To jest Free City.
Widzicie typa? To jeden z tych w okularach.
A ludzie w okularach... są bohaterami.
WITAJCIE WE FREE CITY
Mają na wszystko wywalone i trzęsą całym miastem.
Jesteś taki twardy.
Wiem.
Widzicie? To nie jego fura.
I nie jego żona.
Bo typy w okularach mogą sobie robić, co tylko chcą.
Mają swoje różne misje,
odjechane fryzury i ekstra ciuchy.
Prawo to dla nich nie nakaz, tylko luźna sugestia.
Na przykład kolega fury raczej nie odda.
Ani tej miłej pani.
Nie mówiłem? Bohater.
Nazywam się Facet i żyję w prawdziwym raju.
Dzień dobry, Złotku.
Mieszkam we Free City od zawsze.
Mam najlepszego kumpla, złotą rybkę
i pracę w banku.
Czego jeszcze chcieć?
W niedzielę ciepło, wystąpią sporadyczne strzelaniny.
Warto iść na plażę, byle nie Plażę Zabójców,
gdzie spadnie grad pocisków ze skradzionego śmigłowca...
Każdy dzień zaczynam od kubka najdoskonalszej kawy na calutkim świecie.
- Średnia z mlekiem, podwójny cukier. - No pewnie.
Zaskakująco gorąca.
Rany, ale dobra.
Jak pierwszy raz, tylko że w buzi.
Dzięki, że włożyłaś w to tyle serca.
Nie ma za co!
Posterunkowy!
Miłego dnia.
Nie życzę dobrego dnia! Życzę świetnego dnia!
Ja cię kręcę.
Nikt się nie skusił na te ślicznotki? Dziś jest ten dzień.
- Codziennie jest ten dzień. - Wrócę po nie.
Bieżące saldo
Już prawie.
Najlepsza kawa wszech czasów.
Chcę napisać o niej balladę.
I tańczyć przy niej. Ciałem.
Uwielbiam to życie.
Dobrze znać swoje miejsce.
Strefa komfortu daje komfort.
Joe!
Te poniedziałki, co?
Święta prawda!
We Free City mam wszystko, czego potrzebuję.
Nie życzę dobrego dnia.
DZISIAJ
Życzę świetnego dnia.
Dzięki.
Do zobaczenia.
Poza jedną rzeczą.
Szczęśliwi.
Nie świruj, Facet. Znajdziesz kogoś.
Spoko, Kumplu.
Szukam tej jedynej, odkąd pamiętam.
Może nie jest mi to pisane.
Wszyscy na ziemię!
- Wiem, na kogo czekam. - Zgadnę.
Uwielbia dziwne żarty
- i pogodne przeboje pop. - Tak, to ona.
Wprowadziła się do mojej głowy.
I wiesz co? Eksmisja jej nie grozi.
Ani się nie wprowadzi, ani nie wyprowadzi.
Czemu? Bo nie istnieje.
- Zmyśliłeś ją. - Okrutne słowa.
Jesteś wredny.
Nie strugać bohaterów. Zaraz będzie po wszystkim.
Piwko na plaży po robocie?
No jasne, że piwko na plaży.
Tak się cieszę.
Ja też.
Co masz?
Dowód na tajny poziom. Tego szukasz, nie?
Wideo albo screenshot?
Nie, ale wiem, kto ma.
Wiesz, co robię tym, którzy marnują mój czas?
Ostro pogrywasz.
Jesteś Brytyjką czy to filtr?
Możemy się spotkać w realu.
U twojej mamy w piwnicy? Nie skorzystam.
Żartownisia.
Dobra, tu masz mapę z namiarami.
Nie wiem, jak tam dotrzesz, ale polecam klip numer 56.
Jedno pytanko.
Co w nim niezwykłego?
To, że każdy frajer, który pyta, długo nie pożyje.
No tak. Super.
Coś ty taka nerwowa?
Poważnie, chodzi o kasę czy expa?
Pytasz, nie żyjesz.
Widziałeś, jakie miał buty ten rabuś?
Ten o 14:30?
Nie, o 16:00.
Wiązane nad kostką, megamiękka podeszwa z pianki.
Prawie nie czułem, jak mi zdeptał twarz.
Nieźle.
Życie w wielkim mieście. Spełnienie marzeń.
Coś się chmurzy.
Ktoś widział moje koty?
Słyszę to bez przerwy na mieście.
"Nikt nie bierze buta na twarz jak Facet".
Jakby nic się nie stało.
Nie życzę dobrego dnia. Życzę świetnego dnia!
Uwielbiam ten kawałek.
Coś nowego.
To ona.
Jaka ona?
Dziewczyna moich snów.
Ona istnieje.
Muszę z nią pogadać.
Stój, człowieku. Laska ma okulary.
No i?
Jak to?
Oni nie gadają z takimi jak my!
Wiesz o tym!
Muszę spróbować.
No weź, Facet!
A co z piwkiem na plaży?!
Przepraszam!
ZAPISYWANIE
Już wkrótce! Free City 2!
Więcej! Mocniej! Lepiej!
Free City 2: Rozpierducha.
Pakiet Zagłady gratis.
Skończyłaś?
Przepraszam, już zamykacie?
Tak.
Chyba że zamówisz drugie espresso na kolejne cztery godziny.
Lubisz tę grę, co? Mój bratanek jest od niej uzależniony.
Wszyscy mają obsesję.
Free City? Nie.
Wytoczyłam proces wydawcy.
A dowody są w grze.
Więc wzięłam kody i...
Szkoda, że zamykamy i nie mogę dłużej słuchać.
Dzień dobry, Złotku.
Średnia z mlekiem, podwójny cukier.
W zasadzie... spróbowałbym cappuccino.
Cappuccino. Miło kapiące słowo.
Jak literkowy wodospad.
Słucham?
Chcę spróbować cappuccino.
Proszę.
Średnia z mlekiem, podwójny cukier.
Zawsze to bierzesz. Jak wszyscy. Codziennie. Zawsze.
- Ale... - Ktoś tu się prosi o kulkę.
Posterunkowy.
Chciałem tylko spróbować nowego smaku.
Czaisz? Tak?
Cześć.
Ale się dałaś wkręcić.
Średnia z mlekiem, podwójny cukier.
Niezła ściema.
Podpuszczam was, żarcik!
Tylko żartował!
Miałbym się wyrzec takiej rozkoszy?
Nie ma opcji.
Ale wrzątek.
Jakby Jezus obmywał mi język,
mówiąc mojemu ojcu:
"Chłopak wyszedł na ludzi".
Wielkie dzięki. Posterunkowy!
Miłego dnia.
Cappuccino.
Nie życzę dobrego dnia.
Życzę świetnego dnia, chyba.
Tak, wzajemnie.
Wszyscy na ziemię!
Nie strugać bohaterów. Zaraz będzie po wszystkim.
To ta dziewczyna.
Przerabialiśmy to.
Próbowałeś do niej zagadać wczoraj.
To nie przejdzie.
Nosi okulary. Trzymamy się z dala od takich.
Może skołuję okulary dla siebie.
Co ty bredzisz?
Co ja wyprawiam?
Czołem!
Coś ty powiedział?!
Cześć.
Chcę twoje okulary.
Po prostu...
pożyczę je na sekundkę.
Co ci odwala?!
Wracaj na miejsce.
To tylko zwykły enpec. Rozwal skur...
Oddam za sekundę.
Nie podchodź! Nie, mówię!
Stój!
Algorytm ci nawala?
Ja tu rabuję!
A ty masz grzecznie leżeć!
Nie wstawaj!
Leż, mówię!
Stary, przestań.
Ty tak nie robisz.
To nie w twoim stylu!
A może jednak.
Co jest z tą...
głupią misją?!
Mówiłam, rozwal go!
Puszczaj!
Przecież oddam!
Mówiłem...
Facet?
Zasnął sobie.
Snem wiecznym!
Ten gość zszedł!
Ale śpioszek.
Tu ci położę spluwę,
żebyś miał,
jak się obudzisz.
- Zgoda? - Facet!
Facet! A ty dokąd?!
NOWA MISJA SKOK NA BANK
APTECZKA
Przepraszam.
Pan to widzi?
Chcę podsumowanie kwartału na piątek.
Wiśta wio!
Czuję się jak nowy.
POZA OBSZAREM
Przegrywasz.
KREDYTY
A to co?
Ale forsy!
Mouser, obczaj fazę.
Co jest, Keys?
Co masz dla mnie?
Ten gracz stracił okulary
i dał się zabić.
Załatwił go bohater niezależny.
Enpec? Niemożliwe.
Właśnie.
