(ฮิลดา)
(บทที่ 2: เนินภูต)
ระวังนะคะ ยายแอสทริด เดี๋ยวตกลงไป
ไม่ต้องห่วงยายหรอก
ยายแอสทริด
ทวิก
ไม่!
(เนินภูต)
ขอบคุณ
อรุณสวัสดิ์ เจ้าขี้เซา
คนสุดท้าย
ขอโทษที่ตื่นสายมากค่ะ
ถ้านอนตื่นสายช่วงวันหยุดไม่ได้ จะตื่นสายได้เมื่อไหร่
ฮิลดา เธอต้องชิมแพนเค้กมันฝรั่งนี่
ฮิลดาอาจชิมได้ถ้านายเหลือให้บ้าง
เป็นอะไรรึเปล่า ฮิลดา
เปล่า ฉันแค่ฝันแปลกๆ น่ะ
แต่แม่รู้สึกสดชื่นมาก
เครื่องรางอะไรพวกนั้นของป้า อาจมีคุณสมบัติในการเยียวยาจริงๆ ก็ได้
มันแน่นอนอยู่แล้ว
วันนี้ทุกคนมีแผนจะทำอะไรกันเหรอ
เดวิดกับหนูต้องไปซื้อของที่ระลึกค่ะ
มีร้านเล็กๆ น่ารักอยู่ตรงข้ามไปรษณีย์นะ
ฝากทักทายบียอร์นด้วยนะถ้าเธอเข้าไปในนั้น
เขาติดเงินฉันอยู่เยอะเลย
(ของที่ระลึก)
ร้านนี้แน่เลย
มีขายทุกอย่างเลย ช็อกโกแลต หมวก โปสการ์ด
พวกเธอเข้าไปก่อนเลย ฉันจะรอข้างนอก ถ้าไม่ว่ากันนะ
นี่ ฉันเลือกไม่ได้ว่าจะซื้ออันไหนดี เลยซื้อมาเพียบเลย
ฉันได้นี่มา
อันนี้แปลกจัง
ก็แค่พวงกุญแจเจ๋งๆ น่ะ
มันคือภูตแฟรี่ ดูรูปปั้นนี่สิ คิดว่ามันเหมือนอะไร
ต้องคุยเรื่องนี้กันอีกแล้วเหรอเนี่ย
ที่นี่คือเมืองภูตแฟรี่ชัดๆ
ไม่คิดว่ามันแปลกเหรอที่ทั้งแม่และยายฉัน
ไม่พูดถึงเรื่องนั้นเลย คือแบบ… ดูนี่สิ
เธอจะบอกอะไรเนี่ย
ฉันจะบอกว่าภูตแฟรี่มีจริงน่ะสิ
และพวกมันอยู่ในโทโฟเทน และเรากำลังจะหามันเจอ
แต่ฉันคิดว่าเราอยากดูของตามร้านค้าอีกหน่อยนะ
เราถามเรื่องภูตระหว่างทางก็ได้
- ขอโทษนะคะ - อ๊ะ
เล่าเรื่องภูตแฟรี่ให้ฟังหน่อยได้ไหมคะ
อืม คิดก่อนนะ
- เดี๋ยวนี้มีไม่มากเท่าเมื่อก่อนแล้วละ - พวกมันล่องหน
พวกมันตัวเล็กมาก
และมีปีกด้วย
ตรงกันข้ามกับความเชื่อ พวกมันไม่มีปีก
เราเรียกพวกมันว่า "เฟ"
- "แฟร์โฟล์ก" - "เพื่อนบ้านที่ดี"
ทำไมเพื่อนบ้านที่ดีคะ
เหตุผลเดียวกับที่เราพูดว่า "เด็กดี" กับหมาที่กำลังจะกัดเราน่ะ
พวกมันอยู่บนต้นไม้
พวกมันอยู่บนเนินเขาเล็กๆ แปลกๆ ชื่อว่าเนินภูต
พวกมันลักพาตัวเด็กๆ และไล่พวกเขาไปยังแดนแฟรี่
และถ้าใครไปแดนแฟรี่แล้วละก็ จะไม่มีใครเห็นพวกเขาอีก
