(ฮิลดา)
(บทที่ 6: ทะเลสาบที่ถูกลืม)
ทำไมรถเมล์มาช้าจัง
แม่คะ ดูสิ
ดูอะไร
ฮิลดา
- นี่! - หา
ขอโทษค่ะ นึกว่าคุณเป็นคนอื่น
เมื่อกี้มันอะไรกัน
ผู้ชายคนนั้นเหมือนพ่อน่ะค่ะ หนูเลยคิดว่าอาจจะ…
รถเมล์มาแล้ว
ซ้อมก่อนนอนหน่อยดีกว่า
ให้ฉัน…
เอาเลย
เอะอะเสียงดังอะไรน่ะ
แพนไปป์ค่ะ หนูเอามาจากบ้านยายแอสทริด
ขอดูได้ไหม
- ได้สิ - ขอบใจ
ทอนทู!
ฝันดีนะ
ลูกเก็บนี่จากบ้านยายแอสทริดไว้ด้วยเหรอ
อันนั้นหนูทำเองค่ะ
แม่ไม่เคยชอบของพวกนี้เลยตอนตัวเท่าลูก
และยายแอสทริดทำให้แม่เป็นร้อยอันได้
ยายจะแอบใส่ไว้ในกระเป๋าเป้หรือใต้หมอนแม่
ในลิ้นชักเก็บถุงเท้ายังใส่ไว้เลย
บ้าไปแล้ว ลิ้นชักใส่ถุงเท้ามีไว้ใส่ถุงเท้าต่างหาก
ฟังดูเหมือนยายปกป้องแม่มากเกินไป เหมือนที่แม่ทำกับหนูเลย
แม่ไม่ได้ปกป้องมากเกินไปนะ ไม่ใช่แบบนั้น
แม่ว่าไงก็ตามงั้นแหละ
อีกแล้วเหรอเนี่ย
ไปส่งไหมจ๊ะ
อะไรคะเนี่ย
รถใหม่ของเรา
ก็ไม่ใหม่เอี่ยมหรอก เป็นรถมือสอง แต่ราคาดี ขึ้นรถสิ
ลูกว่าเราไปฉลองด้วยการขับรถเที่ยว และตั้งแคมป์กันดีไหม
เมื่อไหร่คะ
พรุ่งนี้เลย น่าจะอากาศดีแล้วละ
แม่ไม่สบายรึเปล่าคะเนี่ย
เราจะไปผจญภัยกัน แค่เราสองคน
เราสามคนก็ได้
งั้นกลับบ้านกันดีกว่า เราต้องเก็บของกัน
ไม่เห็นจำได้เลยว่ารถคันเก่าของเราเป็นแบบนี้
ได้แล้ว ไม่มีอะไรต้องเป็นห่วง
แถวนี้ไม่ค่อยมีคลื่นหรอก
ตอนนี้เราออกจากเมืองแล้ว หนูขอขับรถหน่อยได้ไหมคะ
ไม่ได้
แต่หนูเคยขับแล้ว
อย่ามาสะกิดต่อมแม่นะ
เราจะตั้งแคมป์ที่ไหนคะ
แม่จองที่ไว้ที่ทรีสปิริตแคมป์กราวด์
- หนูเคยไปที่นั่นกับลูกเสือกาแล้ว - แม่ก็เหมือนกัน มันเจ๋งเนอะ
หนูนึกว่าเราจะไปสำรวจที่ใหม่ๆ กันซะอีก
อืม เราก็ไม่ได้ต้องรีบไปที่แคมป์กราวด์ซะหน่อย
ถ้าลูกอยากแวะดูอะไรระหว่างทาง
เราจะแวะดูกันจ้ะ
เข้าท่าดีนะคะ
รถคันนี้ไม่ได้สร้างมาให้ซิ่งแน่นอน
แต่เราก็ไม่ได้รีบใช่ไหมล่ะคะ
โอ๊ะโอ
แล้วไงต่อ
โห ไม่ยักรู้ว่าแม่ซ่อมเก่งขนาดนี้
ลูกกำลังคุยกับลูกเสือกาที่ได้รับเหรียญตรา ด้านการซ่อมรถระดับสามจ้ะ
นี่อะไรคะ
เลื่อยวงเดือนแบบพกพาของแม่เอง เจ๋งใช่ไหมล่ะ
เจ๋งสุดๆ เลย
แต่เอาไปวางที่เดิมดีกว่านะ
ไปกันเถอะ พวก ไปดูกันว่าแถวนี้มีอะไรให้ดูบ้าง
อย่าไปไกลนักนะ เดี๋ยวเราจะเดินทางต่อกันแล้ว
โอเค ไหนดูซิ
ไชโย
ฮิลดา แม่ซ่อมรถเสร็จแล้ว ไปกันเถอะ
ฮิลดา
ทวิก
ฮิลดา!
