เมื่อสักครู่นี้คนร้ายคดีลักพาตัว ในเขตย่านโดบงได้ถูกจับกุมแล้ว
หลังจากคดีฆาตกรรมที่สี่แยกชองวอน มีคดีคนหายอีกสามคดี
เกิดขึ้นในบริเวณใกล้เคียง
เมื่อคืนประชาชนละแวกนั้นต่างตกใจ
เมื่อรู้ว่ามีการลักพาตัวเกิดขึ้น เป็นครั้งที่สี่
- ต้องขอบคุณหน่วยสืบสวนพิเศษ - จับได้แล้ว
- ที่สามารถจับตัวคนร้ายได้ - นั่นไง
เขาไม่ใช่คนร้ายนะคะ
ผู้ชายในคลิปเสียงนั่นต่างหาก ที่เป็นคนร้าย
เธอฟังคำให้การ ของคิมจางฮยอนครับ
นี่เป็นข้อมูลของผู้ต้องหาที่เขาจับได้
เอาไปดูซะ
เขาตามนักเรียน ที่ถูกลักพาตัวมาหกเดือน
เขาตามแค่นักเรียนคนเดียว
เขาไม่ได้ลักพาตัวผู้หญิงคนอื่น
ผู้ต้องสงสัยที่ถูกจับกุมอ้างว่า
เขาเป็นคนลักพาตัว ผู้หญิงคนอื่นๆ ในเขตนี้
ตำรวจกำลังตรวจสอบ ความจริงเรื่องนี้ค่ะ
จากรายงานของตำรวจ ชายผู้ต้องสงสัย โจ...
กล้าดียังไงมาเอาหน้าแทนฉัน
นาย อย่าพยายามสืบเองอีกล่ะ
ดูมันทำ
กุกดู เขาชื่อคิมจางฮยอนใช่ไหม
- บอกฉันมาว่าเขาอยู่ที่ไหน - แล้วไง
- เธอจะไปหาเขาเหรอ - บอกมาเถอะ
ไม่ได้ มันเป็นหน้าที่ตำรวจ เธออย่างยุ่งดีกว่า
ขอร้องล่ะ บอกฉันเถอะ
ไม่ กลับบ้านเถอะ เดี๋ยวฉันไปส่ง
ไม่เป็นไร ฉันยังไม่กลับบ้าน
จะไปเฝ้าเขาที่โรงพยาบาลเหรอ
- ใช่ - เพราะเธอเป็นบอดี้การ์ดให้เขา
หรือเพราะรู้สึกผิด ที่เขาต้องเจ็บตัวแทนเธอ
หรือว่า...
ต้องทำแบบนั้นจริงๆ เหรอ
ต้องไปอยู่ข้างๆ เขาแบบนั้นด้วยเหรอ
เธอไม่ต้องทำก็ได้นี่
ฉันจะทำ
ฉันคิดว่าฉันควรทำ
ผู้ชายคนนั้นไม่ใช่คนร้าย
เขาอาจจะลักพาตัวคนอื่นอีกก็ได้
คิมจางฮยอน...
ทำไมยังไม่มาอีกนะ
กลับมาแล้วค่ะ
- เก่งมาก - ทานอะไรหรือยังคะ
ไม่ต้องไปเจอกุกดูแล้วใช่ไหม จับคนร้ายได้แล้วนี่
- จับผิดคนค่ะ - อะไรนะ
เขาไม่ใช่คนร้ายตัวจริง
เธอเป็นตำรวจเหรอ
- ไม่เจ็บแล้วเหรอคะ - เจ็บสิ
ให้ฉันเจ็บดีกว่าเธอเจ็บ
ว่าแต่
เธอยังชอบกุกดูหรือเปล่า
ฉันไม่เข้าใจจริงๆ ในเมื่อเธอมีผู้ชายอย่างฉัน...
เธอคิดอะไรอยู่ ฉันรู้แล้ว
ผู้ชายเพอร์เฟกต์อย่างกับพระเอกนิยาย
มาชอบคนอย่างฉันได้ยังไงนะ
เป็นไปไม่ได้เขาดีเกินไปสำหรับฉัน
- คิดแบบนี้ใช่ไหม - เพ้อเจ้อ
ฉันคิดว่าคุณชอบผู้ชาย
- ไม่ใช่เหรอคะ - ให้ตายสิ
เธออยากทำงานให้บริษัทเราใช่ไหม
- ใช่ค่ะ - ฟังนะ
ถ้าฉันอยากตั้งบริษัท ที่คนอย่างเธอฝันจะเข้ามาทำงาน
คิดว่าฉันจะมีเวลาไปเดทเหรอ
งั้นทำไมคุณไม่ปฏิเสธข่าวลือล่ะคะ
มันเรียกกว่าการตลาดที่ใช้ชื่อเสียง
ไม่รู้ว่าเธอจะเข้าใจหรือเปล่า ถ้าฉันบอกว่า
มันเป็นหนึ่งในกลยุทธ์ ทางการตลาดของฉัน
สมองเธอเข้าใจแค่อะไรง่ายๆ
- เธอไม่ต้องเข้าใจหรอก - พูดมากแบบนี้ ไม่เจ็บแผลเหรอคะ
เออใช่ เจ็บสิ
เอาล่ะ ฉันจะสรุปให้เธอก็แล้วกัน
ฉันชอบผู้หญิง
บางครั้งก็มอง จนตาถลนออกมาเลย
ทำไมมองฉันแบบนี้
ฉันไม่ชอบเสื้อคลุมคุณ
เธอก็รู้ว่าฉันไม่ชอบอะไรธรรมดา
แน่นอนอยู่แล้วค่ะ คุณไม่ชอบเหมือนคนอื่น
คิดว่าฉันชมคุณอยู่เหรอ
นี่เธอเลียนแบบฉันเหรอ ฉันไม่ได้พูดแบบนั้นนะ
เธอบ้าไปแล้วเหรอ
- กล้าดียังไง - ฉันเหนื่อย
ปกติเธอไม่พูดแบบนี้
คิดว่าฉันชมเธออยู่เหรอ
- นั่นแหละที่เธอพูด - คุณควรภูมิใจ
เราส่งสายทุกคนไปติดตามจางฮยอน
ให้ตายสิ
เมื่อคืนผู้กำกับด่าฉันทั้งคืน
เรื่องผลงานของทีมเรา
นายไปสืบคดีอื่นได้แล้ว วางมือจากคดีนี้เถอะ
ผมอยากได้หมายค้นครับ ผมต้องสืบเรื่องนี้
- เพื่อนนายฟังผิด - ไม่ครับ เธอมั่นใจ
ไอ้งั่ง ผู้ต้องหาก็สารภาพแล้ว
แล้วเหยื่อคนอื่นล่ะครับ
ฉันรู้ว่านายจะพูดอะไร แต่เขายังไม่บอกเรา
เขาจะบอกได้ยังไงครับ ในเมื่อเขาไม่ได้ทำ
อะไรของนายเนี่ย
ผมจะสืบเองครับ ผมเข้าใจท่านหัวหน้าครับ
- ผมจะสืบทุกอย่างเอง - ว่าไงนะ
ถ้าจะโดนถอดยศ ก็ขอให้ผมโดนคนเดียว
ไอ้งั่ง ไม่ได้นะเว่ย
ถ้านายสร้างปัญหา ฉันก็ต้องรับผิดชอบ
เฮ้ย ไอ้งั่ง
บ้าไปแล้วหรือไง
เอาเลย นายทำในสิ่งที่ควรทำ
ตามสบายเลย
คิมจางฮยอน
คิมจางฮยอน...