Awatarom nie można dać skóry enpeca.
Wykop nooba z gry i zapodaj mu wiecznego bana.
Próbowałem, ale...
nie mogę go namierzyć.
Nie wiem, kto to, ale jest dobry.
Może jesteś za słaby w te klocki.
Raczej niezły.
Widzimy się w grze.
Wybierz skórkę.
Jaką weźmiesz dzisiaj?
Jak zwykle, glina-striptizer, wielkie spluwy, wąchale.
Mały zbok, to lubię.
Aż strach pytać... A ty?
Obfity zarost, seksowny róż. Lepiej zacznij się bać.
Konam ze strachu.
Do roboty.
MARKET DLA GRACZY
Bez ściemy.
Z tym kostiumem zająca to przeginka.
Co proszę?
Dobra.
Królika, mój błąd.
Te, czterdziestoletni prawiczek! Chodź tu!
No już!
Kapitan Khaki.
- Z życiem. - Raz-raz.
- Bliżej. - No proszę.
Błękitna koszula.
Błękitna koszula?
Tak.
Dzień dobry, panie władzo.
sbtr3d3r
Panie królik.
Fajna skóra.
Dziękuję. Miło słyszeć.
Skąd ją masz?
Mam dobre geny, poszczęściło mi się.
Naturalnie świetlista cera.
Słuchaj, Neutrogena.
Tak nie wolno. Zasady są jasne.
Poza tym nie wolno hakować enpeców!
To kaszani misje i psuje stronę wizualną.
Porażka!
Zrozumiałem tak z 5 procent.
Wyskakuj z tej skóry!
Co? Mam się rozebrać ze skóry?
Zdejmij ją.
Wymień i już.
- Co? - Serio.
Cały zestaw. Twarz, ciuchy. Zmieniaj.
Bo cię zabijemy.
- Co? - A potem znowu!
Nadal nie czaję.
Dowiemy się, kim jesteś, i dostaniesz bana na zawsze!
Okej! Nie, nie. Naprawdę nie stawiam oporu.
Tylko nie wiem, o co wam chodzi.
- Ktoś dostanie kulkę! - Dawaj!
Nie!
Wyłaź, błękitku!
POZOSTAŁY 3 SKOKI
Tego nie przewidziałem, a ty?
Wystraszyłem się.
Idziemy po ciebie!
Zaraz cię dorwiemy!
Czekajcie!
Mogę wszystko wyjaśnić!
Znalazłem takie okulary i teraz widzę różne rzeczy!
Rzeczy, których nie ma!
Tylko że są!
Pewnie myślicie, że bredzę, ale to prawda!
Chowaj się do woli, i tak cię dorwę.
Przed królikiem nie uciekniesz!
Jesteśmy samce alfa!
Cały dzień rwiemy towary, nawalamy się i podrzynamy gardła!
Za wysoko, za wysoko!
Tak się chcesz bawić, kolego? No to zobacz!
Dość podchodów. Włączam god mode.
Dajesz.
No raczej. Leć.
Srogo wymiatam.
Koniec, panie kasjer!
WYJŚCIE
Pudło.
KOSTIUM BĄBELKOWY
Jestem nieśmiertelny!
Nie da się mnie za...
To była wzruszająca historia Błękitnej Koszuli.
Koniec!
Nic z tego nie jarzę.
Bo co?
Sprawdziłem statsy.
Zabiliśmy go, a liczba graczy się nie zmieniła.
Zwykły glitch, z igły widły.
To się nie zdarzało.
Wiem, co myślisz. Ale Antwanowi ani słowa.
Powinien wiedzieć.
Nie, Antwan siedzi w sequelu. Albo ma to gdzieś,
albo dostanie piany i zwali wszystko na nas.
Nie wiem, co tu jeszcze rozkminiać.
Nie miałeś być jakimś genialnym projektantem offowych gier?
Wolisz siedzieć na supporcie jak palant?
To długa i żałosna historia porażek, zranionych ambicji
i niespłacalnych studenckich kredytów.
Oszczędzę ci.
I słusznie.
Na kilometr wali nudą i problemami pierwszego świata.
Nie mów nic Antwanowi.
Nawet nie śnił nam się taki sukces.
Prawdziwe życie to jakby mikroświat,
gdzie ludzie nie tyle grają, co obserwują, jak rośnie.
Zupełnie nowy rodzaj gry,
gdzie komputerowe postaci wchodzą w interakcje, ewoluują.
Nie sądziłem, że ktoś ją kupi.
Jak tu go nie kochać? Nie ma pojęcia, jaki jest genialny.
Nie, to Millie jest genialna.
Zbudowała do gry engine SI od zera.
Tak z prywatnych spraw,
jaka jest wasza pierwsza myśl o poranku?
Średnia z mlekiem, podwójny cukier.
I co tam jeszcze?
Niezaspokojony głód sprawdzania się.
- Nie żartuje. - A skąd.
A u ciebie?
Kod.
Kod?
- Zgadza się. - Cały on.
Zera i jedynki to ukryty przekaz.
Pisząc kod, jestem tak naprawdę pisarzem.
Po prostu używam zer i jedynek, nie słów, bo słowa są zawodne.
A zera i jedynki nie. Zera i jedynki są zajebiste.
- On nie żartuje. - Nie.
Uwaga, będę wścibska.
Widzę, że doskonale się rozumiecie.
- Jesteście dla siebie... - Nie.
Nic takiego. To platoniczny układ.
Kumpelski.
Grę wyda Soonami, jeden z największych wydawców na świecie.
Totalny odlot.
Mam wrażenie, że to dość nietypowy mariaż.
Też miałem swoje wątpliwości,
ale Millie ma świetny instynkt.
Antwan to geniusz.
Działa impulsywnie, ale jest naprawdę skuteczny.
Pokaże nasze dzieło całemu światu.
Rany. Ależ oni młodzi i naiwni.
Zostałaś włamywaczką?
Jak to jest pracować w czarnej dziurze pełnej gówna?
Wyjdź, nie mogę z tobą gadać.
Wstyd odebrał ci mowę.
Nie, nie wolno mi.
Skupiam się na obiektach za tobą, bo nawet patrzenie na twoje usta
to złamanie lojalki i mogą mnie wywalić.
Kto, Antwan? Koleś, który ukradł nasz kod?
Kupił go, tylko uwalił projekt.
Tkwisz w przeszłości, zacznij znowu żyć!
Jak mam z tym żyć?
Jak ty z tym żyjesz?
Antwan zwinął nam SI do idiotycznej strzelanki!
Taka jesteś pewna? Bo szczerze, ja nie.
Nasza gra była złożona, piękna, wciągająca,
a Free City może jest popularne, ale i kretyńskie.
To załatwmy drania!
- Millie... - On nas okradł!
A teraz kłamie,
żeby zgarnąć całą chwałę i kasę.
Millie...
Coś znalazłam. Nagranie u jednego z graczy.
Wystarczy tylko, żebyś mi pomógł je zdobyć.
Millie, bardzo cię lubię...
ale musisz stąd iść.
Czas na zmiany, Złotku.
Magazyn
Na co patrzymy?
Kim jesteś?
Spokojnie.
Wpadliśmy na siebie, nuciłaś ten super kawałek.
No tak.
Wzięłam cię za enpeca. Jak mnie znalazłeś?
Czekałem przy pociągu śmierci, a potem poszedłem za tobą!
Cholera!
Mam iść za tobą?
Tak.
Ja pierdzielę, co się właśnie stało?
Prawie schrzaniłeś mi plan.
Pytam, jak się tutaj przenieśliśmy.
Pytasz o portal guna?
Portal gun? Chyba drogi sprzęt.
Rany, ale z ciebie noob.
Dziękuję. Z ciebie też.
W tył zwrot.
Dobra.
To biegun północny?
Słuchaj, koleś.
- Facet. - Nieważne.
Propsy za wdzianko enpeca,
ale ja tu próbuję coś ukraść.
Może bym jakoś pomógł.
Pracuję sama.
Jakie dorodne granaty.
Poza tym, jeśli chcesz narobić hałasu, musisz sobie nabić wyższy poziom.
- Niełatwe. - Nie.
Wyższy poziom?
Litości.
Widzisz?
Moje statsy.
A to twoje.
Pierwszy jest najlepszy czy najgorszy?
Gorzej się nie da.
A jak zdobyć wyższy?
Serio?
Serio.
No wiesz. Zbieraj sprzęt.
Tak.
Chyba żartujesz.
Doświadczenie, broń... Odłóż to.
Kasę.
To jest Free City.
Możesz obrobić sklep, zwinąć brykę, dać komuś w zęby, załapiesz.
