ขัดแย้งกับความเชื่อของคนส่วนใหญ่
การเป็นนักสำรวจที่ประสบความสำเร็จ ไม่ใช่เรื่องของความกล้าหาญ
หรือการเสี่ยงอันตรายด้วยซ้ำ
ความจริงแล้ว เมื่อคุณอยู่ในพื้นที่ที่ไม่คุ้นเคย...
คืนวันศุกร์นี้ครับ
ไม่มีการแสดงก่อนสามทุ่ม
หวัดดี เป็นไงพวก
การเสี่ยงอันตรายเป็นสิ่งที่คุณไม่อยากทำแน่ๆ
จำผมได้ไหม
คุณมาทำอะไรที่นี่
ไม่รู้สิ
ความเสี่ยงนำคุณไปสู่ปัญหา
- เฮ้ย อะไรวะ - ใจเย็น
ฟังนะ
สมควรแล้วที่โดนแบบนี้
เราไม่มีอะไรติดค้างกันอีก
อย่ากลับมาที่นี่อีก
เพราะความสำเร็จเป็นเรื่องของ การเตรียมพร้อมและการวางแผน
และถ้าคุณอยู่ในทวีปแอนตาร์กติกา...
ถุงเท้าต้องอุ่น
(ผลงานภาพยนตร์ชุดของ NETFLIX)
เออร์เนสต์ แชคเคิลตัน คือหนึ่งในสาม สุดยอดผู้กล้าแห่งหน้าประวัติศาสตร์โลก
คงไม่มีใครไม่เห็นด้วยกับคำพูดนี้
เยี่ยมมาก เธอสอบผ่าน
(มหาวิทยาลัยเดนตัน)
แต่ถ้าเขาไม่มีการเตรียมพร้อม...
เขาคงโดนแช่แข็งเหมือนไอติมแท่ง ในทุ่งทันดราแห่งขั้วโลกใต้
(ยินดีเชิญคุณ พิธีจบการศึกษาชั้นปีสุดท้าย)
แซม
- คุณได้รับบัตรเชิญของผมใช่ไหม - ใช่
- คุณตั้งครรภ์เหรอ - ใช่
ว่าไงถึงมีพุง
การจบการศึกษาไม่เหมือนกันซะทีเดียว กับความสำเร็จในการเดินทาง 1400 กม.
ฝ่าอุณหภูมิติดลบพร้อมกับฝูงสุนัขลากเลื่อน
แต่สำหรับผม มันไม่ได้ต่างกันมากมาย
- คุณแต่งงานแล้วเหรอ - เปล่า
- เด็กผู้ชายหรือเด็กผู้หญิง - เด็กผู้ชาย
- พ่อของเด็กเป็นใคร - นั่นเป็นเรื่องส่วนตัว
- ไมลส์ใช่ไหม - เรื่องส่วนตัว
คุณรู้สึกเศร้าเสียใจหรือมีความสุข
ขอบใจที่ถาม มีความสุข
- โอเค - โอเค
เราคุยเรื่องพิธีจบการศึกษาได้รึยัง
แซม นี่เป็นเรื่องสำคัญ
ผมรู้ และผมได้เกรดเฉลี่ย เป็นอันดับสามของชั้นเรียน
เพจได้อันดับหนึ่ง ซึ่งก็ดี
เพราะเธอเป็นคนที่ต้องพูดสุนทรพจน์ ไม่ใช่ผม
- ผมไม่ชอบการพูดต่อหน้าคนหมู่มาก - ฉันก็ด้วย
คุณฉี่รดกางเกงในการแสดงชั้นประถมสาม ต่อหน้าคนอื่นที่โรงเรียนด้วยรึเปล่า
เปล่า แต่ฉันเคยพูดได้แย่สุดๆ
ในงานแต่งงานของญาติ
แต่เธอหย่าไปแล้ว งั้นฉันว่าคงไม่เป็นไร
ไม่ว่าจะยังไง งานนี้น่าตื่นเต้นมาก
ครั้งแรกที่มาเจอฉัน เธอเอาแต่จดจ่อกับสิ่งที่ตัวเองทำไม่ได้
ตอนนี้เธอทำได้ดีมาก เธอกลายเป็นคนที่พึ่งพาตัวเองได้จริงๆ
ผมจะทำให้ได้
ผมต้องพึ่งพาตัวเองได้ทุกอย่าง ก่อนเข้าเรียนมหาวิทยาลัย
- ใช่ นั่นเป็นสิ่งที่ยากแต่ฉันว่าเธอ... - คุณจะไปร่วมพิธีจบการศึกษาไหม
- พลาดได้ไงล่ะ - เยี่ยม บาย จูเลีย