เขาอยู่ที่ไหนนะ
นี่ โดบงซุน
คิมจางฮยอน
- นี่ - คะ คุณจะเอาอะไร
มาดูแลฉันก็สนใจฉันหน่อย ไม่ใช่เฝ้าอย่างเดียว
ว่าแต่
คุณตรวจสอบข้อมูลคนได้ไหมคะ
ใคร คนร้ายน่ะเหรอ
รู้ได้ยังไงคะ
คิดว่าฉันรู้ได้ยังไงล่ะ น่าทึ่งใช่ไหมล่ะ
อยู่ที่นี่ ไม่ต้องไปไหนทั้งนั้น คิดว่าตัวเองเป็นโคนันหรือไง
- ฉันขอกลับบ้านแป๊บนึงนะคะ - กลับไปทำไม
ก็ไม่มีอะไรมากหรอกคะ ช่วงนี้ฉันต้องดูแลคุณ
เลยไม่ค่อยได้ดูแลตัวเอง
ฉันต้องทำหลายอย่าง แถมยังต้องดูแลคุณด้วย
ฉันขอกลับบ้านแป๊บนึงนะคะ
แล้วจริงๆ ฉันเป็นพวกรักสะอาด
ขอกลับบ้านแป๊บนึงนะคะ
โอเค แต่ห้ามไปที่อื่นนะ
ไม่ต้องเดินว่อนรอบหมู่บ้าน เข้าใจไหม
- ค่ะ - แต่ก่อนจะไป
ช่วยฉันล้างหน้าก่อน
- ล้างหน้าเหรอคะ - เธอก็เห็น...
โอเค เข้าใจแล้วค่ะ
- ฉันก้มไม่ได้ - โอเคค่ะ
ช่วยฉันหน่อย
เรียบร้อยครับ
ฉันจะแก้แค้นให้นาย
พอได้แล้ว พวกนายไม่มีปัญญาหรอก
เราต้องเปลี่ยนไปทำอย่างอื่น
แต่เราโดนเล่นงานนะครับ จะยอมแพ้แบบนี้ไม่ได้
ใช่ เรายอมแพ้ไม่ได้ เราทำได้
ถ้าเราพยายามกว่านี้ เราทำได้แน่ๆ
แต่สมบัติล้ำค่าของฉันคือใบหน้า
พวกนายรู้ไหม ว่าฉันต้องผ่านอะไรมาบ้าง
กว่าฉันจะมีใบหน้างดงามแบบนี้
พวกเขาบอกว่ามันน่ารักเกินไป ไม่แมนพอ
- เขาบอกว่าฉันน่ารัก - มันบวม โคตรบวมเลย
เชิญครับ
คุณนักสืบ มีอะไรเหรอครับ
ทานข้าวมาหรือยังครับ
จับคนร้ายได้แล้ว สบายใจเลยนะครับ
คิดว่าสวรรค์เข้าข้างคุณสินะ
ผมเองก็คิดว่าเขาไม่ใช่คนร้าย
นักสืบก็รู้สึกใช่ไหมครับ
พวกเขาอยู่ไหน เหยื่ออยู่ที่ไหน
ผู้หญิงทั้งหมดอยู่ที่ไหน
ฆ่าเขาแล้วเหรอ
ยังใช่ไหม ช่างมันเถอะ
อย่าทำแบบนั้นกับผู้หญิง เหมือนเป็นพวกขี้ขลาด มาสู้กับฉัน
แบบนั้นไม่ยุติธรรมกว่าเหรอ
ผมให้ความร่วมมือกับตำรวจมาตลอด
ทำไมคุณทำแบบนี้กับผมล่ะ
ไอ้เศษสวะ!
ไอ้สวะ!
ขนาด 295 หายากนะครับ
ช่วยด้วยครับ
ตำรวจจะฆ่าผม
ทำอะไรของคุณ
แจ้งตำรวจ
บอกเขาว่ามีตำรวจทำร้ายผม
- โทรแจ้งตำรวจ - ครับ
อะไรของแก เป็นนักเลงเหรอ
ขอโทษครับ
เลขากง ฉันเองนะ มาหาฉันตอนนี้เลย
อืม
นายโจ ผู้ต้องสงสัยคดีลักพาตัว ในย่านโดบง
ปฏิเสธข้อกล่าวหาการลักพาตัวผู้หญิงสามคน และการฆาตกรรมหญิงสาว
ที่เกิดขึ้นก่อนที่เขาจะติดตามนางสาวโอ
ให้บงซุนเข้าทำงานในทีมวางแผน
ฉันบอกฝ่ายบุคคลไว้แล้ว
ผมคิดว่าคุณจะจัดการทุกอย่าง หลังออกจากโรงพยาบาล
- ก็ฉันจะออกพรุ่งนี้ไง - จะออกแล้วเหรอครับ
ฉันไม่รู้ว่าเขาจะทำอะไร ถ้าปล่อยเขาไว้คนเดียวแบบนี้
ฉันจะมัดเขาไว้ที่ออฟฟิศ เขาจะได้ไม่ออกไปไหน
- อ๋อครับ - ดูสิ เขายังไม่กลับมาเลย
ไม่โทรมาบอกด้วย
ผมจะโทรไปบอกเขา ว่าเขาได้เข้าทำงานแล้วนะครับ
อืม
- แต่อย่าเพิ่งบอกเรื่องฉันออกจากโรงพยาบาลนะ - ครับ
- ว่าแต่จะให้เขาเข้าทีมไหนเหรอครับ - อะไรนะ
- ทีมไหนเหรอ - ครับ
[การจับกุมผู้ร้ายคดีลักพาตัวต่อเนื่องในย่านโดบง การสืบสวนดำเนินไปอย่างรวดเร็วหรือเปล่า]
[ข้อมูลเหยื่อรายแรก] [ข้อมูลเหยื่อรายที่สอง]
อะไรน่ะ
[แฟนคาเฟ่ของพี่สาวจอมพลัง]
โอ๊ย บ้าไปแล้วเหรอ ไม่อยากจะเชื่อเลยจริงๆ
