CHAPTER 8: ANG FAIRY ISLE
Nandito na tayo ulit sa Tofoten.
Naaamoy ko na ang potato cakes ng tita mo.
Napag-usapan na, David. Di tayo pupunta kay Tita Astrid.
Ano? Bakit?
Dahil pipigilan niya tayo sa gagawin natin.
Oo. Iyon nga sana'ng gusto kong mangyari.
Gusto kong humiram ng suit.
Suit?
'Yong magandang suit. At sapatos.
Sige na. Sumagot ka.
Ba't mo kasi sinabi sa kaniya.
Di ko kayang magsinungaling kay Johanna.
Walang clause sa mga kasunduan
na tumatalakay sa hating katapatan.
Di siya sumasagot. Kailangan kong pumunta doon.
Magandang ideya.
Sa harap ako.
Di kayo sasama. Kayo ang pumayag na umalis siya.
Dito kayo, bantayan ang bahay at isipin ang ginawa n'yo.
Sabi sa 'yo wag mong sabihin sa kaniya.
Sige na.
Yes.
Dito.
Bakit?
Parang ayaw ko nang lumapit do'n.
May kakaiba sa bagay na 'yon.
Di ikaw ang papasok, David. Si Hilda.
David, kailangan kita.
Okay.
-Ang weird. -Ng ano?
'Yong mga butas kung sa'n tayo kinuha. Wala.
Baka may nag-ayos kasi mukhang magulo.
Hardinero o mahilig sa lupa?
Magtrabaho na tayo. Kailangan nating alisin lahat 'to.
Lahat?
Bawat isa.
Iba ito sa dati, di ba?
Oo, pero dala ko ang charm ng tita ko. Hangga't nasa akin 'yon, ayos lang ako.
Pahingi ng radyo.
Dito lang kami.
The best talaga kayo. Sige. Naaalala n'yo ang plano?
Dinig n'yo ba 'ko?
Dinig ka namin.
E, ngayon?
Dinig ka pa rin.
Actually, kita ka namin.
Ngayon?
-Oo. -Ngayon?
Guys? Frida, nandiyan ka ba?
Nandito kami, Hilda. Di ka sumagot kanina.
Nakapasok na yata ako.
-Okay ka lang? -Okay lang ako. Ayos lang.
Pasok na ako. Tatawagan ko kayo pag kailangan na akong hukayin.
Okay, David? Ngayon… Ano'ng ginagawa mo?
Sinisiguro kong di ako aksidenteng gagala do'n.
Hinding hindi ko 'to bibitawan.
Hindi! Wag ngayon.
Sige.
Alam ko. Kinikilabutan din ako dito.
Di ko alam kung may nararating ba tayo.
Dapat may nangyayari na.
Gutom ka?
Heto, Twig.
Itong charm.
Pinoprotektahan ako nito sa bagay na hinahanap ko.
Di magandang ideya ito, pero ito lang ang alam kong paraan.
Aray!
Ano 'yon?
Gandang gabi, ma'am.
Nakakatakot dito.
Sa'n kaya tayo dadalhin nito?
Net? Sino kaya'ng naglagay nito dito.
Ha?
Hoy!
Umalis ka.
Twig!
-Bitawan mo 'ko! Kukunin ko… -Hilda!
Ako 'to.
Papa?
Si Twig! Sagipin natin siya.
Victoria Van Gale.
Oo, napakahusay mo.
Sisipilyuhin ko lahat ng ngipin mo mamaya.
Isipin mo ang gulat ko nang, gamit ang spyglass ko,
nakita ko ang asul mong ulo na papunta sa akin.
Tapos sabi ni Anders anak ka niya.
Ano'ng ginagawa mo rito?
Nandito ako para iligtas ka.
Mag-isa kang pumunta rito? Di ka dinala dito?
Ha? Dumaan ako sa borderland at sumakay sa bangkang 'yon.
Sa borderland?