บาย
ไง มานั่นแล้ว มือคุณเป็นไงบ้าง
- ไม่เป็นไร - คุณควรคุยกับหัวหน้านะ
มีใครรู้ไหมว่าหัวมุมเตียงคนไข้นั่นคมมาก
ไม่เป็นไร
- ทายสิว่าอะไร - อะไร
ฉันทำเว็บไซต์เสร็จแล้ว
แล้วฉันก็มีนัดตัดผมใหม่สามนัดแล้ว
- สามนัด - ดีเลย แจ๋ว
ใช่ แจ๋วมาก
ฉันรู้ว่ามันเป็นเรื่องเล็กน้อย แต่ฉันชอบทำงานกับเด็กๆ
กุญแจหน่อย
- ไม่ได้ - ได้ไง หนูมีใบขับขี่แล้ว
- ถึงเวลาอาหารเย็น - หนูจะไปไดรฟ์ทรู
ดีเลย อยู่นี่เอง
ลูกจ๋า ดูลูกสิ
- แม่ต้องถ่ายรูปหน่อย - ไม่ แม่ถ่ายรูปไม่ได้เรื่อง
- แม่ถ่ายดีขึ้นแล้ว กล้องอยู่ไหน - นั่นไง
เอาล่ะนะ โอเค
- นี่คือ... - อ๋อ แม่เอง
มีเวลาถ่ายรูปอีกเยอะ
ทำไมพี่สวมชุดนี้
ฉันเตรียมพร้อมสำหรับวันสำคัญ เพื่อให้คุ้นเคยกับความรู้สึกของเสื้อครุย
- แล้วรู้สึกยังไงล่ะ - เท่าที่ผ่านมาก็ดี
แต่รู้สึกเย็นนิดๆ ที่ต้นขา
เดี๋ยว พี่ไม่ใส่อะไรไว้ข้างในเหรอ
- ยังไง ซาฮีดไม่ใส่ - โห ทุเรศ
ซาฮีดเรียนจบแล้วเหรอ
โปรดฟังทางนี้ครับ
- ผมเรียกทุกคนมารวมกัน... - พี่ไม่ได้เรียก นี่เวลาอาหารเย็น
เพื่อบอกว่าผมซาบซึ้งใจเป็นอย่างมาก สำหรับความช่วยเหลือในหลายปีที่ผ่านมา
ผมไม่ต้องการความช่วยเหลือจากทุกคนอีกต่อไป
อะไรนะ
เดี๋ยว เขาพูดว่าไงนะ
พี่ช่วยหุบขาหน่อยได้ไหม
ผมเรียนจบแล้ว ผมต้องพึ่งพาตัวเอง
ดังนั้นจากนี้เป็นต้นไป ผมขอให้ทุกคน หยุดช่วยเหลือผมในทุกๆ ทาง
ลูกจ๋า มันไม่เกี่ยวกับ...
ผมตัดสินใจไปแล้ว ตอนนี้ถ้ามีใครช่วยส่ง...
ไม่เป็นไร
ไม่นะ ไม่ๆ
ออกไปนะ พี่ไม่ใส่อะไรข้างใน
เออร์เนสต์ แชคเคิลตัน ไม่ได้เป็นผู้นำตลอด
ให้ตายเถอะ หนูแตะโดนก้น
เขาเริ่มต้นจากอยู่ในคณะสำรวจของผู้อื่น
ไม่นะ
แซม ลูกรัก ได้เวลาตื่นนอนแล้ว
แม่สายไปสี่นาที เพราะผมพึ่งพาตัวเอง ก็เลยตื่นตั้งแต่ตีห้าครึ่ง
ผมอ่านหนังสือพิมพ์ออนไลน์ทั้งหมดแล้ว
ที่จริงผมเหนื่อยมาก
แม่ได้ข่าวเรื่องแผ่นดินไหวรุนแรงในเปรูไหม
ยังไงก็ตาม ได้เวลาอาหารเช้าแล้ว
สุดท้ายเมื่อแชคเคิลตัน เป็นผู้นำคณะสำรวจด้วยตนเอง...
- ลูกจ๋า ให้แม่ช่วยไหม - ไม่
เขาอาศัยความรู้ที่ได้รับมา จากตอนที่อยู่กับโรเบิร์ต ฟอลคอน สกอตต์
- ลูกจ๋า ให้แม่ช่วย... - พึ่งพาตัวเอง!
ยังเป็นน้ำแข็งอยู่เลย เพราะฉะนั้น...
ผมจะใส่กลับไปในไมโครเวฟ
- ไม่นะ ลูกจ๋า นั่นมัน... - แม่ ผมทำเองได้
(อิซซี่ - นิวตัน!!! เราอ่านหนังสือคืนนี้นะ)
(คืนนี้ไม่ได้ เวลาครอบครัว)
ร้อนไปหน่อย
แชคเคิลตันเรียนรู้ เขานำมาใช้...