- นี่ - ว่าไง
- จะกลับไปโรงพยาบาลไหม - ไป
ฉันอยู่ข้างแม่แก
- หมายความว่ายังไง - ฉันเชียร์ประธานอันกับแก
ไม่เอาน่า
ฉันสับสนหมดแล้ว
- สับสนเหรอ - ฉันต้องไปแล้ว
อย่าออกจากบ้านล่ะ ตำรวจยังจับคนร้ายไม่ได้
สวัสดีค่ะ เลขากง
จริงเหรอคะ ฉันได้ย้ายงานแล้วจริงๆ เหรอคะ
ขอบคุณมากค่ะ
ตอนนี้ฉันซาบซึ้งใจมากค่ะ
ค่ะ ขอบคุณค่ะ สวัสดีค่ะ
คยองชิม ฉันได้เป็นพนักงานประจำ ของไอน์ซอฟต์แล้ว
- บงซุน - โทษทีๆ
ต้องโทรมาแล้วสิ
ห้า สี่ สาม สอง หนึ่ง
นั่นไง
ฉันรู้จักเธอดี
- ฮัลโหล - ประธานคะ
- ขอบคุณมากนะคะ - อืม สัญญาต้องเป็นสัญญาสิ
ฉันจะตั้งใจทำงาน ฉันจะทำจนสุดความสามารถ
- แน่นอน - ตอนนี้คุณทำอะไรอยู่เหรอคะ
อะไรอีกล่ะ ก็รอเธอไง
เดี๋ยวฉันกลับไปนะคะ
แต่ถ้าพรุ่งนี้ฉันต้องไปทำงาน แล้วตอนนี้ฉันต้องไปหาคุณ
แล้วพรุ่งนี้เช้าฉันต้องกลับมาบ้านอีก ฉันต้องทำแบบนั้นเหรอ
นั่นมันเรื่องของเธอ
เพื่อนฉันบอกว่า คุณน่าจะให้ฉันนอนที่บ้าน
ฉันจะได้ไม่ต้องไปๆ มาๆ
คยองชิมบอกว่า คุณไม่ใช่คนแบบนั้นหรอก
แต่ตอนนี้ฉันกำลังออกจากบ้านแล้วค่ะ
เฮ้อ พรุ่งนี้ฉันคงเหนื่อยแย่
คืนนี้เธอไม่ต้องมาที่นี่แล้ว นอนที่บ้านเถอะ
ทำไมพูดแบบนั้นล่ะคะ ฉันทำแบบนั้นไม่ได้หรอก ฉันกำลังไปค่ะ
ไม่ต้องมา
ฉันไม่รู้ว่าเธอต้องเตรียมตัวอะไรบ้าง
ฉันคงไม่เป็นไร อย่างมากก็แผลฉีก
แล้วแต่เธอเลย แค่นี้นะ
- ประธานคะ - ว่าไง
ฉันนับถือคุณนะคะ
ไชโย ฉันได้งานแล้ว
พรุ่งนี้ใส่ชุดไหนดีนะ
พยานส่งวิดีโอนี้เข้ามา
พวกนายทำงานกันได้แย่มาก
ไม่ใช่แค่สืบสวนคดีที่เขาห้ามทำ
แต่ยังทำร้ายร่างกายพยานด้วยเหรอ
มันไม่เหมือนเมื่อก่อนแล้ว
ถ้าวิดีโอนี่หลุดออกไปในเน็ต ฉันคงโดนปลด
กุกดูอยู่ไหน เขาอยู่ที่ไหน
ผู้กำกับครับ ผมอธิบายได้นะครับ
เขามีเหตุผลของเขา
หน่วยสืบสวนพิเศษบอกว่า ผู้ชายคนนั้นไม่มีส่วนเกี่ยวข้องกับคดีอื่น
- ถ้าท่านให้เราสืบต่อ... - หุบปาก
ใช้สมองหน่อย
คนร้ายที่ไหนจะเดินมาให้การกับตำรวจ
ที่ดูแลคดีนี้โดยตรง เป็นไปได้หรือไง
แล้วรองเท้าเขาก็ขนาด 270
ขนาดเด็กยังรู้เลย ว่าเขาไม่ใช่คนร้าย
กุกดูต้องถูกลงโทษ
ตัดเขาออกจากทีมซะ
เขาต้องได้รับบทเรียน จะได้มีสติ
- เฮ้ย กุกดู - หมวดอิน
เฮ้ย ทำแบบนี้ได้ยังไง
- เขายังเด็กครับ - ดีมาก ให้มันได้แบบนี้สิ
สุดยอดไปเลย ทีมนายนี่สุดยอดจริงๆ
ฉันประทับใจสุดๆ ทีมอาชญากรรม 3 สุดยอด
คุณครับ ทำอะไรครับ
ปล่อยผม
คุณนักสืบ คุณจะทำอะไร
หัวหน้าคุณลักพาตัวผู้หญิง
พวกเธออยู่ที่ไหน
พูดเรื่องอะไรของคุณ
จากประมวลกฎหมายอาญามาตรา 151
คุณอาจโดนโทษจำคุก 3 ปี
เพราะฉะนั้นอย่าห้ามผม
แต่นักสืบ คุณทำแบบนี้ไม่ได้นะ
- อะไรของคุณเนี่ย - ปล่อยผม
นักสืบ
เราเจอกันบ่อยเลยนะ
เฮ้ย คุณทำแบบนี้ไม่ได้ นี่มันที่ส่วนบุคคล
ไอ้เศษสวะ
ทำไม จะต่อยผมอีกเหรอ
กุกดู อย่านะ
ไปจากที่นี่ดีกว่า พาเขาออกไป
- ไอ้เศษสวะ - ใจเย็นก่อน
- ใจเย็นสิวะ - ผมลาออกแล้ว
พอเถอะครับ ถ้าจะห้ามผมก็กลับไป
- ไม่ใช่นะ - เราว่านายพูดถูก
ละครเวทีเรื่อง "เคราน้ำเงินและเจ้าสาวทั้งเจ็ด"