Sa fairy mound. Nag-tren ako papuntang Tofoten.
Galing ka sa Tofoten?
Di ito ang tamang oras para magkuwento o tamarin. Bilisan na natin.
Dali. Pasok kayo. Welcome.
Whoa!
Muntik na 'yon.
Tingnan mo.
Ano'ng ginagawa nila?
Ewan ko. Mukha naman silang mabait, medyo nakakadiri lang..
Pero pag nakita ka nila, darating 'yong iba.
-Sino'ng iba? -'Yong nagdala sa 'kin dito.
Sa guho ng kastilyo, no'ng hinahabol ako ng troll,
akala ko mamamatay na 'ko.
Wala talaga akong mapupuntahan.
Pero bago ako kainin ng troll na 'yon,
naramdaman kong may humawak sa 'kin,
na para akong hinihila palayo sa troll.
Palayo sa lahat. Tapos, nandito na ako.
Pagkatapos no'n, nakilala ko si Victoria.
Nakagawa siya ng isang parang broadcasting system,
at kinokontak namin ang mundo sa labas.
O parang gano'n ang ginagawa namin.
Narinig kita. Kaya ako nandito.
Di ka lang basta itinapon dito?
Hindi. Sinabi ko sa 'yo. Dumaan ako sa fairy mound.
Mga kaibigan ko ang maghuhukay sa 'tin.
Buti na lang nagdala ka ng bangka.
Hilda, makinig ka…
alam kong di ako laging naro'n para sa inyo…
Okay lang, Pa. Di mo kailangang gawin 'yan ngayon.
Oo nga.
Salamat sa paghahanap mo sa 'kin.
Alam ba ng mama mo?
Hindi, pero baka alam na niya ngayon.
Kaya lalo nating bilisan.
Diyan ka lang. Sisiguraduhin kong ligtas ang bangka.
-Uy. Hilda. -Di ko sinasadyang maistorbo ka.
Gusto kong magpasalamat sa pagligtas sa papa ko.
Wala 'yon.
Di ko hahayaang malunod ang kagaya kong castaway, di ba?
Tingin ko, hindi.
Pero di ko maiwasang maramdamang
kasalanan ko ang pagiging castaway mo.
Hilda, pinakamagandang nangyari sa 'kin ang pagpunta ko rito.
Isang kakaibang bagong mundo na puno ng mga misteryong dapat tuklasin.
Hindi, tadhana ang nagdala sa 'kin dito.
At walang dudang nakatadhana ang pagtatagpo natin muli.
Ano ang toreng 'to?
Ang ganda, 'no?
Akala ko no'ng una, templo 'to,
pero para itong receiver.
Naayos ko 'to para makapag-broadcast ako.
Pero nahihiwagaan pa rin ako tunay na layunin nito.
Pero magandang lugar 'to para pagmasdan ang panahon.
Di ba?
Madali lang pala 'yon.
Ang lungkot dito.
Di ko alam ang inasahan kong itsura ng lugar na 'to, pero di ganito.
Nasaan ba tayo sa tingin mo?
Di mo alam? Ito ang Fairy Country.
Fair Country? Pasensiya ka na.
Sa tingin ko, isa ka sa mga unang bisita
ng dakilang isla ng Van Galea.
Ha?
Lagot.
Sa palagay ko, 'yon ang Fairy Country.
Hilda!
-Tara, Twig. -Teka! Maghintay na kayo dito.
Umalis pag ligtas na.
Hindi. Umalis na tayo. Basta alam ko lang.
Hilda!
Pumunta na tayo sa beach.
Okay ba ang bangka?
Dapat lang.
Itutulak ko kayo.
Teka, di ka sasama?
Wala ng space para sa 'kin.
Mayroon pa. Kasya tayong lahat.
Tapos, babalik saan?
Sa tingin ko alam nating di 'yon uubra.
Isa pa, kailangan ako ng Van Galea.