ผมมั่นใจว่าต้องมีการฝึกฝน
น่าจะหนึ่งนาที
แม่ไปได้แล้ว
เธอจะต้องไม่เชื่อว่าเกิดอะไรขึ้น
ฉันซ้อมพูดสุนทรพจน์วันรับประกาศนียบัตร ในอ่างอาบน้ำตอนกลางคืนและ...
เอาเป็นว่ากระดาษโน้ตของฉัน ดันไปโดนเทียนที่จุดอยู่
โชคดีมากที่ฉันอยู่ในน้ำ
แต่ยังไงก็ตาม ตอนนี้ฉันต้องเขียนใหม่ ทั้งหมดเริ่มจากศูนย์
และซื้อเครื่องเคลือบบัตร
คือไม่ได้จะซ้ำเติมข่าวร้ายไปอีกนะ แต่...
มีผลนับแต่บัดนี้ ฉันไม่ต้องการ ความช่วยเหลือจากเธออีกต่อไป
ตอนที่เดินไปตามห้องโถง ระหว่างคาบที่สองและสาม
โอเค
สาวคนใหม่ที่นายจูบด้วยจะทำหน้าที่แทนเหรอ
เปล่า
พวกเธอสองคนมีความสัมพันธ์กัน หรือแค่จู๋จี๋กันหลายครั้ง
ไม่ใช่สักอย่าง เราไม่ได้มีความสัมพันธ์กัน และเราจู๋จี๋กันแค่สามครั้ง
หนึ่งครั้งบนม้านั่งของเธอ และสองครั้งนอกม้านั่งของเธอ
- เอาล่ะ นี่ของเธอ สู้ๆ เจ้านกฮูก - ขอบใจ
การ์ดเนอร์ จุลภาค แซม
เดี๋ยวๆ พวกเธอจู๋จี๋กันบนม้านั่งของฉันเหรอ
- ใช่ ครั้งเดียว - เมื่อไหร่ ตอนสียังไม่แห้งใช่ไหม
ซามูเอล เดวิด การ์ดเนอร์ นายทำสีเปื้อนใช่ไหม
เปล่า ฉันจะต้องเอาหลังพิงม้านั่งทำไมกัน
ในเมื่อไม่เคยเอาหลังพิงม้านั่งมาก่อน
ก็จริง
ค่อยยังชั่วหน่อย
- แต่ว่า... - ว่าไง
ไหนๆ เธอก็พูดถึงมัน ผู้หญิงที่ฉันจูบ ซึ่งไม่สามารถบอกชื่อได้
มีสีติดอยู่ที่เสื้อแจ็คเก็ตของเธอ
เธออาจเป็นคนทำสีเปื้อน
เพอร์เฟกต์ บาย เพจ
ลูกไม่ชอบขนมปังซูกินีใช่ไหม
มันเหมือนเค้กที่มีผักอยู่
รู้ไหม
ครั้งนึงแม่สนิทกับผู้หญิงคนหนึ่ง...
โห แม่!
เธอร่าเริงสดใสและเป็นตัวของตัวเอง
- เธออ่อนโยน - ให้ตาย ต้องล้างหูหน่อยแล้ว
เธอตัวสูง
เธอมีผมแดง เหมือนพ่อของลูกเวอร์ชันผู้หญิง
แย่มากเลย น้ำตาหนูไหล
ลูกจ๋า ปีนี้แม่ทำผิดเรื่องใหญ่มากมาย
แม่กลายเป็น...
แบบว่าเก่งในเรื่องทำร้าย คนที่แม่รักที่สุดอย่างไม่ตั้งใจ
งั้นถ้าลูกอยากพูด...
แม่อยู่ตรงนี้
ขอโทษนะ หนู...
หนูยังนึกภาพพ่อที่เป็นผู้หญิงอยู่เลย
- ดูไม่น่ารัก - ลูกจะเซอร์ไพรส์
น่ารักมากๆ
แม่น่าจะมีรูป
ไม่! ไม่นะ ไม่ๆ
คนนี้บอกว่า "ขอให้มีความสุขหน้าร้อน" ช่างคิดมากๆ
แล้วคนนี้บอกว่า "เจ๋งเหมือนเดิม"
ซึ่งตลกดี เพราะไม่รู้ว่าตอนแรกฉันเจ๋งรึเปล่า
โอ้ นายเจ๋ง เพื่อน
นายเจ๋งพอๆ กับผักดองในช่องฟรีซ
- หืม - ไม่รู้สิ
ปกติฉันไม่ให้ใครเซ็นหนังสือรุ่นเพราะ...