ผู้กำกับกับนักแสดง จำหน้าเขาได้
เขาดูเรื่องนั้นเป็นสิบรอบ
เขาหมกมุ่นกับการแสดงนั่น นายเข้าใจที่ฉันพูดใช่ไหม
งั้นก็จับเขาแล้วค้นโกดังซะสิ
เราก็อยากทำแบบนั้น
แต่นี่ไม่ใช่คดีของเรา เราไม่มีหมายจับ
ท่านประธานอยากให้นายกลับมาทำงาน นายจะออกไปแบบนี้ไม่ได้
เลิกทำอะไรตามใจตัวเองสักที
อย่าดื้อ แล้วพรุ่งนี้ กลับมาทำงานเหมือนเดิม
พรุ่งนี้ค่อยคุยกัน
พนักงานประจำ
พนักงานประจำตั้งแต่พรุ่งนี้
ใช่ ฉันเป็นพนักงานประจำแล้ว
พนักงานประจำ พนักงานประจำ
พนักงานประจำตั้งแต่พรุ่งนี้
ใช่ ฉันทำสำเร็จ ฉันคือพนักงานประจำ
- ไม่ไปโรงพยาบาลเหรอ - ใช่แล้ว
ท่านประธานใจดีอนุญาตให้หนูนอนบ้าน เพราะพรุ่งนี้หนูต้องไปทำงาน
- แล้วใครจะดูแลเขา - นั่นสินะ เขาอยู่คนเดียวนี่
ปล่อยให้เขาอยู่คนเดียวไม่ได้
เขาเป็นพวกขี้เหงา แต่ไม่แสดงออก
- หนูควรจะไปดูแลเขา - ช่างเถอะ
แกอยู่บ้านนี่แหละ
แม่ จะไปไหน
โอเค อ้า
ฉันถามบงกีแล้ว เขาบอกว่าคุณไม่ต้องงดอาหาร
นี่ของโปรดบงซุนเลยนะ
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมเด็กๆ ถึงชอบกิน
อ้า
ขอบคุณครับ
พรุ่งนี้จะกลับบ้านแล้วใช่ไหม
- ฮะ - จะกลับบ้านแล้วเหรอคะ
ครับ ตอนนี้ผมไม่ค่อยเจ็บแล้ว แถมมีงานต้องทำด้วย
แม่ใส่ถุงมือป้อนเขาแบบนั้นไม่ได้นะ
มันเหมือนหนังอีกชั้นเลย
- อีกสักคำไหมคะ ประธานอัน - ไม่แล้วครับ
อย่าปฏิเสธเลยค่ะ
เราคนกันเอง อ้าปากค่ะ
เห็นคุณทานแล้วชื่นใจ
ดื่มน้ำไหมคะ
รอแป๊บนึงนะ
ให้แม่นายกลับบ้านก็ได้นะ
- บอกให้เขากลับบ้านเถอะ - ผมทำไม่ได้
- เขาไม่ฟังใครเลย - ทำยังไงดี
โอ๊ย เปรี้ยว
ตายแล้ว
หน้าคุณเหมือนผ้าขี้ริ้วเลย
คือว่า...
ว่าแต่คุณมาทำอะไรที่นี่เหรอครับ
ลูกสาวฉันได้งานประจำที่ไอน์ซอฟต์
- ฉันเลยมาแทนเขา - งานประจำเหรอ
ถ้าฉันเป็นคนทำร้ายคุณ คุณคงไม่มีสภาพแบบนี้
ไหนดูสิ ตายแล้ว
- ดูคุณสิ - โอ๊ยเจ็บ
แล้วคุณทำตัวแย่ๆ ทำไม
เขาเล่นงานลูกน้องผมหลายคน
เราแค่พยายามกู้ชื่อเสียงของเรา
แต่มันผิดพลาดไปหมด
ผมขอโทษจริงๆ ครับ
ผมไม่เคยสั่งให้ลูกน้องใช้อาวุธ
ช่างมันเถอะ ฉันได้ยินหมดแล้ว
แต่หน้าคุณน่ากลัวจริงๆ
เหมือนหัวหมูต้มทิ้งไว้สองสัปดาห์
อะไรนะ หมูเหรอ
- เจ็บตรงไหนที่สุด - ตาครับ
ผมไม่รู้ว่ามันปิดหรือเปิด
ผมเกือบจำหน้าคุณไม่ได้
คุณอยู่ไหน
เฮ้อ
แปลว่าทั้งหมดนี้ คือฝีมือลูกสาวฉันสินะ
ตอนนี้พวกเขากินได้แล้ว เฮ้อ
ดูหน้าคุณสิ
น่าอายชะมัด
ไอ้หมูพวกนั้น
น่ารักจัง
ให้ตายเถอะ บงซุน
โอ้ โรมิโอ โรมิโอ
ใยท่านเป็นโรมิโอ
- ตัดขาดจากบิดา - โรมิโอ!
เปลี่ยนนามท่านเถิด
- ท่านอยู่ไหน - หรือถ้าท่านไม่...
อะไรนะ...
โรมิโอ!
- โรมิโอ ทิ้งนามท่านเถิด - อะไรของเขา ช่างเถอะ
โรมิโอ!
- จูเลียต! - โรมิโอเหรอ
- ใช่ - คนเกาหลีเหรอ
- ใช่ ทำไมเหรอ - ว่าแต่
- ท่านชอบผู้หญิงใช่ไหม - แน่นอน คลั่งเลยล่ะ
เธอบ้าไปแล้ว
นี่ บงบง
นี่เธอหมกมุ่นเรื่องพวกนี้เหรอ
ฉันต้องไปทำงาน
- เอาใบนี้ครับ - ค่ะ
ยินดีกับงานใหม่ด้วยครับ
ตายแล้ว
ออกจากโรงพยาบาลแล้วเหรอคะ ยังต้องพักฟื้นไม่ใช่เหรอ
อ๋อ คือว่า...
