IXTENCO, MEKSYK
Nick, to tragedia, ale nie dlatego tu jesteśmy.
Walczymy teraz z pogodą?
Miejscowi twierdzą, że ten cyklon miał twarz.
Ludzie w stresie widzą różne rzeczy.
To nie musi od razu być koniec świata.
Kim jesteście?
Lepiej się w to nie mieszajcie.
ku pamięci
Odeszli, lecz my pamiętamy.
Kenneth Lim i Vihaan Ramamurthy, dzięki za ten wzruszający materiał.
W tym roku nie brakuje...
Po...any. Istny obłęd.
- Jason. - Co?
Bez przeklinania.
Już prawie wakacje, spoko.
Historia.
Pięć lat temu połowa wszystkiego, co żyło we wszechświecie,
łącznie z uczniami naszej szkoły, została wymazana.
Osiem miesięcy temu grupa bohaterów
nas wskrzesiła.
Nazwali to Blipem.
Ci, którzy blipnęli, wrócili w tym samym wieku.
Nasi koledzy, którzy nie blipnęli, są 5 lat starsi.
Młodszy brat jest starszy ode mnie.
Prosta matematyka.
I choć blipnęliśmy w połowie roku szkolnego,
i byliśmy po egzaminach,
musieliśmy powtarzać cały rok.
To niesprawiedliwe. Tak się nie robi.
Tygrysy, to był długa, dramatyczna i dość kłopotliwa droga.
Ten rok powoli zbliża się do końca. Trzeba iść naprzód.
Zacząć nowy etap życia.
I modlić się o normalność, bo Avengersi nam nie pomogą.
Ktoś ma jakiś plan?
Mam plan. Usiądę obok MJ w samolocie.
Kupię rozdzielacz do słuchawek i będziemy razem oglądać filmy.
Potem jedziemy do Wenecji,
a ta słynie z wyrobów ze szkła.
Kupię MJ naszyjnik z czarną dalią,
bo to jej ulubiony kwiat związany z...
...morderstwem.
W Paryżu zabiorę ją na wieżę Eiffla i dam jej naszyjnik.
Wtedy powiem jej, co czuję.
Liczę, że odwzajemni moje uczucia.
- Nie zapomnij o jednym. - O czym?
Zrezygnuj z tego planu.
Dlaczego?
Bo w Europie mamy być kawalerami.
Ned...
Może nie jestem orłem, ale wiem jedno:
Europejczycy kochają Amerykanów.
A ponad połowa z nich to kobiety.
No jasne, ale ja naprawdę lubię MJ.
Jest niesamowita, lubi czarny humor.
Czasami na mnie spojrzy i aż... Uwaga, idzie tu.
- Nic nie mów. - Gamonie, jaracie się wycieczką?
- Właśnie o niej rozmawiamy. - I o planie Petera.
Masz plan?
Nie mam.
Chce zbierać łyżeczki z różnych państw.
Jak babcia?
Nie zbieram łyżeczek. On je zbiera.
No dobrze. Trzymacie w napięciu jak kolejka górska.
Przed wylotem zainstalujcie sobie VPN,
żeby rząd nie namierzył was za granicą.
Sprytne.
Tak zrobimy.
Stary, świetnie nam poszło.
WSPARCIE DLA BEZDOMNYCH
Gdy blipnęłam do swego mieszkania,
speszyłam mieszkającą tam rodzinę.
Żona myślała, że jestem kochanką.
Babcia wzięła mnie za ducha. Niezły cyrk.
Dziękuję, że tu przybyliście, by wesprzeć przemieszczonych przez Blip.
Dziękuję również naszemu Spider-Manowi.
Dziękuję pani Parker za zaproszenie.
Wam też dziękuję za zaproszenie.
Dzięki, Spider-Manie.
Zaraz będziecie mogli zrobić z nim fotki i filmiki. Dziękuję.
- Niesamowite. - Super.
Byłem zdenerwowany.
Byłam za sztywna, nie czułam rytmu.
- Byłaś świetna. - Jednak ty byłeś sztywny.
Też tak to czułem.
Nic nie szkodzi.
Masz paszport? Pastę do zębów?
Mam.
Spóźniłem się.
Happy. Cześć!
- Ślicznie wyglądasz. - Dzięki, ty też.
Dzięki. Nowa suknia?
Tak, nowa.
- Nowa broda. - Blip-bródka.
Wyrosła podczas Blipu.
Blip-bródka.
Rozumiem.
Spóźniłem się, bo czek się zapodział. Dacie wiarę? Taki duży?
Chodzi o wymiary.
Sumka też niemała. Są hojni.
Pepper Potts nie mogła przyjechać.
Pójdę wymienić ogrzewacz pod wegańską lasagne.
Spider-Manie, idź się przywitać.
Robi się.
Co tu się stało?
Bądź czujny. Nick Fury zadzwoni do ciebie.
Po co miałby do mnie dzwonić?
Pewnie ma dla ciebie robotę. Jesteś superbohaterem.
Dlatego dzwoni.
Gdyby to było ważne, zadzwoniłby do kogoś innego.
Najwyraźniej nie.
- Nie wyświetla się. To on. - Nie chcę z nim gadać.
- Odbierz. - Czemu?
Bo ja będę musiał, a nie chcę.
Czemu nie?
Boję się. Odbierz.
- Odrzuciłeś rozmowę? - Tak.
- Nie lubi tego. - Słyszałeś?
Wołają mnie. Muszę lecieć.
- Porozmawiaj z nim. - Oddzwonię, obiecuję.
Nie możesz go olewać.
Obiecuję, że zadzwonię.
Po wycieczce.
Nie, nie olewa pana.
Nie wszyscy na raz.
Jesteś teraz głównym Avengerem?
Nie, nie jestem.
Co zrobisz, gdy wrócą obcy?
Jakieś pytania na temat dzielnicy?
Jakie to uczucie zastąpić Tony'ego Starka?
To trudne zadanie.
Pójdę już. Dziękuję za spotkanie.
Nieznany numer
No dobra.
Głodny?
Przepraszam.
Myślałam, że wyczujesz to swoim pajęczym dreszczykiem.
Nie nazywaj tak tego.
Możesz uchylić się przed kulą, ale nie przed bananem?
Potrzebuję tych wakacji. Muszę odpocząć.
Zasłużyłeś na nie.
Wiesz co?
Spakuj kostium. Dla spokoju.
Mam taki swój dreszczyk.
Nie powtarzaj wciąż tego słowa.
Nie.
ŁADOWANIE ŻELAZNEGO PAJĄKA
Nie.
Wolisz pierwszą czy drugą zmianę?
Daj mi trzecią. Wziąłem środek nasenny.
Sam ich nie upilnuję.
Hej, Parker. To się nazywa samolot.
Przypomina autobus,
lecz lata nad slumsami, zamiast przez nie jeździć.
Proszę pani.
On blipnął, czyli ma 16 lat, a nie 21.
Wezmę to.
Ona kłamie. Nawet jej nie znam.
Cała MJ, prawda?
Wiedziałeś, że Brad też leci?
To takie dziwaczne.
Kiedyś był beksą z zakrwawionym nosem.
A potem wracamy po blipnięciu, a on jest napakowany i bardzo miły.
- Wszystkie laski na niego lecą. - Nie wszystkie.
Uwierz mi, wszystkie.
Mamy ważniejsze sprawy.
Możemy przez 9 godzin grać w „Pogromców bestii”.
Pomóż mi usiąść obok MJ.
- Serio? - Tak, serio.
A nasz plan? Amerykańscy kawalerowie w Europie.
To twój plan, solowa akcja. Ja mam własny.
Proszę.
Cześć.
Przed nami siedzi mocno wyperfumowana staruszka,
co wywołuje reakcję alergiczną u Petera.
Betty, gdybyś zamieniła się z nim miejscami...
Ma alergię na perfumy?
Tak, mocno łzawią mu oczy i...
Peter ma alergię na perfumy?
Wiem z doświadczenia, że to nie żart.
Sam czuję swędzenie.
MJ, wstań.
Ned, zajmij jej miejsce, a MJ moje.
Peter, pójdziesz ze mną.
Zach i Sebastian.
Na miejsca Neda i Petera.
Dziękuję, że byłeś taki czujny.
Odpowiadam z panem Dellem za wasze bezpieczeństwo, ale on...
Sytuacja opanowana. Peter, chodź.
Idziemy.
Mam mały pęcherz, więc siedzę z brzegu.
Zagrasz w „Pogromców bestii”?
Nie.
Grałaś kiedyś w coś na komputerze?
- Nie. - Jasne.
Mówiłem ci, jak moja żona upozorowała blipnięcie?
Uciekła z kompanem od pieszych wędrówek.
Urządziliśmy jej prawdziwy pogrzeb,
bo myślałem, że nie żyje. Pokazać ci film?