Kailangan kami.
Hanggang sa susunod nating pagkikita.
Pakinggan mo ako sa radyo.
Opo.
Di mo lang alam kung gaano ako kasaya na malayo na sa bungong 'yon.
May dalawang binti?
Hindi.
Tatlong binti?
Hindi.
Mahaba at basa ba'ng dila nito?
David, sabi ko gulay.
Maikli at tuyot ba ang dila?
Hindi.
Mama ni Hilda?
Di mo naiintindihan ang larong 'to.
Frida! David!
Siyempre nandito kayo.
Sorry po. Sabi ni Hilda, ito lang ang paraan.
Pumasok ba…
Opo. Pumasok siya sa loob.
Hukayin natin siya.
-Wag po! -Wag po!
May plano kami.
Pag kailangan na siyang ilabas, tatawagan niya kami dito.
Huhukayin na natin siya ngayon.
Di n'yo alam kung gaano 'to kaseryoso.
Papa.
Magsagwan ka lang.
Papa.
Magsagwan ka lang.
Kayo 'yong sa panaginip ko, di ba?
-Hilda. -Hilda.
Mga fairy ba kayo?
May tao ba diyan, o mga cloak lang na walang laman?
-Hilda. -Hilda.
Ano'ng kailangan n'yo?
Hilda! Malapit na tayo. Sige na.
Gawin na natin ang lahat.
Kapit nang mabuti.
Ayun na ang shore. Malapit na.
Pakiramdam ko may ayaw tayong umalis.
Di na natin kailangang lumayo.
David! Frida!
Hilda, ikaw ba 'yan?
Dinig n'yo 'ko? Okay na. Kasama ko na si Papa.
Hukayin n'yo na kami.
Frida! David!
Lagot.
Di natin mahukay. Ano'ng gagawin natin?
Akin na ang bag ko.
-May spell ka para dito? -Wala.
Akala ko ba mapanganib at bawal ang paggawa ng mga spell.
Oo.
Gatt Grund Bregoa!
May dapat bang mangyari?
Nakalabas na dapat tayo. Di nila yata ako narinig.
Lumalakas na.
Nasa'n siya?
Di ko alam!
Gatt Grund Bregoa!
Hilda!
Hindi!
Hawak kita!
David!
Halika na!
Hilda!
Isara mo na! Ngayon na!
Di puwede!
'Yong mama mo!
-Bakit? -Di n'yo siya kasama?
Bakit naman?
Gusto ka niyang hukayin.
Ano?
Pinigilan namin siya, pero pumasok pa rin siya.
Hindi.
Hilda, sandali. Alam ko ang iniisip mo,
pero sigurado akong pabalik na ang mama mo.
Guys! Di ko alam kung hanggang kailan ko 'to kakayanin.
Til Mottuku!
Til Mottuku.
-Frida! -Frida!
Frida, gumising ka. Sige na.
Pasensiya na.
Hilda, wag!
Maghukay tayo!
Hindi.
Palagay ko ito na 'yon.
Wow.
Mama!
Kung 'yong Pooka na naman 'yan, na humihingi ng bow tie.
Kailangan namin ng tulong. At kaunting potato cake.
Kailangan lang niyang magpahinga para lumakas.
Ilang gramo ng tuyong nutweed, ilang dahon ng mint,
isang kutsarita ng purple thistle powder. Nasa kabinet 'yan.
-Makakatulong 'yon sa kaniya. -Kaya ko na po 'to.
Mabait na bata. Ikaw na muna ang bahala dito.
Sandali. Aalis po kayo?
Kung may kailangan ka pa, tanungin mo si Loam.
Astrid.
Anders.
Teka. Puwede bang…
Ma?
Tao po?
Hello.
Okay ka lang ba?
Fairy ka ba?
Hindi. Actually, kararating ko lang.
Ay. Baka di mo ako matulungan.
Tulungan ka saan?
