HOOFDSTUK 2: DE FEEËNHEUVEL
Pas op, tante Astrid. U valt nog.
Maak je geen zorgen om mij.
Tante Astrid?
Twijg?
Nee.
FEEËNHEUVELS
Bedankt.
Morgen, slaapkop.
De laatste.
Sorry dat 't zo laat is.
Als je niet uitslaapt op vakantie, wanneer dan?
Proef deze aardappelpannenkoekjes.
Dan moet je er wel wat overlaten.
Gaat het, Hilda?
Ik had een rare droom.
Ik voel me wel opgefrist.
Wie weet hebben je amuletten echt helende krachten.
Natuurlijk.
Wat zijn de plannen vandaag?
David en ik moeten souvenirs kopen.
Tegenover 't postkantoor is een mooi winkeltje.
Doe Bjorn de groeten als je daar bent.
Hij is me veel geld schuldig.
Hier moet het zijn.
Ze hebben alles. Chocola, petten, kaarten.
Gaan jullie maar. Ik wacht buiten.
Ik kon niet kiezen, dus ik heb er een paar.
Ik heb dit.
Wat vreemd.
Gewoon een sleutelhanger.
Het is een fee. Kijk dit beeld eens. Waar lijkt het op?
Moeten we dit bespreken?
Dit is praktisch Feeënstad.
Is 't niet gek dat m'n moeder of oudtante…
…dat nooit hebben gezegd? Kijk dan.
Wat bedoel je?
Ik bedoel dat feeën echt zijn.
Ze zijn in Tofoten en we gaan ze vinden.
Maar we wilden nog wat meer winkelen.
Laten we onderweg naar ze vragen.
Pardon. -Hè?
Weet u iets over feeën?
Eens denken.
Vroeger waren er meer. -Ze zijn onzichtbaar.
Ze zijn erg klein.
Met vleugels.
Ze hebben niet echt vleugels.
We noemen ze 'de Fae'.
Het Schone Volk. -De Brave Buren.
Hoezo Brave Buren?
Je zegt ook 'brave hond' als een hond wil bijten.
Ze wonen in bomen.
Ze wonen in heuvels, feeënheuvels.
Ze ontvoeren kinderen naar het Feeënland.
En als iemand naar Feeënland gaat, zie je die nooit meer terug.
Wil je chocoladesaus of aardbei?
Ik snap 't niet.
Iedereen in Tofoten spreekt elkaar tegen over feeën.
Misschien bestaan ze niet.
Er is een reden dat het 'sprookjes' heten.
Wacht. Kijk. Dit is het.
DE OFFICIËLE FEEËNROUTE
Een feeënheuvel.
Dus ze zijn echt klein.
Nu ons feeënonderzoek voorbij is, kunnen we iets leuks doen?
Iets klopt nog niet.
Waarom is het zo belangrijk?
Ik weet 't niet.
Niet alles is een mysterie.
Laten we teruggaan. -Onderweg overtrappen?
Ga maar. Ik wil nog iets checken.
Oké.
Kom op.
Dag. Sorry dat ik stoor. Ik heb een vraag over de hoefijzers.
Wat is er mee?
Ze zijn toch om feeën weg te houden?
Sorry. Ik doe wat onderzoek naar feeën.
Durf je hun naam uit te spreken en me ongeluk te brengen?
Ik wilde niet…
Ga weg. Nare dwaallichten en nachtmensen.
Ik ga al. -En jij haalt ze zomaar naar mijn huis.
Jonas. Kalmeer en ga terug in je hut.
Ja.
Sorry dat je dat moest meemaken. Hij is snel van streek.
Tante, waarom zei je nooit wat over feeën?
Feeën? Dat zijn verhalen om toeristen prullen te verkopen.
Daar zijn ze dol op.
Bestaan ze niet? Maar die oude man…
Ik zou niet zoveel aandacht aan 'm besteden.
Daarover gesproken…
…laten we dit niet aan je moeder vertellen.
Waarom niet?
Je kent haar. Ze zou zich zorgen maken.
Ik wou je nog vragen, hou je nog van kamperen?
Wat doe je?
Het moet eerst branden, of 't gaat niet goed.
Wat nostalgisch.
Ik ga een dekentje halen. Het wordt koud.
Als je een zakdoek of een pochet hebt, zou dat prettig zijn.
Ik wil niet naar huis. Kunnen we hier wonen?
Dat wil je niet echt.
En Frida en David dan? Je vindt school leuk.
Ja, weet ik. Waarom ben je überhaupt weggegaan?
Het is een klein dorp. Ik ontgroeide het, denk ik.
Trolberg is groot, spannend.
Maar waarom kwam je niet terug toen je mij kreeg?
Het is moeilijk uit te leggen.
Het voelt wel fijn.
Kom, naar binnen voor we kletsnat zijn.
Ontbijtkaas is de beste.
Geef me de vossenbessenjam eens.
Nog iemand koffie?
Ik, graag.
Mag ik daar wat van?
Bedankt.
Mag ik de boter?
Kom je?
Nieuw plan. Ik moet jullie iets laten zien.
Hoi, Mr Pooka. -Hoi, Mr Pooka.
M'n tante was hier vannacht. Ik volgde haar toen iedereen sliep.
Het is 'n heuvel.
Niet zomaar één. Een feeënheuvel.
Niet weer dit.
Hoe weet je dat? -Het moet wel, toch? Kijk dan.
Het waren toch maar sprookjes?
En waar zijn de feeën?
Volgens sommigen waren ze onzichtbaar. Zoals elfen.
Al was dat zo…
…waarom gaat je oudtante 's nachts naar een feeënheuvel?
