ROZDZIAŁ 4: SYRENI ŚPIEW
Mieliśmy wziąć kapoki?
Jestem świetnym wioślarzem.
Wtedy Rożek dźgnął go rogami.
Uwaga, harcerze.
Dziś będziecie mogli zdobyć ostatnią odznakę w tym roku:
Odznakę Poszukiwacza Ryb.
- Tak! - W końcu!
Świetnie być harcerką.
Wasze zadanie to rozpoznanie jak największej ilości ryb.
Dobierzcie się w czwórki.
Jacob, będziesz z nami?
- Izzy, chodź. - Gabriel!
Jest nas trójka. Byliśmy kiedyś w czwórce?
- Nie, nigdy. - Znajdziemy kogoś.
Poszerzymy horyzonty.
- Chcę wiosłować. - Dobrze.
Nie rozumiem. Nikt do nas nie dołączy.
Bo nikt nie chce utknąć z Drużyną Dziwaków.
Kto to taki?
My?
Co w nas takiego dziwnego?
Pakujecie się w dziwactwa, jakbyście mieli alergię na normalność.
Co ty gadasz? Często mamy normalne wycieczki. Nie?
Jasne. Kiedyś…
A może…
Ma rację. Nasza liczba normalnych wycieczek to…
zero.
Zamieńcie harcerstwo na cyrk.
Dopadły nas efekty naszej dzikiej reputacji.
To moja wina.
To ja zrobiłam z was dziwaków.
Daj spokój. To był nasz wybór. Lubimy twoje dziwactwo.
Mimo wszystko…
Pokażemy im.
Dzisiaj będzie normalnie do bólu.
Gdy przygoda wezwie, odmówimy.
Na szczęście jest miejsce.
Hilda, Frida, David, dołączy do was Louise.
Możemy zaczynać. Czas zasłużyć na odznakę.
Kim jest Louise?
Cześć.
Chyba się nie znamy. Jestem Frida. To David i Hilda.
Witaj wśród harcerzy.
Jestem harcerką od roku, ale trzymam się z boku.
Cenisz spokój. Znam to.
Boisz się wyprawy z Drużyną Dziwaków?
Z kim?
Idealnie.
Widzę rybę!
Lutniawa. To już siódma.
Co za cudownie zwyczajny dzień.
Wara od nas,
bo wciągnie nas wir albo pożre wąż morski.
- Tak. - To niemożliwe.
Prawda?
Jasne, że nie. W końcu…
węże morskie pływają w morzu!
I tak znajdziecie sposób, by na niego trafić.
Właśnie.
Obiecuję, że będzie normalnie.
Żadnych objazdów. Żadnej magii. Płyniemy zgodnie z mapą.
Jasne.
O, robaczki!
Zgubiłem mapę.
Co?
Jak to możliwe?
- Nie celowo. - Coś nie tak?
Nie!
Pełen luz.
Szybko. Płyńmy za resztą.
Która strona wygląda na mniej ekscytującą?
Niech zadecyduje moneta.
Przywiązałem się do niej.
Raz kozie śmierć.
Gdzie jesteśmy?
Wiosłujmy dalej. Zaraz coś rozpoznamy.
Co jest?
Wiosło utknęło.
Wybacz na chwilę.
Już… mam!
Czołem!
W porządku?
Tak, znalazłyśmy kolejną rybkę.
- Zwyczajną. - Przeciętną wręcz.
Nieładnie. Mogę się zabrać?
Chcę pokazać wam coś przepięknego.
Czy on gada?
To zwykłe odgłosy ryby.
Czas wrzucić ją już do wody.
No dobra, to była tylko wymówka.
Potrzebuję pomocy!
Zdecydowanie gada.
Jak ci pomóc?
Goni mnie wściekły wąż morski.
Kłamiesz. Według Hildy nie wpadniemy tu na…
Wąż morski!
Wiosłujcie!
Bawi cię pożarcie przez węża morskiego?
Płyńcie tam! Płycizna go powstrzyma.
To niebezpieczne.
Nie mamy wyboru. Trzymajcie się!
Świetnie. Ratujemy szaleńca.
