Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
NETFLIX — FILM ORYGINALNY
Czym mogę służyć?
Przychodzi facet do lekarza.
Po chwili lekarz mówi:
„Proszę przestać się masturbować”.
„Dlaczego?”
„Bo pana badam”.
Inny gość przyszedł do lekarza.
„Wezwał mnie pan pilnie”.
„Tak, mam dobrą i złą wiadomość”.
„Proszę zacząć od złej”.
„Został panu tydzień życia”.
„Szlag! A dobra wiadomość?”
„Umówiłem się z sekretarką na weekend”.
Zatrzymaj się.
Cofnij. Jeszcze.
Stój.
To Janie.
Nasze córki chodziły razem do szkoły.
Odpuść, będzie inna okazja.
No chodź.
Co robisz?
Vézina!
Jezu... Kurwa!
Niepotrzebnie się wahałem.
Ale gdy w grę wchodzi żona...
Jeden właśnie został geodetą.
Drugi lubił się wygłupiać.
Fajne chłopaki.
Gdybym wiedział...
Ostrzegałem cię.
Nie to...
A co?
Wyczyściłbym konto
i pokazał dzieciakowi Myszkę Miki, jak obiecałem.
A ty?
- Znasz dziewczynę Turgeona? - Katy?
Tak.
Poszedłbym do niej
z wielkim bukietem.
Powiedziałbym:
„Cześć, Katy. Wiesz co?
Zawsze cię lubiłem.
Co robisz z tym nieudacznikiem?”.
Dałaby mi po pysku. Nie cierpiała mnie.
W szkole nabijałeś się, że nosi aparat.
To był mój sposób na okazanie sympatii.
Durny.
- Wiem. - Nie.
Pomysł, żeby do niej pójść.
Jest tyle możliwości, a ty wybierasz tę?
Gość, który woli Rogera Moore'a od Seana Connery'ego.
Walt Disney nie jest banalny?
Nic cię nie ogranicza,
a ty wybierasz wielką mysz z głupim uśmiechem.
Ja cięgi od Katy Valère...
Niewiele osiągnęliśmy.
Potrzebujesz czegoś?
Będziesz musiała się rozebrać.
Słucham?
Sprawdzimy, czy nie jesteś pokąsana.
Napijesz się piwa?
Jak to wygląda?
Od wielu dni nie widziałam ocalałych.
Zostań, jak długo chcesz.
Czego chcesz?
To także mój obóz.
Jesteś bez Véziny?
Pieprzony Vézina.
Musiał wystrzelać całą rodzinę, a nadal potrafił się śmiać.
Cały on.
A Steevy?
Dwa dni temu zobaczyliśmy dym u Darveau. Poszedł sprawdzić.
Jeszcze nie wrócił?
Może go pogryźli.
Zdziwiłbym się.
Dokąd idziesz?
Thérèse wie?
Lepiej jej powiedz.
Na pewno upiekła pyszne muffiny.
Na pryczy leży związana dziewczyna.
Dlaczego?
Mówi, że pies ją pogryzł.
Nie narób hałasu tym wozem.
Chcesz wiedzieć, jak to będzie?
Najpierw poczujesz się dziwnie.
Wina wody, powietrza, genów?
Kto wie?
Weźmiesz to za migrenę.
Poczujesz mdłości.
Następnego dnia
na skórze pojawią się wybroczyny.
Pójdziesz do lekarza.
Ale lekarz zniknął, jak wszyscy.
Minie kolejny dzień.
Poczujesz się silniejsza.
Choć palce ci sczernieją, a ślina zrobi się gęsta i brązowa.
I nagle zdasz sobie sprawę,
że klęczysz na kuchennej podłodze,
żrąc bebechy własnych dzieci.
Nie słyszę. Zatkał mi uszy.
Zaczekaj!
Nie odchodź!
Proszę!
Wróć tutaj!
- Naprawdę pies cię ugryzł? - Tak.
- Powiedz prawdę. - Przysięgam.
Przyznałabyś się?
Nie. To znaczy tak!
Zaczekaj!
Jezu Chryste! Niech to szlag!
Broń!
Strzelaj!
Strzelaj! Kurwa!
Nie wzięłaś broni?
To moja mapa.
Nie widziałem cię tu.
Tata ma chatę nad jeziorem.
Mam cię!
Za każdym razem działa.
Bonin... Ciągle taki sam.
Jasne.
Bonin...
Widzę, że byłeś zajęty.
Nie tylko nauka ci w głowie.
To fantastyka naukowa, Demers.
