HOOFDSTUK 6: HET VERGETEN MEER
Waarom is de bus zo laat?
Mam, kijk.
Waarnaar?
Hilda?
Sorry. Ik dacht dat u iemand anders was.
Wat deed je nou?
Die man daar leek op pap, dus ik dacht dat…
De bus is er.
Even oefenen voor 't slapen.
Momentje.
Ga door.
Wat is dat voor herrie?
Panfluit. Die lag bij tante Astrid.
Mag ik 'm zien?
Tuurlijk. -Dank je.
Tontu.
Welterusten.
Dit heb je ook van tante Astrid meegenomen.
Dat heb ik gemaakt.
Ik vond ze vroeger nooit leuk.
Tante Astrid maakte er wel honderden.
Ze deed ze in m'n rugzak, onder m'n kussen.
Zelfs in m'n sokkenla.
Dat is waanzin. Een sokkenla is voor sokken.
Ze was overbezorgd lijkt het, net als jij.
Ik ben niet overbezorgd. Nou ja, niet zo.
Als jij het zegt.
Niet weer.
Lift nodig?
Wat is dit?
Onze nieuwe auto.
Niet nieuw, tweedehands, maar de prijs was goed. Stap in.
Zullen we het vieren met een roadtrip en gaan kamperen?
Wanneer?
Morgen. Het zou mooi weer worden.
Gaat het wel goed?
We gaan op avontuur. Wij tweeën.
Wij drieën.
Laten we dan naar huis gaan en inpakken.
Onze oude auto deed dat niet.
Kijk aan. Maak je geen zorgen.
We krijgen hier weinig signaal.
Nu we de stad uit zijn, mag ik even rijden?
Nee.
Ik heb al gereden.
Herinner me er niet aan.
Waar kamperen we?
Ik heb geboekt bij de Drie Geesten-camping.
Daar ben ik met de verkenners geweest. -Ik ook. Leuk, hè?
Ik had liever wat nieuws ontdekt.
We hebben geen haast om er te komen.
Als je onderweg ergens wilt kijken, doen we dat.
Dat klinkt goed.
Deze auto is niet gemaakt voor snelheid.
Maar er is geen haast.
Wat nu?
Wauw. Ik wist niet dat je zo handig was.
Ik ben een verkenner met autoreparatie-insigne niveau 3.
Wat is dit?
Dat is mijn draagbare cirkelzaag. Cool, toch?
Heel cool.
Ja, leg hem toch maar terug.
Kom op, kijken wat hier te zien is.
Niet te ver gaan. We zijn zo weer op weg.
Oké. Eens kijken.
Yes.
Hilda, de auto is klaar. Kom.
Hilda?
Twijg?
Mam.
Je liet me schrikken.
Geweldig, hier. Laten we hier kamperen.
We hebben de camping al geboekt.
Ja, weet ik.
Hoewel, het wordt donker en wie weet gaat de auto weer stuk.
Meen je dat?
Verderop is een perfecte plek.
We halen de tent.
Wat?
Ik win.
De winnaar mag kiezen wat we nu doen.
Tijd voor muziek.
Wil jij ook?
Ja. Waarom niet?
Wat mooi. Ik wist niet dat je zo kon spelen.
Ik ook niet.
Laten we gaan slapen.
Morgen valt er veel te ontdekken.
Fijn dat we hier bleven. Kom. Ik wil schilderen.
We zoeken een goede plek. Dat pad is mooi.
Maar dit ziet er leuker uit, vind je niet?
Dat vind ik wel.
Mam, kijk. Een meer.
Dit is raar.
Wat is er raar aan?
Dit schilder ik steeds. Ik wist niet dat het echt was.
Ben je hier nooit geweest?
Ik denk het niet…
…maar wie weet kwam ik hier met m'n ouders vroeger.
Misschien hield jij de herinnering niet vast, maar andersom.
Gaat het, mam? We kunnen ook weggaan.
Nee. We lopen al de hele dag rond. En het is hier heerlijk.
Hé, jongen. Wat heb je?
Waar kwam dat vandaan?
Kijk. Er is nog meer.
Veel meer.
Mam. Kijk wat we vonden.
Wat zouden dit zijn?
Het lijkt een oud visnet.
Het was vast een val om vis te vangen.
Vissen vinden dat vast niet leuk. Maar wel een leuk souvenir.
Ik schilderde die boom veel kleiner.
Jij schildert. Ik klim. -Dan kom je ook op m'n schilderij.
Dat vind ik prima.
Mam, kijk eens.
Ik kijk.
Hé, mam. Kijk eens.
Wees voorzichtig.
Hilda. -Mam.
Laat me los.
Heb je spijt dat je me hebt vrijgelaten?
Ik ben dankbaar.
Waar heb je het over?
Ik heb ook honger…
…en ik zal smullen…
…zodra ik de andere heb gevangen.
De andere?
Hilda.
Mam, hier.
Kom, Twijg.
Hilda?
Mam. Gaat het?
Ja. Maar ik kom hier niet doorheen. Hou vol, ik haal je eruit.
En jou ook. Ik ben zo terug.
Pas op. Dat ding zit achter je aan.
Twijg?
Wat is dat?
Mam.
Hou vol. Ik haal je eruit.
Heb je 't zaagveiligheid-insigne?
Nee. Nooit gehaald.
Kom op. We gaan.
Zit stil.
Hij komt snel dichterbij.
Stap in.
Mam, snel.
Nee. Kom op.
Yes.
Hou je vast.
Dit is mijn schuld.
Dat ding zei dat ik 't bevrijd had, maar hoe?
De amuletten.
Neem 't stuur.
Mam, wat doe je?
Dat was geweldig. Hoe wist je wat je moest doen?
Moeders weten dat altijd.
Hilda.
Ik hou het niet vol.
Laat me niet los, mam.
Nooit.
Jullie zijn mensen.
Te menselijk om te eten.
Dat zien we als een compliment.
Het verbaast me dat je terugkwam en me wakker maakte…
…met dat oude lied.
Sorry. Kennen we elkaar?
Ik probeerde je op te eten…
…toen je klein was.
Kleiner dan zij.
Je ouders vingen me…
…op de bodem van het meer.
Weet je het zeker? Daar heb ik geen herinneringen aan.
Jij was het.
En jij ruikt hetzelfde.
Maar het belangrijke is dat we vies smaken. Onthou dat.
Aangezien jullie geen eten zijn, kunnen we nu vrienden zijn.
Goed om te weten. Maar wat bent u? Als ik vragen mag.
Ik kom uit een tijd dat wezens niet…
…duidelijk iets hoefden te zijn.
Ik heb geen woorden voor wat ik ben.
Ik ben gewoon.
Maar jullie twee begrijpen vast wel hoe dat is.
Leuk u te ontmoeten.
Spreek voor jezelf.
Als die spinkikker of kikkerspin of wat dan ook…
Hij wil geen etiket.
Oké. Als dat ding gelijk heeft…
…maakten m'n ouders de amuletten ter bescherming.
Er zijn er zoveel. Ze hielden vast veel van je.
Ik wil ze graag houden.
Hopelijk heeft niemand in deze familie ze nu nog nodig.
Ik vergeet dit kampeertripje nooit. -Is dat goed of slecht?
Het is zeker goed.
Leuk, de nieuwe auto. Erg onvoorspelbaar.
Dat is niet wat de meeste mensen zoeken in een auto.
Ondertiteld door: Yvonne Conradi