ฉันไม่มีทางเลือกน่ะ
เรียกว่าหนีออกมามากกว่า
- คะ - ช่างเถอะ
ยินดีด้วยนะที่ได้เข้ามาทำงาน ในทีมวางแผนของไอน์ซอฟต์
ขอบคุณค่ะ
เอ้อ
อะไรเหรอคะ
- แกะดูสิ - ไม่ต้องก็ได้ค่ะ
ว้าว
ตั้งใจทำงานล่ะ ฉันจับตาดูเธออยู่
- ส่วนกระเป๋านั่นเป็นของขวัญ - ขอบคุณค่ะ
รูปนี้เอามาจากไหนเหรอคะ
รูปที่เธอส่งมาพร้อมใบสมัครไง
ประธานคะ ฉันทำได้จริงๆ นะคะ ฉันจะทำให้ดีที่สุด
- ฉันจะรอดู - ว่าแต่โต๊ะฉันอยู่ไหนเหรอคะ
- ฉันได้อยู่ทีมไหน - ฮะ
เอาเถอะ ตั้งใจทำงาน ขืนทำอะไรโง่ๆ
ฉันจะไล่เธอออก เข้าใจไหม
ค่ะ
บัตรพนักงานของฉัน
ชอบมากเลยเหรอ
นี่ไง
ทีมวางแผนและพัฒนา
ว่าแล้วทำไมฉันถึงรู้สึกแปลกๆ
คิดไว้แล้วว่ามันง่ายไป
ฉันจะบอกเธอไว้ เผื่อเธอไม่รู้
ทีมวางแผนของบริษัทเรา เป็นแผนกที่รวบรวมคนเก่งและฉลาดที่สุด
ถ้าเธอเข้าไปทำงานตอนนี้ เขาจะหาว่าเธอใช้เส้น
ฉันไม่อยากให้เธอโดดเดี่ยว
เพราะฉะนั้น เริ่มจากเป็นเด็กฝึกงานที่นี่
ฉันจะไม่มีหัวหน้า ไม่มีเพื่อนร่วมงาน
ฉันต้องกินข้าวคนเดียว ทำงานคนเดียว
ต้องทำทุกอย่างคนเดียว
ไม่ใช่สักหน่อย เธอมีหัวหน้า
- จริงเหรอคะ - จริงสิ คนที่ฉลาดที่สุด
- คุณก็น่าจะบอกฉันก่อน - รอเดี๋ยว
- เข้ามาได้ - ตอนนี้เลยเหรอคะ
มาแล้วเหรอคะ
เขาอยู่ไหนนะ ฉันนี่ไง
แนะนำตัวเสร็จแล้วเราจะประชุมกัน ยินดีที่ได้รู้จักนะ
ฉันอันมินฮยอก หัวหน้าแผนกวางแผนขั้นเริ่มต้น
ฉันโดบงซุนค่ะ
ฉันรู้ เราเคยเจอกันแล้วนี่
- ก็คุณบอกให้แนะนำตัว - โอเค เริ่มประชุมได้
มีแค่เราสองคน จะเป็นการประชุมได้ยังไง
เหมือนคุยกันมากกว่า
เหรอ
งั้นเรียกเข้ามาอีกสักคนสิ ไม่เห็นจะมีปัญหา
เข้ามา
- ครับ ประธาน - เข้ามา
ตอนนี้ก็มีกันสามคนแล้ว เริ่มประชุมกันดีกว่า
นั่งสิ
ทานอาหารเช้าหรือยัง
ว่าไงคะแม่
ค่ะ จะมาวันนี้เหรอ
เหรอ งั้นเอามาเลยก็ได้
ค่ะ เข้าใจแล้ว
โอเค ฉันต้องใช้ชีวิตดีๆ และยกโทษให้พวกเขา
ฉันอยากขอบคุณพระเจ้า
ที่ส่งลูกเขยอันมาให้เรา
ฉันชอบเขามากค่ะ
โอเค เริ่มประชุมกันได้
เข้ามาเลยครับ
อะไรเนี่ย เป็นไปไม่ได้
นั่นมันดอพเพลแก๊งเกอร์ใช่ไหม
รายงานสำหรับการนำเสนอพรุ่งนี้ครับ
ท่านประธานยืนยันร่างกราฟฟิก พวกนี้แล้วใช่ไหม
ใช่ครับ
ดีมากหัวหน้าโอ
ครับ
แต่... เขาไม่ใช่...
อ๋อ คุณโอดลพยอง ท่านประธานทีมหนึ่ง
เราเรียกเขาว่าโอดลปยอง
เขามีแฝดหรือเปล่าคะ
ไม่น่าจะมีนะครับ
เขาบอกว่าเขาโตมาอย่างโดดเดี่ยว เพราะเป็นลูกคนเดียว
โอเค เริ่มประชุมดีกว่า
ขอตัวรับสายสักครู่นะครับ
- ฮัลโหล - โอเค คุณโดบงซุน
ค่ะ
- มีสมาธิหน่อย - ค่ะ
คุณอยากสร้างเกมอะไร
เราไม่ต้องรอเลขากงเหรอคะ
ไม่ ถ้าเธอออกจากห้องประชุมแล้ว เธอจะกลับเข้ามาไม่ได้
- อ๋อค่ะ - ตอบฉันมา
เธออยากสร้างเกมอะไร
อ๋อ เกมที่ฉันอยากทำ
เป็นเกมที่ไม่ใช้ความรุนแรง และไม่ต้องจ่ายเงิน
เป็นเกมที่ดีต่อสุขภาพ และให้ความรู้
ฉันอยากพัฒนาเกมที่ดีกับผู้เล่น
เธอไม่อยากได้เงิน
ไม่นะคะ เราหาเงินได้
เป็นเกมที่เด็กเล็กๆ และคนแก่ก็เล่นได้
เด็กและคนแก่ไม่จ่ายเงินเล่นเกม
วันนี้ไว้แค่นี้ดีกว่า
- เรายังไม่ได้ทำอะไรเลย - คุณโด แค่นี้ก็เยอะแล้ว
เราทำอะไรเหรอคะ
มีความคืบหน้ายังไง
ตอนนี้ฉันรู้แล้ว ว่าเธออยากทำเกมแบบไหน
คุณรู้แล้ว แล้วยังไงต่อคะ
ฉันจะไปคุยกับประธานบริษัท
- คุยกับประธานเหรอคะ - อืม
ทำไมคุณถึงทำแบบนี้คะ
ขอร้องล่ะอย่าทำแบบนี้เลย ฉันจะบ้าอยู่แล้ว
ประชุมเสร็จแล้ว เธอไปเข้าห้องน้ำได้นะ
ฉันจะไปห้องน้ำตอนที่ฉันอยากไป
- ตอนนี้ฉันยังไม่อยากไป - ไปเถอะ
ไปแล้วเธอจะเปลี่ยนใจ
เธอต้องเรียนรู้ ที่จะควบคุมสัญชาตญาณตัวเอง
- ที่ห้องน้ำเหรอคะ - ใช่ ไปสิ
นี่เธอ
- จะไปไหน - ห้องน้ำค่ะ
- เดี๋ยวก่อน - ค่ะ
ไปคุยกันหน่อยสิ
- ปิดประตู - ค่ะ
เธอไม่มีประสบการณ์มาก่อนใช่ไหม
- มาตรงนี้สิ - ค่ะ
หยุด ยืนตรง
- โดบงซุน - คะ
คิดว่าตัวเองเป็นใคร ถึงได้ตัวติดกับประธานอันขนาดนี้
- คิดว่าตัวเองน่ารักเหรอ - คะ
เปล่าค่ะ ประธานบอกฉันว่า
ฉันต้องฝึกงานก่อนไปเข้าทีมจริงๆ
ไม่อยากจะเชื่อเลย
พูดเล่นหรือเปล่า ฝึกงานเหรอ
- นี่ - คะ
- เสียงดังกว่านี้ - ค่ะ
ฉันเป็นหมาบ้าที่นี่
เขาลือกันว่าเธอเป็นพลังมืด เบื้องหลังประธานอัน
- แต่เธอคุมฉันไม่ได้หรอก - ไม่ใช่นะคะ
กล้าเถียงฉันเหรอ อยากตายใช่ไหม
ฟังฉันให้ดีนะ
เธอควรทำตัวดีๆ กับฉัน
รู้ไหมทำไม
เพราะทุกคนที่อยากเข้าทำงาน ในทีมวางแผน
ต้องผ่านฉันไปก่อน
ฉันเตือนเธอแล้วนะ อย่าลองดีกับฉัน
ค่ะ
เธอ
- แล้วอย่าทำตัวสนิทสนมกับประธาน - ค่ะ
ไม่ทราบว่าคุณมีแฝดไหมคะ
ยัยบ้า
ให้ตายสิ
- เป็นเรื่องด่วน - ฉันจะนั่งตรงนี้นะคะ
ทำไมครับ กลับไปที่โต๊ะคุณสิ
ฉันอยากอยู่ตรงนี้ค่ะ
ไม่ได้นะครับ เข้าไปข้างในเถอะ
ไม่ต้องสนใจฉันหรอกค่ะ
- ให้ฉันอยู่ตรงนี้นะคะ - เด็กฝึกงานโด
เด็กฝึกงานโด
มาแล้วค่ะ
- ไปก่อนนะคะ - เด็กฝึกงานโด
- ทำไมเขาทำแบบนี้กับเธอ - เด็กฝึกงานโด
- จะแก้แค้นเหรอ - เด็กฝึกงานโด
- ไม่มีอะไรครับ - เด็กฝึกงานโด
เด็กฝึกงานโด
เด็กฝึกงาน...
