ได้
ฉันจะไม่กลับไปแดนแฟรี่อีกแล้ว
อะไรนะ
อย่างที่เธอบอกแหละ
ถ้าฉันกลับไปที่นั่น ฉันอาจกลับมาไม่ได้อีก
และฉันพาลิเดียไปด้วยไม่ได้แน่ๆ
ถ้านายอยู่ที่นี่ ฉันอาจไม่ได้เจอนายอีก
เธออยู่กับเราได้นะ
เราก็ชอบที่นี่กันมาตลอด และเหตุการณ์ที่นั่นตอนนี้…
เราจะโดนเนรเทศ
เราจะอยู่ด้วยกัน
ฉันคิดถึงเธอนะ แอสทริด
เราต้องหาที่อยู่ที่ใหญ่กว่านี้
จากนั้น โจฮันนา เธอก็เกิดมา
แล้วอะไรๆ ก็ดีอยู่สักพัก
แต่ลูกก็เริ่มป่วย
ลูกอาการแย่ลง
เราไม่รู้หรอก เราทำตามที่หมอบอกแล้วนะ
แต่มันจะไม่ได้ผลหรอกใช่ไหม
อาการป่วยนี้มันไม่ปกติ
หมอลองทุกอย่างแล้ว
ยังไม่ทุกอย่างหรอก
เป็นความคิดของป้าเอง
พ่อแม่เธอขอให้เกาะช่วย แล้วเกาะก็ตอบกลับมา
ข้าจะช่วยเด็กคนนี้ โดยมีเงื่อนไขหนึ่งข้อ
อะไรก็ได้
อีกสิบปีข้าจะกลับมา และเจ้าต้องยกเด็กคนนี้ให้ข้า
ไม่
เราให้ไม่ได้
นั่นคือข้อตกลง
และยุติธรรมกว่าที่เจ้าจะคาดคิดได้
เรารู้ว่าไม่ควรตอบตกลง
แต่เราก็ตอบตกลง
แต่สิบปีผ่านไปอย่างรวดเร็ว
เรายอมให้พวกเขาพาลูกไปไม่ได้
เราเลยทำข้อตกลงอีกครั้ง
เราจะเข้าไปแทนลูก
แม่ พ่อ
ลูกจะอยู่ในโลกมนุษย์กับแอสทริด
แต่เรารู้ว่าลูกจะพยายามตามเรามา ก็เลย…
ป้าเลยทำให้หนูลืม
สิบปี
ป้าปิดบังหนูนานขนาดนี้ได้ยังไง
ป้าอยากปกป้องเธอ
เธอจะได้ไม่ต้องแบกรับความเจ็บปวด จากการเสียพวกเขาไป
ป้าคิดผิด
หนูจำทุกอย่างได้แล้ว
ป้าขอโทษจริงๆ โจฮันนา
สรุป ที่ยายกำลังจะบอกก็คือหนูเป็นภูตแฟรี่
หลานเป็นลูกเสี้ยวภูตแฟรี่น่ะ
หนูเป็นแฟรี่ภูต
หนูเป็นภูตแฟรี่
หนูเป็นภูตแฟรี่!
เน้นคำว่า "ลูกเสี้ยว" ด้วยนะ ฮิลดา
หนูอยากรีบกลับไปบอกทุกคนแล้วละ ว่าหนูเป็นภูตแฟรี่
ภูตแฟรี่ของจริงไม่อิงนิยาย และ…
เป็นอะไรไปคะ
เราจะกลับไปไม่ได้แล้วใช่ไหมคะ
ข้อตกลงถูกละเมิด พ่อแม่ลูกกลับมาเจอกันแล้ว
หมายความว่าไงคะ
พวกเธอจะไม่มีวันได้ออกไปจากเกาะนี้
ฮิลดา
ไม่ต้องห่วงค่ะแม่ เราจะหาทางไปจากที่นี่ให้ได้
เหมือนที่เราทำมาตลอด
เราจะหาสิ่งที่ควบคุมที่นี่ และให้เหตุผลกับมัน
หรือไม่ก็หาทางลับ หรือ…
ไม่ ฮิลดา เราหาไม่ได้หรอก ไม่ใช่ครั้งนี้
แต่เราก็ต้องลอง
ลูกยังคิดถึงที่ที่ห่างไกลความเจริญอยู่ไหม
บางครั้งค่ะ ไม่มากเท่าเมื่อก่อน แม่ล่ะคะ
มากกว่าที่แม่เคยยอมรับ
เคยมีบางอย่างเกี่ยวกับชีวิตแบบนั้น ส่งเสียงเรียกแม่และยังเรียกอยู่