ราดซอสช็อกโกแลตหรือสตรอว์เบอร์รีดี
ฉันไม่เข้าใจเลย
ทุกคนในโทโฟเทนมีเรื่องเล่าเกี่ยวกับภูตแฟรี่ แต่ไม่มีเรื่องไหนมีฟังขึ้นเลย
มันอาจไม่ใช่เรื่องจริงก็ได้
เขาถึงได้เรียกว่า "เทพนิยาย" ไม่ใช่แค่ "นิยาย" ไงล่ะ
เดี๋ยว ดูสิ นี่แหละใช่เลย
(เส้นทางภูตแฟรี่อย่างเป็นทางการ)
เนินภูต
พวกมันตัวเล็กจริงๆ
ตอนนี้การสืบสวนเรื่องภูตแฟรี่ของเราก็จบลงแล้ว เราหาอะไรสนุกๆ ทำกันได้ไหม
ฉันยังคาใจอยู่เรื่องนึง
ทำไมเธอถึงยึดติดกับเรื่องนี้จัง
ฉันก็ไม่รู้เหมือนกัน
ไม่ใช่ทุกเรื่องจะเป็นปริศนาให้ไขหรอกนะ
เราน่ากลับบ้านกันได้แล้วละ
เตะบอลระหว่างกลับไหม
พวกเธอไปก่อนเลย มีอีกเบาะแสที่ฉันอยากไปดูน่ะ
ก็ได้
ไปเลยๆ
สวัสดีค่ะ ขอโทษที่รบกวน
หนูแค่อยากถามเรื่องเกือกม้าบนบ้านคุณน่ะค่ะ
เกือกม้าทำไม
สำหรับภูตแฟรี่ใช่ไหมคะ เพื่อไล่พวกมันไปใช่ไหม
ขอโทษค่ะ ก็แค่… หนูพยายาม หาคำตอบเพิ่มเติมเรื่องภูตแฟรี่อยู่
กล้าดียังไงถึงมาเอ่ยชื่อมัน และนำความโชคร้ายมาที่หน้าประตูบ้านฉัน
หนูไม่ได้ตั้งใจ…
ไปให้พ้น! ไอ้พวกคนตัวเล็กน่ารังเกียจ และมนุษย์กลางคืน
- หนูจะไปแล้วค่ะ หนูจะ… - แล้วเธอกล้าเรียกมันมาบ้านฉันหน้าตาเฉย!
โจนัส เบาเสียงแล้วกลับเข้าบ้านคุณไปเลย
เออ
เสียใจด้วยนะที่ต้องเจอเรื่องแบบนั้น เขาโมโหง่ายน่ะ
ยายแอสทริด ทำไมยายไม่เคยพูดถึงภูตแฟรี่เลยคะ
ภูตแฟรี่เหรอ ก็แค่เรื่องที่แต่งขึ้นมา เพื่อขายของที่ระลึกถูกๆ ให้นักท่องเที่ยวน่ะ
พวกเขาชอบเรื่องพวกนั้นมาก
แปลว่าภูตไม่มีจริงเหรอคะ แต่คุณตาคนนั้นเขา…
เป็นยายจะไม่สนใจเรื่องที่เขาพูดนักหรอก
จะว่าไป
ถ้าเราไม่พูดเรื่องเมื่อกี้ ให้แม่ของหลานฟังจะดีกว่านะ
ทำไมล่ะคะ
หลานก็รู้ว่าแม่เป็นยังไง แม่จะมีแต่เป็นห่วงนะ
ลืมถามไปเลย หลานยังชอบตั้งแคมป์ไหม
ทำอะไรน่ะ
ต้องปล่อยให้มันติดไฟก่อน ไม่งั้นจะไม่อร่อย
นึกถึงเมื่อก่อนเลย
ขอไปหยิบผ้าห่มก่อนนะ อากาศเริ่มเย็นแล้ว
ถ้าคุณยายมีผ้าเช็ดหน้าหรือพ็อกเก็ตสแควร์ล่ะก็
ผมก็จะยินดีมากเลยครับ
หนูไม่อยากกลับบ้านเลย เราย้ายมาที่นี่ได้ไหมคะ
ลูกไม่อยากย้ายจริงๆ หรอก
แล้วฟรีด้ากับเดวิดล่ะ ลูกชอบโรงเรียนนี่