- Co słychać? - Nic ciekawego.
Przy okazji...
Spotkałem mamę Gingrasa.
- Co jej się stało? - Jak to?
Chciała mnie ugryźć.
Udało jej się?
Nie.
Pójdę już. Zrobię niespodziankę rodzinie. Syn niestrawny wrócił!
Marnotrawny.
Niestrawny.
- Marnotrawny. - Niestrawny.
No dobra.
Na razie!
Na razie, Demers.
Jakiś szurnięty.
Myśli, że wrócił z misji, na której nigdy nie był.
W radiu mówili, żeby czekać na pomoc, ale nie nadeszła.
Uczucia wzięły górę.
Wielki błąd.
Gdy uciekałem przed żoną i synami,
pragnąłem wrócić i krzyczeć: „Kocham was”.
Głupie, co?
Niekoniecznie.
FARMA GINGRASA
Gość przychodzi do pracy smutny.
Pytają go dlaczego.
„Żona mnie opuściła dziś rano”.
„Byliście tacy szczęśliwi. Co się stało?”
„Przejęzyczyłem się i odeszła”.
„Co powiedziałeś?”
„Zamiast powiedzieć: »Podaj sól, kochanie«,
palnąłem: »Zniszczyłaś mi życie, krowo«”.
Chciałem ją rozśmieszyć.
Jesteś tam, maleńki?
Kto to?
Maleńki, jesteś tam?
Maleńki? Odbiór.
Wygląda na taką, co się ciężką pracą nie splamiła.
Może się nawet kąpać w wodzie pomarańczowej.
Widząc, jak trzyma strzelbę, czuję się bezpieczna.
Chcę iść do pracy! Dlaczego to mówię?
Moja przyjaciółka Katy ma sex shop.
W upały stoimy na zewnątrz w bikini.
Kierowcy kupują coś dla żon.
Napalają się, oczywiście. Katy ma smykałkę do interesów.
Już jej nie zobaczę.
Tkwię w tej dżungli z kiepskim błaznem.
Dobrze, że tu jesteś, Zoé.
Piękna Zoé, tajemnicza.
Masz szczęście, jesteś tajemnicza.
Ja jestem kiepskim błaznem.
Tęsknię za Ti-Guyem.
To mój ulubiony kuzyn.
Jeździmy na rowerach
i gramy w hokeja.
Podaje do mnie i strzelam gole.
Jestem niezła.
Zobaczysz jeszcze Ti-Guya.
Tak, gdy umrę.
Udało mi się!
Znowu was mam.
Ale robicie miny! Szkoda, że nie mam aparatu.
Demers, skończ z tym wreszcie!
Cześć, Bonin.
Rodzina ci się powiększyła.
Nie chcę was straszyć,
ale coś się dzieje na ósemce.
Nie idź.
Zaraz wrócę.
Możemy wysiąść?
Zaczekajmy chwilę.
Jeszcze opłakujesz jednych, a już giną kolejni.
Mój maleńki.
Thérèse...
To, co tam widziałem,
przechodzi wyobrażenia.
Trwałyśmy tygodniami.
Było niemal wygodnie.
Widywałyśmy ich coraz rzadziej.
Dlaczego wrócili?
Nie mieli wyboru.
Dlaczego?
Nie mają co jeść.
Więc wracają do domu.
Ktoś musi stać im na drodze.
A miasto?
Tam mamy większe szanse.
Dobrze się spisałyście.
Ale rząd będzie bronił miast, nie wsi.
Jesteśmy gówno warci?
Jako premier zrobiłabym to samo.
Dobrze wiedzieć.
Nie zagłosuję na ciebie.
Staranniej zabarykadujmy okna.
Oszczędzajmy naboje, nie róbmy hałasu.
Żywność się kończy.
Damy radę, jeśli zaciśniemy pasa.
Ty nie, kotku.
Możesz jeść do syta, bo jeszcze rośniesz.
Nie możecie tu zostać.
Ani pojechać niezablokowaną drogą.
Te bestie się zbierają. Nie ma innej drogi.
Idą prosto na ten dom.
Wiedzą, że tu jesteśmy. Znam pewien schron.
Trzeba okrążyć farmy przy drodze numer osiem,
dojść do rzeki,
iść wzdłuż strumienia
i na rozwidleniu skręcić w stronę tamy.
Potem lasem na przełaj.
A jak tam nic nie ma?
Jeśli jest za późno i ktoś nas uprzedził?
Pies mnie ugryzł.
Chociaż słoik ogórków.
Z koprem?