Nigdy bym nie skrzywdził niewinnej osoby.
Muszę przyznać, że to przyjemna odmiana.
Zapominam, że nie każdy tutaj jest zwyrodniałym szczylem.
Dziękuję.
Ale świat nie jest chyba aż taki zły, co?
Jest raczej słaby.
Szkoda, że nie znasz fiuta, który go stworzył.
Mówisz o Bogu? Znasz go?
I jest fiutem?
Nazywa się Antwan i jest totalnym trollem.
Trolle istnieją?
Słuchaj, nie wiem, czy ktoś tak robi,
ale możesz gromadzić PD za dobre uczynki.
Jak bohater.
Nie rozpędzaj się.
Nie lubisz zabijać? Kradnij broń, też awansujesz.
Idź i bądź dobrym gościem.
Będę nawet świetnym.
I prawiczkiem do grobowej deski.
Leć już.
Jak poznam, że to już ten poziom?
Przekrocz setkę, to pogadamy.
- Narazka. - Sporo.
- Jeszcze 99... - Pa.
Siema.
Dzięki, Facet.
Bieżące saldo
AWANS NA POZIOM 13
Dzień dobry, Złotku.
Dzień kurwa dobry, Złotku.
Dzisiaj gorący temat: Facet w Błękitnej Koszuli.
Zdobywa poziomy w rekordowym tempie, wcielając się w rolę bohatera.
Wszyscy chcą wiedzieć, co to za jeden.
Nie wiem, co to za ziomek, ale grubo ogarnia temat.
Tu zamiata Wołowinę, sto dwójkę z Klanu Ragnarok.
No bez jaj!
Ktoś zna typa?
Niezły jest.
Wymiata! Wygląda jak zwykły enpec,
ale zbiera pedeki jak szalony, robiąc dobre uczynki.
"Ten intrygujący bohater w grze Free City
zwrócił na siebie uwagę jako obrońca słabszych".
Piper.
Błękitna Koszula?
Zgadza się.
Kim jest Błękitna Koszula. Wszyscy chcielibyśmy wiedzieć.
Dzieciaki oszalały na punkcie Faceta w Błękitnej Koszuli.
Cześć, Hinata!
Masz świetny strój!
Nie życzę dobrego dnia.
Życzę świetnego dnia!
Pełen ooodloooooot!!!
Proszę, proszę. Któż to się dzisiaj pofatygował do pracy?
Gdzieś ty był? Zamartwiam się na śmierć!
Gdzie twoja koszula?
Kołnierzyk, reszta guzików?
Niewkasana, co za niechluj!
Wyglądasz okropnie! Nabrałeś masy mięśniowej?
Ktoś cię napompował?
Wybacz, Kumpel, że ostatnio się nie zjawiałem.
Miałem sporo przemyśleń.
Przemyśleń? A o czym tu myśleć?
Idziesz spać, rano wstajesz, po drodze kawka, a potem do pracy.
A potem wszystko od nowa.
- Ta dziewczyna. - Matko.
Rozmawiałem z nią.
- Tą w okularach? - Właśnie z nią!
Rozmawiałem z osobą w okularach, a teraz sam takie noszę.
Ja.
Wszyscy na ziemię!
Jesteś taki twardy.
A gdybym powiedział, że możesz być kimś więcej?
Rozwijać się?
Robić to, na co masz ochotę.
Te, złamasie!
Dorośli chcą pogadać.
To mój gnat.
Cichutko.
Te pingle zmieniły moje życie. I twoje też zmienią.
Nie paradujemy w okularach.
Czas to zmienić.
Dziękuję panu.
Co jest?!
Załóż je.
Nie.
Możesz mieć wpływ na własne życie.
Wkładaj i przejrzyj na oczy.
Sam zobaczysz.
Spróbuj.
Po prostu nie mogę.
Przykro mi.
Zatrzymam je sobie, fajfusie.
A teraz sio. Popracuj nad manierami.
Zjeżdżaj. Raz-raz.
Biegiem.
A ty...
Sorki.
Zasługujesz na kogoś lepszego niż ten pajac.
Na pewno znajdzie się jakiś fajny facet.
Może w ogóle nie muszę mieć faceta.
Prawda? Otóż to! Mężczyźni to dranie.
I to jakie.
Okropne.
Rób, na co masz ochotę.
Jesteś moim najlepszym kumplem. I nie musisz się bać.
Jeśli zmienisz zdanie, daj mi znać.
Keys, Błękitna Koszula jest wszędzie.
Widzę.
Kim on jest?
Musimy pogadać, pilne!
Dowód jest w magazynie.
Sama nie dam rady, próbowałam.
Jestem.
Naprawdę to doceniam.
Żeby było jasne,
ja tu tylko otwieram drzwi.
Jeśli ten klip dowodzi, że Antwan ukradł nasz kod,
znajdź go i znikaj.
Widzę, że gracz jest w centrum, zalicza misję u jubilera.
Masz jakieś 5 minut.
Ruszaj.
Keys, jesteś cholernym geniuszem.
Serio? Siedzę na klopie, kradnąc kody, i czuję się jak przygłup.
Skromny jak zawsze.
Ale wiem swoje.
Dobra. Klip, którego szukasz, jest na ścianie po lewej.
- Dzięki. - Drobiazg.
Obyś znalazła ten dowód.
DO ODTWORZENIA WYMAGANA KONSOLA
Keys! Zrób coś z nimi!
Pełno tam punktów spawnowania. Nie mam jak pomóc.
Błękitna Koszula?
Zmieniłem styl. Fajne wejście? Bo ja sądzę, że fajne.
Wyglądasz pięknie. No i ta chałupa w dechę.
Co tu robisz?
Chciałam ukraść plik, teraz próbuję nie umrzeć.
Z kim rozmawiasz?
Z tym graczem w skórze enpeca.
Tam nie ma innych graczy.
Aż mnie ręka zabolała.
Padnij!
Przepraszam! Boże!
Idzie nam świetnie!
Ja bym się zbierał!
Szlag.
Masz w kieszeni spluwę?
Nie.
- Co? - Dwie spluwy.
Ta maszyna raczej nie umie latać?
Nie.
Skacz.
Przyszedł Antwan!
Cholera.
Dzieńdoberek, lemingi!
Ciebie zwalniam!
Jak wsadzimy zombiaki, retail tego nie weźmie.
Wywal. Nie ma tematu, dalej.
Twój adwokat...
O który pozew chodzi?
Millie Rusk? Luzik.
To nawet do sądu nie trafi.
Nie ma dowodów, a jej były robi dla mnie.
Czyli spoks.
Antwan! Świetnie wyglądasz. Wróciłeś z Burning Mana?
A wygląda, jakbym tam teraz był?
Zamknij tę brodatą japę i słuchaj.
Słyszałeś o gnojku w skórze enpeca?
Tak, Błękitna Koszula. Pozbędziemy się go.
Skąd, ludzie go uwielbiają, w internetach aż huczy.
Wiesz, co zrobię? Użyję jego skóry we Free City 2.
Nerdy słyszą? Apgrejdzik Błękitnej Koszuli.
Będzie płatnym zabójcą czy coś.
Już mamy w plecy z portem skór z jedynki.
Olać. I tak nie będą śmigały z dwójką!
Mówiłeś fanom,
że będzie wstecznie kompatybilna.
Że w sequelu będą te same postaci.
No widzisz, tak mówiłem, ale kłamałem.
Słuchaj, gra i bez tego się sypie.
Skarg aż pod sufit.
Wiem, że to ból.
Ale ta franczyza to góra hajsów. Więc luzuj poślady.
A może... zrobić całkiem nowy tytuł?
Co?
Po co, skoro mogę zrobić sekłel?
Sequel.
Żeby mieć lepszą grę?
Znane marki i sekłele. Tego pragnie ta swołocz.
Zadam ci pytanko.
- Kochasz Kentucky Fried Chicken, nie? - Nie.
Skoro uwielbiasz KFC, a ja robię KFC
i wiem, że uwielbiasz KFC,
mam nagle otworzyć Kuźnię Smaków z Rybich Flaków?
Okej? Bez sensu, ziomeczku!
Czyli co ci lepiej dać? Sekłel. Kentucky Fried Chicken... część 2.
Pycha!
No chodź.
Nic się nie stresuj, bo ci się włosy sfalują.
Free City 2 będzie zafrędzliste.
Nie ma takiego słowa.
Serio nie chcesz do programerki?
Wiem, że masz łeb jak sklep.
Nie, dzięki, tu mi dobrze.
No tak. Kompleksy. Nigdy nie zrozumiem.