ค่ะ หนูรู้ แล้วตอนแรกแม่ย้ายไปทำไมเหรอคะ
เมืองมันเล็กน่ะ แม่คงตัวโตเกินเมือง
โทรลเบิร์กกว้างใหญ่ น่าตื่นเต้น
แต่ตอนที่แม่มีหนู แม่ย้ายเข้าไปอยู่ในกระท่อม ทำไมไม่กลับมาที่นี่ล่ะ
มันอธิบายยากน่ะ
รู้สึกดีจัง
เร็วเข้า รีบเข้าเต็นท์ก่อนเราจะเปียกกันเถอะ
ชีสมื้อเช้าคือชีสที่อร่อยที่สุด
ช่วงส่งแยมลินกอนเบอร์รี่ให้ทีได้ไหมจ๊ะ
มีใครจะเติมกาแฟอีกไหม
หนูขอเติมหน่อยค่ะ
ส่งโน่นให้ทีได้ไหมจ๊ะ
ขอบใจนะ
ส่งเนยให้ผมทีได้ไหมครับ
จะไปไหม
เปลี่ยนแผน ฉันมีอะไรจะให้พวกเธอดู มาเร็ว
สวัสดีค่ะ คุณพูก้า
หวัดดี คุณพูก้า
ไงคะ คุณพูก้า
ยายฉันมาที่นี่เมื่อคืน ฉันตามยายมาตอนทุกคนหลับ
มันคือเนิน
มันไม่ใช่แค่เนินเขา มันคือเนินภูต
อีกแล้วเหรอเนี่ย
เธอรู้ได้ไง
ต้องใช่แน่ๆ ใช่ไหมล่ะ ดูสิ
นึกว่าเราฟันธงแล้วซะอีกว่ามันเป็นแค่เรื่องแต่ง
อีกอย่าง ภูตแฟรี่อยู่ไหน
ชาวบ้านบางคนบอกว่าพวกมันล่องหน อาจเป็นงานเอกสารเหมือนพวกเอลฟ์
ต่อให้เป็นแบบนั้นจริง
แต่ทำไมยายเธอ ถึงต้องแวะมาที่เนินภูตกลางดึกด้วยล่ะ
ฉันก็ไม่รู้ แต่ยายเป็นคนเดียวในเมือง
ที่ไม่อยากพูดถึงมัน ยายอาจปกป้องมันอยู่ก็ได้
ฉันว่ามันก็แค่เนินพิลึกๆ
เหมือนเครื่องรางของยายเธอเลยนะ
ใช่ ยายทำอะไรสักอย่างกับมันเมื่อคืน
ฉันรู้สึกไม่ดีเลย
รู้ไหม ฉันว่าที่จริงฉันก็เห็นด้วย
ไปกันเถอะ เดวิด
เดวิด
ขอบคุณที่ตั้งแคมป์เมื่อคืนนะคะ เด็กๆ ชอบมาก
เมื่อก่อนเธอชอบทำเป็นว่าเธอได้ยิน เสียงหมาป่าสีแดงหอนอยู่ไกลๆ
และพูดว่า "ดีนะที่เต็นท์วิเศษนี้ปกป้องเราอยู่"
ใช่ค่ะ หนูทำแบบนั้นจริงๆ
หนูดีใจที่ได้มาที่นี่นะคะ ไม่ได้มานานมากจริงๆ
ป้าคนเดิมของเธอยังอยู่ที่นี่ และจะยังไม่รีบไปไหน หวังว่านะ
อย่ามัวแต่ยืนเฉยๆ มาจุ่มนิ้วเท้าลงไปในน้ำสิ
เป็นอะไรไป
ก็แค่…
กังวลที่พาลูกมาที่นี่สินะ
ไม่เกิดเรื่องขึ้นมานานตั้ง… ตั้งแต่เธอย้ายไป
ไม่ใช่แค่นั้นค่ะ มัน…
หนูไม่เคยยกโทษให้ป้าเลย ที่ไม่ย้ายไปโทรลเบิร์กกับหนู
โทโฟเทนคือบ้านของป้า ป้าไปไม่ได้หรอก
แต่เธอต้องไป และเราก็เจอ โรงเรียนประจำโรงเรียนนั้น…
