NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
Dzieciaki Straszaki
- Idzie noc... - Straszaków moc!
DZIECIAKI STRASZAKI
- Cześć, Frankie. - Cześć, Katya.
- Witam pana. - Cześć, mała.
- Proszę, synu, gotowe. - Dzięki, tato.
Dobranoc, Drac! Bądź grzeczny i baw się dobrze.
- Pa, tato! - Do widzenia, Drac!
Zobaczcie tylko! Rośnie mi nowy ząb!
Świetnie wyglądasz.
Zgadza się!
Słyszałaś? Dołączy do nas nowa uczennica.
- Tak? Jakim jest potworem? - Nie wiem.
- Jaką ma moc? - Nie wiem.
A jest coś, co wiesz?
Wiem, że już jest, i właśnie tu idzie z panem Igorem.
Wejdź i przywitaj się ze wszystkimi.
Cześć.
Witaj, Zoe.
Przyszłaś w sam raz na naszą ulubioną porę dnia.
Idzie noc...
Straszaków moc!
Drac!
Katya!
Lobo!
Frankie!
Cleo!
Dzieciaki Straszaki!
Zoe!
- Hej! Jesteś zombie! - Ale super!
- Cześć, jestem Katya, a to jest Henri. - Lobo. A to Glorb!
Dobrze, dzieci. Co chcecie robić najpierw?
- Czytać czy się bawić? - Bawić!
- Tak! - Czytać.
- A może coś zjemy? - Zapytajmy Zoe.
- Gdzie ona jest? - Zoe potrzebowała się przewietrzyć.
Dołączymy do niej na zewnątrz?
- Tak! - Fajnie!
Na dwór, tak! Na dwór!
Pamiętajcie, dzieci,
pierwszy dzień w przedszkolu może być trudny.
Chociaż wszyscy chcemy poznać Zoe i dobrze ją przywitać...
Nie powinniśmy tego robić wszyscy naraz.
- Tak. - Dobrze!
Wiem, że może być ciężko poznawać nowe miejsca i ludzi.
Wydają się fajni, ale jest ich tak dużo...
Nie martw się, Zoe. Pomożemy ci ich poznać po kolei.
Zastanawialiśmy się z panem Igorem, co zrobić z tą nudną, białą ścianą.
W moim domu na ścianach są obrazy.
Może taki obraz sprawi, że ściana stanie się ciekawsza.
Może poczujesz się lepiej, jeśli namalujesz obraz.
- Świetnie latasz! - Dzięki.
Wiesz, że nietoperze to jedyne ssaki, które latają?
Peleryny wampirów wyglądają jak ich skrzydła.
Dużo wiesz o wampirach.
W moim domu jest wiele książek o wampirach i innych potworach.
My też mamy wiele takich książek!
- Naprawdę? - Tak.
W przedszkolu wiele się nauczysz o potworach i ludziach.
Wystarczy tylko chcieć.
Ja chcę, ale jestem tu nowa. Trochę się boję.
Pierwszego dnia w przedszkolu tak się denerwowałem,
że wylądowałem na tym drzewie!
To jeszcze nic, Drac.
Podczas mojego pierwszego dnia zamieniłam się w żabę.
Katya, pokaż Zoe motylowe zaklęcie.
Nie ma sprawy!
Kolorowych oczek kilka, czas wypuścić z rąk motylka!
Jakie piękne!
Dzięki.
Potrzeba miesiąca, żeby gąsienica zamieniła się w motyla.
Cześć, Zoe! Gonimy się?
Nic z tego. Jesteś za szybki.
W nowych miejscach skóra mnie swędzi.
Więc biegam szybko i wszystko obwąchuję.
A gdy już znam zapachy, czuję się jak u siebie.
- Też tak spróbuj. - Dzięki, Lobo.
Ładnie tu pachnie.
Jest wiele fajnych rzeczy w przedszkolu, Zoe.
Rodzice mówili, że nauczę się tu być lepszym straszakiem.
Przedszkole uczy nas kontrolować nasze straszne moce.
Żebyśmy wyrośli na najlepsze Dzieciaki Straszaki.
Ja zdecydowanie lepiej kontroluję swoje supermoce!
Ale zdarza mi się coś połamać.
Dlatego mamy nową ścianę. Tamtą połamałem.
Już dobrze, Frankie. To było niechcący.
Też się denerwowałaś pierwszego dnia?
Nie, lubię poznawać ludzi, a ludzie lubią poznawać mnie.