Mam rozdzielacz, jeśli chcesz obejrzeć film.
O ile będzie dołujący. Albo zabawny.
O, masz rozdzielacz. Obejrzymy razem.
Dzień dobry, tu kapitan.
Lecimy do Wenecji. Lot potrwa 8 godzin i 49 minut.
Zabawne.
Serce z żelaza: Historia Tony'ego Starka
BROŃ: HALABARDA
WENECJA, WŁOCHY
Widziałeś Brada i MJ w samolocie?
Oglądali filmy i się śmiali.
Nie przejmuj się. To nic nie znaczy.
Kiciu, potrzymasz to?
- Oczywiście. - Dzięki.
Co to było?
Rozmawialiśmy w samolocie. Okazuje się, że wiele nas łączy.
Jesteśmy teraz parą.
A co z amerykańskim kawalerem w Europie?
To były tylko słowa chłopca.
A ten chłopiec poznał kobietę.
Bardzo silną, mocną kobietę. I chłopiec stał się mężczyzną.
- Kiciu? - Idę, kiciu.
Tam nic nie ma.
„Omal tego nie zapomniałeś! May”
To nie.
Przepraszam.
- Tu jestem, panie Harrington. - Dzięki Bogu.
To chyba tutaj.
Właśnie trwa remont. Podwyższają standard.
Jaka rudera!
To zapewne konsjerż.
Wszyscy, uwaga. Jesteśmy na miejscu.
Chyba tu nie zostaniemy?
Ten hotel tonie.
Jest uroczy.
Posłuchajcie mnie.
Zostawiamy torby. O 15:00 zbiórka w muzeum Leonarda Da Vinci. Jazda!
- Vámanos. - Mówi się "Andiamo".
Andiamo.
To nie Rzym, proszę wycieczki. W Wenecji mokną skarpetki.
Co słychać, Flash Mob?
Jestem na Placu Marco Polo...
Świetnie się bawię.
Powiedzcie „pizza”.
Pizza.
Buon giorno.
Cześć, szukam...
Fiore nero.
Idealny.
Boh.
Co?
Boh. Najlepsze słowo świata.
Właśnie je odkryłam.
Co oznacza?
Może oznaczać milion rzeczy. „Nie wiem”. „Spadaj”.
„Nie wiem, więc spadaj”.
Włoski majstersztyk, obok espresso.
Czyli piłaś espresso.
Signorina. Niemcy? Amerykanie.
- Róża dla pani. - Boh.
„Boh” to moja supermoc.
Przeciwieństwo aloha. Słowo stworzone dla mnie.
Co masz w tej torebce?
Boh.
Nieźle.
Ale super.
Co to było?
Betty! Nic ci nie jest?
Chodź!
Musimy uciekać.
- Co to? - Nie wiem.
- Co teraz? - Kostium został w hotelu.
- Dlaczego? - Mam wakacje.
- Zobaczą mnie. Zabierz ich. - Uciekajmy!
Szybko!
O Boże!
Tylko nie to!
W porządku? Wiej.
Przepraszam, pomogę panu.
Jestem silny i lepki.
Muszę go odciągnąć od kanału!
Muzeum Leonarda Da Vinci. Dla niego jesteśmy w Wenecji!
To tutaj.
Zamknięte.
- Jak to zamknięte? Do kiedy? - Do listopada.
- Nie sprawdziłeś na stronie? - Dobry pomysł.
No dobra.
Tu jest bezpiecznie. Schylcie się.
- Co to za gość? - Nie wiem, ale daje wodzie wycisk.
To na pewno obcy.
Podobno mieszka tu Morris Bench.
Po eksperymencie z podwodnym generatorem posiadł hydromoce.
Wierz we wszystko, co piszą w Internecie.
- Spider-Man by go pobił. - Co to może być?
Jako naukowiec stwierdzam:
to wiedźmy.
Chcemy tu zostać.
Dobrze, że spakowałam kostium? Jak mogłeś zapomnieć?
No tak.
Co to za facet, z którym byłeś? Pan Strange?
Doktor Strange. Nie wiem, kto to był.
Ktoś nowy.
Próbowałem pomóc.
Happy, to mój lunch. Zostaw.
- Happy tam jest? - Tak, to Happy.
Bawi się w wolontariusza.
Szwenda się po biurze.
- Chce się przywitać. - Nie chcę... Cześć.
Hej, Happy.
Przepraszam, ciężko pracuję. Szykuję zrzut ulotek.
- Co tam robisz? - Baw się dobrze.
Zaopiekuję się twoją ciotką.
Jak tam twój plan?
Pojawiły się komplikacje.
Nie myśl za dużo, zaufaj instynktowi.
Kocham cię, pa.
- Kto to jest? - Iron Man i Thor w jednym.
Może być. Ale to nie Spider-Man.
O co ci chodzi ze Spider-Manem?
Co? Jest niesamowity.
Strzeże okolicy i inspiruje mnie, bym był lepszym człowiekiem.
Co jest, tłuku? Nie utonąłeś?
Chyba nazywa się Mysterio.
„L'uomo del misterio” to po włosku „tajemniczy mężczyzna”.
Nie wiedzą, kim jest.
Mysterio.
Spoko imię.
Kiciu.
Ile z tego widziałaś?
Niewiele, biegłam.
Ja tak samo. Też biegłem.
Co sił.
Jutro do Paryża.
Pójdziemy na wieżę Eiffla. Będzie super.
Ponoć miała pomóc jako antena do kontroli umysłów -
w stworzeniu armii szaleńców.
Mój ulubiony punkt wycieczki.
Co zrobisz z wodnym potworem?
Nic.
Nie żyje. A Mysterio nad wszystkim panuje.
Chcę spędzić trochę czasu z MJ.
Rozmawialiśmy o Paryżu... Chyba mnie lubi.
Fajnie.
Podobnie jak u mnie i Betty.
Skończyłem ciastko owocowe i...
Trudno się do ciebie dodzwonić, Spider-Manie.
Pan Nick Fury.
Zastrzelił pan Neda.
To środek nasenny. Nic mu nie będzie.
Dobrze w końcu cię poznać.
Widziałem cię na pogrzebie. Zły moment na wymianę wizytówek.
To byłoby bardzo niestosowne.
- To właśnie mówię. - Racja.
Najważniejsze, że tu jesteś.
Chciałem cię tu ściągnąć, unikałeś mnie, ale w końcu jesteś.
Co za przypadek.
Chwila. To był przypadek?
Kiedyś wiedziałem wszystko.
Wracam po pięciu latach i nie wiem nic.
Nie mam informacji ani zespołu.
A dzieciak z liceum nie odbiera moich telefonów.
Oto czym się zajmuję.
Tydzień temu cyklon zmiótł wioskę w Meksyku.
Zdaniem świadków cyklon miał twarz.
Trzy dni później podobne zjawisko w Maroku.
Wioska...
Robię obchód.
Może ktoś potrzebuje porady po dzisiejszej traumie.
U nas wszystko w porządku. Dziękuję.
To dobrze, bo nie mam kwalifikacji.
Śpi jak zabity.
Do tego też nie mam kwalifikacji. Dobranoc.
Mój nauczyciel. Przepraszam.
Co pan mówił?
Wioskę zniszczyło coś, co może zagrażać światu.
Kiciu, nie śpisz?
Nie odpisujesz na SMS-y.
Już śpi, Betty.
- Tak wcześnie? - Tak.
Dlatego niezbędne jest...
Chłopcy, w kanale były groźne bakterie.
Jeśli znów ktoś dotknie tych drzwi, czeka nas kolejny pogrzeb. Bierz kostium.
Dajcie znać, jeśli dostaniecie torsji.
Stark zostawił je tobie.
Serio?
Niespokojna głowa, co koronę nosi.
Stark mówił, że nie załapiesz, bo to nie z Gwiezdnych Wojen.
Daruj sobie maskę, widzieli cię bez niej.
Tylko udawałbyś anonima
i oddychał bez sensu przez spandex.
Chodź.
Tam mamy Marię Hill.
To jest Dimitri.
A to jest pan Beck.
Mysterio?
Co?
Nieważne. Moi kumple tak pana nazywają.
Możesz mi mówić Quentin.
Świetnie się spisałeś. Widziałem, co zrobiłeś z wieżą.
Przydałbyś się w moim świecie.
Dzięki.
W twoim świecie?
Pan Beck jest z Ziemi, ale nie twojej.
Istnieje wiele rzeczywistości.
To jest Ziemia-616. Ja jestem z Ziemi-833.
Czyli istnieje multiwersum? Myślałem, że to tylko teoria.
To zmienia pojęcie pierwotnej osobliwości. Mówimy tu o wiecznej inflacji.
Jak to się ma do fluktuacji kwantowych?
Obłędna sprawa.
Przepraszam.
To jest super.
Nie przepraszaj za to, że jesteś bystrzakiem.