มันเรียกมาตลอด
ฮิลดา ดูที่นี่สิ
มันน่าทึ่งมาก แต่มันก็เหมือน ย้อนกลับไปในช่วงที่เรียบง่ายกว่านี้ด้วย
ตอนนั้นเราใช้เวลาเตร็ดเตร่ไปตามเนินเขา
และค้นพบลำธารและป่าและก้อนหิน
แค่เราสองคน
เพียงแต่ครั้งนี้เราทำแบบนั้นได้กันทั้งครอบครัว
ฮะ แปลกจัง ก่อนหน้านี้มันไม่ได้อยู่ตรงนี้จริงๆ นะ
ทวิก
เดวิด
เป็นไงบ้าง
ไม่แย่เท่าไหร่
ฉันฝันแหละ
ทวิกอยู่ไหน
หอมจัง
ของโปรดที่แม่หลานชอบกินตอนเช้าน่ะ แพนเค้ก
ตั้งแต่เมื่อไหร่คะ
ตาไปเอาวัตถุดิบมาจากไหนคะ
เกาะนี้จัดให้
ไปกันเถอะ นี่สำหรับปิกนิกมื้อเช้า
เอ้า
ร้ายกาจมาก ตาว่าพวกเขาเริ่มกินโดยไม่รอเราแล้วละ
โอ้ ลูกกลับมาเจริญอาหารแล้ว
โอ้ โทษที
หนูหัดทำแบบนั้นได้ไหมคะ
ในที่สุดจะทำได้ พี่สาวตาก็เริ่มกลับมาทำได้แล้ว
- ตาจะอุ้มหลานเอง - ไม่ค่ะ ตาไปเถอะ
หนูชอบปีนป่าย
นักผจญภัย เหมือนแม่ของหลานเลย
มีแพนเค้กมาฝากจ้ะ
- ของโปรดหนู เอามานะ - อ๊ะๆ!
- เยี่ยม - เอาละ กินกันเถอะ
รอไม่ไหวแล้ว
ยายไม่รู้ว่าหลานคิดว่าจะเจออะไรที่นี่ หรือคิดจะทำอะไร
แต่ยายแนะนำว่าอย่าทำ
ยายรู้ว่าตอนนี้หลานไม่ค่อยไว้ใจยายเท่าไหร่
แต่รอหน่อยดีกว่า
อย่างน้อยก็ให้มื้อเช้าผ่านไปก่อน ก่อนจะทำอะไรบุ่มบ่ามนะ
ทำไมตายายหน้าตาแบบนั้น พวกเขาควรแก่กว่านี้
ที่นี่ไม่มีอะไรเป็นอย่างที่เห็น
เราเห็นทุกอย่างผ่านม่านหมอก ของสิ่งที่เกาะคิดว่าเราอยากเห็น
ทวิก
เมื่อคืนมันคงโกรธฉัน หวังว่ามันจะไม่หนีไปนะ
เราต้องตามหามัน
จำตอนที่ลูกยืนกราน จะเลือกสถานที่ปิกนิกให้เราได้ไหม
และมันอยู่บนยอดของรูวิททรา หนูจำได้
พ่อไม่เคยได้ยินผ้าปูปิกนิกปากร้ายขนาดนั้นมาก่อน
เป็นอะไรรึเปล่า ฮิลดา
เปล่าค่ะ
แค่หยุดคิดไม่ได้ว่าหนูจะไม่ได้เจอเพื่อนอีก
ก็ไม่จริงซะทีเดียวนะ
เราจะพาไปดูอะไรบางอย่าง
ภูตแฟรี่ส่วนใหญ่ที่นี่ลืมไปแล้วว่าตัวเองมาจากไหน
ไม่ว่าพวกเขาจะเกิดที่นี่ หรือถูกพามาจากแผ่นดินใหญ่
ผ่านนานแค่ไหนแล้ว ครอบครัวพวกเขาเป็นใคร
แย่จัง
พวกเราบางคนเรียนรู้เทคนิค ที่จะรักษาความทรงจำและความสัมพันธ์
ทำให้มีความรู้เกี่ยวกับเกาะนี้ และการทำงานของมันด้วย
เราถึงได้รู้จักที่นี่
หอสังเกตการณ์
ที่นี่คืออะไร
ก้าวขึ้นมาสิ ไม่เป็นไร
นี่เป็นเครื่องมือของเหล่าภูตแฟรี่ในอดีต ในการลักพาตัวคน
โดยไม่ต้องเหยียบไปบนแผ่นดินใหญ่
