NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
Dzieciaki Straszaki
- Idzie noc... - Straszaków moc!
DZIECIAKI STRASZAKI
- Patrzcie, co wysłał mi dziadek. - Co to?
To zestaw magika Abnera K. Dabnera.
Dzięki niemu mogę wykonywać różne sztuczki.
Tak jak on.
Uwielbiam Abnera.
Ja też! Jest najlepszy na świecie!
- Cześć, Katya. - Hej, Zoe.
Drac, chcesz pożyczyć księgę zaklęć dla początkujących,
żeby poćwiczyć sztuczki?
Dzięki, Katyu, ale do sztuczek nie używa się magii.
Tylko się ją udaje, więc nie trzeba znać żadnych zaklęć.
Super!
Co to jest?
To Księga magicznych sztuczek Abnera K. Dabnera.
Będę korzystać z zestawu magika i robić to, co jest na obrazkach.
To będzie najlepsze magiczne show na świecie!
- Wykorzystaj scenę. - Przygotuję przekąski.
Pomogę ci.
- Ja też! - I ja!
Brzmi bardzo interesująco,
ale właśnie przyszła pora na coś innego, co jest równie ciekawe.
Idzie noc...
Straszaków moc!
Drac!
Katya!
Lobo!
Frankie!
Zoe!
Cleo!
Dzieciaki Straszaki!
Szkoda, że się nie widzę.
Jedyna lepsza rzecz od bycia magikiem to bycie wampirem magikiem!
Powinieneś się nazwać Wielkim Wampirem Magikiem!
Może.
Ćwiczymy numer na twój show.
A ja ćwiczę nowe zaklęcie, byśmy mieli przekąski na przedstawieniu.
„Jak magicznie upiec niesamowity czekoladowy tort”.
Niesamowity?
Tak jest! Niesamowity Drac!
Muzyka, tort i moje wspaniałe sztuczki. To będzie najlepsze magiczne show!
Do dzieła!
Drac, na pewno jesteś gotów wystąpić przed publicznością?
- Oczywiście! - Zapoznałeś się już ze swoim zestawem?
Tak! Dostałem go wczoraj.
To nie miałeś wiele czasu, by poćwiczyć magiczne sztuczki.
Spokojnie!
Widziałem, jak Abner Dabner je wykonywał. Są prościutkie.
Oglądanie, jak ktoś coś robi, to nie to samo, co robienie tego samemu.
Proszę się nie martwić. Przedstawienie będzie super! Obiecuję!
- Już nie mogę się doczekać! - Ja też!
Witajcie na Niesamowitym Magicznym Show Niesamowitego Draca.
Dziękuję! Dziękuję!
Najpierw pokażę magiczną sztuczkę z obręczami.
Jak widzicie, obręcze są ze sobą połączone.
Niesamowity Drac rozdzieli je teraz za pomocą magii na waszych oczach.
Ciekawe, jak tego dokona.
Już, już.
Dajcie mi chwilkę.
Tylko...
Nic mi nie jest! Dzięki, że mogłem wziąć udział!
Nie ma za co.
Używając tej magicznej różdżki,
mam zamiar zamienić te guminietoperze w gumę do żucia
na waszych oczach!
Nie jest dobrze.
Ojej.
Jest dobrze. Spokojnie.
Teraz użyję magii, by wyciągnąć z włosów te nietoperze!
Mam jeszcze jedną sztuczkę! Mogę wam pokazać.
- Tak! - Jasne!
Jak widzicie, w kapeluszu nic nie ma.
Nic a nic. A może coś jest?
Tadam!
To było niesamowite! Jeszcze raz!
Moje Straszaki, chodźmy pobawić się na zewnątrz,
a Igor i Drac tu posprzątają.
Cóż...
Nic mi nie wyszło. Nie miałem dziś szczęścia.
Szczęście nie miało tu raczej znaczenia. Nie uważasz?
Może powinienem był poćwiczyć, ale sztuczek jest tak wiele.
Wieki mi zajmie, zanim je opanuję.
Możesz zacząć od opanowania jednej sztuczki.
Krok po kroku, powoli.
Tak samo było z tańcem! Wtedy też ćwiczyłem krok po kroku.
Dokładnie!
Ty poćwicz, a ja naprawię króliczka.
Dobrze.
Krok pierwszy.
Krok drugi.
Na sowę!
Krok pierwszy.
Raz, dwa, trzy.
Biedny Drac. Chciał zrobić naprawdę dobre show.