Ang laki ng lugar na 'to. Lagi akong naliligaw.Di ko alam kung saan maghahanap.
Okay lang. Hanapin ang ano?
Mga magulang ko.
Seryoso ka ba?
Pareho tayo. Hinahanap ko'ng mama ko.
Weird. Pero ibig sabihin lang no'n pareho tayong naliligaw.
Ba't di tayo magkasamang maligaw? Pareho lang tayo.
Iniwan ka rin ba ng mama mo?
Pupunta sa kaharian ng mga fairy nang di nagpapaalam?
Hindi, di ganoon. Kasi…
E di, hindi tayo pareho.
Pero gusto ko 'yon.
Whoa!
-Tingin mo, nasa'n ang mga fairy? -Baka tinatakot natin sila.
Karaniwang may mga bagong dating noon, pero di na mula nang humina ang isla.
Humina?
Tigil.
Bakit?
Ayaw tayong papuntahin diyan ng isla.
Uh-huh.
Puwera ang mga fairy.
Bukod sa mga bulaklak at kabute at kung ano man 'to,
wala pa akong nakitang buhay dito.
Nagmula rito lahat ng mahiwagang nilalang.
'Yon ang sabi nila. Pero tinaboy sila ng mga fairy.
Well, karamihan sa kanila.
Ba't marami kang alam dito?
Ewan ko.
Ligtas kaya 'tong kainin?
Sana lang talaga.
Ang galing.
Gusto ko ang cloak mo. Ang ganda.
Salamat. Regalo sa 'kin 'to. Gusto ko ang jumper mo.
Salamat. Ginawa 'to ng mama ko.
Ang mama ko.
Tingnan mo.
Excuse me?
Hi.
Salamat sa wala.
Pakinggan mo.
Ang saya no'n.
Napagod ako sa panonood sa 'yo.
Puwede na 'to.
Hindi dumidilim.
Sabi nila di lumulubog ang araw sa Fairy Country.
Ano kaya'ng gagawin natin bukas?
Puwede bang tumigil ka? Di nakakatulong.
Uy, pasensiya na.
Sorry na.
Twig, puwede bang tigilan mo 'yan?
Pasenisya na. Pero di siya maibabalik niyan.
Hoy!
Okay ka lang ba?
Nandito ang nanay ko.
'Yon ang… Tara na.
Ma!
Tita Astrid? Pa'nong nandito ka?
Mama? Papa?
Hoy!
Pasensiya na, anak.
Please, wag n'yo na akong iwan ulit.
Aray!
Hilda!
Hawak ka!
Ano 'yon?
Kilala ko'ng lugar na 'to.
Ikaw.
Hilda.
Sino ka?
Mama? Papa?
Ang prinsesa natin.
Johanna.
Mama?
Hilda?
Sino? Ano?
Sila ang lolo't lola mo.
Lolo't lola ko? Pero wala kang sinabi.
Oo nga. Nakalimutan ko. Pa'no ko nakalimutan 'yon?
Iniwan n'yo ako. Pinabayaan n'yo ako.
-Joanna. -Di gano'n 'yon.
Sampung taon ako no'n, at iniwan n'yo ako para pumunta rito.
Astrid?
-Ikaw! -Johanna, kasi…
May ginawa ka. Mahika ng fairy.
Para makalimutan ko. Para kalimutan lahat ng tungkol sa kung sino ako.
Kasi…
Magpapaliwanag kami.
Hayaan mong ipakita namin.
Whoa.
Phin, ano'ng ginagawa mo? Halika na, bago pa niya tayo marinig.
Umalis na tayo.
Nakita na niya tayo.
Kakaiba itsura mo. Ako si Lydia. Ano'ng pangalan mo?
Phinium.
Nakakatawang pangalan.
Kapatid ko, si Astrid.
Dalawa kayo? Ngayon lang ako nakakita ng tulad n'yo.
Gusto mong maglaro?