หนูรู้ และหนูคงไม่เปลี่ยนอะไรที่เป็นไปหรอก
เธอไม่ควรอยากเปลี่ยนด้วย
ใช่ค่ะ แต่ที่ผ่านมาเราน่าจะ… ทำแบบนี้มากกว่านี้จริงๆ
จำวิธีจับปลาฮัลเดรฟิชได้ไหม
คิดว่าได้นะคะ
แต่เราจะปล่อยมันกลับลงน้ำนะ
ฮิลดาคงไม่พอใจแน่ ถ้าเห็นป้าย่างปลาเสียบไม้อยู่
ตามนั้น
โจฮันนา
เดวิด
คนขายไอศกรีม พูดเรื่องภูตแฟรี่ลักพาตัวคนด้วยไม่ใช่เหรอ
เธอกำลังพูดให้ตัวเองกลัวนะ
เดวิดไม่ได้ถูกลักพาตัวหรอก เขาก็แค่ออกนอกเส้นทาง
ตลอด 24 ชั่วโมงที่ผ่านมา เธอไม่พูดเรื่องอื่นเลยนอกจากเรื่องภูตแฟรี่
แต่ตอนนี้เธอไม่เชื่อแล้วเหรอ
ฉันไม่ได้ไม่เชื่อ อยู่ๆ ฉันก็แค่หวังว่าฉันจะคิดผิด
เราอาจจะแค่หลงทางนิดหน่อยก็ได้
เดวิด นายอยู่ไหน
เดวิด
เดวิด!
- เดวิด! - ไปไหนกันมา
นายสิไปไหนมา
โอเค ไหนดูซิ
ขอตัวไปอาบน้ำอาบท่าก่อนนะ
เธอสองคนดูจริงจังมาก สนุกไหม
ผมเชื่อจริงๆ ว่าอีกไม่นาน ผมก็จะคว้าชัยชนะได้แล้ว
การแก้แค้นของฟยาลมาร์ ถอยไป 15 ช่อง
- ก็ได้ หนึ่ง สอง… - เด็กๆ ไปไหนเหรอ
พวกเขายังไม่กลับมาเลย
เดี๋ยวผมเปิดให้
ผมว่าเขามาหาคุณนะ
หวัดดี
ผมอยากขอยืมถาดก้นลึกหน่อย
เอาไปทำอะไร
ไม่ได้เอาไปล้างเท้าหรอก
ฉันก็ไม่คิดอย่างนั้น
เดี๋ยว ถ้าคุณให้ผมยืม
ผมบอกได้นะว่าเด็กพวกนั้นไปไหน
หมายความว่าไง เกิดเรื่องกับพวกเขาเหรอ
ขอยืมถาดนะ
รอแป๊บนึง
เอ้า
ทีนี้ก็บอกมา
พวกเขาเดินผ่านประตูไปยังป่าสน
ข้ามสะพานที่พังไปยังเนินภูต
ไม่นะ
นั่นถาดก้นลึกของฉันใช่ไหม
ไม่ใช่
เราอยู่ที่ไหน
เห็นอะไรที่จำได้บ้างไหม
ไม่เลย ฉันก็แค่เดินไปเดินมาเหมือนเธอ
เห็ดพวกนี้ดูคุ้นๆ นะ
ฉันไม่เข้าใจเลย ฉันแค่อยากเห็นตึก หรือต้นไม้ที่ฉันจำได้
อืม นี่ดูเหมือนทางที่เรามาหรือเปล่า
ฉันรู้สึกไม่ดีเลย
ทุกคน
เร็วเข้า
นั่นอะไรน่ะ
ฉันไม่รู้ แต่อยู่ห่างจากมันให้มากที่สุดกันเถอะ
แผนเยี่ยมเลย
ฮิลดา!
เดวิด!
ฟรีด้า!
มีพวกมันอยู่ทุกที่เลย เราต้องรีบออกไปจากที่นี่เดี๋ยวนี้
ป้ารู้
- โจฮันนา ป้า… - ป้ารู้
ป้ารู้ว่ายังมีเนินภูตอยู่ที่โทโฟเทน แต่ป้าไม่บอกหนู
ค่อยคุยเรื่องนี้กันทีหลังก็ได้ แต่ตอนนี้เราต้องขุด
เอาไงต่อดี
วิ่ง!
