HOOFDSTUK 7: VREEMDE FREQUENTIES
Word wakker.
Hallo. We kennen elkaar nog niet. -Geen tijd voor introducties.
Je hebt het leuk ingericht.
Met mijn spullen.
Je snapt het niet, hè? Ik ben beroofd.
Echt waar?
Zo lijkt 't niet.
Mijn timer. Ik sliep en timede mijn slaap zoals altijd.
Toen ik wakker werd, was hij weg.
Nu kan ik niets meer timen.
Ontbijt, kruiswoordpuzzels, toiletbezoek, dit gesprek.
Nu weet je hoe het voelt als je wordt bestolen.
Ja, iemand heeft iets van mij gestolen.
Nee. Omdat je altijd van mij steelt.
Ik steel je spullen niet, Frida. Ik leen ze. Het is anders.
Is hij niet gewoon zoek?
Nee. Eerlijk gezegd verbaast me dit niet. Nissen stelen steeds vaker van elkaar.
We mochten elkaar nooit, maar stalen elkaars dingen niet.
Wat erg. Dat is vreselijk. Maar wie zou je timer hebben gepakt?
Hé, mijn timer. Stop, dief.
Van ons stelen is één ding, maar heb je ooit gehoord dat nissen van elkaar stelen?
Nee.
Ze zijn zo koppig en communiceren slecht.
Kregen we ze maar bijeen zodat ze naar elkaar luisterden.
We kunnen ze vangen in een groot net of een kooi.
We houden een vergadering.
Dat kan ook. -Ik ben de voorzitter.
Dat heb ik altijd willen zijn.
Echt?
Ja. Ik heb alleen ooit de vergadering tussen jou en je knuffels voorgezeten.
Ik moest ze zo vaak tegemoetkomen.
Kom binnen. Ik ben zo blij jullie te zien.
Hilda komt al dagen niet buiten. Neem haar alsjeblieft mee.
Is er iets?
Kijk zelf maar.
WAT EEN AVONTURIERSLEV
Ja.
Hilda?
Is alles in orde?
O. Hé, jongens.
Weet je 't al? De nissen stelen van elkaar.
Nissen stelen niet. Ze lenen.
Geloof me. Dit is anders.
Frida heeft 't geniale, iets te ambitieuze idee een vergadering te houden.
Kom je ook?
Hilda?
Sorry, ik heb het druk met wat er gebeurt.
En dat is?
Ik weet hoe dit lijkt, maar ik ben niet gek.
Wat een opluchting, want je lijkt wel gek.
Er komen vreemde frequenties binnen via m'n radio.
Alfur en ik hebben ze ontcijferd.
Eerst was ik ook sceptisch, tot ik me erin ging verdiepen.
Ik dacht dat het een variatie was op de Knudson-Lagerkvist-code…
…maar toen ik hem ging ontcijferen, bleek het veel complexer te zijn.
'Wat 'n avonturiersleven.' -Wat moet dat betekenen?
Ik zei dat tegen m'n vader voor hij…
Dit bevestigt dat er iets is gebeurd. Hij wil me bereiken. Hij heeft problemen.
Hoe weet je dat?
Waarom gebruikt hij anders codetaal?
Mijn radio. Daar is hij.
Tontu, het is mijn radio.
Sorry, dat wist ik niet. O, wauw. Kijk, een witte wof.
Hij is van mij.
Luister.
Dit is veel beter. -Het klinkt eigenlijk wel mooi.
Dit betekent…
Dat jullie gaan en ik naar m'n radio kan luisteren?
Nee. Als het signaal hier sterker is, is m'n vader ergens in de Grote Leegte.
Mijn radio.
Bij nader inzien ga ik toch wel naar de vergadering.
Zo mag ik 't horen.
En mag ik vragen hoe je de nissen naar je bijeenkomst wil laten komen?
Ik weet waarvoor ik altijd naar Frida's feestjes ga.
Gratis eten.
Dat klopt.
Wacht. Er staat ook iets over een vergadering.
'Een kans om je problemen uit te praten…'
Ik kan het niet lezen.
Je komst is het belangrijkst.
Zijn er Bloepies bij deze vergadering?
Ja. Natuurlijk zijn die er.
Dan ben ik er.
Heb je deze man ook gezien?
Nee. Maar deze kat wel.
Ik krijg geld van 'm.
Is er treinvoedsel?
Wat is dat?