- มาแล้วเหรอ - มีอะไรคะ
- งานวันแรกเป็นยังไงบ้าง - งานเหรอคะ
ฉันยังไม่ได้ทำอะไร เลยยังไม่แน่ใจค่ะ
เราน่าจะจัดงานเลี้ยงต้อนรับนะ
- เธอควรมาด้วย - งานเลี้ยงต้อนรับเหรอคะ
ใช่
- คุณกับฉันเหรอ - ใช่
ถ้าเธอไม่มามันก็คงแปลกๆ
ไม่รู้สิคะ
- ฉันรู้สึกไม่อยากไปเท่าไหร่ - ทำไม
มีอะไรไม่ถูกใจเธอหรือเปล่า
ขอโทษด้วยครับ คุยสายนานไปหน่อย
- เลขากง - ครับ
- ช่วยบอกประธานอันให้หน่อยได้ไหม - อะไรนะครับ
ที่เขาสัญญาไว้ไม่ใช่แบบนี้ เขาทำแบบนี้กับฉันได้ยังไง
บอกเขาว่าฉันอยากทำงานจริงๆ
ขอบคุณค่ะ
แผนต้นแบบครับ
นี่ร่างกราฟฟิก
ข้อมูลกราฟฟิก
ต้องการอะไรอีกไหมครับ
ทั้งหมดนี้ถูกปฏิเสธ
ไปวิเคราะห์มาว่าทำไม รายงานพวกนี้ถึงถูกปฏิเสธ
- ค่ะ - ประธานครับ
ว่าไง
ผมขอคุยกับเด็กฝึกงาน หน่อยได้ไหมครับ
ผมอยากอธิบาย เรื่องระเบียบการทำงานหน่อยน่ะครับ
- เอาสิ - ขอบคุณครับ
- ทางนี้ - ค่ะ
ทำไมเลือกเขาล่ะครับ เขาโหดกับเด็กใหม่มากนะ
มาดูดีกว่าว่าใครจะชนะ
โดบงซุน
- คะ - ชงกาแฟให้ฉันหน่อย
- น้ำตาลช้อนเดียวนะ - ได้ค่ะ
นี่
ฉันไม่ชอบน้ำตาลแดง
ฉันไม่ชอบสีมัน
เฮ้อ นึกถึงที่กุกดูเคยบอกเลย
"นี่บงซุน พนักงานบริษัทนี้เป็นอะไร"
ใช่แล้วกุกดู ฉันเองก็อยากรู้เหมือนกัน
นี่ค่ะ
- ถุยน้ำลายลงไปหรือเปล่า - ไม่อยู่แล้วค่ะ
คุณไม่ชอบสีของน้ำตาลแดง
แต่ชอบสีกาแฟสินะคะ
- อย่าปากดี - ค่ะ
โอ๊ย ตายแล้ว
นี่
นี่มันยาพิษ ไม่ใช่กาแฟ
ฉันชอบกาแฟหวานๆ
แต่เมื่อกี้คุณบอกว่าน้ำตาช้อนเดียว
เถียงอีกแล้ว ไม่ใช่ช้อนชาสิ ช้อนโต๊ะน่ะ
- หนี่งช้อนโต๊ะ - ค่ะ
- ฉันจะชงให้ใหม่นะคะ - ช่างเถอะ
ฉันบอกเธอว่ายังไง อย่าลองดีกับฉันใช่ไหม
- ทำไมยังอ่อยเขาอีก - คะ
- ฉันไม่ได้อ่อยนะคะ - เข้ามาใกล้ๆ
- ทำจมูกมาใช่ไหม - เปล่าค่ะ
อย่าโกหกเลย หลอกฉันไม่ได้หรอก เธอไม่ใช่สเปคประธานอัน
รุ่นพี่โอดลปยอง นี่ไม่เกี่ยวกับเรื่องงานเลยนะคะ
นี่ เรียกใครว่าโอดลปยอง
ฉันโอดงพยอง! โอ ดง พยอง! เลขประจำตัว 1029314
โอดงพยอง ที่ปลดประจำการในยศสิบเอก
พูดตามฉัน โอดงพยอง
โอดงปยอง โอดงป๊ยอง
โอดล...
อยากโดนตบใช่ไหม ไม่อยากเชื่อเลย
เธอตัวเล็กเกินไป ดูหน้าเล็กๆ ของเธอสิ
นี่หน้าหรือซีดี ให้ตายสิ
ทำอะไรคะ เมื่อกี้คุณผลักฉันใช่ไหม
ใช่ แล้วยังไงจะไปฟ้องแม่เหรอ
นี่ ชอบเล่นปาลูกดอกไหม
ไปหยิบมาสิ ไปเดี๋ยวนี้
- ค่ะ - เออใช่ เธอต้องทำอยู่แล้ว
ตลกจัง ขำที่สุด
รีบหยิบขึ้นมาสิ
อะไรเนี่ย
เกิดอะไรขึ้น ฮะ!
นี่ๆ โดบงซุน
- เอาฉันออกไปเดี๋ยวนี้ - นี่ค่ะลูกดอก
- เธอดันโต๊ะมาเหรอ - เปล่านะคะ
แผ่นดินไหวเหรอ เอาฉันออกไปที
ฉันว่าจะไปชงกาแฟให้คุณใหม่
ไม่ต้องชงแล้ว เอาฉันออกไปก่อน
- เดี๋ยวฉันมานะคะ - นี่ โดบงซุน
ตายแล้ว ช่วยฉันก่อน
ยัยบ้า โดบงซุน!
