(ผลงานภาพยนตร์ชุดของ NETFLIX)
เราคืออสูรน้อยวัยป่วน
อสูรน้อยวัยป่วน
- ตะวันลับ - อสูรน้อยแปลงร่าง
(อสูรน้อยวัยป่วนตะลุยโรงเรียนมนตรา)
ไม่นะ
แต่ผม...
แย่จัง มันอาจจะยังใช้ได้นะ
ทิ้งไว้ให้แห้งก่อน
มาวาดรูปกับเราสิ แฟรงกี้ เธอจะได้สบายใจขึ้น
ขอโทษนะ
ไม่ต้องห่วงนะจ๊ะ เราจะทำความสะอาดทั้งหมดนี่เอง
แต่ก่อนอื่น รู้ใช่ไหมว่านี่เวลาอะไร
ตะวันลับ
อสูรน้อยแปลงร่าง!
แดร็ก!
แคตย่า!
โลโบ้!
แฟรงกี้!
โซอี้!
คลีโอ!
อสูรน้อยวัยป่วน!
คืนนี้ เราทุกคนจะไปทัศนศึกษาที่พิพิธภัณฑ์กัน
เพราะเป็นอสูร
จึงเป็นเรื่องสำคัญที่ต้องเรียนรู้สิ่งมีชีวิตต่างๆ
ที่อยู่ในโลกของเรา
แต่ก่อนเราจะไป มาช่วยกันทำความสะอาดก่อนนะ
- ตกลง - ได้เลย
เอาละ หนึ่ง สอง สาม
ฉันจะจัดการสีที่หก
ไม่เป็นไร แฟรงกี้ แค่อุบัติเหตุน่ะ
ฉันรู้วิธีทำให้เธอร่าเริง
ฉันจะซ่อมเครื่องเล่นเกมของเธอให้
จอภาพเต้นรำ แสงเรืองรอง จงทำให้เครื่องเล่นเกมของแฟรงกี้ฟื้นคืนชีพ
ขอโทษนะ แฟรงกี้ ฉันคงต้องฝึกคาถานี่อีกหน่อย
- รถบัสมาถึงแล้ว - ดีเลย
ขอต้อนรับสู่ พิพิธภัณฑ์ประวัติศาสตร์ธรรมชาติ
ฉัน คุณแก็บมอร์ จะเป็นไกด์นำเที่ยวของพวกเธอ
และนี่คือตัวดิโพลโดคัส ชื่อดิปปี้
มันมีพลังอะไรเหรอครับ
น้ำหนักของไดโนเสาร์นี่ หนักมากกว่ารถห้าคัน
ดิปปี้เหยียบทุกอย่างเละเวลามันเดิน
โทษทีนะ กรุณาอย่าจับ
เราคงไม่อยากทำของเสียโดยไม่ตั้งใจใช่ไหม
ครับ ใช่ครับ
ดีมาก! งั้นเริ่มกันเลย
รูปปั้นพวกนี้น่ารักจัง
ฉันแน่ใจว่าเธอคงจะวิ่งในป่าอย่างสนุก
ห้ามใช้เวทมนตร์ แคตย่า
รูปปั้นพวกนี้ต้องถูกตั้งไว้เฉยๆ
นี่ ดูนี่สิ ฉันเจอฝูงของฉันแล้ว
ฉันก็ด้วย
แฮ่
ไม่เป็นไร แฟรงกี้ ครูรับไว้ทัน
เร็วเข้า ทุกคน ยังมีหลายอย่างที่ต้องดูนะ
จุดต่อไป การแสดงผีเสื้อ
แมสโตดอนอยู่ในตระกูลแมมมุต
เห็นได้ชัดว่าอยู่ในวงศ์ช้าง
ซึ่งอาศัยในอเมริกาตอนเหนือ และตอนกลางในยุคปลายเมโซซีน
- หรือปลายไพลโอซีน - แฟรงกี้ เป็นอะไรหรือเปล่า
การพูดออกมาอาจทำให้เธอรู้สึกดีขึ้น
มาเถอะ เราไม่อยากพลาดอะไรหรอก
พวกมันกินอาหารด้วยการเล็มหญ้า
และกินพืชอื่นๆ ตามฤดูกาล
คล้ายกับช้างที่มีชีวิตอยู่
ไม่นะ
ขอโทษครับ
ผมไม่ได้ตั้งใจทำให้เขากลัว แค่จะเล่นเฉยๆ
ครูคิดว่าวันนี้แฟรงกี้คงไม่สบายใจมาก
เราต้องหาเขาให้พบ
เอาอย่างนี้
เอสมีกับฉันจะไปดูทางด้านนี้ของพิพิธภัณฑ์
ส่วนแดร็ก เธอไปดูที่ด้านนอก
พวกเธอที่เหลือ หาดูให้ทั่วพิพิธภัณฑ์นะ
และ...