นั่นอะไรน่ะ
ฉันไม่รู้ แต่เรา…
ฟรีด้า!
เดวิด!
ฮิลดา!
ฮิล…
ฮิลดา!
ลูกปลอดภัย โล่งอกไปทีที่ลูกปลอดภัย
หนึ่ง สอง สาม
ฉันชนะ
เกิดอะไรขึ้นกับพวกนายเนี่ย
ไม่อยากเชื่อเลยว่าป้าปิดบังหนูเรื่องนี้ ปิดบังเรา ทำไมก่อนหน้านี้ป้าไม่พูดอะไรเลย
ป้าไม่อยากทำให้ฮิลดาสนใจ ป้ารู้ว่าถ้าฮิลดารู้ ฮิลดาจะ…
หนูนึกว่าปลอดภัย นึกว่าไม่มีเนินแล้ว
ทำไมแม่กับยายไม่พูดอะไรเลยคะ
แล้วยายรู้ได้ยังไงว่าจะหาพวกเราเจอแบบนั้น
เพราะว่า…
เพราะเคยเกิดเรื่องคล้ายๆ กันนี้กับแม่
จริงเหรอคะ
แม่เด็กกว่าลูกนิดหน่อย
และหลงใหลในความคิด เรื่องภูตแฟรี่แห่งโทโฟเทน
แน่นอนว่าทุกอย่างเป็นแค่เรื่องสมมติ จนกระทั่งวันหนึ่ง แม่เห็นอะไรบางอย่าง
แม่เห็นภูตแฟรี่
ใช่
แม่ตามมันไป
แม่ตามมันไปไกลเกินไป และมันเกือบจับแม่ไป
ป้าแอสทริดไปเจอแม่ทันเวลา
แต่หลังจากนั้น แม่ก็กลัวภูตแฟรี่และที่นี่ไปเลย
แม่ถึงได้ย้ายไป
และแม่ถึงได้ไม่เคยมาลูกมาที่นี่
แม่กลัวอยู่นานมาก
แต่ตอนที่ลูกเกิดมา…
แม่คงไม่มีวันยกโทษให้ตัวเองได้ถ้า… ถ้าเรื่องเดียวกัน…
ไม่เป็นไรค่ะแม่
แม่ไม่กล้าคิดด้วยซ้ำว่าจะเป็นยังไง
ถ้าเราช่วยลูกออกมาไม่ได้
อะไรอยู่ในนั้นเหรอคะ
พวกนั้นคือดวงตาแห่งเกาะภูตแฟรี่
เนินทำให้หลานสับสน พาหลานไปยังที่ที่อยู่ระหว่างที่นี่กับที่นั่น
จนหลานพบว่าตัวเองอยู่ในการจ้องมองของเกาะ
ถ้าเป็นแบบนั้น หลานก็จะหลงทางไปเลย
โชคดีนะที่ทุกคนพกเครื่องรางที่ยายทำไว้ให้
เมื่อคืนยายไปทำอะไรที่นั่นคะ
หลังจากหลานเริ่มถามเรื่องภูตแฟรี่
ยายก็คิดว่าควรไปตรวจดูเครื่องป้องกัน และเครื่องรางที่ยายวางไว้
เพื่อให้แน่ใจว่ามันจะไม่หลอกล่อใครเข้าไป
แต่มันไม่ค่อยได้ผลเท่าไหร่ใช่ไหมล่ะคะ
โจฮันนา
แน่ใจนะว่าไม่อยากอยู่ต่ออีกคืน
หนูว่าเราพักผ่อนมากพอแล้วสำหรับหนึ่งสุดสัปดาห์
ให้โลมแบกกระเป๋าไปให้นะ
ทำไมป้าถึงไม่บอกหนู
เพราะไม่งั้นเธอก็คงไม่มา
ลาก่อนค่ะ ยายแอสทริด หนูสนุกมากจริงๆ ส่วนใหญ่นะคะ
ลาก่อน ฮิลดา
และจำไว้นะ
ถ้าหลานอยากรู้สึกมีใครส้กคน
โทรหายายหรือเขียนจดหมายมาก็ได้นะ
คำบรรยายโดย กมลรัตน์ ชุติเชาวน์กุล