Ale do rzeczy.
Zrodziły się na orbitach czarnych dziur.
Powstały z podstawowych żywiołów: powietrza, wody, ognia i ziemi.
Dział Nauki nadał im nazwę techniczną.
My nazywamy je żywiołakami.
Występują w naszych mitologiach.
Mity okazały się prawdą.
Jak Thor.
Thor był mitem, a teraz uczę się o nim na fizyce.
Te mity stanowią zagrożenie.
Zmaterializowały się u nas dawno temu.
Walczyliśmy z nimi.
Ale z każdą bitwą rosły w siłę.
Mój batalion jako ostatni próbował je powstrzymać.
Zyskaliśmy tylko trochę czasu.
Satelity potwierdzają ataki żywiołaków na rejony o tych samych współrzędnych.
Pan Beck pokonał trzy z nich. Został tylko jeden: ogień.
Najsilniejszy ze wszystkich. To on zniszczył moją Ziemię.
I odebrał mi rodzinę.
Przykro mi.
Będzie w Pradze za 48 godzin.
Mamy jedno zadanie: zabić go.
A ty jedziesz z nami.
Mam jechać do Pragi?
Panie Fury, to grubsza sprawa.
Dla prawdziwych superbohaterów.
Ja jestem tylko przyjaznym Spider-Manem z sąsiedztwa.
Nie bredź. Byłeś w kosmosie.
Przez przypadek.
Na pewno są lepsi ode mnie.
- Może Thor? - Poza Ziemią.
- A Doktor Strange? - Niedostępny.
- Kapitan Marvel. - Nawet mi nie mów.
Naprawdę chcę pomóc.
Ale jeśli się urwę, ciotka mnie zabije.
Gdy koledzy zobaczą mnie w tym stroju, skapną się, kim jestem.
Cały świat się dowie i będzie po mnie.
Dobrze. Rozumiem.
Słucham?
Wracaj, nim nauczyciele zauważą, że cię nie ma, i zaczną coś podejrzewać.
Dimitri. Odwieź go do hotelu.
Tak.
Dziękuję, panie Fury.
I... powodzenia.
- Na razie, młody. - Na razie.
- Do widzenia. - Tak.
Pij dużo wody, a ja zdobędę witaminę C.
- Nie możesz zachorować, kiciu. - Dobrze, kiciu.
Na pewno nic ci nie jest?
Wszystko w porządku. Nie martw się.
Serio. Uśpił mnie sam Nick Fury, to największy odjazd
- w całym moim życiu. - Niezły czad.
- Dobrze, że nie jadę do Pragi. - Właśnie.
Dobre wieści. Jedziemy do Pragi.
Co?
Biuro podróży rozszerzyło nam pakiet.
Szkoda, że nie słyszeliście, jak im nawrzucałem.
Słyszałem tylko płacz.
Patrzcie, jaki dali nam autokar.
Imponujące, panie Harrington!
Daj spokój.
Peter? Co się dzieje?
Nick Fury właśnie ukradł nam wakacje.
Jestem Harrington. Te dzieciaki to moi...
Ale czad.
Tak. Czad.
WSCHODNIE ALPY, AUSTRIA
Flash Mob, co tam u was? Tu wasz ziomek, Duży F.
Jadę przez Alpy z moim kierowcą Dimitrim.
10 NAJROMANTYCZNIEJSZYCH MIEJSC W PRADZE
MOST KAROLA
„Dla następcy Tony'ego Starka: ufam ci”.
Powiedz "EDITH".
Zaczynam skany: siatkówki i biometryczny.
Wyniki skanów przyjęte.
Cześć, Peter. Jestem EDITH. Wirtualny system bezpieczeństwa
- Tony'ego Starka. - Zrobił cię dla mnie?
Nie, ale masz dostęp do wszystkich protokołów Tony'ego.
- Super. - Pokazać ci, co potrafię?
EDITH oznacza: „Even dead, I'm the hero”.
- Tony uwielbiał akronimy. - To prawda.
Mam dostęp do całej sieci Stark Global Security,
w tym do satelitów obronnych
oraz furtek do wszystkich sieci telekomunikacyjnych.
HISTORIA CZARÓW
MAMO, WENECJA JEST OBŁĘDNA, PRZEŚLESZ KASĘ?
Czy MJ coś pisze?
MAMO, CZEMU SIĘ NIE ODZYWACIE?
Nie patrzę. Tak nie wolno.
TĘSKNIĘ
JA BARDZIEJ
Paliwo i toalety. 10 minut!
- Flash Mob, to właśnie robimy. - Gdzie jest toaleta?
Za 10 minut odjazd!
Dimitri, gdzie właściwie jesteśmy?
Dobrze, jakoś to ustalę.
Pięknie tu.
Co?
Dzień dobry.
Zamknij drzwi.
Jestem Peter Parker.
Zdejmij ubranie.
Słucham?
Nie chcesz, by Europa zobaczyła Spider-Mana.
Zrobiłam więc to. Inny kostium.
Dziękuję. Na pewno pasuje. Nie muszę...
Zdejmuj ubranie!
Jasne.
- Trochę się krępuję. - Szybciej!
Trochę to dziwne.
Nie! Nie...
- Przepraszam, szukałem łazienki. - To nie tak, jak myślisz.
Jasne.
- Co robisz? - Zostawię was razem.
Nie strzelaj!
Brad! To nie tak, jak myślisz!
Posłuchaj.
Nie oceniam twoich wyborów życiowych.
Chcesz zaliczyć jakąś Europejkę, twoja sprawa.
- To nie to. Serio. - Nie będę udawać, że nic nie widziałem.
Wiem, że chcesz zdobyć MJ.
Ja też ją lubię.
Zaczekaj.
Nie pokazuj jej tego zdjęcia.
Przykro mi. Muszę.
Zasługuje na prawdę.
Kończymy zabawę i biegiem do autokaru!
10 minut minęło.
- EDITH? - Witaj, Peter. W czym mogę ci pomóc?
- Ktoś chce mnie oczernić przed MJ. - Nie słyszę, możesz mówić głośniej?
Brad Davis zrobił mi zdjęcie.
Brad Davis. Czy to cel?
Czy Brad jest celem?
Tak, on jest celem.
Przyjęłam. Cel to Brad Davis.
- Inicjuję atak. - Co inicjujesz?
- Wysyłam jednostkę likwidującą. - EDITH.
AKTYWOWANO SKANOWANIE
O mój Boże.
Zajefajne bryle. Skąd masz tyle kasy?
Flash, oddaj je.
To był komplement.
Przepraszam.
Nie zabijaj Brada.
Anulować atak drona na Brada Davisa?
- Uderzyłeś Flasha? - Nie.
Rozpoczynam ostrzał.
Uwaga!
To nie Autobahn!
EDITH!
Zaczynam drugi atak.
Na fotel i zapnij pas.
- Koziołki górskie! - Małe koziołki?
Nie widzę koziołków.
Przegapiliście.
Myślisz, że nikt nie zauważył.
Co?
Ten twój nowy image. Jest super.
- Prawda, kiciu? - Dzięki.
Wyrafinowany, z klasą, bardzo europejski.
A niech to.
Spróbujmy jeszcze raz.
Dziwne. Miałem to w telefonie.
Tak, bardzo dziwne.
PRAGA, CZECHY
Zarąbiście piękny.
Niesamowity.
- Miejsce z klasą. - To co my tu robimy?
Mów za siebie. Ja czuję się jak w domu.
Co mogę powiedzieć?
Kto głośniej krzyczy, więcej dostaje.
Idziecie do pokoi, odpoczywacie, a wieczorem niespodzianka:
coroczny praski festiwal światła.
Halo?
Tu Hill. W ubraniu masz słuchawkę. Załóż ją i czekaj na instrukcje. Jasne?
Tak jest.
Cześć, stary.
Przepraszam, jeśli twoim zdaniem za bardzo angażuję się w swój związek.
- Nadal możesz na mnie polegać. - Nie ma sprawy.
To świetnie.
Jak żywiołak? Gdzie to się wydarzy?
Tutaj, w mieście.
My tu jesteśmy.
Wiem, to niedobrze. Coś wymyślę.
Musisz coś zrobić. Wszyscy na ciebie liczymy.
- Ned. - Tak, kiciu.
Dobra wiadomość: każdy ma swój pokój.
Parker!
Tak jest.
To coś będzie tu za kilka godzin. Nudzimy cię?
Nie nudzi się. Myśli, jak pan go porwał.
Miał przeszkody. Usunąłem je.
Nie chcą ewakuować miasta.
Idioci.
Jaki masz plan, Parker?
Z wieży katedry będę wyglądał ognistego potwora.
Gdy się pojawi, dam znać, wtedy pan Beck i ja...
Nazywam się Mysterio.
Wtedy Mysterio i ja wkroczymy do gry.