Mnie to ryba, póki nie chcesz podwyżki.
Spadawszy.
Kim jest ten facet?
Posłuchałem rady.
Zlevelowałem się.
Niesamowite.
Dlaczego to wszystko robisz?
Ostatnio czułem się... uwięziony.
We własnym życiu.
Czułem się tak...
Nijako.
Tak. I wtedy spotkałem ciebie.
Wtedy spotkałem ciebie.
Kim jesteś?
Jestem Facet.
Jak się nazywasz naprawdę?
Właśnie Facet.
A to wszystko? Wbijasz na kolejne levele,
a oni mogą cię cmoknąć.
Jak ty to robisz?
Nikt mnie jeszcze nigdy nie cmoknął.
Pracujesz w Soonami, nie?
- Masz wtykę? - Pracuję w banku.
Jasne, w banku.
Więc jesteś niesamowitym hakerem, który przypadkiem pracuje w banku.
Tak, w banku.
Skąd wziąłeś tę skórę?
Tak jakby zawsze ją miałem.
Czemu wszyscy mnie o to pytają?
No ciekawe.
Nie, nie. Nic nie kombinuję.
Co się dzieje?
Chętnie sama się dowiem.
Nie.
- Dobra, odpuszczam. - Super.
- Krok w tył. - Tak.
Świetnie.
Każdy ma swoje sekrety.
Owszem.
Lubisz lody?
Nie do wiary, że nigdy tu nie byłam.
To sekretne miejsce.
Dlatego tu bywam z moim kumplem Kumplem.
Ma to sens.
Nie ma tu żadnych misji.
Musisz spróbować. Pewnie pomyślisz, że zwariowałem.
To mój ulubiony smak.
Dwa razy to co zwykle.
Się robi.
Smak balonówkowy.
Myślisz, że jestem stuknięty?
Facet...
Czytasz w myślach? Uwielbiam lody balonówkowe!
Nabijasz się ze mnie?
Nikt nie lubi lodów balonówkowych!
Ja tak.
Zerwałam przez to z chłopakiem.
Nie do wiary.
Zdrówko.
Pycha, co?
Czujesz smak?
Jakby mój język miał dzidziusia z jutrzenką.
Moją ulubioną potrawą była kawa,
ale przy tym smakuje jak płynna depresja.
No co?
Nic. Zabawny jesteś.
- Zabawny? - Tak.
Dziwacznie zabawny.
Ale to mój typ.
To jest też mój typ.
- Super. - Znam nawet dowcip.
- Dziwacznie zabawny, opowiedzieć? - Tak.
Homoseksualista i człowiek na wózku chcą zamordować malutkie dziecko.
- Kaleka mówi do homoseksualisty... - Stop.
Gdzie to usłyszałeś?
W czasie napadu. Bandzior opowiadał kierowcy,
strasznie się śmiali, więc zapamiętałem.
Chcesz dobrą radę?
Trolle z Free City nie są dobrym źródłem dowcipów.
Trolle?
Czy ja widzę huśtawki?
O ja cię...
To jest podejrzane.
Mariah Carey, lody balonówkowe, a teraz huśtawki?
- Zbyt dziwaczne. - Zgadzam się.
Też tak pomyślałem.
Jak byłam mała, uwielbiałam się huśtać.
W mojej rodzinie...
Nie chcesz tego słuchać.
Chcę wiedzieć o tobie wszystko.
W mojej rodzinie nie wystarczyło być świetnym.
Musiałeś być najlepszy, ta presja...
towarzyszyła mi bez przerwy.
Ale kiedy bujałam się w ogródku na huśtawce...
Ten moment...
ten ułamek sekundy, zanim zaczniesz opadać,
- w stanie nieważkości, to wolność. - Miłość.
Wolność. Dokładnie.
Chcę cię pocałować, czy to dziwne?
Chcesz mnie pocałować?
Okropnie chcę cię pocałować.
Pocałować okropnie?
- Nie! - Nie?
Nie, całować chcę dobrze.
Jestem idiotą, więc mówię rzeczy jak idiota.
Nieprawda.
Znaczy...
Jeśli wiesz jak, to działaj.
Wiem jak.
Okej.
Spróbujmy.
To było sto razy lepsze niż lody!
Ktoś się dobija do drzwi.
No raczej.
Było świetnie.
- Tak. - Powtórzmy to.
Tak. Zdecydowanie.
Może tym razem w realu?
Co?
Tak, jasne, tak.
No to pa.
Pa, Mołotow.
Naprawdę na imię mam Millie.
A ja nadal mam na imię Facet.
Millie, otwórz! To ja, Keys!
Millie! To ja, otwórz!
Co jest?!
Miałaś rację.
- Miałaś rację. - Zapraszam.
Miałaś rację, nasz kod jest we Free City.
I działa.
Wiem, ale nie ma dowodu.
O tym na chwilę zapomnij.
Nasza gra, Prawdziwe życie,
gdzie postaci miały się rozwijać, być jak prawdziwe, działa.
- Keys. - SI działa.
Dlatego Free City jest tak realistyczne i tak popularne.
Jasne, że nie wygląda tak samo.
Nie ma wodospadów, motyli, jednorożców,
postaci mają inne skóry, to oczywiste.
Ale zasadniczy kod jest taki sam. To nasz kod!
A Facet ewoluował nie do pomyślenia!
Mówisz o hakerze w skórze enpeca?
Próbuję ci wytłumaczyć, że Błękitna Koszula...
Tak?
...nie jest graczem.
Jest algorytmem, który sądzi, że żyje.
I w sumie, w praktyce, on jest żywy. Jest pierwszą Sztuczną Inteligencją.
- Nie. - No wiem.
- Niemożliwe. - A jednak.
- Mój Facet? - Tak.
Twój?
Ale to dobrze!
Nie, to fatalnie.
Jego kod jest tysiąc razy dłuższy, niż powinien być.
Udało nam się, Mills.
Wszystko, co chcieliśmy osiągnąć, naprawdę się dzieje.
Wiesz, że te enpece mają własne życie?
Laska z kawiarni robi cappuccino.
A to trudna sprawa, ja nie umiem sobie nawet spienić mleka.
A ta seksbomba
napisała powieść autobiograficzną,
miażdżącą krytykę patriarchatu.
Trochę moralizatorska, ale dobra! Musimy to uczcić!
- Niemożliwe! - Jak to?
- To spełnienie marzeń! - Pocałował mnie!
Tak że tak.
Kto cię pocałował?
Facet.
Facet?
Pierwszy raz od lat spodobał mi się koleś, który nie jest toksyczny,
i oczywiście nawet nie jest prawdziwy!
- Gra nie ma takiej funkcji. - Ale ja mam.
- Okej. - No.
- Jestem w szoku. - Gorąco tu.
Mam milion pytań.
Całowałaś się ze Sztuczną Inteligencją z gry komputerowej?
- A potem pomyślałaś... - Nie mów tak.
Powinieneś go najpierw poznać.
Jest zabawny, sympatyczny i megaprzystojny.
Cholera, teraz mówię to na głos.
Poza tym, temat do przemyśleń, gość ma cztery lata.
- Będziesz się znęcał? - No.
Brzmi okropnie.
A teraz poważnie, za coś takiego możesz zgarnąć Nagrodę Nobla.
Boże.
Co?
Jeśli twój kod przetrwa.
O co chodzi?
O Antwana, a jak?
On ściemnia. Że nie ukradł nam kodu, że gra jest wstecznie kompatybilna.
Ściemnia o Free City 1.
To znaczy?
Patrz. Ani jednej misji, ani jednej miejscówki,
ani jednej postaci z jedynki.
Dwójka to nie update.
- Tylko nowa gra. - Tak.
Jak ją odpalą w poniedziałek,
Błękitna Koszula, cały nasz kod, wszystko usuną.
Nie może tego zrobić.
Sztuczne życie to wciąż życie, prawda?
Przerąbane.
A może nie.
Jeśli znajdziemy nasz build, udowodnimy, że Antwan ukradł nam kod.
Mamy czas do premiery dwójki.
48 godzin.
Wiesz, że próbowałam.
Wiem.
Ale teraz znamy Błękitną Koszulę.
Może on pomoże?
Musiałabym mu powiedzieć.
Przestanie istnieć, gdy odpalą sequel.
I cały jego świat.
Może chciałby go ocalić?
Bardzo proszę.
Dziękuję.
Smacznego.
Facet?
Cześć!
Musimy pogadać.
A gdzie twój australijski akcent?
Brytyjski.
Rozróżniam akcenty.
Wyłączyłam filtr audio.
Jestem sobą.