Ja. Veel treinvoedsel.
Mooi. Ik ben dol op treinen.
Pardon. Heeft u hem gezien?
Is hij dol op treinen?
Niet specifiek.
Dan ken ik 'm niet en wil ik dat ook niet.
GRATIS ETEN
VERMIST
FRIDA'S VERGADERING
We kunnen beginnen.
Geen zorgen. Ze komen wel. -Zeker weten?
Wat dacht ik?
Je kunt een nisse niet overhalen. Sorry, Tontu.
Dat geeft niet.
Pardon.
Bedankt.
Ga eens opzij.
Ik zit hier. -Schuif eens op.
Daar zat ik.
Pardon.
Ga zitten, allemaal.
Van m'n stoel af. -Ik was eerst.
Laten we rustig blijven.
Mag ik even jullie aandacht?
Bedankt voor het komen.
Ik heb onlangs vernomen dat nissen van elkaar stelen.
Ik weet dat jullie niet van elkaars gezelschap houden.
Zacht uitgedrukt. -Ja.
Absoluut.
Maar je kunt wel beleefd tegen elkaar zijn.
't Gaat om communicatie.
Hoevelen van jullie praten ooit met een andere nisse?
Waar heeft ze 't over?
Dacht ik al.
Nu jullie allemaal op één plek zijn, laten we praten.
Iemand stal m'n eierklopper.
Ik wil treinvoedsel. -Mijn gele eend is al maanden kwijt.
Sorry. Niet tegelijk.
Steek je hand op als je wil praten.
M'n kaasbal. -M'n stokken.
Ik wijs je eerst aan.
Ja. Jij. Ga je gang.
Die nisse heeft m'n timer gestolen.
Wil jij daar wat over zeggen?
Ja, ik verafschuw deze schandelijke laster over mijn reputatie.
Ik stal hem niet. Ik leende hem alleen, met de bedoeling 'm voor eeuwig te houden.
Dit was een slecht idee.
Wat bedoel je? Het gaat prima.
Mijn timer.
Nee. Ga van me af. -O. Hé.
Hou op.
Zo los je je problemen niet op. Jullie moeten naar elkaar leren luisteren.
Daar ben ik goed in.
Waarom doen we geen rollenspel?
Tontu, stel je voor dat je niet jezelf bent, maar Tontu.
Ik?
Nee, niet jou. Tontu.
Ik ben Tontu.
Ja, maar ik had het over…
We proberen het anders.
Dit is de praatstok.
Kan die stok praten?
Praat m'n stok?
Nee. Alleen degene die de stok heeft, mag praten.
Oké, dan.
Hé, mijn radio.
Ze praatte zonder de stok.
Ik nu ook.
Die is van mij.
Hilda, nee.
Hij is van mij.
En van mij.
Geef hier.
Ik heb hier geen tijd voor.
Laat m'n tennisracket los.
Stop. -Van mij.
Geef terug. -Mijn vergadering.
Van mij.
Mijn snacks.
Mijn stok.
Mijn gele eend.
Geef terug.
Van mij.
Ja, Twijg.
Die is van mij.
Wat doen we?
We gaan weg. Pak mijn hand. -Wacht op mij.
Over mijn lijk.
Hé, zeg.
Wat is dit nu?
Mijn sjerp.
Ja.
O, jee.
Dit was een grote ramp.
Geen dank aan jou.
Ik heb tenminste m'n radio terug.
Mijn radio.
…en ik, Victoria van Waai, ben terug.
Van Waai?
Sorry voor deze paar cryptische dagen…
…maar Ik heb eindelijk de microfoon gemaakt.
Nou ja. Zoals een vriend van me graag zegt:
'Wat een avonturiersleven.'
Ik dacht dat ze voor eeuwig verdwenen was. Of dat hoopte ik.
Ik snap het niet.
Het wordt laat.
Ik ga. Ik kom te laat voor 't eten. -Ik ook.
Wil je niet bellen dat je hier eet?
David?
We eten pizza.
Dat is het antwoord op de vraag wie het is.
Maar we weten nog niet waar. -Kan me niet meer schelen.
Kan je niet schelen?
Ik dacht steeds dat pap in de problemen zat, maar…
Mam had gelijk.
Stop. Dit wil ik graag bewaren.