- เก็บให้เรียบร้อยด้วย - ไม่มีปัญหา
- ไปหาแฟรงกี้กัน - เราจัดการนี่เอง
แคตย่า เธอรู้คาถาซ่อมเจ้านี่ใช่ไหม
ใช่ ไม่มีปัญหา ฉันจัดการเอง
อย่างน้อยก็คิดว่าทำได้นะ
เอาละ ลองดู
กระดูกแห่งยุคโบราณบนพื้น จงประกอบกันเป็นไดโนเสาร์
ว้าย มันไม่ควรเป็นแบบนี้นี่นา
ลองอีกครั้งซิ
โครงกระดูกที่เติบโตขึ้นเรื่อยๆ จงเปลี่ยนเป็นสิ่งใหม่
ไม่นะ ของใหม่อีกแบบสิ
ไม่เอาน่า
แฟรงกี้ เธออยู่ในนี้ใช่ไหม
รูปปั้นพวกนี้น่ารักจัง
- แคตย่า - อะไร
ฉันแค่อยากเล่นกับมันสักเดี๋ยว
แต่ตอนนี้ ตัวอื่นๆ ทุกตัวก็อยากเล่นด้วย
ขอโทษเรื่องนั้นด้วยนะ
เธอหาแฟรงกี้พบไหม
ยังเลย แต่ฉันพบอย่างอื่น
ผีเสื้อจากห้องจัดแสดง
เราต้องเอามันกลับไปข้างใน
มันได้ผล คลีโอ มันได้...
เก่งมาก อสูรน้อย มาหาแฟรงกี้กันต่อ
แฟรงกี้ นายมาทำอะไรในนี้
ฉันพยายามสงบใจ
เราหานายซะทั่วเลย เป็นอะไรไป
ไม่เอาน่า เพื่อน นายบอกฉันได้
ฉันเพื่อนตัวเล็กไง เห็นไหม
นาย...
นายหิว เลยไปหาขนมกินใช่ไหม
นายอยากออกกำลังกาย
นายอยากเรอดังๆ ใช่ไหม
- โลโบ้ - ก็ได้ๆ
อยากกลับบ้านไหม
- นายอยากกลับบ้านเพราะ... - เพราะฉันทำทุกอย่างพัง
หมายความว่าอะไร
นกฮูก ผีเสื้อ โครงกระดูกไดโนเสาร์
ฉันแค่มองเฉยๆ มันก็พังแล้ว
เหมือนร่างกายของฉัน ทำทุกอย่างตามใจมัน
มันน่าหงุดหงิด แล้วก็น่าอายด้วย
แฟรงกี้ ถ้าฉันไม่ทำให้นายกลัว นายคงไม่ชนโครงกระดูกล้ม
- ใช่ มันเป็นอุบัติเหตุ - เราทุกคนทำผิดกันได้
จำตอนฉันสะดุดล้มใส่เค้กวันเกิดนายได้ไหม
ได้ นั่นตลกมากเลย
นายเลอะครีมหน้าเค้กไปทั้งตัว
มันอร่อยมากนะ
รู้อะไรไหม ฉันรู้สึกดีขึ้นแล้ว
ฉันว่าการได้พูดออกไปช่วยได้จริงๆ
บางครั้ง ความรู้สึกก็มีมากเกินไป จนเธอรับมือไม่ไหว
เราอยู่ตรงนี้เพื่อเธอเสมอนะ แฟรงกี้
ขอบใจ ทุกคน
นี่ เรายังไม่ได้บอกลาคุณแก็บมอร์เลย
ตายจริง
- เธอคิดว่าเขาไม่อยู่... - จัดให้ครับ
ทีนี้ฉันจะลงจากตรงนี้ยังไงดี
ผมช่วยครับ
- ขอบใจนะ แดร็ก - ขอบคุณนะครับ คุณแก็บมอร์
ทัวร์ชมพิพิธภัณฑ์ของคุณสนุกมาก ผมอยากกลับมาอีกเร็วๆ จัง
- จริงเหรอ - จริงสิครับ
บาย!
ตะวันมา!
แดร็ก!
แคตย่า!
โลโบ้!
แฟรงกี้!
โซอี้!
คลีโอ!
อสูรน้อยวัยป่วน!
- สวัสดีจ้ะ โลโบ้ - สวัสดีครับ ครูเอสมี
สวัสดีครับ ครูอีกอร์ รอดูของที่ผมเอามาช่วงโชว์และเล่านะ
ฟังดูลึกลับมาก
- ใครอยากเล่นแข่งรถบ้าง - ฉันจ้ะ
ฉันด้วย
อ้าว ไปไหนแล้วล่ะ
หารถนี่อยู่เหรอจ๊ะ
ขอบคุณครับ ครูเอสมี
พระอาทิตย์กำลังจะตก และนั่นหมายถึง
ตะวันลับ
อสูรน้อยแปลงร่าง!