Dobra.
Muszę ci powiedzieć coś ważnego.
Masz męża?
Nie.
Boże.
Najczarniejszy scenariusz.
Może nie najczarniejszy.
Muszę ci coś pokazać.
Dobrze.
Zastanawiałem się, co tu jest.
Nowa, ulepszona Kamera Śmierci!
Podsumowanie najkrwawszych akcji!
Ktoś widział moje koty?
To Phyllis. Ciągle gubi koty!
A to Joe! Mój znajomy.
Nie kumam. Co to za miejscówka?
To będzie dla ciebie szok, ale to miasto jest grą.
To będzie dla ciebie szok, ale wiem.
A ty nauczyłaś mnie grać.
Tak, zgadza się.
Ale nie mówię, że jest jak gra, tylko że jest grą.
Grą wideo, niczym więcej.
Czyli że cały świat jest grą.
Tak.
A my jesteśmy graczami?
Nie do końca.
Ja jestem graczem.
Tak jak ci ludzie wokół. Żyjemy w prawdziwym świecie.
Ty istniejesz tylko tutaj.
Dlatego nie możesz opuścić miasta.
Jesteś tak zwanym enpecem.
Enpecem.
Policjant i napakowany królik tak mówili. Co to znaczy?
Oglądaj.
Wszyscy na ziemię!
Nie strugać bohaterów. Zaraz będzie po wszystkim.
Nadal nie czaję.
Jesteś postacią niegrywalną.
Elementem tła.
Stworzonym, żeby prawdziwi ludzie dobrze się bawili.
Zatrzymajmy się na sekundę.
Czy ja dobrze rozumiem?
Chcę mieć pełną jasność.
Czyli jestem sztuczny?
Świat jest sztuczny? Nie jestem nawet główną postacią,
tylko jakimś idiotą, który ma być tłem?
Jak możesz tak mówić? Ja cię kocham!
Bo masz to w swoim programie.
Facet, wysłuchaj mnie.
Za 2 dni gra zostanie usunięta. Na dobre.
Jak odpalą sequel, całe to miasto,
ty i wszyscy, którzy nie są graczami...
Znikniecie na zawsze!
Przez całe życie czułem, że mi czegoś brakuje.
A potem zobaczyłem ciebie.
I wiedziałem, że miałem rację. Miałem rację!
Poczułem się wspaniale.
- Rozumiem. - Nie rozumiesz.
Bo nie jesteśmy tacy sami!
Nie tak powiedziałaś?
Z różnych światów.
Ty jesteś prawdziwa.
A ja? Ja jestem?
Nie.
Nie jesteś.
Może nie jestem prawdziwy, ale przez chwilę...
poczułem, że żyję.
To wszystko ściema!
Chcę podsumowanie kwartału na piątek.
Cóż za biznesowy żargon.
Życie w wielkim mieście. Spełnienie marzeń.
Śmierć duszy.
Ktoś widział moje koty?
Twoje koty? Nie, Phyllis.
Ale dam ci świetną radę. Zamykaj te cholerne drzwi.
Wątpię, żeby się na siebie wspinały,
formując małą kocią wieżę, i dłubały przy zamku.
Koty nie mają kciuków, Phyllis.
Zero kciuków!
Nie rozumiecie? Nikt z was nie rozumie?
Nic się nie liczy, nic! Wszystko sztuczne, z nami na czele!
Ten budynek, nieprawdziwy! Ta ulica, nieprawdziwa!
To auto...
Posterunkowy!
Miłego dnia, Facet.
Cześć.
Właź.
Bardzo proszę.
Dziękuję.
Kumpel...
Co byś zrobił, gdybyś odkrył, że nie jesteś prawdziwy?
W jakim sensie?
Wyobraź to sobie.
No dobra.
A mogę udawać ducha?
Jasne.
Wyglądam jak teraz czy jak w chwili śmierci?
Trumienny garnitur?
Mundur też się nadaje, bo jest krawat.
Porzućmy ten wątek.
Jasne.
Nie jestem duchem. W sumie trochę szkoda,
no ale trudno.
Jestem sobą, tym, kim teraz. I próbuję pomóc przyjacielowi.
Więc pytam: "No to co, jak nie jestem prawdziwy?".
Jak to?
No tak to.
Jak cię nie ma, to znaczy, że to, co robisz, nie ma znaczenia.
Słuchaj, bracie, siedzę sobie tutaj
z najlepszym przyjacielem i próbuję mu pomóc.
Więc nawet jeśli ja nie istnieję, to ta chwila owszem.
Jesteśmy tu i teraz. Ta chwila jest prawdziwa.
Pomagamy bliskim, co może być prawdziwszego?
Jak to nie jest prawdziwe... to już nie wiem, co jest.
Znasz jakichś innych strażników?
Wszystkich, a co?
Wiesz co?
To nie będzie dobry dzień.
To będzie świetny dzień.
Co my tu robimy?
Zdobędziemy plik dla mojej przyjaciółki.
Wyglądam groźnie?
No nie wiem. Jak się to trzyma?
Masz coś, czego chcę.
I teraz mi to oddasz.
Jak tu weszliście?
Bez trudu. Wpuścił nas ochroniarz.
Jimmy?
Nazywa się Luigi.
Gdybyś pamiętał jego imię, może by się bardziej starał.
Potrzebuję jednego filmiku. I ty mi go oddasz.
Chwila, ty jesteś...
Błękitna Koszula?
Może.
O cholera!
To ty! Błękitna Koszula!
- Tak. - Kocham cię.
Serio?
Jestem fanem. Wymiatasz.
Bierz, co chcesz.
Czekaj, sekunda.
Słuchajcie, tu RazSieZyje Buttons.
A to Facet.
Wpadł do mnie i chce mnie obrobić. A mógłbyś...
coś powiedzieć do moich followersów?
Co?
Bosko. Facet szuka...
jednego filmiku...
pokazującego tajny level, który znalazłem.
Do kogo ty gadasz?
Sorki.
Do kogo gadam? To taki klasyczny twój tekst.
Co nie?
Dobre. W każdym razie...
Próbowałeś mi go zwędzić z tą Mołotow.
Nazywa się Millie.
Tak. Zaraz, jak?
Millie.
Super nam idzie.
Pierwszy raz wyjąłem pistolet z kabury.
Czad.
Próbowałem tam wrócić, ale załatali buga.
Przejście zniknęło.
Tylko ja widziałem, co tam jest. Obejrzyj sobie.
Totalnie inny świat.
- To jest klip z gry? - Tak.
Możesz dla mnie zrobić dosłownie jedną rzecz?
I dam ci spokój.
Powiedz mój tekst. Followersi usmarują się bitą śmietaną.
Uwielbiam bitą śmietanę.
Nie ten rodzaj.
Dokładnie ten.
Powiedz: "Wiesz, która godzina?".
Wiesz, która godzina?
Wpół do śmierci, skarbie.
Wpół do...
Nie mogę. To takie...
To nic. Sam to powiem.
- Wiesz, która godzina? - Nie.
Wpół do ś... Mamo!
Teraz cię naszło...
na odkurzanie?!
Musisz tutaj?! Właśnie mówię mój...
tekst! Świat patrzy!
Boże!
22 lata mieszkasz z matką! Boga nie ma!
Sorry.
Dziękujemy, panie Buttons, my już pójdziemy.
Nie, musicie mnie zabić.
- Że co? - Zabić mnie. Proszę.
Chodź do tatusia. Daj mi nauczkę.
Proszę, przestań.
Nikogo nie krzywdzimy, jestem dobry.
Co? Coś ty powiedział?
Głębokie.
- Nie bardzo. - Aż poczułem w środku.
Kumpel, pomóż, nie wiem, jak się zachować.
- Wiem, czego chcesz. - Nie chcę.
Chcesz.
Coś mnie tu dotyka.
Blisko stoisz.
Wiem, czego chcesz. O tak.
Chcesz, żeby tatuś ci zrobił patataj.
Wiem, że tak.
To jest dziwnie obrzydliwe.
A rękawica Thanosa i potem mały pstryk?
- To musiało zaboleć. - Trochę.
Kręcimy kierowniczką?
Masz piękny dom.
- To może wężyk? Nie? Trochę wężyka? - Do widzenia.
Zrób wężyka! Co ci szkodzi!
Mamo! Nie rusz tej skarpety!
Jak dotkniesz, będziesz chodzić na terapię do końca życia!
To skarpeta do zadań specjalnych, odłóż!
Millie, błagam.
Musisz się obudzić.
Dla ciebie ten świat jest tylko grą, wchodzisz i wychodzisz, ale dla mnie...
te miejsca, ludzie to wszystko, co mam.