ฉันไม่ชอบคุยกับคนที่ฉันไม่รู้จัก แต่ถึงตอนนี้ไม่เป็นไรแล้ว
นายกินแค่บราวนีเป็นอาหารเย็นจริงเหรอ
มันไม่ใช่แค่บราวนี ซามูเอล
มันคือบราวนีใบกัญชา แล้วกัญชาก็เป็นพืช
เป็นลูกพี่ลูกน้องกับกะหล่ำดอก เป็นน้องเขยของต้นเสจ
รู้ไหม จากพีระมิดอาหารที่เหมาะสม ใบกัญชาอยู่ตรงส่วนฐานล่างสุด
ไม่จริงเลยสักนิด
ดูเหมือนคนที่กินซีเรียลแห้งๆ จากถุง ก็ไม่ควรวิจารณ์คนอื่นนะ
ฉันทำอาหารกินเองอยู่
ตอนนี้ฉันพึ่งพาตัวเอง
พูดถึงเรื่องนี้แล้ว
ฉันจะไม่ต้องการ คำแนะนำจากนายเรื่องจีบสาวอีกต่อไป
จากนี้ไป ฉันอยากจัดการเรื่องนี้ ด้วยตัวเองทั้งหมด
ฉันยอมรับ เรื่องของนายคงจะยุ่งยากแน่นอน
แต่ฟังนะ โบยบินออกมาจากดักแด้ซะ เจ้าผีเสื้อตัวน้อย
ฉันมีอะไรให้นายด้วย
บัตรเชิญพิธีจบการศึกษา ห้ามเปลี่ยนมือ
- ให้ฉันเหรอ - อืม
- แซมมี่ ขอจุ๊บหน่อย - ไม่
- หน่อยน่า ขอฉัน - อย่า ได้โปรด
อย่านะ อย่าทำแบบนั้น
แม่บอกว่า "อ่อนโยน" มันเป็นช่วงที่แย่ที่สุดของฉัน
(อิซซี่ - เวลาครอบครัวเป็นไงบ้าง)
(เหมือนเดิมๆ)
ตอนนี้เราโอเคกันแล้ว ใช่ไหม
- ใช่ - เหรอ
ฉันว่างั้น
อะไร ทำไมรึ
เธอยังไม่ให้ของขวัญวันเกิดฉันเลย
ใช่ ฉันให้สร้อย... อ๋อ เธอหมายถึงเรื่อง...
เธอแน่ใจเหรอ เพราะว่า...
เรารอได้นะ
ฉันรักเธอ
- ฉันสองจิตสองใจ - นี่
ฉันแบบว่าสองจิตสองใจจริงๆ
- เธอเข้าใจไหมว่ารู้สึกยังไง - เธอรักฉัน
- เธอรัก - ใช่
ฉันรักเธอนะ
โยนทิ้งซะเลย
มานี่สิ
แน่นอนว่า ภารกิจส่วนใหญ่ของนักสำรวจ
เกี่ยวข้องกับการทำสิ่งต่างๆ ที่ไม่คุ้นเคย
ณ จุดนั้น จำเป็นต้องอาศัยสิ่งที่เรียกว่า จิตวิญญาณแห่งการผจญภัย
ผมไม่เคยมีสิ่งนั้นมาก่อน
กระทั่งตอนนี้
หวัดดี ผมแซม การ์ดเนอร์ ช่วยเซ็นหนังสือรุ่นให้ผมหน่อยได้ไหม
ดี แล้วส่งต่อไปรอบๆ
ไบเลย์ เบนเนตต์
เธอจูบกับ ไบเลย์ เบนเนตต์ ใช่ไหม
- เยี่ยมเลย เพื่อน - ขอบใจ
เธอวางเสื้อแจ็คเก็ตไว้บนเก้าอี้ ในคาบประวัติศาสตร์ ฉันเลยแอบหยิบมา
จริงใช่ไหม
ที่จริงฉันไม่ควรบอก แต่เมื่อเธอเจอด้วยตัวเอง คำตอบคือใช่
พระเจ้า ไม่อยากเชื่อเลย
และขอพูดชัดๆ ว่าฉันไม่พอใจ เรื่องการทำม้านั่งเสียหาย ไม่ใช่เรื่องจูบ
เธออยากจูบกับใครก็เชิญ
นั่นมันปากของเธอ แต่เมื่อเกี่ยวกับสิ่งที่ฉันตั้งใจทำ
และลายเพนต์สวยงามที่ม้านั่ง "ใช้ชีวิต ความรัก เสียงหัวเราะ"
สร้างรอยเปื้อนที่ทำร้ายจิตใจ ฉันจึงต้องเข้ามายุ่ง
- และ... - ปรากฏว่า ไม่ใช่ทุกคนในโรงเรียน
ที่คิดว่าผมเจ๋งพอๆ กับผักดองในช่องฟรีซ
(ประหลาด ปัญญาอ่อน เพี้ยน ขี้แพ้)
- ขี้แพ้สุดๆ - เพี้ยนจริงๆ
(ประหลาด ปัญญาอ่อน)
ตัวประหลาด
(เพี้ยน ขี้แพ้)
- เด็กคนนั้นปัญญาอ่อน - เขาเป็นตัวประหลาด
ฉันจะยึดแจ็คเก็ตนี่ไว้จนกว่าไบเลย์ เบนเนตต์ จะหาของขวัญชั้นปีสุดท้ายใหม่มาคืน
เดี๋ยวนะ แซม เธอโอเคไหม
แซม
ฉันต้องการหนังสือรุ่นเล่มใหม่
แต่เธอได้ไปแล้วนี่
เล่มนี้เสียหาย ฉันต้องการเล่มใหม่
ในการพึ่งพาตัวเอง คุณต้องรู้ว่าต้องทำยังไง เมื่อทุกอย่างไม่เป็นอย่างที่คิดเพราะ...