แดร็ก!
แคตย่า!
โลโบ้!
แฟรงกี้!
โซอี้!
คลีโอ!
อสูรน้อยวัยป่วน!
ถึงเวลาช่วงโชว์และเล่าหรือยัง
ถึงหรือยัง ถึงหรือยัง
ช่วงโชว์และเล่าน่าตื่นเต้นใช่ไหมล่ะ
เราจะได้เล่าเรื่องสิ่งของที่สำคัญกับเรา
และเรียนรู้เรื่องราว ที่น่าสนใจเกี่ยวกับเพื่อนๆ
เราวางแผนทำกิจกรรมสนุกๆ อีกแบบสำหรับคืนนี้ด้วย
งานศิลปะและการเดินทางไปสวนสาธารณะ
รอดูของที่ผมเอามาซะก่อน
มันพิเศษสุดๆ ที่สุดของที่สุดเลย
เอาละ เพราะมันคือสิ่งที่พิเศษมากๆ
เธอจะต้องแน่ใจว่า เธอดูแลมันอย่างดีจริงๆ
แน่นอนครับ
มันอยู่ในกระเป๋าของผม
อร่อย
โลโบ้ บอกฉันได้ไหมว่า เธอเอาอะไรมานำเสนอช่วงโชว์และเล่า
ฉันสัญญาว่าจะไม่เอาไปพูดจ้ะ
ตกลง มันเยี่ยมยอดมากๆ
โอ้โฮ เหรียญดอลลาร์เงินแท้
ดูสิ คุกกี้โปรดของฉัน
ถึงเวลาช่วงโชว์และเล่าแล้วจ้ะ
ก่อนอื่น ฉันผสมดินนิดหน่อย
จากนั้นก็รดน้ำแล้วก็...
- โอ้โฮ - สวยจัง
การเล่นเบสบอลจะสนุกเป็นพิเศษถ้าเหาะได้
ฉันเอารองเท้าแตะคู่โปรด ที่ทั้งฟูและนุ่มสบายเป็นพิเศษมา
น่าใส่ใช่ไหม
โซอี้ เรามองทะลุกล่องเหมือนเธอไม่ได้
นุ่มจังเลย
- ตาฉันแล้ว - ใช่จ้ะ โลโบ้ ตาเธอแล้ว
เราอยากเห็นของที่เธอเอามาเร็วๆ จัง
ผมเอาเหรียญดอลลาร์เงินแท้ ที่ได้เป็นค่าทำความสะอาดแปรงขนสัตว์มาโชว์
มันหายไปไหนแล้ว
ลองดูเป้สะพายหลังดูไหมจ๊ะ
นี่ก้อนหินเจ๋งๆ ที่ผมเจอที่สวนครับ
หินสวยดีจ้ะ
แต่ครูคิดว่าเธอหาเหรียญเงินอยู่นะ
จริงด้วย
มันไม่อยู่ในนี้
อยากให้ครูช่วยหาไหมจ๊ะ
ไม่ครับ ขอบคุณ ครูเอสมี ผมมั่นใจว่าหาเจอเองได้ครับ
งั้นถ้าเธอหาเจอเมื่อไร เราค่อยมาต่อช่วงโชว์และเล่าให้จบ
หวังว่าจะนึกออกนะ ว่าฉันเอาเหรียญไปไว้ที่ไหน
อยากให้เราช่วยหาไหมจ๊ะ โลโบ้
- ฉันใช้คาถาหาของได้นะ - ไม่ล่ะ ขอบใจ แคตย่า
ฉันต้องนึกออกแน่ๆ
เอาละ ทุกคน ได้เวลาไปที่สวนสาธารณะแล้ว
ไชโย
นายเล่นลูกดิ่งเก่งจัง โลโบ้
นี่ ฉันหมุนออกให้
นั่นสนุกจัง
ลูกดิ่งฉันอยู่ไหนนะ
ฉันเอาไม้ตีไปเล่นได้ไหม
ได้สิ แต่พยายามอย่าทำมันหายก็แล้วกัน
ฉันสัญญาว่าจะระวัง
ดอกไม้นี่สีเดียวกับ สีเทียนแท่งโปรดของฉันเลย
สวัสดีกระต่าย จะไปไหน
เรียกอสูรน้อยทุกคน ได้เวลาเดินกลับโรงเรียนแล้ว
บายจ้ะ กระต่าย
โอ๊ะ ฉันหาลูกดิ่งให้เจอดีกว่า
หายไปไหนนะ
แล้วไม้ตีกับลูกบอลของแดร็กล่ะ