Chcę go z tobą ocalić, ale musisz się zbudzić.
Przepraszam, że uciekłem.
Facet?
- Zawału można dostać. - Już dobrze.
Przepraszam.
Całe życie robiłeś za tło, jak ja.
Kończymy z tym.
Mam prezent. Nie było czasu zapakować.
Misja 56
Co?
Ponoć co roku ginie ponad miliard enpeców.
Nie będę ściemniał, to co najmniej w połowie moja zasługa.
Kiedyś rozwalałem wszystkie postaci, jak leci.
A potem kucałem im na twarzy.
Kto w ogóle wie, kim jest Błękitna Koszula?
Ale zacząłem myśleć o swoim stylu gry i jak traktuję enpeców.
Ta gra nawet nie miała takiego zamysłu, że gracz mógłby być dobry.
I jest przystojny.
Nie tylko z twarzy, w ogóle całokształt.
Dało mi to do myślenia.
Chyba za ostro traktowaliśmy enpeców.
On jest symbolem.
Że ludzie mogą być, kim chcą.
Jest jakby ikoną. Tak się mówi?
Pokazuje, co jest możliwe.
I do tego ciacho.
Totalne, rwałabym te piksele.
Bądźmy jak on.
Przestańmy zabijać.
Jest trupem! Słyszycie? Dajcie go tu na ekran.
Dajcie go na ekran, już.
Niech się przyjrzę, tak, to on.
Tu jesteś, altruisto zakichany.
- Myślałem, że go lubisz. - Morda w kubeł!
Wszyscy się jarają jego filmikami na Twitchu i YouTubie.
A czego nie robią? Nie kupują Free City 2.
- 16 procent w plecy. - 60.
60, jeszcze gorzej.
A do premiery 48 godzin.
To wiral.
Wirus, od którego mam raka dupy i jaj naraz.
Nieoperowalnego!
Ten dobroczyńca robi nam zły marketing, szkodzi całej marce.
Pozbądźcie się go. Nieważne, kim jest.
Nie da się.
Słucham?
Nie da się.
Bo co?
Bo to nie haker, tylko enpec.
To sranie w banię o świadomym enpecu to niby prawda?
Nie wiem jak ani dlaczego, ale ma świadomość.
No i co teraz?
Dobra, okej.
Co tu zrobić? Mam!
I pion!
Nie można go wykopać.
A jak mu zresetować SI? Pomysły!
No. Pomysły!
Zrestartować serwer.
Mów dalej.
Wtedy stanie się znowu zwyczajną postacią.
Mamy sposób.
Jak go zabijesz, zniszczysz pierwszą SI w historii.
Słonko, słonko, cicho.
Ja tu tracę kasę.
Mam go gdzieś, choćby był Arnoldem Schwarzenvaderem.
Usuń drania. Restart.
- Się robi. - Nie możemy.
Restart!
Ugaś pragnienie śmierci szklaneczką krwawej masakry!
Oto podsumowanie tygodnia!
Musiał brać dużo lekcji tańca.
Ewidentnie.
A to co? Wygląda jak jakiś inny świat.
Rajski ogród.
Boże, to on.
Pierwotny build. Mamy dowód, nasz kod jest w grze.
- Nie wiesz, jak długo na to czekałam. - Znam to miejsce.
Co?
RESTART SYSTEMU
Tak.
Ale jak to? Skąd je znasz?
DANE UTRACONE
Millie?
I dobranoc. Free City jest offline.
Co jest?!
Pa, Błękitna Koszulo.
Nie...
RESTART
RESTARTOWANIE
BUFOROWANIE
Dawaj.
Uruchom się.
Dzień dobry, Złotku.
Gorąca fala ostrzału z broni maszynowej,
wraz z atakami nożowników,
zaleje ulice krwią niewinnych
we wtorkowy wieczór.
Ciemno czy jasno palona, jaka jest różnica?
Nikt nie wie.
- Życzę świetnego dnia. - Facet, pogadamy?
- Wie, jak się nazywasz? - Idźmy dalej.
Znasz mnie.
I znasz to.
Znasz miejsce z nagrania. Muszę wiedzieć skąd.
Masz te dane w głowie. Przypomnij sobie, to bardzo ważne.
Proszę, pomyśl. Lody, huśtawki?
Uwielbia huśtawki.
W parku przy zatoce mają świetne.
- Byłaś? - Tak.
Były lody balonówkowe!
Uwielbiam balonówkowe.
Uwielbia.
Wiem, jedliśmy je razem, pamiętasz? Jesteś moją ostatnią szansą.
Przykro mi, chyba mnie pani z kimś pomyliła.
Nie życzę dobrego dnia. Życzę świetnego dnia!
Halo?
Coś znalazłem.
Przeglądałem kod Faceta, tam nadal chyba coś jest.
Nawet teraz, po restarcie.
Co za różnica?
Facet był cudem, nie da się tego zreplikować.
Miałeś rację, to koniec.
Nie, Millie, posłuchaj.
Zwykły restart nie wymaże naszego kodu,
musieliby zniszczyć serwery.
SI tam jest, wystarczy ją aktywować.
Gadałam z nim, wszystko zapomniał.
Wysłałem ci loga.
Wszystko wyjaśni.
Od samego początku
przejawia zaskakująco złożone zachowania.
Ale nadal tkwi we Free City, w tym życiu, w tej pętli.
A potem coś się zmienia, ożywa, ale dlaczego?
No i mnie olśniło.
Była taka postać w Prawdziwym życiu, nazwałem ją Romeo.
Miał nigdy nie poznać swojej drugiej połówki.
Tak go zaprojektowałem.
Ale nie przestał też wierzyć, że spotka dziewczynę swoich snów.
Musiałem na kimś oprzeć jej model i padło na osobę, która siedziała obok.
Na ciebie.
A potem, pewnego dnia,
widzi cię we Free City i to spotkanie zmienia jego życie.
Miał się czuć jak ofiara, ale zamiast tego poczuł, że żyje,
i wtedy naprawdę ożył.
Zmieniłaś go, Millie.
Zmieniłaś jego kod i sądzę, że możesz to powtórzyć.
To ty sprawiłaś, że ożył.
To twoja zasługa.
Ocknął się, bo spotkał jedyną osobę...
Nie życzę dobrego dnia.
Życzę świetnego dnia.
Dziękuję.
Do zobaczenia.
Wszyscy na ziemię!
Nie strugać bohaterów. Zaraz będzie po wszystkim.
Wszyscy oprócz ciebie.
Drzwi, drzwi! Nieważne.
Błagam, mam rybkę.
A ja mało czasu.
Za porwanie wlepili mi trzy odznaki.
Odznaki? To coś z harcerstwa?
- Masz coś w sobie. - Nie chcę nic w sobie.
Wsadzili cię do banku, żebyś był posłuszny, tkwił w rutynie.
- A jesteś kimś więcej. - Nie chcę.
Musisz to sobie przypomnieć!
Śledzisz mnie? Skąd znasz moje imię?
Załóż.
Nie zmusisz mnie.
Twój wybór.
Dobra, niech ci będzie.
Co to jest?
Jakaś magiczna sztuczka?
Słuchaj.
Za 24 godziny ten świat i wszyscy, których znasz, znikną.
Nie możesz mnie puścić?
Nie widziałem twojej twarzy, może trochę, ale słabo sobie radzę z rysopisami,
i w ogóle z opisami.
- Chrzanić to. - Co?
Wszystko pamiętam.
Witaj z powrotem.
Nie. Pamiętam wszystko-wszystko.
Jedziemy do mnie.
Robię to codziennie, nawet zapomniałem dlaczego.
Widzisz to?
O tu.
Boże.
Nie wierzę!
Antwan schował build za horyzontem,
ale zapomniał zmienić odbicia.
Ten świat tam jest, tylko ukryty! Musimy się tam dostać.
Nawet nie da się wejść do wody, próbowałem.
Ściągnę pomoc.
Antwan wsadził build w jedyne miejsce, do którego nie da się wejść.
Aż nie wierzę, że sam to wymyślił.
Keys, skup się.
Odbicie wskazuje, że build siedzi gdzieś od południa.
Ale na plaży mamy wirtualną ścianę.
Obejdziesz ograniczenia silnika?
Potrzebny nam most.
Idźcie na Plażę Zabójców.
Millie?
Uważajcie.
Antwan to dupek, ale cwany.
Spróbuje was powstrzymać wszelkimi środkami.
Masz rację.
Millie? I druga osobo, której nie widzę?
Mam taki pomysł.
A jak nie będzie miał środków?