คุณจะหวังให้คนอื่นมาแก้ไขให้ไม่ได้
คุณต้องรู้วิธีที่จะแก้ไขด้วยตัวเอง
ถึงแม้คุณจะไม่อยากทำมัน มากๆ มากๆ แค่ไหนก็ตาม
เสียหายเป็นยังไง
ฉันแค่ต้องการเล่มใหม่!
ขอโทษ คนนึงได้แค่เล่มเดียว
พวก
- เห็นนั่นไหม - เขาทำอะไรน่ะ
ใช่ว่าทุกการเดินทางจะเป็นไปได้จริง
ใช่ว่าทุกคนสามารถเป็นนักสำรวจได้
แม้ว่าคุณจะทำทุกอย่างถูกต้อง สิ่งต่างๆ ก็ยังผิดพลาดได้
เพราะว่าบางครั้ง...
คนบางคน...
พวกเขา...
ล้มเหลว
(เสื้อผ้าของแซม ห้ามซัก!! พึ่งพาตัวเอง!!!)
ฮัลโหล
ว่าไงนะ
- หวัดดี - คุณจะไปไหนรึเปล่า
เปล่า ฉันแค่ได้ยินเสียงรถคุณ
บางครั้งคุณก็เป็นเหมือนแซม
โอเค บ็อบ หัวหน้างานของแซมเพิ่งโทรมา
แซมไม่ไปทำงาน แซมไม่เคยโดดงานมาก่อน
ฉันส่งข้อความหาซาฮีด แต่ซาฮีดยังไม่ตอบกลับ
ฉันพยายามสงบสติ แต่ตอนนี้กำลังจะสติแตก
โอเค ไม่เป็นไร ใจเย็นนะ
ไม่เป็นไร
นี่ ทุกคน
หนูคุยกับเพจ คิดว่าหนูรู้แล้วทำไมแซมหนีเตลิด
โอ้ ไม่
(ประหลาด ปัญญาอ่อน เพี้ยน ขี้แพ้)
ทำไมแซมบอกว่า เขาจะจดจำการเป็นพ่อไปตลอด
เขาพูดถึงลูกเพนกวินตัวน้อย
ผมว่าผมรู้ว่าเขาอยู่ที่ไหน
ไง
นี่ เจ้าตัวน้อย
ไง แซม
ทุกคนมาไม่ทันตอนให้อาหาร
น่าตื่นเต้นสุดๆ
ปลาเฮร์ริงโชคร้าย
รู้ไหม
ตอนลูกห้าขวบ
แม่เขียนรายการ
ลูกได้นิสัยชอบเขียนรายการมาจากแม่
แม่ชอบเขียนรายการ
แม่ชอบ
คือว่าแม่เขียนรายการทุกสิ่งทุกอย่าง ที่แม่หวังให้ลูกเป็น
แม่พยายามจัดการกับความคาดหวังของตัวเอง
อันนี้
"ฉันหวังว่าเขาจะมีเพื่อน
ฉันหวังว่าเขาสามารถสื่อสารได้ชัดเจน
ฉันหวังว่าเขาสามารถออกจากบ้านได้เอง
ฉันหวังว่าเขาจะโอเคกับที่โรงเรียน
ฉันหวังว่าเขาจะพบกับสิ่งที่เขาอยากทำ"
- ง่ายทั้งนั้นเลย - ไม่
ไม่ง่ายเลย ทั้งหมดยาก
แต่ทุกครั้งที่แม่คิดว่าลูกทำบางอย่างไม่ได้ ลูกก็ทำมันได้
ลูกเข้มแข็ง...
และแน่วแน่
และแม่ขอโทษที่แม่มองลูกต่ำไป เรื่องมหาวิทยาลัย
ลูกสามารถทำอะไรก็ได้
บางครั้งแม่ก็ไม่อยากเชื่อ ว่าแม่มีลูกๆ ที่วิเศษ...
สนุกสนาน...