Berek! Złap mnie, jeśli potrafisz!
Uwaga! Zaraz cię złapię!
Nie trafiłeś!
- Berek! - Mam cię!
Berek!
Pudło!
Zoe jest fajna, ale nadal nie wiem, jakie ma supermoce.
- Nie umie latać. - Ani czarować.
- Nie jest też supersilna. - Ani superszybka.
- Jest mądra! - Ale to nie jest supermoc. Prawda?
Może Zoe nie ma supermocy. Nie każdy straszak ma.
Naprawdę?
Nie obchodzi mnie, czy ma jakąś moc.
I tak będę jej przyjaciółką.
- I ja! - Ja też!
Zdecydowanie!
Zoe jest naszą przyjaciółką i koniec.
Będę jej najlepszą przyjaciółką,
bo jestem najlepszym Dzieciakiem Straszakiem!
Hej!
Co poradzę, że mój zefirek jest lepszy niż twoje latanie?
Nieprawda. Latanie to najlepsza supermoc.
- Udowodnię ci! - Ej!
Pora, żeby Zoe dołączyła do reszty klasy.
Pójdę po nią.
Lepiej się czujesz?
Superśmiesznie wyglądacie!
Hej, gdzie jest Zoe?
- Słyszę ją. - Ale jej nie widzę.
Więc jak ona widzi nas?
Cóż, dzieciaki, teraz już wiecie, jaką supermoc ma Zoe.
Zoe ma rentgen w oczach,
co oznacza, że doskonale widzi przez ścianę.
Nie wiedziałam, że zombie to potrafią.
To prawie tak super jak latanie!
- Widzisz nas teraz? - No pewnie.
- I jak wyglądam? - Świetnie, Cleo.
Masz tylko mały listek... Tutaj. Idealnie!
- Widzisz przez ściany? - I chodzisz przez ściany?
Wszyscy w mojej rodzinie widzą przez ściany.
Większość przez nie przechodzi.
Babcia mówi, że lepiej korzystać z drzwi.
Wszyscy poznali twoją supermoc
i na pewno chcieliby zobaczyć twój obraz.
- Jesteś niesamowita! - Dziękuję.
Przepiękna! Zupełnie jak ja!
Henri, spójrz! Ciebie też Zoe namalowała.
- Jesteś supermalarką! - I jesteś supermiła.
Dzięki, naprawdę.
Denerwowałam się na początku. Wszystko było nowe i inne.
Ale jesteście fajni.
Świetnie się dziś bawiłam! Podoba mi się tu!
Wstał świt!
Drac!
Katya!
Lobo!
Frankie!
Zoe!
Cleo!
Dzieciaki Straszaki!
Cześć, tato!
- Cześć, Zoe! - Do zobaczenia!
Pa! Do jutra!
- Dobry wieczór, Lobo! - Dobry wieczór!
Cześć, Katya! Narysowałam coś dla ciebie.
To ty i ja!
Dziękuję, Zoe.
Dzięki! Trzeci wieszak po prawej!
No nie...
Dziękuję, Frankie.
Co za przystojniak.
Chodźcie do mnie, dzieciaczki!
Już prawie pora.
- Idzie noc... - Straszaków moc!
Drac!
Katya!
Lobo!
Frankie!
Zoe!
Cleo!
Dzieciaki Straszaki!
Widział ktoś Draca?
Patrzcie na mnie!
Drac, zejdź proszę i dołącz do nas do kółeczka.
Co powiecie na te kółeczka?
Chciałbym wam coś pokazać.
Już lecę! Drac na pozycji!
Charleston, charleston
Teraz trochę twista
- Świetnie! - Brawo, panie Igorze!
Pomoże mi ktoś?
Dziękuję.
Co za ruchy!
Dziękuję, Drac.
To była mała próbka tego, czego dziś będziecie się uczyli.
Odkąd była dzieckiem,
Esmie, wasza nauczycielka, a moja wnuczka, uwielbiała tańczyć!
Taniec sprawia jej przyjemność.
Załatwia teraz sprawunki,
więc zróbcie jej niespodziankę i nauczcie się tańca!
Tańczyć, tańczyć, kocham tańczyć!
- Panie Igorze? - Tak?
Chcę zrobić niespodziankę pani Esmie, ale...
nie umiem tańczyć.
Ja też nie.
Spokojnie. Nauczę was. To będzie świetna zabawa!
Poza tym taniec jest dobry dla zdrowia!
I pomaga się wyszaleć!
Dobrze, dzieci. Wstajemy.