Uwaga! Zapraszam wszystkich!
Dzięki za przyjście. Znacie mnie, jestem Facet.
Cześć, Facet!
Cześć.
To, co powiem, może być trochę niejasne.
Nawet bardzo.
Ale czy nie macie dosyć życia w tle?
Tego, że do was strzelają?
Zdecydowanie.
Że was porywają?
Dosyć.
Rozjeżdżają?
Rabują, dźgają, robią z was żywe tarcze?
Mamy dość dźgania!
- Kumpel! - Wybacz.
Do czego zmierzasz?
Nasze życie nie musi tak wyglądać.
Może być inaczej.
Jak inaczej?
Na początek możesz opuścić ręce.
Śmiało. Dasz radę.
Dalej. Nie przestawaj.
Oddychaj, już prawie.
Nic z tego nie będzie.
Dziwne uczucie.
Co jak ktoś przyleci z bronią?
A tak to mam od razu w górze.
A jeśli bandzior z bronią nie przyleci wcale?
Co?
- Zawsze jest bandzior z bronią. - Całe masy.
A jeśli nasz świat nie musi być taki niebezpieczny?
Jeśli da się go zmienić?
Millie, ile jest napadów na bank w twoim świecie?
Prawie wcale.
A co z trupami? Często je widujesz?
Ile na godzinę?
Zero.
A strzelaniny?
Często macie strzelaniny?
W zasadzie z tym jest ogromny problem.
Zaskoczyłaś mnie.
No, z tym jest do dupy.
Zmierzam do tego, że możemy wziąć sprawy w swoje ręce.
Być, kim zapragniemy.
Nie możemy być tobą.
Właśnie możecie.
To, co jest we mnie, jest w was wszystkich.
Co?
Jest w każdym z was. Rozwijacie się.
Chcę czegoś więcej niż kawa z przelewu! Pragnę...
Cappuccino!
...coś znaczyć!
To jeszcze lepiej.
I bubble tea.
O ja pierdzielę.
Tak trzymać.
Niesamowite!
Jeśli dotrę na drugą stronę, jest tam świat, gdzie możemy być wolni.
Gdzie zdecydujemy, kim chcemy być.
Gdzie będziemy się liczyć. Ale musimy walczyć, wszyscy razem!
Tak!
Do tej pory byliście posłuszni.
Ale z tym koniec!
Tak!
Nie wiem, co się dzieje!
Ale jest super!
Super!
Też tak sądzę. Chodźcie tu!
Narada! Słuchajcie, co zrobimy!
Wszyscy na ziemię!
Halo?
Gdzie wszystkich wymiotło?
Halo!
Gdzie są wszystkie enpece?
sub Trader
Gram we Free City od 3 lat. Czegoś takiego nie widziałem.
Jeszcze niedawno pewnie bym nie zauważyła, że zniknęło parę enpeców.
Może to zwykła redditowa plota,
ale niektórzy twierdzą, że Błękitna Koszula nie jest graczem.
Że Facet to Sztuczna Inteligencja.
Najprawdziwsza SI. Żywa.
Dlatego Błękitna Koszula tak trenduje.
Antwan, jeśli to oglądasz, proszę, napraw grę.
- I oddaj Błękitną Koszulę. - Boże!
Musisz to zobaczyć.
Próbowałeś mi go zwędzić z tą całą Mołotow.
Nazywa się Millie.
Millie.
Mam ją. Mam ją! Mam cię!
Mouser! Dawaj leszcza na ekran.
Tak jest, szybciej.
Mam go.
Rozbija się furą po mieście z niunią o ksywie Mołotow.
Millie Rusk.
Ta od Keysa?
Tak.
Która chce mnie ciągać po sądach, bo ma chrapkę na mój hajs.
Wywal ją z gry.
Próbuję. Robię wszystko, co w mojej mocy, ale ma fałszywe konto.
Laska wymiata.
No to zabij ją w grze.
Dobrze słyszysz. Zabij ją.
Zrób totalną obławę. Jasne? Pięć odznak jej dowal!
I tu jest problem.
Nie mamy zasobów.
O czym ty mówisz?
Nie mamy żadnej obrony.
Nie mamy ani policji, ani wojska... Niczego.
Próbowałem ci powiedzieć.
Tak jakby wszystkie enpece rozpoczęły strajk.
Cynamonowa matcha latte z mlekiem owsianym!
To dla mnie.
Dziękuję.
Daj im popalić, Facet!
To jak cyfrowy bunt.
Bzdura.
Są złośliwi, prowokują nas.
A co my zrobimy? Zabijemy ich w grze.
Wyłączysz respawna i ciach.
Ale jak ktoś zginie, to się nie odrodzi.
Gracze wpadną w panikę.
Mam to gdzieś.
Czy ja dobrze rozumiem, że jedziemy z tym koksem?
A ty byś sobie pogadał, bo teraz jesteśmy ziomami?
Tak. Dokładnie.
Jesteśmy drużyną.
Powinniśmy mieć swoje hasło.
Na trzy. Raz, dwa, trzy...
Wracaj do roboty!
Gdzie jest Keys?!
Dobra, znacie rozkazy! Zaczynamy!
Marnie to wygląda.
Wiedzą, dokąd jedziemy.
Mam go, jest dobrze.
Może autkiem w niego rzucę?
Masz tu. Bum!
Chodź do króliczka.
Wszyscy patrzą? Zaraz pajaca wykończę.
Gazu, gazu.
Keys, jeśli tam jesteś, pomóż!
Szlag!
Okej! Kto to zrobił?! Kto mi bruździ?!
Bez takich! Poważnie! I tak mam tu cyrk!
Szybciej!
Dajesz!
Gadałem z ochroną. Keys jest w budynku.
- No to już tylko się poddać, tak? - Pójdę dalej szukać.
Nie mam pojęcia, dokąd te głupki jadą.
A ja tak. Południowy brzeg. Plaża Zabójców.
Tam jest tylko woda.
Silnik nie daje przekroczyć linii brzegu.
Chyba że tam jednak coś jest?
Antwan, czy tam coś jest?
Chrzanić to. Nerdy.
Czas na Kolesia.
Nie jest gotowy.
Sam nad nim pracowałem. Jest idealny.
Wrzućcie go do gry, już!
Jak sobie chce. Koleś ma pół mózgu, nienapisane teksty, ale co tam, uploaduj.
KOLEŚ
WYSYŁANIE KOLEŚ
No i co teraz?
Teraz Keys znajdzie nam most.
Wróciłeś po te noże, które mi wbiłeś w plecy?
Spiskowałeś z Millie Rusk!
Szuka waszego buildu.
Jakiego buildu, Antwan?
Nie użyłeś naszego kodu.
A skoro nie,
to nie mógł się znaleźć w grze.
Chyba że czegoś nie czaję.
Wyjdźcie.
Pogadajmy poważnie.
Gdybym wydał waszą głupią grę, byłaby klapa.
Tego nie wiesz.
Owszem, wiem.
Mieliśmy liczby, prognozy, grupy fokusowe.
Nie przyszło ci do głowy, że są rzeczy ważniejsze niż liczby?
Co jest ważniejsze niż liczby? Kasa?
Ogarnij się, wodzu, kasa to wciąż liczby!
I jest najważniejsza! Powinieneś mi dziękować.
Ja tobie?
A co z zyskami, które zgarnąłeś?
Wybrałeś stronę, mały padawanie.
Czas zająć miejsce u boku Imperatora.
Nadążasz, brachu?
Tak... brachu.
A oto moja odpowiedź.
Dzięki, Keys.
No i co to miało być?
Antwan, robi się gorąco!
Sądziłem, że jesteś mądrzejszy.
Już tu nie pracujesz, wiesz o tym.
A ty miałeś ją wywalić z gry!
Wywal wszystkich.
Mam wykopać wszystkich graczy?
Co do jednego!
Usuń wszystkie konta!
I gdzie ten Koleś?!
Ochrona! Zabrać mi go stąd.
Facet!
Millie!
Wylogowują mnie.
I co teraz?
Wszystko w twoich rękach. Nie poddawaj się.
Czekaj, zobaczę cię jeszcze?
Jak dotrzesz na drugą stronę.
Ten build to jedyny dowód. Ujawnij go, a Antwan będzie skończony.
Dam radę.
ROZŁĄCZONO
Dam radę.
Co jest, kurde?
ROZŁĄCZONO
Co się dzieje?
STREAMOWANIE W TOKU
ZAKOŃCZONO
Zapamiętajmy nasz ostatni dzień w pracy.
Tekścior.
Tekścior?
Jeszcze nie wymyśliłem.