ฮิลดา
แม่!
ฮิลดา แม่ตกใจหมดเลย
ที่นี่เจ๋งมากค่ะ เราควรตั้งแคมป์ที่นี่
แต่เราจองที่ที่แคมป์กราวด์ไว้แล้ว
ค่ะ หนูรู้
แต่มันก็เริ่มมืดแล้ว
และใครจะรู้ว่ารถจะเสียอีกเมื่อไหร่
พูดจริงเหรอคะ
มีจุดที่เหมาะมากอยู่ไกลออกไปนิดหน่อยค่ะ
ไปเอาเต็นท์กัน
อะไรเนี่ย
หนูชนะ
ผู้ชนะจะได้เลือกว่าจะทำอะไรต่อไป
เวลาดนตรี!
อยากลองไหมคะ
อยากสิจ๊ะ
เพราะจังเลยค่ะแม่ ไม่ยักรู้ว่าแม่เป่าได้แบบนั้น
แม่ก็ไม่รู้เหมือนกัน
พักผ่อนกันดีกว่า
พรุ่งนี้เราต้องออกไปสำรวจกันทั้งวัน
แม่ดีใจที่เราพักที่นี่ เร็วเข้า แม่อยากไปวาดรูป
ไปหาที่เจ๋งๆ กันค่ะ มีเส้นทางสวยๆ ท่ามกลางต้นไม้พวกนั้น
แต่ทางนี้ดูสนุกกว่า ว่าไหม
หนูก็ว่างั้นแหละค่ะ
แม่คะ ดูสิ ทะเลสาบ
แปลกจัง
แปลกตรงไหน
ตรงนี้เหมือนรูปที่แม่วาดอยู่ตลอดเลย แม่ไม่คิดว่ามันจะมีอยู่จริง
แน่ใจนะคะว่าแม่ไม่เคยมาที่นี่
คิดว่าไม่เคยนะ
แต่แม่อาจจะเคยมาที่นี่ กับพ่อแม่ของแม่ตอนแม่เด็กมากๆ ก็ได้
แม่อาจไม่ได้ตั้งใจจดจำสถานที่นี้ แต่มันติดอยู่ในความทรงจำแม่
แม่เป็นอะไรรึเปล่าคะ เราไปที่อื่นกันก็ได้นะคะ
ไม่จ้ะ เราเดินเตร็ดเตร่มาทั้งวันแล้ว และที่นี่ก็สวยดี
ไงพวก เอาอะไรมา
มาจากไหนเนี่ย
ดูสิ ยังมีอีก
มีอีกเพียบเลย
แม่คะ ดูสิว่าเราเจออะไร
อยากรู้จังว่ามันคืออะไร
ดูเหมือนจะเป็นแหจับปลาเก่า
อาจจะเป็นเครื่องล่อในการจับปลาก็ได้
หนูว่าปลาไม่ชอบโดนจับหรอกค่ะ
แต่มันเป็นของที่ระลึกที่เจ๋งสำหรับเรา
ต้นไม้ต้นนี้ใหญ่กว่าที่แม่วาดไว้เยอะเลย
แม่วาดมัน หนูจะปีนมัน
งั้นลูกอาจจะอยู่ในรูปที่แม่วาดนะ
ไม่มีปัญหาค่ะ
แม่คะ ดูนี่สิ
ดูอยู่จ้ะ
แม่คะ ดูนี่สิ
ระวัง… บนนั้นนะ
- ฮิลดา! - แม่!
อี๋!
ปล่อยฉันนะ!
เสียใจเหรอที่ปล่อยฉัน
ฉันซาบซึ้งใจมาก
พูดเรื่องอะไรเนี่ย
ฉันหิวด้วย
และฉันจะกิน
ทันทีที่จับอีกตัวได้
อีกตัวเหรอ
ฮิลดา
แม่คะ ในนี้ค่ะ!