และเก่งขนาดนี้
ตัวไหนของพี่
ตัวนั้น
- ตัวที่หัวสีเทาเหรอ - ไม่ ตัวนั้น
อ๋อ ที่ปลายปีกสีขาวใช่ไหม
แม่จะบ้าเหรอ นั่นตัวผู้ ไม่มีตรงไหนเหมือนเลย
อยู่นั่น
- มันน่ารักมาก - ใช่
ผมหวังว่าเพนกวินตัวอื่นจะดีกับมัน
ถึงแม้มันจะเจอเรื่องหนักหนาบ้างเป็นครั้งคราว
ลูกก็จะได้เห็นมันกลับมาหาเสมอ
วันสำคัญ พวก
มาทำอะไรเจ๋งๆ กัน
ฉันดูรายการวิชาเรียนที่เดนตัน
มีวิชาเจ๋งๆ มากมายที่แซมสามารถเรียนได้
- อ๋อ เหรอ - ค่ะ
ทำให้ฉันอยากกลับไปเรียนบ้าง
- งั้น คุณก็ควรไป - เหรอ
ทำไมไม่ได้ล่ะ
- แขนพี่มาโดนฉันนะ - เปล่าซะหน่อย
(อิซซี่ - เจอรูปนี้ในโทรศัพท์ฉัน ฮ่าๆ)
(เสร็จแล้วไปเที่ยวกันไหม)
แขนน่ะ
ฉันนั่งกินพื้นที่ขนาดนี้กำลังดี ฉันโตเป็นผู้ใหญ่แล้ว
ฉันก็เป็นผู้หญิงที่โตแล้ว
- เธอเลียฉัน! - เคซี่ จริงๆ เลย พิธีจบการศึกษานะ
หนูเตือนพี่
เช็ดกับเสื้อครุย แซม
บ้าเหรอพ่อ อันนี้เช่ามานะ
ให้ตายสิ แม่ว่ามีกระดาษเช็ดปาก อยู่ตรงไหนสักแห่งแถวนี้
คุณมี... อาจจะอยู่ในเสื้อแจ็คเก็ตของคุณ
(เดอะโลว์ไดฟ์ ศุกร์สี่ทุ่ม)
กระดาษเช็ดปากล่ะ ทั้งแห้งทั้งเย็น
เช็ดกับเสื้อครุยไปก่อน ลูกจ๋า
คุณทำอะไรมา
เปล่า ไม่มีอะไรใหญ่โต
คุณไปหาเขาเหรอ
มือคุณถึงได้เป็นแบบนั้นใช่ไหม
ฉันพยายามทุกอย่างเพื่อทำให้คุณยกโทษให้ฉัน
ทุกอย่าง แล้วฉันก็อดทนและไม่คาดหวังอะไรมาก
แต่ฉันจำเป็นต้องรู้...
คุณจะสามารถผ่านเรื่องนี้ไปได้ไหม
คุณจะปล่อยวางเรื่องนี้ได้ไหม
เพราะคุณจำเป็นต้องทำ
คือถ้าเรื่องนี้...
จะสำเร็จได้ คุณ...
คุณจำเป็นต้องทำ
- ผม... - ทุกคน
เร็วเข้า อีก 47 นาทีจะเริ่มพิธีจบการศึกษา เจ้าของงานพูดเองเลยนะ
ตำนานอันยิ่งใหญ่ของแชคเคิลตัน ไม่ใช่การไปถึงขั้วโลกใต้...
(ยินดีกับผู้จบการศึกษา)
กลุ่มคนหนุ่มสาวเหล่านี้น่าประทับใจ มากมายจนสุดแสนจะบรรยาย
รู้ไหม คุณเลี้ยงดูพวกเขาขึ้นมา
(เพจ ฮาร์ดเวย์ ผู้แทนกล่าวสุนทรพจน์)
เพราะที่จริงแล้ว แชคเคิลตันไม่เคยไปถึงขั้วโลกใต้
ถ้าคุณเชื่อนะ
เขามีชื่อเสียงมากที่สุดกับเรื่องการถอยกลับ
ช่างน่าตื่นเต้นจริงๆ
เด็กน้อยของเราโตเป็นผู้ใหญ่แล้ว ใช่ไหม
นี่ เสร็จจากนี้ เธออยากไปดูไหมว่า ห้องซ้อมดนตรีไม่ได้ล็อกรึเปล่า
ในนั้นมีโซฟาอยู่ด้วย
ทุเรศน่า
แต่... ส่งข้อความมาละกัน
ฉันต้องไปเที่ยวกับอิซซี่ แต่เธอน่าจะมาหาได้หลังจากนั้น
(ผู้แทนกล่าวสุนทรพจน์)
มาแล้วเหรอ สาย 19 นาที ไม่สมกับเป็นเธอเลย
และ ณ บัดนี้ ถึงเวลาที่จะได้ยินได้ฟัง ผู้แทนกล่าวสุนทรพจน์ของปีนี้แล้ว
เพจ ฮาร์ดเวย์
เพจ ครูเรียกชื่อเธอแล้ว เธอต้องขึ้นไป
เพจ
เพจหา เพจ
เพจ ฉันเห็นเธอ เธออยู่ตรงนั้น
- เพจ - ฉันทำไม่ได้
- อะไรนะ - ฉันทำไม่ได้
ทำไมเสียงเธอแหบขนาดนี้ ไม่สบายเหรอ
เอาล่ะ
สารเลวคนไหน
ขี้ขลาดตาขาว!