Posłuchaj mnie.
Jeśli masz jakąkolwiek nadzieję, porzuć ją teraz.
Bez względu na cenę. Odciągnij go od cywilów.
Lecz co ważniejsze, trzymaj go z dala od metalu.
Gdy się rozrośnie, będzie czerpać moc z jądra Ziemi.
Wtedy już go nie powstrzymamy.
Są tu moi przyjaciele.
Narażamy ich na niebezpieczeństwo.
Boisz się, że skrzywdzimy ci przyjaciół?
A kto skierował drona na autokar?
Stark dał ci najbardziej zaawansowany system obronny na świecie, wart miliardy dolarów,
a ty od razu próbujesz rozwalić nim przyjaciół.
Dla mnie jest jasne jak słońce, że do tego nie dorosłeś.
Fury prosił, żebym pogadał z tobą.
Nie chciał się tak unieść.
Serio?
Wiecie na tej Ziemi, co to sarkazm?
Jak się czujesz?
Nie sądziłem, że będę musiał ratować świat w wakacje.
Może wyjdę na mega głupka.
Miałem plan wobec dziewczyny, którą bardzo lubię.
Teraz legł w gruzach.
Nie ma nic głupiego w tym, że chcesz żyć normalnie.
To trudna droga.
Coś widzisz, coś robisz, dokonujesz wyborów.
Ludzie cię podziwiają.
Lecz czasem giną, nawet gdy wygrywasz.
Lubię cię. Dobry z ciebie chłopak.
Z jednej strony chcę ci powiedzieć, byś zakręcił się na pięcie
i uciekł daleko stąd.
Lecz z drugiej - wiem, z czym mamy walczyć,
jaka jest stawka. Cieszę się, że tu jesteś.
Ja też.
Ale martwisz się o przyjaciół.
Tak.
Ciągle ich na coś narażam.
Znajdź im jakieś bezpieczne miejsce, w którym schronią się na kilka godzin.
Nic im nie będzie.
Fajnie jest pogadać z kimś o sprawach superbohaterów.
Kiedy tylko chcesz.
Jeśli przeżyjemy, będziesz miał całe lato, by zabić Brada.
- Do zobaczenia. - Tak.
Scusi. Przepraszam, to po włosku.
EDITH?
Witaj, Peter.
Muszę na kilka godzin zatrzymać przyjaciół w budynku.
Zobaczę, co możemy zrobić.
Dobra wiadomość. Idziemy do opery!
Za jakie grzechy?
Nie patrzcie na mnie.
- A co z festiwalem? - Podwyższamy standard.
Właśnie dostaliśmy bilety od biura podróży.
Za darmo. Wiecie, ile kosztuje bilet do opery?
Nie. Bo nikt z nas nigdy nie chciał iść do opery. Nigdy!
To może wzbogacić nas kulturowo.
Dziękuję, Ned.
Słuchajcie, to mogą być
najlepsze 4 godziny naszej wycieczki.
Cztery godziny?
Myślę, że będzie ekstra. Serio.
Warto było spakować coś eleganckiego.
Tak, bo wolimy iść na 4 godziny do opery
zamiast na mega imprezę.
Powtórzę: nie patrz na mnie.
Parker, słyszysz? Raz, dwa.
Jesteśmy. Zdążyliśmy przed tłumem.
Uciekającym tłumem.
Na szczęście mamy najlepsze miejsca.
Chodźmy.
Zajmę ci miejsce.
Ślicznie wyglądasz.
Za to mnie cenisz?
Zupełnie nie to miałem na myśli.
Droczę się z tobą.
- Dziękuję. - Proszę.
Też ślicznie wyglądasz.
Dziękuję.
- O rany, lornetki operowe! - Urocze.
Weźmiemy jedną na spółkę?
- Chcesz usiąść obok mnie? - Tak.
- Jesteś na stanowisku? - Nie.
- Dobrze. - Dlaczego nie?
Nie chcesz siedzieć obok, czy nie chcesz lornetki?
Nie o to chodziło. Usiądź, a ja przyniosę.
Zajmę ci miejsce obok mnie.
Będę właśnie tam.
- Parker. - Już idę.
Muszę iść. Powiesz MJ, że źle się poczułem?
Dobrze. Uważaj.
Staraj się trzymać potwora z dala od opery.
Tak, wiem.
- W porządku? - Tak.
Muszę iść.
Parker. Lepiej żebyś był w drodze.
Idę.
Dokąd poszła?
Poszła na festiwal? My też chodźmy.
Tak, chodź. Idziemy, szybko!
Dobra, jestem na stanowisku.
Gdy tylko coś zobaczę,
- dam znać. - Przyjąłem.
Jak kostium?
Pasuje. Jest super.
- Ciasnawy przy pajęczym działku. - Parker.
Już się zamykam.
Kiciu, czyż tu nie jest pięknie?
Naprawdę pięknie, kiciu.
Co się stało?
Po prostu nie przepadam za tłumem.
Wpadłam na świetny pomysł. Chodź.
Bez obaw, kiciu. Będziemy z dala od tłumu, na świeżym powietrzu.
Poczujesz się dużo lepiej.
- Wzrost energii. - Aktywność sejsmiczna.
Jest tu. Beck, gotowy? Wiesz, co robić.
Za tobą, Spider-Manie.
Wracajcie! Pomóżcie nam!
Twoja kolej, młody.
Czekaj, czy to...? Myślisz, że to Spider-Man?
Nie, to europejski uzurpator.
Czytałem o nim. To podróba.
Jazda, Beck! Złapał karuzelę! Rozrasta się!
Jak się nazywa?
Nocny Pawian.
- Nocny Pawian? - Tak.
Nocny Pawianie, na pomoc!
Uratuj nas! Utknęliśmy!
Pomóż nam!
Nic ci nie jest?
Czas na plan B?
Uderzmy go czymś, czego nie wchłonie.
Ja w lewo, ty w prawo!
Strzelaj!
To go zabolało! Kontynuuj!
Spider-Manie, zachowaj odległość.
Próbuję!
Z dala od diabelskiego młyna!
Dobra, robi się.
Do diabła, co to?
Betty!
Właśnie tak. Ładnie! Trafiłeś go!
Nie.
Za późno.
Cokolwiek się stanie...
miło było cię poznać.
Beck, co robisz?
To, co powinienem zrobić ostatnim razem.
Beck, nie rób tego!
Beck!
Panie Beck.
Dzięki Bogu.
Pocałowałabym cię, ale trochę zwymiotowałam.
Chyba mam miętówkę.
To już koniec?
Był ostatnim z nich.
Lecz nie ostatnim zagrożeniem, które nas czeka.
Musimy zachować czujność.
Przydałbyś się w naszym świecie.
Jadę jutro z Hill do siedziby Europolu w Berlinie.
Pojedź z nami.
Dziękuję. Może skorzystam z zaproszenia.
Masz talent, ale nie chciałeś być z nami.
Panie Fury...
Chętnie widziałbym cię w Berlinie.
Musisz jednak zdecydować, czy chcesz zrobić krok naprzód.
Stark cię wybrał.
Uczynił cię Avengerem.
Potrzebuję tego.
Świat tego potrzebuje.
Może Stark się mylił.
Mylił się?
Musisz wybrać.
Chodźmy się napić.
Nie jestem pełnoletni.
Musimy to uczcić. Zrobiliśmy coś dobrego.
Tak.
Fury miał rację.
Tony wiele dla mnie zrobił, więc jestem mu coś winien.
Tak sądzisz?
Tak, to znaczy...
Pan Stark dał mi szansę rozwoju.
Miałem być lepszy od niego. I Fury chce, bym temu sprostał.
A ty czego chcesz?
- To znaczy? - Czego ty chcesz?
Nie wiem.
Czego teraz chcesz? O czym myślisz?
Chcę pojechać na wycieczkę. Wrócić do przyjaciół.
Wejść na szczyt wieży Eiffla
z dziewczyną, którą bardzo lubię. Powiedzieć jej, co czuję, i...
pocałować ją.
Cicho bądź.
- Nie zrobisz tego, co? - Nie mogę.
- Dlaczego nie? - Mam za dużo obowiązków.
O Boże. Dziękuję.
- Co to jest? Czy to...? - Okulary EDITH.
Były na podłodze?
- Pokaż, jak w nich wyglądasz. - Tak?
Naprawdę mi się podobają.
- Mogę być z tobą szczery? - Oczywiście.
Głupio wyglądasz.
Może zrobił też szkła kontaktowe?
- Ty je przymierz. - Daj spokój.
- Śmiało, przymierz. - Nie chcę.
I co ty na to?
Dla następcy Tony'ego Starka: ufam ci.
Co?
Stark zostawił wiadomość: „Dla następcy Tony'ego Starka: ufam ci”.
Nadal nie rozumiem. Ile lemoniad wypiłeś?
