ترجمه و زیرنویس: م.مهاجر
من جیمز هستم.
17 سالمه.
و کاملا مطمئن هستم که یه روانی‌ام.
هشت سالم بود که متوجه شدم حس شوخ طبعی ندارم.
چرا ملکه با این دست، دست تکون نمیده؟
ها؟ چرا ملکه با این دست سلام نمیکنه؟
چون این دست منه!
همیشه می‌خواستم با مشت بزنم توی صورت پدرم.
وقتی نه سالم بود پدرم یک سرخ‌کن خرید.
توی یک کانال تبلیغی آمریکایی دیده بود.
یک روز من دستم رو کردم توش.
میخواستم خودم رو وادار کنم که یه چیزی احساس کنم.
وقتی که 15 سالم بود گربه همسایه‌مون رو گذاشتم توی یه جعبه.
و بردمش به جنگل.
احتمالا برای خودش یه اسمی داشت.
بعد از اون، حیوون‌های بیشتری کشتم.
و تک‌تکشون رو به یاد دارم.
مدرسه برام کسالت‌بار بود.
اما جای خوبی بود برای مشاهده و انتخاب.
چون من یه نقشه داشتم.
میخواستم یه چیز بزرگتر بکشم.
خیلی بزرگتر.
سلام.
دیدمت که اسکیت میکردی.
خیلی ناشی هستی.
گمشو.
یه لحظه‌هایی پیش میاد برام وقتی که مجبورم دراز بکشم
چون همه چیز یه جورایی، زیادی یه نظر میاد.
و به آسمون نگاه میکنم و آبی رو میبینم یا خاکستری یا سیاه
و خودمو احساس میکنم که در اون ذوب میشم.
و برای شاید چند صدم ثانیه احساس آزادی میکنم.
و خوشحالی.
معصوم.
مثل یک سگ.
یا یک بیگانه فضایی.
یا یک نوزاد.
حضور شما مورد نیاز است، بانوی جوان.
چرا مثل سریال Downton Abbey صحبت میکنی؟
فقط بیا داخل و کمک کن.
مادرم فبلا آدم خوبی بود اما بعدش از پدرم جدا شد.
و آشنا شد با...
تونی.
هفته پیش، اون گفت فکر میکنه من به سوتین بزرگتری نیاز دارم.
بنابراین من یه تکه مرغ پرت کردم به سرش.
مامان وانمود کرد که حرف تونی رو نشنیده.
الان اون بهترین خونه و بهترین باغچه رو داشت
در بهترین محله...
و بهترین دوقلو.
خوب...
با این همه، سرهاشون بوی خوبی میده.
واقعا.
از 8 سالگی پدرم رو ندیدم.
اون هیچوقت با محیط اطرافش جور نمیشد. نمیتونست یک جا جاگیر بشه.
بنابرین مجبور شد اینجا رو ترک کنه.
من سرزنشش نمیکنم.
اما هر سال روز تولدم برام کارت تبریک فرستاد بدون استثنا.
راستش، من درک میکنم.
من به کسایی که با محیطشون جفت و جور میشن اعتماد ندارم.
این از طرف توئه؟
چی؟
-این چه کوفتیه؟ -چی؟
من خودم اینجام. من به معنای واقعی کلمه اینجا نشستم.
مجانیه.
نمیگم که اون راه حله.
اما حتما یه چیزی هست.
سلام.
دیدمت که اسکیت میکنی.
ندیدم.
خیلی ناشی هستی.
گمشو.
آلیسا تازه‌وارد بود.
از همین ترم اومده بود.
فکر کردم کشتن اون میتونه جالب باشه.
منتظر من بودی؟
بنابراین وانمود کردم که عاشقش شدم.
برای دستت چه اتفاقی افتاده؟
خفه شو.
من تلفن همراه ندارم.
خوب
شکستمش.
خوب
به عمد.
خوب
بنابراین نمیتونی بهم زنگ بزنی.
خوب
من هم گوشی ندارم.
- واقعا؟ - آره
متنفرم ازش.
میدونستم که کسایی که عاشقن با هم قرار میزارن.
میخوای قرار بزاری؟
با من
اون گفت آره.
سلام. چی میتونم براتون بیارم امروز؟
این راسته؟
یکی از بهترین 10 تجربه‌ی غذاخوری آمریکایی؟
آره
میتونم سفارش‌تون را بگیرم.
-آ... - من یک...
سالاد موز با گیلاس اضافه.
مم-م
یکم پنکیک بلوبری.
مم-م
و شکلات داغ با خامه.
خیلی باید گرسنه باشی.
و یه قاشق لعنتی اضافه.
- ببخشید؟ -برای اون.
معذرت میخوام. ولی اینجا نمیتونین اینجوری صحبت کنید.
در غیر این صورت مجبورم از تو و دوست پسرت بخوام اینجا رو ترک کنید.
اوکی.
باشه. متاسفم.
ببخشید.
سفارش من...
یه موز کثافت بزرگ
با گیلاس اضافه لعنتی روش.
اوکی. بهتون که گفتم. ماروین
آه، آره برو ماروین رو بیار.
ببین ماروین میتونه یه سالاد موز برام بیاره ای هرزه عوضی!
خداحافظ ماروین.
به نظر میرسید که آلیسا یکم مشکل داشت.
من فکر می‌کنم ما توی خسته‌کننده‌ترین شهر این سیاره زندگی می‌کنیم.