มาเร็ว ทวิก
โอ๊ย
ฮิลดา
แม่ แม่ไม่เป็นไรใช่ไหม
จ้ะ แต่แม่ฝ่าไอ้พวกนี้ไปไม่ได้
อดทนไว้นะ แม่จะช่วยลูกออกมาเอง
แกด้วย พวก เดี๋ยวแม่มานะ
ระวังตัวนะคะ เจ้านั่นมันตามล่าแม่อยู่
ทวิก
ทวิก นั่นอะไรน่ะ
แม่!
รอเดี๋ยวนะ แม่จะช่วยลูกออกมาเอง
แม่ได้เหรียญตราใช้เลื่อยได้อย่างปลอดภัยไหม
ไม่ ไม่เคยได้เหรียญนั้นเลย
เร็วเข้า ไปกันเถอะ
อยู่นิ่งๆ นะ
มันตามมาเร็วมาก
ขึ้นรถเร็ว
แม่ เร็วเข้า!
ไม่นะ ไม่ ติดสิ ติดเร็ว!
- เย่! - เย่!
เกาะแน่นๆ นะ
ทั้งหมดนี้เป็นเพราะหนู
ไอ้ตัวนั้นบอกว่าหนูปล่อยมัน หนูไม่รู้หนูปล่อยยังไง
เครื่องราง
ขับต่อที
แม่คะ ทำอะไรน่ะ
เมื่อกี้สุดยอดเลย แม่รู้ได้ไงคะว่าต้องทำอะไร
คนเป็นแม่รู้เสมอว่าต้องทำอะไร
ฮิลดา!
แม่เกาะไว้ไม่ไหวแล้ว
แม่อย่าปล่อยหนูนะ
ไม่มีวัน!
เธอเป็นมนุษย์
เป็นมนุษย์เกินกว่าจะกินได้
เราจะถือว่านั่นเป็นคำชมนะ
ฉันแปลกใจนะที่เธอกลับมาปลุกฉัน
ด้วยเพลงโบราณนั่น
ขอโทษนะ เราเคยเจอกันเหรอ
ฉันเคยพยายามจะกินเธอ
ตอนเธอยังเล็ก
ตัวเล็กกว่าเด็กนี่อีก
พ่อแม่เธอขังฉัน
ไว้ที่ก้นทะเลสาบ
แน่ใจเหรอ ฉันจำเรื่องนั้นไม่ได้เลย
เธอนี่แหละ
และเธอก็กลิ่นเหมือนเดิมมาก
แต่สิ่งที่สำคัญคือพวกเราไม่อร่อย อย่าลืมเรื่องนั้นนะ
ในเมื่อเธอไม่ใช่อาหาร งั้นเราก็เป็นเพื่อนกันได้
ดีใจที่ได้รู้ แต่นายเป็นตัวอะไรเหรอ ขอถามหน่อยนะ
ฉันมาจากยุคที่สิ่งมีชีวิต
ไม่จำเป็นต้องเป็นสิ่งใดสิ่งหนึ่งอย่างชัดเจน
ฉันบอกไม่ได้ว่าฉันคือตัวอะไร
ฉันแค่เป็นฉัน
แต่ฉันคิดว่าเธอสองคนเข้าใจว่ามันเป็นยังไง
ยินดีที่ได้รู้จักนะ
ยินดีไปคนเดียวเถอะ
ถ้ากบแมงมุมหรือแมงมุมกบนั่น หรืออะไรก็ตามที่ลูกอยากเรียก…
แม่คะ มันไม่อยากมีชื่อเรียกค่ะ
ได้ ถ้าเจ้านั่นพูดถูก
แปลว่าพ่อแม่ของแม่ ทำเครื่องรางพวกนี้ไว้ปกป้องแม่
มีเยอะมากเลยค่ะ พวกท่านคงรักแม่มากเลยนะคะ
แม่อยากเก็บมันไว้
หวังว่านี่จะเป็นครั้งสุดท้ายแล้ว ที่คนในครอบครัวนี้จะต้องใช้มัน
หนูจะไม่มีวันลืมการตั้งแคมป์กับแม่ครั้งนี้เลย
แม่ไม่แน่ใจเลยว่ามันแปลว่าดีหรือไม่ดี
ดีมากเลยละค่ะ
หนูชอบรถใหม่ของเรานะคะ มันคาดเดาไม่ได้ดี
บอกไว้ก่อนนะ คนส่วนใหญ่ไม่ได้มองหารถแบบนั้นกันจ้ะ
คำบรรยายโดย กมลรัตน์ ชุติเชาวน์กุล