- เสียงมันหยาบไปหน่อย - ครับ
- ลดเอฟเฟค - ครับ
ตัวละครมันฉูดฉาดไป ปรับโทนลงหน่อย
- ได้ครับ - ทำไมคุยกันนานจัง
หัวหน้าโอล่ะ
เขาดื่มกาแฟอยู่ตรงนู้นน่ะค่ะ
แต่ว่า...
พอเธอพูดถึงกาแฟ ฉันก็อยากดื่มขึ้นมาเลย
ไปดื่มกาแฟกันดีกว่า
ค่ะ
ฉันติดอยู่ตรงนี้ โอ๊ย!
ช่วยด้วย ช่วยฉันด้วย
ช่วยด้วย
ฉันติดอยู่ตรงนี้ ช่วยฉันหน่อย
นี่ๆ
- ประธานคะ - ขอบคุณ
ได้แล้วค่ะ
เธอทำอะไรท่านหัวหน้าโอ
ไม่ได้ตบตีเขาใช่ไหม
หรือเล่นเขาซะน็อค
- แล้วทำอะไร - เขานั่งอยู่ค่ะ
- แล้วทำไมเขาไม่ตามมา - เขาติดอะไรนิดหน่อย
- บงซุน - คะ
- ไปช่วยเขาออกมา - ไม่ค่ะ
- ไม่เหรอ - ไม่ค่ะ
ไม่เหรอ
อะไรเนี่ย
ฉันจะอธิษฐานเพื่ออนาคตของโดบงซุน
ประธานครับ หัวหน้าโอหายไปไหนไม่รู้ครับ
- ไปกันเถอะ - ฮะ
ช่วยฉันออกไปที ช่วยด้วย
ช่วยด้วย ประธานอัน
- เกิดอะไรขึ้นครับ - ช่วยผมออกไปที
รีบช่วยผมออกไปก่อน ขอร้องล่ะ
ใครทำครับเนี่ย
โดบงซุน
- ไปตามคนมาช่วย - ครับ
ช่วยผมออกไปหน่อย อย่ามองหน้าผม
- อย่ามอง - รอแป๊บนะ
อย่ามอง
ขอร้องล่ะ อย่ามอง
บอกแล้วใช่ไหม ว่าให้รอดูว่าใครจะชนะ
ประธานครับ ผมมีเรื่องสงสัย
คุณเป็นคนดูแลตัวเองดีมาก
คุณต้องทำทุกอย่างตามที่ต้องการ
แล้วทำไมถึงยอมโดนแทง แทนเธอล่ะครับ
- หรือมันเป็นอุบัติเหตุ - เปล่า
แปลว่าคุณตั้งใจ ให้ตัวเองโดนแทงเหรอครับ
- ใช่ - ทำไมล่ะครับ
คือว่าฉัน...
- ฉันจะไปห้องสมุด - ค่ะ
จัดการที่นี่เสร็จแล้วฉันจะตามไปนะคะ
คุณเป็นคนดูแลตัวเองดีมาก
คุณต้องทำทุกอย่างตามที่ต้องการ
แล้วทำไมถึงยอมโดนแทง แทนเธอล่ะครับ
เรื่องงานเลี้ยงต้อนรับ
ฉันว่าเราค่อยจัดหลังคุณไปตัดไหมดีกว่า
คุณดื่มเหล้าไม่ได้นี่คะ
โอเค ค่อยจัดแล้วกัน
ไปกันเถอะค่ะ ฉันจะไปส่งคุณที่บ้าน
ผมไม่มีทางยกโทษให้เขา
คุณโดนเด็กผู้หญิงเล่นงาน มันไม่น่าภูมิใจเลยนะ
ลืมๆ มันไปเถอะ แบบนั้นน่าจะดีกว่า
เขาไม่ได้ทำอะไรคุณ คุณก็พูดได้สิ
คุณไม่รู้ว่าผมรู้สึกยังไง
แล้วคุณล่ะ
รู้อะไรเกี่ยวกับผมบ้าง
คุณไม่รู้อะไรเลย
อย่าตัดสินผมแบบนั้น
ทำไมถึงคิดว่าเขาไม่ได้ทำอะไรผม
ถ้าเทียบกับสิ่งที่เขาทำกับผม เรื่องของคุณขี้ๆ ไปเลย
ผม...
ผมใส่กางเกงรัดรูปไม่ได้แล้ว
- เข้าใจความรู้สึกผมไหม - โอ้
ที่คุณเห็นไม่ใช่ทุกอย่าง ที่คุณไม่เห็นนี่สิ...
ผมไม่รู้ ผมไม่รู้ ผมขอโทษ
คุณจะไปไหน
ฉันเกลียดผู้ชายเพราะเรื่องนี้แหละ พูดยังไม่จบก็ไปซะแล้ว
ฉันเกลียดจริงๆ
ยังหมักไม่เข้าที่เลยนี่
- ยังใสอยู่เลย - ของสดใหม่ เอาไปให้เขาเถอะ
ขอบคุณค่ะแม่
รสชาติดีจริงๆ มันทำมาจากอะไร
ยังหมักได้ไม่นานเท่าไหร่
ทิ้งไว้อีกสักหนึ่งสัปดาห์ จะได้ผลดีกว่านี้
ว้าว ดื่มแล้วสดชื่นจริงๆ
หายไวๆ นะคะ
ว่าแต่มันทำมาจากอะไร
ไวน์อึค่ะ
อาจารย์หมอจะเข้ามาพรุ่งนี้นะครับ
เจ็บตรงไหนก็บอกเขาอีกทีนะครับ
- ดีขึ้นแล้วใช่ไหมครับ - ผมปวดคอนิดหน่อย
- พรุ่งนี้เราจะเอ็กซ์เรย์อีกรอบ - ครับ ขอบคุณครับ
- ท่านประธาน... - เกิดอะไรขึ้นครับ
- เขาทุกข์ใจมาก - ทำไมครับ
เขาดื่มอะไรที่ไม่ควรดื่ม เขาบอกว่าตัวเองไม่ใช่คนอีกต่อไป
ไม่รู้ว่าเขาดื่มอะไรเข้าไป ผมเองก็สงสัย
เราถามเขาแล้ว แต่เขาไม่ยอมตอบครับ
- หายท้องผูกหรือยังครับ - ยังครับ
เหมือนอึมันรวมอยู่ตรงนี้ ผมแทบบ้า
ระบบขับถ่ายคงไม่ค่อยดี จะทานยาไหมครับ
ตายแล้ว ปกติผมไม่เคยท้องผูกเลยนะครับ
กินเข้าไปเท่าไหร่ ก็ถ่ายออกมาเท่านั้น
เลิกพูดได้หรือยัง ฉันไม่ชอบอึ
- ใครชอบล่ะครับ - พอได้แล้ว พอ
ดื่มไวน์อึเข้าไปสินะครับ
ไวน์อึเหรอ
- นั่นเหรอครับ - ใช่ครับ
ใช่ไหมครับ
ใช่จริงๆ ด้วย
- ยังเหลืออยู่นิดหน่อย - เขาดื่มจริงๆ
คุณรีบออกจากโรงพยาบาลเกินไป
จริงๆ รอตัดไหมก่อนดีกว่า ไม่เป็นไรใช่ไหมคะ
- อืม - ไปพักผ่อนเถอะค่ะ
ฉันกลับก่อนนะคะ
ขอนอนแบบนี้สักพักนะ
เอ๊ะ
นั่นมัน...