آره ممکنه.
همه خیلی اتو‌کشیده‌ان.
خب، اونها پول دارن و احساس امنیت می‌کنن.
آیا تو هم خسته کننده‌ای؟
نه.
اون تنها آدم باحال این شهره.
- او؟ - آره اون خیلی کارا انجام داده.
احتمالا یک جاسوس بوده
و تا به حال، 15 بار سقط جنین داشته وقتی که اینکار غیرقانونی یا همچین چیزی بوده.
اون زندگی کرده.
واقعا؟
ولش کن.
میشه بریم خونه‌ی تو؟
آره، حتما
چرا توی همچین خونه‌ی عجیبی زندگی می‌کنین؟
نمیدونم.
یه عالمه پنجره داره.
شاید.
این مادرته؟
آره
توی ژاپن زندگی میکنه.
باحاله. تو شبیه اونی.
- این خیلی مد دیروزه. - من خوشم نمیاد ازش.
چرا نه؟
همینجوری.
آلیسا یه جورایی همیشه حشریه.
چیه؟
هاه؟
آه نه.
شکارچی برگشته!
به سلامتی.
خوب. این خوبه.
چی خوبه؟
این. شما با هم. آره؟
دلم آروم گرفت.
یه چیزی بگم. اصلا مطمئن نبودم که این حتی، میدونی...
من همیشه فکر میکردم که اون یه مشکلی داره.
من در واقع هفته‌ای یک بار برای مقاصد پزشکی خودارضایی میکردم.
من می‌دونستم که خوب نیست بزارم این چیزا روی هم جمع بشه.
فکر کردم احتمالا اون همجنسگراست.
که... مشکلی ندارم. مثل...
واضحه که.
اما، حالا تو اینجایی.
شاید من هم همجنسگرا هستم.
شاید اون بدون جنسیته.
این روزا با طیف بسیار گسترده‌ای روبروییم.
پدرت یه عوضیه.
آره، میدونم
گاهی اوقات، احساس میکنم دلم میخواد با مشت بزنم توی صورتش.
باید حتما همین کار رو بکنی.
تا بحال سکس اورال داشتی؟
مهمه که توی همچین لحظاتی اعتماد به نفس داشته باشی.
آره. چند باری.
ازت میخوام با من هم...
الان؟
فردا
من ساعت 11 اینجام.
من ساعت 11 آماده بودم.
در واقع، از ساعت 10 آماده بودم.
مهمه که تدارکات به دقت از قبل آماده باشه.
وقتی ساعت 12 شد، فکر کردم ممکنه اون نیاد.
گاهی نگرانم که شاید من کارها رو خراب میکنم.
اما احساس میکنم... نمیدونم.
من باهاش احساس راحتی میکنم.
یه جورایی احساس امنیت.
-لیسا. آلیسا. -چیه؟
اینها رو بپوش و بیا پایین.
- چی؟ -مهمانی.
به هیچ وجه، بهت گفتم که. من دارم میرم بیرون.
من دوباره این بحث رو انجام نمیدم، آلیسا.
مادر، هیچ راهی نداره!
لطفا عزیزم. میخوام که اونجا باشی.
بخاطر من.
اوکی. اینها مال تو نیست. بگردونش.
- همه چی روبراهه؟ -گمشو.
بیا.
یه آبجو بزن.
راحت باش.
ممنون. تونی.
اینجا پر از چرندیاته.
زندگی تو چرنده.
آه، خوب، اگر اینقدر ازش متنفری...
ترکش کن.
جدی میگم.
به همه‌مون یه لطفی بکن.
خوشگل به نظر میرسی اگه یکم به خودت برسی. اینطور نیست؟
گاهی اوقات، همه چیز ناگهان واقعا ساده میشه.
انگار توی یه لحظه همه چیز جابجا میشه.
و از بدنت قدم بیرون میزاری.
بیرون از زندگیت.
قدم بیرون میزاری و بعدش به وضوح میبینی که کجا هستی.
خودت رو میبینی.
و فکر میکنی...
گند بزنن به این کثافت.
جیمز!
فکر کنم همزمان خشمگین و ناراحت بودن منو حشری کرد.
بیا اینجا
یه جورایی فکر میکنم عاشقش شدم.
همچنین...
اون ماشین داره.
در شگفتم که آیا راحت تر میشه گلوش رو ببرم، اگه بچرخونمش.
آیا بهتره اگه صورتشو نبینم،
اما بعد، زاویه.
مسئله بغرنجی بود.
- چیه؟ - بیا از اینجا بزنیم بیرون.
- چی؟ - جدی میگم.
بیا این شهر کثافت رو ترک کنیم. همین الان.
تو ازش متنفری. منم ازش متنفرم. والدینمون هم عوضی‌اند.
شما ماشین دارین.
- مال پدرمه. - اون یه عوضیه.
من میرم. اگه باهام بیای یا نه. میای؟
لطفا بگو آره.
متوجه شدم...
عجله ای نداشتم برای کشتنش.
آره، باشه.
نمیدونستم کجا میخوایم بریم، یا کی میخوام بکشمش،
اما با مشت زدم توی صورت پدرم و ماشینش رو دزدیدم.
و به نظر میرسه جای خوبی برای شروعه.
ترسیدی؟
نمیدونم.
یه کمی، شاید.
من نه.
شاید باید بترسه.