Mi się podobało, kiedy króliczek eksplodował na milion kawałków.
Wyglądało zabawnie.
Może wyglądało zabawnie, ale Dracowi było przykro.
Nie chcę, żeby czuł się źle, chcę, by był wesoły.
- My też. - Może poprosimy go o kolejny występ?
A jeśli sztuczki znowu mu nie wyjdą?
My wiemy, jak powinny wyglądać!
Więc jeśli Drac znowu wystąpi, troszkę mu pomożemy?
Supertajna superpomoc Straszaków.
Cześć. Ćwiczyłem pewną magiczną sztuczkę.
Chcecie zobaczyć?
- No pewnie! - Jasne!
Witajcie na Niesamowitym Magicznym Show Niesamowitego Draca!
Za chwilę wykonam swoją słynną sztuczkę z liną.
Jak widzicie...
Pokazałbyś najpierw sztuczkę karcianą?
Bardzo lubię te sztuczki.
Ale nie ćwiczyłem tego.
Dobrze, zobaczmy.
„W tej sztuczce magik”, to ja, „ma sprawić, że karty będą latać”.
Cleo! Dzięki!
Ojej!
Biedny Drac. Przyda mu się zaklęcie.
Może wypróbuj ten numer z królikiem?
- Dobrze. - Na pewno tym razem ci wyjdzie.
Pył gwiazd, blask gwiazd, działajcie wnet, by królik tutaj pojawił się.
Hej! To nie jest magiczna sztuczka. To prawdziwa magia!
Katyu, czy to ty? Wiem, że próbowałaś mi pomóc.
Chcieliśmy, żeby sztuczki ci wyszły i żebyś był przeszczęśliwy!
Dziękuję wam. Ale spokojnie, poradzę sobie.
Długo ćwiczyłem jedną sztuczkę. Naprawdę mi wychodzi.
Zobaczcie!
Niesamowity Drac za pomocą magii zamieni te dwa kawałki w jedną linę!
I to na waszych oczach.
Tadam!
Schowałeś tę linę w uchu? Przyznaj się.
Magik nie zdradza sztuczek.
Wstał świt!
Drac!
Katya!
Lobo!
Frankie!
Zoe!
Cleo!
Dzieciaki Straszaki!
Katyu?
Hej! On miał wrócić do mojego kapelusza.
Jest taki słodki!
- Może zostać z nami na jeden dzień? - Dobra.
Ale jutro ma wracać do kapelusza.
Przede mną jeszcze wiele sztuczek.
Dzień dobry! Podobno idziecie dziś na wycieczkę.
Idziemy do biblioteki.
Uwielbiam biblioteki!
Te książki pełne ciekawych postaci i historii.
Co to za frajda siedzieć z nosem w książce?
Z książką można się bawić, przeżywać przygody.
Wyjątkowo ciekawe dla małego wilkołaka,
czytającego przy świetle księżyca w pełni.
Świetne historie. W bibliotece wymienię te książki na nowe.
Nuda!
Czytałeś Jasia i magiczną fasolę?
W pewnym zamku wysoko na górze mieszka olbrzym,
który mówi: „Fi-fe-fo-fam”.
Raczej „Fi-fe-ho-pam”.
Lepiej pobawmy się w łapanego.
Podejdźcie tu, dzieciaczki. To nasza ulubiona pora dnia.
Idzie noc...
Straszaków moc!
Drac!
Katya!
Lobo!
Frankie!
Zoe!
Cleo!
Dzieciaki Straszaki!
Kto jest gotowy na wycieczkę do biblioteki?
- Ja! - Ja też!
Miłego eksplorowania!
Jak wiadomo, w bibliotece ciągle odkrywa się coś nowego.
Na zewnątrz moglibyśmy pobiegać, wejść na drzewo, świetnie się bawić.
Nie byłoby lepiej?
Mam tu coś, co chyba spodoba się wam obu.
„Kot w butach spotyka trzech muszkiere”...
„Muszerke”...
Muszkieterów.
Najlepsza historia. Dzieje się we Francji.
W tej książce jest pełno wspaniałych przygód.
I jest zabawna.
Nie wiem... Rzucę okiem.
Wskakuj, Henri.
Przeczytam ci.
„Dawno temu...
w Paryżu we Francji pewien kotek zna... lazł...
Znalazł przypadkiem... dwa buty.
Buty były wspaniałe, bardzo ślnią... śliną… lśniące,
ale były wielkie, a kocie... łapki maleńkie.
Założył je i poczuł się dziwnie,
gdy jakaś magia... magia!