รถคันต่อไปหมายเลข 470
เจอกันพรุ่งนี้ ฉันมีเรื่องจะคุยด้วย
ฟังนะ กุกดู
ฉันรู้ว่านายอยากจับเขาขนาดไหน
เราเองก็เหมือนกัน
แต่ขอฉันพูดอะไรหน่อย
ขอกิมจิหน่อย
- ไม่มีค่ะ - งั้นไม่เป็นไร
ระบบมันเป็นแบบนั้น
พวกเขาออกคำสั่ง เราทำตามคำสั่ง
ถ้าเขาบอกว่า "ลงมือเลย" เราก็ทำตาม
แค่นี้เอง เข้าใจไหม
บางครั้งนายก็ต้องทำตาม ทั้งที่รู้ว่ามันไม่ถูกต้อง
ระบบมันเป็นแบบนั้นแหละ
ถ้าผมรู้ว่ามันผิด ผมก็คงทำตามไม่ได้
แล้วถ้าเรื่องไหนต้องทำ
ผมก็ต้องทำให้เสร็จ
นายมันโง่จริงๆ
ไอ้งั่งเอ๊ย
ก็ดี เราต้องการตำรวจแบบนาย
ลุยทั้งที่ไม่มีหมายจับเนี่ยแหละ
ไปลุยกันเลยแค่พวกเรา
พรุ่งนี้มาทำงานด้วยนะ
ฉันเริ่มเมาแล้ว
- ท่านประธาน... - อะไร
พรุ่งนี้วันหยุดผม
หยุดอะไรของนาย ตำรวจทำงานไม่มีวันหยุดเว้ย
ดื่ม
งั้นวันนี้ก็วันหยุดฉัน
คุณบงกี เดทแรกของเราเมื่อไหร่ดีคะ
โอเค ฉันจะส่งข้อความไปนะ
ค่ะ
บงซุน
ล้างแผลทุกห้าชั่วโมง แล้วอย่าลืมทานยานะคะ
ส่งต่อให้บงซุน จากนี้ไปมันเป็นของเขาแล้ว
ตอนนี้ทั้งหมดเป็นของแก
มันเป็นของที่ส่งต่อ จากรุ่นสู่รุ่น
มันคือประวัติความแข็งแกร่งของเรา เหมือนบันทึกเหตุการณ์
และจากบันทึกที่ส่งต่อกันนี้
แกจะได้รู้ว่าควรใช้งานมันยังไง
เราต้องจดบันทึกทุกอย่าง เพื่อลูกหลานรุ่นหลัง
แม่แกเขียนได้สองบรรทัด ตอนอายุ 19 แล้วเลิกไป
บงซุน ตอนนี้แกต้องเป็นคนบันทึกมัน
แต่ยายคะ ปกติเวลาวันหยุด หนูยังไม่จดอะไรเลย
- หนูไม่ชอบเขียน - แกต้องเขียน
มันเป็นหน้าที่ของแก
แกไม่ใช่โดบงซุนคนโง่
ที่อาศัยอยู่ในย่านโดบง โดบงกูอีกต่อไป
สวรรค์มอบภารกิจพิเศษให้กับแก
ตอนนี้แกไม่ใช่คนธรรมดา
แกไม่ต้องแอบหรือหนีมันอีกแล้ว
ใช้พลังเพื่อสิ่งดีๆ
แล้วบันทึกทุกอย่างลงในสมุด
[สมุดบันทึกความสามารถ]
ถ้าโด่งกว่านี้สักห้ามิลลิเมตรคงดี
แกบอกว่าแกสับสนใช่ไหม
แกรู้สึกอะไรกับประธานเหรอ
- ใช่ไหมล่ะ - ไม่รู้สิ
- ทำไม - ใจฉันเต้นแรงเวลาเจอเขา
หรือฉันจะเปลี่ยนใจแล้ว
- แล้วมันก็ค่อยๆ... - ค่อยๆ อะไร
- ฉันหมายถึงค่อยๆ... - ค่อยๆ อะไรเล่า
บงซุน มานี่หน่อย
- ทำไมเหรอ - ลูกเขยอันมาที่นี่
- ฮะ - เร็วเข้าสิ
ไปเถอะ
- ฉันมีเรื่องจะบอกเธอ - ค่อยบอกพรุ่งนี้ก็ได้นี่คะ
ต้องบอกตอนนี้เลย
ฉันคิดว่า...
ฉันไม่สบาย
ฉันถึงบอกว่าอย่าลืมกินยาไงคะ
คุณไม่เชื่อฟังทั้งตำรวจ ทั้งหมอ
ไม่ใช่แบบนั้น
ตรงนี้ต่างหากที่ไม่สบาย
เธอควรจะ...
เลิกแอบรักข้างเดียวได้แล้ว
ฉันคิดว่า...
ฉันชอบเธอ
[STRONG WOMAN DO BONG SOON]
มีบางอย่างแปลกๆ กับฉัน ฉันไม่ค่อยมีสติเลย
โดบงซุน
- ไปกันเถอะ - เธอเป็นใคร เปิดเผยตัวตนเดี๋ยวนี้
จริงๆ แล้วฉันเป็นเอเลี่ยนค่ะ
ยัยบ้า
หลังจากรับสายจากเพื่อนเขาก็ออกไปเลย เพื่อนผู้ชายด้วยครับ
- ฉันรออยู่ - ฉันไม่อยากเป็นเพื่อนเธอแล้ว
- ฉันชอบ... - กุกดู
- บงซุนจะไปช่วยใคร - เจ้าชายค่ะ
เจ้าชายขี้เหงา
งั้นเธอก็ควรช่วยเขา เพราะเขาขี้เหงา
ฉันหวังว่าพรุ่งนี้ เราจะไม่เหมือนเดิม
หลับหรือยังนะบงซุน