CHAPTER 2: ANG FAIRY MOUND
Ingat, Tita Astrid. Mahuhulog ka.
Wag mo akong alalahanin.
Tita Astrid?
Twig?
Wag!
MGA FAIRY MOUND
Thank you.
Morning, antukin.
Ang panghuli.
Sorry, late ako.
Kung di mahaba ang tulog mo pag bakasyon, kailan pa?
Hilda, tikman mo 'tong potato pancakes.
Matitikman niya kung titirahan mo siya.
-Okay ka ba, Hilda? -Oo, weird lang ng panaginip ko.
Basta ako, nakapahinga ako.
Siguro nga talagang may healing properties ang mga charm mo.
Siyempre, mayroon 'yon.
Ano'ng plano ninyo ngayong araw?
Mamimili kami ni David ng mga souvenir.
May maliit na tindahan sa tapat ng post office.
Pakikumusta n'yo ako kay Bjorn pag nandoon na kayo.
Malaki ang utang niya sa akin.
Ito na siguro 'yon.
Kumpleto 'to. Mga chocolate, sumbrero, mga postcard.
Mauna na kayo. Hintayin ko na lang kayo dito.
Well, Di ako maka-decide, kaya kumuha ako ng marami.
Ito'ng akin.
Ang weird nito.
Key chain lang 'yan.
Fairy ito. Tingnan n'yo ang estatwa. Ano 'to sa tingin n'yo?
-Pag-uusapan na naman ba natin 'to? -Parang Fairy Town ang lugar na 'to.
Di n'yo ba naisip na ang weird na di 'yon nabanggit
ng mama ko o ng tita ko? Tingnan mo ito.
So ano'ng sinasabi mo?
Sinasabi ko na totoo ang mga fairy,
at nasa Tofoten sila, at hahanapin natin sila.
Pero gusto pa naming magtingin sa mga tindahan.
Magtanong tayo tungkol sa kanila sa daan.
-Excuse me. -Ha?
May alam ka ba tungkol sa mga fairy?
Buweno, tingnan ko.
-Di na sila na kasing dami ng dati. -Invisible sila.
Napakaliit nila.
-At may pakpak sila. -Taliwas sa sinasabi, wala silang pakpak.
"Fae" ang tawag sa kanila.
-Fair Folk. -Mabait na Kapitbahay.
"Mabait na Kapitbahay"?
Parang pag sinasabi mong "good boy" sa asong kakagatin ka.
Nakatira sa puno.
Nakatira sila sa mga fairy mound.
Dumudukot sila ng mga bata at dinadala sa Fairy Country.
At pag pumunta ka sa Fairy Country, di ka na makikita.
Gusto mo ng chocolate sauce o strawberry?
Di ko maintindihan.
May alam tungkol sa fairy ang mga taga-Tofoten, pero di nagtutugma.
Baka hindi sila totoo.
May dahilan kaya fairy tale ang tawag, di lang "tale."
Teka. Tingnan n'yo 'to. Ito na 'yon.
Isang fairy mound.
Maliit nga sila.
Ngayong tapos na ang imbestigasyon natin sa fairies, ano pang puwedeng gawin?
Di pa rin ako mapalagay.
Ba't ba ayaw mo 'tong tigilan?
Di ko alam.
Di lahat ay misteryong dapat lutasin.
Bumalik na lang siguro tayo.
Sipain natin sa daan?
Mauna na kayo. May isa pa akong gustong tingnan.
Okay.
Sige lang.
Hello. Sorry po sa abala.
Itatanong ko lang ang tungkol sa mga horseshoe.
Bakit?
Para sa fairies ang mga 'yan, di ba? Para itaboy sila?
Sorry, sir. Gusto ko lang malaman ang tungkol sa mga fairy.
Ang lakas ng loob mong banggitin sila at magdala ng kamalasan sa bahay ko?
Di ko gustong…
Alis! Makukulit at pasaway na bata.
-Aalis na ako… -At tatawagin mo pa sila sa bahay ko!
Jonas. Tumigil ka na at bumalik na sa bahay mo.
Oo na.
Pasensiya na at nakita mo 'yon. Madali siyang magalit.
Tita Astrid, bakit wala kang sinabi tungkol sa mga fairy?
Mga fairy? Mga kuwento lang 'yan para makabenta sa mga turista.
Gustong-gusto nila 'yon.