Mula sa araw na 'yon,
kahit bawal sa aming kausapin ang mga tao,
magkasama kaming naglalaro tuwing tatakas kami sa mundo.
Lihim 'tong pagkakaibigan.
Hoy!
Wow.
Whoa!
Lumipas ang panahon.
Kalaunan, di na ako pumunta.
Pero patagal nang patagal ang pananatili sa mundo ni Phinium.
Phinium.
Ilang buwan na. Ba't di ka na bumalik?
Pa'no mo nagawa ito?
Mahirap nang magpabalik-balik.
Darating ang araw na di na puwede.
Paano mo aalagaan ang bata kung di ka makakaalis ng isla?
Di ako babalik sa Fairy Country.
Ano?
Gaya ng sabi mo.
Kung babalik ako doon, baka di na ako makabalik.
At di ko maisasama si Lydia.
Kung mananatili ka rito, baka di na kita makita.
Puwede kang manatili sa amin.
Gusto natin dito, at 'yong sitwasyon do'n…
Ipapatapon tayo.
Magkasama tayo.
Miss na kita, Astrid.
Maghanap tayo ng mas malaking bahay.
Tapos, ipinanganak ka, Johanna.
Noong una, naging maayos ang lahat.
Pero nagkasakit ka.
Lumalala siya.
Di natin alam 'yon. Ginagawa natin ang sinabi ng doktor.
Pero di 'yon uubra, di ba?
Di normal ang sakit na 'to.
Sinubukan na nila lahat.
Di lahat.
Ideya ko 'yon.
Humingi ng tulong ang mga magulang mo sa isla, at sumagot ang isla.
Ililigtas ko ang bata, sa isang kondisyon.
Kahit ano.
Babalik ako pagkatapos ng sampung taon, at ibibigay n'yo ang bata sa akin.
Hindi.
Hindi puwede.
'Yon ang kasunduan,
at mas patas kaysa sa inaasahan mo.
Labag man sa kalooban namin…
pumayag kami.
Pero mabilis na lumipas ang sampung taon.
Di ka namin ibibigay sa kanila.
Kaya nakipagkasundo ulit kami.
Kami ang papalit sa 'yo.
Mama? Papa?
Mananatili ka sa mundo ng mga tao kasama si Astrid.
Pero alam naming susubukan mo kaming sundan. Kaya…
Binura n'yo ang alaala ko.
Sampung taon.
Paano mo naitago sa 'kin 'yan nang gano'n katagal?
Gusto kitang protektahan,
para di mo kailangang dalhin ang sakit ng pagkawala nila.
Nagkamali ako.
Naaalala ko na lahat.
Patawarin mo ako, Johanna.
So, ang sinasabi n'yo ay fairy ako.
May lahi kang fairy.
Fairy ako!
-Fairy ako! -May "lahi" lang, Hilda.
Excited na akong bumalik at sabihin sa iba na fairy ako.
Tunay na fairy, at…
Ano'ng problema?
Di na po ako makakabalik, 'no?
Nasira na ang kasunduan. Magkasama na ang magulang at anak.
Ang ibig sabihin?
Di na kayo papayagang umalis sa islang ito.
Hilda?
Wag kang mag-alala, Ma. Makakahanap tayo ng paraan.
Gaya ng dati.
Hahanapin natin ang kumokontrol dito at kakausapin natin.
O hanap tayo ng daan. O…
-Hindi, Hilda. Di ngayon. -Pero kailangan nating subukan.
Nami-miss mo pa rin ba ang kagubatan?
Minsan. Di na kagaya ng dati. Ikaw?
Higit sa aaminin ko.
May umakit sa 'kin sa buhay na 'yon, kahit hanggang ngayon.
Mula pa noon.
Hilda, tingnan mo.
Ang ganda, pero para ka ring bumalik sa mas simpleng panahon.