Hier vanuit mijn toren…
…komt een speciaal lied voor jullie eigenzinnige zielen.
leg je hoofd neer
luister naar mijn waarschuwing
laat de radiogolven mijn verhaal vertellen
achtergelaten met spijt
en twijfels
zonder wind in mijn zeilen
ik hoop terug te keren
maar ik weet niet zeker
wat de toekomst zal onthullen
Tontu, heb je Alfur gezien? -Nee.
Maar ik heb 't contract nooit getekend.
Goedemorgen.
Morgen.
Hier. Je mag onze radio terug.
Ik snap het niet. Is er iets mis mee?
Nee. -Wat is dan 't addertje?
Niks. Ik dacht dat je hem wilde lenen.
Dat heet delen, Tontu.
Ja, maar dat heb ik nooit in 't echt gezien.
Nissen delen niet.
Nee, hè?
Wat?
Zei ik iets verkeerds?
Hoi.
O. Hoi.
Oké. Nissen delen niet.
Kom je alleen om dat te zeggen? Ik weet dat ze niet delen.
Zo begon dit hele probleem.
Ik weet iets, maar ik heb jullie nodig.
Vertrouw je me?
Dit ziet er leuk uit.
'Leenbibliotheek.'
Dus ik kan alles meenemen wat ik wil? -Ja. Als je het daarna teruglegt.
Weet je waar ik een borduurring kan vinden?
Ik…
Die ligt bij 'naaien'.
Niet te geloven dat deze nisse-leenbieb echt werkt.
Het is echt bijzonder.
Niemand maakt ruzie. Dit kan alles veranderen.
En het was allemaal mijn idee.
Echt?
Maar ik heb het met je gedeeld.
Kunnen we weg? Het lijkt ze wel te lukken.
Waarom ontspannen we niet met een spelletje zeeslag?
Hé. Dat is van mij.
Jouw beurt.
Je hebt m'n boot doorboord.
Goeie.
Hilda, het spijt me dat je niet vond wat je zocht.
Het spijt mij. Ik ging er zo in op, dat ik alles bijna verpestte.
En de waarheid weten is beter, al wil je 'm niet horen.
Mag het wat zachter?
M'n nieuwe favoriete radioprogramma begint.
Welk programma?
Een vader zoekt zijn dochter…
…maar ik hoor nooit of hij haar vindt als jullie zo luid praten.
Wat?
Hè? Nee. Jij bent het niet. Nee, deze dochter heet Hilda.
Wacht.
Hier Victoria van Waai, tot de volgende keer.
Maar pas op voor de figuren met kappen.
Ze kijken altijd, zijn altijd dichterbij dan je denkt.
En omdat ik m'n mede-schipbreukeling een vast onderdeel heb beloofd…
…in ruil voor kokosnoten, is hij hier.
Hilda, als je daar bent…
…als er iemand is, ik moet… Wacht, wat is dat?
Nee. Er is er een binnen. Hij zag ons. Verstop je.
Dat was niet onze beste landing, Cedric.
Alfur.
Ik heb goed nieuws.
We hebben 'n uitgebreid netwerk van elfenradio's nagetrokken.
Waren ze lief klein?
Voor jullie denk ik wel.
Nu kunnen we de locatie bepalen van Victoria van Waai.
En mijn vader.
Hij was op de radio. Hij is bij haar. Waar ze ook zijn, ze zijn in gevaar.
Dan is dit geen curiositeit, maar een noodgeval. Ik heb 'n kaart nodig.
Vijftien elfgraden noord.
Drieënveertig elfgraden west.
Daar.
Tofoten.
Van Waai zei iets over figuren met kap.
Hij is in de feeënheuvel. -Wat?
Echt? Hoe dan? -Geen idee, maar hij is in gevaar.
Je gaat toch niet terug dat ding in?
Ik moet wel.
Daar was ik al bang voor.
Als je erin gaat, moet iemand je eruit halen.
Ik ga mee. -Ik ook.
Tontu? -Hè?
Hoe snel breng je ons naar de trein?
Wacht. Ik wilde niet… -Als je moeder erachter komt…
Je zegt 't haar toch niet.
Ik voel me beter als ze toestemming geeft, al is het mondeling.
Je zei zelf dat dit een noodgeval is.
Goed dan.
Klaar om te gaan?
Klaar.
Hou jullie vast.
Wie wil er komkommersandwiches?
Ik neem er een.
Waar zijn ze?
Ondertiteld door: Yvonne Conradi