เมื่อความต้องการผู้มาใหม่ลดน้อยลง
หอสังเกตการณ์ก็ไม่ถูกใช้งาน และแทบจะไม่มีใครจำการทำงานของมันได้
แม่เจ้า
อะไรน่ะ
ทวิก
ฟรีด้า! เดวิด
มีวี่แววของมันบ้างไหม
ทำไมเราถึงเห็นภาพนี้
ฮิลดากำลังเห็นคนที่สำคัญที่สุดในสายตา
ตอนที่หลานเข้าพรมแดนมาครั้งแรกเท่านั้น ที่เรารู้ว่าต้องไปหาที่ไหน
แต่นี่คือวิธีที่เรามองเห็นหลานได้
และเป็นวิธีที่เราพาพ่อของหลานมาที่นี่ด้วย
เราไม่ได้ตั้งใจจะทำแบบนั้น แต่ตอนนั้นเขาเดือดร้อน
และเราเห็นโอกาสที่จะช่วยได้
ตากำลังบอกว่า เราใช้สิ่งนี้เดินทางระหว่างโลกได้ใช่ไหม
มันคือเครื่องลักพาตัว
หน้าที่เดียวของมันคือการเอามา
ทวิก มันอยู่กับโลม
มันอยู่ในบ้าน
อะไรนะ
เราพามันมาที่นี่ได้ไหม
ถ้าลูกต้องการแบบนั้นก็ได้
ลูกคิดว่าไง
มันอาจทำให้ลูกรู้สึกดีกับเรื่องทั้งหมดนี้ก็ได้
ไม่ค่ะ ไม่
เราไม่ควรหาทางพาใครมาที่นี่
ฮิลดา
นี่มันไม่ถูกต้องค่ะแม่
หนูรู้ว่าทำไมแม่อยากอยู่ที่นี่ หนูเข้าใจ
แต่มันผิดหมดเลย ทุกคนกำลังตามหาเราอยู่
เราต้องให้เกียรติและทำทุกอย่าง เพื่อกลับไปหาพวกเขาที่อยู่อีกฝั่ง
โลม ขอคุยกับทวิกหน่อยได้ไหม เรารู้ว่ามันอยู่ในนั้น
ทวิก
ฉันขอโทษที่ตะคอกแก ฉันรู้ว่าแกแค่อยากให้ฮิลดากลับมา
เราถึงได้มาที่นี่ไง เราต้องการแก
ฉันจะให้แกดูนะ
โอเค ทวิก ทำสิ่งที่แกช่ำชองเลย
ทำอะไรน่ะ
แค่จะทำให้ทวิกเสียงดังขึ้นหน่อย
ลัททา ฮัทท์!
ฮะ
ฮิลดา จะไปไหนน่ะ
หนูจะคุยกับใครหรืออะไรก็ตามที่ดูแลที่นี่
และหนูจะพูดให้เขายอมปล่อยเราไป
แบบนั้นไม่ได้ผลหรอก
ลูกใช้เหตุผลกับมันไม่ได้
หนูจะไปคุยกับลูกเอง
ฮิลดา
แม่รู้ว่านี่เป็นสถานการณ์ที่ยาก
แม่คะ ที่นี่คือความฝัน มันไม่จริง แล้วพวกเขาล่ะ
พวกเขาดูน่ารักดี แต่พวกเขาคือความทรงจำ
ไม่มีอะไรเปลี่ยนไปเลยตั้งแต่พวกเขามาถึงที่นี่
และถ้าเราอยู่ที่นี่ มันก็จะเป็นแบบนี้แหละ
จะไม่มีอะไรใหม่
นี่คือทุกอย่างที่พวกเราจะมีได้
แล้วมันแย่มากเลยเหรอ
จะพูดอะไรคิดหน่อยเถอะค่ะ
แกเพิ่งอายุ 13 เองน่ะ โจฮันนา
นั่นอะไรน่ะ
เรื่องปกติรึเปล่าคะ
ไม่ ตาก็ไม่เคยเห็นอะไรแบบนี้มาก่อน
แม่เคยเห็น
มันคือจิ้งจอกกวาง
มันมาที่นี่ได้ยังไง
ก็แม่พูดเอง
ว่าสัตว์มีเวทมนตร์ส่วนใหญ่มีถิ่นกำเนิดในแดนแฟรี่
พวกมันคงยังข้ามไปมาระหว่างโลกได้
นี่เป็นโอกาสที่เราจะไปจากที่นี่ได้
ฟรีด้า!