Weet ik niet. Maar zij is de enige…
…die niet over ze praat. Beschermt ze ze soms?
Het is maar 'n rare heuvel.
Net de amuletten van je oudtante.
Ze deed er vannacht iets mee.
Dit voelt naar.
Dat vind ik ook, eigenlijk.
Kom op, David.
David?
Bedankt, de kinderen vonden het kamperen super.
Jij deed vroeger of je ver weg rode wolven hoorde huilen…
…en zei: 'Gelukkig beschermt deze magische tent ons.'
Ja, dat klopt.
Het is fijn hier te zijn. Na een te lange tijd.
Je oude tante is er nog steeds en die gaat nergens heen. Afkloppen.
Blijf daar niet staan. Kom pootjebaden.
Wat is er?
Nou, alleen dat…
Je twijfelde of je haar moest meenemen.
Er is geen incident geweest sinds… Sinds je weg bent.
Dat is het niet alleen…
Ik heb je nooit vergeven dat je niet meekwam naar Trolberg.
Tofoten is mijn thuis. Ik kon niet weg.
Maar jij moest wel en we vonden die kostschool…
Weet ik. Ik had 't niet veranderd.
Dat moet je ook niet willen.
Nee. Maar ik wou dat we dit meer hadden kunnen doen.
Kun je nog huldravissen vangen?
Ik denk het wel.
We doen ze wel terug.
Hilda zal er niet graag één aan een spies zien braden.
Begrepen.
Johanna.
David.
David?
Zei de ijsman niet dat feeën mensen ontvoeren?
Je maakt jezelf bang.
David is niet ontvoerd, maar gewoon afgedwaald.
Je hebt 24 uur lang alleen over feeën gepraat…
…en nu ben je sceptisch?
Nee. Ik hoop alleen dat ik het mis had.
We zijn vast gewoon de weg kwijt.
David. Waar ben je?
David.
-Waar waren jullie?
Waar was jij?
Sorry, ik maak me even schoon.
Jullie kijken intens. Is het leuk?
Ik ben nog maar even verwijderd van de overwinning.
Fjallmarrs wraak. Ga 15 plaatsen terug.
Oké. Eén, twee… -Waar zijn de kinderen?
Nog niet terug.
Ik doe wel open.
Het is voor jou.
Hallo.
Ik wil graag een ovenschaal lenen.
Waarvoor?
Niet om mijn voeten in te wassen.
Dacht 't niet.
Wacht. Als ik hem mag lenen, zeg ik waar de kinderen zijn.
Wat? Is er iets met ze gebeurd?
De schaal, graag.
Wacht even.
Hier.
Vertel op.
Ze gingen richting het dennenbos, over de brug naar de feeënheuvel.
Nee.
Is dat m'n ovenschaal?
Nee.
Waar zijn we?
Herken je iets?
Niets. Ik liep maar rond, net als jullie.
Ik ken deze paddenstoelen.
Hoe kan dit? Ik wil gewoon 'n gebouw of boom herkennen.
Hm. Zag de heenweg er zo uit?
Dit voelt slecht.
Jongens.
Snel.
Wat is dat?
Geen idee, maar laten we er weg blijven.
Goed plan.
Hilda.
David.
Frida.
Ze zijn overal. We moeten hier nu weg.
Je wist het.
Johanna, ik… -Je wist het.
Je wist dat er nog 'n feeënheuvel was en zei niks.
We kunnen er later over praten, maar nu moeten we graven.
Wat nu?
Rennen.
Wat is dat?
Weet ik niet. Maar ga…
Frida.
David.
Hilda.
Hi…
Hilda.
Je bent veilig. Gelukkig ben je veilig.
Eén, twee, drie.
Ik win.
Wat is er met jullie?
Ongelooflijk dat je dit voor me verzweeg. Waarom zei je niks?
Ik wilde Hilda's interesse niet wekken. Dan zou ze…
Ik dacht dat de heuvels weg waren.
Waarom zeiden jullie niks?
En hoe wisten jullie ons eruit te krijgen?
Omdat…
…mij ooit net zoiets is overkomen.
Echt?
Ik was jonger dan jij en de feeën van Tofoten fascineerden me.
Het was allemaal maar een sprookje, tot ik op een dag iets zag.
Je zag een fee.
Ja.
Ik volgde hem.
Ik volgde hem te ver en hij nam me bijna mee.
Tante Astrid kwam net op tijd…
…maar daarna was ik doodsbang voor de feeën en deze plek.
Daarom ben je weggegaan.
En bracht ik je nooit hier.
Ik was heel lang gewoon bang…
…maar na je geboorte…
…zou ik het mezelf nooit vergeven als jij ook…
Het is oké.
Ik wil niet weten wat er gebeurd was als we je niet hadden gered.
Wat waren die dingen?
De ogen van het Feeëneiland.
De heuvel desoriënteert je, brengt je ergens tussen hier en daar…
…tot je het eiland z'n blik vangt.
En dan was je verloren geweest.
Gelukkig hadden jullie mijn amuletten.
Wat deed u daar vannacht?
Toen je naar feeën begon te vragen, wilde ik mijn amuletten controleren…
…en zeker weten dat het er niemand in zou lokken.
Ze werkten niet zo goed, hè?
Johanna.
Wil je niet nog een nacht blijven?
We hebben wel genoeg ontspanning gehad. -Laat Loam tenminste de bagage dragen.
Waarom zei je niets?
Dan was je niet gekomen.
Dag, tante Astrid. Ik heb 't echt leuk gehad. Meestal.
Dag, Hilda.
En onthoud…
…als je ooit iemand anders nodig hebt…
…hoef je maar te bellen of schrijven.
Ondertiteld door: Yvonne Conradi