Magia go zmieniła!
Kot rósł, buty malały, a łapki same do tańca się rwały.
Po kilku minutach mały kotek stał się...
- Kotem w butach!” - Kotem w butach!
Poha hozpocząć zabawę!
„Ruszył kot nasz w butach klawych szukać wrażeń i zabawy.
Kotek pędził poprzez miasto, figle płatał, skradał ciasto”.
Widziałeś kiedyś tak duży i okrągły księżyc?
Co?
Henri, co ty wyprawiasz?
Dlaczego tak się ubrałeś? Dlaczego jesteś taki wielki?
Kim jest ten Henri?
Ja jestem najwspanialszym łothem we Fhancji. Kotem w butach!
Ty potrafisz mówić?
Mówić, śpiewać, tańczyć, a co najważniejsze - ciąć i pchać!
En garde!
Dobrze!
Hej, wracaj tu!
„Kot w butach w pośpiechu przed tłumem uciekał
przez wzgórza, doliny, po łąkach i rzekach”.
- Wracaj natychmiast! - Dopadnę cię!
Ani kroku dalej!
„Gdy wieści o kocie donieśli posłowie,
na pomoc ruszyli trzej muszkieterowie!
Na każdym kapelusz, płaszcz i but wysoki.
Wyglądali stylowo i gonili za kotem.
Wnet w dal polecieli!”
- Wracaj tu! - Dopadnę cię!
Uciekasz daremnie, kudłaty potworze.
Dopadniemy cię i posmakujesz mej szpady!
Pożegnaj się z ogonem i z futrzastymi uszami.
Bo nikt nie ucieknie przed muszkieterami!
Skąd wzięliście te kostiumy?
- Tutaj! - Zaczekajcie!
Hej!
Gdzie oni są?
„Przybyli wnet król i królowa, gotowi psotnego koteczka wychować”.
Ścigać kota będziemy przez kraje dalekie.
Nigdzie się nam nie schowa, nigdzie nie ucieknie.
Poddaj się, niegrzeczny kocie!
Gorszego kota w życiu nie widziałam.
Dlaczego Zoe królową została?
Poddaj się! Twa sytuacja jest opłakana!
Nic mnie nie uratuje - oprócz kankana!
Kot w butach to najlepszy tancerz we Francji.
A nam w tańcu również nie brak elegancji!
Fajnie!
¡Olé!
Że jak?
Ale fajnie!
Królowa, król, muszkieterowie, kot w butach, jak w mojej książce!
Jak w mojej książce!
Tato powiedział,
że czytanie jest wyjątkowo fajne dla wilkołaków podczas pełni.
Czy on mówił o czymś takim?
Pełnia dostarcza wilkołakom wiele rodzajów magii.
Czyli ja to sprawiłem, czytając podczas pełni? Super!
To... jak mam to zatrzymać?
Wszystko dobrze się kończy w twojej historii.
Skończ czytać, a wszystko wróci do normy.
Ale jak mam czytać w takim hałasie?
Spróbuj się skoncentrować, Lobo. Dasz radę!
„Muszkieterowie szukali wszędzie kota.
Bardzo zmęczyła ich ta sprytna istota”.
Kocie, tańczyłeś, biegałeś jak huragan.
Spójrz, jaki wielki został po tobie bałagan.
„Kot się rozejrzał. W głowie zaświtał mu pomysł świetny”.
Z waszą pomocą zrobię porządek kompletny.
„Wszyscy z mozołem do pracy się wzięli.
Wnet bałagan na miejsce upchnęli.
Praca była lekka i przyjemna wielce.
Gdy jedną kończyli, już szukali więcej.
Pracując ramię w ramię, dobrze się bawili.
Nim się obejrzeli, wszystko ukończyli.
Kot w butach i reszta pracowali sprawnie.
Wkrótce wszystko wyglądało jak dawniej.
Na koniec krzyknęli, załatwiwszy sprawę...”
Jeden za wszystkich, wszyscy za zabawę!
Czułem, że będzie szczęśliwe zakończenie.
„Choć w płaszczu ze szpadą dobrze kot wyglądał,
pożyczone buty grzecznie jednak oddał.
Koniec”.
Co?
Super!
Dlaczego myślałem, że książki są nudne? Są świetne!
Wstał świt!
Drac!
Katya!
Lobo!
Frankie!
Zoe!
Cleo!
Dzieciaki Straszaki!
Świetna historia!
Od teraz lubię czytać!
Napisy: Iza Lipian