Znał moje błędy.
Wiedział, że nie potrafię go zastąpić.
Czemu ci je dał?
Może nie były dla mnie. Może chciał, bym znalazł następcę.
To ma sens. Wiedział, że dobrze wybiorę.
Nie dał ich Fury'emu, bo on przejąłby EDITH.
Pewnie masz rację.
Świat potrzebuje nowego Iron Mana.
Ja nim nie będę. Jestem 16-latkiem z Queens.
To musi być dorosły z doświadczeniem, jak Tony Stark.
Jak ty.
Peter, daj spokój.
- EDITH? - Witaj, Peter.
Cześć.
Chciałbym przekazać kontrolę Quentinowi Beckowi.
- Peter, co robisz? - To, co należy.
Przekazanie wymaga potwierdzenia.
Stark tobie dał okulary.
Zostawił mi wybór.
Wybór należy do mnie i go dokonam.
Jesteś żołnierzem, przywódcą. Pokonałeś żywiołaki, ocaliłeś świat.
Tony chciałby, byś je nosił.
- Czekam na potwierdzenie. - Potwierdzam.
Witaj wśród Avengersów.
Pasują ci.
Dziękuję. To zaszczyt.
Tak.
Pan Stark polubiłby cię.
Dokąd idziesz?
Muszę odnaleźć MJ.
Powodzenia.
Twoje szanse oceniam pół na pół. Jesteś dość nieporadny.
Jasne. Na razie.
Na razie.
Widzicie? Łatwo poszło.
Tak!
Zdejmijcie ze mnie ten głupi kostium!
Mamy EDITH.
Podłącz ją do naszego systemu.
Toast!
Wygraliśmy, ale czeka nas mnóstwo pracy.
Toast!
Dobra, toasty!
Daj mi to, Doug.
Za naszego byłego szefa, Tony'ego Starka.
Króla błaznów,
pławiącego się w bogactwie i supertechnologii,
której potencjału nie rozumiał.
Jak mój system holograficzny. Rewolucyjny, przełomowy wynalazek,
który Tony zamienił w maszynę do terapii i nazwał:
Komputerowy Ultrakonstrukt Psychiki Afektywnej czyli KUPA.
611 milionów dolarów na eksperyment terapeutyczny.
Zmienił nazwę mego dzieła.
KUPA.
Mówiłem mu, że to błąd, że moja technologia zmieni świat.
I wtedy... wylał mnie.
Powiedział, że jestem...
rozchwiany.
Za Tony'ego!
Teraz za Williama.
Tony Stark zbudował reaktor w jaskini!
Ze złomu!
Moja KUPA genialnie współpracowała z twoimi uzbrojonymi dronami.
Potężne iluzje, prawdziwe zniszczenia, cudo.
Dzięki, bracie.
Za Gutermana.
Za Gutermana!
Twoja historia o Quentinie z innej Ziemi,
walczącym z potworami w Europie, jest absurdalna.
Ale ludzie wierzą w te bzdety. Wszyscy dali się nabrać!
Gutes!
Za Victorię.
Impulsy elektromagnetyczne w miejscach ataku dla potwierdzenia naszych kłamstw.
Inspirujący pomysł.
Za Janice.
Odkryła, że po śmierci Tony'ego EDITH nie przekazano ani nam,
ani Departamentowi Obrony,
tylko dziecku.
- Dziękuję. - Za Janice!
I za pozostałych. Tony Stark odszedł.
Pora, by ktoś zajął jego miejsce.
Możesz być mądry, wykwalifikowany, ale nikogo to nie obchodzi.
Jeśli nie latasz w pelerynie, strzelając laserami z ręki,
nikt cię nie posłucha.
Cóż, mam pelerynę. I lasery.
Dzięki naszej technologii i EDITH
Mysterio zostanie największym bohaterem na Ziemi!
Tak!
Wtedy wszyscy zaczną go słuchać!
Nie podchmielonego ekscentryka.
Nie napalonego nastolatka.
Tylko mnie.
I mojej bardzo bogatej ekipy.
Za nas.
Za nas!
Za Mysterio!
Za Petera Parkera!
Biedny dzieciak.
Wracajmy do roboty.
Peter! O Boże! Omal nie zginęliśmy.
Już dobrze. Wiesz co? Zakończyłem misję.
- Stary, już po wycieczce. - Co?
Wszędzie z ziemi wychodzą potwory. Starzy chcą mieć nas w domu.
Proszę nie przełączać.
O, Peter! Nie zginąłeś! O Boże. Zostań tu.
Ubierz się. Rezerwuję lot.
Wyjazd naukowy przerwany przez czarownice.
Oto nowe Mroczne Wieki.
- Co się dzieje? - Rano wracamy do domu.
Nie. Już nie ma żywiołaków!
- Ned. - Idę, kiciu.
Możecie się uciszyć? Prowadzę transmisję na żywo.
Hej.
Gdzie byłeś?
Zgubiłem się.
Martwiliśmy się o ciebie.
Dobrze, że wróciłeś.
Tak.
- No i po Paryżu. - Byłoby fajnie.
- Tak. Dobranoc. - Dobranoc.
Wyglądasz ła...
Nie chcę jeszcze kończyć tej wycieczki i...
chciałbym zrobić coś fajnego, czego nie ma w programie
i przy czym nie będzie pana Harringtona...
Tak.
„Tak” czyli chcesz iść?
Tak.
No to czad. Widzimy się na dole za 10 minut.
Lepiej za 5 minut.
Może być.
Na razie.
Dokąd chcesz iść?
Co za różnica?
Ekstra. Chodźmy.
- Dobrze, że wyszliśmy. - Też się cieszę.
Pozwiedzamy miasto.
Wiesz, że na tym moście odbywały się egzekucje?
Wsadzali ludzi do koszy i wrzucali do wody.
- Sorki. - Nie ma sprawy.
Jest coś, o czym od pewnego czasu chcę z tobą pogadać.
Tak?
To nasza ostatnia noc w Europie zaplanowałem więc, że ci powiem...
Po prostu ci powiem.
MJ, jestem...
...Spider-Manem.
Co?
Chciałeś powiedzieć, że jesteś Spider-Manem.
Nie. Nie jestem Spider-Manem.
Obserwuję cię od pewnego czasu. I jest to dość oczywiste.
Nie jestem Spider-Manem.
Skąd taki pomysł?
- A Waszyngton? - Tak?
A to, że sobie znikasz nagle bez powodu?
Zachorowałem. Pamiętasz? Brzuch mnie bolał.
- Susan mówi, że jesteś chłopcem do towarzystwa. - Co?
Nie jestem!
- No to jesteś Spider-Manem. - Nie. Wcale.
A dziś? Wymknąłeś się.
- Widziałam, jak walczyłeś. - Niemożliwe. Nie jestem Spider-Manem.
I w telewizji mówili, że to Nocny Pawian.
„Nocny Pawian”?
Mówili tak w wiadomościach, a oni nigdy nie kłamią.
Nocny Pawian. Jasne.
Co robisz?
Czy Nocny Pawian i Spider-Man mają takie same sieci?
Możliwe.
Może to Spider-Pawian, kto wie?
Tylko dlatego mnie obserwowałaś?
Tak. A czemu jeszcze miałabym cię obserwować?
Nieważne. Myślałem, że może...
Co to było, do diabła?
Nie wiem.
Co to jest, jakiś projektor?
Tak, ale bardzo zaawansowany.
To wyglądało tak prawdziwie.
Tak, bardzo.
Czy to znaczy, że...?
Żywiołaki to ściema?
To nie ma sensu. Przecież tam byliśmy.
Ten ogień, zniszczenia i...
Kto chciałby to zrobić?
Mysterio.
Jestem Spider-Manem... i schrzaniłem sprawę.
Mówisz poważnie?
Nie żartujesz sobie? Bo to nie śmieszne.
Nie żartuję.
Byłam tylko w 67% pewna.
Co tutaj robisz? Dlaczego jesteś na wycieczce?
Wiem, że masz wiele pytań, ale musimy stąd uciekać.
Dobrze.
Nie wierzę, że to rozgryzłam.
Wszystko mi zabrałeś!
To za moją rodzinę.
Pauza.
Przepraszam.
Możesz przewinąć to do końca?
Tak, zaczekaj.
Dobra. Lot, strzelanina, pauza.
Nie podoba mi się choreografia.
Usuń obraz.
Pokaż drony.
Broń.
- Chcesz atakować? - Tak.
Tylko broń. Uwaga.
Nieźle.
Stop.
Coś tu nie gra, nie jestem pewien. Wiesz co?
Podwój zniszczenia i zobaczymy.
Mam podwoić?
- Tak. - Dobrze.
Zakryjcie uszy.
Dobrze! Tak jest dobrze!
Mamy czas?
Tak, wgrywam zhakowany program do sieci EDITH.