รู้ไหม ฉันพยายามมองคนในด้านที่ดี
แต่คนบางคนในนี้ไม่มีอย่างอื่น นอกจากด้านที่เลว!
เลวเข้าไส้!
- เพื่อน - "ปัญญาอ่อน" เอย!
"ประหลาด" เอย! "พิลึก" เอย!
ฉันอับอายที่เรียกตัวเองว่าเจ้านกฮูก
ไม่ พวกเธอรู้ไหม พวกเธอทุกคน ควรจะอับอายที่เรียกตัวเองว่าเจ้านกฮูก!
งั้นยอมรับมาสิว่า ใครทำ!
ขอให้ตายอย่างทรมาน ไอ้พวกเฮงซวย!
เธอไม่สบายเหรอ
ใช่ ฉันไม่สบาย
เพจ ช่วยขึ้นมาด้วย ฉันไม่รู้จะพูดอะไรแล้ว
เธอออกไปพูดสุนทรพจน์แบบนี้ไม่ได้ คงจะฟังแล้วน่ารำคาญมากๆ
ฉันรู้ ฉันเตรียมตัวเพื่อสิ่งนี้มาตั้งแต่แปดขวบ
และฉันฝึกฝนอย่างหนัก แล้วตอนนี้ไม่มีใครจะได้ฟังมัน
ใช่ พวกเขาจะได้ฟัง
ฉันจะพูดเอง
อะไรนะ
ฉันพูดสุนทรพจน์ของเธอ
แซม เธอฉี่รดกางเกงตอนอยู่ประถมสามนะ
นั่นคือความเสี่ยงที่ฉันต้องลองดู
ฉันยังไม่ได้กินน้ำเลยวันนี้
แชคเคิลตันรู้ว่าคณะของเขาบางคนคงไม่รอด
เขาจึงถอยกลับบ้านไป ทั้งๆ ที่เหลืออีกแค่ 150 กม.
โอเค ไม่ใช่เพจ แต่ก็รับได้
เขาจะทำอะไร
ฉันว่าเขาขึ้นไปบนเวที
ให้ดิ้นตาย เขาขึ้นไปบนเวทีเหรอ
เอาเลย แซมมี่ จัดเต็ม!
เกิดอะไรขึ้น
แต่บางครั้งในชีวิต คุณจำเป็นต้องมีทีมที่อยู่เบื้องหลัง
และบางครั้งคุณจำเป็นต้องเป็นคนอื่นในทีม
- แม่ควรขึ้นไปบนนั้น ควรไปใช่ไหม - อย่า ได้โปรด
"หวัดดี ฉันเพจ ฮาร์ดเวย์"
ไม่ถูก ผมแซม การ์ดเนอร์
ผมแค่มาอ่านสุนทรพจน์ของเพจแทนเธอ
เพราะเสียงของเธอแหบแห้งและน่ารำคาญ
"ขอบคุณที่มาวันนี้ และสำหรับเพื่อนผู้จบการศึกษา...
ขอแสดงความยินดี
เราทำสำเร็จแล้ว มันเป็นหนทางที่ยาวไกล
ฉันเข้ามาที่โรงเรียนนี้ตั้งแต่เป็นเด็กหญิง และเบ่งบานจนเป็นผู้หญิง"
- เท่าที่ฟังมาก็ดีนะ - โอ้ แซม
- ฉันชอบมากเลย - สุดยอด
"เพื่อนรักคนหนึ่งของฉันเคยบอกฉันว่า...
เพนกวินจับคู่ผสมพันธุ์เพื่อชีวิต"
นั่นใช่ผมรึเปล่า
คิดว่าเป็นผมเอง
"และเพื่อนที่ฉันรู้จักที่นี่เป็นเหมือนเพนกวิน เพราะพวกเขาเกิดขึ้นเพื่อชีวิต"
ไม่ค่อยสมเหตุสมผลเท่าไหร่
"เวลาของเราที่มัธยมปลายนิวตัน ได้สร้างการเปลี่ยนแปลงครั้งยิ่งใหญ่
หยุดเพื่อเร้าอารมณ์"
ฉันควรต้องหยุดเพื่อเร้าอารมณ์ใช่ไหม
"แม่ผู้ยิ่งใหญ่ นักกวี ผู้นำจิตวิญญาณ..."
อะไรเนี่ย
"มายา แอนเจลู ครั้งหนึ่งเคยกล่าว่า 'ถ้าคุณพบว่าในหัวใจของคุณปรารถนาดีกับผู้อื่น
คุณก็จะประสบความสำเร็จแล้ว'
- และถ้าใช้สิ่งนั้นเป็นตัววัด..." - แม่ ร้องไห้เหรอ
- "ฉันว่าเราประสบความสำเร็จแล้ว" - น่าจะ
- สุนทรพจน์นี้ตลกดี - แม่รู้
แต่เขาทำได้ดีมากๆ
"อนาคตมิอาจล่วงรู้ได้ ฉะนั้น ฉันคงไม่อาจให้สัญญาอะไรได้มาก..."
