6. BÖLÜM UNUTULMUŞ GÖL
Otobüs niye böyle gecikti?
Anne, bak!
Neye bakayım?
Hilda?
Hey!
Pardon. Sizi başkası sandım.
O da neydi öyle?
Şuradaki adam babama benziyordu, şey sandım…
Otobüs geldi.
Yatmadan pratik yapayım.
O zaman ben…
Buyur.
-Bu gürültü de ne? -Pan flüt. Astrid teyzemden getirdim.
Görebilir miyim?
-Tabii. -Sağ ol.
Tontu!
İyi geceler.
Astrid teyzeden de saklamışsın.
Onu ben yaptım.
Senin kadarken hiç sevmezdim. Astrid teyze benim için bir sürü yapmıştı.
Çantama, yastığımın altına koyardı.
Hatta çorap çekmeceme.
Bu delilik. Çorap çekmecesine çorap konur.
O da senin gibi aşırı korumacıymış.
Ben aşırı korumacı değilim. Yani öyle değil.
Sen öyle diyorsan.
Yine mi?
Araç mı lazım?
Bu da ne?
Yeni arabamız.
Çok yeni değil. İkinci el ama fiyatı uygundu. Atla.
Kamp yolculuğuna çıkarak bunu kutlamaya ne dersin?
Ne zaman?
Yarın. Sonunda hava güzelleşiyor.
Sen iyi misin anne?
Macera yaşayacağız. İkimiz.
Üçümüz.
O zaman eve gidelim. Toplanmamız gerek.
Eski arabamız böyle yapmıyordu.
İşte oldu. Endişelenecek bir şey yok.
Şey, burada pek çekmiyor.
Şehirden çıktığımıza göre biraz süreyim mi?
Hayır.
Ama sürmüşlüğüm var.
Lütfen hatırlatma.
Nerede kamp yapacağız?
Ağaç Ruhu Kamp Alanı'nda yer ayırttım.
-Serçe İzciler'le gitmiştim. -Ben de. Harika, değil mi?
Yeni bir yer keşfederiz sandım.
Kamp alanına gitmek için acelemiz yok.
Durup bakınmak istersen durup bakınırız.
Güzel olur.
Bu araba hıza pek uygun değil. Orası kesin.
Acelemiz yok.
Ne olacak?
Vay. Böyle becerikli olduğunu bilmiyordum.
Üçüncü Seviye Oto Tamir rozetli bir Serçe İzci var karşında.
Bu şey de ne?
Portatif döner testerem. Harika, değil mi?
Hem de çok!
Yerine koysak iyi olur.
Gel. Bakalım burada neler var.
Fazla uzaklaşma. Hemen yola çıkacağız.
Tamam. Bakalım.
Evet!
Hilda. Tamir ettim. Gidelim.
Hilda?
Twig?
Hilda!
Hilda?
Anne!
Hilda, ödümü kopardın.
Burası süper. Burada kamp yapalım.
Kamp alanında yer ayırttık zaten.
Biliyorum.
Ama hava kararıyor ve o araba bizi yolda bırakabilir.
Ciddi misin?
İleride mükemmel bir yer var.
Çadırı alalım.
Ne?
Ben kazandım.
Kazanan ne yapacağımızı söyleyecek.
Müzik zamanı.
-Denemek ister misin? -Tabii. Olur.
Çok güzeldi. Böyle çalabildiğini bilmiyordum.
Ben de.
Biraz dinlenelim.
Keşiflerle dolu bir gün olacak.
İyi ki burada kaldık. Hadi. Resim yapalım.
Yer bulalım. Ağaçların arasında yol var.
Ama bu taraf daha eğlenceli görünüyor, değil mi?
Bence de.
Anne, bak. Bir göl.
Bu çok tuhaf.
Nesi tuhaf?
Yaptığım manzaraya benziyor. Gerçek bir yermiş.
Gelmediğine emin misin?