Tak, są smaczne.
Trochę za mało.
Słoiki są pojemne.
Weź dwa.
Nie mamy miejsca.
Wezmę jeszcze to.
Twoja galaretka...
Z dzikich jabłek.
- Słodkawa. - Dobra.
Nie ma nic lepszego. Schowaj.
Ciekawe, gdzie są.
Kto? Moja rodzina.
Jak myślisz?
Chyba nie na kubańskiej plaży.
To byłoby straszne.
Wszystko obracasz w żart.
Przestanę, gdy stracę wiarę.
Nie ma już w co wierzyć.
Po co rżniesz głupa?
Gdy zaczynam myśleć, widzę ich.
Nie chcę ich widzieć.
Kogo?
Pamiętam, jak mnie postrzegali.
Byłem czarną owcą w rodzinie.
A tylko ja przeżyłem. Czy to coś znaczy?
Może to, że zasługujesz na miłość.
Jasne.
Dlaczego szepczecie?
Rozmawiamy o twojej dłoni, skarbie.
Co z nią?
Niepokoi nas.
Powiedziałeś im, że to pies? Próbowałem.
Nie było cię przy tym.
Nie było.
W następnej debacie o moim losie
chciałabym uczestniczyć, jeśli można.
Posłuchaj, skarbie.
Martwimy się. Nic więcej.
Nie jestem twoim skarbem, Pauline. Ani niczyim.
Coś słyszałam.
Gdzie to było?
Co robisz?
Chodź! Biegiem!
Zoé, idziemy!
Gdy usłyszysz pomruk, odwróć się, przeładuj i strzelaj.
- Nie wahaj się. Jasne? - Odwrócić się i strzelać.
Najpierw przeładuj.
Racja.
Nie zapomnij odbezpieczyć,
- bo nie wypali. - Odbezpieczyć.
Czerwone oznacza, że możesz strzelać.
Odwrotnie niż sygnalizacja świetlna.
Tak jakby.
Teraz mogę?
Najpierw włóż naboje.
Jest bezpiecznie.
Nie ma innej drogi?
Wzdłuż rzeki, ale nadłożymy jeden dzień.
A jeśli zaskoczą nas na polu?
Pobiegniemy do lasu.
Nie dam rady. Zasapię się.
Wezmę cię na ręce.
Nikt mnie nie nosił od 45 lat.
Wytrzymam dzień dłużej.
Chciałem tylko...
Myślałam, że to...
Dobrze zrobiłaś.
Był pogryziony.
Tak, był pogryziony. I na pewno zarażony.
Chodź, kotku.
Nazywam się Réal.
Możecie kojarzyć mnie z gazet.
Sprzedaję ubezpieczenia.
On przedstawił się jako...
Młody.
Zabiłeś kogoś?
Tak.
Pewnie to trudne.
Tak.
Ale lepsze to niż nic.
Możliwe.
Tak uważam.
„Do wszystkich, którzy tędy przechodzą.
Jeśli z jakichś powodów zmierzacie do miasta,
nie idźcie tam.
Roi się w nim od tego diabelstwa.
Wszyscy, z którymi uciekłem, wpadli w ich szpony.
Zostałem tylko ja.
Od tygodni nie widziałem nikogo.
Codziennie jeżdżę drogą numer 113 i wypatruję ocalałych.
Jeszcze mam nadzieję”.
Podpisano: Numer 79.
Tego dnia zostawiłam ich z ojcem.
Dlaczego?
Poszłam zrobić manicure.
Gdy się kochaliśmy, grałam dobrą żonę.
Byłam taką kobietą, jak oczekiwano.
Idealną.
Silną.
Ale teraz
to bez znaczenia.
Rémi.
Nazywam się Rémi Latraverse.
Moje ogórki...
Włożyłam za dużo kopru?
W sam raz.
Gdy się budzisz
i od razu musisz kogoś zabić,
to świat oszalał.
Nie mów tego nikomu, ale jesteś najsilniejsza.
Gdzie Tania?
Znajdź ją.
Dobrze.
Nie będziesz sama.
Nie.
Wiesz, że musisz odejść.
Przychodzi facet do lekarza.
„Doktorze, źle ze mną.
Gdy uciskam serce, boli.
Gdy uciskam brzuch,
ból się nasila.
Gdy dotykam szyi, boli strasznie.
Wie pan, co mi dolega?”
„Tak, proszę pana.
Ma pan złamany palec”.
Nie jedź tam.
Dzięki.
Jesteś astronautą?
Broń...
Nie twoje klimaty?