E di, hindi sila totoo? Pero sabi ng matanda…
Wag mong masyadong pansinin ang mga sinasabi niya.
Siya nga pala,
mas mabuting wag na nating banggitin ito sa nanay mo.
Bakit po?
Alam mo naman siya. Mag-aalala lang siya.
Nalimutan ko. Gusto mo pa rin bang mag-camping?
Ano 'yan?
Sunugin mo muna, kung hindi, di masarap.
Naaalala ko tuloy noon.
Kukuha lang ako ng kumot. Lumalamig na.
Kung may panyo ka o isang piraso ng tela, puwede na 'yon.
Ayoko nang umuwi. Puwede ba tayong lumipat dito?
Di mo gugustuhin 'yon.
Paano si Frida at David? Gusto mo ang school mo.
Oo nga po. Bakit ka nga ba umalis?
Maliit na bayan 'to. Siguro nagsawa na lang ako.
Malaki ang Trolberg, exciting do'n.
Nang ipanganak ako, lumipat ka sa cabin. Ba't di ka umuwi dito?
Mahirap ipaliwanag.
Ang sarap sa pakiramdam.
Tara na. Pumasok na tayo bago tayo mabasa.
Masarap ang cheese sa almusal.
Puwedeng pakiabot ng lingonberry jam?
Kape pa?
Pahingi pa po ako.
Puwedeng pakiabot 'yon?
Thank you.
Pakiabot 'yong butter.
Sasama ka ba?
Bagong plano. May gusto akong ipakita sa inyo. Tara.
Hi, Mr. Pooka.
Pumunta dito ang tita ko kagabi. Sinundan ko siya.
Isang burol.
Di lang ito burol. Isa 'tong fairy mound.
'Yan na naman.
Paano mo nalaman?
Hindi nga ba? Tingnan n'yo.
Akala ko ba kuwento lang ang lahat.
Isa pa, nasaan ang mga fairy?
Sabi ng ilan, invisble sila. Baka may papeles gaya ng mga duwende.
Totoo man 'yan,
ba't pupunta ang tita mo sa isang fairy mound sa hatinggabi?
Ewan ko. Pero siya lang ang tao sa bayan
na ayaw silang pag-usapan. Baka para protektahan sila.
Parang kakaibang burol lang 'to.
Parang 'yong mga charm ng tita mo.
May ginagawa siya sa kanila kagabi.
Masama ang kutob ko.
Alam mo, parang ako rin.
Tara na, David.
David?
David.
Salamat sa camping. Nagustuhan ng mga bata.
Dati, kunwari may naririnig kang mga pulang lobo na umaalulong
tapos sasabihin mo, "Buti protektado tayo ng mahiwagang tent na ito."
Oo nga.
Alam mo, ang saya na nandito ako. Sobrang tagal na talaga.
Nandito pa rin naman ang tita mo at di pa naman mawawala. Harinawa!
Wag kang tumayo lang diyan. Halika't magtampisaw.
Ano'ng problema?
Kasi, ano…
Nag-aalala ka sa pagdala sa kaniya dito.
Wala nang nangyari mula nang umalis ka.
Hindi lang 'yon, kasi…
di pa kita napapatawad sa di mo pagsama sa Trolberg.
Tahanan ko na ang Tofoten. Di ko kayang umalis.
Pero kinailangan mo, at nakita namin ang boarding school…
Alam ko. At di ko babaguhin 'yon.
At di mo rin dapat gustuhing baguhin.
Hindi. Pero sana mas madalas pa nating nagawa ito.
Marunong ka pang humuli ng huldrefish?
Tingin ko.
Pero ibabalik natin sila.
Di matutuwa si Hilda pag nakita ka niyang nag-iihaw niyan.
Walang problema.
Johanna.
David.
David?
David.
Di ba sabi ng nagtitinda ng ice cream na nandudukot ang mga fairy?
Tinatakot mo lang ang sarili mo. Hindi dinukot si David. Nawala lang siya.
Wala kang ibang binanggit kundi mga fairy sa nakalipas na 24 hours,
ngayon nagdududa ka?
Di ako nagdududa. Bigla ko na lang naisip na sana mali ako.
Siguro naliligaw lang tayo.
David. Nasaan ka?
David.
David!
-David! -Sa'n kayo galing?
Sa'n ka galing?
Sandali lang, maliligo muna ako.