Geldiğimi sanmıyorum ama küçükken ailemle gelmiş olabilirim.
Belki sen hatırlamıyorsun ama aklında kalmış.
İyi misin? Başka yere gidebiliriz.
Hayır. Bütün gün dolaştık. Burası çok güzel.
Oğlum. Ne buldun?
Nereden çıktı bu?
Bak. Başka da var.
Hem de bir sürü.
Anne. Bak ne bulduk.
Bunlar ne acaba?
Eski bir balık ağı. Herhâlde onlar balık yakalamak için yem.
Balıklar yakalanmayı sevmez.
Ama güzel bir hatıra.
Bu ağaç çizdiğimden çok daha büyük.
-Sen çiz. Ben tırmanayım. -Resimde sen de çıkarsın.
Bana uyar.
Anne, izle.
İzliyorum.
Hey, anne. Baksana!
Dikkatli ol.
-Hilda! -Anne!
Bırak beni!
Beni saldığına pişman mısın?
Minnettarım.
Neden bahsediyorsun?
Karnım da aç.
Diğerini de yakalayınca
güzel bir ziyafet çekeceğim.
Diğerini mi?
Hilda.
Anne, buradayım!
Hadi Twig.
Hilda?
Anne! İyi misin?
Evet ama bu şeyi geçemiyorum. Dayan, seni oradan kurtaracağım.
Seni de oğlum. Hemen dönerim.
Dikkatli ol. O şey senin peşinde.
Twig?
Twig, o ne?
Anne!
Dayan. Seni kurtaracağım.
-Testere Güvenliği rozetin var mı? -Hayır. Onu hiç almadım.
Hadi. Gidelim.
Kıpırdama!
Bize yetişiyor!
Atla!
Anne, çabuk!
Yapma. Hadi!
-Evet! -Evet!
Sıkı tutun!
Hepsi benim suçum!
Onu saldığımı söyledi. Nasıl, bilmiyorum.
Tılsımlar!
Direksiyona geç.
Ne yapıyorsun?
Harikaydı. Ne yapacağını nereden bildin?
Anneler ne yapacağını bilir.
Hilda!
Dayanamıyorum!
Beni bırakma anne!
Asla!
Siz insansınız.
Yiyemeyeceğim kadar insansınız.
Bunu iltifat kabul ediyoruz.
O eski şarkıyla
beni uyandırmaya gelmene şaşırdım.
Pardon. Tanışıyor muyuz?
Sen küçükken
seni yemeye çalışmıştım.
Ondan daha küçüktün.
Ailen beni
gölün dibine hapsetmişti.
Emin misin? Öyle bir şey hatırlamıyorum.
Sendin.
Kokun neredeyse hiç değişmemiş.
Ama tadımız berbattır. Bunu hiç unutma.
Yemek olmadığınıza göre artık arkadaş olabiliriz.
Güzel. Ama sen nesin? Sormamın sakıncası yoksa.
Ben canlıların illa şu veya bu diye isimlendirilmediği
bir dönemden geliyorum.
Ne olduğumu söyleyemem.
Benim işte.
Ama sanırım ikiniz bunun nasıl bir şey olduğunu anlıyorsunuz.
Memnun olduk!
Kendi adına konuş.
O örümcek kurbağa veya kurbağa örümcek, her neyse…
-Etiketlenmek istemiyor. -İyi.
O şey doğru söylüyorsa
ailem tılsımları beni korumak için yapmış.
Bir sürü var. Herhâlde seni çok seviyorlardı.
Bunları saklayacağım.
Umarım bu aileden kimsenin bir daha bunlara ihtiyacı olmaz.
Bu gezimizi hiç unutmayacağım.
-Bu iyi mi, kötü mü, bilemedim. -Kesinlikle iyi.
Yeni arabamızı sevdim. Çok sürprizli.
Haberin olsun, çoğu insan bir arabadan bunu beklemez.
Alt yazı çevirmeni: Ahmet Neşeli