อย่าทำให้แปลกประหลาด
"แต่ฉันจะให้สัญญากับคุณว่า ฉันจะไม่มีวันลืมมัธยมปลายนิวตัน
แม้แต่ตอนที่ฉันเรียนจบ ได้อันดับสูงสุดในชั้นเรียนที่โบว์ดิน
หรือตอนที่ฉันเป็นประธานาธิบดีหญิง คนแรกของสหรัฐอเมริกา
หยุดให้ปรบมือ
ฉันเคยคิดว่าฉันเข้ามาที่นิวตันเพื่อการศึกษา
แต่สิ่งฉันได้รับมากมายกว่านั้น
มิตรภาพ
การสนับสนุน
อิสระเสรี
คำแนะนำ
แรงผลักดันในยามที่ต้องการ
ขอบคุณทุกคนที่เป็นส่วนหนึ่ง ของการผจญภัยที่มิอาจลืมเลือน
อนาคตคือผู้หญิง"
ผมไม่รู้หมายความว่าไง
ผมพูดจบแล้ว
- เขาทำได้ดีมาก - เยี่ยมมาก
นั่นพี่ชายฉัน
ฟังนะ...
ฉันคิดว่าเราต้องคุยกันทุกเรื่อง
- คุณคุยได้ไหม - ได้
ฉันว่าน่าจะเป็นคืนนี้เพราะแซม จะไปพักแรมกับชั้นปีสุดท้าย
- และเคซี่จะออกไปเที่ยวกับอิซซี่ - โอเค
- ผมจะรอคุย - โอเค เยี่ยม
รู้ไหม ผมเลี้ยงเด็กเป็น
โอเค
นี่ แซม
มาแล้วเหรอ เราใกล้จะสายสำหรับการพักแรม
ฉันเก็บชุดนอนเข้าๆ ออกๆ อยู่หกรอบแล้ว เพราะไม่รู้จะทำอะไร
แซม
ครั้งหนึ่งเธอเคยบอกฉันว่า เธอทำอะไรไม่เก่งสักอย่าง
แต่มันไม่จริงเลย
เธอเก่งที่ไปอยู่ตรงนั้นเพื่อฉัน
ไม่อยากเชื่อเลยว่า เธอจะพูดสุนทรพจน์แทนฉันวันนี้
เธอทำแบบนั้นได้ยังไง
ฉันคิดเรื่องนี้มาหลายรอบ
ฉันคิดเรื่องที่ฉันกระโดดลงสระเพื่อเธอได้ยังไง
และฉันพูดสุนทรพจน์แทนเธอได้ยังไง
แล้วฉันจูบไบเลย์ เบนเนตต์ ได้ยังไงตอนนั้น รู้สึกดีนะ
ดีจริงๆ
แต่ไม่ดีเท่ากับตอนที่ฉันจูบเธอและ...
ฉันเข้าใจว่าสาเหตุที่ฉันพูดสุนทรพจน์ให้เธอ ก็เพราะฉันหลงรักเธอ
เราควรจะไปหรือยังไง
เร็วเข้า
ผมไม่รู้ว่าจะทำอะไร
ผมกำลังพยายามจะผ่านทุกอย่าง
ผมกำลังพยายาม...
ที่จะให้อภัย
ผมอยากผ่าน ผม...
ผมอยากผ่านจริงๆ
ผมแค่ไม่...
สามารถทำมันได้
คุณอยากเข้ามาคุยข้างในไหม
ไม่อยากเชื่อว่าเราขับออกมาไกลสี่เมือง
เพื่อหาเซเว่นอีเลฟเว่น ที่มีสเลอปี้เกล็ดน้ำแข็งนี่ขาย
ฉันไม่เสียดาย
ทายสิว่าอะไร
ฉันมีเซ็กซ์อีกครั้ง
กับอีวานเหรอ
ไม่ กับตัวเอง
- นับด้วย ใช่ไหม - หุบปาก
ใช่ กับอีวาน
ฉันรักเขามาก
ฉันรู้ว่าเธอรักเขา
บางครั้งอะไรบางอย่างก็รู้สึกเหมือน...
ใช่จริงๆ
รู้ไหม
(อีวาน ทูบา ปฏิเสธ ตอบรับ)
(ปฏิเสธ)
(ท้อง ปีก ตา จะงอยปาก)
(ศีรษะ ตา จมูก ไหล่ ปาก แขน)
(วงกลมแอนตาร์กติก ทวีปแอนตาร์กติกา)
คำบรรยายโดย ไพฑูรย์ ก้องกานน