Sa mga araw na gumagala tayo sa mga burol
at tinutuklas ang mga batis at kakahuyan at mga bato.
Tayong dalawa lang.
Pero ngayon, magagawa natin 'to bilang isang pamilya.
Ha. Weird. Sigurado akong wala 'yan dati.
Twig?
David?
Ano'ng pakiramdam mo?
Okay na.
Nanaginip ako.
Nasaan si Twig?
Ang sarap ng amoy.
Paborito 'to ng mama mo sa umaga. Pancakes.
Kailan pa?
Saan po nakukuha ang mga sangkap?
Binibigay ng isla.
Tara na. Para sa breakfast picnic 'to.
Heto.
Ang daya! Nagsimula na sila nang wala tayo.
Bumalik na ang gana mong kumain.
Ay, pasensiya na.
Matututo ba ako niyan?
Sa tamang panahon. Mukhang naaalala na ng kapatid ko.
-Ililipad kita. -Di po. Mauna na kayo.
Mahilig akong umakyat.
Adventurer, gaya ng nanay mo.
May pancakes ako.
-Paborito ko. Akin na. -Whoa!
-Ayos. -Sige. Halika na.
Excited na ako.
Di ko alam ang inaasahan mong mahanap dito o ano'ng pinaplano mo,
pero tutol ako dito.
Alam kong wala kang tiwala sa 'kin ngayon,
pero maghintay tayo,
pagkatapos man lang ng almusal, bago ka gumawa ng kung ano, ha?
Ba't ganiyan ang itsura nila? Dapat mas matanda sila.
Iba ang itsura ng mga bagay dito.
Nakikita natin ang lahat
sa kung ano ang iniisip ng isla na gusto nating makita.
Twig.
Twig!
Nagalit siya sa 'kin kagabi. Sana di siya umalis.
Hanapin natin siya.
Naaalala mo no'ng pinilit mong pumili ng picnic spot?
At nasa ibabaw 'to ng vittra hole. Oo.
Noon lang ako nakarinig ng bastos na picnic blanket.
Okay ka lang ba, Hilda?
Opo, okay lang ako.
Mahirap isiping di ko na makikita ang mga kaibigan ko.
Di totoo 'yan.
May ipapakita kami.
Karamihan dito, limot na kung saan sila galing.
Ipinanganak man sila rito o kinuha sa mainland.
Kung gaano katagal. Kung sino'ng pamilya nila.
Ang sama.
Ilan sa 'min, natutong tandaan ang mga alaala at koneksiyon.
Kaya may kaunting kaalaman sa islang ito at mga ginagawa nito.
Kaya alam namin ang lugar na 'to.
Watchtower.
Ano'ng lugar 'to?
Lapit ka. Ayos lang.
Kasangkapan ito ng mga fairy noon sa pagdukot ng mga tao
nang di pumupunta sa mainland.
Nang kumonti ang mga bagong dating,
di na nagamit ang mga watchtower, at nakalimutan na ang gamit nito.
Ano 'to.
Ano?
Twig?
Frida? David.
Nakita mo siya?
Ba't natin ito nakikita?
Nakikita niya ang mga nangunguna sa isip niya.
Nalaman lang namin ang gagawin no'ng una kang pumasok sa borderland.
Pero dito ka namin nakita.
At kung pa'no namin dinala rito ang tatay mo.
Di namin binalak 'yon, pero nasa panganib siya,
at puwede kaming tumulong.
Sinasabi n'yo bang magagamit ito para maglakbay sa iba't ibang mundo?
Gamit ito sa pagdukot.
Kaya lang nitong kumuha.
Si Twig. Kasama niya si Loam.
Nasa loob siya.
Ha?
Madadala ba siya dito?
Kung 'yon ang gusto mo.
Ano sa tingin mo?
Baka 'yon ang kailangan para maging okay ka?
Hindi.
Di tayo dapat nagdadala ng mga tao rito.
Hilda.