โอ้ เฮ้ย!
ไง
ไม่เห็นจะน่ากลัวเลยสักนิด
คิดว่าทวิกไปถึงไหม
ฉันว่าถึง
สิ่งที่ฉันกังวลมากกว่าคือ พวกเขาจะกลับมาสักคนไหม
น่าทึ่งสุดๆ
เกาะไม่มีทางยอมให้พวกเขาออกไปหรอก
ไม่ใช่ในตอนที่มันมีสิทธิ์ในตัวโจฮันนา
เรื่องนั้นฉันจัดการเอง ป้ามีแผนแล้ว
- ฮะ - อะไรนะ
ฮิลดาพูดถูก เธอต้องไป
แม่คะ
หนูเพิ่งเจอพ่อกับแม่เอง หนูไม่อยากเสียพ่อกับแม่ไปอีก
แม่ได้พบอะไรที่นี่เยอะมาก
แม่ได้อดีตคืนมา
แต่แม่จะไม่พรากอนาคตของลูกไป อนาคตของเรา
หมายความว่า…
แอสทริด เธอมีแผนอะไร ฉันไปกับเธอได้นะ
นายต้องช่วยพวกเขา พวกเขาจะต้องการนาย
แอสทริด
แล้วเจอกันใหม่นะ น้องชาย
มัวรออะไรอยู่ล่ะ รีบไปซะสิ
แม่ว่าถึงเวลาแล้วละ
พร้อมไหม
พร้อมค่ะ
อยู่ใกล้ๆ แม่ไว้ไม่ว่ายังไงก็ตาม
เราต้องรีบแล้ว เกาะนี้จะพยายามหยุดเรา
เอาละ
กลับบ้านกันเถอะ
เด็กที่หายไปกลับมาแล้ว
ไม่บ่อยนักที่คนของข้าจะกล้าหาญพอ
ที่จะเสี่ยงภัยมาไกลจากแสงตะวันขนาดนี้
เจ้าดูไม่ค่อยดีเลยนะ
ดินแดนเสื่อมโทรมลง แต่เจ้าก็กลับมา
เจ้าต้องการอะไร
ข้าขอร้องให้เจ้าเปลี่ยนการถือสิทธิ์ชีวิตของเจ้า จากโจฮันนามาเป็นตัวข้า
การแลกเปลี่ยน
อันที่จริง ข้าขอสั่งต่างหาก
คำขอของเจ้าถูกปฏิเสธ
คำสั่งของเจ้าไม่เป็นที่พอใจอย่างมาก
ทวิก
สิทธิ์ก็คือสิทธิ์
มันคือวิถีของสิ่งต่างๆ ในการรักษาข้อตกลงของเรา
ดูเจ้าสิ เจ้ากำลังจะตาย
เจ้าไม่จำเป็นต้องมีสมาชิกใหม่
เจ้าไม่ต้องการมันด้วยซ้ำ
ที่ยังใช้กฎพวกนี้อยู่ก็เพราะเจ้ายึดติด
กับกิจวัตรโบราณที่บิดเบี้ยว
พอได้แล้ว!
วิถีก็คือวิถี เจ้าไม่มีอะไรจะมาต่อรองด้วย
ข้ามีอย่างนึง
ชีวิตข้า
ฮิลดา เรา…
เราบินได้!
พวกเขาทำอะไรกันน่ะ
พวกเขาไม่มีทางมากับเราได้
ขอบคุณนะคะ
- ฟรีด้า - อะไร
ไปกันเร็ว
ขอบคุณนะ
เราทำได้ แม่ เรากลับมาแล้วจริงๆ
แม่
ไม่เป็นไร แม่แค่… แม่รู้สึกไม่ค่อยสบาย
แม่ เป็นอะไรไป
แม่ไม่เป็นไร แม่โอเค
อาการป่วยตั้งแต่ตอนที่แม่ยังเด็ก ฉันควรทำยังไงดี
ชีวิตเจ้า
การสังเวยเลือดด้วยความยินดี
เครื่องต่อรองที่เก่าแก่ที่สุด
วิญญาณแลกวิญญาณ
เจ้าปฏิเสธไม่ได้หรอกว่าเจ้าปรารถนามัน
เจ้าพูดถูก
ข้าปฏิเสธไม่ได้
ฟีน
ฮะ
พวกเขาอยู่นั่น
ฮิลดา!