Jej drony pomogą nam opanować całe miasto.
Brawo. Każdy dron ma być uzbrojony. Niszczymy wszystko.
Przez to będzie wiele ofiar.
Więcej ofiar to większy rozgłos. Muszę się przebić.
Londyn to piękne miasto, ale ucierpi. Odbudują je.
Będę kolejnym Iron Manem.
Muszę ratować świat przed poważnym zagrożeniem.
Lecz gdy zstąpi nowy zbawca,
nikt nie będzie pamiętał o ofiarach.
Janice, zmienisz mi zbroję przed rundą zwycięstwa.
- Jasne, chcesz przymierzyć? - Nie...
Co się dzieje z moją ręką? Co to jest?
Jeden z dronów wrócił bez projektora. Nie szkodzi.
Dopiero teraz mi to mówisz?
To tylko jeden dron. Obraz będzie idealny.
Ten projektor to dowód.
Ludzie dowiedzą się, jak to robimy.
Próbuję nabrać 7 miliardów ludzi, w tym Nicka Fury'ego,
najgroźniejszą i najbardziej paranoiczną osobę na Ziemi.
Jeśli połapie się, nim go zabiję, wpakuje mi kulkę w łeb.
A to niezbyt przyjemne. Prawda?
Prawda?!
William, możesz na mnie spojrzeć?
Aktywuj EDITH.
Witaj, Quentinie.
Przeszukaj wszystkie zasoby, znajdź mi to urządzenie.
Powiększam.
Przeszukaj wszystko wokół budynku.
Lokalizuję.
Cholera.
Wiesz co, Williamie? Pewnego dnia
będę przez to musiał zabić Parkera.
Pamiętaj, że jego krew będzie na twoich rękach!
Jak mogłem dać mu te okulary? Jak mogłem być tak głupi?
Pewnie mnie teraz śledzi albo wysyła na mnie drona.
Miałeś dostęp do dronów-zabójców?
Nie chciałem tego, omal nie zabiłem Brada.
Omal nie zabiłeś Brada?
Muszę powiedzieć Fury'emu, że Beck to oszust,
ale pewnie założył mi podsłuch.
Co więc zamierzasz zrobić?
Wezmę kostium, pojadę do Berlina
i osobiście porozmawiam z Furym.
Ned, super.
Świetny kostium!
Na bal kostiumowy w zamku księcia.
Ona wie. Powiedziałem jej.
Nie powiedział. Sama zgadłam.
To świetnie.
Wieki temu.
Mysterio to oszust.
Przecież uratował mnie i Betty.
To jedna wielka ściema i iluzja.
Projektory hologramowe.
Jejku, istne szaleństwo.
Tak.
Rozwiązaliście razem sprawę?
Głównie ja.
Niech May zadzwoni do Harringtona
i powie, że zatrzymam się u rodziny w Berlinie.
Jasne. Pestka.
Kłamiecie bez zająknięcia.
- Muszę lecieć. - Zaczekaj.
Projektor.
Przyda ci się.
Jeśli komuś powiesz, narazisz go na niebezpieczeństwo.
Więc ty też wiesz.
Spoko. Wiedziałem pierwszy i to dawno temu, ale to nie zawody.
BERLIN, NIEMCY
- Przepraszam, nie wie pani... - Nacht Pawian!
Proszę zaczekać!
Cholera.
Wsiadaj.
- Pan Fury. - Będziesz musiał się gęsto tłumaczyć.
- Już mówię. - Mogą nas słyszeć.
Dobrze.
Racja.
Chcesz nam coś powiedzieć o swojej dziewczynie?
Ma na myśli EDITH.
Popełniłem błąd, ale Beck nie jest tym, kogo udaje.
To jedna ściema: Mysterio, żywiołaki, wszystko.
Ma sprzęt do iluzji.
Nabrał was, a mnie przekonał, by dać mu EDITH.
To projektor. Zerwałem go potworowi w Pradze.
Wyświetlał ofiary i zniszczenia, których byliśmy świadkami?
Nie tylko tym. Używa dronów.
Jeśli to prawda, to Beck jest groźny i musimy go przechytrzyć.
Kto jeszcze o tym wie?
Parker.
Co się stało?
To Beck. Jest tutaj.
Co?
Hill?
To tylko ilu...
Fury!
Brawo, Peter.
Myślałem, że coś nas łączy.
Fury musiał zginąć, ale ty nie.
Nie ukrywaj się!
Próbowałem pomóc ci odejść.
A teraz zmuszasz mnie do tego.
Powiedziałeś, że jesteś dzieckiem.
Powiedziałeś, że chcesz zdobyć tę dziewczynę.
- Pomocy! - MJ!
O Boże.
Peter, co się dzieje?
Wiem, że to iluzja.
Czyżby?
MJ!
Chyba nie wiesz, co jest iluzją.
Musisz się obudzić.
Tylko spójrz na siebie.
Przestraszony chłopczyk w kostiumie.
Stworzyłem Mysterio, by świat mógł w coś wierzyć.
Steruję prawdą. Mysterio to prawda.
Gdybyś rzeczywiście był dobry,
może Tony nadal by żył.
W głębi duszy wiesz, że mam rację.
Dokonałeś wyboru.
A miałeś się tylko usunąć.
Teraz musisz...
Fury.
Ludzie Becka szukają wszystkich, którzy mogą go zdemaskować.
Kto jeszcze wie?
Wiem, że komuś chlapnąłeś. Chcę tylko wiedzieć komu.
Komu powiedziałeś?!
Tylko Nedowi i MJ z klasy.
Może Ned powiedział Betty. To tyle.
Co?
Jesteś taki naiwny.
- Co? - Diablo inteligentny.
Tyle że...
frajer.
Twoi kumple zginą.
O Boże.
Łatwo oszukać ludzi, którzy sami się oszukują.
Jeśli to ma jakieś znaczenie,
naprawdę mi przykro.
- EDITH. - Słucham.
Dane wycieczki szkolnej Petera Parkera.
Niech do domu lecą z Londynu.
Cześć.
Gdzie jestem?
W areszcie miejskim.
Leżałeś na stacji rozrządowej. Bardzo niebezpieczne.
Daliśmy ci koszulkę, bo wyglądałeś na zziębniętego.
Dzięki.
Jesteście mili.
Mówicie dobrze po angielsku.
Witaj w Holandii.
- Jestem teraz w Holandii? - Tak.
Do widzenia.
Straż!
Strażnik ma przerwę. Rozmawia z żoną.
- Ona jest w ciąży. - Poważnie?
Tak.
Nocny Pawian. Tak.
Wszystko OK?
Przepraszam, mogę pożyczyć telefon?
Wszyscy tu są tacy mili.
Odbierz.
Hej.
Nawaliłem. Potrzebuję podwózki.
Gdzie jestem? Przepraszam, gdzie jestem?
W Broek op Langedijk.
- Zaczekaj. Powtórzy pan? - Cześć. Broek op Langedijk.
BROEK OP LANGEDIJK, HOLANDIA
Nie ma problemu.
Dzięki.
Zrozumiałeś?
Peter? Nic ci nie jest?
Happy, to ty?
- Oczywiście, że to ja. - Stój!
Powiedz coś, co tylko ty wiesz.
Co wiem tylko ja.
Pamiętasz wyjazd do Niemiec?
Oglądałeś w pokoju płatny film.
Nie podali tytułu, ale po cenie zgadłem, że to pornol.
- Nie wiedziałeś... - W porządku. Dosyć!
Tak dobrze cię widzieć!
Powiedz mi, co się dzieje, do diabła.
Nie ruszaj się. No to jedziemy.
Aj.
Myślałem, że masz super moc.
Odczuwam ból.
- Happy, daj spokój. - Wyluzuj.
Jeszcze trochę.
- Boże! - Wyluzuj.
Jak mam się wyluzować, skoro nawaliłem na całej linii?!
Zaufałem Beckowi. Tak?
Dałem mu jedyną rzecz, którą zostawił mi pan Stark.
Beck zabije moich kumpli i pół Europy, więc nie mów, bym się wyluzował.
Wybacz mi. Nie powinienem się unosić.
Brakuje mi go.
Mnie też go brakuje.
Wszędzie widzę jego twarz.
Cały świat pyta, kto będzie następnym Iron Manem.
Nie wiem, czy ja. Nie jestem Iron Manem.
Nie jesteś Iron Manem.
Nigdy nim nie będziesz.
Nikt nie dorównałby Tony’emu.
Nawet sam Tony.
Był moim najlepszym przyjacielem. Ale i utrapieniem.
Wiecznie z siebie niezadowolony. Bez przerwy.
Tylko jednego nie żałował: tego, że wybrał ciebie.
Tony nie dokonałby tego wszystkiego,
gdyby nie wiedział, że gdy umrze, ty pozostaniesz.