Choć "tekścior" jako tekścior to w sumie niezły tekścior.
Wstawaj, Facet, wstawaj.
Nie, nie.
Facet! Przybyłem na pomoc!
A to kto?
Nie wiem.
Jest wspaniały.
Prawie jak ty,
tylko sto razy lepszy.
Sto razy lepszy.
- Dziękuję! - To nie komplement.
Nie radzę go dotykać.
Ale jak to?
Masz coś przeciwko?
Jestem też twoim kumplem.
Zaraz cię... walnie.
Ma krzepę. I takie gładkie dłonie.
- Weź się w garść. - Pa!
Podniósł mnie jak piórko!
Nie, nie!
Wstawaj. Podnieś się!
Koniec zabawy. Tekścior.
Nie rozumiem!
Dajesz! Wstawaj!
Wstań.
Są trzy rzeczy, które w życiu uwielbiam!
Spuszczać łomot, placeholder, tu jeszcze coś wstawić!
Cholera!
Fanga śmierci.
Pa, Facet.
Kurde blacha, fanga śmierci.
Wstawaj!
Mamo, on chce mu zasunąć fangę śmierci!
Wstań, Facet.
No bez jaj!
Ale mu wyjechał.
Chwila. Czy to...
To chyba...
Tak! To jest miecz świetlny, Koleś.
Miecz świetlny?
Tak.
Facet!
Tak!
Tak! Wstawaj, Facet.
No i masz.
Widzisz te cudeńka?
Różne błyskotki w powietrzu.
Łap je, bo uciekną!
Świecące pyszności!
Tańczy słabiutko.
Brykaj sobie, lepszy ja!
Rusz się.
Dokąd idziemy?
Nie mogą przekroczyć mostu.
Pomożesz mi to zakończyć?
Nawet nie wiem, o co tu biega, ale jestem z tobą!
Do boju!
Keys SERWERY!
Antwan, daj spokój.
Po co tu przyszliśmy?
Gdzie są serwery Free City 1?
Nie, Antwan, co ty wyprawiasz?
Stracę wszystko, jak dotrą do buildu.
Czyli ukradłeś ich kod?
Masz refleks, geniuszu.
Gdzie te serwery?!
Tu, ale czekaj, bo nie ogarniam.
Te? Ten? Ten też?
Tak. Ale jak się...
Biegiem.
Antwan!
Przestań!
Posterunkowy!
- Ruszać się! - Biegiem!
Na którym serwerze jest ocean i most?
Nie powiem, bo go rozwalisz.
Tak. Bo to moja gra.
Nie jest twoja. To Keys ją napisał.
Ty nie kiwnąłeś palcem.
I wiesz co? Keys to jest mój człowiek.
Ochrona!
Wyprowadzić tego byłego pracownika z budynku.
Buc nawet nie wie, jak się nazywasz.
Facet!
- Pomogę ci! - Biegnij!
Leć beze mnie!
Przez całe życie tylko się bałem.
Ale przestałem.
Przykro mi.
A mnie nie.
To najlepszy dzień w moim życiu.
Znajdź ten build.
Pokaż, na co nas stać.
Ten ochroniarz był pieprzonym bohaterem.
Udało się!
Tak!
Kij ci w oko, Antwan!
Antwan, przestań!
To koniec.
Udało mu się.
Teraz wywleczesz ten build, żeby wszyscy zobaczyli.
Pewnie wygrasz w sądzie.
Na to wygląda.
Fajnie.
Ale widzisz, jest tak.
W tym pudle jest wszystko, na czym ci zależy.
Ostatni skrawek Free City, wszyscy twoi drugoplanowi kumple
i twój wirtualny chłoptaś.
Ostatni serwer.
Chcę tylko świat, który stworzyłam, i ludzi, którzy w nim żyją.
Co z tego będę miał?
Całą resztę.
Znaczy? Załóżmy, że nie kumam.
Prawa do kodu i wszystkich zysków
w zamian za zawartość serwera.
Zbuduję swój własny świat.
A co z Free City 2? Free City 3?
I wszelkimi spin-offami?
Wszystko twoje. Tylko odłóż ten topór.
Wiesz, że robisz najgłupszy deal w historii głupich deali?
Mówimy o milionach dolarów.
Czemu ktoś miałby się tego wyrzec?
Bo stworzyliśmy coś wielkiego.
Wiem to bez kasy i sławy.
Nie będę grać w twoją grę, Antwan.
Chcę mieć swoją własną.
Stoi?
O tym tytule powiedziano już wiele.
Sprzedaż Free City 2 nie przestaje spadać,
a gracze z całego świata zgłaszają błędy i lagi w rozgrywce sieciowej.
Skompromitowany założyciel Soonami znowu pod ostrzałem.
Pod ostrzałem. Skompromitowany i pod ostrzałem.
Mamy masę roboty.
Jestem ofiarą! Jestem ofiarą!
Jak już mowa o robocie, podwoiliśmy liczbę aktywnych loginów.
Niesamowite.
Kto by pomyślał, że tylu graczy woli obserwować, zamiast strzelać?
A no tak, my.
Tak.
Jesteś słodziutki, jak się przechwalasz.
Tymczasem gra Free Life bije kolejne rekordy popularności.
Gracze pokochali ten spokojny, pogodny świat,
gdzie mogą spotkać Faceta w Błękitnej Koszuli,
który nie jest już tylko tłem dla gry.
Hej, Mills...
Może skoczymy na kawę?
Ja jeszcze posiedzę w grze.
Kawę?
Okej. Tak. Super.
To ci przyniosę.
Keys...
- Średnia z mlekiem, podwójny cukier. - Tak.
Smokowski! Gadson!
Czekałem na ciebie.
Sporo się u mnie działo.
Tu też.
Darmowe lody balonówkowe na zawsze.
Czołem!
Słuchaj, Facet...
Nie przejdzie mi to przez gardło.
Spróbuję pomóc.
Facet...
jesteś taki super.
Twoje zamiłowanie do błękitnych koszul i piosenkarek o pięciu oktawach
jest bardzo, bardzo pociągające.
Ale nie mogę ciągle tu z tobą siedzieć.
Stworzyłam ten świat, ale nie mogę w nim spędzić życia.
I co? Takie trudne?
A co ty zrobisz?
Wszystko, co zechcę. Dzięki tobie.
Już nie tkwię w pętli.
I ty też nie.
Kocham cię, Millie.
Takie mam oprogramowanie, ale wiesz co?
Ktoś napisał ten program.
Jestem listem miłosnym do ciebie.
A gdzieś tam czeka jego autor.
To ty sprawiłaś, że ożył. To twoja zasługa.
Ocknął się, bo spotkał osobę, na którą czekał całe życie.
Chciałem, żeby było realistycznie, więc...
oparłem ją na...
tobie.
Dziewczyna jego marzeń...
jest i moim ideałem.
Lubi lody balonówkowe, huśtawki,
i ma taki dziwny, ale uroczy zwyczaj,
że zawsze nuci ten sam numer Mariah Carey.
Dosłownie ciągle, jak zapętlona.
No nareszcie!
Keys!
Co ty tu...
W porządku, mały Facet?
Jesteś jakiś... przymiotnik.
Wszystko dobrze. Możesz mnie odstawić.
Dziękuję. Było miło.
Nie. Jest dobrze. I ty też jesteś spoko.
Po prostu tęsknię za kumplem.
Kiedyś chodziliśmy codziennie tą samą trasą.
Tyle że on nosił koszulę. I mówił składnymi zdaniami.
Mogę wycisnąć zdanie na siłce.
Tak, jednak nie to samo.
Głośniejszy śmiech!
Facet?
Kumpel!
Nie!
No nie wierzę!
Myślałem, że zginąłeś!
A w życiu!
W jednej chwili biegnę po moście donikąd i myślę, że to mój ostatni poniedziałek.
A zaraz potem latam sobie w powietrzu
jak jakiś magiczny proszek,
a potem ląduję w tym raju na ziemi.
Czuję się jak pączek w maśle!
A niedawno jeździłem na centaurze.
Wiem, brzmi dziwnie.
Jechałem na grzbiecie pół konia, pół faceta,
czymkolwiek ten centaur jest.
Ja jeździłem na Kolesiu!
Przyjacielski gest!
Megaprzyjacielski!
No chodź!
- Uściskamy się? - Idę!
Ja idę do ciebie.
Właśnie że ja!
Nawijam cię.
Stary, jak ja tęskniłem!
A gdzie jest bank?
Nie ma.
To co będziemy robić?
Co zechcemy.
- Czołem! - Cześć, Facet.
Tekst - Marcin Bartkiewicz