ไม่นะ ตอนแรกฉันทำเหรียญเงินหาย
ตอนนี้ฉันทำลูกดิ่งกับไม้ตี และลูกบอลของแดร็กหาย
ได้เวลาไปแล้ว โลโบ้
- เกิดอะไรขึ้น โลโบ้ - ผมทำลูกดิ่งกับไม้ตีและลูกบอลของแดร็กหาย
แต่ผมไม่อยากบอกแดร็ก มันจะทำให้เขาเสียใจ
ครูรู้ว่าเธอรู้สึกแย่ โลโบ้ แต่เธอต้องบอกแดร็ก
การดูแลสิ่งของของตัวเอง
และของเพื่อนเป็นเรื่องสำคัญ
แดร็ก
ฉันทำไม้ตีกับลูกบอลของนายหายที่สวน แล้วก็ฉันขอโทษจริงๆ
ไม่นะ
ฉันทำลูกดิ่งกับเหรียญเงินหายด้วย
ถ้าหากเราทุกคนช่วยกันหา เราต้องเจอของทุกอย่างแน่
ความคิดดีมาก แดร็ก
ให้ทุกคนพยายามช่วยโลโบ้ และหาของด้วยกันนะ
เหมือนล่าขุมทรัพย์เลย
ไม่มีอะไรบนนี้
ตรงนี้ไม่มี
หลังผนังก็ไม่มี
ใต้เก้าอี้ไม่มี
ตรงนี้ก็ไม่มีจ้ะ
ฉันพยายามเต็มที่แล้ว
แต่นึกไม่ออกว่า ฉันเก็บเหรียญเงินไว้ที่ไหน
เธออาจต้องใช้เพลงช่วยจำ
ฟังนะ
หยุด คิด ดูอีกครั้ง
ในลิ้นชักหรือในช่อง
บนหลังคาหรือบนพื้น
เธอได้กลิ่นสิ่งที่หาอยู่แน่!
หยุด คิด ดูอีกครั้ง
ในลิ้นชักหรือในช่อง
บนหลังคาหรือบนพื้น
เธอได้กลิ่นสิ่งที่หาอยู่แน่!
เนยถั่ว
ฉันจำได้ว่ากินแซนด์วิชเนยถั่วเป็นของว่าง
แล้วอวดเหรียญเงินกับคลีโอ ตอนฉันกำลังกิน
เหรียญเงินของฉัน
ทีนี้กลับไปที่สวน
และหาลูกดิ่งของโลโบ้ กับไม้ตีและลูกบอลของแดร็กกัน
ไปดูทางนี้กัน
หยุด คิด ดูอีกครั้ง
ฉันจำได้ว่าแฟรงกี้ดึง เชือกลูกดิ่งจนฉันหมุนติ้ว
บนหลังคาหรือบนพื้น
หลังคา มันอาจไม่ได้อยู่บนพื้น
ฉันเจอลูกดิ่งของโลโบ้แล้ว
ขอบใจ แดร็ก
ทีนี้ฉันจะหาไม้ตีกับลูกบอลของนาย
หยุด คิด ดูอีกครั้ง
ในลิ้นชักหรือในช่อง
บนหลังคาหรือบนพื้น
เธอได้กลิ่นสิ่งที่กำลังหาได้แน่
นี่ ฉันได้กลิ่นขนๆ อะไรสักอย่าง
กระต่าย
เดี๋ยว ฉันจำได้ว่าทิ้งไม้ตีกับลูกบอล
ตอนเห็นกระต่าย
และจำได้ว่าเจอดอกไม้สีส้ม
สีเดียวกับสีเทียนสีส้มแท่งโปรดของฉัน
ก่อนวิ่งไล่ตามกระต่าย
เจอไม้ตีกับลูกบอลของแดร็กแล้ว
ขอบใจ โลโบ้
โลโบ้ ครูภูมิใจในตัวเธอจริงๆ ที่ใช้เวลาคิดให้ละเอียด
ทีละขั้นตอนที่เธอทำก่อนหน้า
เพื่อจะได้นึกออกว่า เธอทิ้งไม้ตีและลูกบอลไว้ที่ไหน
จากนี้ไป ผมจะระวังให้มากขึ้น และใส่ใจว่าผมวางของไว้ตรงไหน
ผมจะได้หามันพบทีหลัง
ตะวันมา!
แดร็ก!
แคตย่า!
โลโบ้!
แฟรงกี้!
โซอี้!
คลีโอ!
อสูรน้อยวัยป่วน!
(คำบรรยายโดย ผกามาศ อุดมเดชาณัติ)