ฮิลดา เธอกลับมาแล้ว
โจฮันนา เกิดอะไรขึ้น
หนูไม่น่าให้เรากลับมาเลย
ขอโทษนะคะแม่ ทั้งหมดเป็นความผิดของหนูเอง
ไม่ ฮิลดา
ลูกผิดแค่นิดเดียว ส่วนใหญ่ที่ผิดคือพ่อของลูก
แม่
คุณทำให้เราตกใจหมดเลย
แม่… รู้สึกยังไงบ้างคะ
แม่รู้สึก… ดี ที่จริงดีมากเลยละ
หวัดดีจ้า
ยายแอสทริดทำสำเร็จ ยายทำสำเร็จ! แม่คิดว่ายายทำยังไงคะ
เธอโอเคไหม
มันแปลกเวลาคิดว่ายายจะไม่อยู่ที่นั่น
คุณพูก้า
ยายแอสทริดของฉันไม่อยู่หรอก
ยายจะไม่มาเปิดประตูบานนี้อีกแล้ว เสียใจด้วยค่ะ
มีใครมีค้อนไม้อันใหญ่ๆ ไหม
แล้วสับปะรดล่ะ
ไม่ ฉันว่าพวกเขาไม่มีหรอก ฉันก็ไม่มี ออกไปจากหน้าบ้านฉันได้แล้ว
ยายแอสทริด
ดีใจที่พวกเธอกลับมาได้อย่างปลอดภัยนะ
ยายอยู่ที่นี่ได้ยังไง เกิดอะไรขึ้นคะ
ยายจะไม่เล่าหน้าประตูหรอกนะ
มาสิ เข้ามาทุกคนเลย ยายจะเปิดเตา
- นั่นคือสิ่งที่ดีที่สุดที่ฉันได้ยินในวันนี้ - ขอบคุณพระเจ้า ฉันหิวมาก
นี่!
หนูอยากพาพวกเขามาด้วยได้จัง
รู้สึกเหมือนได้มีตายาย และเสียพวกเขาไปในวันเดียว
เราไม่ได้เสียอะไรไปหรอกจ้ะ
ใจนึงแม่ก็อยากอยู่ที่นั่นตลอดไปนะ
แต่อย่างน้อยเราก็รู้ว่าตอนนี้พวกเขาอยู่ที่นั่น
เฝ้ามองเราอยู่
ยายยังไม่เล่าเลยว่าเกิดอะไรขึ้น
เราคิดว่ายายเอาชีวิตไปแลก เพื่ออิสรภาพของเรา
ยายทำแบบนั้น หรืออย่างน้อยก็พยายามจะทำ
โทษทีนะ ไม่ได้ตั้งใจจริงๆ
ฉันไม่ได้แอบฟังนะ แต่ช่วยไม่ได้ที่บังเอิญได้ยิน
ฉันเข้าใจถูกไหมที่คิดว่ามีคนอยากสลับที่กัน
ฉันกำลังหาที่พักใหม่น่ะ
ไม่ทราบว่าคุณสนใจจะทำข้อแลกเปลี่ยนไหม
สิทธิ์ก็เลยถูกส่งต่อไปยังอาสาสมัครที่เต็มใจ
จากนั้นยายก็โดนขับไล่ออกจากที่นั่น
ถูกเนรเทศตลอดกาล
นั่นคือสิ่งที่เราได้จากการเถียงกับพวกผู้ใหญ่ล่ะมั้ง
วิคตอเรีย แวน เกล
แดนแฟรี่ไม่รู้ซะแล้วว่ากำลังจะเจออะไร
- ในที่สุด - กลิ่นหอมจัง
มีใครอยากดื่มชาไหม
น่ากินจัง
ลูกรู้สึกยังไงบ้าง
รู้สึกว่าทุกอย่างจะผ่านไปด้วยดีค่ะ
กินก่อนละนะ
อืม ได้เวลาซะที
- เร็วเข้า เดี๋ยวสาย - แป๊บนึงนะ แม่หากุญแจไม่เจอ
ผมจะดูที่จดไว้
เจอแล้ว
โอเค ไปกันเลย
หวัดดี
ดีใจที่ได้เจอนะ ยัยหนู ฉันพลาดอะไรไปบ้าง
โทษที
ฮิลดา!
ถึงที่หมายของเธอแล้วละ
คำบรรยายโดย กมลรัตน์ ชุติเชาวน์กุล