Udało się.
Wybacz, Louise.
Za chwilkę wrócimy na szlak.
No nie wiem.
Wodospad!
Wiosłujcie!
Wszyscy cali?
Cali i zdrowi! Dzięki wam.
Pozwólcie mi okazać wdzięczność.
Nie mamy czasu.
Musimy szybko wracać do reszty.
Ale jak?
Przeniesiemy ponton przez las.
Nonsens. Nie pozwolę swym wybawcom na taką katorgę.
Podziękujemy za twoje pomysły.
Na pewno?
Ta-da!
W środku jest sieć tuneli.
Znam je na wylot. Mogę was poprowadzić do rzeki.
Chwilkę.
Trąci wam to rybką?
To miał być żart?
Nie chciałem podsłuchiwać, ale to mały ponton.
To prawda.
A więc słyszałaś…
To moja wina. Zgubiłem mapę.
Sorki. Wciąż słucham.
W lesie też możemy zabłądzić.
To prawda.
Zbliża się zachód.
Wskaż nam drogę, trytonie.
Idealnie! Słowo Eugene’a. Nie zawiodę was.
Masz na imię Eugene?
Tylko nad wodą.
Podwodne imię wymaga skrzeli. To…
Co dokładnie tak cię bawi?
To nie dodaje otuchy.
Wpadliśmy w pułapkę. Zaraz nas pożre.
Jeszcze gorzej. Zrobi występ.
Prawda to oczywista
Prawdziwy ze mnie artysta Dla króla występowałem
Kiedyś ćwiczyłem Bo występ zbliżał się
Zabawić miałem dwór Samą śmietankę
Nagle sieć rybacka Złowiła tego smaczka
Uwięziła mnie Nie jestem tam, gdzie scena moja
Gdy tłumy zabawiałem Na dnie wzburzonego morza
Rybak mnie poprosił o życzenie
A ja odparłem: „Na nic twe ględzenie”
„Chcę do morza”, zawyłem Lecz w pustkę trafiłem
Do klatki mnie wrzucił A potem tu wypuścił
Bym się na swój zły los złościł
Artysta bez widowni Jest jak ryba bez wody
Tak tkwię tu od lat
- I czekam, i czekam… - Halo!
Eugene!
Długo jeszcze?
Nie podoba się wam?
Widać, że to lubisz.
- To najważniejsze. - Nie podoba się nam.
To miał być skrót do rzeki.
Bardzo cenię waszą opinię.
Zapamiętam to przy kolejnym występie,
który planuję na…
teraz!
Teraz czwórka wasza Zobaczy we mnie asa
Mój talent nie ma granic Rozśmieszę nawet drani
Aż zawrotów dostaniecie
Śmiech do łez A po chwili boki zerwiecie
Zaprze wam dech Od idealnej pauzy
Ma morska dramaturgia To podwodna magia
Wszystko wam dam O brawa tylko proszę
Szczęście macie Bo utknęliście tutaj ze mną
W całym morzu Najbardziej utalentowaną rybą
Tak!
Co sądzicie? Szczerze.
Pasują wam zmiany?
- Nie! - Nie?
To nieco ogólne. Co dokładnie kuleje?
Wszystko!
Zwłaszcza to, że miałeś wskazać nam drogę,
a uwięziłeś nas w jaskini i straszysz Louise.
To prawda, Louise?
No cóż…
Skoro ten wąż był iluzją,
to wcześniejszy również.
Potrzebowałeś nas?
Artysta nie zdradza swych sztuczek.
Chciałem was rozbawić i poradować się waszym śmiechem.
Czy to tak wiele?
Naprawdę tak ci na tym zależy?
Nawet nie wiesz jak.
Aktorzy to prawdziwi darczyńcy.
Wciąż tylko dajemy, a wy…
nie macie szacunku dla sztuki.
Uważasz to za sztukę?
Zróbmy tak.
Masz pięć minut, by nas rozbawić.
Wtedy zostaniemy.
Na zawsze?
Tak. Ale jeśli przegrasz, wypuścisz nas.
Uwielbiam wyzwania.