Mali 'to, Ma. Alam ko ba't gusto mong mag-stay. Kuha ko.
Pero mali, e. Hinahanap nila tayo.
Kailangan nating igalang 'yon at gawin lahat para makabalik sa kanila.
Loam, puwede naming makausap si Twig? Alam naming nandiyan siya.
Twig?
Sorry, nasigawan kita. Gusto mo lang bumalik si Hilda.
Kaya kami nandito. Kailangan ka namin.
Ipapakita ko.
Okay, Twig. Gawin mo na.
Ano 'yan?
Palalakasin ko lang ang boses niya.
Latta Hatt!
Ha?
Hilda, sa'n ka pupunta?
Kakausapin ko kung sino o ano ang namamahala sa lugar na 'to,
at pipilitin silang pakawalan tayo.
Di gano'n 'yon.
Di ka puwedeng mangatuwiran do'n.
Kakausapin ko siya.
Hilda.
Alam kong mahirap ang situwasyong 'to.
Ma, panaginip ang lugar na 'to. Di 'to totoo. At sila?
Masaya sila, pero alaala lang sila.
Walang nagbago sa kanila mula nang dumating sila rito.
At kung magsi-stay tayo rito, ito na.
Wala nang magiging bago.
Ito na'ng lahat para sa 'tin.
Masama ba talaga 'yon?
Isipin mo ang sinasabi mo.
Johanna, 13 taon lang siya.
Ano 'yon?
Normal ba 'yon?
Hindi, ngayon lang ako nakakita ng gano'n.
Nakita ko na 'yan.
Mga deerfox.
Pa'nong nandito sila?
Sinabi mo, mula sa Fairy Country ang mga mahiwagang nilalang.
Baka kaya pa nilang tumawid sa mga mundo.
Chance na natin 'to para makaalis!
Frida?
Whoa.
-Uy. -Di naman ako natakot do'n.
Nagawa kaya ni Twig?
Sigurado ako.
Mas inaalala ko kung may babalik pa sa kanila.
Grabe.
Di sila papayagang umalis ng isla.
Di habang may habol sila kay Johanna.
Ako'ng bahala do'n. May plano ako.
-Ha? -Ano?
Tama si Hilda. Kailangan n'yong umalis.
Mama?
Ngayon ko lang kayo nahanap. Ayokong mawala kayo ulit.
Ang dami kong nahanap dito.
Naalala ko na ang nakaraan ko.
Pero di ko aagawin ang kinabukasan mo. Ang kinabukasan natin.
Ibig sabihin…
Astrid? Ano'ng plano mo? Sasamahan kita.
Tulungan mo sila. Kakailanganin ka nila.
Astrid.
Magkita tayo ulit, kuya.
Ano pa'ng hinihintay n'yo? Kumilos na kayo't umalis na.
Ito na 'yon.
Ready ka na?
Ready na.
Wag kang lalayo anumang mangyari.
Kailangang bilisan natin. Pipigilan tayo ng isla.
Sige.
Umuwi na tayo.
Nagbalik ang nawawalang bata.
Madalang na ang isa sa akin ay matapang
na makipagsapalaran sa malayo.
Mukhang mahina ka na.
Humina na ang lupain. Pero bumalik ka.
Ano'ng kailangan mo?
Hinihiling kong palitan mo ang pag-angkin sa buhay ni Johanna sa akin.
Palitan?
Ang totoo, hinihingi ko 'to.
Tinanggihan ang kahilingan mo.
Di pinapahalagahan ang hinihingi mo.
Twig!
Ang pag-angkin ay pag-angkin.
Ito ang paraan para panindigan ang mga kasunduan natin.
Tingnan mo'ng sarili mo. Mamamatay ka na.
Di mo na kailangan ng bagong dugo.
Ni ayaw mo na nito.
Sinunod ang mga tuntuning 'to dahil di ka makaalis sa baluktot at sinaunang gawain.
Tama na!