Mukhang matindi ang laro n'yo. Masaya?
Naniniwala akong malapit na akong manalo.
Fjallmar's revenge. Atras ng 15 space.
-Oo na. One, two… -Nasa'n ang mga bata?
Di pa sila bumabalik.
Ako na.
Para sa 'yo yata.
Hello.
Gusto kong humiram ng bandehado.
Para saan?
Hindi para maghugas ng paa ko.
Hindi puwede.
Teka. Kung pahihiramin mo ako, sasabihin ko kung saan pumunta ang mga bata.
Bakit? May nangyari ba sa kanila?
'Yong bandehado muna.
Sandali.
Ayan.
Sabihin mo na.
Dumaan sila sa gate papunta sa mga puno ng pine,
sa sirang tulay papuntang fairy mound.
Hindi.
Bandehado ko ba 'yan?
Hindi.
Nasa'n ba tayo?
May nakikita ka bang pamilyar?
Wala. Paikot-ikot lang ako gaya n'yo.
Pamilyar ang mga kabuteng 'to.
Di ko maintindihan. Gusto ko lang makakita ng bahay o puno na kilala ko.
Ganito ba pagdating natin?
Masama ang kutob ko.
Guys.
Bilis.
Ano 'yon?
Di ko alam, pero lumayo tayo hangga't maaari.
Magandang plano.
Hilda!
David!
Frida!
Ang dami nila. Kailangan na nating umalis dito.
Alam mo.
-Johanna, kasi… -Alam mo.
Alam mong may fairy mound pa sa Tofoten, at di mo sinabi sa 'kin.
Pag-usapan natin 'to mamaya, pero kailangan na nating maghukay.
Ano na?
Takbo!
Ano ba 'yon?
Di ko alam! Pero…
Frida!
David!
Hilda.
Hil…
Hilda!
Ligtas ka! Salamat at ligtas ka.
One, two, three.
Panalo ako.
Ano'ng nangyari sa inyo?
Di ako makapaniwalang itinago mo ito sa akin, sa amin. Ba't wala kang sinabi?
Ayokong magkaroon ng interes si Hilda. Alam kong pag nalaman niya…
Akala ko ligtas. Na wala na ang mga punso.
Bakit wala kayong sinabi?
At paano n'yo nalaman kung paano kami ilalabas?
Dahil…
Dahil nangyari na sa akin 'yan noon.
Talaga?
Mas bata ako sa 'yo at natutuwa ako sa ideya ng mga fairy sa Tofoten.
Kathang-isip lang ang lahat, siyempre, hanggang isang araw, may nakita ako.
Nakakita ka ng fairy.
Oo.
Sinundan ko 'to.
Napalayo ako, at muntik na akong kunin nito.
Buti inabutan ako ni Tita Astrid,
pero pagkatapos noon, natakot ako sa mga fairy at sa lugar na 'to.
Kaya ka umalis.
At kaya di kita dinala dito.
Takot lang ako noon,
pero nang ipanganak ka…
Di ko mapapatawad ang sarili ko pag… Kung mangyari din…
Okay lang 'yon, Ma.
Ni hindi ko maisip ang mangyayari
kung di ka namin nailabas.
Ano ba 'yong mga nasa loob?
'Yon ang mga mata ng Fairy Isle.
Malilito ka sa punso, dadalhin ka sa pagitan ng dito at doon
hanggang makita mo ang sarili mo sa isla.
Kung nangyari 'yon, mawawala ka na.
Buti na lang dala n'yo ang mga ginawa kong charms.
Anong ginagawa mo doon kagabi?
Noong nagtanong ka tungkol sa mga fairy,
naisip kong tingnan ang mga proteksyon at charms na nilagay ko
para matiyak na wala itong maaakit.
Pero di gumana nang maayos, di ba?
Johanna.
Talagang ayaw n'yong mag-stay ng isa pang gabi?
Sapat na ang pahinga namin para sa isang weekend.
Bigay n'yo kay Loam ang mga bag.
Ba't di mo sinabi sa 'kin?
Dahil di ka pupunta.
Bye, Tita Astrid. Nag-enjoy talaga ako. Sa karamihan.
Paalam, Hilda.
At tandaan mo,
kung kailangan mong maramdaman na may kasama ka,
isang tawag o sulat lang ako.
Tagapagsalin ng Subtitle: Ivy Grace Quinto