Zgoda!
Coś na rozgrzewkę.
Jakie kamienie królują w morzu?
Mokre!
Bo są w wodzie.
Brawo, David.
No dobra, czas na konkrety.
To miało być zabawne?
David, co z tobą?
Ze mną? Spójrz na siebie.
Na razie się trzymamy.
O nie! To mój głos?
Nie bawi mnie to.
Mam was!
O nie. Zaśmialiśmy się.
Z tak dziecinnego żartu.
Nie wszyscy się zaśmiali.
No dobra, wygraliście.
Tak jest!
Droga wolna,
Louise.
Co?
Nie było mowy o tym, że wszyscy albo nikt.
Kto się śmiał, ten zostaje.
No tak. Semantyka to ważna rzecz.
Ma rację.
Niech Louise nie męczy się z nim
przez nasz pociąg do dziwactw.
Powiesz w końcu, co cię tak bawi?
Macie Louise za taką niewinną.
Co to miało znaczyć?
Daj im ostatnią szansę na wolność.
I?
Jeśli przegramy, zostaniemy.
Będę się śmiała nawet ze słabych żartów.
Co ty wyrabiasz?
Zaryzykujesz dla nich wolność?
W porządku.
Wybierzcie wyjście.
Jedno zapewni wam wolność.
Reszta uczyni was moimi wiecznymi widzami.
Jak mamy wybrać?
Czas pogadać.
Tryton śmieje się, gdy ktoś ma zrobić coś głupiego.
Udawajmy, że wybieramy wyjście i obserwujmy reakcję.
Jak to zauważyłaś?
Gdy stoję z boku, dostrzegam to, co inni pomijają.
W porządku, tak zrobimy. Gotowa?
Rozgryźli mnie! To przez moją cudną ekspresję.
Ostatnie dwa.
Może nie to z zębami?
Uważajcie.
- Nie uśmiecha się. - To musi być to.
Bądźcie gotowi.
To pułapka!
Wygrywam!
O nie!
Damy radę! Wszyscy razem!
Tak!
Co?
Nie! Czekajcie!
Udało się!
Tak jakby.
Nie znamy drogi.
To pomoże?
Zabrałaś mapę!
Zawsze robicie coś szalonego.
Cieszyłam się na przygodę,
ale okazało się, że ma być normalnie…
Słyszałaś o Drużynie Dziwaków.
Zgrywałam wyluzowaną,
ale sprawy wymknęły się spod kontroli.
Nie przejmuj się. Zawsze tak mamy.
Nie gniewacie się?
Nie. Miło, że ktoś docenia nasz pociąg do… anormalności.
Możesz dołączyć do naszej paczki.
Zakręconej Czwórki!
Zdjęcie na pamiątkę?
Eugene!
Nie macie ochoty na kolejny występ?
Nie.
Chodzi o to całe uwięzienie was na wieki?
Sorki. Próbowaliście kiedyś rozśmieszyć karpia?
Nudziarz nad nudziarze.
W morzu miałem oddanych fanów. Teraz dostaję tylko…
Czemu nie wrócisz do morza?
Opowiadałem wam. Utknąłem w tym piekielnym labiryncie.
Nie wierzę, że to mówię, ale co cię bawi?
Ten labirynt to zwykła rzeka,
a rzeki wiodą do morza.
Serio?
Jestem nogą z geografii.
Płyń na południe. Jutro dotrzesz do domu.
I jeszcze jedno.
Jeszcze raz przepraszam. Wspominajcie mnie miło!
Raczej nie.
Ale pomożesz nam z odznaką.
Jeden niedowartościowany tryton.
Chyba musimy wracać.
Słońce jeszcze nie zaszło.
- Poszukamy jeszcze? - Tak!
- Wy prowadźcie. - Chcę odznakę.
Macie przekąskę?
Co mu wyszeptałaś, Louise?
Artysta nie zdradza swych sztuczek.
Nie widać ich. Co mogło się im stać?
Wygłodniała czarownica zamieniła ich w żaby.
W całym morzu Najbardziej utalentowana ryba
Tak!
Napisy: Krzysztof Zając