Teraz twoi kumple są w tarapatach, zostałeś sam, bez sprzętu.
Co zamierzasz zrobić?
Skopię mu tyłek.
Chodzi mi o tę chwilę. Co konkretnie robimy?
Bo od 15 minut wisimy nad polem tulipanów.
Nie mogę zadzwonić do kumpli, bo śledzi połączenia. Daj telefon.
- Mój telefon? - Tak.
Dobrze. Trzymaj.
- Jakie masz hasło? - „Hasło”.
- Jakie masz hasło? - „Hasło”. Wpisz to słowo.
To hasło szefa bezpieczeństwa?
Nie jestem dumny.
Elo, szefie. Herbatki? Zaraz będę w Londonie.
- Są w Londynie. - W porządku.
- Potrzebny mi kostium. - Kostium?
Znajdź mi wszystko na temat Spider-Mana.
Otwórz to. Nie, nie, nie.
- Co? - Nic.
Ty zajmij się kostiumem, a ja muzyką.
Uwielbiam Led Zeppelin!
Dasz mi ustawienia wyrzutni sieci?
Odizoluj sieci paraliżujące. i przekonfiguruj, żeby podbić natężenie...
o 25% i dodaj ręczne sterowanie detonatorem.
Myślałem, że informacja o uśpionych agentach jest tajna.
Satelity odbierają impuls elektromagnetyczny.
- To nie koniec? - Bardzo silny.
- Gdzie? - W Londynie.
Zorganizowali nam wycieczkę po mieście.
Potem coś zjemy i pojedziemy na lotnisko.
Nikt nie zaprotestuje, że to bez sensu?
Rozumiem. To wyjazd naukowy, a niczego się nie uczymy.
Mówię o Peterze.
Czy to nie podejrzane?
Widziałem go w samych majtkach z kobietą w łazience.
Zawsze gdzieś się wymyka. Na przykład w operze.
Teraz urywa się z wycieczki do rodziny w Berlinie?
Czy prawda już nikogo nie interesuje?
„Koncepcja prawdy obiektywnej w naszych czasach powoli zanika”.
George Orwell. Dzięki MJ.
Peter nie może przedstawić swojej prawdy.
A co z tobą, Brad?
Robisz ludziom zdjęcia w łazience?
No właśnie. O co ci chodzi?
To nie było tak.
Chciałem tylko...
Zapomnijmy o tych wariactwach.
Życzę wam miłego, spokojnego popołudnia.
„Świetnie, panie Harrington”, powiedziała klasa. No dobra.
Porozmawiajmy po przyjacielsku.
Musisz przestać. To dziwactwo.
Żadnych zdjęć w łazience. Dotyczy pisuarów i kabin.
- Tylko spójrzcie. - Panie Harrington.
- Mamy cały autobus dla siebie. - Miło was widzieć. Chodźcie.
- Wezmę to. - Dziękuję.
W porządku.
Mam dzieciaki.
Szybciej nie mogłem.
Przeczesałem całe miasto.
- Nic. - Cholera.
Impuls się nasila.
- Zerknę jeszcze raz. - Gdy coś zobaczysz, melduj.
Liczymy na ciebie.
Jeśli to to, co myślę, niech Bóg nam pomoże.
Pomoże nam wszystkim.
Żadnych Avengersów. Możemy zaczynać.
- William, uruchom drony. - Przyjąłem, bracie.
Drony wchodzą w atmosferę. Dobrze uzbrojone.
- Doskonale. Janice? - Kończę pelerynę.
Wyprasuj ją, uścisnę dziś dłoń królowej.
- Guterman? - Dojeżdżam.
Dajesz, Victoria.
Wzmacniam impuls.
Jest 100 razy silniejszy od poprzednich.
EDITH.
Tak, Quentinie.
Podsumujmy, co jest do zakończenia.
Podczas pokazu zabijaj na mój rozkaz.
Przyjęłam.
Dobrze. Zacznij pokaz.
Uratujmy świat.
Nie podoba mi się to. Coś tu nie gra.
Teraz jesteś KSM.
Kumpela Spider-Mana. Pamiętaj, by zachować spokój.
Nie wygląda to dobrze.
To iluzja, nie przejmuj się.
Dzieciaki są w strefie śmierci.
Brawo, Guterman.
- Co? - Tu Happy Hogan.
Wiem. Czego chcesz?
Przeglądałem rzeczy Starka.
Zostawił pan u niego deskę surfingową.
Nikt nie sądził, że Nick Fury surfuje.
Ale pozory mylą.
Nie jest moja! Nie dzwoń pod ten numer.
DORSET, ZJEDNOCZONE KRÓLESTWO
Fury odebrał zaszyfrowaną wiadomość.
Klasa jest na Tower Bridge. Twój kolega nazwał go London Bridge.
Zgarnę ich, OK?
Jesteśmy blisko.
- Kostium? - Już prawie.
- Dobrze. - Zanim ruszysz.
Jeśli coś mi się stanie, daj to MJ.
Poradzisz sobie. Sam jej to dasz.
- Zrobisz to. - Zrobię.
Wprowadź mnie.
Wiem, że to iluzja.
Muszę znaleźć się wewnątrz iluzji, by ją zniszczyć.
Znajdę go, to zwykły facet, i odzyskam EDITH.
Ale ostatnio wpadłeś pod pociąg.
Prawda, lecz tym razem...
Nie wiem, jak to wyjaśnić. Mamy szósty zmysł.
Pajęczy dreszczyk.
To chcesz powiedzieć?
On nie działa. Tak przynajmniej słyszałem.
Działa. Nie wiem, czy działa.
Czyli masz pajęczy dreszczyk. To jest plan.
Jadę po twoją klasę, a ty zresetuj swój dreszczyk.
Dam radę.
- Uderz piorunem. - Uderzam piorunem.
Na górze jest bezpiecznie czy mamy zejść?
O Boże.
- Co powiedział kierowca? - Poszedł sobie.
- Co? - Dokąd?
Pan Dell i ja mamy to pod kontrolą.
- Nie wciągaj mnie w to. - Staram się, jak mogę!
Wracają wiedźmy!
O Boże, wysiadamy! Szybko!
Dzieciaki, za mną!
Szybko, biegiem!
Poziom zagrożenia godny Avengersów.
Tędy.
O mój Boże!
- Flash! - Za tą dłonią!
Tędy, dzieci. Za mną!
- To nie jest prawdziwe. - Wygląda bardzo prawdziwie.
Dzieci, za mną!
Ziemia, powietrze, ogień, woda. Połączyli siły jak Power Rangers.
- Myślisz o Voltronie. - O kim?
Myślisz o Voltronie.
Patrzcie, to Mysterio!
- Jeśli on wie, że my wiemy... - To mamy problem.
I oni też.
Uciekajmy.
Zabij wiedźmę!
To za moją rodzinę!
Idź w bezpieczne miejsce, Fury.
To nie skończy się dobrze.
Doceniam troskę, ale nigdy nie opuszczam swoich ludzi.
Jak łączność, słyszysz mnie?
Tak, tylko jest tu głośno.
- Fajny kostium. - Dzięki.
To na pewno iluzja?
Tak, tylko 100 razy większa, niż myślałem.
Nadal gramy?
Wzbijmy się wysoko, by Beck mnie nie dostrzegł.
Rozumiem. Przyklej się.
- Hej, Happy. - O co chodzi?
Musimy poważnie pogadać o tobie i mojej ciotce.
Beck. Melduj.
Guterman, krótka i stanowcza odpowiedź.
„To żywiołaki. Przekształciły się w...”
...w coś innego. Coś potężnego.
Pobierają energię z jądra Ziemi.
Zwykłe sranie w banię.
Czy to...?
Bądź gotowa na wszystko.
To iluzja. To iluzja!
Jejku, ale czad.
Drony zmieniły szyk.
Może zderzyły się z ptakami. Jest OK.
Zobaczę, co się dzieje. Przechodzę na sterowanie ręczne.
Widzisz coś?
Tak.
I go zabiję.
Oby zadziałało!
Osłaniasz mnie?
Osłaniam.
Szefie, iluzja się rozpada.
Widzę cię.
- EDITH, daj mi ochronę. - Przyjęłam.
- Wyłącz iluzję. - Wszyscy zobaczą drony!
Zobaczą to, co chcę, by widzieli!
- Peleryna potrzebna? - Tak, Janice.
Potrzebna.
Zrobione.
- Renderuj mój kombinezon. - Zaczekaj.
Spójrzcie na potwora! Niesamowity!
Mam cię.
Spokojnie.
Co to, do cholery?
- Ned! - Happy!
Muszę was stąd zabrać! Wskakujcie!
Kim pan jest?
Pracuję ze Spider-Manem. Szybko.
- Pracuje pan dla Spider-Mana? - Ze Spider-Manem, nie dla niego!
Nowy plan. Do Tower.