To może być żenujące.
Nie martw się. Pokażę ci, jak tańczyć.
Mam to we krwi!
Drac, widzę, że spodobało ci się nowe zadanie.
- Przydałby mi się pomocnik. - Już go masz!
Dobrze, dzieci. Patrzcie i róbcie to, co ja.
Krok w lewo i w prawo. W lewo i w prawo.
W lewo i w prawo. W lewo i w prawo.
Przepraszam. Mam trochę śliskie buty.
Niedługo to załapiesz. Teraz klaszczemy i tupiemy w rytm.
Dodajemy kroki na boki.
A teraz obrót.
Kręcimy się w kółko!
Ostrożnie! Trzymam cię.
Dokładnie tak, ćwiczcie dalej.
Pójdę przygotować scenę do występu.
I pamiętajcie, żeby się dobrze pokręcić.
Pokręcić się! Ale mi wyszedł dowcip!
Ustawcie się!
Róbcie to, co ja, dobrze? Zaczynamy!
W prawo i w lewo.
W prawo i w lewo, w prawo, w lewo.
W prawo i w lewo.
Moja piłka!
I w lewo.
W prawo i w lewo...
Klocki!
Mieliśmy przecież ćwiczyć!
Drac, co robisz tam na górze?
Po co bujać się na boki, kiedy można się kręcić?
Musimy ćwiczyć. To ma być niespodzianka dla pani Esmie!
Może trochę poczaruję.
Pora na straszną magię.
Szczypta magii w dzisiejszą noc da Straszakom tańca moc!
Na sowę!
Moglibyście skupić się wreszcie na mnie?
Podejdźcie do mnie.
Jedynym sposobem na sukces jest ciężka praca.
Musimy dużo ćwiczyć!
Zacznijmy od początku.
Krok w lewo, krok w prawo.
W lewo, w prawo.
- Nie dam rady! - W porządku, Drac. To był wypadek.
Nie jest w porządku! Nigdy nie dam rady z wami zatańczyć!
- Świetnie! Co z naszą niespodzianką? - Bez Draca nie zatańczymy!
Tak, wszyscy musimy zatańczyć dla pani Esmie!
Chodźmy po Draca i pomóżmy mu z tańcem.
Tu jest pusto.
Tu też.
Znalazłam!
Idź sobie.
Chodź, Drac. Potrzebujemy cię.
Ja nie tańczę.
Ale niespodziankę przygotowujemy wszyscy.
Wiesz, że taniec wpływa na mózg i może poprawić humor?
Czyli jak zaczniesz tańczyć, poczujesz się lepiej.
Twój taniec nie musi być idealny.
- Prawda, Cleo? - Tak.
Nie poddawaj się, póki nie dasz z siebie wszystkiego.
Pani Esmie tyle dla nas robi.
Powinienem się teraz postarać i zrobić dla niej coś miłego.
- O to chodziło! - Damy radę!
Najpierw musisz poczuć rytm.
Uda ci się!
Czuję rytm! Czuję rytm!
- Lobo po lewej! - Zoe po prawej.
- Lobo po lewej! - Zoe po prawej!
Załapałeś, Drac! Ty tańczysz!
Złapcie się za ręce.
I ukłon.
Świetnie nam poszło.
Wspaniale, dzieciaczki! Esmie będzie zaskoczona!
Już tu jest! Jest! Jest!
Wszyscy gotowi? Przedstawienia czas!
Jeszcze chwilę.
Co wy kombinujecie?
- Fantastycznie! - Świetnie!
Byliście niesamowici!
Nie mogę uwierzyć, że to wszystko dla mnie.
Musieliście dużo ćwiczyć.
Może troszeczkę.
Nauka tańca nie była dla mnie łatwa. Źle się przez to czułem.
To uczucie to frustracja.
Byłeś sfrustrowany, ucząc się czegoś nowego.
Zazwyczaj wszystko mi wychodzi.
Frustrowało mnie, że nie umiałem tańczyć.
- Dzięki za pomoc. - Po to są przyjaciele.
Potrafimy wszystko, jeśli się postaramy. Dobra robota!
Wstał świt!
Drac!
Katya!
Lobo!
Frankie!
Zoe!
Cleo!
Dzieciaki Straszaki!
Pora zbierać się do domu! Za chwilę przyjadą wasi rodzice.
Możemy jeszcze potańczyć?
Mówiłem! Mam to we krwi.
No, może jeszcze chwilkę.
Napisy: Iza Lipian