Ang patakaran ay patakaran. Wala kang pag-aaring puwedeng ipalit.
Mayroon. Buhay ko.
Hilda, parang…
Lumilipad tayo!
Ano'ng ginagawa nila?
Di sila puwedeng sumama sa 'tin.
Salamat.
-Frida. -Ano?
Tara na.
Thank you!
Nagawa natin. Ma, nakabalik talaga tayo.
Mama?
Okay lang. Parang… Masama ang pakiramdam ko.
Ma, ano'ng problema?
Ayos lang. Okay lang ako.
'Yong sakit mo no'ng baby ka pa. Ano'ng gagawin ko?
Buhay mo.
Isang kusang pag-aalay ng dugo,
ang pinakamatanda sa lahat ng puwedeng ipalit.
Kaluluwa para sa kaluluwa.
Di mo 'yon matatanggihan.
Tama ka.
Di ko matatanggihan.
Phin?
Ha?
Ayun sila.
Hilda!
Hilda, nakabalik kayo!
Johanna? Ano'ng nangyari?
Di ko siya dapat pinilit umalis.
Sorry talaga, Ma. Kasalanan ko'ng lahat ng 'to.
Hindi, Hilda.
Kaunti lang ang kasalanan mo, karamihan sa papa mo.
Mama?
Napaniwala mo kami do'n.
Okay ka… Ano'ng nararamdaman mo?
Ayos lang. Okay na okay, sa totoo lang.
Hello.
Nagawa ni Tita Astrid. Nagawa niya! Pa'no kaya niya nagawa?
Okay ka lang?
Ang weird isiping wala siya do'n.
Mr. Pooka?
Wala ang Tita Astrid ko.
Di na niya mabubuksan ang pintong ito. Pasensiya na.
Mayroon ba kayong malaking kahoy na martilyo?
At pinya?
Wala. Tingin ko wala sila. Ako rin, kaya umalis ka na sa porch ko.
Tita Astrid?
Masaya akong nakabalik kayo nang ligtas.
Pa'nong nandito ka? Ano'ng nangyari?
Ayokong magpaliwanag sa pintuan.
Halina. Pasok na kayo. Paaandarin ko na ang oven.
-'Yan ang the best na narinig ko ngayon. -Hay, salamat.
Hoy.
Sana sinama natin sila.
Parang nagkaro'n at nawalan ako ng lolo't lola sa isang araw.
Wala namang nawala sa 'tin.
May parte sa 'kin na gustong mag-stay do'n,
pero at least alam nating nando'n sila,
binabantayan tayo.
Di mo pa kinukuwento ang nangyari.
Akala namin ipinalit mo ang buhay mo para sa 'min.
Oo. Sinubukan ko.
Sorry. Pasensiya na.
Di ako nakikinig, pero di ko maiwasang marinig.
Tama ba ang iniisip ko na may gustong makipagpalit?
Naghahanap ako ng bagong matutuluyan.
Kung sakali, gusto n'yo bang sumali sa kasunduan?
Kaya ipinasa ang pag-angkin sa willing na volunteer,
tapos pinalayas ako.
Itinaboy habang-buhay.
'Yan ang napapala ng sumasagot sa mga nakakatanda, tingin ko.
Victoria Van Gale. Di alam ng Fairy Country ang pinasok nila.
-Sa wakas! -Ang bango niyan.
Gusto n'yo ng tsaa?
Mukhang masarap 'to.
Ano'ng pakiramdam mo?
Na magiging okay ang lahat.
Mauuna na 'ko.
Oras na.
-Tara. Male-late tayo. -Sandali. Di ko mahanap ang susi ko.
Tingnan ko sa notes ko.
Nandito.
Sige. Tara na.
Hi.
Masaya akong makita ka. Ano'ng na-miss ko?
Sorry.
Hilda!
Dito ka na.
Tagapagsalin ng Subtitle: Ivy Grace Quinto