- Happy, wszystko OK? - Tak, dorwij Becka.
- EDITH, cel Spider-Man. - Przyjęłam.
Sam zabiję te dzieciaki.
Tu jesteś.
Do skarbca z klejnotami królewskimi.
Do skarbca! Do klejnotów królewskich!
- Co? - Do skarbca! Już!
Kryć się!
STEROWANIE RĘCZNE
Mam pomysł.
Nie.
Widzę cię.
Szybko!
Jak to robi Kapitan?
Happy? Powiedz coś. Daj znak, że żyjesz.
- Jestem tu. - Dzięki Bogu.
Zyskałem na czasie.
Ale niewiele.
Chcę dorwać Becka, ale walczę z dronami!
Mam cię.
I w górę!
Wreszcie.
William, jak nam idzie?
Iluzja prawie odtworzona.
Nie wiem, jak to skomentujesz.
Wspaniale, nie mam sieci.
- Zginiemy? - Nikt przy mnie nie ginie.
Zmarnowałem życie na grach wideo. Zginiemy.
Mam podrobiony dowód. Nie używałam go.
Wrzucam głupie filmiki, by ludzie mnie lubili.
Gdyby nie te głupie filmiki, Spider-Man by cię nie znalazł.
Spider-Man mnie obserwuje? Uratowałem nas.
To dlaczego grozi nam śmierć?
Przestań!
Przepraszam.
Zawsze mówię prawdę, nawet jeśli jest bolesna.
Kocham ciotkę Spider-Mana.
Zwierzamy się, tak?
Skończyły się twoje kłamstwa.
Mam coś na nieprzewidziane okoliczności.
Daj mi tylko okulary.
Chcesz je?
Przyjdź i weź.
Śmiało, Peter.
Co z dronami?
Jesteś w strefie rażenia. Szansa...
Natychmiast wystrzel drony!
Beck!
Okłamałeś mnie.
- Zaufałem ci. - Wiem.
To było dla mnie największe rozczarowanie.
Jesteś dobrym człowiekiem.
To twój słaby punkt.
Stark miał rację.
Zasługujesz na nie.
Więcej mnie nie nabierzesz.
EDITH, dezaktywuj drony.
Skan biometryczny zakończony.
Witaj ponownie, Peter. Mam wykonać protokoły anulowania?
- Tak. Co do jednego. - Przyjęłam.
Podaj mi włócznię.
To halabarda.
Dziękuję.
- Jak mogłeś to zrobić? - Sam zobaczysz.
Ludzie... muszą w coś wierzyć.
A dzisiaj...
uwierzą we wszystko.
Czy on...?
Czy to rzeczywistość?
Wszystkie iluzje wyłączone.
STATUS PROJEKCJI POBRANO 100%
Tak!
Dokąd idziesz?
MJ.
- Jesteś cały? - Tak, a ty?
- A pozostali? - Nic im nie jest.
- Co się stało? - Przyleciały drony.
Śledziły nas, a potem przestały.
- Ty je wyłączyłeś? - Tak.
Dorwałeś go?
Tak.
A ja... przytachałam maczugę.
Gdybyś potrzebował pomocy.
Dzięki.
W Tower był z nami taki spocony gość.
Pracuje dla ciebie albo coś w tym stylu.
Dał mi to.
Nie.
Nie!
MJ, tak mi przykro.
Miałem taki głupi plan, wszystko zapisałem.
Miałem ci to dać w Paryżu na wieży...
I mnie pocałowałaś. Co jest?
Nie za bardzo mi wychodzi nawiązywanie bliskich kontaktów z ludźmi.
Więc skłamałam.
Nie obserwowałam cię dlatego, że brałam cię za Spider-Mana.
Świetna wiadomość.
Czarna dalia. Jak morderstwo.
Trochę się połamała.
Taka nawet bardziej mi się podoba.
Naprawdę cię lubię.
Ja ciebie też.
Pójdę już. Chyba powinnam dołączyć do grupy.
To ja też...
Tak.
Na wszelki wypadek.
May, masz rację. Świetnie się spisał. Był silny.
Też się cieszę, że został.
Muszę kończyć.
Żyje pan, czyli rozszyfrował pan moją wiadomość.
„Pozory mylą”. Mogłeś po prostu puścić oko.
Udało się.
Ponieważ od początku podejrzewałem Becka.
Nieprawda. Nie podejrzewał go.
Gdzie Parker?
Z dziewczyną.
Muszę z nim pomówić.
Zadzwoni.
On?
Dobrze. Świetnie.
Oby zadzwonił.
Bo inaczej - ty odpowiesz.
Nawet nie myśl o tym, by mnie olać.
Na pewno nikt więcej nie wie?
Na pewno. Nikt przecież nie zwraca na ciebie uwagi.
Auć.
Tylko ja.
Dziękuję.
- Nie spóźnij się. - Dobrze. Na razie.
Ślicznie razem wyglądacie.
Dzięki.
Pomyślałem, że może pójdziemy...
na podwójną randkę.
Ojej. Zerwaliśmy ze sobą.
Nie! Dlaczego?
Mężczyźni i kobiety się rozstają,
ale to, co razem przeżyli, zostanie w nich na zawsze.
- Jesteś taki mądry. - Dziękuję.
Witaj, Geraldzie.
Mama nie mogła przyjechać?
May!
Jest. Proszę nie wypisywać mandatu.
Cieszę się, że nic ci nie jest.
Wszystko dobrze. Naprawdę świetnie.
Chodźmy. Gdzie twój bagaż?
- Racja, wybuchł. - Tak.
- Kupiłam ci bajgle. - Dziękuję.
Znam cię.
Przez kilka lat skutecznie ukrywałem tożsamość.
Lawirowałem między kłamstwami i już się nimi zmęczyłem.
Czas najwyższy wyznać prawdę.
Chodzicie ze sobą?
- Tak. - Nie.
Co?
- Wakacyjna przygoda. - Która rozwija się, dojrzewa.
Nie wiem, dokąd to zmierza.
- Są różne opcje. - Bardzo różne.
- Chcę powiedzieć ludziom. - Zostaniemy przyjaciółmi.
Pójdę, bo mam randkę.
Pa.
Przepraszam!
- W drodze:) 2 min. - Nie pisz w locie!
Sorki za spóźnienie.
Nie szkodzi.
- Gotowa? - Tak.
Spodoba ci się.
Gotowa?
Nie będę patrzeć. Nie będę patrzeć.
Muszę przestać patrzeć!
SPIDER-MAN Daleko od domu
Już postaw mnie na ziemi.
Dobrze się czujesz?
Tak, bardzo dobrze.
Ale nigdy więcej tego nie zrobię.
Pewnie powinienem stąd zmykać.
- Ostrożnie. - Na razie.
Oto najświeższe wiadomości.
Sensacyjne informacje na temat ataku w Londynie.
Oto film z anonimowego źródła.
Pokazuje Quentina Becka, alias Mysterio, chwilę przed śmiercią.
Film zawiera niepokojące treści.
Pozbyłem się żywiołaka, ale raczej nie zejdę z mostu żywy.
Spider-Man mnie zaatakował.
Ma armię uzbrojonych dronów Starka.
Mówi, że tylko on może zostać nowym Iron Manem.
Na pewno chcesz aktywować atak dronów?
Będą liczne ofiary.
Zrób to. Uruchom wszystkie.
Ten szokujący materiał pojawił się dziś
na kontrowersyjnej stronie Dailybugle.net.
Oto on. Niezbity dowód,
że Spider-Man odpowiada za brutalne zamordowanie Mysterio,
międzywymiarowego wojownika, który oddał życie za naszą planetę
i który przejdzie do historii jako superbohater wszech czasów.
Lecz to nie wszystko.
Oto prawdziwy hit. Lepiej, żebyście usiedli.
Spider-Man naprawdę nazywa się...
Spider-Man nazywa się Peter Parker!
Co do ku...?
Musisz mu powiedzieć.
Dobrze poszło.
Chłopiec sobie poradził. My pomogliśmy.
Talos!
Skąd miałem widzieć, że to jedna wielka ściema?
Wyglądało przekonywająco.
Przedstawienia, iluzja, ten kostium, rzemiosło.
Trochę żenujące dla zmiennokształtnych. No, dobrze!
Hej, mam nadzieję, że misja idzie dobrze.
Daliśmy okulary Parkerowi tydzień temu, jak przykazałeś.
To było bardzo wzruszające. Naprawdę wzruszające.
Talos.
No i wiesz...
Potem sprawy się pokićkały, więc musisz przyjechać,
bo każdy pyta mnie o Avengersów
i nie wiem, co mówić.
Masz szczęście, że Spider-Man wygrał.
Wracamy do pracy!
Kto ma moje buty?
Z wyrazami miłości i podziękowaniami dla Stana Lee & S. Ditko.
Tłumaczenie napisów: Agata Deka